(NCT) 10 Questions l MarkMin

ตอนที่ 4 : Q : 2 แล้วใครเริ่มจีบก่อน? (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    14 ก.พ. 60

 

ไปกินต๊อกโบกีกัน

.

.

.

 

 

 

อ..ไอ้มาร์ค! ”

 

มึงอีกแล้วเรอะ?

 

 

เจ้าของชื่อยิ้มรับด้วยความยินดีเสียเต็มประดาไม่ได้ดูหนังหน้าผมเลยว่ายินดีร่วมกับมันหรือเปล่า

 

ไปกินต๊อก—

 

กูไม่ไปไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบผมก็สวนขึ้นทันควันพร้อมทั้งคว้ากระเป๋าเป้สะพายบ่าเดินเลี่ยงออกมาทันที แต่ประโยคที่ดังตามหลังมากลับทำเอาเท้าทั้งสองข้างผมหยุดชะงักอยู่กับที่

 

เราเลี้ยง

 

เก็บตังมึงไว้เหอะ

 

แจมินไม่อยากรู้หรอว่าแฮชานหายไปไหน

 

ผมยืนหยุดอยู่กับที่หันไปมองมันช้าๆหลังมันพูดจบประโยคเมื่อครู่ รู้ตัวอีกทีก็สาวเท้าเข้าไปยืนประชันหน้ากับมันเสียแล้ว

 

มึงรู้อะไรมา

 

ไปกินต๊อกกับเราก่อนสินัยน์ตาภายใต้กรอบแว่นคลี่ยิ้มจนตาหยี คนอื่นมาเห็นอาจจะมองว่าน่ารักอะนะ แต่สำหรับแม่งโคตรคันตีน  

 

 


 

 

อร่อยมั้ย?เสียงทุ้มพร่าเอ่ยพร้อมกับยิ้มน้อยๆ ส่วนผมก็เนียนหันหน้าหนีไปอีกทางพลางเคี้ยวต๊อกโบกีในปากไปเรื่อยๆ

 

อือ

 

งั้นก็กินเยอะๆเลยนะ

 

ในหัวเอาแต่คิดเรื่องของไอ้แฮชานว่ามันหายหัวไม่ไหนไม่ติดต่อมาเลยเป็นวันๆ  ใจจริงก็อยากจะโทร.ไปคาดคั้นเอาคำตอบจากปากมันอยู่นะ ถ้าไม่ติดว่าแม่งเสือกปิดโทรศัพท์หนีไปซะก่อน ผลสุดท้ายผมเลยต้องจำใจมากับไอ้มาร์คอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

โอ้โห กูนี่มันยอดเพื่อนกตัญญูจริงๆ

 

ไอ้แฮชานมึงจะต้องหลั่งน้ำตา

 

 

 

คิดอะไรอยู่หรอ

 

เรื่องของกู

 

เรื่องของแจมินก็เหมือนเรื่องของเรานั่นแหละอื้อหือมั่นหน้ามั่นโหนกอีกแล้วนะมึง

 

เหมือนตรงไหน? อย่ามาพูดหมาๆนะไอ้มาร์ค

 

เป็นประโยคคำถามทีไม่ต้องการคำตอบ เพราะทันทีที่ผมพูดจบก็หันหน้าหนีมันไปทางอื่นอีกครั้ง ให้ตายเถอะนี่ผมกำลังด่ามันอยู่นะ ยังจะมีหน้ามายิ้มรับอีก มึงเป็นคนประเภทไหนกันแน่ไอ้มาร์คลี?

 

งอนหรอไอ้คนข้างๆเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาขึ้นมาก่อนเมื่อเห็นผมว่าเอาแต่นั่งกินเงียบๆไม่พูดไม่จาสักคำ

 

งอนห่าไร

 

รู้มั้ยคำว่างอนมันลอยอยู่เต็มหน้าแจมินเลยล่ะดวงตาผมเบิกกว้างกับคำพูดพล่อยๆของอีกฝ่าย รู้ตัวอีกทีฝ่ามือก็ยื่นไปกระชากคอเสื้อนักศึกษาของมันแน่นจนร่างของไอ้มาร์คขยับมาชิดตัว

 

มันจะมากไปแล้วนะไอ้มาร์ค!”

 

เออ มากเกินไปแล้ว!  

 

กูเนี่ยมากเกินไปแล้ว มัวทำห่าอะไรอยู่วะ มานั่งกินกับคนที่เกลียดก็ว่าแย่แล้วนะเสือกต้องมานั่งฟังคำพูดแปลกๆของแม่งอีก

 

อย่าใช้กำลังสิมือคู่ใหญ่เลือนมาแตะที่หลังฝ่ามือผมช้าๆก่อนจะแปรเปลี่ยนมาเป็นประกบมือลงไปอย่างแนบแน่น หนำซ้ำยังใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือลูบไล้ไปบนหลังฝ่ามือของผมอย่างแผ่วเบา

 

ช..เชี่ยไรมึงเนี่ย! ขนลุกสัสผมชักมือออกจากพันธนาการของอีกฝ่ายอย่างไวก่อนจะส่งสายตาไม่พอใจไปให้  

 

ไม่ชอบหรอ?

 

เออ!” ยังมีหน้ามาถามอีก มึงนี่ฉลาดจริงหรือเปล่าทีเรื่องแบบนี้โง่ฉิบหาย

 

ขอโทษนะคำขอโทษที่ชัดถ้อยชัดคำทำเอาคิ้วผมถึงกับกระตุก ผมเหลือบมองคนข้างกายเล็กน้อยก่อนที่ความคิดหลากหลายจะหลั่งไหลเข้ามาราวกับสายน้ำ

 

คำขอโทษมันพูดง่ายขนาดนั้นเลยหรอ? ไอ้มาร์คแม่งยอมพูดคำๆนี้ออกมาได้อย่างหน้าตาเฉยเลยงั้นหรอ? ไอ้ห่านี่แม่ง...โอ้ย หมดคำจะพูด ศักดิ์ศรีมึงมีบ้างมั้ยเนี่ยนึกอยากจะพูดก็พูดเลยหรือไงวะ!

 

ช่างแม่งเหอะบอกปัดอย่างหัวเสีย ไม่ชอบเลยจริงๆกับไอ้ท่าทียอมคนของมันน่ะ แม่งไม่แมนเลย กูแบนนนนน!  

 

แล้วนี่จะบอกกูได้ยังว่าไอ้แฮชานมันหายไปไหนสุดท้ายผมก็เลือกจะมองข้ามอาการขุ่นหมัวในใจออกไปและเข้าประเด็นที่ทำให้ผมต้องมากับกินต๊อกโง่ๆนี่กับมันแทน

 

แต่การกระทำของมันกับยิ่งทำเอาผมขมวดคิ้วแน่น ไอ้มาร์คทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจคำถามของผมไม่พอยังเนียนเดินไปจ่ายเงินค่าต็อกกับแม่ค้าหน้าตาเฉย

 

เดี๋ยว นี่เห็นกูเป็นกายหยาบหรอ ?          

 

ถึงหมางเมินกันเบอร์นี้?  

 


 

แจมินจะกลับเลยมั้ย เดี๋ยวเราไปส่ง

 

กูกลับเองได้ไอ้มาร์คนิ่งไปชั่วอึดใจก่อนจะปั้นหน้ายิ้มขึ้นมาใหม่

 

ให้เราไปส่งเถอะนะ นี่ก็เย็นแล้วมันอันตรายขอเวลานา แจมินแดกจุดให้อิ่มแปปนะครับ คือมันกลัวผมโดนฉุดหรือไง นี่แมนทั้งแท่งใครจะมาฉุดผมวะถามจริง เผลอๆนี่แมนกว่ามันด้วยซ้ำ  

 

ตลกละ กูไม่ใช่เด็กๆแล้วนะดูแลตัวเองได้เหอะ ผมตอบเสียงขุ่น ก่อนจะเพิ่งนึกได้ว่าถูกมันพานอกเรื่องอยู่ตั้งนานสองนาน แล้วก็บอกกูมาได้แล้วว่าไอ้แฮชานไปไหน

 

งั้นกลับกันเลยดีกว่าเนอะ

 

ไอ้มาร์ค กูจริงจังผมเริ่มกดเสียงต่ำ ต้องขู่ครับแม่งชักจะเหลิงเกินไปละ ทว่าคำตอบทีได้รับกับทำให้สิ่งที่ผมทำลงไปก่อนหน้าแทบหมดความหมาย 

 

ให้เราไปส่งก่อนสิ แล้วเราจะบอก

 

มีใครเล่นลิ้นได้เท่ามึงอีกมั้ยเนี่ย

 

โว้ยยยยยยย!

 

 

ตามมาสิวะ!!” ผมกระชากเสียงห้วนใส่เมื่อหันกลับมองแล้วไม่เห็นว่าไอ้มาร์คมันจะเดินตามมาซักที มัวแต่แต่ยืนทำคิ้วนกอยู่ที่เดิม

 

แจมินนา รอเราด้วย!” มันยืนทำหน้าเหรอหราอยู่ซักพักก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีวิ่งตามมาผมติดๆ    

 


 

 

 

บ้านแจมินไปทางนี้หรอ ดีจังบ้านเราก็กลับทางนี้พอดีเลย

 

และสุดท้ายไอ้มาร์คก็ตามมานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่ข้างๆผมจนได้ ผมถอนหายใจยาวๆพลางหันหน้าหนีออกไปนอกหน้าต่างรถ ขี้เกียจจะเสวนากับมัน คนห่าอะไรขยันหาเรื่องคุยฉิบหาย

 

นี่ วันหลังเราก็กลับพร้อมกันก็ได้นี่นา

 

โอ้ย! ไอ้มาร์คมึงจะพูดอีกนานมั้ยกูรำคาญคนถูกตำหนิหน้าง้ำลงเล็กน้อยแต่ก็ปั้นหน้ายิ้มขึ้นมาใหม่ราวกับไม่ได้สะทกสะท้านอะไร

 

ก็เราอยากคุยกับแจมินนี่ แจมินไม่อยากคุยกับเราหรอ?นี่เขาชักจะสงสัยจริงๆแล้วนะว่ามันฉลาดจริงอย่างที่เพื่อนในคลาสล่ำลือกันจริงหรือเปล่า ทำไมเวลาอยู่กับผมมันถึงได้ดูโง่แบบนี้

 

หน้ากูดูเหมือนคนอยากคุยกับมึงมั้ยล่ะ

 

อืม ก็เหมือนนะโว้ยย ทำไมพระเจ้าต้องส่งคนแบบมันเข้ามาในชีวิตผมด้วยวะ

 

ถ้ามึงคิดว่าดีก็ทำต่อไปเถอะ

 

แล้วผมก็รู้สึกว่าตัวเองผิดพลาดร้ายแรงจริงๆที่พูดคำนั้นออกไป เพราะหลังจากนั้นไอ้คนข้างๆก็สรรหาเรื่องราวมาพูดได้ตลอดตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ

 

 





หลังนี้หรอ?

 

เออแต่คำตอบผมอาจจะทะลุไปไม่ถึงเซลล์รูหูมันแล้วล่ะมั้ง เพราะมันเอาแต่ยืนยิ้มเล็กยิ้มน้อยอยู่หน้าบ้านผมอยู่อย่างนั้น นี่คงไม่ได้วางแผนมายกเค้าบ้านกูวันหลังหรอกนะ?  

 

บ้านน่ารักเหมือนคนเลย

 

อื้อหือ มุกนี้กูซื้อได้มั้ย แล้วมึงอย่าเล่นอีกนะ /ลับมีดรอ  

 

 

 

บอกกูมาสักทีเหอะว่าเพื่อนกูหายไปไหนรู้ตัวเองเลยว่าถ้าไม่รีบทำอะไรสักอย่างและปล่อยเอาไว้แบบนี้มันจะต้องสรรหาคำพูดแปลกๆมาพูดให้ส้นตีนผมกระตุกอีกแน่ๆ

 

ไอ้มาร์คละสายตาจากบ้านผมมาเป็นสบสายตากับผมที่ยืนเท้าเอวมองมันตาขวาง ถ้ารอบนี้มันยังเล่นลิ้นไม่ยอมบอกง่ายๆอีกนะได้มีโศกนาฏกรรมพาดข่าวหน้าหนึ่งพรุ่งนี้เช้าแน่นอน

 

แต่ผิดคาด....

 

 

เราเห็นแฮชานเข้าไปเกมเซ็นเตอร์เมื่อเช้า

 

เกมเซ็นเตอร์?

 

อืม กับผู้หญิงอีกคน

 

ใคร?”

 

ไม่รู้สิ เราเห็นหน้าไม่ชัด

 

มึงโกหกปะเนี่ยแวบหนึ่งก็อดคิดไม่ได้ว่าแม่งจะโกหกกันหรือเปล่า แต่อย่างไอ้มาร์คก็ดูไม่น่าจะโกหกใครเป็นเลยด้วยซ้ำ ยิ่งใบหน้าภายใต้กรอบแว่นส่ายไปมาแทนคำตอบผมก็ได้แต่ถอนหายใจพรืด

 

งั้นมึงกลับไปได้ละผมตัดบทแต่เพียงเท่านั้นและหันหลังไขกุญแจเข้าบ้านทันที ไว้ค่อยโทรไปถามไอ้แฮชานมันอีกทีก็คงไม่เสียหายอะไร

 

แต่ทว่า...

 

 

พรุ่งนี้เราขอมาส่งแจมินอีกนะ

 

ไม่ต้องอะ กูไม่ชอบบอกไปตรงๆเนี่ยแหละครับ อ้อมค้อมไปมาแม่งอิสน็อตมายสไตล์ วันไหนมันทนไม่ได้เดี๋ยวก็หนีหายไปเองแหละ

 

แล้วเราต้องทำยังไงถึงจะได้มาส่งล่ะ

 

ไม่ต้องทำไงทั้งนั้นอะ แค่อยู่ห่างๆกูก็พอ

 

แต่เราอยากอยู่ใกล้ๆแจมินน้ำเสียงไอ้มาร์คอ่อนลงเช่นเดียวกับแววตาตัดพ้อของมันที่มองมาทางผมก่อนจะขยับริมฝีปากเป็นคำพูดอีกครั้ง ให้เรามาส่งเถอะนะ

 

ว้อท!

 

ที่พูดๆไปนี่ไมได้เข้าสมองเลยถูกมะ

 


 

ก็บอกว่าไม่ต้องไงวะ

 

ถ้ามาส่งในฐานะเพื่อนไม่ได้....ยิ่งโทนเสียงทุ้มของมันเว้นวรรคไปแบบนั้นก็ยิ่งสร้างความกดดันให้ผมเป็นเท่าตัว นี่คงจะไม่พูดอะไรแพลงๆใช่มั้ยไอ้มาร์คลี?

 

งั้นเราขอมาส่งในฐานะว่าที่แฟนนะ

 

เหี้ย!

 

กูโดนมันเล่นแล้ววววววว

 

 


ว่าที่แฟนพ่อมึงสิ

 

เราจะเป็นแฟนพ่อเราได้ยังไง เราไม่อยากแย่งแม่นะ

 

กูประชดไม่รู้จะด่าคำไหนแล้ว ทำไมไอ้มาร์คลีเป็นคนแบบนี้วะแม่ง โอ้ยอยากจะบ้าตาย

 

แต่เรื่องที่เราอยากเป็นว่าที่แฟนแจมินเราไม่ประชดนะ

 

จะประชดหรือไม่ประชดกูก็ไม่เอาทั้งนั้นแหละผมตัดบทแค่นั้นก็หันกลับมาเปิดประตูเข้าบ้านทันทีแต่ก็ยังไม่วายได้ยินเสียงทุ้มของมันตะโกนตามหลังมาแว่วๆ

 

แจมินเขินเราหรอ?

 

ฝีเท้าทั้งสองข้างถึงกับหยุดดังเอี๊ยดยิ่งกว่าโฆษณานันยาง ผมหันกลับมามองเจ้าของประโยคน่าหมั้นไส้นั้นตาขวางก่อนจะสาวเท้าเข้ามายืนประจันหน้ากับมันโดยที่มีรั้วบ้านเตี้ยๆกั้นเอาไว้

 

เขินอะไร? กูไม่ได้เขิน

 

ก็หูแจมินแดง

 

ผมถึงกับร้อง หะพร้อมเลื่อนมือขึ้นมาแตะหูตัวเองอย่างไว อีกฝ่ายที่เห็นผมทำท่าทางแบบนั้นก็หัวเราะออกมาน้อยๆก่อนจะคลี่ยิ้มอบอุ่นมาให้

 

เขินสินะ

 

มึงกลับบ้านมึงไปเลยไปไอ้มาร์ค!”

 

เราหนาวอะ ขอเข้าไปในบ้านแจมินหน่อยได้มั้ย”    

 

อื้อหือ มาร์คลีเป็นผู้ชายมีความสามารถนะครับ แม่งสามารถทำให้ผมแดกจุดได้เป็นล้านรอบในหนึ่งวันได้ คนอะไรหน้าด้านหน้าทนดีจริงๆ นี่เริ่มสงสัยแล้วนะว่ามันคิดอะไรกับผมจริงๆใช่มั้ย  แล้วคำพูดผมก็มักไปไวกว่าความคิดเสมอ  

 

ตลกและ หวังจะจีบกูปะเนี่ย

 

อือ ได้หรือเปล่าล่ะ

 

ไอ้เหี้ยมาร์คมึงมาทางไหนมึงจงไปทางนั้นนนนนนน!

 

 

มึงดูปากกูนะ ไม่-มี-วัน!” สิ้นคำผมก็วิ่งหนีเข้าบ้านตัวเองมาทันที พอแล้วครับสำหรับวันนี้ แค่นี้กูก็โดนมันเสี่ยวใส่จนเลี่ยนไปหมดแล้ว

 

 

 

MARK.

 

น่ารักครับ

 

น่ารักสุดๆ อยากได้จังเลยครับคนนี้

  

ได้แต่ยืนมองคนน่ารักที่วิ่งแจ้นเข้าบ้านไปแล้วตาละห้อย ถึงจะเริ่มไม่ค่อยดีแต่ผมมั่นใจว่าผมก็มีชัยไปกว่าครึ่ง(?) ก็คนน่ารักเล่นเขินซะหูแดงขนาดนั้นไม่หลงเสน่ห์มาร์คลีคนนี้ให้รู้ไปสิ

 

ผมหันหลังเดินออกมาจากบ้านของว่าที่แฟน นี่ไม่ได้โม้นะแต่ผมจะเต๊าะจนแจมินยอมเป็นแฟนให้ผมได้คอยดูสิ โชคดีที่บ้านของแจมินอยู่ไม่ไกลจากปากซอยมากเดินไม่กี่ก้าวก็มาถึงป้ายรถเมล์พอดี  ท้องฟ้าตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงอมส้มบ่งบอกว่าเย็นแล้ว ยิ่งพอยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูก็ยิ่งทำให้รู้ว่ามันเย็นมากแล้วจริงๆ

 

รถเมล์สายที่ผมใช้เป็นประจำขับเข้ามาจอดเทียบป้ายแต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขึ้นไปอีกฝ่ายที่ลงมาจากรถก็ยิ้มกริ่มมาแต่ไกลทำให้ผมชะงักฝีเท้าของตัวเองเอาไว้แค่นั้น 

 

ไง เดี๋ยวนี้เดินตามเมียต้อยๆแล้วหรอวะเสียงทุ้มแหบร้องทักขณะที่เพื่อนของมันอีกสองสามคนยืนสบทบอยู่ด้านหลัง ผมเลือกที่จะเงียบไม่ตอบคำถามของมัน คิ้วหนาเลยเลิกขึ้นเล็กน้อยพลางกลั้วหัวเราะ

 

กูอุตส่าห์สะกดรอยตามมาไม่ดีใจหน่อยหรอ ร่างที่สูงพอๆกันสาวเท้าเข้ามาใกล้ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาด้วยท่าทีเยาะเย้ย

 

อย่ายุ่งกับคนของกูน้ำเสียงเย็นเยียบเปล่งออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำพลางผลักอกศัตรูให้กระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว

 

ใครล่ะคนของมึง ใช่คนที่มึงเดินตามต้อยๆเมื่อกี้หรือเปล่า?มันแสร้งทำสีหน้าประหลาดใจทั้งที่รู้คำตอบในคำถามของตัวเองดี

 

กูเตือนมึงแล้วนะไอ้จุนไค ถ้าคนของกูมีแผลแม้แต่ปลายเล็บกูไม่เก็บมึงไว้แน่

 

โอะโอ หวงขนาดนี้กูชักอยากจะเล่นซะแล้—เหี้ย!” คำพูดหมาๆของมันขาดห้วงไปกลางคันเมื่อถูกผมซัดหน้าอย่างแรงจนหน้ามันหันไปอีกทาง ไอ้จุนไคเซไปหลายก้าวก่อนจะตั้งตัวตรงแล้วตวัดสายตามองมาที่ผมอย่างไม่พอใจนัก

 

สัส มึงจะเล่นงี้ใช่มั้ยหมัดที่หนักไม่แพ้กันสวนมาที่สันกรามจนผมถลาลงไปกับพื้น ก่อนจะตามมาด้วยลูกสมุนของมันที่กรูเข้ามาอย่างกับผึ้งแตกรัง ผู้คนที่สัญจรแถวนั้นเริ่มให้ความสนใจมากขึ้นแต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาห้ามอาจจะเป็นเพราะกลัวโดนลูกหลงหรือไม่ก็คิดว่ามันกลายเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้วสำหรับการยกพวกดีกัน

 

แต่เดี๋ยว! นี่ไม่ใช่การยกพวกตีกัน

 

กูโดนรุมครับสังคม!

 

 

 

 หลายนาทีต่อมาร่างไร้ประโยชน์พวกนั้นก็ลงไปนอนร้องโอดครวญอยู่ที่พื้นจะมีก็แต่ไอ้จุนไคที่เจ็บหนักพอๆกับผมแต่ก็ยังอุตส่าห์ฝืนพยุงตัวเองเอาไว้

 

หึ! จริงจังหรือไงคนนี้ไอ้จุนไคถ่มน้ำลายที่ปนไปด้วยเลือดสีสดลงพื้น ก่อนจะหันมาแสยะยิ้มแบ่งกันหน่อยน่า เหมือนคนก่อนๆของมึงไง

 

ถ้ายังไม่อยากเป็นเหมือนลูกน้องของมึงก็อย่ามายุ่งกับคนของกู!”

 

ราวกับเส้นความอดทนผมขาดสะบั้น ปลายเท้าตรงเข้าไปเหยียบเข้าที่อกกว้างด้วยแรงโทสะที่สุ่มอยู่ในอกทั้งหมด ก่อนจะออกแรงยันจนร่างของมันหงายหลังล้มลงไปนอนหมดสภาพกับพื้น ผมค่อยๆประคองร่างของตัวเองขึ้นรถเมล์ที่เข้ามาจอดเทียบป้ายอีกครั้งด้วยสภาพทุลักทุเล ในใจก็ได้แต่หวังว่าอย่าให้แจมินมาเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่นี้เลย

 

 

 

tbc.

 ไม่มินมาร์คแล้วนะคะ

มาดแมนขนาดนี้น้องแจมก็ทำไม่ได้ 55555555555

 

คอมเม้นพูดคุยกันได้นะคะ

เราอ่านทุกเม้นเลย ขอบคุณมากๆ 

ในแท็กก็พูดคุยกันได้นะคะ 

อย่าปล่อยให้เราพูดคนเดียวเลย ฮือ55555555555

                                                                                                             

#สิบคำถามมาร์คมิน


ปล. เรื่องแฟคเกี่ยวกับฟิคในแท็ก อยากรู้อะไรเพิ่มเติมถามได้นะคะจะมาตอบข้อสงสัยให้

เพราะคิดว่าหลังจากจบตอนนี้ก็น่าจะมีปมอะไรให้ไขกันอีกพอสมควร

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

489 ความคิดเห็น

  1. #483 ฟหกด่าสว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 02:19

    จุนไคลูกแม่~ มาร์คก็ลูกแม่~ อกอีแม่เจ็บปวดนักลูกรักจากสองประเทศตีกันเอง ????

    #483
    0
  2. #454 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 08:06
    อือออ รู้ละว่ามาร์คลีมันไม่ได้ใสใส แหมะหน้ามึนมากอะ555อต่ความแมนเต็ม10เลยนะ
    #454
    0
  3. #407 Piny Park (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 15:37
    อห นี่คือมัคลีที่แท้ทรู ปกป้องน้องแจมได้แน่ๆ ที่พี่เค้าชวนไปกินต๊อกนี่คือง้อไง ก็น้องงอนในเกมอะงื้อออออ
    #407
    0
  4. #390 SrikmoS (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:12
    หูยพี่มาร์คไม่ใช่คนเด๋อด๋านะคะคุณผู้ชม พี่แกก็เกรี้ยวกราดใช่เล่น ชอบแบบนี้ๆๆๆๆๆๆ แจมินจะตกหลุมของมาร์คลีคนดีมั๊ยน้า พี่จุนไคจ๋า อย่าไปอกฃ้วน้องแจมินนะ มาแกล้งหนูนี่55555555
    #390
    0
  5. #367 babinjung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 23:00
    พี่งงไปหมดแล้ววว555
    #367
    0
  6. #354 HaKuRo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 14:41
    หืมมมมมมมมม อะไรอ่ะม้าค 
    แกล้งเฉิ่มหรอแกรรรร 
    กรีสๆๆๆๆ หล่อเท่เถื่อนมาดแมนมากค่ะคุณขา
    ชั้นว่าแล้วนางไม่ใส555555
    #354
    0
  7. #341 PedDep (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:27
    ฮรุก โผของเมีย .กอดม้าค
    #341
    0
  8. #312 xxnhhzt68 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 15:00
    อ๋อยยยยย พิมัคเท่มากกกก กรี๊ดดดดด องค์พี่มาร์ค
    #312
    0
  9. #307 rexlkim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 17:43
    มัคลีไม่เด๋อนะ พริ๊เขาแบดมั่กครัฟสางโคมมม
    #307
    0
  10. #295 Innocence (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 11:05
    กรี๊ดดด พี่มาร์คองค์ลง นี่ทำตัวหนิมๆต่อหน้าเค้าแต่จริงๆนี่ร้ายใช่ไหม 55555555 รุกแรงมากค่ะสังคม นี่ก็แด_จุดไปพร้อมน้องแจมิน 5555555
    #295
    0
  11. #255 _malii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:36
    แชปนี้พี่มาร์คแบดแลง;__; แล้วไอที่เด๋อๆก่อนหน้านั้นคือไรอะ55555555555555555555555
    #255
    0
  12. #216 puzzle97 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:53
    ด้านมืดของมัคคค
    #216
    0
  13. #199 newell (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 00:31
    มัคลูกหนูสู้คนมากค่ะ หงิมๆก่อนหน้าคือะไร555555555
    #199
    0
  14. #179 SonetA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 06:45
    พิมะดุเกิ๊นนนน 
    #179
    0
  15. #175 TVXQandAngleSoulMate (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 18:10
    เรื่องนี้มันมีเงื่อนงำ!! ว่าแล้วเจ้ามาร์คต้องไม่ใส
    #175
    0
  16. #170 Exo12Jula (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:56
    เห้ยไรอ่ะ โคตรพลิกเลย อยู่ดี ๆ มาร์คแมนขึ้นทันตาเห็น แล้วที่ใส่แว่นเหมือนเด็กเนิร์ดนี่คือสร้างภาพรึเปล่า แล้วอะไรคือการที่จุนไคบอกแบ่ง ๆ กันเหมือนคนก่อน ๆ แสดงว่ามาร์คก็เจ้าชู้ด้วยเหรอ OMG!!!!!
    #170
    0
  17. #162 SAYRUNG (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:31
    อห.พี่มาร์คโคตรแมนโคตรเถื่อนเลยอ่ะ กร้าวใจมาก พั๊งค์ขั้นสุดดดดด
    #162
    0
  18. #157 ขึ้นมันทุกเรือ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:50
    ตลกเวลาแจมินหัวร้อนใส่มาร์คแต่สุดท้ายก็ยอมอยู่ดีอะ อำนาจหลัวที่แท้จริง
    #157
    0
  19. #149 มะเฟื่อง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:57
    ตอนนี้หลายอารมณ์มากเลยอะไรท์เตอร์ ทั้งตกใจเรื่องพี่มาร์คนาวไม่ได้หน่อมแหน้ม (แอบสงสัยตั้งแต่แรกแล้ว) ทั้งสงสัยเรื่องแฮชาน มีอะไรในก่อไผ่แน่ๆๆ
    #149
    0
  20. #133 passorna (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:07
    อ่านคำโปรยก็คิดว่าใสๆน่ารักเฮฮา แต่มาตอนนี้ เฮ้ย ! มาร์ค 5555555 ก็คิดนะว่าคงไม่เจี๋ยมจนาดนั้นตัวจริง แต่แท้จริงคือเหยียบเละ กรี๊ด ! แล้วแบบจุนไค ของพรี่ >< 5555555 อย่าไปยุ่งกับคนของเขาเลยเนอะ
    #133
    0
  21. #126 คุมะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:25
    เฮ้ยมาร์ค /เปิดการ์ดตกใจ
    #126
    0
  22. #119 พิ้ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:01
    ที่ไหนรับพรีพี่มาร์คบ้างคะ นุ้งอยากได้
    #119
    0
  23. #112 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:45
    เห้ย พี่ม้าคค้าบบบบบบบ ช้อคมาก แจมินอย่าเล่นตัวนานลูก พี่เค้าฟิวส์เดี๋ยวจบไม่สวย555555ฮือ เป็นไบโพล่าหรอ ไม่ติ๋มนะคับคนนี้
    #112
    1
  24. #104 SehunMark (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:30
    อหหห มาร์คโครตร้าย
    #104
    0
  25. #85 ingoned (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:54
    อะหูย จะต้องมีอะไรในกอไผ่แน่นอล
    #85
    0