รักของเราเป็นเพียงคู่นอน ★Love is one night stand★ Yaoi [Mpreg]

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 20 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    5 ต.ค. 61

ตอนที่ 20

มันไม่จริงใช่มั้ย…

มันไม่ใช่ความจริง…

กล้วย พรุ่งนี้เราเข้ามาหาลุงหน่อยนะ ผลตรวจออกแล้ว”

.

.

.

กล้วยทำใจดีๆนะ ลุงไม่รู้ว่าเราพร้อมในเรื่องนี้มั้ย แต่ขอให้จำไว้ว่า…ทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้แล้ว”

.

.

.

กล้วย…ท้องได้ 11 สัปดาห์แล้ว”

ประโยคสุดท้ายของลุงหมอที่ผมฟังในขณะที่มีสติที่สุด ลุงหมอที่เห็นท่าไม่ดีเลยหยิบถุงยายัดใส่มือแจกแจงเวลากิน ก่อนจะปล่อยผมเดินตัวลอยออกจากโรงพยาบาล

ปริ้นๆ!

เฮือก!

ผมสะดุ้งสุดตัวเมือมีรถบีบแตรแล้วตีเข้าจอดเทียบตัวก่อนจะข้ามถนน รถคันหรูแสนคุ้นเคย

“ขึ้นมา”

ผมอยากจะเบือนหน้าหนีไปจากใบหน้าคมไม่อยากเจอ ไม่อยากมอง อยากหนีไปให้ไกล

“กล้วย ขึ้นมา”

ผมก้าวเข้ามานั่งในรถโดยไม่พูดอะไรไปตลอดทาง แม้อีกคนจะพยายามพูดคุย

Rrrrr Rrrrr Rrrrrr

‘ลุงหมอ’

“ครับลุงหมอ”

(“พรุ่งนี้กล้วยแวะมาหาลุงอีกทีนะ”)

“…ครับ”

ผมตอบรับแผ่วเบาก่อนสายจะตัดไป

“ลุงหมอว่าไร”

“พรุ่งนี้ให้เข้าไปหาอีกทีครับ”

“ฉันจะไปด้วย”

!!!

“ไม่ได้ครับ!”

ผมรีบห้ามเสียงจนอีกคนหับขวับมามองแล้วถามเสียงนิ่ง

“ทำไม”

“…”

“เลิกงานแล้วลงมารอที่รถ”

คุณธรรศตีรถจอดหน้าตึก ผมลงรถแล้วมองดูท้ายรถของคุณธรรศเร่งออกไป

…ผมจะทำยังไงดี…

“กินข้าวดีๆ อย่าเขี่ยเล่น”

เสียงทุ้มออกดุพูดขึ้นขณธกำลังกินข้าวมื้อเย็น ผมวางช้อนซ้อมในมือลงในจานข้าวที่เพิ่งถูกกินไปเพียงสองสามคำ

“ผมอิ่มแล้วครับ ขอตัว”

ผมรีบลุกออกจากโต๊ะเดินหลีกเข้ามาในห้องนอนเข้าไปอาบน้ำแล้วมาทิ้งตัวลงที่เตียง  ความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจวันนี้ทำให้ผมแทบจะเข้าสู่นิทราในทันที เสียงเปิดประตูเข้ามาในห้องตามด้วยสัมผัสอุ่นแนบลงที่หน้าผากและลำคอ ก่อนจะหายไปพร้อมกับสติของผมที่จมลงสู่ความมืด

               



[ Thrust part ]

“กล้วยอยู่ไหน”

(“อยูที่โรงพยาบาลครับ”)

“เข้าไปนานรึยัง”

(“สักพักแล้วครับ”)

“แค่นี้แหละ”

ผมคว้ากุญแจรถแล้วรีบออกจากบริษัทตรงไปที่โรงพยาบาล วันนี้พอเลิกงานกล้วยก็ออกจากบริษัททันที ผมที่พยายามโทรหาก็ไม่รับสายจนต้องให้ลูกน้องที่คอยติดตามกล้วยรายงาน แล้วพอรู้ว่าอีกคนอยู่ที่โรงพยาบาล ใจมันก็หวั่นๆเหมือนจะเกิดเรื่องให้ต้องรีบขนาดนี้

พอมาถึงหน้าโรงพยาบาลก็เห็นกล้วยกำลังเดินออกมา ผมตีเทียบรถข้างกล้วยแต่เหมือนกล้วยจะไม่รู้สึกตัวเลยต้องบีบแตรใส่ ร่างบางสะดุ้งก่อนจะหันมามองรถด้วยสีหน้าที่ทำเอาผมรู้สึกแปลกๆ ยิ่งพอขึ้นมาบนรถ ก็เอาแต่นั่งเงียบดูเหม่อลอย ลุงหมอโทรมาคุยกันนิดหน่อยนัดเข้าไปหา ผมจะไปด้วยก็ปฏิเสธเสียงแข็ง

ผมตีรถให้อีกคนลงรถไป ส่วนตัวเองก็ขับรถไปร้านอาหารร้านประจำ สั่งอาหารกลับมาที่ห้องกล้วยก็ยังเหม่อลอยจนถึงเวลากินข้าวที่ดูจะมีสติ แต่ก็ยังเขี่ยข้าวไปมาจนผมทนไม่ไหวต้องเอ่ยปากทัก กล้วยวางมือจากช้อนเดินหนีเข้าห้องนอนไป ผมนั่งขบคิดอีกสักพักแล้วเรียกให้แม่บ้านเข้ามาเคลียทำความสะอาด แล้วตามกล้วยเข้ามาในห้องนอน กล้วยหลับไปแล้ว

ผมสัมผัสไปตามใบหน้าเนียนและลำคอขาวของกล้วย มันอุ่นๆจนกลัวว่าอีกคนจะไม่สบาย เพราะตั้งแต่ช่วงเย็นที่ไปหาลุงหมอมาก็ดูเงียบๆซึมๆเหม่อบ้างเป็นบางที ข้าวก็กินได้น้อย อาการดูน่าเป็นห่วง แล้วยิ่งท่าทางที่ปฏิเสธจะไม่ให้ผมไปหาลุงหมอด้วยก็นั่นอีก ไม่รู้ว่าเป็นโรคร้ายแรงอะไรรึเปล่า

ผมเข้าไปอาบน้ำแล้วมาทิ้งตัวนอนข้างๆอีกคน โอบกอดดึงอีกคนให้เข้ามาชิดอก สูดดมกลิ่นตัวอ่อนๆเบาๆ ความเหนื่อยล้าความเครียดที่เผชิญมาทั้งวันหายไปในพริบตา

…มันเกิดอะไรขึ้นนะ




@เช้า

พรึ่บ!

เฮือก!

อ้วกกกกกก อ้วกกกกกกก

ยามเช้าที่สงบหายไปทันทีที่คนข้างกายลุกพรวดออกมาจากอ้อมกอด ผมวิ่งตามอีกคนเข้ามาในห้องน้ำ เอามือลูบแผ่นหลังบางให้กับกล้วยที่โก่งคออาเจียนน้ำออกมา ผมประคองกล้วยลุกขึ้นให้ยืนพิงกับตัวเอง วักน้ำจากอ่างล้างหน้ามาลูบหน้าลูบตาล้างปากให้อีกคนโดยไม่รังเกียจ หน้าตาขาวซีดเซียวดูอ่อนแรง

“ไหวมั้ย”

กล้วยพยักหน้าให้ผมแล้วทิ้งตัวนั่งที่เตียงเมื่อผมประคองออกมา

“วันนี้หยุดงานแล้วไปหาลุงหมอกันเลยละกัน”

“ม…ไม่ได้ครับ”

กล้วยตอบรับกลับมาด้วยน้ำเสียงแหบสั่น ผมขมวดคิ้วจนมันแทบจะกลายเป็นปม ทำไมอีก? ต้องมีอะไรแน่ๆ

“ฉันเป็นเจ้าของบริษัท ฉันสั่งให้หยุดก็ต้องหยุด แล้วฉันก็จะไปโรงพยาบาลกับนายด้วย”

กล้วยทำสีหน้าตกใจก่อนจะก้มหน้าลงไป น้ำหยดใสหล่นลงกระทบกับตักเล็กให้ผมรีบจับอีกคนเงยหน้าขึ้น กล้วยขัดขืนดันผมออก เอาหลังมือป้ายน้ำตาออกจากใบหน้า

“ร้องไห้ทำไม”

ผมตกใจที่อยู่ๆอีกคนก็ร้องไห้ออกมา

“ม…ไม่มีอะไรครับ”

กล้วยหลบตาผม ผมกำลังจะจับตัวกล้วยแต่กล้วยก็ลุกขึ้นยืนก่อน

“ผมจะออกไปโทรหาลุงหมอ”

ผมทิ้งตัวนั่งตรงที่ที่อีกคนเคยนั่ง มันต้องมีอะไรแน่ๆ กล้วยกำลังปิดบังอะไรผม…




@โรงพยาบาล

“มากันแต่เช้าเชียว”

“สวัสดีครับ”

ผมยกมือไหว้ลุงหมอที่ส่งยิ้มใจดีมาให้

“เดี๋ยวนั่งรอในห้องตรวจเลย ลุงไปตรวจคนไข้แปปเดียว”

ลุงหมอแยกออกไป ผมพากล้วยเข้ามานั่งในห้องตรวจ สีหน้ากล้วยดูกังวลตลอดเวลา

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

กล้วยเงยหน้ามองผม ขมวดคิ้ว แล้วก้มหน้าลง ผมไม่เข้าใจการกระทำของอีกคนเลยเอาแต่นั่งเงียบๆ จนลุงหมอเข้ามา

“มา เดี๋ยวลุงจะอธิบายจากเมื่อวานนะ”

ลุงหมอหยิบกระดาษกับสมุดเล่มเล็กๆขึ้นมา

“เดี๋ยวก่อนครับ”

ผมรีบพูดก่อนที่ลุงหมอจะอธิบายอะไร

“คือ…ผมจะถามว่ากล้วยเค้าเป็นอะไร”

ลุงหมอทำหน้าตกใจก่อนจะหันมามองกล้วยที่นั่งก้มหน้าอยู่ ลุงหมอพ่นลมหายใจออกมาแล้วหันหน้ามาหาผม

“กล้วยยังไม่ได้บอกใช่มั้ย”

ผมส่ายหัวเบาๆ

“กล้วย…”

“ม…ไม่นะครับ”

กล้วยเงยหน้าขึ้นมาพูดเสียงสั่น

“ลุงขอโทษ…แต่ลุงเป็นห่วงเรา”

ลุงหมอหันหน้ามาหาผมอีกครั้ง

“กล้วยท้องได้ 11 สัปดาห์แล้ว”

!!!!

[ End Thrust part ]






น้ำตาไหลออกมาเรื่อยๆหลังจากที่ลุงหมอพูดบางสิ่งออกมา ตัวผมสั่นไปหมด เอาแต่ก้มหน้าคิดกังวลไปเรื่อยๆ คุณธรรศนิ่งไปเลย ใจผมเจ็บไปหมด ผมไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมมันเป็นแบบนี้ ในหัวตีกันวุ่นพยายามหาสาเหตุ ความผิดพลาดครั้งไหนๆ คิดไม่ตก กังวล สับสน

“เดี๋ยวลุงไปรอข้างนอก คุยกันนะ”

หมับ!

มือหนาเอื้อมมากำมือผมที่กำแน่น พยายามสอดนิ้วให้ผมคลายมือ

“กล้วย…”

เสียงคุณธรรศพูดชิดใบหูผม

“ไม่เป็นไรนะ”

ผมดึงมือออกจากมือหนา

หมับ!

อ้อมกอดอุ่นโอบรอบตัวผมกดหัวผมให้ซบที่ไหล่หนา ผมพยายามดันตัวออกแต่ก็ไม่เป็นผลจนสุดท้ายก็ซบหน้าลงที่ไหล่นั้น ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ผมไม่ไหว

ผมไม่พร้อม ผมเครียด ผมกังวล ผมเหนื่อย เหนื่อยมากๆ เหนื่อยใจมากๆ เหนื่อยใจมาก…จนเจ็บไปทั้งใจ ไม่อยากจะนึกถึงอนาคตหรืออะไรทั้งนั้น

“นี่ใช่มั้ยที่เครียดและกังวล ตอนนี้ไม่ต้องเครียดนะ เราจะผ่านมันไปด้วยกัน…”

คำปลอบประโลมจากคุณธรรศพูดวนชิดริมใบหู ผมใช้เวลาอีกสักพักก็เช็ดน้ำตาและดันตัวออกจากอ้อมกอดอุ่น

“ผม…”

“อย่าเพิ่งพูดอะไร ไว้เราค่อยคุยกัน ตอนนี้สนใจแค่สุขภาพของนายกับเจ้าตัวน้อยก่อน”

น้ำตาผมไหลออกมาอีก คุณธรรศลูบเบาๆที่ใต้ตาผมปาดน้ำตาผมออกไปเบาๆ ผมพยักหน้าตอบรับ คุณธรรศออกไปตามลุงหมอเข้ามา

“เรียบร้อยแล้วนะ…งั้นลุงจะอธิบายให้ฟัง…”

ผมตั้งสติตั้งใจฟังลุงหมอตลอด ลุงหมออธิบายเรื่องระยะการตั้งครรภ์ของผทให้คุณธรรศฟัง บอกวิธีการดูแลตัวเองในช่วงระยะครรภ์นี้ 

“เราจะลองอัลตร้าซาวด์มั้ย”

“ลองครับ”

คุณธรรศพูดขึ้นแล้วหันมามองหน้าผม

“ไปอัลตร้าซาวด์ดูเจ้าตัวน้อยกันนะ”

ผมพยักหน้าให้คุณธรรศ เหมือนเห็นรอยยิ้มเล็กบนริมฝีปากบาง ลุงหมอพาผมกับคุณธรรศมาอีกห้อง ให้ผมนอนบนเตียง เอาเจลมาทาบนหน้าท้องผม แล้วเอาเครื่องอะไรสักอย่างมาคลึงที่ท้องผมเบาๆ

“มองกันที่ตรงนี้นะ”

ผมเงยหน้ามองที่จอ ก็เห็นก้อนอะไรสักอย่างเล็กๆขยับไปมาเบาๆ

“ตอนนี้อายุครรภ์เรายังน้อย จะเห็นแค่โครงบางส่วนของร่างกายที่งอกขึ้นมา ส่วนนี้น่าจะส่วนหัว ส่วนอันนี้ลำตัว”

ลุงหมอจิ้มนิ้วไปตามส่วนต่างๆให้ดู ผมน้ำตาไหลซึมออกมา มันไหลอออกมาเองออกมาเรื่อยๆ ไม่สะอื้นอะไร คุณธรรศที่เห็นผมน้ำตาไหลก็เอาผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดให้เบาๆ ลุงหมออธิบายอีกนิดหน่อยก็พากลับมาห้องเดิม

“ช่วงนี้เราต้องดูตัวเองให้มาก ร่างกายเราที่ใม่ค่อยแข็งแรงบวกกับเราที่รู้ตัวค่อนข้างช้าด้วย ต้องดูแลตัวเองให้มาก ท้องเราก็น่าจะเริ่มใหญ่ในไม่ช้า อาการแพ้ที่มีก็จะค่อยๆหายไป”

“ครับ”

ผมรับคำแล้วมองลุงหมอที่ถินหายใจออกมา

“มีอะไรรึเปล่าครับ”

คุณธรรศที่เห็นสีหน้าลุงหมอก็ถามออกมา ลุงหมอถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะตอบ

“ลุงจะไม่อยู่น่ะสิ ต้องไปเก็บผลการวิจัย แต่ไม่ต้องห่วง ลุงโอนเรื่องไปให้ลูกศิษย์มาคอยดูแลเราแล้ว คนนี้ไว้ใจได้ เค้าจะดูแลเราแทนลุงสักระยะ ลุงจะกลับมาให้ทันทำคลอดเรา”

ผมขอบคุณลุงหมอที่คอยดูแลผมมาตลอด คอยช่วยเหลือและเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ให้ในเรื่องต่างๆ ลุงหมอยิ้มอบอุ่บให้ผมแล้วก็คืนสมุดนัดประจำตัวที่ผมลืมไว้มาให้

“อ้อ…มีอีกเรื่อง เราต้องฝากครรภ์ ลุงทำเรื่องให้แล้ว เราเซ็นรับรองกันตรงนี้…แล้วก็นี่สมุดฝากครรภ์ อย่าลืมเอามาทุกครั้งนะ”

ผมที่กำลังจะยื่นไปรับก็โดนตัดหน้า คุณธรรศรับเอกสารทั้งหมดมาแล้วเก็บไว้กับตัวเอง ลุงหมอขอเบอร์คุณธรรศไว้ด้วย ผมบอกลาลุงหมอแล้วออกมารอรับยา

“ฉันจะเก็บพวกนี้ไว้เอง เวลาหมอนัดฉันจะเป็นคนพามาเอง”

คุณธรรศออกไปรับยาเมื่อพยาบาลเรียกชื่อผม

“เดี๋ยวแวะห้างหน่อย ฉันจะซื้อพวกหนังสือ”

พอได้ยินคำว่าหนังสือ ตาผมก็ลุกวาว ร้านของใครบางคนลอยเข้ามา

“ไปร้านพี่ชายผมมั้ยครับ”

คุณธรศมองหน้าผมแล้วพยักหน้า

“เอาสิ”


----------------------------> TBC.



ครบแล้วค่าาาาา ครั้งนี้มาช้านิดหน่อยแต่ก็มานะๆๆ ครึ่งหลังสั้นไปนิดจะรีบๆมาต่อนะคะ เราสงสารกล้วยนะ แต่ก็ฝีมือกากๆของเราก็อธิบายความรู้สึกมมาได้แค่นี้เองอ่ะ จะพยายามปรับวิธีการบรรยายยของตัวเองให้ดีขึ้นนะคะ มันอาจจะดูง่ายไปในการเฉลยเรื่องท้อง แต่สำหรับเราดราม่าไม่ได้อยู่ที่นี่ มันหลังจากนี้ต่างหากล่ะ นิยายเรื่องนี้มาจากเราที่พยายามหาอ่านอะไรแบบนี้แต่มันไม่มีหรือหาไม่เจอก็ไม่รู้แต่แอบรักพล็อตตัวเองมาก แต่ก็เกลัยดการดำเนินเรื่องของตัวเองที่ใส่ความรู้สึกน้อยและงงในบางครั้ง เราจะพยายามเรื่องการเขียนและเวลาการอัพให้ดีมากขึ้นนะคะ ตอบทุกเม้นจนเป็นคนบ้าเลย ขอบคุณที่ยังไม่ทิ้งนิยายเรื่องนี้นะคะ 

ปล.อย่าาาา!!! ลืมกดถูกใจและเม้นแชร์ความรู้สึกกันด้วยนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #68 eisolek (@eisolek) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 00:29
    รีบมาเด้อ
    #68
    1
    • #68-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      2 เมษายน 2562 / 10:10
      เด้อออค่าาาาาาา
      #68-1
  2. #67 pai-114422 (@pai-114422) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 20:41
    ต่อเด้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #67
    1
    • #67-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      2 เมษายน 2562 / 10:09
      ต่อออออออ จะรีบมาค่าาาาาาา
      #67-1
  3. #66 OIL_kra (@OIL_kra) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 08:27
    รอน้าาาา😗
    #66
    1
  4. #64 pai-114422 (@pai-114422) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 20:51
    ต่อเถิดเจ้าค่าาา
    #64
    1
    • #64-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      5 ตุลาคม 2561 / 20:51
      มาต่อแล้วเจ้าค่าาา
      #64-1
  5. #62 jentookjai (@jentookjai) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:39

    จะรอน้าาไรท์จ๋าาาา
    #62
    1
    • #62-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      5 ตุลาคม 2561 / 20:51
      ไรท์มาแลล้วจร้าาาาา
      #62-1
  6. #61 Moolhann (@Moolhann) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:36

    มาไวๆเน้อ

    #61
    1
    • #61-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      5 ตุลาคม 2561 / 20:50
      มาเลี้ยววววๆ
      #61-1
  7. #60 pai-114422 (@pai-114422) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:16
    นุจาเปงลมมมม
    #60
    1
    • #60-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      5 ตุลาคม 2561 / 20:50
      ยาดมยาลมยาหม่องพร้อมค่าาา
      #60-1
  8. #59 พันพราย (@cream-creammy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 20:55

    หนู​อยากอ่านนนต่ออออ
    #59
    1
    • #59-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      5 ตุลาคม 2561 / 20:50
      เรามาแล้ววววววววว
      #59-1
  9. #58 pai-114422 (@pai-114422) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 05:27

    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #58
    1
    • #58-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      1 ตุลาคม 2561 / 20:46
      มาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
      #58-1
  10. #57 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 09:28
    รอออออออค่ะ
    #57
    1
    • #57-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      1 ตุลาคม 2561 / 20:46
      มาแล้วววววววว!!!!!
      #57-1
  11. #56 Feifan (@runrunza) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 01:14
    คิดถึง มาอัพต่อเถอะค่ะ รอนานมากกกกกก
    #56
    1
    • #56-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      1 ตุลาคม 2561 / 20:46
      5555+ มาแล้วนร้าาา
      #56-1
  12. #55 jentookjai (@jentookjai) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 21:27

    นานนเกิ้นนนนโอ้ยยยยไรท์จ๋าาาา
    #55
    1
    • #55-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 21)
      1 ตุลาคม 2561 / 20:46
      เค้ามาแล้วววววว มาๆ
      #55-1