(NCT) 10 Questions l MarkMin

ตอนที่ 13 : Q : 7 อ้าว แล้วงี้ไม่ทะเลาะกันหรอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 896
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    25 มี.ค. 60


7. อ้าว แล้วงี้ไม่ทะเลาะกันหรอ?

 

 

 

ขอโทษ...

 

คำขอโทษของมันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด ตรงข้ามมันกับรู้สึกแย่จนไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกในตอนนี้ออกมายังไง ใจหนึ่งนึกอยากจะได้ยินคำอื่นที่ไม่ใช่คำว่าขอโทษ เพราะการที่มันพูดคำคำนี้ออกมาก็ไม่ต่างอะไรกับการที่มันยอมรับเลยว่า 'ตั้งใจ' ปิดเรื่องนี้มาโดยตลอด

 

เพื่ออะไรวะ?

 

ทำไมต้องโกหก

 


 

คิดจะปิดกูไปอีกถึงเมื่อไหร่ผมลุกขึ้นยืนประชันหน้ากับมันตรงๆ นัยน์ตาของมันวูบไหวไม่น้อยกับคำถามเมื่อครู่  

 

...ขอโทษ  

 

ไร้คำแก้ตัว ไอ้มาร์คทอดมองลึกเข้ามาในแววตาผมราวกับต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง แต่กับไม่คิดจะปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ ความเงียบเข้าปรกคลุมพวกเราเสียจนน่าอึดอัด มันเงียบจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้องอย่างชัดเจน

 

ผมจ้องสายตามันตอบอย่างไม่เข้าใจ ทว่ารอยช้ำที่มุมปากกับทำเอาหัวคิ้วขมวดคิ้วแน่น อยู่ๆ ภาพของมันที่กำลังปล่อยหมัดใส่ใครสักคนที่ผมไม่รู้จักก็ฉายชัดขึ้นมาในหัว ราวกับเทปม้วนเดิมถูกกรอปซ้ำไปซ้ำมาสลับกับเหตุการณ์ในตอนนี้

 

สองเรื่องราวกำลังตีกันให้วุ่นวายในความคิด ผมไม่รู้เลยว่าควรจะโกรธมันเรื่องไหนมากกว่ากัน แต่ที่แน่ๆคือความรู้สึกของผมตอนนี้แม่งพังไปหมดแล้ว พังจนไม่เหลือชิ้นดี

 

ถ้ากูถามอะไรมึงสักอย่าง มึงจะบอกความจริงกับกูมั้ยมันเงียบ แต่การที่ไม่ปฏิเสธผมก็จะถือว่ามันตอบตกลง

 

ที่มึงให้กูกลับเองวันนั้น...ธุระที่ว่าคือไปมีเรื่องกับคนอื่นใช่มั้ย

 

แจมิน...มันครางเรียกชื่อผมเสียงแผ่ว สีหน้าตกใจยิ่งกว่าตอนที่ผมจับได้ว่ามันคือคนคนเดียวกับเอ็มเสียอีก

 

จะโกหกกันไปถึงไหนวะ

 


 

ตัวตนจริงๆของมึงเป็นยังไงกันแน่วะมาร์ค แค่บอกกูมันยากมากเลยหรอหัวใจผมเต้นแรงจนแทบจะกระเด็นออกมาข้างนอกกับประโยคเมื่อสักครู่ ทั้งที่เป็นประโยคง่ายๆแต่โคตรปวดใจ

 

ผมแค่นยิ้มสมเพชตัวเองโดยที่ขอบตาทั้งสองข้างกำลังร้อนผ่าว กระพริบตาไล่หยาดน้ำตาที่กำลังก่อตัวรวมกันเป็นหนึ่งทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ สูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเอ่ยสิ่งที่อัดอั้นอยู่ภายในออกไปรวดเดียว

 

เห็นกูโง่มากหรือไงถึงทำแบบนี้

 

 

ทั้งที่ผมก็ให้มันหมดใจ

 

 

กี่ครั้งแล้วที่มึงเอาแต่โกหกกู

 

 

ทั้งที่ผมยอมมองข้ามทุกอย่างและเลือกมัน

 

 

กี่ครั้งแล้วมาร์ค

 

 

แล้วทำไมสิ่งที่ผมได้ตอบแทนมันเจ็บขนาดนี้วะ

 

 

แล้วกูจะเชื่ออะไรมึงได้อีก ทุกวันนี้อันไหนเป็นเรื่องจริงเป็นเรื่องโกหกกูไม่รู้เลย

 

 

โคตรไม่เข้าใจ

 

 

เผลอๆ ความรู้สึกที่มึงบอกกูตอนนั้นก็คงจะโกหกด้วยสินะ

 

 

ไม่เข้าใจความรักของมันเลยสักนิด

 

 

แย่ว่ะ มึงแม่งโคตรแย่เลยรู้ตัวปะ

 

 

มาร์คลีแม่ง

 

โคตรแย่จริงๆ….

 

 



 

 

ผมนอนเปื่อยอยู่ในห้องมาสองวันติดแล้ว ได้ยินเสียงโทรศัพท์ตามจิกจากไอ้แฮชานไม่ขาด แต่ผมไม่มีเรี่ยวแรงพอจะคุยกับใครสักคน   

 

หน่วง...

 

ทุกอย่างมันหน่วงไปหมด หัวใจที่เคยคิดว่าเต้นเร็วกว่านี้กับปวดหนึบจนคล้ายกับว่ามันกำลังจะหยุดเต้นในไม่ช้า

 

ผมยังคงได้รับทั้งข้อความและสายเรียกเข้าจากไอ้มาร์คอย่างต่อเนื่อง แต่ก็เหมือนเคย ผมไม่ได้หยิบขึ้นมาเปิดอ่านปล่อยให้มันแผดเสียงร้องน่ารำคาญไปเรื่อยๆกระทั่งดับไปเอง

 

ไม่พร้อมจริงๆ


 

ผมไม่พร้อมจะฟังอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นคำอธิบายหรือคำแก้ตัวของมัน ความเชื่อใจที่มีให้ถูกทำลายลงจนไม่เหลือชิ้นดีด้วยคำโกหกซ้ำๆซากๆของมัน

 

อยากใช้เวลาอยู่กับตัวเองให้มากๆ เผื่อว่าความฟุ้งซ่านในหัวจะลดลง แต่เปล่าเลย...ความฟุ้งซ่านยังมีอยู่เท่าเดิมแถมผสมปนเปกับความสับสนจนปวดหัวไปหมด อยากได้ยินความจริงจากปากมัน แต่ขณะเดียวกันก็กลัวเกินกว่าจะรับรู้

 



 

 

คืนนั้นเป็นครั้งแรกที่ผมร้องไห้ในอ้อมกอดของไอ้มาร์ค ร้องไห้มันทั้งๆที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังหลั่งรินน้ำตาออกมาไม่ขาดสาย อ้อมกอดของมันที่ผมเคยคิดว่าอบอุ่นกว่านี้กับสร้างความปวดร้าวคล้ายกับมีหอกหนามมากมายนับไม่ถ้วนทิ่มแทงไปทั้งร่างกายเพียงแค่มันกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ผมก็รู้สึกเจ็บไปทั้งหัวใจ

 

มันพยายามอธิบายแต่กลับเป็นผมเองที่ถอยหนีออกมา อยู่ๆก็รู้สึกไม่อยากรับรู้อะไรที่จะได้ยินจากปากมันอีก ถ้อยคำที่ถูกร้อยเรียงและเปล่งออกมาผ่านริมฝีปากคู่นั้นกลายเป็นสิ่งที่เชื่อถือไม่ได้ ผมไม่รู้เลยว่าสิ่งที่มันกำลังจะพูดออกมาจะเป็นเรื่องจริงหรือเป็นเพียงคำโกหกเหมือนกับหลายๆครั้งที่ผ่านมา

 

ฝ่ามือทั้งสองข้างยกขึ้นปิดหูตัวเองแน่นขณะถอยหลังหนีมันที่พยายามก้าวเท้าเดินตามมาเรื่อยๆ เราต่างจ้องมองกันด้วยแววตาเจ็บปวดไม่ต่างกันเท่าไหร่ สุดท้ายมันก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวและคว้าข้อมือทั้งสองข้างของผมให้ลดลงจากใบหู

 


ทว่า..

 


ฟังเราก่อน

 

พอแล้วมาร์ค กูไม่อยากฟัง

 

แจมินขนาดแค่ชื่อของผมที่มันเอ่ยออกมายังทำให้ผมรู้สึกแย่จนอยากจะหายไปตรงหน้า

 

หยุดโกหกกูสักทีน้ำเสียงของผมสั่นเครือคล้ายกับจะร้องไห้ออกมาอีกรอบ แต่กับไม่มีน้ำตาสักหยด บางที มันอาจจะเหือดแห้งไปพร้อมๆกับความเชื่อใจของผมแล้ว

 

มึงไม่สงสารกูหรอ

 

ขนาดกูยังสงสารตัวเองเลย...

 

 



 

 

 

ใกล้ตายยัง?”

 

มึงมาได้ไงผมรีบดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงมองไปที่ประตูห้องอย่างตกใจ ไม่ให้ตกใจได้ไงวะ อยู่ๆไอ้แฮชานแม่งก็มาบุกถึงห้องนอน

 

นั่งแท็กซี่มามันตอบเสียงห้วน ไง เหมือนศพเลยนะมึง

 

ปากหรอไอ้สัส

 

มึงช่วยแหกตาดูสภาพตัวเองด้วยครับ ว่าแย่เบอร์ไหนผมเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อไอ้แฮชานโยนกระจกมาให้ผมส่องหน้าตัวเอง

 

อืม ก็แย่จริงๆนั่นแหละ

 

 


เป็นไรวะมันเดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้มุมห้อง พลางถามต่อ อกหักอ่อ

 

ส้นตีน

 

เอ้า อาการมันฟ้องงงงไม่ได้อกหักสักหน่อย ผมเถียงในใจ

 

ความรู้สึกจริงๆตอนนี้ผมยังไม่รู้ตัวเองเลยด้วยซ้ำว่ามันเรียกว่าอะไร งอน? น้อยใจ? หรือโกรธ? เอออย่างหลังนี่น่าจะเข้าท่าสุดแล้ว โกรธที่แม่งเอาแต่โกหกกันเนี่ยแหละสัส พูดละหงุดหงิด

 

กูป่วยเฉยๆ

 

ป่วยเฉยๆนี่หน้าตาเป็นไง เคยเห็นแต่เป็นไข้ ตัวร้อน

 

ถ้าจะกวนตีนก็กลับไปเลยป่ะ

 

คนถูกไล่หัวเหราะร่า มันขยับเก้าอี้มานั่งใกล้ๆเตียงผม ใกล้ละ...ใกล้เหมือนคนป่วยที่ญาติมาดูใจจริงๆแล้วกูเนี่ย

 

เป็นห่วง

 

ผมเหลือบมองไอ้แฮชานด้วยสีหน้าที่ขยะแขยงที่สุดในชีวิต รู้สึกขนลุกแปลกๆที่มันมาพูดจาอะไรแบบนี้ใส่ อดไม่ได้ที่จะขยับหนีจนสุดขอบเตียง ทำเอาไอ้คนที่โดนท่าทางรังเกียจใส่คว้าตัวต่อหัวเตียงมาปาใส่หัวผมแทบไม่ทัน

 

กูหมายถึง มีคนเขาเป็นห่วงมึงอะ

 

ริมฝีปากผมค่อยๆขบเม้มเข้าหากันทีละน้อยหลังสิ้นคำพูดของไอ้แฮชาน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันหมายถึงใคร ได้ยินมันถอนหายใจทิ้งรัวๆก่อนจะเอ่ยต่อ

 

จนถึงขนาดนี้กูคงไม่ถามแล้วล่ะว่าพวกมึงเป็นอะไรกันมันเว้นคำพูดขึ้นมาสบสายตาผมเล็กน้อย

 

จะหาว่ากูเสือกก็ได้นะ แต่พวกมึงไปคบกันตอนไหนวะ

 

เสือก...

 

 


“….” ผมเลือกที่จะใช้ความเงียบแทนคำตอบ พอเห็นว่าง้างอะไรจากปากผมไม่ได้ไอ้แฮชานก็เปลี่ยนมาเป็นบ่นเสียงงุ้งงิ้งข้างหูแทน

 

พอมึงไม่ไปมอแม่งก็มาวอแวกูแทนอะ เอาแต่ถามว่าติดต่อมึงได้มั้ย มึงเป็นไงบ้าง หายไปไหน

 

“….”

 

คือถ้าจะทะเลาะกันช่วยเคลียร์กันให้จบๆได้มะ

 

“….”

 

 

อย่าปล่อยให้คนนอกอย่างกูทนความเสือกอย่างนี้เลย เห็นใจกูหน่อย

 


เกลียดแม่ง

 

หมายถึงไอ้แฮชานเนี่ย เกลียดแม่ง

 


 

รีบๆไปเคลียร์ซะ ก่อนกูจะถูกผัวมึงเคลมแทนมึงเนี่ย วอแวจนคนอื่นเขาจับจิ้นกันไปใหญ่ละ

 

กูไม่ได้เป็นเมียมันผมเถียงเสียงดัง หน้ายับลงทันทีเมื่อถูกยัดเยียดตำแหน่งที่โคตรไม่โอเคไม่ให้ แมนๆอย่างผมจะเป็นเมียมันได้ไงจริงปะ ต้องอย่างมันนู้นเป็นเมี—

 

ลืมไป แม่งแมนกว่ากูอีก

 

โวะ! รำคาญ

 

  


 

รีบๆดีกันสักทีเหอะเห็นละรำ ทำเป็นสาวน้อยวัยแรกแย้มถูกหักอกไปได้นะมึงอะ”  

 

มึงแม่งไม่เข้าใจอะเออ ไม่เข้าใจหรอกว่าไอ้ความรู้สึกพังๆของผมใช่ว่าจะสร้างกลับขึ้นมาใหม่ได้ภายในวันสองวัน

 

เออไม่เข้าใจครับ กูโสดไง เหม็นความรักมันเบ้ปากล้อเลียนจนน่าหมั้นไส้ อดไม่ได้ที่จะขวางหมอนอัดหน้ามันแรงๆ

 

ไง ยิ้มได้แล้วดิ

 

อ้าว นี่กูเผลอหลุดยิ้มหรอ?

 

ไม่เห็นรู้

 

 

 

แหนะ ทำหน้าควายงงอีก

 

มึงสิควาย...ยิ้มเหี้ยไรแล้วดูมายิ้มกริ่มใส่อีก ใครบ้างวะโดนเพื่อนยิ้มแซวแบบนั้นจะไม่หลุดยิ้มตาม อย่างน้อยก็ผมคนหนึ่งเนี่ยแหละที่เส้นตื้นบ้ายิ้มไปตามมัน

 

ป่ะ ไปแต่งตัวไอ้แฮชานเปลี่ยนเรื่องพลางลุกขึ้นมาฉุดกระชากลากถูผมออกมาจากกองที่นอนเน่าๆ ที่ไม่ได้เก็บมาสองวันสองคืนเต็มๆ

 

ไปไหน?”

 

มัวแต่เศร้าทำห่าไรวะ let’s party tonight จ้าาา

 

หลุดขำออกมาเล็กน้อยกับสำเนียงอิ๊งของไอ้แฮชาน จะว่าไปแล้วตั้งแต่มันเข้ามาในห้องนี่ทำเอาผมลืมความเศร้าหมองก่อนหน้าไปจนหมด(เพราะมัวแต่รบกัน) เนี่ยแหละมั้งข้อดีของการมีมันเป็นเพื่อน เพิ่งจะเห็นทำตัวมีประโยชน์จริงๆจังๆก็ตอนนี้

 

 

เพื่อนดีๆ แม่งมีคนเดียวก็เกินพอแล้วอะ

 

ว้อยย! พูดอะไรขนลุก

 

 

 

 

tbc.

 

ดราม่าได้ไม่นานจริงๆค่ะฟิคเรื่องนี้ ._.

 #สิบคำถามมาร์คมิน 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

489 ความคิดเห็น

  1. #463 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 22:56
    แจมมม ให้อภัยมาร์คเถอะะะะ
    #463
    0
  2. #416 Piny Park (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 20:42
    มาร์คบอกแจมเถอะนะไม่อยากให้แจมคิดมาก รักแฮชเลยตอนนี้
    #416
    0
  3. #398 SrikmoS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 17:42
    ฮือชอบความสัมพันธ์ของแฮชมินอ่ะ เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันจริงๆ คำพูดไม่ดูดีมากแต่การกระทำมันฟ้องอ่ะว่าหวังดีต่อกันและกัน แจมินรีบๆหายโกรธมาร์คนะ ป่านนี้ว้าวุ่นแล้ววว
    #398
    0
  4. #363 HaKuRo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 17:26
    แฮชนี่เป็นเพื่อนที่ดีอ่ะ ชอบบบบ
    ม้าครีบๆมาเคลียร์เร้ววว
    #363
    0
  5. #317 Marbelz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 11:33
    โอ๋นะแจมมม ดีกันไวๆนะ
    #317
    0
  6. #316 คุงแม่น้องแจม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 04:02
    คืนดีกันเร็วๆน้าา
    #316
    0
  7. #315 earth0430 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 13:21
    รออ่านต่อจ้าสู้นะคะไรท์
    #315
    0
  8. #309 Exo12Jula (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 08:32
    ฮาตรงมาร์คชานโดนจับจิ้น55555555555 สงสารรรรรรร
    #309
    0
  9. #306 _malii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 23:49
    หงึ ;__; เอาจริงๆถ้าเราเป็นแจมินเราก็คงโกรธแหละ ในมุมของเราคือเรารู้ว่ามาร์คเจออะไรมาไง แต่แจมินคือไม่ แจมินไม่รู้ ความรู้สึกก็คงเหมือนถูกหลอกแหละ ไว้แจมินพร้อมจะฟังมาร์คเมื่อไหร่มันอาจจะดีขึ้นก็ได้ เนอะ .__. พี่มาร์คสู่ๆ ง้อเมียด่วนๆเลยครับ
    #306
    0
  10. #305 palloy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 17:27
    เข้าใจแจมินมากๆเลยไว้ใจมาตลอดแต่เหมือนโดนหักหลัง แต่ก็เข้าใจมาร์คเหมือนกันคงอยากจะบอกอยู่แล้วแต่แจมินดันมาเห็นก่อนมาร์คคงไม่ได้ตั้งใจปิดไปตลอดสู่สู่เด้อ แต่ขำแฮชอย่าให้ทนความเผือกไปมากกว่านี้เลย5555555 อยากรู้เรื่อเพื่อใจจะขาดหลัวเพื่อนมาวอแวขนาดนี้555555555 เลสโกปาร์ตี้คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม
    #305
    0
  11. #304 Innocence (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 12:36
    น้องแฮชชชชช คนดีของพี่ ฮือออ แจมินฟังมาร์คก่อนนะลูกขา แต่เอาเป็นว่าปาร์ตี้ก่อนละกัน 555555
    #304
    0
  12. #294 TENTEN_NAJAM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 10:53
    สสารมัค สงสารแจมด้วยย
    แจมฟังมาร์คก่อนนน รีบคืนดีกันะๆๆ
    มีเพื่อนดี มันก็ดีอย่านี้แหละ
    ทำให้คลายเศร้าไปเยอะเลยย
    ไปปาร์ตี้กันนนน!
    #294
    0
  13. #290 บีเมะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 06:54
    สงสารแจมินนนน สภาพแย่เลยลูก แต่แฮชนี่ดีอะ รักเพื่อนดีจังเลย แงงงง้ แม้ปากบอกมาเผือกแต่ที่จริงก็เป็นห่วงด้วยปนๆมานิดนึงใช่มะะะ มาร์คก็น่าสงสาร พยายามเข้าทุกคน ;;_;;
    #290
    0
  14. #289 SonetA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 06:49
    พิมะ ไม่ทันพูดอะไรเลยจริงๆ  
    ตลกแฮช ปลอบใจได้กวนมาก
    #289
    0
  15. #288 อิงอิง มายเบบี้ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 02:28
    หู้ย รีบๆดีกันได้แล้วคร้าบ สงสารทั้งมาร์คและแจมเลย ฮือ ุยกันดีๆนะ
    #288
    0
  16. #287 hnoey♡ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 01:43
    มาร์คลีมาดเเมนแฮนซั่มมากค่ะ อยากกรี๊ดๆๆๆๆๆๆ
    #287
    0
  17. #286 Atom Nutkamon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 01:06
    ขำมาร์คแฮช555555555
    #286
    0
  18. #285 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 23:44
    ไปง้อกันที่partyเลยจ้า
    #285
    0
  19. #284 Realpps (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 23:12
    แฮชจะโดนเคลมแทน โอย5555555555555555555แจมินฟังมาร์คหน่อยนะ มาร์คมีเหตุผลจริงๆ ฮือ มาร์ครักหนูนะลูก กอดโอ๋นะ ;0;
    #284
    0
  20. #283 puzzle97 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 23:07
    ดีกันเร้วๆน้า
    #283
    0
  21. #282 oohseann (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 23:03
    ฮือออ รีกแฮชที่สึดเลย ต่อจากนี้มาร์ครีบมาง้อแจมินเร็วว คืนดีกันไวๆนะ แจมินรักมาร์คขนาดนี้แล้วอ่ะ อย่าทะเลาะกันเลย
    #282
    0