รักของเราเป็นเพียงคู่นอน ★Love is one night stand★ Yaoi [Mpreg]

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 [100]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    21 เม.ย. 61

     ตอนที่ 8​

     ผมมองกระปุกยาที่อยู่ในมือคุณธรรศ ที่ข้างกระปุกเขียนชัดเจนว่าคือยาอะไรและที่สำคัญชื่อผมก็แปะที่ข้างกระปุก

      “ทำไมนายต้องกินมัน”

     เสียงทุ้มเข้มทำเอาสติผมแทบกระเจิง

      “ผม…”

     ผมทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งนิ่งๆจนคุณธรรศอ่านฉลากข้างกระปุกยา

     “ยาคุมกำเนิด กินภายในสองชั่วโมงหลังจากมีเพศสัมพันธ์ นายกรกานต์ เดชาปกรณ์…ชื่อของนาย”

     สายตาคมจ้องมองมาจนผมได้แต่ก้มหน้า มือหนาเชยคางผมขึ้นแล้วสบตาผม ผมไม่รู้จะเริ่มยังไง

     “…ผมท้องได้…”

     ผมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

     “แต่นายเป็นผู้ชาย”

     เสียงทุ้มพูดขึ้นมา สติผมที่พยายามคงไว้แทบจะปลิวหายไป

     “มันเป็นความผิดปกติของ…”

     ผมค่อยๆอธิบายเหตุและผลให้คุณธรรศฟัง คิ้วหนาขมวดจนแทบจะผูกรวมกัน

     “นายต้องกินมันทุกครั้งหลังจากมีอะไรกับฉันใช่มั้ย”

     “ครับ”

     “งั้นไม่ต้องกินแล้ว”

     ผมมองหน้าคุณธรรศทันที ในหน้าคมนิ่งสนิทจนผมดูไม่ออก

     “ถ้าไม่กินผมจะท้องนะครับ!”

     “เดี๋ยวฉันใส่ถุงยางเอง นายไม่ต้องกินมัน”

     ถุงยางไม่ใช่จะปลอดภัยได้ 100% และคุณธรรศคงจะอ่านสีหน้าผมออกเลยอธิบายให้ผมฟัง

     “ฉันไม่รู้ว่ายาตัวนี้มีผลข้างเคียงอะไรมั้ย และฉันก็เป็นคนรอบคอบพอ”

     “ผมขอคุยกับคุณหมอก่อนนะครับ”

     ผมต้องปรึกษาลุงหมอ เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจะกลายเป็นผมสร้างปัญหามาเพิ่มให้ท่าน

     “แล้วแต่นาย แต่ฉันไม่อยากให้นายกินมันอีก”

     คุณธรรศเดินออกจากห้องไปแล้ว แต่ผมก็ยังนั่งนิ่งๆอยู่อย่างนั้น ผมไม่เชื่อว่าคณธรรศจะเข้าใจในเรื่องที่ผมท้องได้แต่ถ้าจะลองเสี่ยงไม่กินยามันคงจะไม่ดีแน่ๆ             ผมจะลองเสี่ยงดีมั้ย?...

     .

     .

     .
     
     “ไปสืบมาให้ละเอียด…อย่าให้พลาด”

     “ครับ”





     ผมนอนคิดทบทวนเรื่องเมื่อคืนจนทำให้ตื่นสายกว่าปกติ ในวันหยุดแบบนี้ผมมักจะอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องหรือบางครั้งดรีมจะนัดผมออกไปไหน และในวันนี้ผมอยากจะไปซื้อหนังสือเลยตัดสินใจอาบน้ำแล้วออกมาที่ร้านใกล้ๆคอนโด ซึ่งก็เป็นร้านประจำผมอยู่แล้ว

     “มาดูหนังสือหรอกล้วย”

     “ครับพี่บี”

     ผมส่งยิ้มเล็กๆไปให้พี่บีที่เจ้าของร้านหนังสือร้านนี้

     “ยิ้มแบบนี้เจอเล่มถูกใจละสิ”

     พี่บียิ้มล้อผมที่กำลังมองหนังสือตรงหน้า

     “ก็…ครับ”

     หนังสือตรงหน้าผมเป็นหนังสือเกี่ยวกับสัตว์ เป็นเล่มมาใหม่ซะด้วย

     “พี่มีบางอย่างจะให้เราด้วยนะ ไว้คิดเงินแล้วไปหาพี่ที่หลังเคาน์เตอร์หน่อย”

     พี่บีเดินทางเคาน์เตอร์ ซึ่งผมก็หยิบหนังสือตรงหน้าและอีกสองสามเล่มที่สนใจไปคิดเงิน แล้วไปหาพี่บีที่เคาน์เตอร์

     “อ่ะนี่…พี่ให้”

     ผมรับหนังสือที่ดูเหมือนแฟ้มขนาดเอสี่มาจากมือพี่บี เนื้อหาข้างในทำผมอยากจะตะโกนดังๆ เนื้อหาข้างในเป็นสิ่งที่ผมรักที่สุด เป็นสิ่งที่ผมใฝ่ฝันมากๆ

     “ชอบมั้ย”

     “ชอบมากๆเลยครับ”

     ผมยิ้มเต็มใบหน้า อยากจะดึงพี่บีเข้ามากอดขอบคุณมากๆ แต่ก็แค่พูดขอบคุณออกไปย้ำๆ

     “ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากๆเลยพี่บี”

     “รักษาดีๆนะ เพื่อนพี่ที่เป็นสัตว์แพทย์มันทำหนังสือเกี่ยวกับสัตว์ที่มันตะเวนรักษาแจกรุ่นน้องมัน พี่เลยขอมันมาให้เห็นว่ากล้วยชอบ”

     แค่เนื้อหาไม่กี่หน้าที่ผมเปิดดูก็แทบจะอยากรีบกลับห้องไปนั่งดูนั่งอ่าน

     “ฝากขอบคุณเพื่อนพี่บีด้วยนะครับ”

     “ฮะๆๆ เรานี่เหมือนเด็กเลยรู้มั้ย ยิ่งท่ากอดนี่เหมือนหลานพี่เลย”

     ตอนนี้ต่อให้พี่บีจะแซ็วอะไรผมก็จะยิ้มรับ เพราะตอนนี้ผมอารมณ์ดีมากๆเลย ผมบอกลาพี่บีแล้วรีบกลับมาที่ห้อง แต่ทันทีที่ผมเปิดประตูเข้าไปก็เจอคุณธรรศนั่งหลับตาที่โซฟาห้องรับแขกในสภาพที่หน้าแดงไปหมด

     ผมรีบวางของแล้วไปดูคุณธรรศ ตัวคุณธรรศร้อนจัดจนหน้าแดงหูแดงไปหมด ผมมองหาตู้ยาที่เคยเห็นผ่านๆตาแล้วรีบตรงไปที่ตู้นั้นทันทีที่มองเห็น คว้ากล่องยาขนาดเล็กออมาดูก็เห็นว่ามีที่วัดไข้ก็รีบนำมาวัดไข้ให้คุณธรรศ

     ไข้สูงมาก!

     ตอนนี้ผมรนไปหมดจนนึกออกอยู่ทางเดียวคือพาคุณธรรศเข้าไปในห้องนอนแล้วเอาชุบน้ำมาเช็ดตัวแต่ดูเหมือนไข้จะไม่ลดลงเลย

     “คุณธรรศครับ”

     ผมลองเรียกคุณธรรศเบาๆ เพื่อให้กินยา

     “อืมมม”
     
     เสียงหลุดออกมาค่อนข้างแผ่วเบา แต่ตาคู่คมก็ค่อยๆเปิดขึ้นมา

     “กินยาหน่อยนะครับ”

     ผมค่อยๆประคองคุณธรรศให้ลุกขขึ้นนั่ง ยื่นยาให้ รอจนคุณธรรศล้มตัวลงนอนก็เช็ดตัวให้อีกครั้ง ผมออกไปซื้อเจลลดไข้มาแปะที่หน้าผากคุณธรรศแล้วเอาหนังสือเข้ามาอ่านในห้อง คอยเช็คดูอุณหภูมิไข้คุณธรรศจนเวลาผ่านเข้ามาช่วงเย็น ไข้ลดลงไปบ้างแต่ก็ยังหน้าเป็นห่วง ผมทำข้าวต้มกุ้งอุ่นๆมาให้คุณธรรศในห้องนอน

     “กินข้าวหน่อยครับ”

     คุณธรรศลุกขึ้นนั่งแล้วค่อยๆกินข้าวแต่ก็กินไปได้นิดเดียว ผมเอายาให้คุณธรรศกินอีกครั้งเปลี่ยนเจลที่แปะบนหน้าผาก

     “นายกินข้าวรึยัง”

     ผมมองคุณธรรศที่ไม่ล้มตัวนอน แต่นั่งนิ่งๆอยู่บนเตียง

     “ยังครับ”

     คุณธรรศลุกจากเตียงแล้วเข้าไปที่ห้องน้ำ ผมออกมานั่งที่ห้องรับแขกแทน

     “ทำไมไม่กินข้าว”

     ผมหันไปมองข้างหลังก็เห็นคุณธรรศยืนอยู่

     “เอ่อ…”

     “ไปกินข้าวซะ”

     ผมเดินไปกินข้าวในครัว คุณธรรศก็เห็นนั่งที่ห้องรับแขก ผมกินข้าวเสร็จก็ไม่รู้จะไปตรงไหน เลยไปนั่งอ่านหนังสือที่ห้องรับแขก นั่งโซฟายาวคนละตัวกับคุณธรรศที่นั่งโซฟาเดี่ยว

     “นายอ่านอะไร”

     ผมตกใจนิดหน่อยที่อยู่คุณธรรศก็มานั่งข้างๆแล้วขยันตามาชิดผมเพื่อดูเนื้อหาในหนังสือ

     “มีแต่ภาพสัตว์”

     ผมอ่านหนังสือของเพื่อนพี่บีอยู่แล้วถึงรูปภาพสัตว์
     
     “ครับ”

     คุณธรรศหยิบนั่งสือบนโต๊ะรับแขกที่ผมวางไว้ขึ้นมาอ่าน เป็นเล่มที่ผมเพิ่งอ่านจบไป

     “เฮ้ย!”

     อยู่ๆคุณธรรศก็ร้องขึ้นมา ผมแอบขำเล็กๆกับสีหน้าของคุณธรรศกับใบหูที่ขึ้นสีแดงจางๆ

     “ผมขอโทษครับ ผมลืมบอกไปว่ามีป็อปอัพสัตว์”

     ผมก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าบางหน้าจะมีป๊อปอัพสัตว์ไว้ซึ่งบางภาพก็สยองพอตัว

     “ไม่อ่านแล้ว”

     คุณธรรศลุกขึ้นเดินไปทางห้องนอน ผมก้มอ่านหนังสือต่อ

     “ฉันอยากกินแกงจืดเต้าหู้ไข่”

     ผมได้ยินเสียงปิดประตูตามหลังเสียงของคุณธรรศ ผมอมยิ้มเล็กๆกับตัวเอง

     คุณธรรศน่ารักจัง

     ผมทำแกงจืดเต้าหู้ไข่อยู่ในครัว ได้ยินเสียงกุกกักเสียงเปิดปิดประตู และเสียงคนคุยกันจากห้องรับแขก ผมปิดเตาเมื่อทำทุกอย่างเสร็จแล้ว ตักใส่ถ้วย ตักข้าวใส่จานแล้วออกมาที่ห้องรับแขก

     คุณธรรศนั่งที่พื้นห้องในมือถือเอกสารอยู่ปึกหนึ่งบนโซฟาและโต๊ะรับแขก เต็มไปด้วยเอกสารตั้งเรียงรายกันเต็มไปหมด

     “คุณธรรศทำอะไรครับ”

     ผมลองเอ่ยถามไปเบาๆ

     “ฉันเรียงเอกสารอยู่…นายทำเสร็จแล้วหรอ”

     “ครับ”

     คุณธรรศลุกขึ้นวางเอกสารในมือลงแล้วเดินเข้าไปในครัว

     “เอกสารพวกนี้ให้ผมจัดให้มั้ยครับ”

     แต่ก่อนที่คุณธรรศจะเดินพ้นประตูห้องรับแขกไปผมก็เอ่ยถามขึ้นมาก่อน

     “อืม”

     ผมเตรียมจะนั่งลงจัดเอกสาร แต่เสียงทุ้มก็ขัดขึ้นมาก่อน

     “ไปกินข้าวก่อน”

     พรึ่บ!

     และผมคงจะช้าไม่ทันใจหรืออะไร คุณธรรศเลยเดินย้อนมาดึงผมให้เดินตามไปที่ครัว ผมตักข้าวมาอีกจานแล้วมานั่งตรงข้ามกับคุณธรรศ

     “กินซะ”

     ผมมองผักกาดขาวที่ต้มจนนิ่มและเต้าหู้ไข่ที่วางอยู่บนข้าว ผมเงยหน้ามองคนที่ตักให้ซึ่งก็กำลังจ้องผมอยู่จนผมต้องหลบสายตา คุณธรรศตักกับข้าวมาใส่ถ้วยผมเรื่อยๆซึ่งส่วนมากจะเป็นผักกาดกับเต้าหู้เป็นส่วนมาก

     “ผมขอวัดไข้หน่อยได้มั้ยครับ”

     ผมถือปรอทวัดไข้ในมือ หลังจากกินข้าวเสร็จก็ออกมานั่งดูเอกสารที่ห้องรับแขกแต่ผมก็นึกเรื่องที่คุณธรรศไม่สบายได้เมื่อได้ยินเสียงไอของคุณธรรศ

     “มาวัดสิ”

     ผมยื่นปรอทวัดไข้ให้คุณธรรศ แต่คุณธรรศกลับขยับเข้ามาใกล้ผมแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนผมตกใจ

     “วัดสิ”

     มือหนาจับมือมาวางที่หน้าผากกว้างค่อยๆลากมือผมไปตามกรอบหน้าคมมาที่ลำคอแกร่ง ใจผมเต้นแรงมากจนได้ยินเสียงหัวใจหัวเองก้องในอก หน้าคมไม่ขยับออกไปแต่กลับค่อยๆขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆจนริมฝีปากร้อนประกบที่ริมฝีปากผม

     “อื้อ”

     ลิ้นหนาไล้ที่รอยแยกของริมฝีปากแล้วสอดเข้ามาที่โพรงปาก ดุนดันลิ้นผมไปมา

     “อืมมม”

     ผมหายใจแทบไม่ทัน ริมฝีปากร้อนผละออกไปเหมือนรู้ว่าผมเริ่มหายใจไม่ออก

     “ฉันหายรึยัง”

     “อ๊ะ”

     เสียงทุ้มกระซิบที่ริมหูปลุกผมจกภวังจนผมตกใจรู้สึกตัวเหมือนจะหงายหลัง แต่ก็มีแรงรัดด้านหลังดึงไว้ ผมมองสภาพตัวเองที่นั่งอยู่บนตักแกร่งแล้วรีบลุกออกจากตักแกร่ง ผมไม่รู้เลยว่าตัวคุณธรรศกับหน้าผมตอนนี้อะไรจะร้อนมากกว่ากัน

     “ฉันต้องกินยามั้ย”

     “ม…ไม่ค…ครับ”

     ผมก้มหน้าหยิบจับเอกสารมั่วไปหมดจนต้องตั้งสติใหม่ ผมนั่งเรียงเอกสารไปเรื่อยๆจนเรียบร้อยก็หันมองคุณธรรศที่ฟุบหลับที่โต๊ะรับแขก

     “คุณธรรศครับ”

     ผมลองแตะตัวคุณธรศเบาๆ ก็รู้สึกถึงไปร้อนนิดๆ คุณธรรศไข้กลับแน่ๆ ผมเขย่าตัวคุณธรรศเบาๆเรียกอีกสองสามทีคุณธรรศก็เงยหน้าขึ้นจากเอกสาร

     “ไปนอนในห้องนะครับ”
     
     หมับ! พรึ่บ!
     
     “อื้อออออ”

     อยู่ๆคุณธรรศก็ดึงตัวผมเข้าไปหาจนล้มตัวไปใส่ร่างหนา ริมฝีปากร้อนประกบเข้าที่ริมฝีปากผมความอุ่นร้อนของลิ้นหนาตวัดไปมาในโพรงปากผมอย่างรุนแรงก่อนจะแผ่วเบาในตอนท้าย

     “อืม…อืมมม”

     ผมเคลิ้มไปกับรสจูบไม่รู้ตัวแม้ว่าจะถูกเอนตัวลงให้นอนลงกับพรมนุ่มจมูกโด่งเป็นสันซุกไซ้ไปตามซอกคอผม รู้สึกตัวได้ยามที่มืออุ่นสอดเข้าไปใต้เสื้อเนื้อผ้าบาง นิ้มยาวบีบคลึงที่หัวนมจนตั้งชันดุนนิ้วยาว เสื้อผมถูกถอดออกทีละชิ้น มือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างกายเปลือยเปล่าของผม

     “อ๊ะ!”



ฉับๆๆๆๆ >>>>>>>>>> ต่อธัญวลัยค่าา






++++++++++++++++++++++++++++++ มี nc กากๆตามเคย แต่ครบแล้วนร้าาาา กล้วยโดนตอดอีกแล้วววว 

     อยากสอบถาม เราแต่ง nc ถึ่ไปมั้ยอ่ะ แต่เรามีเหตุผลนะ เราอยากให้ทุกคนมองว่าที่ nc เยอะ เพราะอยากให้เข้าใจอารมณ์ของเรื่องมากขึ้น และเข้าใจกล้วยว่าการกระทำของธรรศที่แสดงออกถึงสถานะคู่นอน ทุกครั้งเลยมักจะเรื่อง sex เข้ามาเกี่ยว เพราะฉนั้นหลังจากนี้ nc ยังมีอีก อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ ถ้าใครไม่ชอบก็ข้ามตรงนั้นไป ส่วนคุณธรรศ อารมณ์และความรู้สึกของนางมีเหตุผล ที่นางไม่ตกใจกับเรื่องของกล้วยเพราะคาแร็คเตอร์เป็นคนมีเหตุและผล (แต่ก็ยังแอบสืบ) ใครอยู่ทีมใครเม้นไว้นร้าาาา ถ้าถูกใจก็กดถูกใจให้เราด้วย 

     วันนี้ทอล์กยาวที่สุดแล้ว ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ♥
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #9 fernsh (@fernsh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 01:09
    กล้วยลูกกกกก
    #9
    1
    • #9-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 9)
      1 พฤษภาคม 2561 / 21:00
      ช่วยกล้วยด้วยยย
      #9-1
  2. #5 PP1aGT7 (@PP1aGT7) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 11:40
    นุ้งกล้วยยยยยย
    #5
    2
    • #5-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 9)
      1 พฤษภาคม 2561 / 20:58
      เอาใจช่วยกล้วยด้วยนร้าาา ทีมกล้วยไปเลยยยย
      #5-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(