ปมร้อนซ่อนรัก

ตอนที่ 15 : บทที่ 15 แผนการลับ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    19 ก.พ. 53

ตอนที่ 15

 

ในระหว่างมื้อเย็นนั้น หญิงสาวเอาแต่นั่งจ้องหน้าอาจารย์หนุ่ม จนเขาชักรู้สึกแปลกๆ กับสายตาคู่นั้นของเธอ มันเหมือนมีคำถามมากมายอยู่ในแววตาคู่นั้น แต่เจ้าตัวก็เอาแต่เงียบกริบไม่ยอมพูดอะไรออกมาเสียทีจนเขาเริ่มอึดอัดและทำตัวไม่ถูก จึงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบเสียก่อน

 

“หน้าผมมีอะไรติดอยู่หรือเปล่าครับ ทำไมเอาแต่มองหน้าผมด้วยสายตาแปลกๆ อย่างนั้นล่ะ”

 

ชายหนุ่มว่าพลางพยายามเอาหลังมือตัวเองเช็ดใบหน้าเพราะคิดว่าอาจเป็นพวกซอสหรือเศษของอาหารที่กระเด็นขึ้นมาติดบนใบหน้าตอนที่เขากำลังทำอาหารอยู่

 

“ไม่มีอะไรติดหน้าคุณหรอก คือ กานต์ก็แค่อยากรู้ว่าน้ำเขาเป็นยังไงบ้าง วันนี้ทั้งวันเราแทบไม่ได้คุยกันเลย ฉันเป็นเพื่อนเขาก็เลยอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าจะถูกพวกหมาป่าเจ้าเล่ห์หลอกไปทำอะไรไม่ดีบ้างหรือเปล่า”

 

หญิงสาวเอ่ยถามพลางมองหน้าชายหนุ่มด้วยสายตาไม่ค่อยไว้วางใจนัก แต่อีกใจก็อยากรู้ข้อมูลเกี่ยวกับชลธิชาให้มากกว่านี้อีกสักหน่อย พอได้ยินว่าเด็กสาวตรงหน้าต้องการจะคุยกับเขาเรื่องอะไร ชายหนุ่มก็ส่ายหน้าน้อยๆ กับคำพูดเปรียบเปรยนั้น เธอช่างอคติกับเขาเสียจริง ทั้งที่เขายังไม่ทันได้ทำอะไรเลยสักนิด หญิงสาวก็จ้องแต่จะจับผิดเขาอยู่ร่ำไป ไม่รู้ว่าเขาไปทำอะไรให้เธอนักหนา ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมาอย่างตัดพ้อ

 

ผมชื่นชมกานต์ในความเป็นห่วงเพื่อนนะ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไม คุณชอบมองว่าผมเป็นคนที่ไม่น่าไว้ใจอยู่เรื่อยเลย

 

“ถ้างั้นก็บอกมาก่อนสิ ว่าทำไมถึงยอมทำตามที่น้ำขอร้อง”

 

กานต์รวีไม่ยอมแพ้ เธอต้องรู้ให้ได้ว่าเพราะอะไรคนเป็นอาจารย์อย่างเขาถึงยอมทำเรื่องที่ไม่สมควรแบบนี้ วีรภัฏเริ่มปวดหัวกับเด็กสาวเจ้าปัญหา ถ้าไม่ติดว่าภารกิจของเขาเป็นความลับ และเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าหากเธอรู้ความจริงเข้า จะเอาเรื่องของเขาไปโพนทะนาให้คนอื่นรับรู้ด้วยหรือไม่ จึงแกล้งเบนความสนใจของหญิงสาวไปอีกทาง

 

“ก็เขาดูท่าทางเป็นเด็กเรียบร้อย น่ารักดี มีสัมมาคารวะ คนเป็นอาจารย์อย่างผมก็อดจะเอ็นดูไม่ได้ กานต์รู้ไหม นี่เป็นครั้งแรกในฐานะอาจารย์เลยนะ ที่มีเด็กมาขอคำปรึกษาเรื่องความรักจากผม แล้วแบบนี้ผมจะไม่ช่วยเขาได้อย่างไรล่ะ”

 

วีรภัฏพยายามเสแสร้งทำเป็นว่าเรื่องนี้คือเรื่องน่าภูมิใจที่สุดในชีวิตการเป็นอาจารย์ของเขา ที่จริงเขาก็ไม่ได้พูดโกหกเธอเลยแม้แต่น้อย เพราะเขาเพิ่งอยู่ในฐานะอาจารย์แค่สองวัน และเขาเองก็เห็นใจเด็กสาวที่ต้องทนทุกข์ทรมานกับความรักที่ยังไม่รู้ว่าจะมีทางสมหวังหรือไม่อีกด้วย และแล้วความพยายามในการปั้นเรื่องของเขาก็ดูท่าจะสำเร็จลงด้วยดี กานต์รวีพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ และหมดความสงสัยในตัวเขาทันที แต่ยังไม่ละความพยายามที่จะหาช่องทางได้คุยกับชลธิชาให้มากขึ้น

 

“ก็จริงของคุณนะ แต่กานต์ก็อยากมีเวลาได้อยู่กับเพื่อนบ้างนี่ คุณเล่นกักตัวน้ำไว้คนเดียวแบบนี้มันไม่แฟร์เลย เอาอย่างนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ตอนเที่ยงให้กานต์ไปทานข้าวกับพวกคุณอีกคนได้ไหมล่ะ”

 

“แต่ทั้งหมดนั่นมันเป็นแผนของน้ำเขานะ ถ้ากานต์มาด้วยอีกคน แผนง้างปากคนที่น้ำเขาแอบรักก็ไม่แนบเนียนน่ะสิ”

 

อาจารย์หนุ่มรีบแย้งขึ้นมาทันที เรื่องอะไรเขาจะให้หญิงสาวมาแย่งเอาเวลาสำคัญที่เขาจะมีโอกาสได้ล้วงความลับจากปากของเด็กสาวลูกนักการเมืองผู้มีอิทธิพลคนนั้นกันเล่า แต่อีกฝ่ายกลับยืนกรานปฏิเสธไม่ยอมอยู่ท่าเดียว มิหนำซ้ำยังพูดขู่เขาให้ได้รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ขึ้นมาอีกด้วย

 

 ไม่รู้ล่ะ ตั้งแต่พรุ่งนี้ ฉันจะไปติวด้วย ถ้าคุณไม่ยอม ฉันจะไปบอกทุกคนว่าที่จริงแล้ว คุณแอบรับเงินจากตระกูลชนาสินธุ์ให้มาติวพิเศษเฉพาะกับน้ำแค่คนเดียว

 

นี่เธอ!”

 

นายตำรวจหนุ่มเมื่อได้ยินดังนั้นก็เริ่มหัวเสียขึ้นมา เขาลุกขึ้นแล้วทุบโต๊ะเสียงดังจนหญิงสาวที่นั่งฝั่งตรงข้ามถึงกับสะดุ้ง ในใจของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ทั้งที่เขาอุตส่าห์ใจเย็น และพยายามอดทนทำดีกับเธอทุกอย่างแล้ว ยังจะมีหน้ามาคอยขัดขวางระหว่างที่เขาปฏิบัติหน้าที่อีก ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าเด็กสาวคนนี้จะเป็นพิษเป็นภัยกับเป้าหมายของเขาหรือไม่ แต่ดูเหมือนจะไม่มีทางเลือกเขาคงจะต้องพยายามดูแลเป้าหมายอย่างดีที่สุด

 

ตาบ้านี่ ทำเสียงดังทำไมน่ะ ตกใจหมดเลย ก็คุณบอกว่าแค่แกล้งทำเป็นสนใจน้ำไม่ใช่เหรอ ในเมื่อแค่แกล้งๆ ทำถ้าอย่างนั้นให้กานต์ไปติวด้วยอีกคน คงจะไม่แปลกอะไรใช่ไหมคะ กานต์ก็แค่เป็นลูกศิษย์ที่อยากให้อาจารย์สอนอีกคนเท่านั้นเอง

 

หญิงสาวส่งเสียงแหวใส่อาจารย์หนุ่ม แล้งจึงเผยรอยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ส่งท้ายคำพูดตัวเอง ก่อนที่จะเดินขึ้นห้องไปทิ้งให้ชายหนุ่มทรุดตัวลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง เขานั่งกุมขมับอย่างปวดหัว วีรภัฏคิดไม่ตก ถ้ากานต์รวีจะมาอยู่กับเขาและชลธิชาในตอนเที่ยง แล้วเด็กหนุ่มอีกคนที่อยู่ในกลุ่ม จะไม่ตามมาด้วยอีกคนหรือ แค่คิดชายหนุ่มก็ปวดหัวขึ้นมาทันที นี่ยังไม่ได้คิดไปถึงเรื่องที่อาจจะมีกลุ่มคนร้ายเข้ามาทำอันตรายกับเป้าหมายของเขาอีก แล้วอย่างนี้เขาจะต้องปลอมตัวเป็นอาจารย์กำมะลอไปอีกนานแค่ไหนกัน ชายหนุ่มเฝ้าแต่หาคำตอบให้ตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าทั้งคืนจนแทบไม่ได้นอน

ต่อ

ในเช้าวันรุ่งขึ้น นายตำรวจสืบสวนในคราบอาจารย์หนุ่ม ทำตัวตามปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น พลางนึกในใจว่ากานต์รวีอาจจะลืมไปแล้วก็ได้ว่าเมื่อคืนพวกเขาคุยอะไรกันไว้ เขาทำอาหารเช้าเป็นข้าวต้มกุ้งร้อนๆ วางไว้ให้บนโต๊ะอาหาร และรอคอยว่าเมื่อไร หญิงสาวจะลงมาจากห้องเสียที เช้านี้เขาไม่มีสอน แต่ในช่วงบ่ายมีการเรียกประชุมอาจารย์ที่ปรึกษาทุกคนเพื่อกำหนดแผนการเกี่ยวกับกิจกรรมต้อนรับนักศึกษาใหม่ที่จะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้ จึงไม่ต้องรีบร้อนเตรียมตัวมากนักดังเช่นวันที่ผ่านมา

 

ไม่นานคนที่เขารอก็ลงบันไดมาจากชั้นสองของบ้านอย่างเร่งรีบ เช้านี้นาฬิกาเจ้ากรรมไม่ยอมปลุก จึงทำให้กานต์รวีตื่นสายกว่าทุกที และนี่ก็ใกล้จะได้เวลาที่นัดกับปวีณ์กรและชลธิชาเอาไว้แล้วด้วย

 

“วันนี้ตื่นสายหรือครับกานต์ ผมทำข้าวต้มกุ้งไว้ให้น่ะ รีบมาทานเร็วเข้าสิ”

 

ชายหนุ่มที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เห็นหญิงสาวเดินมาก็รีบเรียกให้เธอมาทานอาหารเช้าที่เขาทำเอาไว้ให้ แต่หญิงสาวกลับปฏิเสธความหวังดีนั้น เพราะยังไม่หายเคืองจากเรื่องเมื่อวาน อีกทั้งไม่มีเวลาเหลือพอให้เธอได้ชิมฝีมือของเขาอีกแล้ว เพราะเสียงของรถยนต์สปอร์ตคันหรูมาจอดรออยู่ที่หน้าบ้านแล้ว

 

ไม่ล่ะ เชิญอาจารย์ทานไปคนเดียวเถอะ เพื่อนกานต์มารับแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ

 

กานต์รวีตอบแล้วรีบวิ่งออกไปทางหน้าประตูบ้านทันที ทิ้งให้ชายหนุ่มมองตามร่างของเธอเดินพ้นออกจากประตูไปอย่างงุนงง ดูท่าทางว่าเขาจะต้องหามาตรการเด็ดขาดที่จะจัดการกับเด็กสาวจอมจุ้นที่ชอบก่อความวุ่นวายให้เขา รวมทั้งหาวิธีรับมือกับคนร้ายที่อาจจะแฝงตัวมาในรูปแบบต่างๆ ให้รอบคอบที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

 

เนื่องจากวันนี้วีรภัฏไม่มีสอนในคาบเช้า เขาได้บอกกับชลธิชาเอาไว้ว่าจะมาสอนตอนคาบบ่ายเลย เด็กสาวจึงต้องไปทานข้าวกลางวันที่ห้องอาหารของมหาวิทยาลัยกับเพื่อนทั้งสองตามปกติ กานต์รวีใช้โอกาสนี้พยายามสอบถามเอาข้อมูลจากเด็กสาวให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าที่บ้านของชลธิชานั้นอยู่ด้วยกันแค่สามคนพ่อแม่ลูก กับบรรดาลูกน้องและคนรับใช้อีกราวยี่สิบชีวิต เมื่อหญิงสาวเริ่มเจาะลึกถึงเรื่องของบิดา เธอก็พบว่าเด็กสาวมักจะพยายามเปลี่ยนเรื่องคุยอยู่เสมอ ภายใต้ใบหน้าที่ดูสดใสร่าเริงนั้น เหมือนจะมีความรู้สึกไม่สบายใจแฝงเอาไว้อยู่ในดวงตาเศร้านั้น

 

เช่นเดียวกับปวีณ์กร เขาพยายามช่วยเด็กสาวชวนกานต์รวีคุยไปถึงเรื่องอื่นๆ เหมือนกับว่าทั้งคู่กำลังช่วยกันปิดบังเรื่องบางอย่างที่ไม่อยากเปิดเผยให้คนภายนอกอย่างเธอได้รับรู้ ปฏิกิริยานั้นยิ่งทำให้ความสงสัยของหญิงสาวเพิ่มขึ้นอีกเป็นทวีคูณ แต่เพื่อไม่ให้ทั้งคู่เกิดความระแวงในตัวเธอ กานต์รวีจึงจำใจแกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจที่จะถามต่อ ทั้งที่อีกเพียงนิดเดียวเธอก็ได้จะข้อมูลที่ต้องการมาแล้วเชียว

 

หลังหมดเวลาในช่วงพักกลางวัน ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังจะเดินเข้าห้องเรียน เพื่อเตรียมตัวเข้าเรียนในวิชาของวีรภัฏ อาจารย์หนุ่มที่รีบวิ่งมาจากห้องพักอาจารย์ด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ ก็ตรงเข้ามาหาเด็กสาวที่ขอร้องให้เขาช่วยแกล้งปั่นหัวเด็กหนุ่มที่เธอแอบรัก พร้อมกับเรียกให้เธอไปคุยกันตรงมุมอีกด้านหนึ่ง สร้างความสงสัยให้กับเพื่อนทั้งสองที่ยืนมองเธอพูดคุยกับอาจารย์หนุ่มเป็นอย่างมาก

 

 น้ำครับ ผมว่าผมมีวิธีที่ดีกว่าที่น้ำคิดไว้นะครับ แต่เรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับนะ แม้แต่เพื่อนของคุณก็ห้ามบอกเด็ดขาด แล้วเดี๋ยวเย็นนี้ผมจะบอกรายละเอียดอีกที เจอกันที่ห้องพักผมนะครับ

 

อาจารย์หนุ่มเอ่ย พร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างมีเลศนัย ชลธิชาทำตาโตอย่างดีใจ พร้อมกับกล่าวขอบคุณเขาอย่างรู้สึกซาบซึ้ง ก่อนจะขอตัวกลับไปหากลุ่มเพื่อนก่อน

 

“จริงเหรอคะอาจารย์ ขอบคุณมากนะคะ อาจารย์เนี่ยเป็นคนดีอย่างที่น้ำคิดไว้จริงๆ ด้วย ถ้าอย่างนั้นน้ำไปเข้าห้องเรียนก่อนนะคะ ท่าทางพวกเพื่อนๆ จะเริ่มสงสัยกันแล้วล่ะ”

 

ชายหนุ่มพยักหน้า ยืนมองเด็กสาวเดินยิ้มหน้าบานกลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อนอีกสองคน กระทั่งกลุ่มนั้นเดินเข้าห้องเรียนไปแล้ว เขาจึงจัดเสื้อผ้าหน้าผมตัวเองให้ดูเรียบร้อย ปั้นหน้าเคร่งขรึมเพื่อให้ดูน่าเชื่อถือ ก่อนจะก้าวเดินอาดๆ เข้าไปในห้องเรียน พร้อมกับเริ่มทำการสอนอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา

 

“อาจารย์เรียกเธอไปคุยเรื่องอะไรเหรอน้ำ ทำไมต้องทำหน้าดีใจขนาดนั้นด้วย”

 

...

 

กานต์รวีถามเพื่อนสาวในขณะที่เธอเดินเข้ามาในห้องแล้วนั่งประจำที่ของตน แต่กลับไม่มีเสียงของชลธิชาตอบกลับมาแต่อย่างใด

 

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

657 ความคิดเห็น

  1. #84 kkoory{กุ๊กกิ๊ก}...^^!!! (@xulattan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 23:41
    เข้าใจนางเอกนะคะ

    ผู้หญิง(บางคน)วัย ยี่สิบกว่าๆ ก็เป็นงี้แหละ

    จู้จี้ จุกจิก หน่อยๆ

    แต่ที่นางเอกทำก็เพื่อความอยู่รอดของตัวเองด้วยแหละ

    +++++++++++++++++

    สู้ๆนะคะ

    รอๆ
    #84
    0
  2. #77 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 / 08:46
    ไม่รู้เป็นไงนะ รู้สึกแต่ว่ากานต์รวีไม่น่ารักเอาเสียเลย
    เฮ้อ...ต้องทำใจว่าเธอเป็นนางเอกเสียด้วย
    ใจมิ้งมันชอบน้องน้ำมากกว่า
    ว่าแต่อยากรู้จังว่าอาจารย์กำมะลอจะงัดแผนไหน
    มาสู้สาวจอมจุ้นได้อ่ะ
    #77
    0
  3. #76 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:56
    สงสัยภัฏหาวิธีแก้เกมส์กานต์ได้แล้วแน่ๆเลย
    งานนี้ยิ่งทำให้กานต์รุกหนักอีกรึเปล่า ก็ห่วงเป้าหมายเหมือนกันเนอะ
    #76
    0
  4. #74 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2553 / 19:08
    ใช่ๆปวดหัวแทนอาจารย์จริงๆเลย
    #74
    0
  5. #73 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2553 / 12:24
    ฮ่ะ ฮ่า เจอลูกศิษย์หลอกๆป่วนได้อีก
    #73
    0
  6. #72 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2553 / 07:06
    ปวดกะโหลกแทนอาจารย์กำมะลอจริงจริ๊งงงง อิอิ
    #72
    0
  7. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2553 / 06:46
    ไปอีกนมนานนนนนนนนน
    #71
    0