ตอนที่ 8 : บทที่ ๓ (๕๐%) Heart racing

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    31 ก.ค. 61

 

กว่าหนึ่งเดือนนับจากวันที่กลับจากพัทยา ชีวิตของรมิตากลับมาอยู่ในกรอบอันแสนปลอดภัยอีกครั้ง ทุกๆ วันเธอจะเดินจากบ้านซึ่งมีรั้วเล็กเชื่อมต่อกับพื้นที่โฮสเทลอันเป็นกิจการครอบครัว ทำหน้าที่ต่างผู้จัดการดูแลด้านการต้อนรับและการจองห้องพัก พ่อซึ่งเป็นอดีตผู้รับเหมาก่อสร้างมีหน้าที่ดูแลสถานที่ ส่วนพี่ชายของเธอมักอยู่พูดคุยสังสรรค์กับนักท่องเที่ยวในตอนเย็นหลังเลิกงานประจำจากบริษัทไอที

เพราะเหตุนี้ วันๆ รมิตาจึงไม่ได้ออกไปไหนนอกจากนัดเจอกับเพื่อนบ้างเท่านั้น เธอไม่เคยทุกข์ร้อน แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่านับแต่กลับจากพัทยานับแต่ได้เปิดหูเปิดตายามค่ำคืน หัวใจเธอก็ร่ำๆ อยากออกจากกรอบ เหมือนนกที่ได้กางปีกเล่นลมย่อมปรารถนาจะหลุดพ้นจากกรงไปผจญโลกดูสักครา

รุ้งเอ๋ย มาใจแตกเอาปูนนี้นี่นะ

หญิงสาวสั่นศีรษะขับไล่ความคิด ก่อนเสียงโทรศัพท์มือถือจะยุติความเพ้อพกของเธอกลางคัน พรายยิ้มแต้มมุมปากทันทีที่เห็นชื่อเพื่อนสนิทบนหน้าจอ

ปูเป้ กลับมากรุงเทพฯ แล้วหรือ" เจ้าตัวหารู้ไม่ว่ากระแสเสียงที่ถามเจือความหวังอันสดใส

แค่ไปงานแต่งญาติที่ต่างจังหวัด ค้างคืนเดียวเอง ทำเหมือนไม่เจอกันนานเป็นเดือนไปได้" เปรมสินีกระเซ้า ก่อนเอ่ยธุระสำคัญเออนี่รุ้ง พรุ่งนี้โฮสเทลแกว่างไหม จองให้สักสองห้องสิ พอดีเพื่อนฉันมาจากต่างประเทศ"

เอาเป็นห้องแบบไหนดี กี่คืน" ถามพลางเปิดโปรแกรมจองห้องพักในคอมพิวเตอร์ขึ้นมา

แบบไหนก็ได้ แต่ถ้าได้วิวคลองก็ดีเลย สองคืนนะ"

ห้องชายคลองสวีตว่างห้องเดียวน่ะสิ  อีกห้องเป็นวิวสวนได้ไหมจ๊ะ"

ได้ๆ แกส่งค่าห้องพักมาในไลน์ฉันนะ"

โอเค รุ้งคิดเรตพิเศษเลย"

แล้วก็ต้องดูแลเป็นพิเศษด้วยนะยะ"

แน่นอน เพื่อนเป้ก็เหมือนเพื่อนรุ้ง

ดีมากจ้ะที่รัก แล้วเดี๋ยวจะเข้าไปหา"

รมิตาอดยิ้มขันไม่ได้ คงมีแต่เปรมสินีที่เรียกเธอว่าที่รักได้ไม่ขัดเขิน และชีวิตนี้เธอคงจะไม่มีโอกาสได้เป็นที่รักของใครนอกจากเปรมสินี

หญิงสาวทำการจองห้องพักให้เพื่อน ขณะที่พนักงงานต้อนรับอีกคนกำลังรับโทรศัพท์ภายใน และพนักงานในเสื้อผ้าฝ้ายแขนกระบอกสีสันสดใสตามวันอีกคนก็กำลังต้อนรับแขกที่มาเช็กอิน

ที่บ้านชายคลองโฮสเทล' มีพนักงานประจำผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันทำงานหน้าที่ต่างๆ แค่หกคนเท่านั้น เมื่อรวมกับสามพ่อลูกก็ทำให้การดูแลแขกที่เข้าพักจำนวนสิบสองห้องไม่เหลือบ่ากว่าแรง แล้วยังมีกำลังเสริมด้านเสบียงคือนางจันทร์และผู้ช่วยแม่ครัวที่คอยปรุงอาหารจากบ้านมาบริการผู้เข้าพักถึงที่โรงแรม

เมื่อรู้ว่ากำลังจะได้เจอเพื่อน รมิตาก็พลอยรื่นรมย์ใจขึ้นบ้างในรอบหลายวัน เธอกลับจากโฮสเทลเมื่อใกล้ห้าโมงเย็นเพื่อไปกินข้าวเย็นกับย่าที่บ้าน เพราะกว่าพ่อจะตามมาก็ปาเข้าไปเกือบสองทุ่ม พี่ชายเธอยิ่งแล้วใหญ่ บางคืนถ้าเจอนักท่องเที่ยวคุยถูกคอก็สังสรรค์กันจนดึกหรือไปต่อที่อื่นก็มี

เย็นนี้มีอะไรกินบ้างคะคุณย่า" หลานสาวส่งเสียงนำไปก่อนตัว

ร่างอวบมีเนื้อมีหนังก้าวเดินไปบนแผ่นหินที่ปูเป็นทางเดินลัดสนามหญ้า ที่ลานปูนหลังบ้านเดี่ยวสองชั้นนั่นเองที่เป็นครัวของสมาชิกทุกคนในบ้านและโฮสเทล หญิงชราผมสีดอกเลาทั้งศีรษะเงยหน้าจากหม้อใบใหญ่มากวักมือเรียกหลานให้รีบเดินไปหา

หิวมาสิท่า วันนี้ย่าทำหมูตุ๋น กำลังงวดได้ที่เลย" นางจันทร์ชี้ชวนแล้วจึงหันไปบอกผู้ช่วยที่อ่อนวัยกว่าสิบปีแม่อี๊ดแน่ะ ลวกบะหมี่ให้หลานหน่อย"

ไม่เป็นไรค่ะป้าอี๊ด เดี๋ยวรุ้งลวกเองค่ะคุณย่า เผื่อคุณย่ากับป้าอี๊ดด้วยนะ"

ของป้ายังดีกว่าค่ะ เพิ่งกินกล้วยปิ้งไป ท้องตึงอยู่เลย" แม่ครัวปฏิเสธด้วยรอยยิ้มเอ็นดูมาจากอ่างล้างจาน

รมิตาจัดการลวกบะหมี่เส้นแบนสีเหลืองนวลแบ่งใส่สองชาม โรยด้วยกระเทียมเจียวและต้นหอมขึ้นฉ่ายซอย ก่อนผู้เป็นย่าจะตักหมูตุ๋นราดด้านบน

กลิ่นเครื่องเทศและซอสหอมแตะจมูก แม้จะมีพริกน้ำส้มและพริกป่นให้ปรุง แต่หญิงสาวก็ลงมือใช้ตะเกียบสาวเส้นและคีบหมูใส่ปากทันที ดวงตากลมโตพริ้มลงด้วยความชอบใจ

ย่าเห็นรุ้งกินน้อยมาหลายวัน ว่าแล้วว่าเมนูโปรดสมัยเด็กจะต้องทำให้หลานย่าเจริญอาหารได้"

มือที่ถือตะเกียบชะงักค้าง รมิตาไม่คิดเลยว่าความหม่นหมองในใจได้เปลี่ยนแปลงตัวตนเธออย่างไร ที่สำคัญยังทำให้คนรอบข้าง โดยเฉพาะคนที่รักเธอไม่สบายใจ

พ่อกับพี่เราเขาใช้งานหนักใช่ไหมล่ะ" ผู้สูงวัยคาดเดา

ไม่ใช่หรอกค่ะคุณย่า" หญิงสาวตอบพลางแย้มยิ้มให้ท่านคลายใจรุ้งทำงานที่บ้านสบายเกินไปเสียด้วยซ้ำ

ถ้าสบายกายก็แปลว่าหลานย่าคงมีเรื่องไม่สบายใจสิท่า ถึงได้กินข้าวเหมือนแมวดม"

รุ้งแค่ไดเอตเฉยๆ ค่ะ คุณย่าไม่เชื่อเหรอคะ"

สีหน้าของผู้ที่ริอ่านปิดบังคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนค่อยๆ จืดเจื่อนลงเมื่อท่านโคลงศีรษะ แววตาฝ้าฟางทอดมองราวกับทะลุไปถึงจิตใจจนรมิตาต้องเสดันแว่น หลบตา

กินเยอะๆ นะลูก"

ถ้อยความปลุกปลอบอ่อนโยนอยู่เหนือความคาดหมายของหลานสาว ครั้นสบตาท่านอีกครั้งก็สบเข้ากับแววเมตตาที่เห็นอยู่เป็นนิตย์ เพียงแค่นั้นก็ทำให้รมิตาคิดได้ว่าเธอไม่เคยมีความลับกับย่า ท่านเป็นเหมือนแม่คนที่สอง แล้วเธอจะยังต้องการความเข้าใจจากใครมากไปกว่านี้

รุ้งอยากลองหางานที่อื่นทำ คุณย่าคิดว่ายังไงคะ"

เอ ก็ดีนะลูก ออกไปหาประสบการณ์ จะได้มาดูแลกิจการแทนพ่อเรา"

ความคิดเห็นของผู้อาวุโสจุดประกายความหวังของหญิงสาว เธอลืมตัวเขย่ามือเหี่ยวย่นจนเนื้อใต้ท้องแขนแกว่งไกว

ใช่ไหมคะ คุณย่าก็คิดอย่างนั้นใช่ไหม"

ถ้าคิดมากเพราะเรื่องนี้ ย่าจะช่วยพูดกับพ่อเราให้ดีไหมล่ะ"

โอ๊ย รุ้งรักคุณย่าที่สุดเลยค่ะ"

รมิตาโผกอดร่างเจ้าเนื้อ หอมแก้มชื้นเหงื่อทั้งสองข้าง เรียกเสียงหัวเราะจากผู้สูงวัย

ทีนี้ก็กินข้าวเยอะๆ เหมือนเดิมได้แล้วนะ ย่าใจเสีย กับข้าวเหลือเยอะทุกวันจนไอ้จุดมันอ้วนเอาๆ"

หญิงสาวหัวเราะออกมาจนได้เมื่อนึกถึงไอ้จุด' หมาพันธุ์ทางเจ้าถิ่นประจำซอย คงจะดีหรอกถ้ามันแบ่งเบาน้ำหนักของเธอไปบ้างอย่างที่ย่าตัดพ้อ เพราะต่อให้เธอเบื่ออาหารอยู่หลายวัน รมิตาก็รู้สึกว่าเธอไม่ได้ผ่ายผอมลงแต่อย่างใด

เอาเถอะ ก็ชีวิตที่ผ่านมาของเธอคงอยู่ดีกินดีเกินไปล่ะมั้ง ไม่แน่ว่าถ้าได้เป็นสาวออฟฟิศอย่างเปรมสินีเมื่อไร เธออาจเหนื่อยจนไม่เป็นอันกินไม่เป็นอันพักผ่อน แต่มันก็คุ้มค่าที่ได้โผบิน

 

รมิตาหลับไปทั้งคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กบนเตียงที่เปิดค้างไว้ หลังจากเธอลองเข้าเว็บไซต์หาตำแหน่งงานที่ต้องการและได้ส่งประวัติไปให้พิจารณาถึงสามที่ ทั้งหมดล้วนเป็นกิจการโรงแรมตามความสนใจ บางทีหากได้งานแล้วพ่ออาจยินยอมให้เธอออกไปทำงานอย่างเสียมิได้

แต่ก่อนจะถึงวันนั้น หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวลงมาตามกลิ่นอาหารเช่นทุกเช้า เธอรับโทรศัพท์ภายในที่วางอยู่บนโต๊ะข้างบันไดแล้วจดรายการอาหารเช้าที่พนักงานโรงแรมแจ้งความประสงค์ของผู้เข้าพักมา

ชุดเช้าสอง ข้าวต้มหนึ่งค่ะป้าอี๊ด" เธอบอกเสียงดังฟังชัด แต่มิวายถูกขัดคอโดยผู้ที่เตรียมจะออกไปทำงาน

นี่ไงครับย่า ลมบอกแล้วว่าอย่างยายรุ้งทำตัวสนิมสร้อยได้ไม่กี่วันก็กระโตกกระตากเหมือนเดิม

ตาลมก็ ไปว่าน้อง" ย่าปราม

ใช่ รุ้งจะเป็นยังไงมันก็เรื่องของรุ้ง พี่ลมจะไปทำงานก็ไปแล้วไปลับซะเถอะ" น้องสาวโต้กลับ ทำท่าจะงับนิ้วพี่ที่ชี้เธอ

ทะเลาะกันเป็นเด็กไปได้ เกรงใจย่ากันบ้าง" ผู้เป็นพ่อเอ่ยอย่างเห็นขันระคนอ่อนใจ

อาทิตย์วางถาดไม้บนโต๊ะหลังนำอาหารชุดแรกไปเสิร์ฟ สองพี่น้องต่างสะบัดหน้าหนีคนละทาง คนพี่เดินย้อนออกไปติดเครื่องยนต์หน้าบ้าน ขณะที่น้องสาวจัดการจัดสำรับอีกชุดเตรียมยกไปที่โรงแรม

เอ แล้วเมื่อคืนรุ้งได้ลองหางานรึยังลูก"

คำถามของย่าส่งผลให้มือกระตุก รมิตาเกือบปล่อยถาดไม้หลุดจากมือ

งานอะไรแม่" น้ำเสียงกังวานของพ่อทำเอาลำคอลูกตีบตื้อขึ้นมา

ยายรุ้งอยากทำงานที่อื่นดูบ้าง แม่ว่าดีนะ เด็กมันจะได้มีประสบการณ์"

รมิตาจำต้องส่งถาดไม้ให้พนักงานที่มารับอาหารพอดี เธอหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับพ่อและย่าที่นั่งบนแคร่ไม้ ครั้นเห็นพ่อหน้านิ่วคิ้วขมวดก็พลอยใจเสีย พ่อไม่เคยดุไม่เคยตีเธอก็จริง แต่คำสั่งของพ่อเด็ดขาดเสมอ บางครั้งรมิตาก็อดคิดอย่างน้อยใจไม่ได้ว่าเธอรู้สึกเหมือนตนเป็นลูกจ้างคนหนึ่งมากกว่าเป็นลูกเสียอีก

จะไปทำงานข้างนอกทำไม ไหนจะค่ากินค่าเดินทาง ลำบากกว่าทำงานที่บ้านเราตั้งเยอะ ดูอย่างไอ้ลมสิ บ่นรถติดทุกวัน"

แต่พี่ลมก็ไม่ได้ลาออกมาดูโฮสเทลนี่คะ พี่ลมขี้บ่นแต่ก็ยังทำ" เธอเถียงอุบอิบ

มันไม่เหมือนกัน มันเป็นผู้ชายต้องทำงานสร้างตัว เหมือนที่พ่อสร้างให้แกนี่"

รุ้งแค่อยากมีสังคม มีประสบการณ์มากกว่านี้"

ทั้งสองต่างอธิบายเหตุผลของตัวเอง ไม่มีใครเปิดใจฟังใครอย่างแท้จริง

รุ้งยื่นใบสมัครไปสามสี่ที่ค่ะคุณย่า เขาจะติดต่อมาภายในหนึ่งสัปดาห์หญิงสาวหันไปเล่าให้ย่าฟังด้วยน้ำเสียงแจ่มใสขึ้นบ้างรุ้งไปที่โฮสเทลก่อนนะคะ เดี๋ยวสายๆ จะมากินข้าวกับคุณย่า"

รมิตารวบรัดตัดความก่อนผละไป ทิ้งให้พ่อถอนใจหัวเสียกับท่าทีดื้อแพ่งของลูก

ดูมันนะแม่ ยิ่งโตยิ่งพูดยาก"

ก็จะไปพูดอะไรนักล่ะตาทิตย์ ฟังมันบ้าง"

แม่ให้ท้ายอย่างนี้น่ะสิ" ว่าแล้วลุกจากไปอีกคน

ดู๊ ดูนะแม่อี๊ด เป็นความผิดฉันเสียนี่" หญิงชราบ่นไม่จริงจังนักกับแม่ครัว

นับวันปัญหาระหว่างพ่อลูกดูเหมือนระเบิดเวลาลูกย่อมๆ เมื่อก่อนคนกลางที่อาวุโสที่สุดเลือกที่จะประนีประนอม กล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูหลานให้อยู่ในโอวาทของพ่อเขาเพราะเห็นแก่ความสูญเสียของลูกชาย แต่จวบจนบัดนี้อาทิตย์ยังคงไม่ปล่อยวางจากความสูญเสียแม้แต่น้อย แกเห็นใจหลานที่ควรจะได้ตัดสินใจ ได้เลือกใช้ชีวิตของตัวเอง

.......................................

แซมจะรู้ไหมน้าาาว่าคุณพ่อบ้านนี้หวงลูกสาว หุๆ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ เพื่อนปูเป้ที่จะมาพักจะเป็นใคร มาติดตามกันต่อนะคะ

อย่าลืมกด favourite เพื่อรับการแจ้งเตือนเมื่อนิยายอัป และยังเป็นกำลังใจในการอัปให้คนเขียนด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #33 lokmooh (@lokmooh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 19:22
    มาต่อเร็วๆน้าคุณแพรววว
    #33
    1
    • #33-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 8)
      2 สิงหาคม 2561 / 15:30
      อัปแล้วนะคะ ^^
      #33-1
  2. #32 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 22:13
    รอค่า ว่าจะเป็นพี่แซมไหม
    #32
    1
    • #32-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 8)
      1 สิงหาคม 2561 / 10:21
      ขอให้ใช่เนอะคะ
      #32-1
  3. #31 Singlegirl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 22:11

    ป๋าแซมแหงๆค่ะ ลุ้นว่าพ่อจะอนุญาตให้ลูกสาวไปทำงานข้างนอกรึเปล่าเนอะ

    #31
    1
    • #31-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 8)
      1 สิงหาคม 2561 / 10:20
      หวั่นใจแทนรุ้งจริงๆ ค่ะ
      #31-1
  4. #30 jeauan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 21:06

    เพื่อนของเพื่อนเป้เป็นพี่แซมรึเปล่าหนอ

    #30
    1
    • #30-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 8)
      31 กรกฎาคม 2561 / 21:14
      ตอนหน้ารู้กันค่ะ ^^
      #30-1
  5. #29 lokmooh (@lokmooh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 20:32
    นางเอกของเรา ดูทานเก่ง แซมจะเลี้ยงไหวไหมมมมมมมมมมมมมม
    #29
    1
  6. #28 wishmeluck (@wishmeluck) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 19:55
    โอ้ยๆๆ อยากกินเตี๋ยวหมูตุ๋นฝีมือคุณย่าค้าาา
    ถ้ากลัวน้องจุดอ้วน ส่งอาหารมาทางนี้ได้นะก๊ะ แหะๆ
    #28
    1