(NCT) 10 Questions l MarkMin

ตอนที่ 1 : Q : 1 เจอกันได้ไงอะ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    19 ก.พ. 60

1. เจอกันได้ไงอะ? 

 

 

ปาร์ค ซูจิน

 

มาค่ะ

 

คิม โอจอง

 

มาครับ

 

โอ แทฮา

 

มาครับ

 

นา แจมิน

 

“…”

 

สายตาคมละจากใบรายชื่อนักศึกษาก่อนจะกวาดสายตาไปรอบห้องที่เงียบสงัด  กรอบแว่นสีเข้มถูกขยับเล็กน้อยก่อนที่น้ำเสียงทุ้มนุ่มจะเอ่ยเรียกชื่อเดิมซ้ำอีกครั้ง

 

นา แจมิน

 

“…”

 

เจ้าของร่างสูงหน้าชั้นเรียนพรูลมหายใจออกมาอย่างเอือมระอาพลางเรียกชื่อของนักศึกษาคนต่อไปแทนเมื่อไม่เห็นว่าเจ้าของชื่อนั้นจะขานรับใดๆ ก็แหงล่ะ นา แจมินยังไม่โผล่หัวเข้ามานั่งในห้องเลยด้วยซ้ำ

 

จอน ซอฮยอน

 

 

 


 

Rrrrrrrrr

 

สมาร์ทโฟนเครื่องบางแผดเสียงร้องดังลั่นห้องจนคนที่เอาแต่หลับใหลอยู่ขมวดคิ้วเป็นปม พลิกร่างกายไปมาพลางดึงหมอนใบโตขึ้นมาปิดหูตัวเองแน่น

 

Rrrrrrrrr

 

เออ ตื่นแล้วโว้ยยยยย!” โวยวายลั่นก่อนจะควานหาโทรศัพท์ของตัวเองไปทั่วเตียง ทันทีที่ปลายฝ่ามือสัมผัสโดนก็กดรับอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่แม้แต่จะมองรายชื่อคนโทร.เข้ามา

 

โหลกรอกเสียงใส่ปลายสายอย่างขุ่นเคืองทั้งๆที่เปลือกตาทั้งสองข้างยังปิดสนิท

 

(อย่าบอกนะว่ามึงเพิ่งตื่น)  

 

เออกูเพิ่งตื่น มีเหี้ยไรรีบๆพูดมาเสียเวลานอนฉิบหาย

 

(แหมะ พูดดีๆหน่อยได้มั้ยครับ กูอุตส่าห์โทร.มา)

 

นับหนึ่งถึงสาม ไม่งั้นกูวาง

 

(เห้ย! เดี๋ยว ใจเย็นดิวะ) พอผมเงียบ ไอ้คนปลายสายก็พูดเจื้อยแจ้วทันที (ก็วันนี้มึงไม่เข้าชั่วโมงอาจารย์จองอะ เขาบอกว่าถ้ามึงขาดอีกคราวหน้าจะให้เอฟมึง)

 

จองเวรอะนะ

 

(จองศาลาวัดให้มึงเนี่ยแหละถ้ามึงยังขาดวิชาเขาอีกอะ) อดไม่ได้ที่จะเบะปากออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น เอะอะก็เอฟ เอะอะก็ตก โวะ!  

 

เออๆกูรู้ละ แค่นี้นะตัดบทอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะโยนโทรศัพท์ไปข้างตัวและถอนหายใจยาวๆ

 

เบื่อโว้ยยยยยย!

 

กลิ้งไปมาบนเตียงบนเตียงอยู่พักใหญ่ก็หยุดนอนนิ่งๆมองเพดานสีขาวแทน

 

กี่โมงแล้ววะ? ไวเท่าความคิดผมเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มาดูหน้าจออีกครั้งก่อนจะเบิกตากว้าง  เชี่ย! บ่ายแล้วหรอ

 

 



 

ผมตื่น(โคตร)สาย

 

สุดท้ายเลยตัดสินใจโดดเรียนมานั่งกินรามยอนอยู่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยบ้านแทน  ความจริงก็ไม่ได้พิศวาสอยากจะกินนักหรอกถ้าไม่ติดว่าตู้เย็นที่บ้านไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย อีกอย่างร้านนี้ก็อยู่ใกล้ที่สุดในตอนนี้แล้วผมเลยมาฝากท้องที่นี่ตามภาษาคนขี้เกียจ  

 

ใจจริงผมก็ไม่ได้ตั้งใจจะตื่นสายหรอกครับ ถ้าเมื่อคืนไม่เผลอเล่นเกมดึกไปหน่อยกว่าจะได้นอนก็ล่อไปตีสามแถมลืมอีกว่ามีเรียนตอนแปดโมง แต่ไหนๆไปตอนนี้ก็ไม่ทันอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น....เทสิครับรออะไร

 

นั่งกินบะหมี่ต่อไปเรื่อยๆก็เดินเอาขยะที่เหลืออยู่ไปทิ้งลงถังและเดินกลับเข้ามาซอยบ้านตัวเองกะจะนอนพักเอาแรงอีกสักตื่นสองตื่น แม้ว่าเพิ่งจะแหกขี้ตาตื่นออกมาหาอะไรใส่ท้องไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ก็ตาม

 

 

 

Rrrrrrrrr

 

ใครอีกวะบ่นกับตัวเองพลางควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงที่รู้สึกว่าวันนี้จะฮอตผิดปกติ แต่พอเห็นชื่อคนโทรมาเท่านั้นแหละ รู้เลย...

 

ไรอีกอะ

 

(ทำไมทักเพื่อนรักมึงงี้วะ เสียใจนะเนี่ย)

 

สัสแฮช เอาดีๆ

 

(เออกูยอม ข้างมอมีร้านเหล้ามาเปิดใหม่อะ มึงมาหน่อยดิ)

 

จำเป็น?ย้อนถามกลับอย่างเบื่อหน่าย เชี่ยนี่โทร.มาไม่เล่าอะไรไร้สาระก็ชวนผมไปก๊งเหล้าตลอด เห็นกูเป็นคนยังไงวะ พูดละขึ้น!

 

(มากๆ มึงรีบมาเลย แม่งมาสองจ่ายหนึ่งให้ไวให้ว่อง)

 

เอาตรงๆ คือปลายตีนนี่เหยียบอยู่หน้าประตูบ้านแล้วนะ คิดว่ากูยังจะไปหามึงอีกหรอ?

 

หึ! ไอ้แฮชมึงดูถูกกูเกินไปแล้ว!

 

 

 

 

 

โชนแก้วววววววว!”

 

คิกคิก กูว่าละมึงต้องมาไอ้แฮชานว่าอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะกระดกเหล้าในแก้วเอาพรวดๆเหมือนทั้งชีวิตไม่เคยแตะมาก่อน มันคอทองแดงครับ เห็นหน้าโง่ๆงี้แต่เวลาสั่งมาทีนี้เจ้าของร้านแทบจะร่ำไห้  

 

กูมาเพราะมาสองจ่ายหนึ่งเหอะผมบอกปัด พลางกระดกแก้วเหล้าของตัวเองบ้าง อ่า...รสชาติตรึงใจสุดๆ

 

อ๋อเหรอ เพิ่งรู้ว่ามึงเป็นพวกชอบลดแลกแจกแถมอะไรแบบนี้ด้วยมันว่าลอยหน้าลอยตาจนผมต้องง้างตีนขึ้นเตรียมจะถีบมันจริงๆโทษฐานทำตัวน่าหมั่นไส้ 

 

อย่าทำร้ายร่างกายกูนะไอ้แจมิน ร่างกายกูมาค่าเท่าเกรดบีเลยนะเว้ยไอ้แฮชานโวยวายพลางกระเถิบหนีตีนของผมที่คิด(อยาก)จะถีบมันจริงๆ

 

เกรดบีอะไรของมึง มันเมาแล้วหรอ? พูดจาเลอะเทอะ เพิ่งแดกไปแก้วเดียวเองนะไหนชอบอวยว่าตัวเองคอทองแดงไง?  

 

ก็รายงานอาจารย์จองไงจองเวรอีกละกูละเบื่อชื่อนี้ฉิบหาย มึงไม่เข้าวันนี้เลยไม่รู้ว่าเขาสั่งทำรายงานส่งอาทิตย์หน้า

 

แล้วไง

 

ยังจะแล้วไงอีก ถ้ามึงไม่ส่งอีกคราวนี้มึงได้เอฟสมใจอยากแน่ๆไอ้แจมิน

 

กูยังไม่เห็นว่าแม่งจะไปเกี่ยวข้องอะไรกับเกรดบีไรนั่นของมึงเลยไอ้แฮชานฉีกยิ้มก่อนจะเอ่ยต่อเป็นนกแก้วนกขุนทอง

 

ก็ถ้ามึงส่งอย่างน้อยๆ เกรดมึงก็ไม่น่าจะเกินบีเนี่ยแหละ แต่ถ้าหวังเอน้ำหน้าอย่างมึงนี่คงยาก ฮ่าๆๆ

 

เดี๋ยวมึงจะโดน!” ผมยกตีนขึ้นอีกครั้งคราวนี้กะจะถีบมันจริงๆแต่มันกระโดดหลบทัน

 

เอ้า พูดเรื่องจริงทำรับไม่ได้

 

ส่งนิ้วกลางไปให้มันหนึ่งทีงามๆ ก่อนจะหันมาสนใจบรรดาขวดเหล้าบนโต๊ะต่อ ว่าแต่มึงเหอะ รู้สึกสนใจวิชาอาจารย์จองอะไรนั่นเป็นพิเศษเหลือเกินนะ

 

กูก็แค่อยากได้เกรดวิชาแกดีๆนี่หว่า เห็นว่ากดเกรดไม่ใช่ไง เทอมที่แล้วนี่โดนแม่บ่นหูกูยังชาอยู่เลย ดูดิมันว่าพลางยื่นหูมาตรงหน้าชนิดที่เรียกว่าแทบจะทิ่มลูกตาผมกันเลยทีเดียว

 

ไม่ดูเว้ย!” ผมแหวเสียงดังก่อนจะใช้ฝ่ามือดันหน้ามันให้ออกห่าง

 

โธ่ กับเพื่อนกับฝูงทำเกรี้ยวกราดไอ้แฮชานว่าก่อนจะแย่งแก้วเหล้าที่ผมเพิ่งชงเสร็จไปดื่มหน้าตาเฉย แล้วนี่มึงจะทำรายงานปะเนี่ย

 

ไม่รู้ ช่วงนี้กูขี้เกียจมันเบะปากทันทีที่ผมพูดจบ

 

มึงก็ขี้เกียจทุกช่วงอะ ไม่รู้แหละกูจะคู่กับมึงแล้วมึงก็ต้องคู่กับกู โอเค๊?

 

แล้วแต่มึงเออออห่อหมกไปก่อนครับ ทำไม่ทำอันนั้นอีกเรื่องหนึ่ง 

 

หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไร ผมกับไอ้แฮชานต่างก็เอาแต่นั่งก้มหน้าสนใจโทรศัพท์ของตัวเองไปเงียบๆ มีบ้างที่เงยขึ้นมาหยิบแก้วเหล้าไปดื่มและก็กลับไปสนใจโทรศัพท์เหมือนเดิม

 

เชี่ย! น้องเยริเช็คอินที่เดียวกับเราเลยว่ะ

 

น้ำเสียงตื่นเต้นของไอ้แฮชานเรียกให้ผมเงยหน้าขึ้นไปมองมันที่ทำท่าทางระริกระรี้อยู่ข้างๆ ถ้าจำไม่ผิดก็คนคุยเก่ามันนั่นแหละครับ แต่ไม่รู้คุยกันอีท่าไหนถึงได้ห่างกันไปได้

 

ไปหาเลยมะ ส่องขนาดนี้อดประชดไม่ได้ พอเห็นท่าทีของมันนั่งทำหน้าโรคจิตใส่โทรศัพท์ ไถนิ้วขึ้นลงอยู่หน้าเฟสของน้องเขาอยู่เป็นนาทีๆ  

 

ดีล

 

สัสแฮช!” เอื้อมมือไปคว้าคอเสื้อมันแทบไม่ทันพอเห็นแม่งทำท่าจะลุกไปหาน้องเขาจริงๆ  นี่กูประชดมะ?

 

ทำไมหึงกูอ่อ?

 

โครม!

 

และคำตอบของผมก็คือการยันมันลงไปนอนกับพื้น

 

หมดรมย์แดกละแม่ง กูกลับล่ะกลับกันคราวนี้เป็นผมที่ถูกมันคว้าคอเสื้อเอาไว้บ้างจนเสียหลักหน้าแทบคว่ำลงไปจูบพื้น

 

อย่าเนียนครับไอ้สัส ครึ่งๆจ่ายมามันว่าพลางกระดิกมือรัวอย่างกับเจ้าหนี้นอกระบบ

 

โถะ! มึงเห็นกูเป็นคนไง ตังแค่นี้จิ๊บๆว่ะผมยืดอกพูดอย่างห้าวหาญพลางคลำมือไปตามกระเป๋ากางเกงยีนส์

 

แต่ทว่า

 

มึง...กระเป๋าตังกูหาย

 

กระเป๋าตังมึงอยู่ฝั่งนี้ไอ้ควายมันว่าพลางชี้ไปที่กระเป๋ากางเกงอีกฝั่ง

 

อ้าว รู้หรอโห ไรวะแม่งรู้ทันได้ไง?

 

นี่ใคร นี่แฮชานนะครับผม

 

ก็นั่นแหละครับ ถึงได้เป็นเพื่อนกันได้เพราะไม่มีใครจะคบพวกเราแล้ว /รัวเลขห้าทั้งน้ำตา

 

 

 

 

บานประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับตัวผมก้าวตรงมายังโต๊ะคอมตัวเก่ง  จัดการเสียบปลั๊กเปิดเครื่องเรียบร้อย ระหว่างรอบูตเครื่องก็เช็ดผมตัวเองไปพลางๆ

 

เช็ดผมลวกๆอีกสองสามทีก็โยนผ้าขนหนูไว้ข้างโต๊ะคอม ก่อนจะจัดท่านั่งให้สบายแล้วกดเข้าโปรแกรมเกมโปรดทันที เออ! ให้มันรู้ไปสิอายุยี่สิบแล้วยังติดเกมอยู่ เปิดเข้ามาถึงก็เลือกตัวละครที่สู้กันเป็นทีม แน่นอนว่าอย่างผมนี่ต้องตัวที่หล่อที่สุดครับ /เสยผม  

 

เลือกอะไรจนสาแก่ใจก็กดเริ่มเกมอย่างรวดเร็ว คลิ๊กเดินพร้อมสู้อย่างเดียวครับนาทีนี้  ใครขวางหน้าจะฟันให้ไส้ขาดเลยคอยดู แต่...ว่าก็ว่าเถอะนะ ทำไมยิ่งเล่นพลังชีวิตมันถึงได้หดเหลือแค่นี้เองวะ?

 

กึกๆๆๆ

 

เสียงคลิ๊กเม้าส์ดังไม่ขาดสาย ขณะที่สายตาผมก็เอาแต่จับจ้องไปที่เกมตรงหน้าอย่างเอาจริงเอาจังประหนึ่งเข้าไปทำสงครามด้วยเสียเอง

 

อีกนิดเดียว

 

อีกนิด ห...เห้ย!” ลูกตาผมแทบจะถลนออกมานอกเบ้าเมื่อฝ่ายตรงข้ามงัดไม้ตายออกมาสู้จนวินาทีสุดท้าย

 

“x!“

 

กูแพ้เลย

 

 

 

 

M : หวัดดี

 

กำลังคิดอะไรเพลินๆแชทบ๊อกก็เด้งขึ้นมา ผมถึงกับคลี่ยิ้มบางๆเมื่อใครบางคนทักมา

 

JAM : ดี กำลังเซ็งพอดีเลย

 

M : ทำไมหรอ

 

JAM : เมื่อกี้เล่นเกมแพ้อะดิ

 

M : เราก็เพิ่งแพ้มาเหมือนกัน 

 


 

ความจริงก็ไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรด้วยมากหรอก แต่ผมรู้จักกับเขาในเกมนี้เมื่อสัปดาห์ก่อน คุยๆกันแล้วก็ถูกคอดี จนกลายเป็นว่าวันไหนที่เปิดคอมเล่นเกมต้องได้คุยกับอีกฝ่ายทุกทีสิน่า วันไหนไม่ได้คุยนี่เหมือนมาไม่ถึงเกม(ก็เวอร์ไป)

 

 

M : แล้วนี่เมื่อเช้าไม่ตื่นสายหรอ 


 

ถ้าอีกฝ่ายจะรู้ก็ไม่แปลกหรอกครับ ในเมื่อผมดวลเกมกับเขาอยู่จนถึงตีสาม ถ้าจะโทษที่ไม่ยอมตื่นไปเรียนต้องโทษเจ้าตัวเลยครับต้นเหตุที่ทำให้ผมตื่นสาย แต่เอาจริงๆผมแม่งเล่นเพลินเองด้วยแหละ ก็เกมมันสนุกนี่หว่า

 

 

JAM : สายดิ

 

M  : อ้าว งี้ก็เข้าเรียนสายด้วยอะดิ

 

JAM : ไม่ได้ไปเรียนต่างหาก ตื่นสายเลยหยุดเลย

 

M : แบบนี้นี่เอง งั้นวันนี้เราไปนอนก่อนดีกว่าเดี๋ยวเธอจะตื่นสายอีก

 

JAM : เห้ย ไม่เกี่ยวๆเราก็ตื่นสายแบบนี้ทุกวันแหละ

 

M : งั้นหรอ

 

JAM : อืม มาดวลเกมกันต่อเถอะ

 

M : เอางั้นก็ได้

 

 

แชทบ๊อกถูกปิดลงไปหลังจบบทสนทนาสั้นๆระหว่างผมกับอีกฝ่ายที่ไม่รู้แม้แต่ชื่อ เอาตรงๆ ผมก็แอบคิดว่าเขาเป็นผู้หญิง...มั้ง? ก็ไม่เห็นพูดอะไรถ่อยๆแบบผู้ชาย(อย่างผม)เลยนี่หว่า ไอ้ผมจะไปเริ่มพูดแบบนั้นก่อนมันก็ยังไงอยู่ เลยต้องพูดจาภาษาดอกไม้กับอีกฝ่ายไปโดยปริยาย  




tbc.


ฟิคเรื่องนี้รีไรท์มาจากคู่บังชานปี 2014 

ฝากติดตามด้วยนะคะ


#สิบคำถามมาร์คมิน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

489 ความคิดเห็น

  1. #480 yellowpage (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 10:49
    แจมินไม่เอาไม่ดี5555 รักเรียนหน่อยลูกกกก
    #480
    0
  2. #402 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 20:09
    คือไม่ได้คิดว่าแจมเป็นผญ.ไรงี้นะ
    #402
    0
  3. #351 HaKuRo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 13:23
    แฮชแจม ทำไมตลก555555555
    โอ้ย เจ้ามัคทำไมพูดจาน่ารัก เรียกเขาเธอ เนี่ย
    ภาษาดอกไม้5555555
    #351
    0
  4. #310 xxnhhzt68 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 14:47
    นาแจมินนี่เสี่ยงเอฟเหมือนเราเลยนะคะ 555555555
    #310
    0
  5. #291 Innocence (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 10:29
    นาแจมินตั้งใจเรียนด้วยยยย 55555555 นี่ว่ามาร์คก็คิดว่าJAMเป็นผู้หญิงอ่ะ มีเรียกว่าเธอด้วย5555555554
    #291
    0
  6. #250 _malii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:08
    นาแจมินนี่มันสุดยอดจริงๆ5555555555555555555 ตื่นสาย เรียนไม่ทัน เออ แล้วไง เทแม่ง โอย5555555555555555555
    #250
    0
  7. #176 SonetA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 06:30
    โอ้ยย ตลก แจมเอ้ยยย  
    #176
    0
  8. #166 Exo12Jula (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:44
    พูดจาภาษาดอกไม้ โอ้ยขรรมมม555555555
    #166
    0
  9. #154 ขึ้นมันทุกเรือ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:46
    พลิกคาแรคเตอร์มากค่ะเรื่องนี้ ติดตามๆ
    #154
    0
  10. #146 มะเฟื่อง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:49
    หูวว เจอกันในเกมด้วย
    #146
    0
  11. #130 passorna (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:27
    โอ๊ยลูก 55555 สนใจการเรียนหน่อยสิ อย่ามัวแต่เล่นเกม เริ่มรู้จักกับมาร์คจากในนี้สินะ
    #130
    0
  12. #123 คุมะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:23
    ภาษาดอกไม้5555555
    #123
    0
  13. #116 พิ้ง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:55
    เด็กติดเกมสุดนาแจม
    #116
    0
  14. #109 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:23
    เกลียดคำว่าภาษาดอกไม้55
    #109
    0
  15. #108 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:23
    จองที่นั่ง1ที่ จะเริ่มอ่านละ
    #108
    0
  16. #101 SehunMark (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:01
    เริ่มเเล้ะ
    #101
    0
  17. #76 perlitez29 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:28
    แจมแมนมากลูก
    #76
    0
  18. #64 มิ้นท์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:40
    ภาษาดอกไม้555555
    #64
    0
  19. #58 มูมิน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:53
    แจมินแมนมาก
    #58
    0
  20. #47 คุณแจม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:09
    แจมินติดเกมจัง55555
    #47
    0
  21. #36 TENTEN_NAJAM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:38
    แจมแมนมากๆ แถมติดเกมไปอีกลูกก
    #36
    0
  22. #29 ทาสรักมม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:54
    ถ้าแจมินรู้ว่าเอ็มคือมาร์คจะเป็นไงนะ
    #29
    0
  23. #23 น้องแจม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:48
    โอ้ยยัยแจมลูกติดเกมไปอีก
    #23
    0
  24. #9 บีเมะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:42
    โอ้โหหห เจอกันในเกมสะด้วยย แถมยังพูดจาน่ารักใส่กันอีก55555 จะได้เจอกันตอนไหนน้า
    #9
    0
  25. #7 ทาสรักม้าคแจม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:07
    เจอกันในเกมสินะ
    #7
    0