[Fic] Dear, my Boy - ChanBaek

ตอนที่ 8 : :: Dear 7 ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    5 มี.ค. 56

-- Dear 7 --











 






ครืด ครืด...



...ไอ้ตัวแสบ...





“ฮัลโหล”




[นาย วันนี้ไม่ต้องมารับนะ] ชานยอลที่กำลังเดินควงกุญแจรถไปตามทางเดินของคอนโดชะงัก




“ทำไม นี่กำลังจะออกไปแล้วเนี่ย”




[ชั้นจะไปกินไอติมกับคยองซู จงอินเอารถมา เดี๋ยวเลยไปส่ง]




“จะกินเสร็จกี่โมง เดี๋ยวไปรับ”




[ไม่ต้องไง เดี๋ยวจงอินไปส่ง ไม่ต้องมานะ ชั้นกำลังจะออกจากมหาลัยแล้ว แค่นี้ก่อน]




“เฮ้ย! แบคฮยอน เดี๋ยว แบคฮยอน!” คนตัวสูงถอนใจอย่างหงุดหงิดเมื่อปลายสายตัดไป ลองโทรกลับไปหาแบคฮยอนอีกก็ไม่รับสาย มือใหญ่ยัดโทรศัพท์เข้าไปในกระเป๋ากางเกงพลางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เมื่อตัดสินใจได้ก็ออกเดินอีกครั้ง




...ไปกินไอติมก็ต้องอยู่ที่ร้านไอติมสินะ ถ้าเห็นว่าไม่ได้ไปกับคยองซูล่ะก็พ่อจะโบกให้...

 

 













ชานยอลจิ้มนิ้วมั่วๆลงในเมนูก่อนจะขยับแว่นกันแดดสีดำบนจมูกขึ้นอีกนิด มือใหญ่ดึงเมนูที่พนักงานร้านจะขอกลับไปเอาไว้พลางโบกมือปัดๆซึ่งพนักงานก็พยักหน้าเข้าใจและเดินไปสั่งออเดอร์ให้ลูกค้าที่ดูลึกลับจนผิดปกติ คนตัวสูงไถลตัวลงไปอีกเมื่อแบคฮยอนเดินกลับมาจากห้องน้ำและนั่งลงโดยหันหลังให้เค้า โชคดีที่พนักพิงของที่นั่งใหญ่มากเพราะมีไว้นั่งสำหรับสองคน ก็เลยพอจะให้เป็นที่แอบซ่อนตัวได้




...โอเค ไอ้ตัวเล็กมากับคยองซูและก็จงอินแฟนคยองซูจริงๆ ไม่มีเงาไอ้คนจีนหน้าเข้มนั่น...




“ไอศกรีมที่สั่งได้แล้วค่ะ” ร่างสูงพยักหน้าให้พนักงานร้านที่วางถ้วยไอศกรีมลงบนโต๊ะ เลื่อนเมนูที่ปิดอยู่ครึ่งหน้าลงดูก็แทบอยากจะร้องไห้...สาด นี่กูจิ้มสั่งห่าไรไปวะ นี่มันแม่งไอติมซันเดย์เบบี้ แต่งมาซะน่ารักเลย เป็นหน้าหมีด้วย ถึงว่าทำไมพนักงานมันยิ้มๆอะไรตอนสั่ง โว้ยย! หมดมาดหล่อแมนเลยกู ดูปัญญาอ่อนสัด!!




“แบคฮยอน ช่วงนี้นายมีคนเข้ามาจีบเยอะกว่าเดิมอีกนะชั้นว่า” คนที่กำลังทำท่าจะทะเลาะกับไอศกรีมซันเดย์แสนน่ารักตรงหน้าหูผึ่งกลับมาสนใจบทสนทนาของโต๊ะที่ด้านหลังทันที




“อือจริง ชั้นอยู่กับแบคฮยอนทั้งวัน มีคนเข้ามาหาตลอด เห็นแล้วเหนื่อยแทน” คยองซูพูดเสริมประโยคของจงอินที่นั่งอยู่ข้างกัน ส่วนแบคฮยอนที่ถูกพูดถึงก็ทำเพียงยิ้มแล้วตักไอศกรีมเข้าปาก




“แล้วนายไม่ชอบใครเลยหรอ ถ้าไม่มีแฟนก็จะวุ่นวายอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆนะ” ชานยอลที่ได้ยินทุกคำพูดแทบอยากจะหาอะไรปาข้ามโต๊ะไปให้โดยหัวคนพูดซักที...ไอ้จงอินมึง เดี๋ยวๆๆ ชี้นำไอ้ตัวเล็กให้คิดมีแฟน เดี๋ยวเถอะมึงๆ...




“จากที่ดู ชั้นก็ไม่เห็นว่าแบคฮยอนจะชอบใครเป็นพิเศษเลย ใช่มั้ยแบคฮยอน” แต่ประโยคต่อมาของคยองซูก็ทำให้คนแอบฟังยิ้มออก...ยังเด็กไง แฟนเฟินอะไร ไม่ต้องมีหรอก เนอะ...




“อืม ก็คงประมาณนั้น” เสียงของแบคฮยอนที่ช่วยย้ำคำตอบยิ่งทำให้คนตัวสูงยิ้มไม่หุบ...ดีมากเด็กน้อย อยู่ในวัยเรียนก็ต้องเรียนหนังสือ มีแฟนตอนนี้เดี๋ยวเป็นคุณแม่วัยใสเข้าทำไง พ่อแม่ผิดหวังนะเว้ย...




 “แล้ว...นายมีสเป็คไรงี้ป่ะ ชอบคนแบบไหน หน้าตายังไง” น้ำเสียงที่ฟังดูจะสนใจของคยองซู สู้ไม่ได้เลยกับคนอีกโต๊ะที่ขยับตัวแนบกันพนักพิงของที่นั่งจนแทบจะเป็นเนื้อเดียวกัน...คือแบบ สนใจมากกก...




“ถ้าหน้าตาหรอ...ชั้นไม่ได้คิดมากเรื่องนี้นะ ขอเป็นคนดีแล้วก็จริงใจมาก่อนดีกว่า” ...โอเค กูหล่อมาก ผ่าน!




“ชอบคนเด็กกว่า อายุเท่ากัน หรือว่าแก่กว่า” คำถามของจงอินโดนใจคนรอฟังดังปั้งเลยทีเดียว




“อืม ไม่เอาเด็กกว่าอ่ะ แก่กว่ามั้ง” เยสสส ผ่านนนนน




“อ่า แต่พวกรุ่นพี่ก็มาจีบนายเยอะนะ ยังไม่มีใครเข้าตาเลยหรอ” คยองซูถามต่อ




“ถึงแก่กว่าแต่ก็ยังเรียนอยู่ ยังไม่มีงานทำ ชีวิตยังไม่มั่นคง ยังต้องขอเงินพ่อแม่อยู่เลย แล้วจะดูแลคนอื่นได้ยังไง”




“อ๋ออ ชอบแบบพวกเสี่ยไรงี้หน่อยใช่ป่ะ”




“ฮ่าๆๆ คยองซูบ้า! กินๆเข้าไปเลย”




บทสนทนาเกี่ยวกับสเป็คของแบคฮยอนจบลงเพียงเท่านั้น หากแต่คนที่อีกโต๊ะยังคงเก็บเอาไปคิดอย่างหนักทีเดียว ชานยอลนั่งนิ่งอยู่ซักพักก่อนจะวางเงินลงบนโต๊ะจำนวนหนึ่งที่พอสำหรับค่าไอศกรีมก่อนจะลุกเดินออกจากร้านไป




“ยังไม่มีงานทำ ชีวิตยังไม่มั่นคง ยังต้องขอเงินพ่อแม่อยู่เลย แล้วจะดูแลคนอื่นได้ยังไง”




...ข้อนี้ยังไม่ผ่านสินะ...

 

 














แบคฮยอนที่กำลังยกนมขึ้นดื่มเป็นการปิดท้ายอาหารมื้อเช้าแทบจะสำลักเมื่อเห็นชานยอลเดินมาเปิดตู้เย็น...แปลก เมื่อคืนก็ว่าแปลกแล้ว ปาร์คชานยอลไม่ออกไปเที่ยว แถมวันนี้ยังตื่นเช้าผิดปกติอีก แถมการแต่งตัวตอนนี้ก็ยัง...




“แต่งตัวจะไปไหน?” ร่างเล็กมองตามคนที่หยิบแก้วน้ำแล้วรินน้ำใส่ลงไปก่อนจะก้าวมายืนข้างๆ...คือแบบ ปาร์คชานยอลแต่งตัวดูดีเป็นทางการ(แม้จะไม่ได้ทางการสุดๆ)แบบที่ไม่เคยเห็น สูทสีดำทั้งชุดสวมทับเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนสองเม็ด




“ทำงาน”




“ห๊ะ??!!!” แบคฮยอนตาโตทันทีที่ได้รับคำตอบ




“ทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้น” มือใหญ่ยื่นมาโยกหัวเล็กเบาๆพลางยกน้ำแก้วที่สองขึ้นดื่ม




“ก็ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างนายจะคิดทำงาน” คนน่ารักปัดมือชานยอลออก กำลังจะก้าวเอาแก้วนมไปวางในอ่างล้างจานก็ต้องชะงัก




“ตอนแรกก็ไม่ได้คิดหรอก แต่มีบางคนแถวนี้ทำให้คิด” ใบหน้าใสหันมองไปรอบๆห้อง...คนแถวนี้ ใครวะ โคตรอยากเห็นหน้า
เลย เจ๋งมากอ่ะ ทำให้ปาร์คชานยอลคิดอะไรดีๆกับคนอื่นเค้าได้เนี่ย...




ชานยอลวางแก้วลงบนโต๊ะก่อนจะจับหัวของคนตัวเล็กที่ยังคงมองหาอะไรอยู่นั่นให้กลับมาสบตากัน...




“มีกันอยู่สองคนจะมองหาใคร”




“อ..อ้าว ชั้นหรอ? ชั้นเนี่ยนะ?” ร่างสูงยิ้มน้อยๆพลางยักไหล่ก่อนจะหยิบกระเป๋าของคนที่ชี้หน้าตัวเองอย่างงงๆบนเก้าอี้มาถือไว้




“ไปเรียนได้แล้ว เดี๋ยวไปส่ง” ว่าแล้วก็ดึงแก้วนมในมือแบคฮยอนวางบนโต๊ะก่อนคว้าข้อมือเล็กให้เดินออกจากห้องไปด้วยกัน...




คิดว่าบ้าป่ะ? เมื่อคืนเค้าโทรไปหาพ่อบอกว่าจะเข้าไปทำงาน แน่นอนว่าพ่อกับแม่ดีใจกันยกใหญ่ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น คิดยังไงจู่ๆถึงอยากจะทำงานขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เค้าก็เลยตอบไปว่า แค่กำลังรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองเป็นผู้ปกครองแล้วเท่านั้นเอง




...ก็จะได้ ดูแลไอ้เด็กแถวนี้ได้ไง แค่นั้น...

 

 

 









ที่โต๊ะอาหารเย็น แบคฮยอนมองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างชั่งใจอยู่สองสามครั้งกว่าจะเปิดปากถาม...




“เอ่อ ทำงานวันแรกเป็นยังไงบ้าง”




“อือ ก็ดี” ชานยอลที่กำลังสนใจอาหารตรงหน้าตอน คนน่ารักเม้มปากน้อยๆก่อนจะตัดสินใจคีบหมูทอดใส่ลงในจานข้าวของคนตรงหน้า ซึ่งชานยอลก็ยิ้มรับเป็นอย่างดี...รู้มาว่าช่วงนี้ที่บริษัทของคุณลุงยุ่งมากๆเพราะกำลังจะเป็นช่วงปิดไตรมาตรอะไรซักอย่างซึ่งเค้าเองก็ไม่รู้เรื่องนัก ชานยอลดูเหนื่อยจริงๆล่ะ ดูหิวๆด้วย...





“นี่ไม่ได้กินข้าวกลางวันหรอ”




“อาฮะ มันยุ่งจนปลีกตัวไปไหนไม่ได้เลย” แบคฮยอนพยักหน้าน้อยๆแล้วกินข้าวต่อ




เมื่อตอนกลางวัน คุณป้าแม่ของชานยอลโทรมาหาเค้า โทรมาขอบอกขอบใจเค้าเป็นการใหญ่ ซึ่งตอนแรกก็งงมากกว่าเรื่องอะไร คุณป้าบอกว่าที่ชานยอลเข้าไปทำงานก็เพราะเค้า...




“เพราะผมหรอฮะ?”




[จ๊ะ ถ้าไม่มีแบคฮยอนไปอยู่ด้วย ลูกชายป้าก็คงจะยังเที่ยวเมาหัวราน้ำอยู่นั่นแหละ ขอบใจแบคฮยอนมากๆเลยนะจ๊ะที่ทำให้พี่เค้าคิดได้]




“เอ่อ คงไม่ใช่เพราะผมหรอกมั้งฮะ ชาน..เอ้ย พี่ชานยอลเค้าอาจจะอยากเข้าไปทำงานเองก็ได้”




[ใช่สิจ๊ะ ตอนป้าถามว่าทำไมถึงเกิดอยากจะทำงาน ชานยอลก็บอกว่าเพราะว่าตัวเองเป็นผู้ปกครองของแบคฮยอนแล้ว จะได้ดูแลแบคฮยอนได้]




“อ..อ่า หรอฮะ...”




ด..ดูแลงั้นหรอ? ท..ทำไมต้องมาดูแลด้วยเล่า! ไม่ได้เป็นอะไรกันซะหน่อย แล้วเค้าก็ไม่ใช่เด็กๆแล้วด้วย!




“กินเข้าสิ มัวนั่งคิดอะไรอยู่” แบคฮยอนหลุดออกจากห้วงความคิดพลางเงยหน้ามองคนตรงข้ามที่กำลังจ้องมา รีบก้มหน้าหลบสายตาของอีกฝ่ายแล้วรีบกินข้าวให้เสร็จ




ซักพัก ชานยอลที่กินอิ่มก่อนก็ลุกขึ้นเอาจานไปเก็บ ก่อนจะกลับมาอีกครั้งพร้อมด้วยจานใส่ชีสเค้กที่วางลงบนโต๊ะยังฝั่งของแบคฮยอนที่ก็อิ่มพอดีเช่นกัน...รู้น่ะ ว่าถ้ามีเค้ก แบคฮยอนจะกินต่อจากข้าวเลยทันที...




“ต่อเลยป่ะ?”




“อ..อือ ขอบคุณนะ” ร่างเล็กพยักหน้าพลางวางแก้วน้ำลงที่เดิม มองตามถ้วยข้าวที่ชานยอลยกไปและดันจานเค้กมาแทนที่ ก่อนคนตัวสูงจะยกพวกกับข้าวที่เหลือไปเก็บทั้งหมดจนเรียบร้อยแล้วกลับมาลากเก้าอี้นั่งลงข้างๆแบคฮยอน




“มานั่งมองอะไรเล่า!” คนน่ารักที่กำลังจะตัดเค้กเข้าปากหันไปถลึงตาใส่ชานยอลที่เท้าคางมองมาไม่วางตา...จ้องแบบนี้แล้วจะกินได้ยังไงเล่าเนี่ย!! แค่เอาเค้กมาให้ เอาจานไปเก็บเองนี่ก็แปลกใจจะแย่แล้วนะ!




“โห่ คนทำงานมาเหนื่อยๆ ขอนั่งมองให้หายเหนื่อยหน่อยน่า” ประโยคนี้ทำให้แบคฮยอนยิ่งขมวดคิ้ว




“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับชั้นล่ะ ไปหาอย่างอื่นมองไป ทีวีก็มี”




“ไม่อ่ะ มองนายแล้วเพลินดี” มาถึงตรงนี้ แบคฮยอนจอดสนิท ต่อล้อต่อเถียงอะไรไม่ได้อีก ทำเพียงหันกลับมาก้มหน้าก้มตากินเค้กอย่างเอาเป็นเอาตาย




คนตัวเล็กสะดุ้งน้อยๆเมื่อมีทิชชู่ยื่นเข้ามาเช็ดที่ปากเบาๆ




“ปากเลอะแล้ว กินเลอะเทอะอย่างกับเด็ก” แบคฮยอนกระชากทิชชู่จากชานยอลมาจัดการเช็ดเอง




“ก็ยังเด็กอยู่ไง คนแก่ไปอาบน้ำนอนไป” แลบลิ้นใส่ชานยอลที่แน่นอนว่ายังไม่ยอมไปไหนแล้วกลับไปกินเค้กต่อ...




ฮึก เป็นการกินเค้กที่ไม่ค่อยจะรู้รสชาติเลย มันรู้สึกแปลกๆพอรู้ว่ามีคนมองอยู่ตลอด แถมสายตาก็ยัง...ไม่รู้อ่ะ ไม่รู้! -///-




ถ้าจะมาดูแลแล้วทำให้...เขิน ถ้าจะมาทำให้เขินแบบนี้ก็อย่าทำเลยนะ อย่าทำเลย...

.

.

.

 

 









“อาฮะ นายเก็บไว้เถอะเทา ชั้นอ่านบ่อยแล้ว เผื่อจำเป็นตอนไปไหนมาไหนคนเดียวไง” ชานยอลปิดแฟ้มงานที่ตรวจอยู่แล้วลุกเดินไปคนที่กำลังหยิบนมออกมาจากตู้เย็น...คุยโทรศัพท์ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก แต่ไอ้ชื่อคนที่คุยด้วยเนี่ย ได้ยินแล้วมันบาดหูชะมัดเลยเว้ย...




แบคฮยอนหันกลับมาก็ต้องชะงักเมื่อเจอกับคนตัวสูงซึ่งยืดกอดอกจ้องอยู่ ร่างเล็กยกนมที่รินใส่แก้วขึ้นดื่มแล้วก้าวหลบไปอีกทางแต่ชานยอลก็ยังก้าวมาขวางไว้อีก




“อือได้ เดี๋ยววันอังคารชั้นไปหาหนังสือเล่มนั้นที่ห้องสมุดแล้วกัน” คนน่ารักเลิกคิ้วเมื่อชานยอลแบมือมาให้ ซึ่งชานยอลก็ทำมือเป็นเครื่องหมายโทรศัพท์ แน่นอนว่าแบคฮยอนต้องส่ายหน้าปฏิเสธทันที...จะเอาโทรศัพท์เค้าไปทำไมกัน ของตัวเองก็มี แพงกว่าอีก แล้วอีกอย่างเค้าก็คุยกับเพื่อนอยู่ด้วย...




“วันจันทร์หรอ ไม่ต้องมาก็ได้ เทาต้องซ้อมบาสนี่ แล้วชั้นก็พักแค่แปบเดียว มีเวลาคุยน้อย เจอกันทีเดียววันอังคารเลยดีกว่า” แบคฮยอนขมวดคิ้วใส่อีกคนพลางเบี่ยงตัวหลบมือที่ทำท่าจะมาดึงโทรศัพท์ไป...อะไรเนี่ย!!




“เอ่อ เทา แค่นี้ก่อนนะ เอาไว้ค่อยคุยกันใหม่” ร่างเล็กกดตัดสายและยัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง กระแทกแก้วนมลงบนโต๊ะข้างตัวแล้วมือเท้าเอวเตรียมเอาเรื่องกับคนตรงหน้าเต็มที่




“อะไรของนาย!




“กว่าจะยอมวางสายนะ เจอกันที่มหาลัยไม่พอรึไงถึงต้องโทรคุยกันอีก”




“ก็เป็นเพื่อนกัน คุยกันไม่ได้รึไง”




“แน่ใจหรอว่าเพื่อน? ดูไม่รู้รึไงว่าไอ้ต่างชาตินั่นมันไม่ได้เห็นนายเป็นแค่เพื่อนน่ะห๊ะ” อย่าคิดว่าไม่รู้นะโว้ย ถึงจะจบไปแล้วแต่เส้นสายปาร์คชานยอลยังโยงใยอยู่ทั่วนั่นแหละ ไอ้เด็กเทานั่นมันจีบแบคฮยอนอย่างจริงจังเลยด้วยซ้ำ




“แล้วไง ชั้นไม่ได้คิดอะไรกับเทา แล้วชั้นก็บอกเทาไปแล้วด้วย เทาก็เข้าใจ” เค้าเคยคุยกับเทาเรื่องนี้แล้ว สองครั้งเลยด้วยซ้ำ ครั้งแรกดูเทาจะยังไม่อยากจะทำใจและยังพยายาม แต่ครั้งที่สองเค้าก็พูดด้วยความมั่นใจเหมือนเดิมว่าไม่คิดอะไรกับอีกฝ่ายแน่ๆ ซึ่งเทาก็เริ่มเข้าใจจริงๆและตอนนี้สถานะของเค้ากับเทาก็เหมือนกับเพื่อนทั่วๆไป




“หรอ คนที่มันคิดไม่ซื่อมาตั้งแต่แรกมันก็คิดไม่ซื่ออยู่วันยังค่ำนั่นแหละ ก็เชื่อคนง่ายแบบนี้ไง ระวังวันดีคืนดีมันจะจับยัดใส่กระเป๋ากลับจีนไปด้วย ตัวก็เท่าลูกหมาแค่นี้” แบคฮยอนตีมือที่จับหัวเค้าโยกไปมาจนมึนไปหมดรัวๆ




“โอ้ย! ไอ้บ้าชานยอล! หยุดนะ! เดี๋ยวกัดหูขาดเลย!!”  เดี๊ยะๆ ว่าชั้นเป็นลูกหมา เดี๋ยวโดนลูกหมากัด!!!




คนตัวเล็กเดินหนีชานยอลทันทีเมื่อหลุดออกมาจากมือใหญ่ๆนั่นได้...ผู้ใหญ่สมองเด็ก เอาแต่ใจ ไม่มีเหตุผลแบบนี้ คุยด้วยไม่รู้เรื่องหรอก ชอบหาเรื่อง เสียเวลา!!




“กัดหูหรอ?” เสียงทุ้มรอดไรฟันที่ถึงแม้ดังไล่หลังมาแต่ก็ไม่ได้ทำให้แบคฮยอนคิดระวังตัว รู้ตัวอีกทีก็ถูกแขนยาวคว้าเอวยกจนตัวลอยพาไปที่โซฟาตัวใหญ่ซะแล้ว




“อ๊ากก!! ลุกไปนะ! หนัก!” แบคฮยอนดิ้นพล่านเมื่อถูกชานยอลทับเอาไว้ทั้งตัว...ไอ้ชานยอลบ้า! ชอบแกล้ง!!




“ฮ่าๆ ไหนบอกจะกัดหูชั้นให้ขาดเลยไม่ใช่หรอ โดนทับแค่นี้ก็ร้องเอ๋งๆแล้ว”




“ก็นายมันขี้โกง! ไอ้บ้า! ลุกไปนะโว้ย! หายใจไม่ออก!” เนี่ย! เอะอะก็มาทับแบบนี้ กระดูกจะแตกอยู่แล้ว! โรคจิต!!




“เก่งจริงก็หาทางลุกไปให้ได้สิ” ใบหน้าคมโน้มลงไปมองคนใต้ร่างซึ่งชะงักทันทีกับสายตาท้าทายที่ได้รับ




“อย่าท้านะ! ลุกออกไปได้จะกัดให้หูขาดเลยคอยดู! ไอ้หูกาง!!




“ไอ้หูกางงั้นหรอ จงหูขาดแทนชั้นซะเถอะไอ้ลูกหมา”




“อ๊ากก!!! เจ็บ~!!” แบคฮยอนร้องลั่นเมื่อฟันคมๆกัดเข้าที่ใบหูเต็มๆแบบไม่ออมแรงเลยแม้แต่น้อย ร่างเล็กดิ้นแรงกว่าเดิมเพื่อหนีความเจ็บแต่ชานยอลก็กัดย้ำๆซ้ำลงมาอีก




“โอ้ยเจ็บ!! เจ็บๆๆๆ หยุดนะ!” มือเล็กตะกุยไหล่คนด้านบนไม่หยุด พยายามเอียงหัวหนีแต่ชานยอลก็ยังตามมากัดไม่เลิก...เดี๋ยวนี้ปาร์คชานยอลทำงานหนักจนเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ พอเค้าทำอะไรขัดใจเข้าหน่อยก็ชอบมาแกล้งแรงๆ มากอดมารัดแรงๆให้หายใจไม่ออกบ้าง ไม่ก็มาทับให้กระดูกแทบจะหัก...




“จะให้หยุดหรอ” ชานยอลเลิกกัดแต่เปลี่ยนมาใช้ปากงับๆไปตามใบหูของแบคฮยอนแทนแต่มันก็ซ้ำรอยที่กัดจึงยังทำให้คนถูกกระทำยังเจ็บ




“เออ! เจ็บ! หยุดๆๆ”




“จะขอให้เค้าหยุดก็ต้องพูดดีๆสิ”




“ไม่เอา! ชอบแกล้ง ไม่อยากพูดดีด้วย! คิดไม่ออก!” ตาคมเหลือบมองคนที่หลับตาปี๋พลางยิ้มน้อยๆ ริมฝีปากอิ่มยังคงคลอเคลียอยู่แถวๆหูของคนในอ้อมกอด




“งั้นพูดตาม”




“.........” แบคฮยอนไม่ตอบอะไร ยังคงหลับตาเพราะเริ่มรู้สึกวาบๆกับลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดอยู่ตรงใบหู...จะกัดลงมาอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เดาใจไม่ถูกเลย...




“พี่ชานยอลฮะ”




“พ..พี่ชานยอลฮะ” ทำอะไรไม่ได้นอกจากจำใจต้องพูดตาม เพราะครั้งก่อนๆก็ต้องจบลงด้วยการพูดขอร้องดีๆแบบนี้ทุกที




“ผมรักพี่”




“........” หากแต่มันไม่ใช่ประโยคเดิมๆที่เคยถูกสั่งให้พูด แบคฮยอนลืมตาโพลงหันควับมามองคนตัวสูงทันทีอย่างตกใจ




“........”




“ว..ว่าไงนะ”




“ผมรักพี่ไง ผมรักพี่ชานยอลนะฮะ”




“ม..ไม่เอา ไม่พูด” หวา~ ท..ทำไมใจเต้นล่ะ........ -///-




“จะพูดไม่พูด ถ้าไม่พูดจะจูบ”




“ไม่พูด”




“โอเค งั้นจูบเสร็จแล้วจะปล่อย”




“.......” เงียบถือว่าไม่ปฏิเสธ ชานยอลโน้มหน้าลงหาคนใต้ร่าง ใกล้มากขึ้นเรื่อยจนกระทั่งรู้สึกได้ถึงลมหายใจ อีกนิดเดียว...




“โอ้ยยย!!!” คนตัวสูงร้องลั่นเมื่อถูกงับจมูกเข้าเต็มรัก พยายามจะถอยหนีแต่ฟันซี่เล็กก็กัดไม่ยอมปล่อยจนเจ้าตัวปล่อยเองและผลักชานยอลหงายตกโซฟาไป แบคฮยอนรีบโดดลงจากโซฟาแล้ววิ่งเข้าห้องไปทันที...สมน้ำหน้า ถึงเป็นลูกหมาแต่ก็กัดเจ็บนะโว้ย!!!




ชานยอลมองตามร่างเล็กที่กระแทกประตูห้องปิดเสียงดังก่อนจะขยับลุกขึ้นนั่งพิงโซฟาเอาไว้ ยกมือถูจมูกที่ยังเจ็บๆแถมรู้สึกได้ว่ามีรอยฟันอีกด้วยซ้ำ แต่ก็อดยิ้มไม่ได้อยู่ดี...




...ก็พอแกล้งแล้วมันได้อยู่ใกล้ๆนี่นะ...





To Be Con...


มาเเล้ววววววววว เดียร์8 ขอเป็นหลังคอนเคเวฟนะคะ เเล้วเจอกัน >3




 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

971 ความคิดเห็น

  1. #967 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 22:13
    โหหหหห เล่นงี้เลยเหรอปาร์ค ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #967
    0
  2. #948 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:12
    ชานยอลบอกน้องไปดิว่าชอบบบบ
    น่ารักง่าาาาา
    #948
    0
  3. #933 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 19:47
    พี่ขานยอลฮะ ผมรักพี่นะฮะ...เด๊ะตีตายเล๊ยยยยยย คึคึ >///<
    #933
    0
  4. #915 little.mermaid (@cass_per) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 00:25
    เง้อ พี่ชานบอกน้องไปเลยว่ารักเอาชัดเจนไปเลย.. เทานี่เพื่อนจริงช่ะ เทาต้องคู่ลีดดิถึงจะถูกคิ้คิ้
    #915
    0
  5. #905 pingpong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 20:46
    กัดมันเลยเเบค >
    #905
    0
  6. #894 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 22:16
    >//////////////<
    #894
    0
  7. #864 JaeBinny~* (@jaebin-kyuhyun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 14:45
    โห้ยยยยยยยยย!!!!!! แกล้งอัลไลเนี่ยยยยยยยย!!!??!?!?

    ยอมค่ะยอมๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    *จิกหมอนหัดผ้าเช็ดหน้า*
    #864
    0
  8. #852 NI_NR_GR_CB (@wanisa38cb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 23:31
    แหมๆๆ ยอมไปทำงานเพื่อหมาเลยเร๊อะ
    #852
    0
  9. #841 Lord of the perturbation (@eyes-glowing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 18:24
    ย๊ากกกกกกกกก คนอ่านลงไปแดดิ้น!!
    ทำไมคู่นี้กัดกันน่ารักแบบนี้นะ!! ><~
    #841
    0
  10. #829 yellowyellow (@amonpraphasuwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 17:20
    สนุกมากจ้า ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆน๊า ที่เเต่งจนจบ
    #829
    0
  11. #823 Teay (@teaylove1) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 11:14
    แหมๆนายปาร์ค ให้แบคพูด พี่ชานยอลครับ ผมรักพี่ แบบนี้จะได้ให้แบคบอกรักทางอ้อมใช่มั๊ยล้าาาาาาา ถึงจะโดนบังคับ แต่ปาร์คก็ปริ่ม5555
    #823
    0
  12. #814 abcd (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 02:53
    กัดหู ผมรักพี่ -////-

    พี่ปาร์คหาวิธีอยู่ใกล้ๆใหม่เหอะ วิธีนี่ไม่เวิร์ค:( มันทำให้บยอนของเค้าบอบช้ำ #ของแกหรอ
    #814
    0
  13. #807 minmin_vip (@minmin_vip) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 22:13
    ฟิน เขินจนตัวบิด
    #807
    0
  14. #786 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 16:15
    โอ๊ยยยยย ฟิน >/////////////////<
    #786
    0
  15. #775 เมียเอ็กโซ (@joexofan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 18:02
    งื้อออออออ น่ารักก >\\\<  ฟินฝุดๆ

    #775
    0
  16. #765 'lกรีu_มืoฉมัง' (@the_pattra) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 03:58
    โอ๊ยยยย ฟิน~ ชยอลแลดูเหมือนสโตกเกอร์
    ชอบป๋ายก็บอกมาเหอะ
    #765
    0
  17. #748 Biwthen (@sirilukkana2537) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 19:39
    อ๊อคฟินตายแปป
    #748
    0
  18. #725 EaRnSNW (@earnjeychaek) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 15:15
    แกล้งกันได้น่ารักมุ้งมิ้งอ่ะ -///-
    #725
    0
  19. #712 kat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 23:52
    โหยยย น่ารักชิบ นี่ปาร์คชานยอล 55555

    แกเหมือนคนแก่เลยอ่ะ พวกแบบ หวงของ

    แต่แบบน่ารักมาก ต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อแบค 5555

    มุ้งมิ้ง มาก ชอบๆๆๆ
    #712
    0
  20. #696 ANLY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 21:06
    ซาดิสทั้งคู่
    #696
    0
  21. #683 bigbadbgirl (@-axxvvxx95) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 20:01
    น้องแบคพูดไปสิคะว่ารรักพี่ชานยอล -//-
    #683
    0
  22. #666 #NaT# (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กันยายน 2556 / 15:43
    เขินแทนแบค>
    #666
    0
  23. #656 BBelliZ (@bubblebelliz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 21:37
    โ้ย น่ารักมุ่งมิ้งเว่ออ
    ชานยอลเหมือนคนแก้ขี้หวงเลยย ฮ่าๆๆ
    #656
    0
  24. #644 What`What (@fernja001) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 06:36
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน -////////////////-

    #644
    0
  25. #636 Kaffeesuechtig (@narm_oon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 17:28
    น่ารัก -//////- ชนอลหึง น่ารักกก -/////-
    #636
    0