(NCT) 10 Questions l MarkMin

ตอนที่ 11 : Q : 6 เคยมีความลับกันบ้างปะ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    19 มี.ค. 60


6. เคยมีความลับกันบ้างปะ?

 

 

 

ผมเดินงัวเงียออกมานอกห้อง ขยี้ตาที่ยังไม่ตื่นเต็มตาดีให้เพ่งมองไปที่ไอ้แฮชานที่กำลังรินนมอยู่ในครัว พอเห็นว่าเป็นผมที่เดินข้างมาก็มีน้ำใจรินใส่อีกแก้วแล้วยื่นให้

 

ไง หลับสบายมะส่ายหัวปฏิเสธจนเส้นผมยุ่งกระจาย จริงๆตอนหลับไปแล้วน่ะไม่รู้เรื่องหรอกแต่พอตื่นมาแล้วโคตรปวดหัว น่าจะเป็นผลพวงมาจากดื่มหนักไปเมื่อคืนแน่ๆ

 

ปวดหัว

 

ผมว่าพลางทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆมัน เบ้หน้าเล็กน้อยที่รสชาติของนมหวานติดปลายลิ้นจนรู้สึกเลี่ยน สุดท้ายก็วางทิ้งไว้บนโต๊ะและหันมามองไอ้เพื่อนตัวดีแทน ผงะไปนิดหน่อยเมื่อเห็นมันจ้องมาอยู่ก่อนแล้ว

 

อะไร?”

 

ไม่ใช่อย่างที่เห็นแล้วมั้งพวกมึงอะนิ่งไปชั่วอึดใจ ขณะใช้สมองทื่อๆประมวลผลคำพูดของมัน

 

ก็เพื่อนกันธรรมดา เมื่อไหร่มึงจะเลิกจับผิดเนี่ย

 

ธรรมดาห่าไรนอนกอดกันกลม

 

นี่มึงแอบเข้าห้องคนอื่น?ผมเบิกตากว้างมองมันอย่างอึ้งๆ หัวใจเต้นถี่รัวราวกับกำลังทำความผิด

 

ไม่งั้นกูจะได้เห็นมั้ยล่ะ

 

โอเค...หมดคำจะพูด

 

 


 

ตกใจไม่น้อยที่ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นว่ากำลังนอนกอดกับไอ้มาร์คอยู่ ผมนอนชั่งใจอยู่นานว่าจะผลักมันออกหรือถีบลงไปเลยดี แต่สุดท้ายก็ได้แต่นอนนิ่งๆคิดไม่ตกเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืน

 

ผมกับมันกลับมาบ้านตอนตีหนึ่งกว่าๆ แน่นอนว่าครอบครัวไอ้แฮชานเข้านอนกันไปหมดแล้ว ตลอดทางไม่มีใครคิดจะปริปากพูดอะไรออกมานอกเสียจากเดินเคียงข้างกันมาอย่างเงียบๆ ผมเป็นฝ่ายไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนและออกมานอนเล่นบนเตียงขณะที่ไอ้มาร์คเป็นลุกขึ้นไปอาบน้ำบ้าง

 

คืนนี้อากาศลงอุณหภูมิลงมากกว่าปกติทำให้ทั้งห้องถูกปกคลุมไปด้วยความเย็น โชคร้ายที่ในห้องนี้ไม่มีฮีตเตอร์ ผมเหลือบมองไอ้มาร์คที่กำลังวุ่นอยู่กับการจัดที่นอนบนพื้น จริงๆก็มีเพียงแค่หมอนหนึ่งใบนั่นแหละ ไม่มีผ้าห่ม ไม่มีฟูกที่นอน ไม่มีห่าอะไรเลย ก็อย่างที่บอกว่ามีเพียงเตียงคู่สำหรับนอนสองคนที่มีอุปกรณ์การนอนเพียงอย่างละหนึ่งชิ้น

 

นอนชั่งใจอยู่นานก็ตัดสินใจลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิจ้องมองไอ้คนที่นอนหันมาหาเตียงคุดคู้เป็นกุ้งยิ่งพาลให้เผลอถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้ตัว สุดท้ายผมก็ทำในสิ่งที่ไม่นึกเชื่อตัวเองว่าจะเป็นฝ่ายพูดมันออกมา

 

ไอ้มาร์ค...ขึ้นมานอนบนนี้เท่านั้นแหละไอ้คนที่แสร้งทำเป็นหลับก็รีบเด้งตัวขึ้นมานอนด้วยกันบนเตียงอย่างรวดเร็วคล้ายกับรอจังหวะนี้อยู่ก่อนแล้ว

 

เรานอนกันนิ่งๆโดยมีหมอนข้างคั้นกลางเอาไว้ ผมค่อยๆปิดเปลือกตาลงอย่างเชื่องช้าปล่อยให้ร่างกายที่แสนอ่อนล้ามาทั้งวันได้หลับพักผ่อนเสียที แต่แล้วท่ามกลางความเงียบกับได้ยินเสียงของไอ้มาร์คอย่างชัดเจนแม้มันจะพูดเพียงแผ่วเบา

 

ฝันดีนะผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ปล่อยให้มันคิดว่าผมหลับไปแล้ว

 


ก็นั่นแหละ...สุดท้ายตื่นมาก็นอนกอดกันเฉย ไม่รู้ว่าหมอนข้างถูกอันตรธานหายไปได้ยังไง

 


 

 

พวกมึงเป็นอะไรกันแน่วะ

 

“…..”

 

บอกมาเหอะ กูไม่บอกใครหรอกเชื่อก็ควายล่ะ ผมเถียงในใจ

 

จะเป็นห่าอะไรล่ะ เพื่อนไงวะไอ้แฮชานทำสีหน้าไม่เชื่ออยู่ดีแต่ไม่ได้พูดอะไร มันเหลือบมองไปข้างหลังผมที่พอจะเดาออกได้ไม่ยากว่าเป็นใคร เพราะรอยยิ้มเผล่ของมันทำให้ผมนึกอยากจะลุกออกไปจากตรงนี้เสียเดี๋ยวนั้น

 

งั้นกูไปถามไอ้มาร์คเองผมหน้าซีดเมื่อมันลุกไปหาไอ้มาร์ค คนถูกพาดพิงเหลือบมองผมเล็กน้อยหลังฟังคำถามหน้าด้านๆของไอ้เวรแฮชาน

 

มันเงียบ เงียบมากๆจนกลายเป็นผมเองที่ใจหาย แต่ไม่นานดวงตาของมันก็หยีลงพร้อมกับรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัว

 

เราเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ ไม่มีไรอะไรหรอก

 

ไม่ชอบแบบนี้เลยว่ะ….

 


 

 

 

ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วหลังจากที่ไปออกทริปกับครอบครัวไอ้แฮชาน ทุกอย่างรอบตัวก็ดูจะกลับเข้าสู่สภาวะปกติยกเว้นก็แต่ความรู้สึกของผมเนี่ยแหละที่รู้สึกพักนี้จะแปรป่วนบ่อยๆ เดี๋ยวดีเดี๋ยวหงุดหงิดสลับกันไปในแต่ละวัน

 

ไม่อร่อยหรอ

 

เจ้าของคำถามนั่งจ้องผมตาแป๋ว ผมกับไอ้มาร์คเรามานั่งทานมื้อเที่ยงด้วยกัน(แอบไอ้แฮชานมา) ตั้งแต่กลับมามันก็ทำตัวเป็นปกติทุกอย่างเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น และนั่นแหละคือสาเหตุที่ทำให้ผมหงุดหงิดอยู่บ่อยๆ

 

ก็พอรู้มาบ้างว่าคนเมามักจะพูดความจริงทั้งจากประสบการณ์ตรงและคำบอกเล่าในวงเหล้า แต่ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันในตอนนั้นเมาในระดับไหน จริงอยู่ที่มันดื่มหนักพอๆกับผม แต่ดูมันก็มีสติดีครบถ้วน และนั่นยิ่งตอกย้ำให้ผมรู้สึกแย่ เพราะเพียงหวนนึกถึงทีไรก็ไม่สามารถผลักไสแววตาตัดพ้อระคนเจ็บปวดของมันให้ออกไปได้เสียที

 

ผมไม่รู้หรอกว่ามันจริงจังกับผมไปถึงขั้นไหนแล้ว แต่การที่ผู้ชายคนหนึ่งจะยอมพูดคำว่า รักออกมาได้แม่งก็ไม่ธรรมดาแล้วว่ะ  

 

แจมินจ้องหน้าเราทำไมหรอเป็นอีกครั้งที่น้ำเสียงทุ้มๆของมันเอ่ยถามย้ำ พลางจับใบหน้าของตัวเองไปมาพร้อมบ่นพึมพำว่ามีอะไรติดหรือเปล่า  

 

มึงเคยมีแฟนมาก่อนปะไอ้มาร์คดูอึ้งไปเล็กน้อยกับคำถามของผมที่อยู่ๆก็โพล่งถามออกไป

 

ทำไมอยู่ๆถึงถามอะ

 

ตอบดิสีหน้าเรียบเฉยของมันแฝงไปด้วยความกังวลเพียงน้อยนิดก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ

 

แล้วแจมินล่ะ

 

กูเคยคบแต่ผู้หญิงไอ้มาร์คหน้าเสียไปทันที เอาอีกแล้ว สีหน้า แววตาแบบนั้นกลับมาอีกแล้ว แต่ก่อนที่ความอึดอัดจะถาโถมใส่ไปมากกว่านี้ผมก็ชิงเอ่ยขึ้นเสียก่อน

 

กูคิดว่ามันเราควรจะเคลียร์กันให้รู้เรื่องสักที ก่อนจะที่กูจะประสาทแดกไปมากกว่านี้

 

ผมพรูลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่พลางรวบช้อนส้อมเข้าด้วยกัน หมดอารมณ์จะกิน ทอดสายตามองไอ้คนตรงหน้าด้วยความแน่วแน่นก่อนจะเริ่มปริปากพูด

 

ทำไมถึงเป็นกู?”

 

ผมรู้ว่ามันเข้าใจสิ่งที่ผมต้องการจะสื่อ ไม่อย่างงั้นนัยน์ตาแบบเดียวกับคืนนั้นคงไม่ฉายทับซ้ำลงมาในเวลาแบบนี้หรอก

 

เพราะว่าเรารักแจมินไปแล้ว

 

“….”

 

รักแค่แจมิน

 

ผมเงียบ ไอ้มาร์คก็เลยเงียบตาม สีหน้าของมันตอนพูดประโยคเมื่อกี้ออกมาล้วนเต็มไปด้วยความจริงจังจนผมขนลุก แววตาที่วูบหนึ่งปรากฏให้เห็นมันทำให้ผมรู้สึกว่าเป็นอีกมุมหนึ่งที่แทบจะไม่เคยได้เห็นจากมันมาก่อน แต่ก็เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม

 

กูเคยคิดว่าความสัมพันธ์บ้าๆแบบนี้ไม่นานเดี๋ยวก็เลิก

“….”

 

เราสองคนแม่งไม่มีอะไรเข้ากันได้สักอย่าง มึงว่ามั้ย?”

 

ไอ้มาร์คหลบสายตาผม ใบหน้าภายใต้กรอบแว่นนิ่งสนิทเสียจนผมคาดเดาอารมณ์มันไม่ถูกว่ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่  

 

น่าแปลกที่กูปล่อยให้มันเลยเถิดมาถึงขนาดนี้

 

“….” มันยังคงเอาแต่นั่งเสสายตาหลบไปอื่นไม่มีปฏิกิริยาร่วมใดๆ กระทั่ง....

 

แต่มาคิดๆดูแล้ว ลองดูสักตั้งก็คงไม่เสียหายอะไร

 

ใช่...ผมคิดได้ตั้งแต่ที่ปล่อยให้ไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้มาปล้นจูบถึงสองครั้งโดยไม่คิดจะปฏิเสธแล้ว จะมีสักกี่คนกันเชียวที่ปล่อยให้คนที่เกลียดมายืนจูบจนปากแทบเปื่อยแบบนั้น โอเค ยอมรับว่าโคตรตกใจตัวเองแต่ในเมื่อมันเป็นแบบนั้นไปแล้วจะทำไงได้วะ

 

ผมยอมมองข้ามมันทุกอย่างตั้งแต่ความเชื่ออย่างผู้ชายต้องคู่กับผู้หญิง มองข้ามแม้กระทั่งท่าทีหน่อมแหน้มของมันที่กลายเป็นการกระทำที่ดีต่อใจไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้—รู้ตัวอีกทีก็ไม่อยากให้มันไปปฏิบัติแบบนี้กับใครอื่นแล้ว

 

ขอแค่เป็นผม...เป็นผมที่มันจะดูแลแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็โอเค

 


 

นี่มึงไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยหรอผมถามเสียงแข็ง หงุดหงิดนิดหน่อยเพราะหลงนึกว่ามันจะเล่นใหญ่ดีใจเวอร์วังกว่านี้ซะอีก

 

เรากำลังดีใจมากๆ จนพูดไม่ออกต่างหาก

 

จากท่าทีเก็กหน้าขรึมเมื่อครู่ถึงกับหลุดยิ้มขำออกมาจนไอ้แว่นตรงหน้ายิ้มตาม รอยยิ้มกว้างๆกับกรอบแว่นทรงกลมกลายเป็นภาพชินตาที่ผมมักจะเห็นเป็นประจำจากผู้ชายที่ชื่อมาร์คลี นึกภาพไม่มองเหมือนกันว่าถ้าวันหนึ่งมันหายไปผมจะทำยังไง

 

เลิกดีใจแล้วก็ไปกันได้แล้ว จะเข้าเรียนแล้วเนี่ยผมแสร้งเปลี่ยนเรื่อง ทำเป็นเนียนก้มมองนาฬิกาข้อมือคล้ายกับรีบมากทั้งที่ความจริงเหลือเวลาอีกเกือบๆครึ่งชั่วโมง

 


ช่วยได้ไม่ได้ คนมันเขินนี่หว่า


 

ผมมองตามไอ้มาร์คที่รีบวิ่งไปจ่ายเงิน(มันบอกจะเลี้ยงเองนะ เปล่าข่มขู่) ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับเอื้อมมือมากุมฝ่ามือผมเอาไว้

 

เอ่อ...เหลือบมองฝ่ามือตัวเองสลับกับใบหน้าภายใต้กรอบแว่นของมัน ก็ได้แต่อ้ำอึ่งพูดไม่ออก

 

มีอะไรหรอ

 

คือ....มือนึกหงุดหงิดตัวเองไม่น้อยที่อึกอักไม่พูดให้จบๆประโยคสักที นี่ถ้าสลับกันเป็นไอ้มาร์คแทนที่อ้ำอึ่ง ผมนี่เอื้อมมือไปตบหัวทิ่มแล้ว

 

อึดอัดหรอ?” พอมันถามเข้าประเด็นมาผมก็พยักหน้ารับเบาๆ ไอ้มาร์คพยักหน้ารับนิดหน่อยเป็นอันว่าเข้าใจก่อนจะปล่อยมือผม โอ้โหใจกูโหวงเลยครับ

 

ไม่ใช่แบบที่มึงคิดนะ คือกู...กูเขินอะผมอธิบาย มึงโอเคมั้ย ถ้ากูจะขอให้เราคบกันแบบเงียบๆ

 

สีหน้าของไอ้มาร์คบ่งบอกได้ทีว่าไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่กับสิ่งที่ผมพยายามจะสื่อ จนต้องอธิบายต่อ

 

แค่เรารู้กันสองคนอะ เห้ย กูไม่ได้อายที่คบมึง แต่แบบ...มัน กูไม่อยากโดนไอ้แฮชานล้ออะพอเห็นผมตาลีตาเหลือกอธิบายจนลิ้นแทบพันกัน หน้ายับๆของมันก็เปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มบางๆแทน

 

ไม่เป็นไรหรอก แฟนทั้งคนเราตามใจได้อยู่แล้วอื้อหือ...ซื้อได้มั้ยคำพูดที่ชวนเขินของมึงทั้งหมดเนี่ย

 

แค่แจมินใจตรงกับเราก็ไม่รู้จะดีใจยังไงแล้ว

 

ลึกๆ ก็กลัวมันน้อยอกน้อยใจเมื่อตอนนั้นอยู่เหมือนกันที่ไม่ยอมเปิดเผยสถานะออกไปให้คนอื่นรับรู้ แต่พูดออกไปแล้วอะ แถมช่วงเวลาที่โดนไอ้แฮชานล้อนี่แม่งบรรลัยของจริงเลยนะเว้ย ยิ่งกับผมที่ตั้งแง่กับไอ้มาร์คตั้งแต่แรกแล้วด้วย มีหวังล้อแบบอันลิมิเต็ด   

 




 

 

ผมกลับมานั่งเรียนต่อในช่วงบ่าย หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือนั่งหลับนั่นแหละ ยิ่งกับวิชาที่ถูกโฉลกกับอาจารย์ผู้สอนอย่างจอง แจฮยอนด้วยแล้ว อย่าได้หวังเชียวจะตั้งใจเรียนดีๆ

 

เสียงบรรยายน่าเบื่อยังคงพูดเกี่ยวกับทฤษฏีต่างๆนานามากมายไม่รู้จบ เข้าหูบ้างไม่เข้าหูบ้าง กระทั่งถูกสะกิดเบาๆที่ต้นแขนจนต้องขยับหนีสิ่งกวนใจ

 

แจมิน...ไอ้แจมินเสียงไอ้แฮชานดังวอแวอยู่ข้างๆหู จนผมบ่นงึมงำไล่ให้มันหุบปาก

 

มึงตื่นเร็—

 

นักศึกษานา แจมิน ลุกขึ้นครับทว่าเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยแทรกขึ้นมากับทำให้ผมค่อยๆผงกศีรษะขึ้นมามอง สิ่งแรกที่เห็นคือทุกสายตาในห้องต่างจับจ้องมาที่ผมเป็นทางเดียว ก่อนจะมองเลยไปเห็นจองเวรกำลังมองมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่งรอให้ผมลุกขึ้นยืนตามคำสั่ง   

 

และพอผมลุกขึ้นยืนปุ๊ป....

 

ช่วยอธิบายทฤษฏีของ Hoyer & MacInnis ให้ผมฟังด้วยครับ

 

หะ!

 

มึงจะบ้าหรอจองเวร!

 

พออธิบายทฤษฏีผีบ้านั่นไม่ได้ผมนี่ยืนหน้าเด็กเลยครับ หันรีหันขวางหาตัวช่วยแทบไม่ทัน ไอ้แฮชานแม่งก็รีบหลบสายตาคนแรกเลย ครับ..รักกูมาก ขอบคุณ

 

ว่าไงครับนักศึกษา

 

เอ่อ...

 

ผมขออธิบายแทนครับ

 

ท่ามกลางสงครามประสาทระหว่างผมกับจอง แจฮยอนอยู่ๆไอ้มาร์คก็ยกมือขึ้นสุดแขนและลุกขึ้นยืนเตรียมพร้อมอธิบายเต็มที่ แอบเห็นจอง แจฮยอนถอนหายใจนิดหน่อยแต่สุดท้ายก็ยอมพยักหน้าให้ไอ้มาร์คพูด

 

ทฤษฏีของ Hoyer & MacInnis ว่าด้วยเรื่องความต้องการของมุนษย์ แบ่งออกได้ห้าขั้น คือด้านสังคม ไม่เกี่ยวกับสังคม คุณสมบัติ สัญลักษณ์ และความสุขครับ

 

กริบ....

 

กูเนี่ยกริบเลย ค่อยๆเนียนหย่อนก้นนั่งหลังจากที่ไอ้มาร์คพูดจบ

 

 


มีความช่วยเหลือเกื้อกูลกันถูกมะพอก้นผมแตะเก้าอี้ไอ้แฮชานที่เมื่อกี้ไม่แม้แต่จะเหลียวแลก็เอ่ยขึ้นมาลอยๆทันที

 

หุบปากไปไอ้สัส

 

กริบอีกรอบ....

 

 

 

 


 

ทางกลับบ้านวันนี้เงียบเหงาไปกว่าทุกที อาจเป็นเพราะไม่มีไอ้มาร์คตามมาส่ง มันบอกผมว่าติดธุระนิดหน่อยไว้จะพาไปเลี้ยงขนมวันหลัง ก็นั่นแหละ ถึงจะหายหงุดหงิดแต่มันก็เหงาๆอยู่ดี ช่วยไม่ได้นี่หว่า มาทำให้ชินกับการมีคนมาส่งถึงบ้านทำไม พอต้องกลับคนเดียวเลยอดรู้สึกแปลกๆไม่ได้

 

ผมเดินแตะฝุ่นไปเรื่อย ไม่รู้สึกเร่งรีบกลับไปให้ถึงบ้านเท่าไหร่ เพราะยังไงกลับไปก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่แล้ว เพลงในโทรศัพท์ลูกรักก็วนลูปไปเรื่อยกระทั่งกลับมาซ้ำที่เพลงแรกในลิสต์รายการเพลง อีกครั้ง และนั้นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่หางตาผมเหลือบไปเห็นสิ่งผิดปกติในซอกหลืบข้างๆพอดี

 


กลุ่มอันธพาลตีกัน?


 

อืม...น่าจะเป็นอย่างนั้น ผมรีบสาวเท้าให้ออกมาจากบริเวณนั้นโดยเร็ว ไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆเพราะกลัวจะดวงซวยโดนลูกหลงไม่ด้วย แต่ก้าวเท้าเดินต่อไปได้ไม่กี่ก้าวโทนเสียงแหบพร่าที่ตะโกนเรียกชื่อใครบางคนจนดังทะลุผ่านเสียงเพลงเข้ามาในโสตประสาทหูกับสามารถฉุดรั้งปลายเท้าผมให้หยุดยืนอยู่กับที่ได้

 

ผมพยายามปลอบใจตัวเองว่าคนชื่อนั้นอาจจะมีหลายอยู่บนโลกใบนี้ก็ได้ใครจะรู้ แต่ผมมั่นใจว่าคนที่หน้าตาแบบนั้นแม่งมีคนเดียวแน่ๆ

 

...มาร์คลี

 

 

ครับ..ไอ้มาร์คตัวเป็นๆ

 

ไม่ใช้สแตนอิน ไม่ใช้นักแสดงแทน


 

ไอ้เด็กเนิร์ดใส่แว่นที่ผมรู้จักกำลังกระหน่ำรัวหมัดใส่หน้าใครสักคนที่ผมเห็นหน้าไม่ชัดอย่างไม่คิดออมแรง ราวกับเวลาในโลกของผมหยุดหมุนไปชั่วขณะ ยิ่งพอเดินเข้าไปแอบยืนดูใกล้ๆยิ่งไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าจะเป็นมัน...มันจริงๆ

 


นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะ!?

 

 

 

tbc.


#สิบคำถามมาร์คมิน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

489 ความคิดเห็น

  1. #461 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 22:39
    แจมมมม จะไม่โกรธมาร์คใช่มั้ยอ่ะ
    #461
    0
  2. #414 Piny Park (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:27
    เอาแล้ววววว แจมงง แม่ก็งงค่ะ แต่หนูหลบไว้ดีกว่านะเดี๋ยวจุนไคมันเห็น
    #414
    0
  3. #396 SrikmoS (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 17:05
    แงๆๆๆๆทำไมมาร์คดีแบบนี้อ่ะ แต่รู้สึกเหมือนยังรู้จักมาร์คไม่ดีพอ แค่ก็ไม่ใช่คนไม่ดีอ่ะ ยังไงแจมินอย่าโกรธมาร์คน้า
    #396
    0
  4. #373 Pony C (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 02:04
    หนูงงใช่ไหมลูก? แม่ก็งงลูก
    #373
    0
  5. #361 HaKuRo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 17:14
    เอาแล้วม้าคคคคคคค
    โอ้ย น้องแจมต้องโกรธแน่เลยอ่ะ
    #361
    0
  6. #345 PedDep (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 00:07
    ....นี่อึ้งแทนน้องแจม
    #345
    0
  7. #302 Innocence (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 12:18
    เอาล่ะค่ะมาร์คลี ถึงเวลาเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาได้แล้วนะคะ คือ ที่มาร์คตีด้วยนี่พวกจุนไคปะเนี่ย แบบแอบมาดักแจมินงี้
    #302
    0
  8. #280 calpis98 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 00:41
    เอ๋อแดกด้วยคน ถ้าคนมุ้งมิ้งจะต่อยแหลกขนาดนั้น 55555
    #280
    0
  9. #266 _malii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:54
    เออ ถ้านี่เป็นแจมนี่ก็เอ๋ออะ หน่อมแน้มมาตลอด อยู่ดีๆมาเห็นยืนต่อยใครก็ไม่รู้ในซอกตึก ฮือ555555555555555555555555
    #266
    0
  10. #252 Exo12Jula (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:22
    เห็นอีกด้านของมาร์คลีที่ไม่เคยเห็นเป็นนี่ก็อึ้งแดกเหมือนกัน5555555555555 จากตอนแรกดูมุ้งมิ้ง พอมีชกต่อยตีกันนี่อื้อหือออ พี่มาร์คเลยค่ะ555
    #252
    0
  11. #244 SonetA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 06:37
    แจมินคงเงิบไปสามวิแน่เลย ตอนเจอพ่อหน่อมแน้มในความฝัน ต่อยตีกับชาวบ้าน โอ้ยยย 
    #244
    0
  12. #242 fai_fine (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 21:50
    อ้าว ความลับเปิดเผยแล้วพิมัค
    #242
    0
  13. #241 palloy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 09:10
    วรั่ยตายแล้ว....เพิ่งตกลงคบกันจริงจังแต่แจมินกลับไปเจอมาร์คคนติ๋มต่อยคนอื่นอยู่ มาร์ครีบอธิบายมห้แจมินฟังเลย รอ........
    #241
    0
  14. #239 TENTEN_NAJAM (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 08:46
    แจมินยอมเปิดใจแล้ววว แง แต่ก็มาเจอมาร์คในแบบนี้อีก! แจมินจะโกรธไหมอะ ฮืออ
    #239
    0
  15. #238 บีเมะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 07:38
    มาร์คตามใจแล้วก็ยอมแจมินทุกอย่างเลยอะ แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบแต่ก็ยอมทุกอย่างเลยจริงๆ ฮื่อออออออ
    แล้วนี่จะทำยังไง แจมินมาเห็นแล้วนะมาร์ค แงงงงงง
    #238
    0
  16. #237 Terjay9 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 04:12
    ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว
    #237
    0
  17. #236 คุงแม่น้องแจม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 02:20
    ความจริงกำลังจะถูกเปิดเผยแล้วสินะ
    #236
    0
  18. #235 ภรรยาเอ็กโซ94 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 02:15
    อ้าวมาร์คน้องรู้ละนะว่าแกไม่ใสอ่ะ
    #235
    0
  19. #234 fany_baekkii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 01:59
    เอ๋ามาร์ค โป๊ะอะแกรรรรร
    #234
    0
  20. #233 yoongigotnojams (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 01:39
    อะ น้องแจมเจอพี่มาร์คตัวจริงละจ้า เชียร์
    #233
    0
  21. #232 apbp_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:37
    เริ่มอยากรู้ตัวตนของมาร์คแล้วอ่ะ
    #232
    0
  22. #231 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:05
    มา พร้อมเเล้ว นี่ก้อยากรู้เหมือนกันว่ามาร์คเป็นใครมาจากไหน แต่มั่นใจอย่างเดียวว่าชอบแจมินจริงๆ
    #231
    0
  23. #230 ดวงอาทิตย์สีรุ้ง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:47
    เอาอีก ไฟท์อีก เปิดwar!!!!!!
    #230
    0
  24. #228 mmymarklee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:31
    เอร้ยยยยยย ค้างรุนแรงมาก มาต่อไวๆนะคะ สู้ๆๆคับ
    #228
    0
  25. #227 TVXQandAngleSoulMate (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:19
    เอาแล้ววววว
    #227
    0