รักของเราเป็นเพียงคู่นอน ★Love is one night stand★ Yaoi [Mpreg]

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 19 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    29 ม.ค. 62

ตอนที่ 19


อ้วกกกก อ้วกกกก แค่กๆ อ้วกกก


ในขณะที่ผมกำลังนอนหลับ อยู่ๆก็รู้สึกปั่นป่วนที่ท้อง มีลมอะไรบางอย่างตีขึ้นมาใหเผมเด้งตัวจากที่นอนพุ่งเข้าห้องน้ำแล้วโก่งคออ้วกอยู่ที่ชักโครก คุณธรรศที่นอนอยู่ข้างๆก็ลุกตามมาคอยลูบหลังผมอยู่เรื่อยๆ และเพราะไม่มีอาหารอยู่ในนั้น ที่อ้วกออกมาจึงมีแต่ลมกับน้ำใสๆ


“ลุกไหวมั้ย”


คุณธรรศประคองผมลุกขึ้นให้ยืนเกาะขอบอ่างล้างหน้าไว้ คุณธรรศรองน้ำจากก๊อกใส่แก้วมาให้ผมบ้วนปาก เอาผ้าขนหนูเช็ดหน้าเช็ดตาให้ อ้วกจนเหนื่อยน้ำตาเล็ดซึมที่หางตา


“ไปหาหมอเถอะ”


“ม…ไม่…ครับ”


“…”


และในขณะที่ก้มลงล้างมือ ความผิดปกติบางอย่างที่นิ้วมือก็เห็น สัมผัสเย็บที่นิ้วนางข้างซ้าย


…แหวน


“ฉันตั้งใจจะใส่ให้นายเมื่อวาน แต่เกิดเรื่องก่อน”


คำพูดของคุณอรวาบเข้ามาในหัวผม


“ดินเนอร์แสนหรูคำพูดที่ดูดี แล้วนี่เขาให้สร้อยหรือแหวนนายล่ะ หรือว่ายัง? โชคดีนะนายที่เขายังไม่ทิ้งน่ะ”


“ไปกินข้าวกันเถอะ”


ผมเดินตามแรงดันหลังออกมาที่ห้องครัว เอานิ้วลูบที่แหวนเบาๆ


“อย่าไปสนคำพูดของอร นายไม่เหมือนเธอ”


ราวกับคุณธรรศรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ ผมปัดมันทิ้งแล้วไปกินข้าว


“ลองกินดูว่ากินได้มั้ย ฉันให้ลูกน้องซื้อมาให้”


ผมตาวาวเมื่อเห็นขาหมูของชอบในช่วงนี้ มีน้ำมะนาวที่ออกกลิ่นชัดจนแทบจะรับรู้ถึงรสชาติ ผมลงมือกินข้าวแบบไม่สนใจอะไรอีก








Rrrrrr Rrrrrr


‘ลุงหมอ’


“สวัสดีครับ”


ผมกดรับโทรศัพท์ที่กำลังแผดเสียงอยู่


(“สวัสดีกล้วย ช่วงต้นเดือนเราว่างมั้ย”)


“ว่างครับ”


ไม่น่าจะมีอะไร


(“งั้นเข้ามาตรวจสุขภาพกับลุงหน่อย พอดีวันที่นัดตรวจเราลุงไม่ว่าง”)


ก่อนวันตรวจอาทิตย์นึงเลย


“ได้ครับลุง”


(“งั้นไว้เจอกันนะ กล้วยอย่าลืมเอาปฏิทินอุณหภูมิมาด้วยนะ”)


“ครับ”


ผมวางสายแล้วเงยหน้ามองคุณธรรศที่ตั้งแต่กินข้าวเสร็จก็ไปขนเอกสารมานั่งอ่านที่โซนรับแขก


“ใครโทรมา”


“ลุงผมครับ”


“อืม”


ผมนั่งมองคุณธรรศอ่านเอกสารไม่ไปไหน จนคุณธรรศเงยหน้าจากกองเอกสารหันมาหาผม


“มีอะไรรึเปล่า”


เสียงทุ้มไม่ได้ทำใผมละสายตาไปไหน


“…”


ผมว่าคุณธรรศคงจะคิดว่าผมแปลกแน่ๆที่อยู่ๆก็นั่งมองแบบนี้ เหอะๆ ผมยังคิดว่าตัวเองแปลกเลย มันก็แค่รู้สึกอยากมอง อยากอยู่ใกล้ๆ ความเขินอายที่เคยมีก็เหมือนจะหายไป ไม่รู้ว่าเอาความกล้ามาจากไหนเหมือนกัน


“หึๆ…”


อยู่ๆคุณธรรศก็ขำออกมาเบาๆ  มองหน้าผมแล้วเลิกคิ้วขึ้น แล้วก็ขำออกมาอีก


“ขำอะไรหรอครับ”


“เคยมีคนบอกมั้ยว่าตานายใสเหมือนแมว”


“ตาเหมือนแมว?”


“นึกไม่ออกล่ะสิ มานี่”


คุณธรรศพาผมเข้ามาที่ห้องน้ำในห้องนอน จับผมยืนหันหน้าเข้ากระจก


“ลองดูสิ…”


นิ้วยาวเชยคางผมให้มองกระจกแล้วลูบเบาๆที่ใต้ตาผม ลมหายใจอุ่นรินลดที่ลำคอ มือหนาอีกข้างวางที่ช่วงเอวผมแล้วลูบไปมา สติผมเริ่มคุมไม่อยู่เมื่อนิ้วยาวไล่ไปตามกรอบหน้าผม  สายตาคู่คมมองสบผมผ่านกระจก มือหนายังลูบไล้ไปมา จนกระทั่ง…


“อ๊ะ!”


“เป็นอะไร?!?!”


ผมรู้สึกเจ็บตึงที่บริเวณหัวนมตอนที่มือหนาปัดผ่าน มันตึงๆอูมๆ หัวนมก็ตั้งชัน อ่า…ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ


“กล้วยเป็นอะไร”


“ผม…”


ผมเอามือจิ้มที่นมตัวเองอีกทีมันก็ยังตึงๆอยู่


“ทำอะไรของนาย นมนายดุนออกมาจนเห็นรอยหมดแล้ว”


“มันตึงครับ…อ๊ะ”


ผมสะดุ้งนิดๆเมื่อคุณธรรศเอานิ้วยาวจิ้มตรงหัวนมผมที่ดุนเสื้ออกมา


“เจ็บมั้ย”


คุณธรรศเอาเขี่ยเบาๆจนผมรู้สึกวูบวาบในท้อง   


“ม…ไม่..ครับ”


“มันตึงมากๆ”


“พ…พอแล้วครับ”


คุณธรรศยังเขี่ยมันไม่หยุดจนผมต้องผละออกมา ไม่งั้นต้องทนไม่ไหวมีอารมณ์แน่ๆ ผมพยายามหลบหน้าคุณธรรศที่นั่งที่โซฟาโดยมองมาที่ผมบ่อยๆ ผมพยายามทำให้ตัวเองยุ่ง ซึ่งก็ยุ่งจริงๆ เพราะต้องซักผ้าตาก รีดผ้า ทั้งวัน คุณธรรศก็ยังคอยมองมาที่ผมเรื่อยๆ ดูไม่ค่อยมีสมาธิกับงานกองเอกสารตรงหน้าซักเท่าไหร่







2 อาทิตย์ผ่านไป


ช่วงเช้าของวันหยุดคนในโรงพยาบาลแน่นขนัด อาจจะเป็นเพราะมันเป็นวันหยุด ที่บางคนก็อาจจะพาตัวเองหรือครอบครัวมาหาหมอกัน ผมเดินไปหาลุงหมอที่กำลังรอผมมาอยู่ที่ห้องตรวจ


“ลุงนายเป็นหมอหรอ”


“ครับ”


ผมตอบรับคนที่เดินตามหลังผมมาตั้งแต่ก้าวออกจากห้องมา


“คุณธรรศรอผมตรงนี้ก็ได้ครับ ผมเข้าไปแปปเดียว”


ผมหันมาบอกอีกคนเมื่อมาถึงห้องตรวจที่มีชื่อลุงหมอแปะอยู่


“ไม่ ฉันจะเข้าไปด้วย”


ผมเปิดประตูเข้าห้องไป ลุงหมอส่งยิ้มมาให้ทันทีที่เห็นหน้าผม


“สวัสดีครับ ลุงหมอ”


“สวัสดีลูก แล้วนั่น”


“ผม…”


“คุณธรรศ เจ้านายกล้วยเองครับ”


“โอเค…งั้นให้รอข้างนอกก็ได้นะ”


“ไม่เป็นไรครับ ผมขออยู่ด้วย”


“แล้วเรื่อง…”


ลุงหมอมองหน้าผม ซึ่งผมก็พยักหน้าให้ ลุงหมอเหมือนกำลังนึกอะไรสักพักก็ยิ้มเหมือนแซ็ว


“โอเค งั้นนั่งก่อน แล้วเอาอุณหภูมิมามั้ย”


“นี่ครับ”


ผมหยิบปฏิทินขึ้นมาให้ลุงหมอ ท่านเปิดย้อนอ่านอันเก่าแล้วไล่มาจนถึงปัจจุบัน สีหน้าลุงหมอดูกังวลในช่วงท้าย


“กล้วยอาทิตย์ก่อนเราไม่สบายหรอ อุณหภูมิร่างกายเราสูงขึ้นเรื่อยๆเลย”


“เปล่านะครับ”


ผมปฏิเสธลุงหมอไป


“งั้นลุงขอวัดไข้หน่อย”


ลุงหมอวัดอุณหภูมิร่างกายผมแล้วจดยิกๆลงกระดาษ


“แปลก”


“แปลกยังไงครับ”


“กล้วย เรามีอะไรกับแฟนครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”


“เกือบสองเดือนก่อนครับ”


ผมลองนับวันดู นี่ผมกับคุณธรรศไม่ได้มีอะไรกันมาสักพักแล้วนี่นา ช่วงนี้ถึงจะอยู่ด้วยกันแต่ก็ไม่ได้มีอะไรกัน ค่อนข้างจะต่างคนต่างอยู่ในมุมของตัวเองด้วยซ้ำ


“อืม…เรามีอาการแปลกๆมั้ย”


“ม…ไม่…”


“มีครับ”


ผมไม่ทันได้พูดจบประโยคคุณธรรศก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน


“หือ?”


“อย่าโกหกหมอสิ…กล้วยมีอาการแปลกๆครับ อารมณ์ขึ้นๆลง กินแต่ของไม่มีประโยชน์ นอนมากกว่าเดิมจนบางครั้งแทบไปทำงานสายครับ”


ลุงหมอทำหน้าตกใจหลังคุณธรรศพูดจบ ผมได้แต่นั่งเงียยบปล่อยให้อีกคนพูดไป


“กล้วย! นี่อาจจะเป็นข่าวดีนะ แต่ลุงไม่มั่นใจ เราเอานี่ไปเก็บฉี่แล้วเอามาให้ลุงนะ”


ผมรับกระปุกเก็บฉี่มาจากลุงหมอ แล้วหันไปมองหน้าคุณธรรศ


“ให้เค้านั่งอยุ่นี่แหละ เราไปเถอะ”


“ครับ”


ผมเดินออกจากห้องไปหาห้องน้ำเข้า ในใจก็รู้สึกหวั่นๆกับคำว่าข่าวดีของลุงหมอ รู้สึกเหมือนกำลังจะมีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้นเลย… 






         


[ Thrust part ]


“รู้จักกับกล้วยมานานรึยัง”


ผมมองคุณลุงหมอผู้แสนใจดีคนหนึ่งที่กำลังซักไซ้ผมราวกับคนละคนยามเมื่อกล้วยอยู่ด้วย


“สองเดือนกว่าครับ”


“อืม…มีอะไรกันแล้วใช่มั้ย”


“ครับ”


“ครั้งแรก ผิดพลาดหรือตั้งใจ”


“ผิดพลาดครับ”


เหมือนเห็นคิ้วคนกระตุก


“รู้เรื่องความลับกล้วยใช่มั้ย”


“รู้ครับ”


“กล้วยบอกเองหรือบังคับ”


“บังคับครับ”


คิ้วขมวดจนแทบกลายเป็นปม


“ยังไม่ได้เป็นแฟนกันใช่มั้ย”


“ยังครับ แต่อีกไม่นาน”


เร็วๆนี้แหละ


“แล้วจะทำยังไงถ้ากล้วยท้อง”


“…”


คำถามที่เหมือนหมัดฮุกพุ่งเข้ามา ถึงจะวางแผนทุกอย่างไว้ว่าจะทำให้อีกคนท้อง แต่พอมาเจอคนถามก็พูดไม่ออก ง่ายๆก็ยังไม่ได้คิดเรื่องหลังจากที่กล้วยท้องไว้


“จะรับผิดชอบมั้ย”


“รับแน่นอนครับ”


อันนี้แน่นอน นั่นคือความตั้งใจเดียวที่คิดไว้ ไม่งั้นจะพยายามทำให้ท้องหรอ


“จริงจังแค่ไหน”


“มากครับ”


“กล้วยมาหาลุงเมื่อสองเดือนก่อนระยะเวลาพอๆกับที่ทั้งสองคนรู้จักกัน กล้วยมาขอยังคุมกำเนิดไปกิน ซึ่งลุงมั่นใจว่ายาตัวนั้นจะช่วยทำให้กล้วยไม่ท้องได้เหมือนกับผู้หญิงที่กินยาคุม…”


“ผมให้กล้วยหยุดยาเองครับ เพราะผมอยากให้กล้วยท้อง”


ผมพูดขึ้นมาให้กระจ่างในสิ่งที่คนตรงหน้าพยายามจะสื่อ


“ทำไม”


“ผมมีความจำเป็นครับ”


“พูดมาให้หมด”


“ผม…”


สายตาที่กดดันทำให้ผมต้องเล่าเรื่องต่างๆออกมา ไม่เช่นนั้นคำถามก็คงมีมาอีกไม่จบ


“เป็นเธอจริงๆสินะ ความคิดเด็กเสียจริง”


คราวนี้มาถึงผมที่สงสัย คนตรงหน้าทำสีหน้าราวกับกำลังหนักใจอะไรบางอย่าง


“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น ลุงรู้เรื่องเรากับกล้วยมาสักพักแล้ว รู้ด้วยว่าลูกน้องเราติดตามกล้วยแทบตลอดเวลา แต่ลุงก็มีลูกน้องของลุงเหมือนกัน คนใกล้ตัวพวกเรานั่นแหละ”


เหมือนผมจะรู้ว่าใคร


“คนละคนกับที่นายคิด รายนั้นแค่คอยส่งข่าวทั่วไปของกล้วยเท่านั้น เราอาจจะไม่คาดคิดเลยล่ะ”


ถ้าไม่ใช่ดรีมแล้วจะเป็นใคร หรือว่า…!


“เพื่อนเรานั่นแหละลูกศิษย์ลุงเอง”


เพื่อนเลว! ถึงว่าขอยาอะไรไปได้ไวมาก!


“ลุงขอโทษที่ถามซอกแซก ลุงแค่อยากมั่นใจ แต่เรื่องมันตั้งแต่สมัยพ่อแม่กล้วย เราไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะ ตอนนี้กล้วยก็ไม่ได้ลำบากอะไรปล่อยไปก็ได้”


“ตอนนั้นผมแค่อยากรับผิดชอบในสิ่งต่างๆครับ แต่ปัจจุบันผมไม่สามารถปล่อยกล้วยไปได้แล้ว”


“ลุงก็พอจะเข้าใจ…เฮ้ออออ คนสมัยนี้เค้าไวไฟกันจริงๆ”


คุณลุงหมอพิงตัวไปกับโซฟาแล้วนิ่งไป


แกร็ก!


“ขอโทษที่ช้าครับ คนที่ห้องน้ำเยอะมาก”


ประตูห้องเปิดออกพร้อมกับกล้วยที่เดินเข้ามา


“เอาวางไว้ถาดนั้นเลย ลุงขอคุยอะไรกับเราหน่อย นั่งก่อน”


“ได้ครับ”


ผมลุกขึ้นออกมารอนอกห้องให้สองลุงหลานเค้าคุยกัน สักพักกล้วยก็ออกมาด้วยสีหน้าที่ดูปกติ คงไม่มีอะไร


“คุณธรรศจะไปไหนต่อมั้ยครับ”


“ไม่ไป นายจะไปไหน”


“คือ…ผมอยากไปซื้อของที่ห้างหน่อยน่ะครับ”


“แวะห้างใกล้คอนโดก่อน”


ผมไม่ได้ตอบอะไรกล้วยแต่พอขึ้นรถก็บอกคนขับให้ไปที่ห้างใกล้คอนโดแทน


               


@ห้าง xxx


“นายจะซื้ออะไร”


ผมหันมาถามคนที่ผมเดินตามเข้ามาในห้าง


“ผมจะซื้อของที่ซุปเปอร์ครับ ตามจริงคุรธรรศกลับก่อนก็ได้นะครับ”


“ไม่”


ผมปฏิเสธแล้วดันหลังอีกคนไปทางซุปเปอร์ พอเข้ามาในส่วนซุปเปอร์แล้วผมก็เหมือนจะโดนลืม เพราะอีกคนเดินไปจับเข็นรถเข็นของซุปเปอร์แล้วเข็นไปเลย แล้วพอเห็นของที่อีกคนซื้อก็ต้องขมวดคิ้วจนยุ่ง มีแต่ขนมเยลลี่ นมถั่วเหลือง แล้วก็น้ำแอปเปิ้ลกล่องที่ช่วงนี้ดูจะกินบ่อยมากจนเกินไป


“พอแล้ว ค่อยไปซื้อแอปเปิ้ลสดเอา ในนี้มีแต่น้ำตาลกับสารกันบูด”


ผมคว้ามืออีกคนที่กำลังจะหยิบน้ำมะพร้าวแพ็คที่สอง กล้วยนิ่งไป ผมเลยหยิบขนมเยลลี่กับนมถั่วเหลืองออกด้วยอีกส่วน


“อ…อันนั้นไม่ได้นะครับ!”


เสียงแข็งใส่ด้วย? ผมหันไปมองหน้าอีกคนที่ช่วงนี้ดูมีความกล้ากับผมมากขึ้น กล้วยจะจับขนมใส่รถเข็นอีก ผมก็เอาออก แล้วหันไปพูดกับอีกคนตรงๆ


“ขนมนี่มีแต่สารกันบูด นมถั่วเหลืองกล่องนี่ก็มีแต่น้ำตาล ถ้าจะกินเยลลี่เดี๋ยวฉันทำให้ ส่วนนมถั่วเหลืองเดี๋ยวฉันให้ลูกน้องซื้อน้ำเต้าหู้สดมาให้ทุกวัน โอเคมั้ย”


กล้วยยังนิ่ง ผมเลยค่อยๆเอาของออกจนหมด แล้วดันอีกคนออกจากซุปเปอร์ สุดท้ายก็ไม่ได้อะไร แต่ถ้ารู้ว่าจะมาซื้อของแบบนี้แต่แรกก็คงไม่พามา ผมพากล้วยมาขึ้นรถ ให้กล้วยขึ้นรถไปก่อนแล้วเดินมาสั่งของที่ต้องการกับลูกน้อง พอขึ้นรถมา อีกคนก็หลับไปแล้ว


   ช่วงนี้ดูอารมณ์แปรปรวนจนหนักใจตามไม่ทัน นี่แค่นิ่งไป ลืมถามลุงหมอว่ากล้วยเป็นอะไรซะด้วย…ต้องทำอะไรอีกหลายอย่างเลย


[End Thrust part ]




----------------------------> TBC.


ครบแล้ววววววววว มาแล้วนร้าาาา ฮืออออออ ไม่โกรธกันนะๆๆ ดีกันนน ตอนนี้ขอเสียงลุงหมอหน่อย ช่วงหลังมานี่พาร์ทเฮียจะเยอะหน่อยนร้าา เพราะกล้วยจับอารมณ์นางไม่ได้เลย แต่เฮียก็สื่ออารมณ์ยากเหมือนกันนะเพราะนางจะมีความไว้ตัวภายนอกภายในนี่ก็...เอิ่มมม


 เราขอบคุณทุกกำลังและความเข้าใจนะคะ มาอัพก็ช้า ปัญหาก็เยอะ พยายามเขียนไม่ให้ออกโครง หลังจากนี้มาสู้ไปด้วยกันค่ะ!


                    ปล.ยังไม่ได้เช็คคำผิดจร้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #54 iXxoPw (@iXxoPw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 21:29

    สู้ค่ะๆๆๆๆ
    #54
    1
    • #54-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 20)
      1 ตุลาคม 2561 / 20:45
      ขอบคุณมากกค่าาา
      #54-1
  2. #53 สีเหลืองขนฟู (@Loogped) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 21:04
    พยายามเข้าน้าา~ รอตอนต่อไปอยู่ แต่ไม่ต้องรีบ รอได้ ขอแค่อย่าทิ้ง
    #53
    1
    • #53-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 20)
      1 ตุลาคม 2561 / 20:45
      ไม่ทิ้งค่าาาา มาอัพให้ๆ
      #53-1
  3. #52 fannan (@nanz_ies) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 21:26
    สู้ๆๆค้าบเป็นภูมิแพ้เหมือนกันทั้งพ่นยากินยาหมอไม่ลดยาเลยเนี่ย
    #52
    1
    • #52-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 20)
      24 สิงหาคม 2561 / 20:39
      55555+ เข้าใจค่าาา หมอถือเข็มขู่แล้วค่าา กลัววว
      #52-1
  4. #51 jinbinbin (@babyxoxo-12) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 00:02
    สู้ๆนะคะ✌🏻✌🏻
    #51
    1
    • #51-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 20)
      24 สิงหาคม 2561 / 20:39
      ขอบคุณค่าาา
      #51-1
  5. #50 254825489 (@254825489) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:40
    สู้ๆๆไรท์
    #50
    1
  6. #49 Fernthan (@fern-thanchanok) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:26
    สู้ๆนะคะ รักษาสุขภาพด้วยน้าาา
    #49
    1
    • #49-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 20)
      24 สิงหาคม 2561 / 20:38
      พยายามดูแลตัวเองให้ดีค่าาา
      #49-1
  7. #48 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:11
    ขอให้แข็งแรงไวๆค่ะ
    #48
    1
    • #48-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 20)
      24 สิงหาคม 2561 / 20:38
      ค่าาา ฟืดดด
      #48-1
  8. #47 Nstbk (@Sattabongkoj) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 22:51
    ไม่เป็นไรนะคะไรท์ เรารอได้ เราเข้าใจค่ะงานมันเยอะมากค่ะ ถึงเราจะแค่ม.4ก็เถอะ แต่งานเราก็เยอะเหมือนกัน555555 เป็นกำลังใจให้นะคะ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะไรท์ 💕💕
    #47
    2
    • #47-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 20)
      24 สิงหาคม 2561 / 20:38
      จะดูแลตัวเองให้ดีค่าาา พยายามเข้านะคร้าาเรื่องเรียนนนอ่า
      #47-1