ตะวันข้างแรม (พิมพ์คำสำนักพิมพ์ มี.ค. 61)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 44,404 Views

  • 675 Comments

  • 613 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    44

    Overall
    44,404

ตอนที่ 3 : บทที่ ๑ (๕๐%) ดินเนอร์แรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    13 ม.ค. 61

 

ยี่สิบหกปีที่ผ่านมาในชีวิต ไม่เคยมีสิ่งใดที่หริกานต์อยากได้แล้วไม่ได้ อยากทำแต่ไม่ได้ทำ แม้แต่ตอนที่เธอเลือกเรียนคณะเกษตร สร้างความแปลกใจแก่เพื่อนและผู้ใหญ่หลายคนที่รู้จัก ทว่าคุณตากลับโอบไหล่เธอและบอกกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ

แม่คนนี้เขาชอบอยู่กับดินกับหญ้ามาแต่เด็ก เรียนเกษตรน่ะเหมาะแล้ว อีกหน่อยจบมาจะได้เป็นนางฟ้าบนดิน พลิกฟื้นผืนดินอย่างไรล่ะ

และเมื่อเธอสำเร็จการศึกษาก็ยังมิวายถูกผู้หลักผู้ใหญ่ทักท้วงว่าใครจะช่วยคุณตาบริหารบริษัทยักษ์ใหญ่ต่อไป

ก่อร่างสร้างตัวมาจนวันนี้ จะมาตกม้าตายเพราะหาคนเก่งมาบริหารไม่ได้ก็ให้มันรู้ไปสิ

คุณตาคงได้คำตอบแล้วว่าคนคนนั้นคือกาจพล ไม่ใช่หลานสาวซึ่งไม่มีหัวทางธุรกิจและไม่เคยถูกพร่ำสอนว่าต้องรับผิดชอบแบกภาระแทนท่าน คุณตาทำทุกอย่างเพื่อความสุขสบายของเธอตลอดมา เมื่อคิดว่าการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจกับบุรุษผู้นั้นจะช่วยแบ่งเบาความห่วงกังวลของท่านได้บ้าง หริกานต์ก็น้ำท่วมปากเกินกว่าจะปฏิเสธ

คิดเสียว่ามันเป็นสัญญาว่าจ้างอย่างหนึ่ง ก้านกาจพลนั่นน่ะ เขาก็รู้ขอบเขตหน้าที่เรื่องนี้ดี

เอาน่ะ คิดแบบคุณตาว่าแล้วค่อยสบายใจขึ้นหน่อยเหรอ

หญิงสาวโคลงศีรษะขบขันกับเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าหรือป่านนี้เขาจะมาถึงแล้วก็ไม่รู้ เธอต้องออกไปดินเนอร์กับเขา ทำความรู้จักกันอย่างเป็นทางการ ตามที่คุณตาและทนายนิติธรนัดหมายให้

ร่างบางในชุดเดรสกระโปรงป้ายสีเหลือง พิมพ์ลายดอกไม้เล็กๆ ลงบันไดมาด้วยหัวใจตุ้มๆ ต๋อมๆ ยิ่งเห็นรถของแขกจอดอยู่แล้วจากหน้าต่างระเบียงทางเดินข้างบน คนที่มักทำตัวสบายๆ ไม่เคยตื่นเต้นกังวลกับใครเขาก็พลอยเกร็งขึ้นมา

หูย วันนี้คุณหนูสวยเชียวค่ะชะเอมชมหน้าตาตื่น หากคนถูกชมทำหน้าปูเลี่ยนเหมือนถูกติเสียมากกว่า

คนอะไรจะสวยเฉพาะวัน ชมชุดใช่ไหมล่ะเธอเย้า

ก็ด้วยค่า

ยังไม่ทันที่สองสาวจะพูดคุยกันมากความกว่านั้น คุณตาและแขกก็ก้าวมาตามโถงทางเดินเสียก่อน ชะเอมผลุบหายไป ขณะที่หริกานต์พนมมือไหว้ผู้ที่ยืนเยื้องหลังคุณตาเช่นทุกครั้งที่เจอกัน เธอลอบระบายลมหายใจหลังมือกระพุ่ม ก่อนเงยหน้ามายิ้มน้อยๆ ตามมารยาทสังคม

เคยเจอกันแล้วนี่เนอะ น้ำหอมจะเรียกคุณก้านก็ได้

หริกานต์เผลอสบเข้ากับดวงตาคมเข้มหลังแว่นโลหะกรอบบางเมื่อคุณตาแนะนำเช่นนั้น เขาไม่ได้ขยับปากเอ่ยสักคำ แต่มีบางอย่างซ่อนในสีหน้าที่บอกว่า อนุญาตให้เธอเรียกเขาดังนั้น

น่าขัน อะไรล่ะที่บอกเธอ พลังจิตหรือไร หญิงสาวกลบเกลื่อนเสียงหัวเราะในลำคอด้วยการกระแอมไอ เธอตอบรับคำแนะนำของผู้สูงวัย ก่อนจะชักชวนผู้บริหารหนุ่มที่ยืนไขว้มือข้างหลัง นิ่งราวรูปปั้น และจับจ้องเธอจนชักจะอึดอัดขึ้นมา

คุณก้านมานานหรือยังคะ

ไม่นาน

ไม่มีคำลงท้าย หากเขาทอดหางเสียงให้สุภาพรื่นหูได้อย่างอัศจรรย์

ไปกันเลยไหมคะ

ครับ

เสียงทุ้มกังวานรับคำสั้นๆ หากสั่นไหวหัวใจสาวรุนแรงนัก เธอเพิ่งนึกได้ว่าเธอเคยพบหน้าบุรุษผู้นี้ก็จริง แต่ไม่เคยได้ยินเขาพูดคุยเลยสักครั้งเดียว

ผู้บริหารหนุ่มเปิดประตูรถจากัวร์สีดำให้เธอ หริกานต์ผินมองคุณตาซึ่งยืนส่งหน้าระเบียงบ้าน ชายต่างวัยสองคนพูดจากันไม่กี่คำ ก่อนร่างสูงจะเดินอ้อมมาประจำที่นั่งคนขับและเคลื่อนรถออกไป

 

ผ่านไปสองไฟแดง หากภายในห้องโดยสารยังคงมีแต่ความเงียบ ไม่มีแม้แต่เสียงเพลง หญิงสาวห้ามใจอย่างหนักมิให้หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาส่งข้อความหาเพื่อนฆ่าเวลา เธออาจไม่ใช่กุลสตรีนัก แต่ก็คำนึงเรื่องมารยาทและการวางตัวเสมอ โดยเฉพาะกับแขกของคุณตา

เออนะ แล้วเขาคำนึงถึงเธอบ้างไหมหนอ หริกานต์ปรายตามองบุรุษที่นั่งข้างเธออยู่ตอนนี้อย่างพินิจพิเคราะห์

ผู้บริหารหนุ่มวัยสามสิบหกปีมีผิวสีแทนเข้มกว่าคนที่ชอบกิจกรรมกลางแจ้งอย่างเธอเสียอีก ผมสั้นดกดำน่ายื่นมือไปสัมผัส จอนเข้มยาวถึงสันกรามต่อกับแนวเคราอ่อน เหนือริมฝีปากมีไรหนวดบาง เขาสวมแว่นสายตาทรงหยดน้ำกรอบเงินรมควัน ดูมีเสน่ห์มากกว่าจะให้ความรู้สึกคงแก่เรียน

อะไรทำให้ผู้ชายที่เพียบพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตาและคุณสมบัติครองตัวโสดมาจนบัดนี้ หญิงสาวนึกสงสัยขึ้นมาติดหมัด และจะต้องหาคำตอบเรื่องนี้ให้ได้ก่อนจะเซ็นสัญญาว่าจ้างสามี!

เราจะไปไหนกันหรือคะเธอตัดสินใจเป็นฝ่ายทำลายความเงียบ

กาจพลผินมองผู้ร่วมทางเล็กน้อย ก่อนตอบตามความตั้งใจ

มีร้านอาหารญี่ปุ่นสไตล์ฟิวชันน่าสนใจ ผมจองโต๊ะเอาไว้

อ้อหริกานต์ตอบรับในลำคอ ลืมไปว่าเขาเป็น ผู้บริหารได้อย่างไรกันนะ

ได้ยินว่าคุณชอบไปญี่ปุ่น หวังว่าคงยังไม่เบื่อ

ไม่เบื่อหรอกค่ะ นี่ก็ไม่ได้ไปนานแล้วเหมือนกัน เกือบสี่เดือนเห็นจะได้

เธอลืมตัวหันไปยิ้มเผล่ รอยยิ้มเหมือนเด็กๆ ทำเอาคนมองวางหน้าตอบไม่ถูก

ชายหนุ่มเลือกที่จะเงียบอีกครั้ง เขาไม่ได้มีโลกส่วนตัวสูงอะไรหรอก แต่จะให้ชวนพูดคุยหรือเอาอกเอาใจเจ้าหล่อนก็ใช่ที่ ดีไม่ดีเธอจะมองเขาเป็นแมงดานี่สิ เขารับไม่ได้

ไม่ยักรู้ว่าคุณตาเคยเล่าเรื่องหอมให้คุณฟังน้ำเสียงที่เอ่ยเจือหัวเราะแห้ง

ท่านเล่าถึงคุณกับทุกคนที่รู้จักกระมัง คุณคงรู้ดีอยู่แล้วว่าท่านภูมิใจในตัวคุณมากแค่ไหน

นั่นสิคะ มีอะไรน่าภูมิใจ หอมก็ยังไม่รู้เหมือนกัน

กาจพลไม่ได้ตอบ รู้ดีว่านั่นไม่ใช่ประโยคคำถาม เขาโล่งใจไม่น้อยเมื่อเธอดูจะหมดเรื่องพูดคุยเพียงแค่นั้นและผินมองออกไปข้างทาง

สายตาคมปลาบหลังแว่นลอบพิจารณาหญิงสาว หริกานต์ไม่ใช่คนสวยจัด ออกจะน่ามองและมองได้ไม่เบื่อเสียมากกว่า ผมยาวย้อมสีน้ำตาลเข้มปล่อยสยายกลางแผ่นหลัง หากอะไรก็ไม่ตรึงตาผู้พบเห็นเท่าดวงตาคู่กลมคมซึ้งซึ่งดึงดูดสายตาเขาได้เสมอ ไม่ว่าเมื่อแรกเจอหลายปีก่อนหรือเย็นนี้ก็ตาม

เขานึกชื่นชมความงามตามวัยของเจ้าหล่อน อย่างน้อยเธอก็มีรูปร่างหน้าตาที่คนเดินเคียงข้างไม่อายใคร น่าเชื่อถือได้ว่าเขาและเธออาจเป็นคู่รักกันจริง

 

ร้านอาหารที่ชายหนุ่มจองไว้อยู่บนตึกสูงย่านสาทร หนุ่มสาวขึ้นลิฟต์มาเกือบถึงชั้นบนสุด ก่อนจะพบกับร้านที่ตกแต่งด้วยธงทิวสไตล์ญี่ปุ่น มีพนักงานในชุดสุภาพ ผูกหูกระต่ายทั้งชายหญิงรอต้อนรับและพาไปยังโต๊ะที่จอง

ไม่ใช่โต๊ะติดหน้าต่างซึ่งมองเห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนของมหานคร แต่เป็นโต๊ะไม้ทรงเตี้ยในห้องส่วนตัว มีเบาะรองนั่งอยู่บนเสื่อญี่ปุ่น หริกานต์ไม่รู้เลยว่าเธอเผลอแสดงความเสียดายออกมาผ่านสีหน้า เป็นเหตุให้กาจพลนึกตำหนิไปถึงคนจอง

คิดได้อย่างไรวะถึงจองห้องส่วนตัวให้กับคนสองคนที่แทบไม่รู้จักกัน แทนที่จะเลือกโต๊ะบรรยากาศดีๆ ด้านนอก อย่างนี้เธอไม่คิดว่าเขาถือโอกาสสร้างความใกล้ชิดหรืออย่างไร ไอ้เจนรบมันใช้อะไรคิด!

ชายหนุ่มหงุดหงิดจัด อยากตำหนิผู้ช่วยส่วนตัวของตนเอาเสียเดี๋ยวนี้ แต่ก็ต้องข่มอารมณ์พลุ่งพล่าน หลุบตามองดูเมนูในสมุดปกหนัง ก่อนจะสั่งซาชิมิชุดหนึ่งและรอให้หญิงสาวเลือกสั่งซูชิอีกหลายหน้า ปิดท้ายด้วยชาเขียวเช่นเดียวกับเธอ

เห็นเมนูแล้วชักหิวเธอเปรยเหมือนลืมตัวเก็บอาการ

อากัปกิริยาเช่นนั้นทำให้กาจพลลืมความหงุดหงิดก่อนหน้านี้ได้อย่างน่าแปลกใจ เขารู้จักควบคุมอารมณ์ตัวเองก็จริง แต่มันไม่เคยเลือนหายไปได้ด้วยรอยยิ้มของใครมาก่อน

คุณก้านออกรอบกับคุณตาบ่อยหรือคะ

ก็ไม่บ่อยนัก เดือนละครั้งสองครั้งครับ

คุณตาคงบอกเล่าเรื่องต่างๆ ให้คุณฟังเสมอเธอเอ่ยเสียงแผ่วลง พยายามคิดหาทางเข้าสู่หัวข้อที่ต้องการเจรจา

ท่านมีประสบการณ์มาก ย่อมมีเรื่องเล่ามากเป็นธรรมดา

หริกานต์ทอดถอนใจ เขาไม่รู้จริงหรือว่าเธอหมายถึงเรื่องใด

กินก่อนเถอะ ดูท่าคุณจะหิว

ที่แท้ก็เข้าใจ แต่กระบวนตอบโต้ของนักบริหารทำให้คู่สนทนาต้องหัวปั่นอย่างนี้หรือไร เพราะเหตุนี้เธอจึงไม่อยากอยู่ในโลกธุรกิจ ไม่ชอบคิดอะไรซับซ้อน และไม่อยากสูญเสียความศรัทธาต่อมิตรภาพหรือความสัมพันธ์ใดๆ เช่นที่คุณตากับพ่อตัดขาดจากกัน

แก้มสาวพลอยร้อนซู่เมื่อเขาพูดเหมือนติดจะล้อเลียนที่เธอสั่งอาหารมาเสียมากมาย หญิงสาวเสคีบซูชิหน้าไข่หอยเม่นวางบนจานเล็กตรงหน้าเขาแก้เก้อ

อูนิ ของโปรดหอมเลยค่ะ แบ่งกัน

มือที่ถือตะเกียบชะงักค้าง กาจพลนิ่วหน้ามองผู้ที่นั่งฝั่งตรงข้ามเพื่อประเมินการกระทำของเจ้าหล่อน หากก็เห็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่งที่คีบกินซูชิหน้าต่างๆ ต่อไป มีความสุขกับรสชาติอาหาร ราวกับการกระทำก่อนหน้านี้ไม่ใช่การทอดไมตรีเหมือนที่ผู้หญิงคนอื่นปฏิบัติต่อเขา แต่เป็นการหยิบยื่นน้ำใจทั่วๆ ไป

เออนะ เขานึกว่าพวกคุณหนู ลูกเศรษฐีทั้งหลายจะเอาแต่ใจ ไม่เชื่อฟังใครหน้าไหน คิดว่าเจ้าหล่อนอาจตั้งแง่ ทำตัวหยาบกระด้างหรือวางอำนาจให้เขาเจียมตัวและปฏิเสธเงื่อนไขแต่งงาน แต่เปล่าเลย ผู้หญิงคนนี้ยังคงแสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติ ติดจะเกร็งและให้เกียรติเขาในฐานะผู้ใหญ่

ทว่าต่อให้หิวอย่างไร สุดท้ายหริกานต์ก็อิ่มก่อนผู้ที่กินไปเรื่อยๆ เธอสังเกตว่ามีสายโทรศัพท์เข้ามาระหว่างมื้อ แต่ผู้บริหารหนุ่มเพียงปรายตามองเลขหมายและกดปิดเครื่อง ความสุภาพ ให้เกียรติ ขณะเดียวกันก็เว้นช่องว่างระหว่างเธอกับเขา ทำให้หริกานต์ชักคิดเสียแล้วว่าการแต่งงานกับเขาคงไม่เลวร้ายอย่างที่คิด

เมื่อเขายกแก้วเซรามิกจิบชาเขียว เธอก็คิดว่าควรเริ่มเข้าสู่หัวข้อสนทนาสำคัญเสียที

คุณก้านทราบเรื่องที่คุณตาอยากให้หอมกับคุณเอ่อ จดทะเบียนกันแล้วใช่ไหมคะ

.........................................

พาคุณก้านมาเปิดตัวแล้วนะคะ คิดเห็นยังไงกันบ้างมาเมาท์มอยกันน้าาา

ส่วนคนเขียนนี่ชอบความคอนทราสต์ของคู่นี้มากค่ะ โดยเฉพาะน้ำหอมผู้สดใส >///<

ช่วงนี้แพรวไม่สบายนิดหน่อยแต่บ่อยมาก รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะทุกคน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #143 fsn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:29
    หวังว่าสุขภาพแข็งแรงขึ้น หายป่วยแล้วนะคะ
    #143
    1
    • #143-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 3)
      4 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:43
      ไม่เจอคุณ fsn นานเลย คิดถึงนะคะ
      #143-1
  2. #20 ปอมแปม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 16:18
    ชอบมากกกกกกกกกกก อ่านไปยิ้มไปกับตัวละคร นี่แค่เปิดตัวนะคะ ชอบหอมากค่ะ ติดตามนะคะ ตั้งค่าเห็นโพสก่อนไว้แล้วค่ะในเพจ
    #20
    1
    • #20-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 3)
      15 มกราคม 2561 / 17:08
      ขอบคุณมากเลยค่ะ ดีใจที่ชอบหอมด้วยยย ใครอยู่ใกล้นางก็มีความสุขเนาะ
      #20-1
  3. #19 sitcha (@orasit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 17:42
    หนูหอมเธอน่ารัก. อย่าให้มีชีวิตรันทดเลยนะไรท์
    #19
    1
    • #19-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 3)
      14 มกราคม 2561 / 18:33
      รักเธอเหมือนกันค่ะ นิสัยน่ารักเนาะ ไม่รันทดหรอกค่ะ
      #19-1
  4. #18 SXRXCHXYX (@ammysirachaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 08:48
    รอนะคะพี่แพรว ชอบคุณก้านแล้วววว กี้ดดดด
    #18
    1
    • #18-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 3)
      14 มกราคม 2561 / 09:08
      พี่ก็จะเขินๆ สายตากับความนิ่งฮีเหมือนกันค่ะ >\\\<
      #18-1
  5. #16 KaiKanplu (@KaiKanplu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 19:23
    มันก็ตามประสาของคนมีปมน่ะนะ แต่ไอ่ปมที่ว่านี่มันคืออะไรน้อคุณก้าน
    #16
    1
    • #16-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 3)
      13 มกราคม 2561 / 19:44
      วงเวียนชีวิตมากๆ ค่ะ T-T
      #16-1
  6. #15 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 16:59
    คุณก้านนี่เป็นอะไรที่ดูไว้ตัว ดูหยิ่งๆใช้ได้เชียว มีประเมิณความสวยงามความคู่ควรของคู่ควงด้วยเนาะ ถ้าเป็นสาวทั่วๆไปไม่มีอะไรสะดุดตา พ่อคงเมินร้อยแปดสิบองศาแน่เลอ แต่ก้อคงเพราะกลัวว่าทางหอมจะว่าเอาว่าเป็นหนูตกถังข้าวสารเลยเหมือนจะไว้ตัวอยู่มากหน่อย เรื่องความรักคงเป็นเรื่องที่มาหลังสุดแน่เลย พ่อนักธุรกิจคนเก่ง55555 มโนไปเองค่า
    #15
    1
    • #15-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 3)
      13 มกราคม 2561 / 18:16
      หูย นี่ไม่ได้มโนแล้วค่ะ ขนาดออกฉากแรกคนอ่านก็รู้จักคุณก้านดีซะแล้ว แต่ฮีมีปมค่ะ เดี๋ยวรอดูปมเขากันนะคะ
      #15-1