ตอนที่ 10 : บทที่ ๖ (๕๐%) รอยประทับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 พ.ค. 60

6

 

                มุทิตาเพิ่งเข้าใจถ่องแท้เดี๋ยวนี้เองว่าความอยากรู้อยากเห็นนั้นมีพิษสงร้ายแรงขนาดไหน เธอกำลังทรมานกับการคิดหาคำตอบของปริศนาที่ไต้ก๋งหนุ่มทิ้งไว้ให้

                เมื่อก่อนคุณไม่ได้เรียกผมอย่างนี้สักหน่อย

                แล้วเธอจะรู้หรือว่าตนเคยเรียกเขาว่าอะไร ในเมื่อถามเท่าไรเขาก็ไม่ยอมแย้มพราย

                ถ้าจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

                ดูเถอะ เขาบอกปัดหน้าตาเฉย เด็กห้าขวบในตอนนั้นจะไปจำได้อย่างไร

                บางทีแม่ฟ้าอาจจะทราบ แต่ท่าทีมึนตึงที่ท่านมีต่อหลานชายทำให้มุทิตาไม่กล้าเอ่ยถามอะไรอันอาจเป็นเหตุให้ผู้มีพระคุณต้องขัดเคืองใจ

                ผิดจากแม่ฟ้าแล้วยังมีแม่วัน คนที่เลี้ยงเธอมากับมือย่อมต้องรู้อะไรอยู่แล้วไม่มากก็น้อย เพียงแค่ไล่เรียงหาชื่อคนที่คิดถึง เสียงอันอบอุ่นของแม่วันคงช่วยคลายความสงสัยในใจเธอ

                หญิงสาวใจเต้นรัวขณะนิ่งฟังเสียงสัญญาณรอสาย

                ฮัลโหล

                ทว่าเสียงตอบกลับมากลับเป็นเสียงของชายหนุ่มที่เธอคุ้นเคย

                อ้าว พี่เหมหรือคะ สบายดีไหม

                พี่สบายดี ทำไมมดไม่ติดต่อมาบ้างเลย เหมันต์ได้ทีตัดพ้อ

                มดโทร. หาแม่ออกบ่อย แต่แม่บอกว่าพักนี้พี่เหมไม่ค่อยกลับบ้าน

                พี่ไปนอนบ้านเพื่อนใกล้ๆ โรงพยาบาล เหนื่อย... ไปกลับทุกวันไม่ไหว เขาปด จะให้บอกเธอได้อย่างไรว่าที่ไม่อยากกลับบ้าน เพราะต้องการหนีจากเงาของหัวใจที่ตามหลอกหลอนตลอดเวลา

                แล้วมดล่ะ สบายดีหรือ

                จ้ะ นี่มดก็ว่าจะถามอะไรแม่หน่อย แม่อยู่ไหมคะ

                เห็นวุ่นๆ อยู่ในครัวกับพี่ปาน มดมีอะไรด่วนหรือเปล่า เดี๋ยวพี่ไปเรียกให้

                เดี๋ยวก็ได้ค่ะ ทั้งที่ใจร้อนรุ่มด้วยความอยากรู้ แต่ปากกลับตอบออกไปอย่างนั้น วันนี้พี่วะมาบ้านหรือคะ คิดถึงตาปกจัง

                คุยกับเจ้าปกไหมล่ะ อยู่ใกล้ๆ นี่เอง

                เสียงกุกกักจากปลายสายทำให้รู้ว่าหูโทรศัพท์กำลังถูกเปลี่ยนไปสู่อีกคน

                ฮาโหล ใครเหรอ เสียงเล็กถามงงๆ

                อาของเด็กชายปกรณ์พูดค่ะ

                อาไหน แน่ะ... ยังไม่หายมึน

                เรามีอาสักกี่คนกันฮึ นี่อามดเอง มุทิตาคร้านจะอำ ปกคิดถึงอามดหรือเปล่า

                คิดถึงครับ! เมื่อไรอามดจะกลับมาสักที ปกไม่มีเพื่อนเล่นเลย

                คุ้มเหลือเกินที่เธอยอมยืดบทสนทนาออกไป ความสงสัยในอกมลายหายไปเมื่อความคิดถึงแล่นรี่เข้ามาแทน เพิ่งรู้ตัวเดี๋ยวนี้เองว่าตนคิดถึงทุกคนในบ้านเล็กหลังนั้นมากแค่ไหน

                อาก็คิดถึงปก ไว้วันหลังอาไปหานะ

                ไม่เอา ปกจะเป็นคนไปหาเอง ย่าบอกว่าอามดอยู่ใกล้ทะเล

                เด็กหนอเด็ก ไม่พ้นเรื่องเที่ยวเรื่องเล่นสิน่า

                จ้ะ ชวนพ่อแม่เรามาให้ได้นะ

                คราวนี้ไม่ใช่แค่เสียงกุกกัก หากแต่เป็นเสียงตึงตังเลยทีเดียว หญิงสาวส่ายศีรษะอย่างเห็นขันกับความลุกลี้ลุกลนนั้น

                แล้วกัน ไม่คุยกับอามดแล้วเหรอ

                วิ่งตื๋อไปหน้าบ้านแล้ว ซนเหมือนอามันตอนเด็กไม่มีผิด

                อาคนไหน พี่เหมพูดให้ดีๆ นะ เธอแสร้งถามด้วยน้ำเสียงขึงขัง

                เจ้ากิมน่ะซี อย่าหาเรื่องพี่หน่อยเลยจ้ะ

                จริงสินะ เหมันต์เองก็เคยมีวัยเด็กร่วมกันกับเธอ บางทีพี่ชายซึ่งโตกว่าสี่ปีอาจจำเรื่องราวที่ค้างคาใจเธอได้บ้าง

                เอ้อ พี่เหมรู้จักไต๋ใช่ไหมคะ

                หมายถึงหลานป้าฟ้าน่ะหรือ

                ค่ะ

                มีเรื่องอะไรหรือเปล่า เขารีบถามด้วยคิดไปไกล

                เปล่าหรอกจ้ะ แต่มดอยากถามอะไรนิดหน่อย

                อะไรหรือ

                ทว่าพอเอาเข้าจริงมุทิตากลับเริ่มต้นประโยคไม่ถูก ท่าทางอ้ำอึ้งของเธอทำให้คนที่รอฟังยิ่งร้อนใจ เหมันต์เผลอกำกระบอกโทรศัพท์แน่นจนชื้นเหงื่อ ถ้าเธอไม่พูดออกมาคงเป็นเขาที่ต้องทรมานเป็นคนต่อไป

                เท่านี้ก่อนนะคะ สงสัยปุ้ยมาตามไปทานข้าว

                เดี๋ยวมด อย่าเพิ่งวาง พี่ชายอ้อนวอน

                แม่รอน่ะสิคะ ไว้มดโทรไปหาใหม่นะ

                แล้วเธอก็วางสายไปโดยไม่ได้สนใจความรู้สึกร้อนรุ่มในใจเขาเลย

 

                ดุจนภาเห็นดีเห็นงามด้วยกับตึกแถวคูหานั้นและได้ลงลายมือชื่อในสัญญาเช่าเรียบร้อย แกไหว้วานชายฉกรรจ์ห้าคนซึ่งเป็นลูกเรือของหลานชายให้ไปช่วยซ่อมแซมปรับปรุงและทาสีภายในใหม่โดยจงใจข้ามหน้าข้ามตาหลานชายด้วยการไม่บอกกล่าวก่อนสักคำ แต่เอาเถอะ... งานนี้ใช่ว่าเขาจะเสียเปรียบเสียเมื่อไร ตรงกันข้ามกลับเป็นการเปิดโอกาสให้เขาได้ใกล้ชิดกับหญิงสาวมากขึ้นด้วยซ้ำไป

                มุทิตาคิดว่ามันออกจะเอิกเกริกไปหน่อยที่หนุ่มๆ เหล่านั้นเข้ามามะรุมมะตุ้มช่วยกันปรับปรุงห้องแถวเล็กๆ ทว่าหญิงสาวไม่อาจขัดได้ ที่สุดแล้วจึงทำได้แค่เพียงทำอาหารเที่ยงให้มากที่สุดเพื่อเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ตอบแทน

                หนูมดจะหิ้วทั้งหมดนี้ไปไหวเหรอ ให้ปุ้ยไปเป็นเพื่อนไหมล่ะคะ สาวจ้ำม่ำถามขึ้นขณะกำลังช่วยสาวร่างบางจัดของลงตะกร้า

                ไม่เป็นไร วานปุ้ยขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งเราที่ปากซอยก็พอ

                จะไหวเหรอ

                ไหวซี่ อ้อ... เราแบ่งส่วนหนึ่งไว้ในตู้กับข้าวด้วยนะ ใครหิวก็กินได้เลย มุทิตายังคงก้มหน้าก้มตาจัดข้าวของต่อไป นี่รายการของพรุ่งนี้จ้ะ ฝากปุ้ยซื้อให้ทีนะ

                สาวใช้รับมาเพียงกระดาษแผ่นเล็กและผลักธนบัตรสีม่วงคืนเจ้าของไป

                เงินที่หนูมดให้ไว้เมื่อวานยังเหลืออยู่เลย

                มุทิตายิ้มชื่นชมกับความซื่อสัตย์ ก่อนจะช่วยกันถือตะกร้าออกไป ทว่าพีร์ซึ่งเพิ่งกลับมาจากการไปทำธุระข้างนอกให้ดุจนภาลอบถอนใจ เขารีบบึ่งมาแทบแย่ด้วยกลัวจะมาไม่ทันเธอ แล้วก็เกือบไปจริงๆ

                โชคดี เมื่อคืนเขาบังเอิญได้ยินปุ้ยกับป้าแตงคุยกันเรื่องที่มุทิตาจะทำอาหารกลางวันไปฝากลูกน้องของเขา ชายหนุ่มวางแผนในใจว่าจะใช้โอกาสนี้ดึงเธอมาใกล้เขาให้ได้ ทว่าเช้านี้ป้าเกือบทำแผนของเขาล่มด้วยการวานให้ไปทำธุระที่ธนาคาร

                จะไปไหนกัน เขาแสร้งถามทั้งที่รู้

                หนูมดทำอาหารไปฝากพวกคนงานค่ะ นี่ปุ้ยจะไปส่งปากซอยพอดี สาวใช้ตอบแทนเสร็จสรรพ

                เดี๋ยวฉันไปส่งเอง ฝากดูน้องด้วยแล้วกัน ชายหนุ่มฉวยตะกร้ามาจากสองสาว

                คนที่ได้รับงานใหม่หันไปมองผู้หญิงข้างตัวราวกับจะรอการตัดสินใจ มุทิตาส่งยิ้มแห้งแล้งให้ นั่นแหละ...ปุ้ยจึงล่าถอยไป

                แล้วเวฟล่ะคะ

                ป่านนี้คงสลบเหมือดอยู่มุมไหนของบ้านแล้วมัง เมื่อคืนบอกให้นอนไม่ยอมนอน คุณพ่อส่ายหน้าระอาแกมขบขัน

                เพราะเหตุนี้เธอถึงนึกนิยมชายหนุ่ม เขาใจเย็นกับลูกน้อยเสมอ ไม่รู้เลี้ยงดูกันอย่างไรเจ้าหนูถึงได้ว่าง่ายและฉลาดเกินวัย มุทิตาเคยประสบพบเจอด้วยตัวเองหลายครั้ง ล่าสุดนี่คือวันที่เธอแอบย่องเข้าห้องเขานั่นปะไร แม้ในยามตื่นมาไม่เจอบิดา เด็กชายก็ไม่งอแง

                ไต๋เก่งจัง ผู้ชายคนเดียวแต่เลี้ยงลูกได้ดีขนาดนี้

                ถ้าเลือกได้ผมขอไม่เก่งแบบนี้ดีกว่า

                ขอโทษค่ะ มดพูดผิดกาลเทศะไปหน่อยคนสำนึกผิดเอ่ยเสียงอ่อน

                ขอโทษทำไม คุณชมผมไม่ใช่เหรอ

                 น้ำเสียงของเขาไม่ถือโทษใดๆ ก็จริง หากแฝงแววเหยียดหยามไว้อย่างปิดไม่มิด มุทิตาสัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้เธอจะไม่เข้าใกล้ประเด็นเหล่านี้อีกแล้ว

                แล้วนี่ทำอะไรมาเยอะแยะ คนขับมองกระจกกลางประกอบคำถาม มีเผื่อผมหรือเปล่า

                มีสิคะ

                แล้วตัวเองล่ะ เขาถามทีเล่นทีจริง

                ไม่มีค่ะ

                เป็นงั้นไป ทำไมเผื่อผมแล้วไม่เผื่อตัวเอง

                เธอทำหน้าเจ้าเล่ห์แสนกล ความจริงมดทำเผื่อตัวเองนั่นแหละค่ะ แต่พอไต๋ถามก็เลยยกให้ไต๋แทน

                มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นเล็กน้อย รู้จักเอาใจคนแบบนี้สิน่าถึงได้กลายเป็น ขวัญใจ ของใครต่อใคร

                ไต๋จะออกเรืออีกทีวันไหนคะ

                อาทิตย์ที่จะถึงนี้

                มดเคยอ่านข่าวไม่ดีเท่าไรเกี่ยวกับไต้ก๋ง ไม่เห็นเหมือนไต๋ที่มดรู้จักเลย

                ไม่มีใครชอบพูดถึงเรื่องไม่ดีนักหรอก เขาตอบเก้อๆ เมื่อถูกชม

                หมายความว่าไม่จริงใช่ไหมคะ

                มันก็เหมือนกับทุกอาชีพนั่นแหละ มีทั้งเกือบดีและไม่ดี

                แต่ลูกน้องของไต๋ไม่ได้ถูกบริษัทจัดหางานพวกนั้นหลอกมาไม่ใช่หรือ ทุกคนรักไต๋ แล้วก็ดูสนิทสนมกันดี

                อย่าด่วนคิดว่าผมดี ผมแค่ไม่อยากเสียเงินเพื่อแลกกับคนไม่เป็นงานมาให้รกหูรกตา พวกนี้ก็ด้วย ถ้าเหลือขอนัก ผมก็ถีบมันลงน้ำได้ง่ายๆ เหมือนกัน

                เขาไม่ได้บอกเธอว่าหลังจากนั้นตนก็จะโยนแกลลอนเปล่าไปให้คนเหลือขอเกาะ ทิ้งให้ลอยคออย่างนั้นร่วมวันแล้วจึงวนเรือมารับ อยากให้คนฟังกลัวไว้ก่อน กระนั้นหญิงสาวก็ยังย่นจมูกใส่อย่างรู้ทัน

                อย่ามาขู่เลยค่ะ ถึงอย่างไรมดก็อยากไป อยากเห็นทะเลแบบสามร้อยหกสิบองศารอบตัวเรา

                มันไม่สนุกอย่างที่คิด คนอย่างคุณ... ถ้าจะไปก็ควรเป็นเรือยอชต์

                มดไม่สน ระวังเถอะค่ะ มดอาจโผล่ไปเซอร์ไพรส์ไต๋กลางทะเลสักวัน ตากลมโตวาววับ ดื้อดึง

                อย่าแม้แต่จะคิด ไต้ก๋งหนุ่มรีบทำลายวิมานนั้นทันที ป้าได้ฆ่าผมตาย

                โธ่ อย่าคิดว่ามดสำคัญขนาดนั้นเลยค่ะ ไต๋ต่างหากที่เป็นครอบครัวของแม่ฟ้า ไม่ใช่มดสักหน่อย มุทิตารีบแก้ต่าง

                สัญญาณไฟจราจรเคลื่อนจากสีเขียวสู่สีแดง พีร์หันมาสบตาคนข้างๆ โดยบังเอิญ และนั่นก็ทำให้เขาได้รู้ว่าคำพูดอันอ่อนโยนของเธอเทียบไม่ได้เลยกับแววตาใสซื่อที่กลั่นออกมาจากใจ

                ชายหนุ่มต้องบังคับมือ...บังคับใจตัวเองอย่างหนักไม่ให้มันเผยอไปสัมผัสแก้มนวลเนียน เธอไม่ใช่น้องน้อยในวันวานอีกแล้ว หากแต่เป็นหญิงสาวที่เติบโตแล้วทั้งกายและใจ

 

                โห! ของกินเพียบเลยเว้ย เสียงของใครคนหนึ่งตะโกนมาจากโต๊ะที่มีตะกร้าวางอยู่ แต่ตะกร้าโคตรแม่บ้านเลยว่ะ ใครเอามาวะ

                ไต้ก๋งหนุ่มอยากจะเอาศีรษะโขกกำแพงนัก เขาบอกมุทิตาแล้วว่าเอาลงมาแค่ปิ่นโตกับกล่องต่างๆ ก็พอ แต่หญิงสาวไม่ทันฟังหรือไม่ยอมฟังก็สุดรู้ จัดแจงถือไปเองเสร็จสรรพ แล้วเป็นไง... ตอนนี้สายตาทุกคู่กำลังจับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว ส่วนเจ้าตัวน่ะหรือ เดินหายไปยืมจานที่บ้านเพื่อนแล้ว

                จะกินไม่กินวะ เขาแกล้งโมโหกลบเกลื่อน

                โธ่... กินสิไต๋ คนปากพล่อยที่เพิ่งมาถึงลากเสียงยาวตอบ ไต๋เอามาเหรอ

                พีร์นิ่วหน้า อารมณ์เริ่มคุกรุ่นขึ้นเรื่อยๆ

                หลานเจ๊ฟ้าเธอทำมาเว่ย นี่มึงจะรีบแดกไปไหน มิ่งตอบแทนตามด้วยเอ็ดตะโรในตอนท้าย

                คนทั่วไปมักเรียกดุจนภาว่า เจ๊ฟ้า และรู้กันว่าหญิงเหล็กคนนี้มีเรือประมงให้เช่า ทั้งยังมีเงินให้หยิบยืมยามจำเป็น แลกกับดอกเบี้ยซึ่งสูงกว่าธนาคาร

                ชิมหน่อยก็ไม่ได้ แล้วใครคือหลานเจ๊ฟ้าวะ คนมาใหม่ฉงน ก่อนจะถึงบางอ้อเมื่อเหล่มองตามสายตาของรุ่นพี่ไป อ๋อ... ผู้หญิงคนนั้นน่ะนะ ที่พี่มิ่งเคยเล่าให้ผมฟังใช่เปล่า

                มึงจะปากโป้งทำหอกอะไร นายท้ายขยี้ผมของตนแรง รู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่แผ่มาจากด้านหลัง ทว่าหนุ่มรุ่นไม่ได้รู้อะไรด้วยเลย

                ว่าแต่สวยไหมพี่ หลานเจ๊แกคนนี้ ถามตามความคะนองของวัย

                น้อยๆ หน่อยมึง มิ่งลดเสียงลงพลางสะกิดคนข้างตัวให้รับรู้ถึงภัยใกล้ตัว

                สงสัยจะสวยนะพี่เพราะรสมือแกดี๊ดี ไก่ทอดก็นุ้มนุ่ม พูดไปหัวเราะไป พลางทำท่าว่าจะหยิบเนื้อทอดขึ้นมาอีกชิ้น ไต้ก๋งหนุ่มอดใจไม่ไหว ยกขายันข้อพับเข่ามันไปหนึ่งทีค่าที่ทะลึ่งนัก

                เจ้าของผิวสีน้ำหมึกเกาะขอบโต๊ะแทบไม่ทัน ก่อนจะหันไปมองผู้ที่ประทุษร้ายตนตาวาว พลันน้ำเสียงก็อ่อนลงทันทีที่เห็นตัวการ

                เอ้อ ผมเพิ่งนึกได้ว่ายังไม่ได้ทาสีข้างบน

                ไต้ก๋งหนุ่มมองเมินและพูดคุยเรื่องงานกับนายท้ายแทน คนขี้ลืมจึงตระหนักว่าตนควรไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

                คิดว่าจะเสร็จทันไหมวะมิ่ง

                เผลอๆ พรุ่งนี้ก็เสร็จแล้วพี่ ความจริงตึกมันดีอยู่แล้วนะ แค่ทาสีนิดหน่อยเอง ไม่รู้ป้าพี่จะขอแรงพวกผมมาทำไมเยอะแยะ เขาตอบอย่างโล่งใจหลังไม่เห็นแววขุ่นเคืองใดๆ จากนาย

                เขาจะหักหน้าข้า กล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ เหมือนไม่ยินดียินร้าย แล้วนี่ไอ้อ้วนล่ะ เมื่อกี้ยังเห็นมันอยู่เลย

                มันออกไปซื้อหลอดไฟ

                ชายหนุ่มพยักหน้าเนิบๆ พลางมองไปรอบตัว จริงอย่างที่ลูกน้องเขาว่า แค่ทาสี ซ่อมท่อน้ำ และเปลี่ยนหลอดไฟไม่กี่วันก็เสร็จ ยิ่งมีกำลังพลมากขนาดนี้ด้วยแล้ว...

                แต่กลิ่นสีนี่คงต้องใช้เวลาหลายวัน เขาเปรยออกมาเบาๆ คล้ายรำพึงรำพันกับตนเอง

                นายท้ายเหลือบมองไต้ก๋งของตนแวบหนึ่ง รู้สึกสะกิดใจกับอะไรบางอย่าง

                ไต๋ญาติดีกับหลานเจ๊แกแล้วเหรอ

                ทำไม น้ำเสียงแข็งขึ้นเมื่อถูกจับได้

                ผมแค่ถามดู อย่าเครียดสิพี่ก็

                ญาติดีหรือเปล่าไม่รู้ว่ะ ข้าแค่ทำตัวปกติ ...เหมือนที่พวกเอ็งรู้จักนั่นแหละ

                นั่นน่ะดีสุดยอดแล้วพี่ เท่านี้พวกเรายังคิดว่าโชคดีเลยที่ได้เป็นลูกน้องไต๋ ไม่งั้นป่านนี้คงถูกโยนออกไปกลางทะเล หรือไม่ก็ตายคาตีนไต้ก๋งคนไหนสักคน

                เขากับเรามันต่างกันเว้ยมิ่ง มาตรฐานก็ต้องต่างเป็นธรรมดา ผู้พูดเสมองออกไปข้างนอก อีกฟากฝั่งของถนนปรากฏร่างโปร่งระหงหิ้วข้าวของพะรุงพะรังกำลังก้าวข้ามมา

 ..........................................................................

     บทนี้พี่พีร์ของพวกเราเริ่มคิดไม่ซื่อแล้วค่า งือออ 

     มาเอาใจช่วยไม่ให้มดตกอยู่ในเกมป้าหลานคู่นี้กันนะคะ


ป.ล. ใครอยากรู้เรื่องราวทั้งหมดทีเดียวสามารถโหลดอีบุ๊กได้เลยค่า ที่ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjAzOTQ0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTcyMzUiO30



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

81 ความคิดเห็น

  1. #17 Singlegirl (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 16:04
    ถ้าแม่ฟ้าอยากให้นู๋มดอยู่ด้วยตลอดไป คงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ซะแล้ว

    ให้แต่งงานกับไต๋ไงคะ 5555 แถมจะได้มีเวฟน้อยเพิ่มขึ้นอีกด้วย
    #17
    1
    • #17-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 10)
      14 พฤษภาคม 2560 / 15:28
      ไรต์เห็นด้วยกับแผนนี้มากๆค่ะ 55
      #17-1