[FIC EXO] Ma Artistic Boy - Krisyeol ft. Kyuline

ตอนที่ 4 : Ma Artistic Boy 04 - เด็กผมมันป่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    29 ก.ค. 56



Ma Artistic Boy 04

 

คริสเดินออกมาสูดอากาศที่ริมระเบียงอย่างอารมณ์ดี จมูกโด่งสูดกลิ่นดินกลิ่นหญ้าเข้าไปเสียเต็มปอด นัยน์ตาสีเข้มทอดมองทิวทัศน์นอกตัวอาคารที่ดูสวยงามกว่าที่เคย โปรเจคมหาโหดของอาจารย์ที่โหดไม่แพ้กันเสร็จเรียบร้อยไปแล้วเมื่อคืน เหลือก็แต่พรีเซนท์ในวันนี้เท่านั้น เขาเลยได้นอนเต็มอิ่มหลังจากอดหลับอดนอนมาสามวันเต็ม  กายแกร่งบิดขี้เกียจขับไล่ความเมื่อยขบแต่ก็ต้องซู้ดปากขึ้นมาทันทีเมื่อรู้สึกเจ็บแปลบที่สีข้าง ไล้นิ้วไปที่มุมปากก็ยังรู้สึกเจ็บอยู่ไม่น้อย มุมปากอิ่มมีรอยสีเขียวช้ำอยู่จางๆ เขาหวนกระหวัดไปถึงฝีมือคนทำแล้วก็นึกขยาดขึ้นมา

 

ไม่รู้ว่าพี่แจจุงเป็นนักขว้างของทีมชาติหรือเปล่า ถึงได้ขว้างปาข้าวของได้แม่นยำนัก แม่นอย่างกับจับวาง ปาของมานี่โดนตัวเขาเต็มๆ ไม่มีสะเทือนไปหาร่างโปร่งในอ้อมกอดเขาแม้แต่น้อย มุมปากสีเขียวช้ำสาเหตุที่ทำให้เขาต้องกินข้าวอย่างยากลำบากอยู่หลายวันก็เป็นฝีมือของเจ๊แกอีกนั่นแหละ ..ปากล่องเหล็กใส่ดินสอ EE ของชานยอลมาได้ .. สันกล่องลงปากกูทุกตารางนิ้ว

 

ไม่อยากจะคิดเลยว่าเวลาทะเลาะกันแล้วพี่ยุนโฮจะต้องเผชิญหน้ากับอะไรบ้าง ..ไม่ต้องซื้อเฟอร์นิเจอร์ยกชุดใหม่หมดเลยหรือ ? แล้วไหนจะต้องต่อกรกับพลังช้างสารของพี่แจจุงอีก

 
 

ให้ตายสิ .. สงสารพี่ยุนโฮชะมัด ต้องรับมือเจ้าแม่องค์ลงแบบนี้บ่อยหรือเปล่าวะ ?

ดีที่เด็กดื้อของเขาไม่ใช่พวกบ้าพลัง

ไม่อย่างนั้นละก็ ..เขาไม่อยากจะคิดถึงฝีมือศิษย์เอกสำนักเจ้าแม่คิมแจจุงเลยแฮะ  ;_____;

 
 

ดื่มด่ำกับอากาศบริสุทธิ์จนสมใจ ในจังหวะที่ร่างสูงหมุนตัวกำลังจะเดินเข้าห้อง เรียวตาคมก็เหลือบไปเห็นก้อนกลมๆซุกตัวอยู่ตรงรั้วกั้นระเบียงระหว่างสองห้องเสียก่อน เส้นผมสีอ่อนกับดวงหน้าหวานที่เห็นเพียงเสี้ยวหนึ่งก็จำได้ทันทีว่าใคร

 
 

เด็กกูนี่หว่า! มานั่งทำอะไรตรงนี้วะเนี่ย

เอื้อมมือลอดลูกกรงไปแตะก็พบว่าร่างโปร่งบางตัวเย็นเฉียบ

 
 

คิ้วเข้มขมวดมุ่นอย่างครุ่นคิด อย่าบอกนะว่าอยู่ตรงนี้มาทั้งคืน ? แล้วทำไมไม่เข้าไปในห้อง .. ? จะว่าออกมาเที่ยวแล้วเข้าห้องไม่ได้ก็ไม่ใช่ บทอันแสนรันทดเยี่ยงนั้นมีแต่เขาเท่านั้นแหละที่ได้รับ  ไอ้เด็กดื้อไม่น่าจะไปเตร่ที่ไหนในช่วงใกล้ส่งโปรเจคแบบนี้ ขนาดเจ้าไคนักเที่ยวตัวยงยังหมกตัวอยู่แต่ในห้อง ปั่นงานไม่หลับไม่นอนเป็นเพื่อนเขาอยู่ทุกคืน

 
 

แต่นี่ไม่ใช่เวลาคิดหาสาเหตุของการกระทำดังกล่าว ร่างสูงกระโดดข้ามรั้วเหล็กมาอีกฝั่งอย่างระมัดระวัง เขาไม่พึงประสงค์ที่จะทำร้ายคนรักของเขาด้วยการเหวี่ยงอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายไปโดนแน่ๆ

 
 

“นี่ .. ชานยอล ตื่นสิ”

 
 

คริสแตะลงที่ผิวเนื้อขาวละเอียดหวังให้คนหลับสนิทได้รู้สึกตัว แต่เหมือนว่าร่างตรงหน้าจะหลับลึกไปหน่อย เลยมีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอเท่านั้นที่ตอบกลับมา เขาจึงตัดสินใจอุ้มร่างโปร่งบางขึ้นมาแล้วพาเข้าไปในห้อง

 

ประตูกระจกไม่ได้ล็อคไว้อย่างที่เขานึกกลัว เรียวตาคมสอดส่ายหารูมเมทของชานยอลแต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงา ชางมินอาจจะไปติวหนังสือหรือทำงานกับเพื่อนแล้วนอนหอที่โรงพยาบาลเหมือนอย่างเคย ไม่อย่างนั้นร่างโปร่งบางคงไม่มีโอกาสได้ตากน้ำค้างทั้งคืนแบบนี้แน่

 

คริสวางร่างขาวนวลลงที่เตียงอย่างเบามือ เขาคลี่ผ้าห่มหนานุ่มห่มร่างที่ยังหลับสนิทจนถึงอก

 
 

“ทำไมถึงยังไม่รู้สึกตัวอีกวะ?”

 
 

ร่างสูงคิดอย่างสงสัย ใช่ว่าเขาจะเป็นคนเดินเบาเสียเมื่อไร น่าจะรู้สึกตัวตั้งแต่โดนอุ้มขึ้นมาแล้วสิ แต่นี่เขาทั้งโอบร่างโปร่งบางไว้ในอ้อมแขน ซ้ำยังมาส่งถึงเตียง เด็กดื้อของเขาก็ไม่มีวี่แววว่าจะตื่นเลยสักนิด

 
 

“หรือว่าจะป่วย?”

 
 

มือแกร่งแนบลงที่หน้าผากเรียบเนียนทันทีที่หาสมมติฐานได้ ร่างกายที่เคยเย็นเฉียบเมื่อกลับมาอยู่ในอุณหภูมิปกติซึ่งก็คืออุณหภูมิห้องก็ส่อแววร้อนระอุขึ้นมา คริสสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากผิวเนื้อบาง ทำให้เจ้าตัวกังวลใจขึ้นมาทันที

 

มองนาฬิกาแล้วเขายังมีเวลาอยู่ราวๆชั่วโมงครึ่งก่อนจะเริ่มพรีเซนท์งาน ร่างสูงจึงจัดแจงเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ร่างโปร่งเสียก่อน  เขามีเวลาไม่มากพอที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ชานยอล ทำได้แค่ใช้ความเย็นเข้าลูบเพื่อให้ร่างโปร่งได้สบายตัวเพียงเท่านั้น

 
 

“อือ ..”

 
 

เสียงครางงึมงำแสดงอาการสบายตัวของชานยอลทำให้เขาโล่งใจขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยก็มีปฏิกิริยาตอบรับกลับมาบ้าง ไม่ได้ป่วยหนักถึงขั้นไม่รู้สึกตัว คริสยกกะละมังน้ำอุ่นไปเททิ้งก่อนจะเดินกลับห้องตัวเองเพื่อไปทำธุระส่วนตัวบ้าง

 

            คริสรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะตั้งใจจะหาข้าวหาน้ำให้ชานยอลกินก่อนออกไปเรียน แต่ในห้องเขาไม่มีอะไรอยู่เลยนอกจากโจ๊กคัพ .. แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลยละน่า

 

ร่างสูงเดินออกไปกดน้ำจากตู้ทำน้ำร้อนส่วนกลางแล้วโทรตามชางมินให้กลับมาดูแลชานยอลด้วย เขาไม่อยากจะปลุกไคขึ้นมาดู เพราะรูมเมทของเขาเพิ่งจะได้นอนก็เมื่อตอนฟ้าสางนี้เอง

 
 

“ชานยอล ..ตื่นก่อนเร็ว ลุกขึ้นมากินข้าวกินยาก่อน” 

 
 

เปลือกตาสีมุกเปิดออกอย่างเชื่องช้า เขารู้สึกมึนงงและปวดเนื้อปวดตัวเกินกว่าจะพยุงร่างขึ้นนั่งได้ อาศัยมือของร่างสูงที่เอื้อมมาช่วยอย่างรู้หน้าที่ ทำให้ลุกขึ้นนั่งได้อย่างไม่ลำบากมากนัก คริสซ้อนหมอนไว้ที่พนักหัวเตียงให้ร่างโปร่งบางได้พิงอย่างสบาย

 

มือเรียวลูบหน้าลูบตาตนเอง ดูงกๆเงิ่นๆ อย่างคนยังไม่ตื่นดี ดูแล้วก็น่ารักไปอีกแบบ

 
 

“ขยี้ตาทำไมหืม เดี๋ยวตาก็บวมหมดหรอก”

 
 

ปากสีอ่อนยื่นออกมาอย่างขัดใจ เมื่อคริสจับมือนิ่มมาไว้ที่ตักของตัวเอง

 
 

“ปวดหัวอ้ะ ..”

 

“ก็เราไม่สบายนี่ ไม่ปวดหัวก็แปลกแล้ว ..แล้วไปนั่งทำอะไรที่ระเบียงทั้งคืนละครับ?”

 

“เมื่อคืนผมออกมานั่งบิ๊วอารมณ์เขียนแบบ แล้ว .. เผลอหลับอะ”

 
 

พระเจ้าจอร์จ .. เด็กกู เผลอหลับทั้งที่อากาศเย็นแบบนี้เนี่ยนะ! ช่วยตะกายไปหาความอบอุ่นในห้องหน่อยไม่ได้หรือไร ?

 
 

“มันน่าตีมั้ยเนี่ย! วันหลังถ้าจะออกมานั่งทำงานแบบนี้ ต้องบอกชางมินไม่ก็พี่ทุกครั้งรู้มั้ย? เกิดคราวหน้าป่วยหนักกว่านี้จะทำยังไงครับ”

 
 

อดจะแสร้งทำเสียงเข้มดุคนตรงหน้าไม่ได้ ทำไมถึงได้โก๊ะแบบนี้นะ! ถ้าเมื่อเช้าเขาไม่นึกครึ้มใจออกไปสูดอากาศที่ระเบียง เด็กดื้อของเขาไม่ต้องนอนอยู่ที่เดิมจนชางมินกลับมาเลยหรือ ? เจอทั้งลม เจอทั้งแดด จะไม่แย่ไปยิ่งกว่าเดิมหรืออย่างไรกัน

 
 

“ฮื้ออออ .. พี่คริส ไม่เอา อย่าดุสิ ผมป่วยอยู่น้า ~

 
 

เสียงอ้อนๆกับเรียวแขนขาวที่กอดหมับเข้าที่เอวสอบทำให้คริสใจอ่อนยวบ หัวทุยสวยแนบลงที่หน้าท้อง ซุกไซร้นัวเนียเหมือนลูกแมว ก่อนจะเงยหน้าจ้องตาคนดุด้วยดวงตากลมโตวิบวับ

 
 

เฮือก !!!

ปะ .. ปาร์คชานยอล สวีทอาย แอคแทค!!!

 
 

            “คะ ..ครับ ไม่ดุครับ มาๆ กินข้าวกันนะ”

 
 

            เอ่ยออกมาอย่างตะกุกตะกัก มือไม้ก็แกะแขนขาวที่เกาะหนึบออกไปด้วย แต่ร่างโปร่งบางก็ไม่ได้ให้ความร่วมมือเลยแม้แต่น้อย รังแต่จะกอดแน่นขึ้นมากกว่าเดิม ถ้าในเวลาปกติเขาจะไม่ลังเลเลยที่จะกอดตอบร่างตรงหน้าแล้วฟัดให้สมใจ แต่นี่เขามีภาระหน้าที่รออยู่มากมายมหาศาล อย่างแรกก็จับเจ้าเด็กดื้อนี่กินข้าวกินยาละนะ

 

            ในเมื่อชานยอลไม่ยอมคลายอ้อมกอดออก คริสจึงต้องเอื้อมสุดแขนเพื่อไปหยิบโจ๊กคัพบนโต๊ะหัวเตียงที่สุกได้ที่ดีแล้วมาส่งให้คนขี้อ้อน

 
 

            “กินข้าวเร็วครับ ..เด็กดี กินข้าวกันนะ”

 
 

           เสียงอ่อนโยนกล่าวตะล่อมคนร่างโปร่งบางที่มักจะทำตัวแก่เกินไว แต่ในครานี้กลับโยเยเป็นเด็กเล็กๆ  จะว่าไปแบบนี้ก็น่ารักดีเหมือนกัน ..

 
 

           “ป้อนหน่อย ..นะ”

 
 

         เสียงทุ้มหวานอูอี้กับดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มเพราะพิษไข้สำแดงเดชความเซ็กซี่ฉบับคนป่วยระลอกสองทำคริสแทบจะลมจับ

 

            คุณพระคุณเจ้า! เด็กเขามันชักจะน่าฟัดเกินไปแล้ว!

 
 

            “ครับ ..ป้อนก็ป้อน”

 
 

           คริสจัดการป้อนข้าวเด็กขี้อ้อนให้ตามคำเรียกร้อง มือแกร่งตักโจ๊กขึ้นมาแบบพอดีคำ เป่าไอร้อนออก ก่อนจะป้อนให้ร่างโปร่งบางที่นั่งนัวเนียตัวเองทีละคำทีละคำด้วยความอดกลั้นจนหมด

 
 

            ถามว่าทำไมต้องอดกลั้น ?

 
 

          ถ้าคุณลองมาอยู่ในสภาพที่มีคนป่วยหน้าตาน่ารักมาทำหน้าซื่อตาใส อ้อนแล้วอ้อนอีก ถึงเนื้อถึงตัวกันอยู่ร่วมครึ่งชั่วโมง ..คุณจะไม่ถามแบบนี้!

 
 

            ผิวขาวเนียน ตาโต ปากแดง ..

 
 

            อู๋อี้ฟานชักจะไม่อยากทน!! ฮึ่ม!

 
 

         มือแกร่งยื่นน้ำกับยาให้คนป่วยเป็นลำดับต่อไป ในเวลานี้จะไม่มีการป้อนแบบคราวก่อนเด็ดขาด ..ไม่อย่างนั้นอาจจะได้รังแกคนป่วยเป็นแน่

 

          “เสร็จเรียบร้อยแล้วก็นอนพักเสียนะครับ ..พี่โทรตามชางมินมาอยู่เป็นเพื่อนแล้ว แต่ถ้าชางมินยังไม่กลับมา มีอะไรก็เดินเข้าไปห้องพี่ได้เลยนะ ไคหลับอยู่ในห้อง”

 

            “พี่จะไม่อยู่กับผมหรือ ..?”

 

          “พี่มีพรีเซนท์งานครับ เดี๋ยวเสร็จแล้วจะรีบกลับมาหาเลย ดีมั้ย?” ลูบศีรษะคนขี้อ้อนอย่างเอ็นดู ชานยอลซุกหน้าลงที่ฝ่ามือกว้าง ครางงึมงำว่าเย็นสบาย ก่อนจะลืมตามองร่างสูงด้วยดวงตาใสแจ๋ว

 

            “ พี่คริส.. รีบมานะ โชคดีนะครับ”

 

            “ครับ ..หลับซะนะ เด็กดี”


 

          คริสจรดริมฝีปากลงที่หน้าผากเนียน มองเด็กดื้อเข้าสู่ห้วงนิทนาได้สักครู่แล้วจึงเดินออกจากห้องไป

 

 
 

            ร่างสูงเดินผิวปากกลับห้องด้วยท่วงท่าสง่าผ่าเผย การพรีเซนท์งานในวันนี้ราบรื่นไปด้วยดีทุกอย่าง ถึงแม้ช่วงแรกจะตะกุกตะกักไปบ้าง เพราะไฟที่คณะดับทำให้ไม่สามารถเปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าและสื่ออิเล็กทรอนิกส์ได้ แต่โชคดีที่อาจารย์ของเขารอบคอบ สั่งให้นักศึกษาทำแผนงานพรีเซนท์ลงในฟิวเจอร์บอร์ดทุกครั้ง เขาเลยสามารถนำเสนองานต่อไปได้

 

     ที่เคยก่นด่าว่าอาจารย์จะให้ทำแผนงานพรีเซนท์ซ้ำซากทำไม สิ้นเปลืองทรัพยากรโดยเปล่าประโยชน์ แถมยังสูบพลังงานพวกเขาไปอีก เหล่านักศึกษาก็แทบจะกลืนน้ำลายตัวเองกันยกห้องเอาครานี้เลยทีเดียว

 

            “หืม?”

 

          คริสหยุดชะงักกึกเมื่อพบว่าบริเวณทางเดินปีกขวาทั้งหมดที่เป็นที่ตั้งของห้องพักของเขาและผองเพื่อนคลาคล่ำไปด้วยนักศึกษาจำนวนมาก ถ้าเดาไม่ผิด ..น่าจะเป็นแฟนคลับของชานยอล ไม่มีเหตุผลอื่นที่จะทำให้แฟนคลับมารวมตัวกันในเวลาแบบนี้อยู่แล้ว นอกจากข่าวที่ว่าเด็กดื้อของเขาป่วยเล็ดลอดออกไป

 
 

            ใครแม่งปล่อยข่าววะ ..!

 
 

            “ขอทางหน่อยครับ ..” ร่างสูงพยายามแหวกทางเพื่อที่จะเดินไปที่ห้องแต่ก็ทำไม่ได้ ฝูงชนที่หนาแน่นทำให้การแทรกตัวผ่านเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่ไม่นานนักนักศึกษาที่เคยแออัดเบียดเสียดกันก็เขยิบไปชิดผนังแต่ละฝั่งแล้วเหลือช่องว่างตรงกลางให้สัญจรได้อย่างสะดวกแทน

 
 

            คริสงุนงงกับปฏิกิริยาฉับไวดังกล่าวเป็นอย่างมาก

            ใครกันที่ทำให้เหล่าแฟนคลับเป็นระเบียบได้รวดเร็วถึงเพียงนี้?

 

 
 

            ไม่รอให้สงสัยนาน บุคคลลึกลับที่ว่าก็ปรากฏตัว เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวซีด ดวงตาเรียวถูกทำให้คมเข้มด้วยอายไลน์เนอร์สีดำสนิท เรือนผมสีควันบุหรี่ดูมืดหม่น ตัดกับสีเขียวฟ้าที่ถูกใช้ไฮไลท์บริเวณผมหน้าม้าจนดูก๋ากั่น เดินนำกลุ่มนักศึกษาที่เรียงแถวกันมาอย่างเป็นระเบียบอีกประมาณสิบกว่าคนซึ่งทุกคนมีแทบสีดำคาดอยู่บริเวณแขนเสื้อ .. สัญลักษณ์แฟนคลับของชิม ชางมิน

 
 

            เด็กหนุ่มผิวขาวซีดตรงหน้าเขา ถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะชื่อว่า เจลโล่’ เด็กปี 1 คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เป็น ทส.คนสนิทของชิมชางมิน


            ทส. = ทาสผู้ซื่อสัตย์

 

            “ ..เชิญครับ”

 

     แขนขาวเผยเปิดทางให้เขาเข้าไปในห้อง คริสผงกหัวรับการอำนวยความสะดวกนั้นทั้งที่ยังประหลาดใจไม่หาย

 

            แฟนคลับไอ้ชางมินนี่เหมือนกองกำลังอะไรสักอย่างเลยว่ะ ..น่ากลัวชะมัดยาด ถึงขั้นควบคุมดูแลแฟนคลับด้วยกันเองได้นี่ไม่ใช่ธรรมดาแล้ว

           

            เข้าห้องมาได้ก็ต้องผงะกับช่อดอกไม้และตุ๊กตาจำนวนมากที่รายล้อมอยู่รอบห้องโดยทุกชิ้นจะมีคำอวยพรทำนองว่าขอให้หายเร็วๆแปะอยู่ ตรงมุมห้องมีดอกไม้ช่อใหญ่อยู่สามช่อคาดป้ายเอาไว้ว่ามาจากกลุ่มแฟนคลับของตัวเขาเอง ชานยอล แล้วก็คยู ส่วนตุ๊กตาเคโรโระขนาดยักษ์ที่ตั้งอยู่ถัดไปคงมาจากแฟนคลับของมินโฮไม่ผิดแน่

 

            ถัดมาคือโต๊ะกินข้าวขนาดกลางที่บัดนี้เต็มไปด้วยอาหารบำรุงสุขภาพมากมาย กระเช้าเครื่องดื่มบำรุงสุขภาพ คาดป้ายว่ามาจากแฟนคลับของไคและชางมิน น้ำใจของแฟนคลับชางมินคงจะมาในรูปแบบของผู้รักษาความปลอดภัยด้านนอกห้องด้วย

 
 

            เด็กกูมันเป็นซุปเปอร์สตาร์หรือไงวะเนี่ย!!

            นี่แค่ไม่สบายนะเห้ย ไม่ใช่ประสบอุบัติเหตุปางตาย!

 
 

            “ถึงกับอึ้งเลยหรือมึง ..ของกินนี่แม่งแบ่งกันกินสิบวันก็ไม่หมด” มินโฮกล่าวพลางหัวเราะ อย่าว่าแต่สิบวันเลย อีกสิบเดือนจะหมดหรือเปล่าก็ไม่รู้ มากมายล้นหลามเสียยิ่งกว่ากระเช้าปีใหม่อีก

 

            “สรุปว่าที่มันป่วยเนี่ยเพราะมันมานั่งเขียนแบบทั้งคืนอย่างนั้นหรือ?” ชางมินละจากคนป่วยที่ยังหลับสนิทแล้วเดินมาหาเขา

 

“ ..มันบอกกูว่าลมเย็นสบายดี เลยอยู่ข้างนอกจนเผลอหลับไป”

 

“ลมเย็นๆ เรามาเล่นxววววว”

 

“สัสคยู มันใช่เวลามั้ย ?” อดทำเสียงเข้มด่าคยูมันไม่ได้ นี่ก็เล่นไม่ดูเวล่ำเวลาเลยไอ้เชี่ย

 

“ทำเป็นดุกู สำนึกในบุญคุณเสียบ้าง ว่าใครป้อนข้าวป้อนน้ำมันตอนที่มึงไม่อยู่! หนอย ไอ้ชางมินกับไอ้มินโฮรึก็ติดพันงานที่คณะมาไม่ได้ เดือดร้อนกูคยูสุดหล่อต้องมาประคบประหงมเด็กมึงเนี่ย สาด!

 

“อย่าพูดเอาดีเข้าตัวเอง กูจ้างมึงด้วยเหล้าสามกลมทำมาพูด ไอ้หมอฟันไร้จรรยาบรรณ!” ชางมิน ปรายตามองคยูที่หุบปากฉับแล้วบ่นงุบงิบแทน เหอะ กูเกือบจะขอบคุณมึงอยู่แล้วเชียวไอ้ตอแหลเอ้ย!

 
 

ก๊อก ! ก๊อก!

 
 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นตามด้วยร่างขาวซีดของเจลโล่ที่เดินเข้ามาในห้อง เจ้าตัวมีสีหน้าลำบากใจ เหมือนต้องการจะพูดอะไรบางอย่างแต่ไม่กล้า ชางมินจึงพยักหน้าให้พูดออกมา

 

“มีแฟนคลับคนนึงของพี่ชานยอลจะเข้ามาเยี่ยมให้ได้ครับ ห้ามยังไงก็ไม่ฟัง ตอนนี้เลยกำลังทะเลาะกับคนของเราอยู่ครับ”

 

ชางมินหันมาสบตาคริสพลางเลิกคิ้วขึ้นอย่างขอความเห็น คริสจึงพยักหน้าเป็นการอนุญาตให้เข้ามาได้  เห็นหน้าเจลโล่แล้วก็สงสาร แสดงว่าไอ้ตัวปัญหานี่ต้องไม่เบาจริงๆ

 

“พี่อู๋ ฮึกกกกกกกกก บอกผมที บอกผมทีว่ามันไม่จริง! ท่านชานยอลไม่ได้เป็นอะไรใช่มั้ย บอกผมมานะ!!

 

ร่างเล็กของบยอน แบคฮยอนถลาเข้ามาซบอกของคริสอย่างรวดเร็วทันทีที่เจลโล่เปิดประตู มือขาวขยำเสื้อช็อปของคริสสลับกับกระชากอย่างต้องการจะเอาคำตอบ สีหน้าเจ็บปวดที่เต็มไปด้วยน้ำตาของเจ้าตัวทำให้คริสรู้สึกรำคาญมากกว่าจะสงสาร

 
 

มึงป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาเรียกกูว่าพี่อู๋! เด็กกูยังไม่เคยเรียกเลยนะเว้ย

มาเกาะแกะกูทำไม! สัส เอาน้ำมูกป้ายกูอีก เดี๋ยวปั๊ดตบหัวทิ่ม

 
 

“เพราะพี่! เพราะพี่คนเดียว ทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะพี่! ถ้าพี่ไม่บังคับท่านชานยอลให้กินผักที่โรงอาหารวันนั้น ท่านชานยอลก็คงจะไม่ป่วยแบบนี้!!! ฮือออออออออออออออออ”

 

“ตรรกะระยำตำบอนมาก .. พ่องสิกินผักแล้วป่วย” คยูมองภาพหัวหน้าแฟนคลับของชานยอลที่ยังคงกระชากเสื้อของคริสและร่ำไห้อย่างจะเป็นจะตายแล้วเบ้ปากออกมา

 

“กูไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงมาเป็นแฟนคลับไอ้เอ๋อ .. ไปหมดแล้วสมงสมอง” มินโฮตบหน้าผากฉาด เห็นหน้าเหม็นเบื่อของไอ้คริสแล้วก็นึกขำ หึ เป็นไงละมึง เจอแฟนคลับของเมียทำตัวเยอะเกินเหตุ แบคฮยอนแม่งทำอย่างกับเป็นเมียของไอ้เด็กเอ๋ออย่างนั้นแหละ

 
 

สะใจเบาเบา ถือว่าเอาคืนที่มึงรวมหัวกับไอ้เด็กเอ๋อกลั่นแกล้งกูเรื่องน้องแทมินแล้วกัน!
           กูจะไม่ช่วยมึงเด็ดขาด เชิญฟังบยอน แบคฮยอนร้องแรกแหกกระเซอไปเถอะมึง!


 

            แต่ก็ไม่เป็นดังที่มินโฮคาดหวังเมื่อประตูห้องได้เปิดออกอีกครั้ง พร้อมร่างของชายหนุ่มผมแดงนัยน์ตาเรียวดุดันที่มาถึงก็คว้าตัวแบคฮยอนออกจากร่างของคริสแล้วผลุบหายออกจากห้องไป ทั้งที่เจ้าแบคฮยอนยังร้องไห้โฮอยู่นั่นแหละ ปล่อยให้แก๊งหนุ่มหล่อสูงชะรูดยืนงงกันอยู่แบบนั้น

 

            “เดี๋ยวนะ .. นั่นใช่จือเทา หัวหน้าแฟนคลับของไอ้คริสหรือเปล่าวะ?”

 
 

            คยูผู้รวบรวมสติได้ก่อนใครเป็นคนเอ่ยขึ้นมา ..

            เอ๊ะ .. หรือว่าจะใช่ ?

            ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย .. สองคนนั้นสนิทกันตั้งแต่เมื่อไร กูอยากรู้ ?!

           

            ตกเย็นชาวแก๊งหนุ่มหล่อก็ยกโขยงมานั่งล้อมวงกินขนมกับอาหารของเยี่ยมคนป่วยที่ห้องของชางมินอย่างไม่นึกเกรงใจ อ้างว่าของเยอะขนาดนี้กินสิบปีก็ไม่หมดหรอกน่า .. ประเดิมด้วยข้าวกล่องจากร้านอาหารสุดหรูที่คัดมาแต่เมนูอาหารชั้นเลิศ ตามด้วยผลไม้ที่คัดสรรมาเป็นอย่างดีอุดมไปด้วยวิตามินและเกลือแร่ ตบท้ายด้วยขนมขบเคี้ยวและชาร้อนจนอิ่มเอมกันถ้วนหน้า ทุกรายการได้รับการสนับสนุนโดยแฟนคลับของชิมชางมินซึ่งก็ทำได้อย่างน่าชื่นชมสมกับที่มีนายท่านเป็นนักกินตัวยง

 
 

            “พวกมึงแดกกันเบาๆหน่อย เสียงดังชิบหาย อย่าลืมเหลือไว้ให้ไอ้ไคด้วย สัดคยูนี่มึงแดกสองกล่องเลยเรอะ!!!” คริสทำเสียงเขียวใส่กลุ่มลิงทะโมนที่รุมกินข้าวเหมือนตายอดตายอยากมาจากไหน ไม่ได้มีความเกรงใจคนป่วยที่กำลังนอนอยู่บ้างเลย แล้วดูท่าพวกมันก็ไม่คิดจะเหลือให้เจ้าไคที่ยังคงนอนหลับชาร์จพลังอยู่ที่ห้องของเขาด้วย

 
 

            “วู้วววว! อิ่มจังตังค์อยู่ครบ แหม แฟนคลับมึงนี่รสนิยมดีชะมัดยาด” คยูเอนหลังไปพิงมินโฮพลางลูบท้องไปด้วย

 

            “หึ ..รสนิยมดีเหมือนกูไง”

 

          “จ้ะ พ่อคุณท่านของบ่าว บ่าวขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งที่ทำให้บ่าวรอดชีวิตไปได้อีกมื้อ สิ้นเดือนพอดี กูแดกแกลบแบบสุดพลัง”

 

            “ก็มึงเล่นแดกเหล้าอย่างกับจะอาบมาทั้งเดือน คงจะมีเงินเหลือหรอกนะ”

 

            “ถุย! ทำพูด มึงก็แดกอยู่กับกูละวะ!

 

            “งือ .. เสียงดังจังเลย พี่คริสอยู่ไหน?” เสียงงึมงำของร่างขาวบางบนเตียง ชะงักการกระทำทุกอย่างของคนในห้อง รวมถึงคยูกับมินโฮที่กำลังจะกระโจนใส่กันด้วย ชางมินที่กำลังเคี้ยวคุกกี้หงับๆยังหยุดการทำงานของช่องปากตัวเองกระทันหัน

 

            “พี่อยู่นี่ครับ .. ตื่นแล้วหรือเด็กดื้อ เป็นอย่างไรบ้าง ดีขึ้นมั้ย?” คริสเอื้อมมือไปลูบแก้มเด็กน้อย ที่เริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างแล้ว ชานยอลได้ทีก็คว้าแขนแกร่งเข้าไปกอดแน่น ทำท่าเหมือนว่าสบายหนักหนา

 

          “ไม่ค่อยจะแรดเลยน้องมึงเนี่ย ตื่นมาร้องหาผู้ชายก่อนเลย อั่ก!” ชางมินทุบหลังคยูไปหนักๆหนึ่งที ข้อหาว่าน้องชายของเขาแรด .. ถึงจะแอบน้อยใจนิดๆก็เถอะ อะไรวะ แทนที่จะเรียกหาพี่ ดันเรียกหาแฟนก่อนเฉยเลย

 

            “ไอ้เอ๋อ ไม่คิดจะเรียกหาพี่เลยหรือครับมึง  กูเรียนหมอนะ ส่วนแฟนมึงน่ะเรียนวิศวะ จะให้มันเอาน้ำมันจักรมาหยอดแก้ไข้ให้มึงหรือไง?” ชางมินเอ่ยออกมาเสียงเรียบแต่แอบประชดประชันน้องชายตัวเองอยู่ไม่น้อย

 

            “พี่ชางมิน .. ผมก็รักพี่นะ กอดหน่อยนะกอดหน่อย” ร่างโปร่งบางปล่อยมือออกจากแขนของคริส ก่อนจะยันตัวเองลุกขึ้นอ้าแขนเข้าหาชางมินด้วยกลัวว่าพี่ชายจะน้อยใจ

 

            “ใครจะอยากกอดมึงกัน หึ นอนลงไปเลยไป เดี๋ยวกูให้ไอ้คริสเอาข้าวมาให้กิน”

 
 

มือสีแทนจิ้มหน้าผากน้องชายของตนเองให้นอนราบลงไปที่เตียงอย่างเดิม ก่อนจะลูบศีรษะน้องชายอย่างเอ็นดู คำพูดอันโหดร้ายที่สวนทางกับการกระทำโดยสิ้นเชิงของชางมินทำให้อีกสามหนุ่มนึกขำ ..นี่ละนะ ชิม ชางมิน ปากร้ายแต่ใจดี  มุมอ่อนโยนที่นานทีจะมีให้เห็นของชางมิน ทำให้ชานยอลอดจะเขินกับพี่ชายเวอร์ชั่นนี้ไม่ได้ ดวงตากลมโตหลบตาพี่ชาย แก้มขาวขึ้นสีสุกปลั่งน่าเอ็นดูเข้าไปใหญ่

 

          ชางมินหัวเราะเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าตาแปลกพิลึกของน้องชาย ก่อนจะสั่งให้คริสจัดการดูแลน้องชายของตนในค่ำคืนนี้ ส่วนตัวเองจะย้ายไปนอนกับไคที่ห้องของคริสให้ .. ยอมให้คืนนึงละกันนะ ไอ้เด็กเอ๋อ

           

            คริสจัดการป้อนข้าวให้ชานยอลตามที่เพื่อนสนิทสั่ง ร่างโปร่งยิ้มตาเชื่อมใส่ร่างสูงที่กำลังเป่าไอร้อนออกจากข้าวต้มอย่างขะมักเขม้น ดวงตากลมโตจ้องเป๋งไม่มีวอกแวกจนทำให้คริสต้องหลบตาเสียเอง

 

            “พี่คริสหล่อจังเลย ..” เสียงทุ้มหวานเอ่ยออกมากึ่งเพ้อ คำชมตรงๆของร่างโปร่งบางทำให้คริสต้องกระแอมไอแก้เก้อแล้วนำข้าวต้มจ่อปากชานยอลทันที ก่อนจะมีคำที่ทำให้เขาเสียศูนย์มากไปกว่านี้หลุดออกมา

 
 

            “ถึงชมพี่ไป ..ยังไงก็ต้องกินยาอยู่ดีนะครับ”

 

           “ฮื้อ ~ ผมไม่ได้ชมเพราะไม่อยากกินเสียหน่อย ก็พี่คริสหล่อนี่นา แฟนผมหล่อจังเลยเนอะ” ชานยอลคลี่ยิ้มหวานจนตาหยี ทำเอาก้อนเนื้อภายใต้อกแกร่งกระตุกฮวบ

 

 

            คุณพระ! อู๋อี้ฟานชักจะทนไม่ไหวจริงๆแล้วนะโว๊ย!

 
 

            “รีบกินให้หมดเร็วเด็กดื้อ .. แล้วจะได้นอนพัก” คริสปัดความคิดอกุศลออกไปจากหัว ก่อนจะทำหน้าที่ดูแลคนป่วยที่ชักจะทำตัวป่วนด้วยความบริสุทธิ์ใจอีกครั้ง

           

            คืนนั้นคริสดูแลชานยอลที่ไข้ขึ้นสูงอย่างกระวนกระวาย โดยมีชางมินเข้ามาช่วยดูอาการเป็นระยะ น้ำอุ่นกะละมังแล้วกะละมังเล่าถูกร่างสูงยกมาเพื่อชุบน้ำเช็ดตัวให้กับชานยอลที่เหงื่อออกโทรมกายเหมือนไปวิ่งมาราธอน จนสุดท้ายคริสก็ต้องหลับหูหลับตาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ร่างโปร่งบางที่งอแงโยเยเพราะไม่สบายตัว กว่าจะผ่านด้านทดสอบอันโหดหินนี้ไปได้ คริสก็แทบจะจับไข้แทนเจ้าตัว

 
 

            “ฝากไว้ก่อนนะเด็กดื้อ! ถึงทีพี่บ้างจะเอาให้เข็ดเลย!” คริสบ่นทิ้งท้ายก่อนจะทิ้งตัวลงนอนที่ฟูกสำรองข้างเตียงของชานยอล

 
'

'


 

 รุ่งเช้า ..


           ร่างโปร่งบางตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น ไม่เหลือคราบคนป่วยนอนซมเมื่อวานเลยแม้แต่น้อย สิ่งแรกที่เจ้าตัวนึกถึงก็คือหนุ่มวิศวะหน้าหล่อที่ดูแลตนมาตลอดทั้งคืน ถึงสมองจะมึนเบลอจนยากที่จะลืมตาตื่นขึ้นมาขนาดไหน แต่เขาก็รับรู้ได้ว่าคนที่คอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขาตลอดทั้งคืนคือใคร รวมไปถึง ..เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาด้วย
!

 
 

 ระลึกความได้แก้มขาวที่เริ่มมีเลือดฝาดก็แดงก่ำกว่าเดิม .. พี่คริสนะพี่คริส! ทำไมถึงไม่ให้พี่ชางมินเปลี่ยนให้เขากันเล่า! เมื่อคืนพี่ชางมินก็แวะเวียนมาบ้างไม่ใช่หรือ เขาว่าเขาได้ยินเสียงของพี่ชางมินอยู่บ้างเหมือนกันนะ น่าอายชะมัด! อย่างน้อยพี่ชางมินกับเขาก็วิ่งไล่จับกันมาตั้งแต่เด็ก อาบน้ำด้วยกันก็เคยมาแล้วด้วย

 

 

            โอ๊ย ! เขินง่ะ .. งื้อออออออ ~  (.////////.)

 

 

            เรียวขาขาวก้าวลงจากเตียงหวังจะตามหาคนที่ทำให้เขาเขินเสียหน่อย แต่แล้วก็ต้องสะดุดเมื่อปลายเท้าสัมผัสกับความนุ่มอุ่นของเนื้อผ้า .. คริสนอนหลับสนิทจนเรียกได้ว่าหมดสภาพเลยทีเดียว ร่างสูงทอดกายนอนอยู่บนฟูกสีเข้ม ขอบตาดำช้ำเพราะอดนอนและความเครียด ด้วยกลัวว่าร่างโปร่งบางจะเป็นอะไรไป

 

            เมื่อคืนคงวุ่นวายเพราะเขามากสินะ ..

 
 

        ริมฝีปากสีอ่อนคลี่ยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงความน่ารักของร่างสูง กายขาวทิ้งตัวลงนั่งข้างฟูกนอน ทอดมองคนรักด้วยความรู้สึกเต็มตื้นในอก ก่อนจะก้มลงจรดริมฝีปากลงที่แก้มกร้าน

 
 

            “ขอบคุณมากนะครับ ..”

 
 

            เอ่ยขอบคุณเบาๆ เตรียมผละออกจากร่างสูง แต่ก็โดนอ้อมแขนแกร่งตวัดร่างเข้าไปกอดแนบอก  ริมฝีปากอิ่มจรดลงที่หน้าผากเนียนด้วยความรัก ดวงตาที่เบิกกว้างเพราะความตกใจเลยยิ่งกว้างขึ้นไปอีก

 
 

            “พี่ดูแลเราทั้งคืนแล้วยังจะมาลักหลับกันอีกหรือครับ?”

 

            “เปล่าสักหน่อย .. แค่คำขอบคุณหรอก” เสียงอู้อี้ปนความเขินอายของชานยอลทำให้คริสยิ้มกว้าง

 
 

            “งั้นขออีกคำได้หรือเปล่า?” ไม่รอให้คนในอ้อมแขนได้ตอบ ริมฝีปากอิ่มก็แนบลงที่ริมฝีปากบางทันที เรียวตาคมมองคนรักรุ่นน้องอย่างสื่อความหมาย มือแกร่งลูบไล้ใบหน้านวลอย่างหลงใหล มือเรียวขาวของชานยอลกำเสื้อที่หน้าอกของร่างสูงแน่น .. รู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดออกมา ความใกล้ชิดเสียจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนทำให้แก้มเนียนขึ้นสีเข้มลามไปจนถึงใบหู คริสไม่ได้รุกล้ำอะไรมากไปกว่านั้น เขาทำเพียงแค่แตะริมฝีปากถ่ายทอดความรู้สึกรักที่มากล้นให้กับร่างโปร่งบางในอ้อมกอดเพียงเท่านั้น

 

          ทั้งสองคนซึมซับความรู้สึกของกันและกันจนเวลาล่วงเลยไปพอสมควร ร่างโปร่งบางจึงเอ่ยขอตัวไปทำธุระส่วนตัวแล้วจะจัดหาอาหารเช้ามาให้ แต่ก่อนจะได้ไปคนน่ารักก็โดนคริสฟัดเสียแก้มช้ำ เด็กดื้อเบ้ปาก ค้อนควับใส่คนขี้เอาเปรียบก่อนจะเดินปึงปังไปเข้าห้องน้ำอย่างแง่งอน

 

 

            ทิ้งให้ร่างสูงนอนอมยิ้มอย่างเป็นสุขอยู่คนเดียว ..

 


 

+++++++++
 

TALK ::

แอร๊กกกกกกกก ตอนนี้แต่งไปเขินไป งื้ออออออ
บ้าไปแล้นนนนนน ทำไมพี่คริสน่ารักมุมิแบบนี้เนี่ย >___<
ฉากหวานหลายฉาก ตั้งใจจะแต่งให้มันฟุ้งๆ สวีทวี๊ดวิ้ว
แต่ก็ยังไม่ค่อยจะได้ดั่งใจ โดยเฉพาะฉากจูบ ..555555555
คนแต่งอ่อนด้อยประสบการณ์ค่ะ ขอโทษด้วยจริงๆ 555555


อีกอย่างนี่ฟิครวมมิตรหรอเห้ย! น้องเจลโล่ มักเน่แห่ง B.A.P มาจากไหน?
เห็นว่าน้องน่ารักดี ดูดาร์กๆเหมาะจะเป็นทส.ของชางมินเลยยืมตัวมาซะหน่อย
ต้องขอโทษคนอ่านหลายๆคนด้วย ถ้าไม่ชอบฟิครวมมิตรแบบนี้
นี่ก็เยอะเหลือเกิน .. EXO, TVXQ, SJ, SHINee แล้วยังจะ B.A.P. อีก!
#กราบขอโทษงามๆ


ขอบคุณคนอ่านที่ติดตามทุกท่านนะคะ ไม่ว่าจะเป็นขาประจำ
หรือนักอ่านเงาก็ตาม ถ้าคุณชอบเราก็ดีใจแล้ว
เรื่องคอมเมนท์จริงๆแล้ว ตามศรัทธานะคะ เราไม่ได้บังคับว่าต้องเมนท์ทุกตอน
แต่เห็นแล้วมันก็ชื่นใจอ่ะเน่อออ ~ อิอิ

อินี่ก็เวิ่นจังเลยโว๊ย! เอาเป็นว่าขอบคุณนักอ่านทุกท่านนะคะ!!


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

325 ความคิดเห็น

  1. #313 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 18:23
    แฮ่ๆๆๆ เราชอบนะฟิครวมมิตรอ่ะ *0*
    สนุกไปอีกแบบเลย มีสีสันดี ;)
    ตอนแรกนึกว่าพี่คริสจะเจ็บหนักกว่านี้
    แบบต้องรักษาตัวที่โรงบาลเลย ที่โดนเจ้าแม่องค์ลง ๕๕๕๕๕
    เด็กดื้อป่วยแล้ววว ด้วยความติสท์ของเจ้าตัวเอง
    บางทีพี่ก็เข้าใจว่าต้องบิ้วอ่ะนะ แต่หนูนอนจนป่วยเลย
    แต่หนูป่วยแล้วอ้อนพี่คริส แบบบ พี่เขิน -//////////////-
    ป่วยบ่อยๆๆนะ ไม่ใช่แหละ 
    ชอบทส.ของท่านชางมิน น้องเจลโล่วววววว ดาร์คพอๆกับท่านเลออออออออ
    แต่อะไรก็ไม่เท่าบยอนนะจ้ะ ร้องไห้ปานจะขาดใจ 
    เครียดแทนเลย แต่ก็ขอบคุณเทาที่มาลากไปนะฮะ ฮาาา

    #313
    0
  2. #300 Zeustwojane (@twojane) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 21:33
    พี่คริสน่ารักอะ คือดูแลเด็กป่วยยย

    คือละมุนนนน 

    เด็กป่วยก็อ้อนซะ

    เดอะกวนของพี่คริสก็คือดีอะ >< 
    #300
    0
  3. #275 mmukpp (@ariadnebymukk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 23:05
    เหยยยย เด็กดื้อขี้อ้อนอ่า~
    อ้อนเก่งแบบนี้อีพี่คริสหลงตายเลอ
    แค่นี้มันก็โงหัวไม่ขึ้นแล้วนะเหวย
    นี่ชยอลยังไปหว่านเสน่ห์ใส่ซ้ำไปอีก
    อหหหหห ไปไหนรอด? ไม่มีทาง! >.<
    #275
    0
  4. #264 YoonDJs (@jijai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 / 01:04
    เราชอบคยูไลน์มากอ่ะ โคตรชอบบบ ฮ่าๆๆๆ
    แล้วอ่านตอนนี้ก็เขินไปดิ โหยยยยยย
    โคตรน่ารักกกก เขินมว๊ากกกกกกกกกกกก
    แต่แอบฮาน้องแพค ตลกนางอ่ะ นางไหวไหม ถถถถถถ
    #264
    0
  5. #229 littledong (@littledong) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 13:12
    งือไรท์เตอร์เรื่องนี้น่ารักมาอ่ะ นี่ตามอ่าน จากเรื่อง Rabbit เลยนะ สู้ๆ
    #229
    0
  6. #197 sbater (@songbow) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2556 / 08:45
    พี่คริสน่ารักโนะดูแลยอลดีมากอ่ะ
    นี่แฟนคลับหรือทหารฟร่ะ?
    #197
    0
  7. #184 LOvE ChuN-Lun 4EVER (@thanna) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 01:13
    น่ารักมากอ่า พี่คริสทำหน้าที่แฟนได้ดีไม่มีขาดตกบกพร่องเลยนะเนี่ย
    #184
    0
  8. #150 nan'sp nan (@nansp2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 19:44
    พี่คริส~~หนูอยากป่วยบ้างง่ะ
    #150
    0
  9. #149 PaRaNPaRK1004 (@spy_thailand) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 18:55
    พี่คริสโคตรน่ารัก เป็นแฟนที่น่ารักมากๆๆๆๆ อยากได้ ผช.แบบนี้



    น่ารักโคตรๆๆๆๆ ชานยอลป่วยแล้วอ้อนนะ 



    ฮาแฟนคลับแต่ละคนมาก พยอนนี่อาการหนักสุดแระ ฮ่าาาาา
    #149
    0
  10. #136 Parery_SuJuEXO (@paie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 10:57
    พี่คริสโคตรน่ารักอ่ะ งือออ จะหาแฟนแบบนี้ได้ที่ไหน

    ยอลลูก มี๊อิจฉาหนูเป็นที่สุด ><
    #136
    0
  11. #131 namexo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 12:45
    ละมุน ละมุน ละมุน ละมุนนนนนนนนนนนนนนนนนคริสยอลๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เทาแบคนี่อะไรยังไงนะ5555555555
    #131
    0
  12. #126 Bara Princess (@nat-kubabc) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 00:04
    น่ารักอ่ะ พาร์ทนี้อ้อนมากอ่อ 
    #126
    0
  13. #119 U-RiaYeonjin (@heroboy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 22:46
    น่ารักจุงงงงงงงง คู่นนี้ๆๆๆๆ พี่คริส เป็นผู้ที่มีความอดทนสูงมากกก ดีนะที่ไม่ไปทำมิดมิร้ายคนป่วยยน่าร้กก ยอนนี้ก็อ้อนซะ 555 เทาแบคมีซัมทิงกันหรอออออ
    #119
    0
  14. #117 KTHIPYUN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 22:18
    โอ้ยยย น่ารักกกก เขินมากเลยยยย



    ชานชานป่วยแล้วขี้อ้อนนนนน พี่คริสนี่ก็อดทนเก่งจัง5555555-.-



    แต่โดนเจ๊แจเล่นซะจนอ่วม555555 ขำคยูไลน์มากกก



    ชอบฟค.ชางมิน5555555
    #117
    0
  15. #111 vviez (@iamjaja) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 11:47
    เทาแบคนี่มีซัมตังใช่มั๊ยยยย 
    คือฮาบรรดาแฟนคลับมากสุด 
    ทุ่มยิ่งกว่าให้ไอดอล 
    ถึงขั้นมีคนมาเฝ้าหน้าเลยทีเดียว 
    55555555555555555555
    #111
    0
  16. #106 นัก_อ่าน_เงา_ (@thanakim) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 03:29
    อยากมีแฟนอย่างงี้ หน้าตาแบบนี้ ใช่เลยคนนี้
    ที่มองที่ฝันมาก็นาน ก็เพราะว่าเธอถูกใจ
    หากเป็นเธอคนนี้ น่ารักแบบนี้ ไม่มีหวั่นไหว
    ได้เลยยอมรับเต็มๆไป ข้อหาจริงใจกับเธอ~~

    #โดนน้องยอลตรบข้อหาร้องเพลงจีบแฟนน้อง
    อ๊ายยยยยยย คุณพี่คริสขราาาาาาา
    เลิกกะน้องยอลเมื่อไหร่บอกนะค่ะ รอเสียบอยุ่ค๊าาาา
    #กรี๊ดดดดดดดดดดใครถีบหนู
    ปล......แฟนคลับพี่คริสกะแฟนคลับน้องเอ๋อ เอ๊ะยังไง
    #อร๊ายยยยยยยยยยย *สะบัดพู่เชียร์*
    ปล2.....น้องโล่จ๋าาาาาาา ตัวเองงงงง รักนะชุ๊ฟชุ๊ฟ
    #106
    0
  17. #104 gift-rigale (@gift-rigale) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 01:06
    พ่อเทพบุตรดูแลยอลเป็นอย่าดีเลยนะ
    ยอลก็ดื้อได้น่าดิ้นใส่จังเลยนะคะ
    พี่คริสไม่อัปเปอร์คัตหน้าหักก็ดีแล้ว ฮ่าๆๆ
    ถ้าไม่รักไม่ดูแลนะเนี่ยยยยยยย
    เหล่าผองเพื่อนและเหล่าแฟนๆ ช่างเปงคงลีเจงๆ =_= อิอ๊ะๆ
    #104
    0
  18. #100 l9iur (@l9iur) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 23:12
    โล่เป็นแฟนบอยชางมินอ่อ 5555555555555555555555
    ฮาแบคอ่ะ โหยแกนนำคนรักปาร์คชานยอล
    คยูนี่ก็เล่นจังนะ คนป่วยมาเล่นอะไร ถถถถถถถถถถถ
    พี่คริสดูแลชานยอลดีเนอะ
    เป็นชางมินก็น้อยใจนะ น้องเรียกหาแฟนก่อนอ่ะ พี่ล่ะชานยอลพี่ล่ะ!

    #100
    0
  19. #92 shiko (@peachara) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 01:49
    เขินจนบิดอ่ะ โอ้ยยยยยยยยยยย
    อิจฉาเด็กเอ๋อเหลือเกินแกกกกกกกกกก
    แฟนนางน่ารักไปป้ะ! คือแบบบบบ
    เทคแคร์อ่ะ เทคแคร์มากมากกกกก
    อยากได้แฟนแบบพี่คริสต้องไปแบกมาจากไหนคะเนี่ยยย 5555555555555
    #92
    0
  20. #87 madam_kim (@madam_kim) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 15:35
    เกิดเป็นชานยอลนิช่างโชคดี  มีทั้งแฟนดี  พี่ชายดี  (เพื่อนพี่ชายดี) แล้วยังมีแฟนคลับดีๆ อีก  น่าอิจฉา
    #87
    0
  21. #86 Armi열 (@army-trustyeol) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 11:12
    งื้ออออ....อ่านไปนึกภาพไปทำเอาเขิน >///<
    ถ้าจะหวานกันขนาดนี้ ><
    อืมมม....น้องยอลเนี่ยป่วยแล้วยั่วชัดๆ ><
    อีฮียก็ทำหน้าที่ได้ดีมากกกก อดทนอดกลั้นกับความน่ารักของนังหยอยต่อไปนะเฮีย -,.-
    อ่อๆ...ไรท์สู้ๆนะ เราติดตามและเป็นกำลังใจให้นะคะ ^0^
    #86
    0
  22. #85 ฮัดชิ้ว! (@joyzpzkung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 14:30
    คยูไลน์กวน...มากค่า ฮาฝุดๆ ฮาเงิบ
    55555555555555555555555555555555555555

    ทำไมเด็กไม่สบายแล้วเด็กอ้อน > - < โหยน่ารักสุด
    บยอนนี่คือออกแนวแกนนำฮาร์ดคอร์มาก กินผักแล้วป่วย ฮ่าๆๆๆๆ
    มีซัมติงอะไรระหว่างแกนนำคริสยอลอะเปล่า ... #แกนนำก็จิ้นได้
    ทส........... เงิบค่ะเงิบ ทาสผู้ซื่อสัตย์ ... ชิมชางมินนี่ทำบุญด้วยอะไร?
    แฟนคลับชางมินนี่คือที่สุดของที่สุดละ ... เยี่ยมยอดค่า

    โหย เด็กน่ารักก็งี้ ทำอะไรก็น่ารักไปหมด...
    ตื่นมาแล้วเรียกหาพี่คริสเลย พี่ชางมินเลยงอน ฮ่าๆๆ
    คู่นี้น่ารักง่ะ น่าอิจฉา

    กลัวพี่คริสโดนแจจุง...... อีกครั้ง 55555555555555555

    #85
    0
  23. #84 ไอ... (@sensei198) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 01:03
    น่ารักง่าาาาาา

    อิอู๋ แกทนทำไมอ่ะ ไม่ต้องทนก้อได้!

    น้องยอลน่ารักเกิ๊นนน งือออ

    หวานอ่ะ ชอบอ่าาา
    #84
    0
  24. #83 Oom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 11:51
    พี่คริสน่ารักมากเลยอ่ะ >.<

    อิจฉาชานยอลจัง งื้อออ ~~
    #83
    0
  25. #82 CHANchan (@qrts) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 05:07
    ชานยอลลูก หนูติสท์สมชื่อเรื่องจริงๆ ไปนอนระเบียงทำไม๊! 55555555

    แล้วแบบพี่คริสแกน่ารักมากๆเลยงือออออ จะบ้าตาย อยากได้แบบนี้มาดูแลบ้าง งื้อ ;3;



    แฟนคลับแต่ละคนนี่ก็แบบว่าเว่อร์โคตรๆเลยยอ่ะ โอ้ยแบบ 555555555555

    ชอบแฟนคลับพี่ชางสุดนะ แบบ เป็นระเบียบเรียบร้อยดีมากเลยค่ะ 55555

    แพคนางแบบ 555555 แล้วแฟนคลับชานยอลกับแฟนคลับพี่คริสมาสนิทกันได้ไง 

    55555555555555

    ชานยอลอ้อนน่ารักมากอ่ะ งือออออดด ให้ตายสิ TvT

    นางน่ารักอ่ะ ตื่นมาก็เรียกร้องหาแฟน พี่ยอนบอกแรดเหลือเกิน โถ พ่อคนปากร้าย 555555

    น้องขี้อ้อนงุงิน่ารักขนาดนี้ใครจะทิ้งลงเนาะ งื้อออ พี่ชางก็อบอุ่นมาก ;3;
    #82
    0