ตอนที่ 13 : บทที่ ๕ (๕๐%) Goodbye kiss

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    10 ส.ค. 61

 

อ้าว กลับดึกไม่ใช่หรือลูก ทำไมตื่นแต่เช้าล่ะ"

รมิตาสะดุ้งน้อยๆ เมื่อสายตาของพ่อกวาดมองตามสายตาของย่า เธอกลบเกลื่อนด้วยการลูบท้องเหมือนหิวเสียเต็มประดา

รุ้งหิวค่ะ คุณย่ามีอะไรให้กินบ้างคะ"

อาทิตย์โคลงศีรษะอ่อนใจระคนขบขัน เขาอารมณ์ดีเมื่อนึกได้ว่าวันนี้เป็นวันหยุดของรมิตา ลูกจะได้ไม่ต้องไปรับรองหนุ่มตาน้ำข้าวที่จ้องมองลูกสาวเขาราวกับจะกลืนกิน แล้วเขาก็จะได้ไปหาเพื่อนอย่างสบายใจ

ไปก่อนนะแม่ ยิ่งสายรถจะยิ่งติด"

หนุ่มใหญ่วางแก้วกาแฟ เรียกสายตาผู้เป็นลูกให้มองตามพ่อเดินออกไปจากครัวอย่างฉงน ร่างอวบนั่งเบียดย่าบนแคร่ไม้ตัวใหญ่ แต่ไม่ทันปริปากถาม หญิงชราก็มีคำตอบให้ตรงใจ

พ่อเขาไปตกปลากับเพื่อน" น้ำเสียงที่บอกทอดอ่อนต่อไปย่าจะไม่บอกแล้วนา มีอะไรก็ถามพ่อเขาเอง"

ทว่ารมิตาไม่ได้ใส่ใจประโยคหลังของย่ามากไปกว่าประหวัดถึงต้นเหตุที่ทำให้เธอตื่นเช้า เธอพยายามข่มตานอน ปิดหูหนีเสียงทุ้มเบาเท่ากระซิบประกาศเจตนารมณ์แต่ก็ไม่สำเร็จ นี่อาจเป็นโอกาสให้เธอได้พูดคุยกับแซมอีกครั้ง โดยไม่ต้องระแวดระวังว่าอาจมีสายตาของพ่อมองมา

คุณย่าขา รุ้งเปลี่ยนใจยังไม่กินข้าวดีกว่า รุ้งไปโฮสเทลแป๊บหนึ่งนะคะ"

หลานสาวลุกจากไปพร้อมกับอาสายกถาดอาหารเช้าที่แม่ครัวทำเสร็จไปด้วย จากคนเชื่องช้ารมิตาไม่รู้ว่าท่าทางกระตือรือร้นของตนสร้างพิรุธในสายตาผู้ใหญ่ เธอก้าวผ่านซุ้มรั้วเล็กไปยังอาณาบริเวณโฮสเทลแล้วจึงได้เห็นแขกสองคนที่นั่งอยู่บนระเบียงริมน้ำ บังเอิญเหลือเกินที่เป็นโจชัวกับแพทริเซีย ทว่าไร้เงาเพื่อนอีกคนของพวกเขา

เฮ้ นี่คุณทำงานทุกตำแหน่งเลยหรือไงนะ" ชายหนุ่มเอ่ยทักพร้อมรอยยิ้มกว้างขวาง

ผู้จัดการสาวไม่ได้เฉลย เธอทำหน้าที่ไม่มีขาดตกบกพร่องด้วยการยกจานอาหารเช้าแบบฝรั่งและข้าวต้มเสิร์ฟให้แขกสองคน

เอ่อ เพื่อนของพวกคุณล่ะคะ รับอะไรดี"

มันยังไม่ตื่นเลยมั้ง โทร. เข้ามือถือไม่ติด วานคุณโทร. ไปปลุกมันทีได้ไหม บอกว่าพวกผมจะหนีเที่ยวแล้วนะถ้าอีกครึ่งชั่วโมงมันยังไม่โผล่หัวล่ะก็"

จอช" แฟนสาวกดเสียงเตือนคนรักที่พูดมาก ก่อนหันไปเอ่ยกับผู้หญิงด้วยกันด้วยเสียงอ่อนลงรบกวนทีนะคะ"

รมิตารับคำอย่างเสียมิได้ อีกใจก็เป็นห่วงคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้เป็นทุน แทนที่จะกลับบ้าน เธอจึงก้าวไปทางอาคารที่พักที่มีเคาน์เตอร์ต้อนรับอยู่

พนักงานต้อนรับไม่ได้มีท่าทางแปลกใจที่เห็นเธอ เพราะบ่อยครั้งที่หญิงสาวแวะมาดูความเรียบร้อยในวันหยุดตัวเอง แต่เป็นรมิตาที่พานลังเลเมื่อยกหูโทรศัพท์ เธอมองนาฬิกาบนผนังที่บอกเวลาแปดโมงเศษ แล้วเพื่อนเขาคงจะรอถึงเก้าโมงเท่านั้น คิดได้ดังนั้นจึงจิ้มหมายเลขห้องพักที่จำได้ขึ้นใจ

สัญญาณรอสายดังอยู่นานจนหญิงสาวร่ำๆ จะถอดใจ แต่ขณะที่ลดหูโทรศัพท์ เสียงทุ้มต่ำก็แทรกมาตามสายเสียก่อน

ฮัลโหล

รมิตาเผลอกำกระบอกโทรศัพท์ ใครใช้ให้เขามาทำเสียงเซ็กซี่ชิดหูเธอแบบนี้!

สะสวัสดีค่ะ เพื่อนของคุณให้ฉันโทร. ปลุกเพราะติดต่อคุณไม่ได้ พวกเขากำลังจะออกไปข้างนอกในอีกครึ่งชั่วโมง"

คำพูดยืดยาวได้รับการตอบกลับมาสั้นๆรุ้งเหรอ"

ค่ะ" เธอตอบออมเสียงพลางปรายตามองพนักงานสาวหน้าตาหมดจดอย่างหวั่นเกรงจะได้ยินเสียงที่ลอดมา แต่อีกฝ่ายดูจะสนใจกับหน้าจอคอมพิวเตอร์มากกว่า รมิตาจึงระบายยิ้มดีใจที่เขาจำเสียงตนได้

ถ้าคุณต้องการรับอาหารเช้า แจ้งได้เลยนะคะ"

ตกลงวันนี้คุณไปได้หรือเปล่า" เขาถามไปอีกทาง

แซม…”

ถ้าคุณไม่ไปผมก็ไม่ไป ไม่ต้องคิดมาก บอกแล้วไงว่าผมตั้งใจมาหาคุณชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงฟังสบายเช่นทุกครั้งสักสิบโมงโทร. มาปลุกผมอีกทีได้ไหม แล้วฝากบอกจอชด้วยว่าผมแฮงก์ ขอบคุณครับ

ก้อนบางอย่างจุกในลำคอ รมิตาวางสายด้วยความรู้สึกผิด แม้เขาจะทำเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่อย่างใดก็ควรได้ไปเที่ยวชมกรุงเทพฯ มากกว่าอยู่พิสูจน์ความจริงใจกับผู้หญิงขี้ขลาดอย่างเธอ แต่จะให้เธอตอบรับคำชวนของเขาก็ไม่เห็นทางไปต่อได้เลย เมื่อเธอต้องอยู่ในกรอบที่พ่อขีดไว้ ส่วนเขาก็มีโลกอีกใบที่พัทยา

นี่อาจไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม แต่หากคู่กันแล้วคงไม่แคล้วกันกระมัง คำปลอบใจที่คนขี้แพ้อย่างเธอคิดได้ก่อนผล็อยหลับไปพร้อมกับหางตาเปียกชื้นเมื่อคืน

 

หลังนำคำพูดของแซมไปบอกโจชัวและแพทริเซีย รมิตาก็กลับมาช่วยงานครัวที่บ้าน เธอใจลอยจนได้เรื่อง ตักกระเทียมเจียวราดบนไข่ดาวแทนที่ข้าวต้มจึงถูกย่าไล่ให้ไปนอนต่อเสีย ทว่าคนที่ขึ้นมานอนเล่นเก็บตัวลำพังก็ผล็อยหลับไป กระทั่งแว่วเสียงพูดคุยรบกวนห้วงนิทรา

ไปตามยายรุ้งมาทีซิแม่อี๊ด ฉันพูดภาษาปะกิดไม่เป็นหรอก"

เสียงของย่าดังมาจากครัวหลังบ้านขณะรมิตาลงบันไดมา เงาคนวูบไหวหลังประตูมุ้งลวดคุ้นตาจนหัวใจสาวสั่นไหว เธอรีบก้าวไปทางครัวสวนกับผู้ช่วยย่าที่กำลังจะเปิดประตูมุ้งลวดเข้ามา แล้วก็ได้เห็นชายชาวต่างชาติมองสำรวจสิ่งต่างๆ ในครัวด้วยความสนใจ

คุณ…”

แซมหันมายิ้มกว้างพร้อมกับสืบเท้ามา เมื่อเหลียวมองนาฬิกาบนผนัง รมิตาก็เพิ่งนึกได้ว่าเลยเวลาโทร. ปลูกเขามาครึ่งชั่วโมง

รู้จักเขาหรือลูกผู้สูงวัยถามหลาน

แซมเป็นเพื่อนปูเป้น่ะค่ะ เขามาพักที่โฮสเทลสองคืน"

ถึงว่าซี น่ารักเชียว เขาไหว้ย่าด้วยนะ"

ไหว้ป้าด้วยค่ะ" นางอี๊ดสำทับอย่างปลาบปลื้ม

พ่อคุ้ณณณ พ่อรูปทอง ทั้งผมทั้งผิวดั่งทองทา นัยน์ตาชวนฝันดั่งดวงดาราบนนภากาศ รูปร่างใหญ่โตผึ่งผายราวนักรบ แต่กิริยามารยาทพินอบพิเทา ไม่วางท่าใหญ่โตอย่างฝรั่งบางคนที่นางเคยเจอ แล้วอย่างนี้จะไม่ให้คนแก่อย่างนางปลื้มได้อย่างไร

คุณย่าของฉันค่ะ แล้วก็ป้าอี๊ด" รมิตาแนะนำในภาษาอังกฤษบ้าง

จากความหวาดระแวง เธออดยิ้มขันไม่ได้เมื่อแซมพนมมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างเก้ๆ กังๆ อีกครั้ง ย่าและผู้ช่วยแม่ครัวรับไหว้แทบไม่ทัน

มือไม้อ่อนจริ๊งพ่อคุณ" นางอี๊ดชื่นชม

ผมไม่รู้ว่าที่นี่เป็นบ้านของคุณ เห็นรั้วเปิดไว้เลยเดินมา" เขาแก้ตัวกับหญิงสาว แล้วหันไปถามสตรีสูงวัยด้วยความสนใจ ทำอะไรกันอยู่หรือครับ"

คุณย่ากำลังจะทำน้ำปลาหวานค่ะ เป็นเครื่องจิ้มกับผลไม้" รมิตาตอบแทน โดยมีผู้เป็นย่าพยักหน้าคล้อยตาม

ถามเขาสิแม่รุ้ง กินอะไรหรือยัง

นั่นสินะ เธอลืมไปสนิทใจว่าเลยเวลาอาหารเช้าของโฮสเทลแล้ว และเมื่อแปลคำถามของย่าก็ได้คำตอบดังที่คาดคิด

ยัง

แซมสั่นศีรษะพลางยกมือลูบท้อง ผู้อาวุโสทั้งสองเข้าใจในอากัปกิริยานั้นทันทีและบอกให้หญิงสาวคนกลางเชื้อเชิญแขกอยู่กินข้าวด้วยกัน

คุณจะรับอะไรดีคะ ชุดอาหารเช้าหรือข้าวต้ม"

นั่นอะไรหรือ" ชายหนุ่มให้ความสนใจกับฝาชีครอบอาหารบนโต๊ะไม้ตัวใหญ่กลางครัว

กับข้าวของพวกเราค่ะ"

ผมกินแบบคุณก็ได้ จะได้ไม่ต้องลำบากพวกคุณอีก" เขาบอกง่ายๆ เหมือนกับการตัดสินใจทุกเรื่องในชีวิต

รมิตามองสตรีวัยกลางคนที่กำลังล้างจานชามกับย่าซึ่งนั่งหั่นหอมแดงเตรียมทำน้ำปลาหวานบนตั่งไม้ แล้วจึงเห็นดีตามแซม เธอคดข้าวจากหม้อใส่สองจาน ทำท่าจะยกถาดอาหารซึ่งกับข้าวสามอย่างพร่องลงเล็กน้อยออกไป

ผมช่วย" ชายหนุ่มอาสาเมื่อรู้ว่าเจ้าหล่อนกำลังจะทำอะไร

การกระทำของหนุ่มสาวอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ ทว่าไม่มีใครพูดอะไร รมิตาจึงถือจานข้าวสองใบ รีบนำเขาไปยังโต๊ะหินบนสนามหญ้าหลังบ้าน มีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาและแผ่กิ่งก้านสาขาออกไปริมคลอง

บ้านคุณน่าอยู่มาก คุณย่ากับคุณป้าก็น่ารัก"

คำชมนั้นลดเกราะกั้นส่วนตัวของหญิงสาวลง หัวใจพองฟูที่เขาดูจะชื่นชอบบ้านของเธอและสมาชิกจากใจจริง มีแต่แซมฝ่ายเดียวที่พยายามลดช่องว่างระหว่างกันโดยไม่ย่อท้อ เขาพิสูจน์ว่าตั้งใจมาหาเธอ แล้วเธอก็เชื่อเช่นนั้นแล้วจริงๆ

ขอโทษนะคะที่ฉันไม่ได้โทร. ปลุกคุณ"

เฮ้ ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องคิดมากกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้"

น้ำเสียงอ่อนโยนกึ่งปลอบใจเรียกดวงตากลมโตให้สานสบอีกครั้ง หัวใจรมิตาเพลี่ยงพล้ำเสียสูญให้กับรอยยิ้มบางบนใบหน้าหล่อเหลา ยิ่งเมื่อแซมเอ่ยประโยคต่อไป เธอก็ต้องก้มหน้าซ่อนยิ้มและรอยหวั่นไหวในแววตา

ถ้าคุณไม่ลืม ผมคงไม่ได้ทะเล่อทะล่ามาพบคุณย่ากับคุณป้าของคุณ"

เพื่อนของคุณออกไปเที่ยวกันแล้วหรือคะ" รมิตาเสถามเปลี่ยนเรื่อง

ใช่มั้ง ผมไม่ได้สนใจมันนักหรอก มันก็ไม่สนใจผมเหมือนกัน" เขาตอบกลั้วหัวเราะในลำคอ ก่อนดักคอเธอคุณไม่ต้องขอโทษผมอีกล่ะ

ฉันยังไม่ทันพูดอย่างนั้น" หญิงสาวพึมพำแย้ง แต่ไม่วายยิ้มน้อยๆ ยามเผลอสบตาเขา

รมิตากินข้าวน้อยกว่าปกติเมื่อผีเสื้อในท้องพากันบินป่วนไม่เป็นใจ ตรงข้ามกับชายหนุ่มที่ดูจะเจริญอาหารกว่าวันที่เธอซื้อโจ๊กให้เขา

.......................................

แซมเป็นคนอย่างเนี้ยยย รุ้งจะห้ามใจได้อีกนานแค่ไหนหนอ

ขอบอกว่าตอนหน้าอย่าพลาดนะคะ ดูชื่อบทคงรู้ว่าอะไรรออยู่ใช่ม้าาา >///<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #55 jeauan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 00:26

    พี่แซมจะโดนคุณพ่อต่อยไหมคะ 5555

    #55
    1
    • #55-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 13)
      11 สิงหาคม 2561 / 10:58
      5555 กลัวแทนเหมือนกันค่ะ
      #55-1
  2. #54 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 23:29
    พี่แซมสู้ๆ ตื้อเข้าไว้อีกหน่อยก็ใจอ่อน
    #54
    1
    • #54-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 13)
      11 สิงหาคม 2561 / 10:58
      แซมดันเป็นคนง่ายๆ นี่สิคะ จะยอมง่ายๆ ไหมนะ
      #54-1