รักของเราเป็นเพียงคู่นอน ★Love is one night stand★ Yaoi [Mpreg]

ตอนที่ 13 : ​ตอนที่ 12 [100]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    5 พ.ค. 61

​ตอนที่ 12

ผมหันไปมองคนที่เพิ่งมา สายตาคมยังมองที่ตู้อาหารที่มีอาหารวางเรียงรายอยู่

“คุณธรรศอยากกินอะไรครับ”

“…”

มีแต่ความเงียบตอบกลับมา

“งั้นผมสั่งเลยนะครับ เอา…”

ผมสั่งอาหารไปอีกจาน พอดีกับที่อาหารที่สั่งไปได้พอดี

“นายกินสองจานเลยหรอ”

“เปล่าครับ…ของพี่รันด้วย”

ผมมองผิดไปรึเปล่าที่เหมือนจะเห็นคุณธรรศทำหน้าไม่พอใจ ผมทำอะไรผิดรึเปล่า? คุณธรรศรับจานข้าวมาแล้วเดินไปเลย ผมหยิบคูปองขึ้นมาจ่ายไปสามจานแล้วเดินกลับมาที่โต๊ะ ดีที่ผมแลกคูปองมาเกิน

“เราซื้อน้ำมาแล้วนะ”

ผมพยักหน้าตอบรับดรีมที่แยกไปซื้ออาหารอย่างอื่น

“ขอบคุณนะกล้วย”

ผมยิ้มให้พี่รันนิดๆแล้วก้มลงกินข้าว แต่ระหว่างที่กินผมรู้สึกได้ถึงสายตาที่ไม่พอใจเหมือนกำลังจ้องมองมาที่ผม ผมว่าผมพอรู้ว่าสายตานี้มาจากใคร แต่ก็พยายามไม่สนใจกินข้าวไปเรื่อยๆเพราะผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรผิด ไม่นานอาหารในจานก็หมดลง ผมแยกตัวไปมินิมาร์ท




“นี่กล้วยพี่ซื้อมาฝาก ขอบคุณที่ไปซื้อข้าวให้พี่”

“ไม่ต้องหรอกพี่รัน”

ผมดันห่อขนมคืนมือหนา

“งั้นกินด้วยกัน”

พี่รันแกะห่อขนมแล้วหยิบมาจ่อที่ปากผม เป็นการบังคับกลายๆจนผมต้องงับเข้าปาก

“รอบที่แล้วมีใครเมารถมั้ย”

“ผมครบพี่”

พี่ฝ่ายออกแบบอีกคนที่นั่งหลับมาตลอดทาง ผมเพิ่งรู้จักจากตอนไปกินข้าว

“งั้นมานั่งข้างหน้าเลย”

พี่แจงจัดที่นั่งใหม่ กว่าจะลงตัวก็กินเวลาไปชั่วหนึ่งเลย

“ดรีมเมารถนี่ ไปนั่งหน้ามั้ย”

“ไม่เป็นไรพี่พลอย ที่เต็มแล้วมั้ง”

ผมชะโงกตัวดูข้างหน้าก็เห็นว่าเหลืออีกที่ แต่ก็คงเป็นที่ของคุณธรรศ

“ดรีมกินยารึยัง”

ผมลองถามดูเผื่อว่าดรีมจะลืม

“เราไม่ได้กินอ่ะ เห็นว่าอีกไม่ไกล”

“มานั่งข้างหน้าก็ได้”

คุณธรรศที่เพิ่งมาถึงรถพูดขึ้น

“ไม่เป็นไรครับ”

“มาเถอะ อย่าฝืน”

“ไปเถอะดรีม”

ดรีมมองหน้าผมก่อนจะออกไปนั่งข้างหน้า ผมหันมาคุยกับพี่รันที่นั่งกินขนมไม่สนอะไร

“ฉันแกะนะ”

เสียงทุ้มที่ดังข้างๆทำให้ผมรีบหันไปดู

คุณธรรศ!

ไม่ได้ไปคันอื่นหรอ?!??!

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น ฉันนั่งนี่ไม่ได้หรอ”

เสียงทุ้มติดเหวี่ยงต่างไปจากน้ำเสียงประโยคแรกมากๆ

“ป…เปล่าครับ”

สายตาคมมองนิ่งจนผมต้องหันหน้าไปอีกทาง แต่พอหันไปพี่รันก็ยื่นขนมมาถึงปากจนผมต้องรับเข้าปากมา

“รอบหน้าพี่จะซื้ออีกหลายๆห่อเลย”

ผมมองพี่จาที่กำลังคุ้ยถุงมินิมาร์ทไม่หันไปมองอีกด้านทั้งๆที่ก็รับรู้ถึงแรงสะกิดนิดๆ

“หันมา”

ผมค่อยๆหันไป ท่าเดิมกับพี่รัน ขนมจ่อที่ปากผมทันทีที่หันมา แต่รอบนี้ผมไม่กล้ารับเข้าปากเลยกลายเป็นผมเม้มปากแทน

“กินสิ”

เสียงทุ้มเข้มขึ้นจนผมต้องรับขนมเข้าปาก

“ของฉันอร่อยกว่า”

หูผมฝาดไปรึเปล่า ผมหันไปทางพี่รันอีกครั้ง แต่ก็โดนดึงไหล่ให้หันมาอีกทาง

“กินสิ”

ขนมถูกจ่อมาที่ปากผมเรื่อยๆ จนผมคิดว่าในท้องผมคงมีแต่ขนมแน่ๆ

“พอแล้วครับ”

ผมหันมานั่งตรงๆแล้วเอนหลังพิงไปกับพนักพิง พี่รันเอาหัวพิงกรระจกหลับไปแล้ว

ฟึ่บ

หัวพี่รันเอียงมาทางผมตามแรงรัศมีการเลี้ยวของรถมาชนหัวผมพอดี และก็ค้างอยู่อย่างนั้น ผมไม่ได้รู้สึกลำบากอะไรเลยปล่อยให้พี่รันไว้อย่างนั้น

ปึก!

เสียงกระแทกดังขึ้น คือ หัวพี่รันกลับไปพิงกระจกเหมือนเดิม แต่คงจะแรงมากไปหน่อยหัวเลยกระแทกกับกระจกจนถึงขั้นเกิดสียง ผมสังเกตดีๆก็เห็นว่าที่หัวพี่รันกลับไปพิงกระจกนั้นเป็นเพราะแรงผลักจากมือหนาของคนอีกด้านหนึ่ง

“นายพิงฉันสิ”

หัวผมถูกดึงให้ไปซบที่ไหล่หนา ผมรู้สึกร้อนที่หน้าไปหมดเลยเอแต่ก้มหน้าแกล้งหลับ แต่สายตาก็ยังมองไปทางพี่รันที่ยังเอาหัวพิงกระจกไว้เหมือนเดิม คงจะเจ็บน่าดูกระแทกดังขนาดนั้น คุณธรรศมือหนักจริงๆ ผมไม่คิดสงสัยการกระทำของคุณธรรศ แต่ก็ยังมีแอบคิดเข้าข้างตัวเองในใจลึกๆ ดูเหมือนเด็กเอาแต่ใจตัวเองเลย...แต่ก็แอบน่ารักนะครับ




“อยากลงทะเลแล้ววววว”

รถจอดลงที่หน้ารีสอร์ทขนาดใหญ่ มีชายหาดที่สามารถมองเห็นได้ทันทีที่ก้าวลงรถ ผมกับดรีมแยกมาเข้าห้องพักที่จัดไว้ พี่รันกับเพื่อนอีกคนถูกย้ายมานอนห้องเดียวกับผมเพราะคนในแผนกพี่รันครบคู่พอดี แต่นั้นก็ทำให้ห้องผมครบคนสี่คนตามจำนวนเตียงพอดี

“เดี๋ยวก็ได้ลงแล้วดรีม”

ผมจัดเตรียมเสื้อผ้าออกมาเตรียมไว้

“ไปเดินถ่ายรูปกัน ทะเลค่อยลงพรุ่งนี้ก็ได้”

พี่รันหยิบกล้องถ่ายรูปชูขึ้นมา

“ไปๆ อยากเก็บรูปสวยๆไปอวดพี่จิมคนติดดอย”

ผมอดขำกับฉายาพี่จิมไม่ได้ แต่ก็คงติดดอยจริงๆ

“ไปกันเถอะ”

พวกผมเดินอกมาถ่ายรูปตามมุมต่างๆไปทั่วรีสอร์ท รอเวลาอาหารเย็น คนอื่นๆพากันลงทะเลเรื่อยๆจนริมหาดไม่เงียบเลย

“ไม่เล่นน้ำหรอกล้วย”

พี่พลอยในชุดเสื้อแขนยาวกับกระโปรงยาวกองเท้า

“ไม่ร้อนหรอครับพี่พลอย”

ผมลองถามเบาๆ

“พี่ยอมร้อนดีกว่าดำ ไม่ไหวเลย”

“งั้นพี่พลอยจะไม่ลงทะเลหรอครับ”

“ก็ว่าจะลงนะ แต่ขอดำวันสุดท้ายดีกว่า”

พี่พลอยพูดจบก็เดินไปหาพี่แจงที่ถือน้ำมะพร้าวมาในสไตล์การแต่งตะวแบบเดียวกับพี่พลอย ผมเดินไปรวมกับดรีมที่ยืนถ่ายรูปในสวนของรีสอร์ทกับพี่รัน

“กล้วยมาเลยๆ มาเป็นนายแบบให้พี่เลย”

ผมถูกดึงให้มายืนใต้ต้นมะพร้าว ถูกจัดท่าทางไปเรื่อยๆให้พี่รันเก็บภาพตามฉบับของพี่เค้า

“พอแล้วพี่รัน”

แดดเริ่มไล่มาทางสวนก็พากับเข้ามานั่งเล่นกันที่ล็อบบี้รอเวลาอาหารเย็น

“กล้วย หิวมั้ย”

“นิดๆอ่ะ”

ผมตอบดรีมที่นั่งสะกิดแขนผมอยู่ข้างๆ

“เค้าบอกว่ามีตลาดตอนนี้ด้วย ไปมั้ย”

“ไป แล้วดรีมไปรู้มาจากไหนอ่ะ”

“ก็ถามพนักงาน”

“มีใครหิวเหมือนพี่บ้าง”

อยู่ๆพี่รันที่นั่งดูภาพในกล้องก็เงยหน้าขึ้นมา ผมกับดรีมมองหน้ากันแล้วชวนพี่รันไปเดินตลาดด้วยกัน สุดท้ายเราก็ได้ไปตลาดกันขบวนใหญ่ เพราะพี่แจงกับพี่พลอยก็จะไปเหมือนกันแล้วหาแนวร่วมเพิ่มทำให้มีคนจำนวนเกือบยี่สิบคนยืนรอรถของรีสอร์ทกันกลุ่มใหญ่

“คุณอิฐกับคุณธรรศนี่ดูไม่ถือตัวเลยเนอะ”

พี่พลอยที่ยืนอยู่ข้างๆผมพูดขึ้น

“ครับ”

ผมพยายามไม่มองไปทางคุณอิฐเพราะกำลังหลบสายตาคมที่มองมาจากคนที่ยืนข้างๆคุณอิฐ

“กล้วย!”

ผมหันไปตามเสียงเรียกชื่อก็เห็นพี่รันกำลังตั้งท่าถือกล้องพร้อมถ่าย ผมเลยยิ้มใส่กล้องไปที

แชะ!

พี่รันรัวภาพไปเรื่อยจนรถรางของโรงแรมมา ผมเดินขึ้นตามหลังดรีมแต่ก็โดนแทรกทำให้ขึ้นนั่งข้างดรีมไม่ทัน เลยต้องเดินไปนั่งรถคันหลังแทน

“นั่งกับพี่ก็ได้กล้วย”

พี่รันที่ขึ้นไปไม่ทันเหมือนกันดึงผมไปนั่งข้างๆ ซึ่งผมก็ตัวเกร็งทันทีนั่งลงเพราะที่ข้างๆผมอีกฝั่งถูกจับจองด้วยคนที่ผมพยายามหลบสายตามาตลอดวัน

“ไม่ต้องเกร็งหรอกกล้วย ธรรศมันไม่ทำไรหรอก”

คุณอิฐที่นั่งถัดไปพูดขึ้นแล้วยิ้มให้ผม ผมยิ้มตอบไปแต่ก็ยังนั่งเกร็งอยู่ดี

“กล้วยไม่เกร็งอยู่แล้วเพราะขามาก็นั่งข้างคุณธรรศนี่ พี่จำได้”

บางทีผมก็อยากให้พี่รันนั่งดูภาพต่อไป

“ไม่เกร็งหรอก”

เฮือก!

ผมแอบสะดุ้งยามที่ท่อนแขนหนาพาดมาข้างหลัง

“กล้วยนี่ทำงานแผนกเดียวกับแจงใช่มั้ย”

“ครับ”

“อืม แจงเค้าบ่นเรื่องน้องสาวผมมั้ย”

“เอ่อ…”

ผมไม่รู้จะตอบคุณอิฐยังไง

“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นก็ได้ ผมรู้นิสัยน้องตัวเองดี แค่เห็นแจงเค้าโดนยัยอรเหวี่ยงใส่บ่อยๆเลยอยากจะขอโทษ”

ผมว่าถ้าพี่แจงมาได้ยินคงจะดีใจไม่น้อย เพราะคุณอิฐก็เป็นอีกคนที่เป็นที่หมายปองของสาวน้อยใหญ่ของทั้งบริษัท ด้วยนิสัยที่ใจดีของคุณอิฐบวกกับไม่มีแฟน แต่ก็ติดที่คุณอรคนเดียวคนในบริษัทเลยไม่ค่อยกล้าคุย

“ผมว่าคุณอิฐคงต้องขอโทษคนทั้งบริษัทแหละครับ”

“นั่นสิ”

คนที่อยู่บนรถพากับขำเล็กๆที่คุณอิฐไม่เข้าข้างน้องสาวตัวเองแล้วยังเห็นดีด้วยอีก ไม่นานรถก็จอดที่หน้าตลาดนัดขนาดใหญ่พอตัว ผมเดินแยกไปหาดรีมทันที

“กล้วย ไปๆ เราหิวมาก”

ดรีมดึงผมเข้าไปในตลาดทันทีที่ผมเดินมาหาจนแทบจะชนกับคนในตลาด

“โหหห น่ากินมากกกก”

ดรีมกับผมเดินซื้อของกินนู่นนี่นั่นไปเรื่อยๆ จนมาหยุดหน้าร้านขายเครื่องประดับ

“อันนี้เท่ดีเนอะกล้วย”

ดรีมหยิบจิวหูที่เป็นจิวอันเล็กสีดำทรงหัวเป็นตุ้มรูปทรงเหลี่ยมส่วนปลายเป็นทรงตุ้ม ดูแปลกตา

“ดรีมจะซื้อหรอ”

“อืม เราว่าเท่ดี”

ดรีมจ่ายเงินแล้วเก็บจิวเข้ากระเป๋า

“ดรีมจะใส่รูไหนอ่ะ”

ผมถามดรีมที่ยังคงดูจิวหูอยู่

“เราว่าจะเจาะเพิ่มอ่ะ”

ผมมองที่หูของดรีมที่เจาะข้างละสามรูและทุกรูก็มีจิวใส่ทุกอัน แล้วแต่ละอันล้วนเป็นอันที่ดรีมใส่มานาน

“พอแล้วมั้งดรีม เดี๋ยวคุณป้าก็ว่าหรอก”

ผมจำได้ว่าที่ตอนที่ดรีมเจาะหูกลับบ้านมา โดนไล่ตีไปทั่วบ้านเลย

“นั่นสิ แต่ซื้อมาแล้วอ่ะ ไม่อยากเอาอันเก่าออกด้วย”

ดรีมทำหน้าโอดครวญ

“กล้วยลองเจาะหูมั้ย เราเสียดายอ่ะ”

ผมส่ายหัวเป็นพัลวัน ดรีมเคยชวนผมเจาะหูแต่ผมก็ไม่เจาะเพราะรู้สึกไม่ค่อยชอบ

“ไม่เอาอ่ะดรีม”

“งั้นเราเอาไปให้พี่จิมดีกว่า”

ผมนึกถึงพี่จิมที่ก็ไม่แพ้กับกับเพราะพี่จิมก็เจาะหูถึงข้างละสี่รูผมกับดรีมยังเดินดูของไปเรื่อยๆจนเข้าสู่ช่วงเย็น คนดูเยอะขึ้นเป็นเท่าตัวจนผมกับดรีมหวุดหวิดจะหลงกับหลายรอบ

“ไปหาที่นั่งกันเถอะกล้วย”

ผมกับดรีมเข้ามานั่งในร้านกาแฟเล็กๆใกล้ทางออกรอเวลารวมเพื่อจะกลับโรงแรม

“นั่งด้วยคนนะครับ”

“อ้าว คุณอิฐ”

ผมขยับทีให้คุณอิฐที่เข้ามาทักนั่งลง สายตาผมมองสอดส่องหาคนที่คิดว่าจะอยู่กับคุณอิฐ

“ดีนะที่จำกล้วยได้ ไม่งั้นไม่รู้จะที่นั่งที่ไหน”

คุณอิฐยิ้มกว้างมาให้ ผมเลยยิ้มตอบกลับไปก่อนจะชะงักกับสายตาของคนเพิ่งเดินเข้ามา



----------------------------> TBC.


ลงแล้วววววววตอนนี้เรารู้สึกหมั่นไส้เฮียจนต้องนั่งเบะปากมองบนเลย คนอะไรชอบทำฟอร์มแต่ก็ยังมีนิสัยเด็กๆแบบ... ฮึ้ย! หมั่นไส้แรง! ตอนต่อไปบอกเลยว่า...ติดตามค่าาาา

ปล.อย่าลืมเม้นและกดถูกใจให้เค้าด้วยนร้าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #16 PP1aGT7 (@PP1aGT7) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 23:42
    หึงงงงงงง
    #16
    1
  2. #15 nampanda (@enderphum) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 21:15
    น่ารักอ่ะ
    #15
    1
    • #15-1 Heart-wall (@thitirut2544) (จากตอนที่ 13)
      1 มิถุนายน 2561 / 20:31
      ขอบคุณค่ะ
      #15-1