ปมร้อนซ่อนรัก

ตอนที่ 37 : บทที่ 37 เดินทางกลับ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    30 เม.ย. 53

ตอนที่ 37

ในที่สุดรถบัสปรับอากาศก็ได้พาทุกคนมาถึงมหาวิทยาลัยในช่วงเย็นย่ำ  เมื่อนักศึกษาทุกคนพากันทยอยลงจารถพร้อมกับหยิบสัมภาระของตัวเองแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมันแล้ว วีรภัฎที่กำลังจะเดินเอาของตัวเองไปเก็บที่รถ ก็ต้องหยุดชะงักไปเมื่อจู่ๆ สาวน้อยลูกคุณหนูลากกระเป๋าเดินทางของตัวเองเดินดุ่มๆ ตรงมาขวางหน้าเขาเอาไว้ โดยทิ้งให้กานต์รวีกับปวีณ์กรยืนงงกันอยู่ด้านหลังเพียงสองคน

อาจารย์คะ ขอรบกวนเวลาสักนิดได้ไหมคะ น้ำมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ

ชายหนุ่มเบือนสายตาไปมองหญิงสาวที่เขารักซึ่งยืนอยู่ข้างเด็กหนุ่มอีกคนอย่างสองจิตสองใจ ลังเลว่าจะตัดสินใจเลือกอะไรดีระหว่างหน้าที่กับความรัก แต่สีหน้าเคร่งเครียดของชลธิชาราวกับว่าเธอมีเรื่องทุกข์ร้อนใจ ที่ต้องการใครสักคนมารับฟังจริงๆ

เอ่อ ก็ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมไปส่งน้ำเองแล้วกัน

สุดท้ายนายตำรวจหนุ่มในคราบอาจารย์ จึงได้แต่พยักหน้ารับคำ ก่อนจะผายมือเชิญให้หญิงสาวเดินนำหน้าไปก่อน แต่ยังไม่วายแอบหันมาชำเลืองมองคนที่เขารักอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะหันหน้ากลับไปพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ รอให้กลับไปที่บ้านก่อนเถิด เขาจะตระกองกอดเธอเสียให้หนำใจเลยเชียว วีรภัฎเดินตรงไปเปิดประตูรถให้สาวน้อย ก่อนที่จะพาตัวเองไปอีกฝั่ง อาจารย์หนุ่มละสายตาจากทั้งคู่แล้วเดินขึ้นรถไป

กานต์รวีมองตามคนทั้งสองไปจนกระทั่งรถยนต์สีดำมะเมื่อมคันโตแล่นหายลับไปจากสายตา หญิงสาวรู้ดีว่าเพื่อนของเธอมีเหตุผลบางอย่างที่จะต้องไปปรึกษาอาจารย์หนุ่ม แม้เธอจะรู้สึกไม่พอใจอยู่ลึกๆ ที่วีรภัฏต้องคอยดูแลเอาใจใส่ ตามที่ได้ลั่นวาจารับปากกับเด็กสาวเอาไว้ว่าจะช่วยแกล้งดึงความสนใจของเพื่อนชายกลับมาให้ หญิงสาวจึงต้องพยายามเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้ในใจเพียงลำพัง

ต่อ

กานต์ครับ ปอนด์ว่าเราไปหาอะไรกินกันดีกว่าไหม นี่มันก็ได้เวลาอาหารเย็นแล้ว กลับช้าหน่อยคงไม่เป็นไรนะครับ

ปวีณ์กรเห็นชลธิชาขึ้นรถไปกับอาจารย์หนุ่มหน้าหวานแล้ว ก็รีบเอ่ยชวนเพื่อนสาวอีกคนให้ไปทานข้าวเย็นกับเขาทันที กานต์รวีเองก็คิดว่าชลธิชาคงจะมีเรื่องปรึกษาวีรภัฏนานพอดู ดีไม่ดีอาจจะไปหาที่รับประทานอาหารเย็นไปพลาง คุยกันไปพลาง คงไม่มีเวลารีบกลับมาทำกับข้าวให้เธอเหมือนอย่างเช่นเคย เธอจึงตัดสินใจไปกับเด็กหนุ่มอย่างไม่ลังเล

 ก็ได้จ้ะ

เด็กหนุ่มตัดสินใจพากานต์รวีไปทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารสไตลยุโรปที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านของพวกเขานัก หญิงสาวปฏิเสธเสียงแข็งว่าเธอไม่อยากทานร้านอาหารแพงๆ เพราะรู้สึกเสียดายคุณค่าของเงินที่จะต้องมานั่งสูญเสียไปกับอะไรที่มันไม่คุ้มค่าเลยสักนิด แต่ปวีณ์กรกลับพูดขึ้นมาอย่างไม่ยี่หระ

ไม่ต้องห่วงนะครับกานต์ ปอนด์เป็นคนชวน ปอนด์ก็ต้องเป็นคนเลี้ยงเองอยู่แล้ว

มันไม่ใช่เรื่องเลี้ยงหรือไม่เลี้ยงหรอกนะปอนด์ แต่เราว่ามันเกินเหตุไปหน่อย ก็แค่กินข้าวเย็น ไม่ใช่โอกาสพิเศษอะไรสักหน่อย แค่ร้านธรรมดาๆ ข้างทางก็พอ

ปวีณ์กรหันมาสบตากับหญิงสาว เขาเอ่ยด้วยเสียงนุ่ม พร้อมกับส่งสายตาหวานซึ้งไปให้อีกฝ่ายอย่างจงใจ

“ใครบอกล่ะครับว่าไม่ใช่โอกาสพิเศษ ตรงกันข้ามนะ ทุกครั้งที่ได้อยู่กับกานต์แค่สองต่อสองแบบนี้ ปอนด์ก็รู้สึกว่ามันคือโอกาสพิเศษสุดๆ ที่ฟ้าประทานมาให้แล้วล่ะครับ”

“แต่ว่า...”

เสียงคัดค้านของกานต์รวีดังขึ้น หญิงสาวไม่ชอบการที่ต้องไปนั่งอึดอัดอยู่ในภัตตราคารหรูๆ คอยแต่คิดว่าจะมีใครมานั่งจับตาดูว่าเธอทำอะไรผิดมารยาทหรือกาลเทศะบนโต๊ะอาหารบ้างหรือเปล่า เธอจึงรู้สึกสบายใจมากกว่าที่จะได้นั่งทานอาหารง่ายๆ อยู่กับบ้าน แต่ดูเหมือนเด็กหนุ่มยังไม่ยอมแพ้ เขาพยายามคะยั้นคะยอพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนอย่างสุดฤทธิ์ให้เธอไปกับเขาให้ได้ หญิงสาวจึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าเธอตัดสินใจผิดไป แต่นั่นก็เหมือนจะสายไปเสียแล้ว

ต่อ

 ถือซะว่าสักครั้งนะครับ

กานต์รวีรู้ดีว่าหากมัวแต่จะทัดทานไป ก็รังแต่จะเสียทั้งเวลาและเสียน้ำใจของเด็กหนุ่ม เธอจึงยอมไปกับเขาโดยดี ปวีณ์กรยักคิ้วให้หญิงสาว ก่อนจะหันกลับไปมองทางข้างหน้าแล้วอมยิ้มออกมาอย่างมีความสุข  ส่วนคนข้างๆ ได้แต่ถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก เธอไม่น่าด่วนตกปากรับคำเขาไปก่อนเลยจริงๆ

ไม่นานรถคันหรูของปวีณ์กรก็มาหยุดอยู่ที่ลานจอดรถหน้าร้านอาหารฝรั่งเศสแห่งหนึ่ง เขาดับเครื่องยนต์ก่อนจะรีบเปิดประตูลงมายืนเปิดประตูรถ พร้อมทั้งส่งมือให้หญิงสาวที่นั่งมาด้วยกันจับพลางประคองเดินลงมาจากรถ

“เชิญครับเจ้าหญิงแสนสวยของผม”

ไม่เห็นจะต้องทำขนาดนี้เลยปอนด์

กานต์รวีได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ กับท่าทีของเด็กหนุ่ม แต่เขากลับแย้มยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจเมื่อเธอยอมให้เขาจับมือนุ่มนั้นไว้แต่โดยดี ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินเข้าร้านอาหารไป

เสียงเพลงแจ๊สที่เปิดคลอเบาๆ เมื่อผสมผสานเข้ากับแสงนวลของเทียนเล่มน้อยบนโต๊ะอาหารที่ส่องสว่างรำไร ทำให้บรรยากาศภายในร้านแห่งนั้นดูโรแมนติกยิ่งนัก เหมาะสำหรับคู่รักที่ต้องการมาเติมความหวานให้แก่กันและกัน แต่สำหรับกานต์รวีแล้ว เธอกลับมองสิ่งเหล่านั้นว่าเป็นเหมือนเพียงเปลือกนอกของผู้คน ที่ถูกปั้นเสริมเติมแต่งขึ้นมาเพื่อให้ภาพลักษณ์ของตนดูดีขึ้นเท่านั้น

หญิงสาวค่อยๆ ใช้มีดหั่นสเต็กเนื้อทีโบนเป็นชิ้นเล็กๆ พอดีคำ ก่อนจะใช้ส้อมจิ้มเข้าปากแล้วเคี้ยวเบาๆ อย่างสำรวม ปวีณ์กรเอาแต่จิบไวน์สีแดงม่วงไปพลาง มองหน้าคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามไปพลางอย่างไม่รู้สึกหิวเลยสักนิด ที่จริงแล้วต้องบอกว่า เพียงแค่มองใบหน้าของหญิงสาวเขาก็รู้สึกเหมือนอิ่มทิพย์จนไม่รู้สึกอยากอาหารใดๆ เลย

ต่อ

กานต์รวีเริ่มรู้สึกอึดอัดกับสายตานั้น เธอจึงวางมือจากอาหารตรงหน้า ก่อนจะพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา หญิงสาวอยากให้เด็กหนุ่มตรงหน้าตัดใจจากเธอเสียที เพราะขืนเขายังคงดึงดันที่จะปฏิบัติกับเธอต่อไปอย่างนี้ ดีไม่ดีตัวเธอเองอาจจะถูกสาวน้อยลูกคุณหนูเกลียดขี้หน้าขึ้นมา จนพาลทำให้แผนการล้วงข้อมูลความลับของเธอต้องล่มสลายลงอย่างไม่เป็นท่า

กานต์คิดว่า กานต์ได้คำตอบที่ปอนด์เคยถามแล้วล่ะ กานต์อยากให้ความสัมพันธ์ของเราในวันนี้และต่อจากนี้ไป หยุดไว้อยู่แค่คำว่าเพื่อนจะดีกว่านะ กานต์ไม่ใช่คนที่ดีพอสำหรับปอนด์หรอก มีอีกอย่างหนึ่งที่ปอนด์อาจจะยังไม่รู้ แต่กานต์อยากให้ปอนด์รู้ไว้ว่า มีคนที่เขารักและก็หวังดีกับปอนด์จริงๆ อยู่ใกล้ๆ ตัวแล้วล่ะ แต่บางทีปอนด์อาจจะไม่เคยได้สังเกตความรู้สึกของเขาเลย

ทำไมกานต์พูดแบบนั้นล่ะครับ แล้วใครล่ะที่รักปอนด์ ปอนด์ไม่เข้าใจ

ใบหน้าของชายหนุ่มสลดลงทันที รอยยิ้มที่เคยมีพลันหุบหายไปในดวงหน้าขาวใสนั้น เขาทำหน้าไม่เข้าใจในสิ่งที่กานต์รวีต้องการจะสื่อออกมา

คนที่ใกล้ตัวปอนด์ที่สุด ปอนด์คิดดีๆ นะว่าปอนด์รักใครกันแน่ อย่าปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปโดยที่ไม่ได้ไตร่ตรองให้ดีก่อน ไม่อย่างนั้นปอนด์อาจจะต้องมาเสียใจภายหลังก็ได้นะ

หญิงสาวกล่าวตอกย้ำคำพูดตัวเองในความหมายเดิมเพื่อให้เด็กหนุ่มได้คิดถึงสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมา ว่าสิ่งไหนคือสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ และสิ่งไหนที่เขาควรจะเลือกที่สุด ปวีณ์กรพยายามครุ่นคิดสิ่งต่างๆ ตามที่เธอบอก แต่เขาก็ไม่เข้าใจมันเลยสักนิด ในที่สุดบทสนทนาของทั้งคู่ก็ได้จบลงเพียงเท่านั้น ต่างฝ่ายต่างได้แต่นั่งทานอาหารในจานของตนต่อไปอย่างเงียบเชียบ

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้ค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

657 ความคิดเห็น

  1. #478 COLOURLESS (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 21:30
    ปอนเนี่ยตัดออกจากผู้ชายในฝันได้เลย

    สเป็คไม่ช่ายงี้ แบบนี้มันซื่อ เกินไป

    อัพค่ะๆๆ
    #478
    0
  2. #477 - คนเซี้ยว - (@ninida) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 11:26

    นายปอด์นเนี่ยซื่อ(บื้อ)เนอะ

    กานต์กะคุณตำรวจรีบๆกลับบ้านเหอะ

    อยากเห็นฉากหวีดหวาน

    ^^
    #477
    0
  3. #476 ด๋าว ด่าว (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 10:17
    100% ทำไมมันน้อยอย่างนี้ละไรท์เตอร์



    อ่านยังไม่สะใจเลย ติดตามตอนต่อไปซะแล้ว
    #476
    0
  4. #475 yumekanau (@yumekanaru) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 00:17
    โอยยยย
    นายปอนด์คิดไม่ออกรึนี่ 
    ไม่ไหว ไม่ไหว
    ว่าแต่เมื่อไหร่หนูกานต์จะกลับถึงบ้านจ๊ะ
    เดี๋ยวคุณตำรวจรอแย่ อิอิ
    #475
    0
  5. #474 นานา (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 00:02
    อยากอ่านตอไวไวจัง
    #474
    0
  6. #473 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 22:15
    กานต์พูดถูกมากๆ ตรงๆไปเลย
    #473
    0
  7. #472 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 20:03
    ดีแล้วที่กานต์พูดเคลียกันไปเลย
    #472
    0
  8. วันที่ 28 เมษายน 2553 / 19:50

    อัพน้อยจัง

    รีดเตอร์เหนื่อยจัย

    #471
    0
  9. #470 ทับทิมสีเลือด (@rubyofblood) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 12:13
    กลับถึงบ้านระวังจะโดนทำโทษนะ
    #470
    0
  10. #469 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 22:26
    เอาเข้าไปสับคู่กันไป อีกคู่ปรึกษา
    อีกคู่ก็คิดไปเองซะงั้น
    #469
    0
  11. #468 gamedene (@meaw_win) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 21:57
    รออ่านคะ
    #468
    0
  12. #467 COLOURLESS (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 19:40
    ปอนด์เปนเอามากอยุนะเนี่ย
    #467
    0
  13. #466 yumekanau (@yumekanaru) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 01:56
    อ๊าย ขัดใจกับนายปอนด์มากเรยยยยยยยย
    ทำไงดีเนี่ย???
    #466
    0
  14. #465 JAMJANG (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 16:47
    พระเอกแอบหื่นอะ

    จะตระกองกอด

    อิอิ
    #465
    0
  15. วันที่ 26 เมษายน 2553 / 13:09

    อัพซิค่า
    ทามมัยหายไป
    อัพมากๆๆๆเลยค่ะ
    ไม่ว่ากันรอก

    #464
    0
  16. #463 yumekanau (@yumekanaru) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 21:55
    ไม่น้า หนูน้ำอย่าปันในมาให้คุณตำรวจเรย
    เดี๋ยวจะมีเคืองกับเพื่อน เหอ ๆ
    #463
    0
  17. #462 Tiw (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 16:31
    สนุกสนานนน นนมากมายย
    #462
    0
  18. #132 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 เมษายน 2553 / 17:40
    กานหึงหรือเปล่าเอ่ย
    #132
    0