ปมร้อนซ่อนรัก

ตอนที่ 27 : บทที่ 27 คำขอบคุณที่แสนน่ารัก (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    15 มี.ค. 53

ตอนที่ 27

“เป็นยังไงบ้างคะผู้กอง งานของคุณเรียบร้อยดีหรือเปล่า”

ผานิดาเอ่ยถาม เมื่อทั้งคู่เดินรั้งท้ายกลุ่มนักศึกษาห่างมากพอ จนไม่ทำให้เสียงพูดคุยกันนั้นดังไปถึงหูของใครได้ นายตำรวจหนุ่มที่ปลอมตัวมาเป็นอาจารย์พยักหน้ารับคำ พลางตอบกลับไป

“ครับผม ต้องขอบคุณอาจารย์ที่ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีนะครับ ท่านพีรเดชเองก็ฝากมากราบขอบพระคุณอาจารย์ด้วยครับ ที่ช่วยเหลือพวกเราในภารกิจสำคัญครั้งนี้”

“ไม่ต้องมากพิธีอะไรกันขนาดนั้นหรอกค่ะ ฉันเองก็เป็นแค่ครูแก่ๆ ที่รู้สึกห่วงใยในความปลอดภัยของลูกศิษย์ทุกคน หากว่าพกคุณจะช่วยให้นักศึกษาของเรามีความปลอดภัยได้มากขึ้น ฉันก็ค่อยเบาใจหน่อย”

อาจารย์สาวผู้สูงวัยคุยกับนายตำรวจหนุ่มในคราบอาจารย์ผู้แสนสุภาพต่ออีกเล็กน้อย ก่อนที่ทั้งคู่จะแยกย้ายกันไปทานอาหารกลางวันที่ทางโรงแรมจัดเอาไว้เป็นแบบบริการตนเอง หลังจากที่ทุกคนได้พักทานอาหารกลางวันเรียบร้อยแล้ว อาจารย์หนุ่มจึงประกาศให้นักศึกษาทุกคนได้พักผ่อนตามอัธยาศัย ไม่ว่าจะเป็นการลงเล่นน้ำทะเล ถ่ายภาพเป็นที่ระลึก หรือเดินชมวิวทิวทัศน์ภายในโรงแรมและรีสอร์ตแห่งนี้ จนกว่าจะถึงเวลาห้าโมงเย็น ซึ่งทุกคนจะต้องมาลงทะเบียนเช็คชื่อก่อนเข้ารับประทานอาหารเย็น

 หลังจากพักเที่ยงแล้ว เชิญนักศึกษาทุกคนพักผ่อนตามอัธยาศัยได้นะครับ แล้วผมจะเรียกรวมอีกทีตอนทานข้าวเย็น แต่มีอยู่ที่หนึ่งที่เป็นเขตหวงห้ามสำหรับทุกคน คือบริเวณโขดหินทางด้านขวา ตรงนั้นเป็นพื้นที่อันตรายมาก ขอให้ทุกคนปฏิบัติตามคำแนะนำของผมด้วยนะครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็แยกย้ายกันได้เลยครับ

 วีรภัฏพูดขึ้นกลางห้องอาหาร ในขณะที่ทุกคนกำลังจะทานอาหารกลางวันเสร็จ นักศึกษาทั้งหมดพยักหน้าเข้าใจ ไม่นานทุกคนก็แยกย้ายกันไปที่ห้องพักของตัวเอง ตำรวจหนุ่มก็รีบไปเตรียมแผนการเรื่องกิจกรรมตอนกลางคืนที่ห้องพักของเขา ระหว่างนั้นเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น

นั่นใครน่ะ

วีรภัฏตะโกนถามผ่านประตูบานใหญ่อย่างไม่ค่อยไว้ใจ เขารีบเก็บอุปกรณ์และข้าวของต่างๆ ที่จะบ่งบอกให้รู้ฐานะที่แท้จริงของตัวเองว่าเป็นตำรวจปลอมตัวมา เจ้าของเสียงเคาะประตูร้องตะโกนกลับมา

กานต์เองค่ะ

เมื่อได้ยินว่าคนที่อยู่หน้าห้องของเขาเป็นใคร นายตำรวจหนุ่มก็ถึงกับงุนงง เขาไม่รู้ว่าเธอมาที่ห้องเขาด้วยจุดประสงค์อะไร หรือว่าบางทีอาจจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเป้าหมายของเขาอีกครั้งก็เป็นได้

มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ เข้ามาก่อนสิ

ตำรวจหนุ่มเปิดล็อกกลอนประตูให้แล้วดึงประตูเข้ามาภายในห้อง พร้อมกับอนุญาตให้เธอเข้ามาในห้องได้  กานต์รวีค่อยๆ เดินเข้ามาในห้องของเขา ก่อนจะหยุดยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม เธอพยายามรวบรวมความกล้าพูดออกมา แต่ทว่า เสียงนั้นกลับเบาหวิวราวกับเสียงของสายลมจนชายหนุ่มแทบจะไม่ได้ยินเลย

                คือว่า ขะ...ขอบคุณที่คุณช่วยฉันไว้นะ

                อะไรนะ

“ฉันบอกว่าขอบคุณที่ช่วยฉันขึ้นมาจากน้ำน่ะ”

“ฮะ คุณว่าอะไรนะกานต์”

เมื่อหญิงสาวพูดครั้งที่สองเธอพยายามออกเสียงให้มากขึ้น คราวนี้วีรภัฏได้ยินแล้วแต่เขาแกล้งทำท่าเหมือนไม่ได้ยิน พร้อมกับเอามือป้องหูเพื่อที่จะได้ยินเสียงของเธอชัดๆ

                ฉันบอกว่าขอบคุณ ไม่ได้ยินหรือไงเล่า

หญิงสาวรีบพูดซ้ำอีกครั้งก่อนที่จะวิ่งหนีออกจากห้องไป ทิ้งให้ชายหนุ่มนั่งขบขันอยู่ในห้องคนเดียว เขาไม่นึกไม่ฝันว่ายายตัวแสบของเขาจะกล้าเข้ามากล่าวขอบคุณเขาถึงในห้องแบบนี้

ต่อ

เมื่อออกมาจากห้องของอาจารย์หนุ่มแล้ว กานต์รวีก็ได้แต่ทำท่ากระฟัดกระเฟียดเดินบ่นพึมพำอยู่คนเดียวมาตลอดทาง พลันเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น หญิงสาวหยิบขึ้นมาดูที่หน้าจอ มีเพียงเบอร์โทรศัพท์ที่เธอไม่คุ้นเคยปรากฏอยู่เท่านั้น ระหว่างที่กำลังนึกชั่งใจว่าจะรับหรือไม่รับดีนั้น เสียงเรียกของชลธิชาที่ยืนรออยู่ตรงหน้าล็อบบี้ก็เอ่ยถามเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วง

“ท้องเสียเหรอกานต์ เมื่อกี้บอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ แต่หายไปนานเลย”

กานต์รวีรีบกดวางสายแล้วเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าทันที โชคดีที่ตอนกระโดดน้ำลงไปช่วยเด็กสาว เธอเอาโทรศัพท์ใส่ถุงพลาสติกกันน้ำเอาไว้ เพราะคิดว่าอย่างไรเสียมาเล่นน้ำ อาจจะต้องมีเปียกกันบ้าง จึงทำให้โทรศัพท์เครื่องจิ๋วนั้นยังคงใช้การได้ดีอยู่

“อ๋อ ใช่ กานต์ท้องเสียน่ะ โอ๊ย ข้าศึกบุกอีกแล้ว ปอนด์พาน้ำขึ้นไปส่งที่ห้องก่อนเลยนะ เดี๋ยวกานต์ค่อยตามไปทีหลัง”

หญิงสาวเออออรับคำไปกับสิ่งที่ยกมาอ้างเมื่อครู่นี้ ตอนที่จะหาโอกาสไปขอบคุณวีรภัฏที่ช่วยเธอเอาไว้ แต่ตอนนี้เธออยากรู้มากกว่าว่าใครโทรศัพท์มาหาเธอ กานต์รวีฝากฝังเด็กสาวไว้ในความดูแลของเพื่อนชาย แล้ววิ่งแผล็วกลับไปทางเดิมทันที สร้างความแปลกใจให้กับเพื่อนทั้งสองเป็นอย่างมาก

กานต์รวีเลี่ยงเข้ามาอยู่ในห้องน้ำ เธอกดโทรกลับไปยังหมายเลขแปลกๆ เมื่อครู่นั้น ระหว่างรอสัญญาณจากอีกฝ่าย อยู่ดีๆ หญิงสาวก็รู้สึกใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ ขึ้นมา เมื่อปลายสายกดรับ เธอก็รีบเอ่ยถามทันที

“นั่นใครน่ะ”

“ผมเองครับ คุณกานต์รวี เป็นยังไงบ้าง งานที่ผมขอให้คุณช่วยทำ ไปถึงไหนแล้วล่ะ”

เสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งตอบกลับมา พอได้ยินเสียงที่คุ้นหู พร้อมกับคำถามเดิมๆ เธอจึงรีบตอบกลับไปอย่างละล่ำละลัก

“ค่ะ เอ่อ ใกล้จะได้ข้อมูลครบแล้วค่ะ ตอนนี้เป้าหมายเริ่มไว้วางใจฉันมากขึ้น อีกไม่นานคงได้ข้อมูลที่คุณต้องการแล้วล่ะค่ะ”

“ดีมากครับ คุณทำงานได้ดีแบบนี้ ผมก็เบาใจ ถ้าหากทุกอย่างเรียบร้อยเมื่อไร ผมว่าคงพิจารณาให้คุณได้ทำงานที่นี่อย่างเต็มตัวโดยไม่ลังเลแน่ครับ”

 “ขอบคุณมากนะคะ ฉันจะพยายามทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยค่ะ”

กานต์รวีตอบกลับอีกฝ่ายอย่างมั่นใจ ขณะที่ปลายสายหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างพึงพอใจก่อนจะกดวางสายไป หญิงสาวจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้งด้วยสายตามุ่งมั่น อีกไม่นานแล้วสินะความฝันของเธอใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว

                เวลาผ่านไปจนเกือบเย็น วีรภัฏอาบน้ำแต่งตัวใหม่อีกครั้ง เขาสวมเสื้อยืดสีขาว และกางเกงยีนส์แบบสมส่วนโดยมีเสื้อนอกสีดำสวมทับอีกชั้น ด้านในของเสื้อมีปืนพกขนาดเล็กกระบอกหนึ่งใส่ไว้ในช่องลับ เผื่อว่าอาจมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นได้

อาจารย์หนุ่มตรงไปยังหน้าห้องอาหารของโรมแรม ดูแลความเรียบร้อยที่จุดลงทะเบียน ซึ่งมีอาจารย์ท่านอื่นๆ ทยอยกันลงมาบ้างแล้ว เมื่อนักศึกษาทุกคนมากันครบแล้ว เขาจึงเริ่มอธิบายรายละเอียดของกิจกรรมท้าทายความกล้าตอนกลางคืนในระหว่างที่นักศึกษาทานข้าวไปพลางๆ ก่อน ทุกคนดูจะตื่นเต้นกับกิจกรรมนี้มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งชลธิชา เธอรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ เพราะอาจารย์หนุ่มได้วางแผนกับเธอเอาไว้เมื่อวันก่อนว่าจะเปิดโอกาสให้เธอได้สารภาพความในใจกับปวีณ์กร

“เกมอะไรของอาจารย์เขาเนี่ย ดูไม่เห็นน่าสนุกเลย”

กานต์รวีบ่นอุบ รู้สึกว่ากิจกรรมในครั้งนี้เป็นเรื่องน่าเบื่อมากในสายตาของเธอ ไม่รู้ว่าทำไมพวกเด็กๆ ถึงได้ตื่นเต้นกันนักหนา ชลธิชาที่เฝ้าภาวนาอยากให้ถึงช่วงเวลาของกิจกรรมนี้เร็วๆ หันมามองเพื่อนสาวอย่างแปลกใจ

“ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะคะกานต์ น้ำว่าน่าสนุกดีออกนะ เอ...หรือว่า ที่จริงแล้วกานต์กลัวผีใช่หรือเปล่าล่ะ”

“ไม่ต้องกลัวหรอกนะครับกานต์ มีปอนด์อยู่ทั้งคน รับรองว่าผีตัวไหนก็ไม่กล้าเข้าใกล้แน่นอนครับ”

สาวน้อยลูกคุณหนูแกล้งแซวเพื่อน ปวีณ์กรได้ยินดังนั้นจึงรีบเสริมทันที เขาพูดอวดความกล้าของตัวเองจนกานต์รวียิ้มขำออกมา เธอจึงแกล้งทำเป็นผวาเข้าไปกอดเด็กสาวพลางทำท่าหวาดกลัวเด็กหนุ่ม

“ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าปอนด์ก็น่ากลัวกว่าผีอีกน่ะสิ ไม่เอาดีกว่า แบบนี้กานต์ขอจับคู่กับน้ำดีกว่านะ ว่าไงจ๊ะน้ำ มาคู่กับกานต์เถอะนะ”

ชลธิชาทำหน้าอิหลักอิเหลื่ออยากปฏิเสธเพื่อนแต่ก็ไม่กล้าพูดให้เสียน้ำใจ กานต์รวีอดขำไม่ได้ เธอรู้ดีว่ากิจกรรมในวันนี้ อาจารย์หนุ่มได้วางแผนเอาไว้สำหรับเด็กสาวโดยเฉพาะ แล้วอย่างนี้เธอจะทำให้เพื่อนผิดหวังได้อย่างไรกัน

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

657 ความคิดเห็น

  1. #306 Ranatis (@ree-a-na) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มีนาคม 2553 / 15:34
    มาเม้นท์ให้
    #306
    0
  2. #263 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มีนาคม 2553 / 06:28
    เอิ่มมม น่ารักแล้วเหรอคะนั่น
    กร๊ากกก มิ้งเป็นพี่ภัฎก็คงว่าน่ารักอะนะ เพราะกานต์ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลย
    แต่จะว่าไป น่าจะ..อีกนิดนะ อย่างเช่น จุ๊บแก้ม อุ๊บส์ ยายกานต์คงไม่ทำแบบนั้นแน่ๆ 555
    เอาเหอะ.ไว้รอให้รักและไว้ใจกันมากกว่านี้อีกหน่อย เรื่องน่ารักๆ คงตามมาอีกเยอะ
    ว่าแต่กานต์ทำงานให้ใครอ่ะ เป็นคนดีหรือไม่ดีกันแน่น้าาา?
    #263
    0
  3. #249 #$k@oRiCH@n# (@kagichan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 22:37
     สนุกมากกกกก เชียร์กานต์ๆๆ
    #249
    0
  4. #248 ~aIrI~ (@sassygirlygirl) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 22:17

    ง่า  กานต์ทำงานให้ใครเนี่ยย

    #248
    0
  5. #246 19nov (@polk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 11:50

    มาอัพต่อเร็ว ะ

    #246
    0
  6. #245 19nov (@polk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 11:50

    มาอัพต่อเร็ว ะ

    #245
    0
  7. #241 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 10:52
    อ้าวตกลงกานต์จะไปเป็นก้างขวางคอไม่ให้น้ำสารภาพกับปอนด์หรือจ๊ะ
    #241
    0
  8. วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 23:34
    น่ารักมากเลยค่า

    ยิ้มตามตลอดเลยเรื่องนี้

    #239
    0
  9. #238 yumekanaru (@yumekanaru) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 22:45
    ขอบคุณได้น่ารักจริง ๆ ด้วย
    คนมันเขินนี่นะ
    อิอิ
    #238
    0
  10. #237 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 14:36
    ชื่นใจหล่ะสิภัฏอ่ะ
    #237
    0
  11. วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 13:49
    กรี๊ด  ตอนนี้นั่งแก้มจะแตกแล้วค่ะ

    น่ารักเหลือเกิน

    เอาใจช่วยทั้งสองคู่ค่ะ


    สู้ๆๆนะค่ะ  เป็นกำลังให้ผู้เขียนเสมอนะค่ะ
    #236
    0
  12. #235 ม่านเมฆา (@geniegirl) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 13:24
    เป็นกำลังใจให้ค่า
    #235
    0
  13. #234 123 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 12:59
    อัพด่วนๆเลย



    แบบว่าวันละ2-3ตอนไม่ได้หรอ



    อิอิ



    คิดถึงกานต์อะ
    #234
    0
  14. #233 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 11:53
    น่ารักจังเลย
    #233
    0
  15. #232 suket (@stupidjeab) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 23:22
    กานต์ น่ารักจังเลยอ่ะ
    #232
    0
  16. วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 23:22
    ว้าย น่ารักมากๆ

    มาต่อที่เหลือเร็วๆนะคะ
    #231
    0
  17. #230 กายู๋น้อย (@mikayu) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 22:32
     แม้แม้
    ขอบคุณถึงในห้อง

    น่ารัก
    #230
    0
  18. #229 COLOURLESS (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 22:03
    อัพค่ะ อัพๆ
    #229
    0
  19. #228 miyuki (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มีนาคม 2553 / 21:59
    มาอัพเร็ว ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #228
    0