ปมร้อนซ่อนรัก

ตอนที่ 16 : บทที่ 16 แผนการลับ 2 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    21 ก.พ. 53

ตอนที่ 16

 

ตลอดทั้งคาบเรียนนั้น ชลธิชาเอาแต่นั่งกระสับกระส่ายไปมา พลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูแล้วดูอีกเป็นสิบๆ รอบ รอให้ถึงเวลาเลิกเรียนเร็วๆ เธออยากจะรู้เหลือเกินว่าอาจารย์หนุ่มวิธีดีๆ อะไร ที่จะช่วยเธอให้สมหวังในความรักได้เร็วๆ เด็กสาวรู้สึกตื่นเต้นจนเก็บอาการเอาไว้ไม่อยู่

 

จนกานต์รวีถึงกับสงสัยในพฤติกรรมนั้น เธอเอ่ยถามเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ เสียงเบาราวกระซิบ เพราะไม่อยากให้รบกวนสมาธิของนักศึกษาคนอื่นๆ ที่กำลังตั้งใจฟังสิ่งที่อาจารย์หนุ่มกำลังสอนอยู่หน้าห้อง แม้ว่าใกล้จะได้เวลาเลิกเรียนแล้วก็ตาม ชลธิชาเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองแสดงความดีใจออกมาทางสีหน้ามากมายจนเกินเหตุ จึงแกล้งทำเป็นเก๊กหน้าขรึม หันไปตอบเพื่อน

 

“เปล่านี่ ก็แค่อาจารย์บอกว่าตอนเย็นจะติววิชานี้ให้เป็นพิเศษน่ะ พวกเธอก็กลับบ้านกันไปก่อนไม่ต้องรอนะ อาจารย์เขารับปากว่าจะไปส่งน้ำที่บ้านให้เอง ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”

 

กานต์รวีรู้ดีอยู่แล้วว่าเรื่องติวพิเศษนั้นเป็นแค่ข้ออ้าง แต่เธอแค่อยากรู้ว่าชายหนุ่มมาคุยอะไรกับเป้าหมายของเธอ จึงแกล้งทำเป็นสนใจและขอเข้าร่วมวงด้วยอีกคน

 

จริงเหรอ ฉันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องวิชานี้เท่าไหร่เลย ขอไปติวบ้างได้ไหม

 

“เอ่อ คือว่า ยังไงดีล่ะ น้ำไม่ได้บอกอาจารย์ไว้ด้วยสิว่าจะมีคนไปติวเพิ่มน่ะ ไม่รู้อาจารย์จะว่าอะไรหรือเปล่า”

 

ชลธิชาตอบกลับด้วยน้ำเสียงอึกอัก ที่จริงเธอก็ไม่อยากจะโกหกเพื่อน แต่เพราะคำพูดของอาจารย์หนุ่มที่บอกให้เธอเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ จึงทำให้เด็กสาวรู้สึกเหมือนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่รู้จะบอกปัดคำขอนั้นอย่างไร จึงจะถนอมความรู้สึกของอีกฝ่ายได้ กระทั่งอาจารย์หนุ่มสอนจนจบสไลด์สุดท้าย เขาปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ก่อนจะเดินออกไปนอกห้อง เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าการเรียนของวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว ปวีณ์กรที่นิ่งเงียบอยู่นาน ได้ฟังที่สองสาวพูดคุยกันก็โพล่งขึ้นมาอย่างหงุดหงิด

 

“ถ้าน้ำเขาเห็นอาจารย์นั่นดีกว่าเพื่อนอย่างพวกเรา ก็ปล่อยเขาไปเถอะครับกานต์”

 

เด็กหนุ่มเอ่ย พลางหันไปมองหน้าเพื่อนสนิทในวัยเด็กของตนด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน ก่อนจะคว้าข้อมือของกานต์รวีที่ได้แต่ทำหน้างุนงงมองคนพูดสลับกับเพื่อนสาวที่ทำหน้าตกใจ เหมือนจะร้องไห้เพราะไม่เคยถูกคนที่เธอแอบชอบตำหนิแบบนี้มาก่อน เด็กหนุ่มพาหญิงสาวกึ่งเดินกึ่งวิ่งลิ่วๆ ออกไปจากห้องเรียน โดยไม่คิดจะหันหลังกลับมามองคนที่ยังนั่งอึ้งอยู่ที่เดิมนั้นเลยสักนิด

 

“เฮ้ย ปอนด์เดี๋ยวสิ ใจเย็นๆ ก่อน ทำไมพูดกับน้ำเขาแบบนั้นล่ะ”

 

ท่าทางของปวีณ์กรดูน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก ปกติเขาจะดูเป็นคนง่ายๆ สบายๆ ติดจะขี้เล่นด้วยซ้ำ แต่ในเวลานี้ใบหน้าของเด็กหนุ่มดูบึ้งตึงไม่มีรอยยิ้มสดใสปรากฏให้เห็นอย่างเช่นเคย กานต์รวีที่ถูกลากมาด้วยอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่จนถึงโถงใต้คณะ พยายามแกะมือของเด็กหนุ่มออก พร้อมทั้งโพล่งออกมาอย่างสับสนระคนงุนงงกับพฤติกรรมแปลกๆ เช่นนี้ของปวีณ์กร แต่เหมือนเขาไม่ได้ฟังสิ่งที่เธอพูดเลยสักนิด ซ้ำยังบีบข้อมือของหญิงสาวแน่นขึ้นอย่างลืมตัว เด็กหนุ่มไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงรู้สึกไม่ถูกชะตากับอาจารย์หน้าหล่อขึ้นมาเสียดื้อๆ

 

 ปอนด์รู้สึกไม่ชอบอาจารย์คนนี้ซะแล้วสิ

 

ฉันก็เหมือนกัน ไม่รู้น้ำชอบเข้าไปได้ยังไง แต่ว่านายก็ไม่ควรพูดกับน้ำเขาแบบนั้นเลยนี่นา แล้วก็นี่ เมื่อไหร่จะปล่อยมือฉันสักที เจ็บไปหมดแล้วนะ

 

ปวีณ์กรหันมามองมือของตัวเองที่กุมข้อมือเล็กของหญิงสาวเอาไว้ เขาตกใจกับการกระทำของตัวเองพลางรีบปล่อยมือทันทีราวกับถูกไฟฟ้าชอร์ต เอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นกานต์รวีทำหน้าเหยเก เอาแต่ถูข้อมือของตัวเองไปมา และมีรอยแดงเป็นริ้วๆ ปรากฏอยู่บนข้อมือขาวนั้น

ต่อ

“ขอโทษครับกานต์ ปอนด์ไม่ได้ตั้งใจ ปอนด์แค่หงุดหงิดนิดหน่อยน่ะ เจ็บมากหรือเปล่าครับ”

 

“ก็เจ็บน่ะสิ ถามมาได้ คนอะไรแรงเยอะเป็นบ้า ฉันเข้าใจนะว่านายคงรู้สึกไม่พอใจที่น้ำเขาไปสนิทสนมกับตาอาจารย์แว่นแบบนั้นแทนที่จะไปไหนมาไหนกับนายใช่ไหมล่ะ เฮ้อ น้ำนี่ก็อีกคนนะ ไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆ ถึงได้ไปสนใจคนแบบนั้นได้ มีคนที่ดูดีกว่าอยู่ใกล้ๆ ตัว ยังมองไม่เห็นเนอะ”

 

เห็นเด็กหนุ่มก้มหน้านิ่งอย่างสำนึกในความผิดตัวเอง กานต์รวีจึงไม่อยากจะถือสาอะไรให้มากความ เธอรู้ดีว่าเขามีปฏิกิริยาที่รุนแรงแบบนี้เพราะอะไร แต่ดูเหมือนปวีณ์กรจะยังไม่ยอมรับความรู้สึกลึกๆ ของตัวเอง เขากลับคิดไปว่าที่หญิงสาวพูดมาเหมือนจะบอกเป็นนัยๆ ว่าเธอเองก็เห็นเขาเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่งในสายตาเธอเหมือนกัน  

 

“ปอนด์ไม่ได้ไม่พอใจหรอกนะ แต่มันแค่รู้สึกตะหงิดๆ ยังไงไม่รู้ ว่าแต่กานต์พูดแบบนี้ แสดงว่าเริ่มชอบปอนด์ขึ้นมาบ้างแล้วใช่ไหมครับ”

 

กานต์รวีทำหน้าเซ็งสุดขีด เธอไม่เข้าใจเลยว่าเด็กหนุ่มเข้าใจผิด คิดไปแบบนั้นได้อย่างไร แต่เธอไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของเขาให้มากไปกว่านี้ แค่เพื่อนรักเบี่ยงเบนความสนใจจากตัวเองไปหาคนอื่น หญิงสาวคิดว่าเขาเองก็คงจะรู้สึกสับสนมากพอแล้ว ให้กำลังใจชายหนุ่ม ซึ่งเขาเองก็ดูเหมือนว่าจะเข้าใจในสิ่งที่เธอพูดและสื่อออกมา

 

 สำหรับกานต์ ปอนด์เป็นเพื่อนที่ดีนะ แต่ยังไม่ถึงขั้นชอบอะไรแบนนั้นหรอก เรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลาน่ะ

 

ปวีณ์กรยิ้มรับในคำพูดประโยคนั้น แม้ว่าเขารู้สึกสนใจในตัวของเพื่อนสาวคนนี้จริงๆ แต่เขาก็ไม่ได้คิดอยากเร่งรัดเอาคำตอบหรือพยายามยัดเยียดความรู้สึกตัวเองให้กับเธอ

 

 ไม่เป็นไรครับ ปอนด์เข้าใจ แค่ขอให้มีภาพของปอนด์อยู่ในสายตาของกานต์บ้าง เท่านั้นก็พอแล้ว

 

เด็กหนุ่มพูดแล้วก็เดินนำออกไปทางหน้าลานจอดรถ กานต์รวียืนอึ้งอยู่กับคำพูดของเขา กระทั่งเสียงของคนที่เดินนำไปก่อนแล้วหันกลับมาเรียก สติจึงกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัวอีกครั้ง หญิงสาวรู้สึกร้อนวูบไปทั้งใบหน้า ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งมีเด็กหนุ่มคนนี้ที่พูดแบบนี้กับเธอ ราวกับว่าเธอเป็นคนสำคัญสำหรับเขาอย่างนั้น

 

เกิดอะไรขึ้นกันนะ กานต์รวีเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ จะมาเขินอะไรกับคำพูดของเด็กๆ แบบนี้กัน ตั้งสติให้ดีๆ สิ งานใหญ่กำลังรอเธออยู่นะ

 

เสียงในความคิดของหญิงสาวดังก้องขึ้นมาราวกับมีพรายกระซิบอยู่ข้างหู เธอพยายามสะบัดหน้าแรงๆ เพื่อไล่ความคิดฟุ้งซ่านนั้นออกไป เจ้าเด็กหนุ่มนั่น อายุน้อยกว่าเธอนัก แต่ทำไมคำพูดของเขากลับวนเวียนไปมาอยู่ในหัวของเธอไม่ยอมจางหายไปเสียที

 

ทางด้านของชลธิชา เธอได้แต่ยืนมองภาพของเพื่อนทั้งสองจากทางหน้าต่างในห้องพักอาจารย์ของวีรภัฏ กระทั่งรถสปอร์ตคันงามแล่นออกจากลานจอดรถด้านหน้าคณะหายลับไปจากสายตา เด็กสาวจึงหันกลับมาหาอาจารย์หนุ่ม ที่กำลังวุ่นอยู่กับการจัดเรียงเอกสารเกี่ยวกับงานต้อนรับนักศึกษาใหม่

 

 อาจารย์คะ ตกลงว่าวิธีที่อาจารย์บอกเมื่อตอนบ่ายคืออะไรเหรอคะ

 

อย่างที่เมื่อวานผมบอกเอาไว้ว่าสาขาของเรา จะจัดกิจกรรมต้อนรับนักศึกษาใหม่ที่หัวหินเป็นเวลา 2 วัน 1 คืนน่ะนะ แล้วทีนี้ก็จะมีกิจกรรมทดสอบความกล้าในตอนกลางคืน ผมก็เลยคิดแผนอะไรบางอย่างขึ้นมาได้”

 

นายตำรวจหนุ่มในคราบอาจารย์บอกเล่าแผนการที่เขานั่งคิดนอนคิดมาตลอดทั้งคืน เมื่อชลธิชาได้ฟัง เธอก็ทำหน้าตกอกตกใจ พลางเอ่ยถามอาจารยหนุ่มอย่างลังเล

 

“จะดีเหรอคะ เรื่องแบบนั้น น้ำว่าถ้าปอนด์รู้เข้า เขาต้องโกรธแน่ๆ เลย แค่เมื่อกี้ยังหาว่าน้ำทิ้งเพื่อนเพราะเห็นอาจารย์สำคัญกว่าอยู่เลย”

 

“แล้วถ้าไม่ทำแบบนั้น น้ำจะรอต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าเขาจะเป็นคนพูดเองหรือครับ ว่าเขาชอบน้ำน่ะ แล้วถ้าเกิดว่าเขาไปเจอใครที่เขาสนใจมากกว่า น้ำจะยอมทนมองเขาไปคบกับผู้หญิงคนอื่นได้จริงๆ เหรอ”

 

วีรภัฏเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ ทำไมผู้หญิงถึงชอบทำเรื่องให้มันยุ่งวุ่นวายแบบนี้อยู่เรื่อย พลางแกล้งพูดขู่เอาไว้ จนชลธิชาเริ่มรู้สึกใจฝ่อขึ้นมา

 

“แต่ว่า...”

 

เด็กสาวอยากจะแย้งเพราะเธอต้องไม่กล้าทำอย่างที่อาจารย์หนุ่มแนะนำแน่ๆ แต่เขากลับพูดขัดขึ้นมาก่อน

 

 “เอาอย่างนี้แล้วกัน คืนนี้น้ำลองเอากลับไปคิดทบทวนดูว่าจะทำตามที่อาจารย์บอก หรือว่าจะแกล้งทำแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ พรุ่งนี้ค่อยตัดสินใจอีกทีก็ได้ ยังมีเวลาเหลืออีกตั้งเยอะนะ นี่ก็เย็นมากแล้ว เรารีบกลับกันเถอะครับ เดี๋ยวคนที่บ้านของน้ำจะเป็นห่วงเอานะ”

 

วีรภัฏตัดบท พร้อมกับหยิบกระเป๋าและสัมภาระของตัวเองขึ้นมาถือเอาไว้ เด็กสาวจึงจำใจต้องลุกขึ้นตามอย่างเลี่ยงไม่ได้ ใบหน้าของเธอมีแต่ความกังวลปรากฏอยู่เต็มไปหมด

 

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

657 ความคิดเห็น

  1. #86 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 / 07:15
    งานนี้ดูๆไป เหมือนผู้ใหญ่หลอกเด็กทั้งคู่เลยอ่ะ ทั้งวีรภัฏ ทั้งกานต์รวีนั่นแหละ
    #86
    0
  2. #85 wongwang (@wongwang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 / 01:00

    ขอแสดงความคิดเห็นหน่อยนะคะ จากประสบการณ์แล้ว หน้าที่รับน้องใหม่ในมหาวิทยาลัยจะเป็นหน้าที่ของนักศึกษารุ่นพี่ แล้วมีอาจารย์ฝ่ายกิจกรรมเป็นผู้ดูแลหรือคอยอนุมัติเรื่องต่างๆ พระเอกไม่ได้เป็นคณบดี ยังไม่น่ามีความรับผิดชอบส่วนนี้นะ เท่าที่อ่าน เหมือนเป็นอาจารย์ประจำชั้นในรร.มัธยมเลย  หรือถ้าผิดพลาดอะไรไปก็ขออภัยด้วยค่ะ อาจจะมีมหาวิทยาลัยที่มีการเรียนการสอนแบบนี้จริงๆ

    #85
    0
  3. #83 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 22:40
    อ๊ากกกก แผนอะไรอยากรู้อ่ะ
    น้ำถึงได้คิดหนัก ภัฏกะแสดงที่เดียวรู้ผลเลยเหรอ
    โอ้ยไม่เดา โปรดติดตามตอนต่อไป
    #83
    0
  4. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 15:55
    กี๊ซ หนุกหนานมากๆมากมายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #82
    0
  5. #81 1548 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 15:37
    สนุกดีค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #81
    0
  6. #80 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 10:21
    #80
    0
  7. #79 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 08:28
    หวง หรือว่า หึงจ๊ะ หนุ่มปอนด์
    #79
    0
  8. #78 patty (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 / 22:12
    ชอบเนื้อเรื่องมากคะ เเล้วก็ชอบ อิมเมจพระเอกมากๆๆเลย จะตั้งใจรอไรเตอร์ อัพนะคะ เป็นกำลังใจให้คะ สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #78
    0
  9. #75 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:01

    นายปอนด์ชักออกอาการแล้วนะ นี่แค่เริ่มต้น จะต้องเจออีก
    แต่ก็ไม่รู้ว่า กานต์จะหาวิธีเข้าแทรกยังไงเนอะ ฮ่ะ ฮ่า

    #75
    0