(NCT) 10 Questions l MarkMin

ตอนที่ 2 : Q : 1 เจอกันได้ไงอะ? (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    12 ก.พ. 60


M : ดึกแล้วเราไปนอนก่อนนะ

 

แชทบ๊อกเด้งขึ้นมาหลังจากผ่านการดวลเกมที่แสนยาวนานไปสิบกว่ารอบ  ผมละสายตาจากกล่องข้อความไปมองนาฬิกาดิจิดอลมุมขวาล่างจอคอม  สี่ทุ่มครึ่ง? คือ...มันดึกตรงไหนวะเมื่อวานนี่เล่นยันตีสามเลยนะรู้สึก

 

 

JAM : อืม งั้นก็ฝันดี

 

M : ฝันดี

 

 

หลังจากบทสนทนาสุดท้ายจบลงตัวละครของอีกฝ่ายก็หายไปจากเกม ผมเอนแผ่นหลังพิงพนักและจ้องไปยังแชทบ๊อกที่เปิดค้างเอาไว้อย่างใช้ความคิด

 

เอ็ม?เอ่ยนามสมมติของอีกฝ่ายกับตัวเองเบาๆก่อนสมองอันน้อยนิดจะเริ่มคิดอะไรบางสิ่งบางอย่าง โอเค ก็แอบคิดไปแล้วแหละว่าอีกฝ่ายน่ะเป็นผู้หญิง

 

แต่...

 

เอ็มไหนวะ

 

ได้แต่คิดชื่ออีกฝ่ายในหัวไปต่างๆนานา แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่พ้นคำจำพวกขึ้นต้นลงท้ายด้วย มินถ้าถามว่าแล้วทำไมไม่ไปถามกับเจ้าตัวตรงๆ ผมก็ไม่เอาด้วยหรอก ในเมื่อถ้าเขาอยากบอกก็คงบอกมาตั้งแต่แรกแล้ว อีกอย่างไม่ใช่แค่ผมซะหน่อยที่ไม่รู้จักเขา—เขาก็เหมือนกัน ผมว่ามันก็วินวินดีแล้วล่ะ

 

ผมเลิกสนใจกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง กดชัทดาวน์คอมพิวเตอร์เตรียมตัวเข้านอนตามอีกฝ่ายบ้าง ไม่อย่างงั้นพรุ่งนี้ผมคงไม่อาจแบกร่างพังๆไปเรียนตอนเช้าได้อย่างแน่นอน  

 

ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเต็มแรงแต่ก็ไม่วายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดๆแล้ววางไว้ข้างหูตัวเอง ภาพบนหน้าจอปรากฏเป็นไอคอนรูปนาฬิกาพร้อมกับเวลาปลุก

 

 



 

กรี้งงงงงงงงงงงง!

 

โทรศัพท์ลูกรักแผดเสียงปลุกดังลั่นอยู่ข้างๆหูวนอยู่หลายรอบจนสุดท้ายผมก็ต้องแหกขี้ตาตื่นขึ้นมาอย่างจำใจ พลิกตัวตะแครงข้างหยิบโทรศัพท์มากดปิดเสียงและวางไว้ที่เดิมพร้อมกับเปลือกตาที่ปิดลงอีกครั้ง

 

ขออีกสิบนาทีน่า....

 

 

 

 

เฮือก!”  

 

สายครับ กูสายอีกแล้ว

 

จะมีวันไหนที่มึงไม่สายบ้างปะถามจริงไอ้แฮชานหัวเราะลั่นห้องพอหันมาเห็นผมยืนท้าวมือกับกรอบประตูหอบหายใจรัว หยาดเหงื่อเม็ดเป้งผุดขึ้นตามแนวหน้าผากและขมับ อดไม่ได้ที่จะยกหลังมือขึ้นมาปาดมันออกลวกๆ

 

ขำมากปะ ถามเสียงขุ่นเมื่อเดินเข้ามาข้างในและโยนกระเป๋าลงบนโต๊ะ

 

ก็มากอยู่ไอ้คนตอบก็ตอบลอยหน้าลอยตา ยิ่งรอยยิ้มล้อเลียนของมันยิ่งทำเอาตีนผมคันยิกๆ

 

งั้นมึงอย่าหยุดขำนะ หยุดเมื่อไหร่กูจะถีบมึงเท่านั้นแหละครับไอ้ดำข้างๆถึงกับรูดซิปปากแน่น ไอ้ท่าทีกวนตีนโดยการเม้มริมฝีปากแน่นๆแบบนั้นแม่งน่าโดนตีนมากกว่าเดิมอีก

 

โธ่ๆ เหตุใดพี่แจมคนแมนถึงเกรี้ยวกราดเบอร์นี้ขอรับ บอกชายแฮชหน่อยจะได้มั้ย

 

เชี่ยแฮชานไม่กวนสักวันนี่แม่มึงจะไม่ให้เข้าบ้านหรือไง

 

เออ ไม่เล่นแล้วก็ได้มันยู่ปากก่อนจะเอาหัวทุ่ยๆเข้ามาถูที่แขนผมไปมาให้อารมณ์แบบหมาแถวบ้านมาก พี่แจมไม่โกรธแฮชน้า จุ๊บๆ

 

จุ๊บที่หน้ามึงสิ

 

ส่งฝ่ามือไปยันใบหน้า(หนาๆ)ของไอ้เพื่อนตัวดีออกอย่างละเหี่ยใจ ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าไปคว้ามันมาเป็นเพื่อนได้ยังไง กวนตีนขนาดนี้ กูคิดอะไรอยู่กันแน่ตอนยอมเป็นเพื่อนกับมัน คิดอะไรรกสมองได้ไม่นานก็เปิดกระเป๋าหยิบหนังสือเล่มหนาออกมาวางบนโต๊ะ

 

และ...

 

นอนครับ

 

โวะ กูก็นึกว่ามึงจะหยิบออกมาอ่าน

 

 

 

 

 

 

 

มาร์คข้อนี้ทำยังไงหรอ

 

ตรงนี้เราทำไม่เป็นอะ สอนหน่อยสิมาร์ค

 

เห้ย! ไอ้มาร์คเอาการบ้านมาลอกก่อนดิ่

 

มาร์คคคคคคคคคค~”

 

 

 

โว้ยยยยยยย! หนวกหู!

 

ยีผมหัวเองอย่างหงุดหงิดพลางคว้าหูฟังในกระเป๋าเสื้อออกมาเสียบหูพลางเร่งระดับเสียงเพลงที่เปิดอยู่ในดังขึ้นไปอีกหวังกลบเสียงความวุ่นวายภายในห้อง แต่จนแล้วจนรอดก็ยังเล็ดลอดเข้ามาอีกจนได้

 

แจมิน

 

ไอ้แจมิน

 

จึกๆๆๆ

 

แรงสะกิดน้อยๆที่ต้นแขนทำเอาผมหัวเสียยิ่งกว่าเดิมจนต้องเงยหน้าขึ้นพร้อมกับส่งสายตาขวางๆไปให้ไอ้คนที่กล้ามารบกวนเวลานอนของผม  

 

อะไร

 

มึงทำการบ้านเสร็จยัง

 

อะไร! กูไม่ได้ยิน!” สาบานเลยผมไม่ได้ตั้งใจตะโกนใส่มันนะแต่เพลงที่เปิดอยู่ดันเพิ่มวอลุ่มซะเต็มพิกัดเลยพูดออกไปตามที่หูได้ยินโดยอัตโนมัติ  

 

กูถามว่ามึงทำการบ้านเสร็จยัง!” มันดึงหูฟังผมออกพร้อมกับยื่นหน้ามาตะโกนข้างๆรูหู เสียงดังฟังชัด

 

เชี่ย ตะโกนมาได้...กูยังไม่เสร็จคือแม่งก็น่าจะรู้ปะครับว่าหน้าอย่างกูนี่ไม่เคยเสร็จสักงาน ดองจนเอามาถมเป็นที่ดินได้แล้วมั้งน่ะ

 

ห่า จะขอลอกซะหน่อยมันคว่ำปากลงทันที

 

นู้น! ไปลอกไอ้มาร์คนู้นเอ่ยปากไล่ไม่ใส่ใจพลางดึงสายหูฟังในมือมันมาเสียบหูตามเดิม

 

มึงก็รู้ว่ากูไม่ได้หน้าด้านขนาดนั้น

 

เชื่อมันมั้ยครับ

 

เชื่อหรอ?

 

เชื่อมันก็ออกลูกเป็นหมีพูห์แล้วครับ  

 

 

 

เสียงของไอ้แฮชานเงียบไปแล้ว อดไม่ได้ที่จะผงกหัวขึ้นมาดูก่อนจะหลุดขำพรืดเมื่อเห็นมันวิ่งเข้าไปเกาะโต๊ะไอ้มาร์คแน่นพร้อมกับกางสมุดการบ้านเสร็จสรรพ หน้ามึงไม่ด้านเลยเนอะไอ้ห่า /รัวเลขห้า

 

“!!!”

 

จากที่ยิ้มขำๆอยู่คนเดียวก็ถึงกับหุบยิ้มแทบไม่ทันเมื่อไอ้มาร์คที่กำลังให้ไอ้แฮชานลอกการบ้านอยู่เงยหน้าขึ้นสบสายตากับผมและส่งยิ้มบางๆมาให้

 

ยิ้มเหี้ยไร

 

ขยับปากเป็นคำพูดช้าๆไร้เสียงเล็ดลอด อีกฝ่ายที่โดนด่าไปก็ยังคงยิ้มอยู่อย่างนั้น ดวงตาภายใต้กรอบแว่นทรงกลมกลายเป็นเส้นโค้งจนแทบมองไม่เห็นลูกตา เห็นแบบนั้นผมเลยเบือนหน้าหนีแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่นแทน

 

หงุดหงิด

 

โคตรไม่ชอบเลยคนจำพวกไอ้มาร์คน่ะ  ไม่รู้จะเรียบร้อยไปไหนบ้านมึงเข็มงวดหรือไงวะ! ด่าอะไรก็ยิ้มรับ ตะโกนใส่หน้าก็ไม่โกรธ แววตาที่ดูสุขุมนั้นคิดว่าเท่มากหรือไง เหอะ! บอกเลยว่าสิ่งที่เขาเกลียดอันดับต้นๆ นอกจากมนุษย์จองหน้าวอกแล้วก็ไอ้มาร์คลีเนี่ยแหละ

 

 

หือ?

 

มาร์คลี?

 

อยู่ดีๆก็สะกิดใจขึ้นมากับชื่อนี้ มาร์คลี... มาร์ค? เอ็มเออาร์เค? เอ็ม? ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมนึกถึงคนที่คุยด้วยในเกมเป็นประจำ แต่วินาทีต่อมาก็ถึงกับสะบัดหัวพรืดไล่ความคิดพวกนั้นออกไปจนหมด มันจะเป็นคนเดียวกันได้ไงล่ะวะ?  ในเมื่อเอ็มออกจะสุภาพเรียบร้อย ไม่ได้มีนิสัยกวนตีนแบบมันสักหน่อย  

 

แต่...ไอ้มาร์คแม่งก็เรียบร้อยแถมไม่เคยพูดจากวนตีนผมเลยนี่หว่า  

 

โอ้ย กูอยากจะบ้า

 

ทึ่งผมตัวเองอย่างต้องการระบายอารมณ์ ที่เผลอคิดอะไรไร้สาระจนจับอะไรต่อมิอะไรมาเชื่อมโยงกันมั่วไปหมดทั้งที่ความเป็นจริงแล้วมันคนละเรื่องเลย แต่ถึงจะคิดอย่างนั้น ลึกๆผมกลับไม่ได้รู้สึกตามนั้นเลยสักนิด

 

เอ็มคือใครกันแน่วะ?

 

 

MARK.

 

เสียงบรรยายหน้าชั้นเรียนคือยานอนหลับชั้นดีสำหรับนา แจมิน คนที่มีนิสัยทุกอย่างขัดกับภาพลักษณ์ภายนอกทั้งหมด ใบหน้าสะอาดสะอ้านเหมาะที่จะมีรอยยิ้มสดใสประดับแต่กับชอบทำหน้านิ่งตลอดเวลา ดวงตารีเรียวนั้นชอบมองทุกคนอย่างหาเรื่องไปซะหมด ริมฝีปากแดงสดระเรื่อก็มักจะพ่นสัตว์เลื้อยคลานออกมามากมายอย่างเคยชิน รวมๆแล้วนา แจมินน่ะผกผันกับภายนอกโดยสิ้นเชิง จนใครหลายคนพากันตีตัวออกห่างเพราะแจมินดูอันตราย แน่นอนว่าตรงข้ามกับผม เพราะทุกอย่างในตัวของเขาน่ะดึงดูดผมสุดๆ J

 

ดังนั้นการใช้ชีวิตโดยตั้งเป้าหมายจึงเป็นเรื่องสำคัญ แต่การดำเนินชีวิตในแต่ล่ะวันให้มีความสุขถือว่าเป็นที่สำคัญยิ่งกว่า…”

 

น้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังบรรยายสิ่งที่นำมาสอนอย่างต่อเนื่องราวกับร่ายมนต์ เห็นจะมีก็แต่แจมินนี่แหละที่กล้าเมินเฉยต่อการร่ายมนต์ของอาจารย์จอง อ่า...ดูสายตาคมภายใต้กรอบแว่นนั้นสิจ้องคนน่ารักของผมน่ากลัวชะมัด เสียงที่ใช้บรรยายหยุดชะงักไปคล้ายกับจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แน่นอนว่าบางอย่างที่ว่าก็ไม่พ้นเหน็บแหนมที่แจมินของผมแอบหลับหรอก สองคนนั้นน่ะถูกกันที่ไหนล่ะ

 

 

กึก!

 

เชี่ย...

 

หัวทุยที่ปล่อยแนบไปกับลำแขนทั้งสองข้างผงกขึ้นมาพร้อมกับสบถคำหยาบ ก่อนจะหันซ้ายหันขวาหาต้นเหตุที่ลอยมาโดนหัวตัวเอง มือขาวกำก้อนกระดาษสีฟ้าอ่อนแน่นพลางมองไปรอบห้องจนไปสะดุดกับอาจารย์จองหน้าชั้นเรียน แจมินแสร้งทำเป็นขยับกายเล็กน้อยแล้วกางหนังสือขึ้นมาเพื่อเริ่มเรียน เห็นดังนั้นคนเป็นครูก็ถึงกับถอนหายใจและเริ่มบรรยายในเนื้อหาบทต่อไปแทน

 

น่ารัก

 

ได้แต่เอ่ยในใจและก้มหน้าก้มตาสนใจเนื้อหาในหนังสือต่อ โดยที่ใต้โต๊ะนั้นมีสมุดสีฟ้าอ่อนเล่มหนึ่งวางเอาไว้อยู่    

 

 



 

คาบเรียนสุดท้ายของวันหมดลงตั้งแต่สิบเอ็ดโมง นักศึกษาหลายคนพากันเก็บข้าวของลงกระเป๋าและทยอยออกไปจากห้องเรียน ผมเลือกที่จะออกจากห้องเป็นคนท้ายๆเพราะรู้ว่ายังไงเสียแจมินก็ต้องออกเป็นคนสุดท้ายอยู่ดีไม่งั้นเจ้าตัวคงไม่นั่งฟังเพลงอยู่กับที่แบบนั้นหรอก

 

แจมินไม่ชอบอะไรที่วุ่นวาย

 

 

ยังไม่กลับอีกหรอทำใจกล้าเดินขึ้นไปทักอีกคนที่นั่งอยู่ถัดขึ้นไปอีกสามชั้น บางทีผมก็เริ่มไม่ชอบห้องเรียนแบบอัฒจันทร์ซะแล้วสิ เพราะแจมินน่ะชอบนั่งแต่หลังๆในขณะที่ผมชอบที่จะนั่งข้างหน้ามากกว่า  

 

เสือกเสี้ยวหน้าหวานหันมาตามเสียงเรียกพร้อมกับคำพูดที่ผมเดาไว้ไม่มีผิดว่าอีกคนจะต้องพูดแบบนี้แน่ๆ

 

ก็แค่ถามเองพยายามยิ้มบางๆกลับไปเผื่อว่าคนน่ารักของผมจะใจเย็นลง  

 

ว่างมากหรือไง เอาเวลาไปอ่านหนังสือของมึงเถอะ อ่า...ดูท่าแล้วผมในสายตาแจมินคงจะเป็นเด็กเรียนมากเลยสินะ

 

แต่เราอยากคุยกับแจมินนี่คำตอบผมทำเอาอีกฝ่ายถึงกับอ้าปากค้าง เราแทบจะไม่ค่อยได้คุยกันเลย

 

แจมินมองผมด้วยสีหน้าที่ผมคาดเดาไม่ออกก่อนจะรีบลุกขึ้นยืนและคว้ากระเป๋าออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ลืมที่จะทิ้งคำพูดเอาไว้เป็นของดูต่างหน้า

 

แต่กูไม่อยากคุยกับมึง

 

ไปซะแล้วครับคนน่ารักของผม....

 

 

 

JAEMIN.

  

JAM : เธอ

 

M : หืมว่าไงหรอ? แปลกจังวันนี้ทักเรามาก่อน

 

 

ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดีที่อีกฝ่ายตอบแบบนั้น มันก็น่าดีใจอยู่หรอกที่อีกฝ่ายใส่ใจเรื่องอะไรแบบนี้ เช่นใครจะเป็นฝ่ายทักก่อน แต่พอมองอีกมุมหนึ่งแล้วเขากับเป็นฝ่ายทักผมมาก่อนตลอดเลยไง หน้ามันเลยรู้สึกชาหน่อยๆ

 

JAM : อารมณ์ไม่ดีนิดหน่อยน่ะ

 

M : เรื่องอะไรล่ะ

 

JAM : ก็...หงุดหงิดเรื่องที่มหาลัย

 

M : ทะเลาะกับเพื่อนหรอ

 

JAM : เปล่า คือ จะพูดไงดีอะ แบบไม่ชอบเพื่อนที่คณะอะ

 

 

อีกฝ่ายเงียบไปกว่าทุกทีจนผมเริ่มรู้สึกหน้าเสีย เขาจะรำคาญปะวะแต่พอลองคิดในแง่ดีเขาอาจจะแอบไปขี้อยู่ก็ได้มั้ง มึงอะคิดมากไอ้แจม  

 

 

M : อ้าว ทำไมถึงไม่ชอบล่ะ?

 

 

เรียวนิ้วชะงักไปกลางคันเมื่อเห็นบทสนทนาที่เด้งขึ้นมา จะตอบไงดีล่ะ มันพูดยากอะ แล้วทำไมผมถึงเกลียดไอ้มาร์ค? คิดสิวะ แค่เพราะแม่งชอบยิ้มเวลามึงด่าหรอ? หรือนิสัยที่มักจะใจเย็น?

 

 

JAM : ก็...ไม่รู้ดิ

 

M : บางทีเธออาจจะไม่ได้เกลียดเขาจริงๆก็ได้

 

 

ไม่ได้เกลียดจริงๆผมทวนคำพูดของคนที่คุยด้วยอย่างครุ่นคิด ยังไงวะ? นี่กูเกลียดไอ้มาร์คหลอกๆอยู่หรือไง ว้อท?

 

ปล่อยให้แผ่นหลังพิงกับพนักเก้าอี้ด้านหลังอย่างใช้ความคิด โดยที่สายตาก็ทอดมองออกไปด้านนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดสิ้นสุด อารมณ์แบบนี้ถ้าได้เบียร์สักกระป๋องก็คงดีไม่หยอก

 

 

M : เป็นอะไรหรือเปล่าเงียบไปเลย

 

JAM : เปล่า โทษทีที่เล่าอะไรไร้สาระให้ฟัง มาดวลเกมกันต่อเถอะ

 

M : ไม่เห็นต้องขอโทษเลย เราก็ไม่เห็นว่ามันจะไร้สาระตรงไหน J

 

JAM : อ่า...งั้นหรอ

 

M : อืม แต่วันนี้เราคงดวลเกมกับเธอไม่ได้นะ

 

JAM : ทำไมอะ

 

M : เราต้องออกไปข้างนอกน่ะ

 

 

สาบานเลยว่าผมไม่รู้ตัวจริงๆว่าปากตัวเองเริ่มเบะออกจากกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ให้ตายสิ นี่ผมไม่ได้กำลังงอนคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าอยู่หรอกนะ

 

JAM : อือ  ไปเถอะ

 

 

เออ ยอมรับก็ได้




tbc.

 

#สิบคำถามมาร์คมิน

เข้ามาเล่นแท็กกันได้นะทุกคน

วังเวงเบอร์แรง ฮือ555555

 

1 เม้น = 1 กำลังใจ นะฮับ

รักรักรัก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

489 ความคิดเห็น

  1. #405 Piny Park (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 15:20
    อยากเห็นมาร์คเกรี้ยวกราด5555
    #405
    0
  2. #403 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 21:57
    ความต่างที่ลงตัว แจมินน อย่าเกลียดนางเลยยยน
    #403
    0
  3. #389 SrikmoS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 20:45
    หูยชอบมุมมองของมาร์คที่มองแจมิน ดูละมุน แตมินในสายตามาร์คอะไรๆก็ดูดีไปหมด เขินนน
    #389
    0
  4. #365 babinjung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 22:44
    มาร์คดูมีอะไร...
    #365
    0
  5. #352 HaKuRo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 13:29
    พิอยากจะถามน้องแจมว่าม้าคทำอะไรผิดคะ555555
    อ่ออ๋อย เอ็นดูม้าคอ่ะ555555
    #352
    0
  6. #334 PedDep (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 20:41
    แหมมมม่ หยั่มมานังแจมม เธอไม่ได้เกลียดหรอกเชื่อชั้นสิ
    #334
    0
  7. #311 xxnhhzt68 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 14:53
    แหมมมมมมมม เกลียดหลออออ
    #311
    0
  8. #292 Innocence (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 10:39
    สรุปคือมาร์คก็รู้อยู่ใช่ไหมว่าแจมนี่คือแจมิน 555555 โอ๊ยยย น้องดูหัวร้อนกับทุกสิ่งเลยค่ะ แหมมมมมาร์คคค คนน่ารักของผม แจมินของผม เอิ่มมม เช็คหน้าเพื่อนด้วยนะคะ 55555555
    #292
    0
  9. #251 _malii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:16
    มีความเกลียดหลอกๆ55555555555555555 แจมินดูโหดอะ กัวเด้ กัวเด้5555555555555555555555
    #251
    0
  10. #223 Papaprincess (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 22:46
    แจมมมมมก้
    #223
    0
  11. #215 puzzle97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:41
    ขำเกลียดหลอกๆ5555555
    #215
    0
  12. #177 SonetA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 06:36
    แจมโคตรดุ โอ้ยย ลูกแม่ 
    #177
    0
  13. #168 Exo12Jula (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:57
    หมั่นไส้เหรออออ เค้ามาทักก็หยิ่ง เอ้าาา ???????????????????? แล้วทำไมไม่ชอบล่ะ? ออกจะหน้าตาดี เรียนเก่ง ขยัน พูดเพราะ ใจเย็น ถ้าแจมินไม่เอาเราเอาเอง55555555
    #168
    0
  14. #155 ขึ้นมันทุกเรือ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:47
    อยากให้แจมินอ่อนโยนกับมาร์คให้ได้ครึ่งหนึ่งที่อ่อนโยนกับเอ็มอะ สงสารพ่อพระเอก555555
    #155
    0
  15. #147 มะเฟื่อง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:53
    ทำไมไม่ชอบพี่เขาล่ะลูก พี่เขาน่ารักน้า
    #147
    0
  16. #131 passorna (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:35
    มาร์คดูลึกลับมากขึ้นเรื่อยๆเลยอะ แต่แจมินหัวร้อนอยู่ตลอดจริงๆเลยลูก แล้วไปงอนเขาอีก 555555
    #131
    0
  17. #124 คุมะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:24
    คิดเอาไว้ว่าใช่ ต้องใช่แน่ๆ มาร์คแน่ๆ
    #124
    0
  18. #117 พิ้ง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:57
    หัวร้อนมากแจมเอ้ย
    #117
    0
  19. #110 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:30
    พีคคค อยู่ห้องเดียวกันไปอีก วงวารม้าคอะ55555555555555ฮือออ ตอนแรกเข้าใจว่าเรียน ม ปลายซะอีก
    #110
    0
  20. #102 SehunMark (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:26
    มาร์คคคค
    #102
    0
  21. #77 perlitez29 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:31
    มาร์คแน่ๆ
    #77
    0
  22. #65 มิ้นท์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:47
    เอ็มกับมาร์คคนเดียวกันแน่ๆ
    #65
    0
  23. #59 มูมิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:56
    นั้นสิใครน้า
    #59
    0
  24. #48 คุณแจม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:11
    ฟิคเรื่องนี้น่ารักมากกกกกกกกกกกกก ละมุนแปลกๆ
    #48
    0
  25. #37 TENTEN_NAJAM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:40
    แจมสายเสมอ55555 นี่คือถ้าแจมรู้ว่าคือคนเดียวกันจะทำไงละลูกกก ไปรำคาญมาร์คเค้าทำไมมมม
    #37
    0