BTS IN LUV - [Jungkook x You] - Best Of Me

ตอนที่ 3 : พี่จีมินอีกแล้วหรอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    20 ก.ค. 61


◇ Best Of Me ◇




◇ 3 ◇


◇ พี่จีมินอีกแล้วหรอ ◇




◇ จองกุก พาร์ท ◇




"หลับตรงนี้อีกแล้วหรอ เดี๋ยวก็ปวดหลังแย่" ผมบ่นคนตัวเล็กที่นั่งหลับคาโต๊ะในห้องรับแขก ผมปัดปรอยผมที่ปรกหน้าเธอเบาๆ เพื่อให้ได้เห็นหน้าเธอชัดขึ้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเจอเธอสภาพนี้ เพราะก่อนที่ผมทำงานเราจะเข้านอนพร้อมกันตลอด แต่ตอนนี้กว่าผมจะเลิกงานก็ดึกแล้ว เจ้าหนอนก็จะอ่านหนังสือจนหลับแบบนี้ เพื่อรอผมทุกคืน แต่น้อยครั้งมากที่จะมาเจอเธอตอนตื่น ก็เจ้านี่ต้องนอนตั้งแต่สามทุ่มนี่เนอะ จะมาทนรอคงไม่ไหว ผมอุ้มคนตัวเล็กแนบอก พาเธอไปนอนที่เตียง ก่อนทิ้งตัวนอนลงข้างร่างบาง


"เหนื่อยมั้ยคะ" ผมหันมองร่างบางที่ลืมตาขึ้นมาถามผมตาแป๋ว


"เหนื่อยครับ แต่เห็นเจ้าหนอนตรงหน้าก็หายเหนื่อยแล้ว" ผมบอก พลางยื่นมือไปยีผมเธอเบาๆ ผมเรียกเธอว่าเจ้าหนอนบ่อยๆ เพราะเธอคือเจ้าหนอนหนังสือของผมไง~


"หิวมั้ย กินอะไรมาหรือยัง"


"พี่จีมินพาไปกินข้าวมาแล้ว" เธอขมวดคิ้วหน่อยๆ ก่อนพยักหน้ารับ


"ขมวดคิ้วทำไม คิดอะไรอยู่ หื้ม?"


"แค่คิดว่าพี่จีมินอีกแล้วหรอ ทำไมเขาใจดีกับนายจัง"


"ก็ฉันเป็นน้องรหัสเขานี่นา ไม่ต้องคิดมากนะ นอนกันเถอะเนอะ" ผมคว้าร่างบางเข้ามากอดแนบอก แล้วหลับไปพร้อมกัน สำหรับผมการมีเธอให้นอนกอดแบบนี้ มันดีที่สุดแล้ว..









"จองกุก พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ"


"ครับพี่จีมิน" ผมหันไปตอบเขาที่เรียกผมสีหน้าจริงจัง ก่อนเดินตามเขาเข้าไปในห้องพนักงาน นี่ผมทำอะไรผิดป่ะวะ จะโดนไล่ออกมั้ยเนี่ย เพิ่งได้ทำงานแค่สามสี่เดือนเองนะ


"พี่จะให้นายมาทำโชว์ให้ร้าน จะร้องเพลง เต้น ทำดีเจ ทำอะไรก็ได้ ตามใจนายเลย แล้วก็จะเพิ่มเงินเดือนให้นายอีกสองเท่าด้วย" เขาบอกพร้อมยกยิ้มให้กับผม


"ครับ?" ผมถามเขากลับด้วบความฉงนปนดีใจ ทำไมอยู่ดีๆ ถึงให้ผมเปลี่ยนตำแหน่ง ไหนจะเพิ่มเงินเดือนสองเท่าอีก ทำไมครับพี่??


"นายจะทำหรือเปล่า?"


"ทำครับ ทำ!" ผมตอบกลับไปอย่างหนักแน่น แม้จะยังคาใจว่ามันน่าจะมีอะไรมากกว่านั้น แต่การได้ทำงานที่ถนัด แถมเงินเดือนขึ้นอีก มันก็ดีเกินกว่าจะหาเหตุผลอะไรมาหักล้างแล้ว~


"แต่พี่ก็มีเรื่องอยากให้นายช่วยด้วย" เขาบอก พร้อมกัดริมฝีปากเบาๆ ด้วยความกังวล นั่นไง ผมว่าแล้วต้องมีอะไรแอบแฝง


"พี่อยากให้นายทำยังไงก็ได้ ให้คนอื่นคิดว่าเราเป็นแฟนกัน" เขาบอกสิ่งที่เขาอยากให้ช่วยออกมา หลังจากที่ผมเงียบเชิงให้เขาพูด แต่พอเขาพูดคราวนี้เงียบแบบไม่มีคำอะไรที่จะพูดออกมาซะงั้น


"เอ่อ.. ทำแบบนั้นทำไมอ่ะพี่"


"พี่อยากให้ใครบางคนเข้าใจผิด" ผมขมวดคิ้วให้กับเหตุผลของเขา ให้เข้าใจผิดเพื่ออะไรอ่ะ แล้วทำไมถึงอยากให้เข้าใจผิด


"ต้องทำนานแค่ไหนพี่"


"ก็จนกว่าคนๆ นั้นจะถอดใจ" คนๆ นั้นคือใครวะ ผมได้แต่คิดอยู่ในใจ แต่ไม่กล้าถามออกไป


"ผมขอปรึกษาแฟนผมก่อนได้มั้ยครับ"


"เฮ้อ~ ปรึกษาเสร็จแล้ว ก็ออกไปตอบพี่ละกัน" เขาบอกเสียงอ่อน ก่อนเดินออกจากห้องพนักงานไป ผมรีบต่อสายหายูทันที แต่เจ้าตัวก็ไม่ยอมรับ สงสัยอ่านหนังสือ แล้วปิดเสียงโทรศัพท์อีกแน่ๆ เจ้าหนอนเอ้ย~


     เอาไงดี พี่จีมินก็รอคำตอบอยู่ ตอบรับไปก่อนไปก่อนเลยดีมั้ย แล้วค่อยไปบอกยูทีหลัง เพราะยังไงก็แค่ทำให้คนอื่นคิดว่าเป็นแฟนเอง ไม่ได้คบกันจริงๆ แถมได้เงินเดือนเพิ่มสองเท่าอีก ยูต้องเข้าใจแน่ๆ เพราะผมกำลังทำเพื่องานแต่งงานในอนาคตของเรา เอาวะ! ทำก็ทำ!!


"พี่จีมิน ผมตกลงจะทำครับ" เมื่อได้ฟังคำตอบผม เขาก็ยกยิ้มให้ผมอย่างโล่งใจ


"ขอบใจนายมาก เราเริ่มวันนี้เลยได้มั้ย"


"เอ่อ.. ครับ ที่นี่ด้วยหรอพี่?"


"ใช่ๆ ทุกที่ที่เราเจอกัน ส่วนโชว์ พี่จะให้นายเริ่มพรุ่งนี้ วันนี้ไปทำงานต่อเถอะ เลิกงานรอกลับพร้อมกันนะ" ผมพยักหน้ารับ ก่อนเดินกลับไปทำงานต่อ ในหัวก็คิดว่าจะอธิบายให้ยูฟังยังไงดี ดูเหมือนเธอจะกังวลเรื่องพี่จีมินอยู่นิดหน่อยด้วย ทำไมผมเพิ่งจะมานึกได้ตอนนี้เนี่ย











◇ ยู พาร์ท ◇




"จองกุก ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปมหา'ลัยสายหรอก" ฉันเรียกเขาที่ยังนอนอ้าปากหวออยู่บนเตียงนิ่งไม่ติงไหว เรียกมาจะสิบรอบแล้วนะ นี่หลับหรือตายคะ??


"จอน จอง กุก ตื่น!!" ฉันตะโกนดังลั่นห้อง ถ้าไม่ได้ตื่นก็ไม่รู้จะว่าไงละ


"อือ~ อีกห้านาทีไม่ได้หรอ" เขาบอกด้วยน้ำเสียงงัวเงียสุดๆ


"อีกหนึ่งนาทีก็ไม่ได้ ลุกเดี๋ยวนี้!"


"มอร์นิ่งคิสกับเบดฮัคของฉันอ่ะ" คนขี้เซาลุกขึ้นมานั่งพูดด้วยใบหน้าที่สะลืมสะลือสุดๆ เบดฮัคก็คือการกอดกันยามเช้าของเราเอง มันเป็นสิ่งที่พวกเราคิดขึ้นมา เพื่อให้ทุกวันมันดูมีอะไรพิเศษ


"เฮ้อ~ ตื่นก็ยาก ยังจะมาเรียกร้องอีก"


"เร็ว~ ไม่งั้นนอนต่อจริงๆ ด้วย" คนบนเตียงพูดด้วยน้ำเสียงงอแง พร้อมอ้าแขนกว้างรอรับอ้อมกอดยามเช้า

ฉันนั่งลงบนเตียงตรงหน้าเขา เขาคว้าร่างฉันเข้าไปกอดไว้หลวมๆ ก่อนจุมพิตที่ริมฝีปากฉันเบาๆ แล้วผละออก


"ได้ชาร์ตพลังแบบนี้ทุกวันมันช่างดีจริงๆ~" เขาพูดพลางยิ้มกว้าง แต่ตาก็ยังคงปิดเหมือนเดิม นี่ได้ชาร์ตพลังจริงหรา~


"ลุกได้แล้วนา ลีลาอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวก็ได้ไปสายกันพอดี อ้อ! ลุกแล้วก็พับผ้าห่มด้วยล่ะ" ฉันบอกคนบนเตียง ก่อนหันหลังเดินไปเตรียมมื้อเช้าในครัว


"ทำไมขี้บ่นจัง นี่ยังไม่แต่งงานกัน ยังขนาดนี้" คำพูดเขาทำให้ฉันหยุดชะงักอยู่กับที่ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกลับไป ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนเดินต่อ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันใครยินเขาบอกแบบนี้ แต่พอได้ยินบ่อยเข้า มันก็อดนอยด์ไม่ได้อ่ะ เฮ้อ~ แค่พูดแค่บอก แต่คนฟังตีความว่าบ่นซะงั้น


"วันนี้นายไปทำงานที่คลับหรือเปล่า" ฉันตะโกนถามเขาที่กำลังแต่งตัวอยู่


"ทำๆ เธอนอนก่อนได้เลยนะ ไม่ต้องรอ" เขาตอบพลางติดกระดุมเสื้อออกมาจากห้อง


"ใกล้สอบแล้วนะ ขอเขากลับเร็วมาอ่านหนังสือบ้างไม่ได้หรอ"


"อ่า~ เธอไม่ต้องห่วงฉันหรอก ยังไงพี่จีมินก็ช่วยติวให้อยู่แล้ว" เขาพูดพลางยิ้มกว้างให้ฉัน เฮ้อ~ พี่จีมินอีกแล้ว เคยได้ยินแต่ชื่อ ไม่เคยเห็นหน้าสักที เขามีตัวตนกับจองกุกมาตั้งแต่เปิดเทอมปีหนึ่งในรั้วมหา'ลัย ไปที่ทำงานที่คลับเขา พากันไปกินข้าวตอนเลิกงาน นี่มีติวกันให้อีก จนตอนนี้จะปิดเทอมปีสองแล้ว ก็ยังสนิทกันไม่เลิก ก็รู้ว่าเขาเป็นพี่รหัสกัน แถมยังเป็นผู้ชายอีก แต่มันก็อดคิดมากไม่ได้นี่สิ


"แล้วปิดเทอมนี้ จะกลับปูซานด้วยกันหรือเปล่า"


"คงไม่อ่ะ ต้องทำงาน~"


"อือ คืนนี้ไปทำงาน ก็อย่าลืมกุญแจห้องล่ะ"


"ถ้าลืมก็ให้เธอมาเปิดให้ไง~" เขาเดินเข้ามาโอบฉันที่ฉันอยู่จากข้างหลัง


"บอกให้นอนก่อน สุดท้ายฉันก็ต้องรอเปิดประตูให้นายทุกที เพราะลืมกุญแจห้องเนี่ย ชิ"


"อ่า~ มันเป็นแผนของฉันหรอกนา มีแฟนรอเปิดประตูให้ตอนเลิกงาน น่ารักจะตาย~" เนี่ย เขาชอบทำตัวน่ารักแบบนี้ตลอด ที่นอยด์เมื่อกี้ก็เลยหายไปเฉย


"ค่า~ ฉันก็รอนายทุกทีแหละ แม้หลายครั้งจะหลับรอก็เถอะ"


"คิดไม่ผิดจริงๆ ที่จะแต่งงานกับคนนี้~" เขาบอกก่อนเดินไปนั่งที่เก้าอี้ประจำตำแหน่ง ก่อนลงมือกินมื้อเช้าที่ฉันเตรียมไว้









"จองกุกอ่า~ วันนี้ฉันจะไปคลับกับลูดานะ ฉลองสอบเสร็จน่ะ" ฉันโทรบอกแฟนหนุ่มทันทีที่ตกลงกับเพื่อนได้ ลูดาก็ย้ายมาเรียนมหา'ลัยเดียวกับฉัน แต่เราอยู่กันคนละคณะ ลูดาเรียนการแสดง ฉันเรียนอักษร ส่วนจองกุกเรียนดนตรี เราสามคนจะไม่ค่อยได้เจอกันที่มหา'ลัยหรอก เพราะตึกมันค่อนข้างจะไกลกัน


(ไปกันสองคนหรอ อันตรายแย่เลย)


"มีเพื่อนในคณะลูดาด้วย ชื่อลิซ่า"


(มีแต่ผู้หญิงเนี่ยนะ ให้ไปดีมั้ยเนี่ย)


"ฉันโทรมาบอกเฉยๆ หรอกนา ยังไงก็ต้องไป แล้วอีกอย่างฉันก็มีเพื่อนอยู่แค่นี้เอง เพื่อนผู้ชายนายก็ไม่ให้คบ จะให้มีผู้ชายไปด้วยได้ไง"


"แก บอกจองกุกว่า แบมแบมกับยูคยอมไปด้วย เขาเป็นเพื่อนลิซ่า จองกุกน่าจะรู้จัก เรียนคณะเดียวกันอ่ะ" ฉันหันไปมองลูดาที่น่าจะแอบฟังฉันคุยโทรศัพท์ สงสัยกลัวว่าฉันจะไม่ได้ไป ถึงช่วยหาบุคคลที่สี่และห้ามาเพิ่มให้


"ลูดาบอกว่า แบมแบมกับยูคยอมไปด้วย"


(แบมแบมกับยูคยอมหรอ งั้นก็โอเค ไปคลับไหน ถึงตอนไหนก็บอกด้วยล่ะ จะกลับก็โทรมา ฉันจะได้ไปรับ แล้วก็แต่งตัวให้มิดชิด อย่าดื่มจนเมา แล้วจะเดินไปไหนก็ชวนเพื่อนไป อย่าไปคนเดียวมันอันตราย เข้าใจมั้ย) ฉันยิ้มให้กับสิ่งที่จองกุกพูดมายาวเหยียด


(นี่ เงียบทำไม เข้าใจที่ฉันบอกหรือเปล่า ต้องทำตามที่บอกรู้มั้ย ถ้าไม่ทำก็ไม่ให้ไปนะ) เขาพูดเสียงเข้ม หลังจากที่ฉันเอาแต่ยิ้มจนลืมตอบสิ่งที่เขาบอกตอนแรก


"สั่งยาวขนาดนั้น ใครจะจำได้ล่ะคะ" ฉันแกล้งพูดแหย่เขา


(ทีอ่านหนังสือเป็นเล่มๆ ยังจำได้เลย ถ้าแค่นี้จำไม่ได้ก็ไม่ต้องไปหรอก กลับไปอ่านหนังสือที่ห้องดีกว่าครับ)


"ฮ่อล~ จอนจองกุก ฉันแค่ล้อเล่นหรอกนา จะทำตามที่บอกทุกอย่างเลย แค่นี้นะ จะกลับไปเปลี่ยนชุดละ"


(โอเค แต่งตัวให้มิดชิดล่ะ ถ่ายรูปส่งมาให้ดูก่อนนะ ว่าผ่านหรือเปล่า)


"จะหวงอะไรขนาดนั้นคะ ฉันก็ไม่ได้สวยสักหน่อย"


(ไม่ได้เกี่ยวว่าสวยไม่สวยถึงต้องหวง แต่เกี่ยวที่ฉันยังไม่ได้เห็น คนอื่นจะมาเห็นก่อนได้ไง จริงๆ ถ้าฉันได้เห็นแล้ว ก็ไม่อยากให้คนอื่นเห็นอยู่ดี หวง!) งื้อ~ ทำไมวันนี้ทำตัวน่ารักขนาดนี้นะ ชอบจังที่เขาขี้หวง ขี้บ่นแบบนี้~


"เข้าใจแล้วๆ เดี๋ยวจะส่งรูปให้ดูนะคะ บาย~" ฉันกดวางสาย ก่อนหันไปมองลูดาที่เอาแต่ยิ้มแซวๆ


"สวีทกันไม่เปลี่ยนเลยนะพวกแกเนี่ย ทำเอาคนโสดอย่างฉันแทบสำลักความหวานตาย"


"ก็นานแล้วนะแก ที่ไม่ได้เป็นแบบนี้ มีวันนี้แหละมาแปลก หรือเขาทำอะไรผิดมาวะ"


"แกก็คิดมาก อยู่ด้วยกันทุกวัน จะเอาอะไรมาสวีทกันนักหนาล่ะ" ฉันพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย ก่อนจะบอกแยกย้ายไปเตรียมตัวไปเจอกันที่คลับตอนค่ำ








* ~ นารึล ซารังฮานึน พอบึน ออ รยอบ จี อันนาโย

ชีกึม โมซึบ คือแดโร นารึล กก อันนาจูเซโย ~

     (วิธีรักฉัน นั้นไม่ยากหรอก แค่กอดฉันไว้แน่นๆ เหมือนที่เธอทำตอนนี้ก็พอ)



~ อูรี นาจุงเอนึน ออตอคเค ทเวล จิน มลราโด
ชองแฮจีจี อันนาซอ คือเก นานึน โชอาโย ~


     (ถึงจะไม่รู้ว่าอนาคตของพวกเราจะเป็นยังไง แต่การไม่ได้เตรียมตัวไว้นั้น ฉันชอบมันนะ)


     เสียงหวานที่ดังขึ้นในคลับที่ฉันเพิ่งก้าวเข้าไป ซึ่งฉันจำได้ดีว่านี่คือเสียงของจองกุก


"เจอตอนทำงานแบบนี้ ดูโตเป็นผู้ใหญ่เลยนะเนี่ย" ฉันพึมพำกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี



~ นัมดึลรี มวอรานึน เค มวอกา จุงโยแฮโย 
ซอโรกา ออบซึม จุกเกทนึนเด มวอรึล โคมินแฮโย 
อูรีฮัมเก ทอ ซารังแฮโด ทเวจันนาโย ~


(คำพูดของคนอื่น มันสำคัญอะไรหรอ เรามีชีวิตอยู่ไม่ได้หากขาดกันไป แล้วปัญหาคืออะไรล่ะ พวกเรารักกันมากขึ้นได้อีกนี่นา)


     ฉันหยุดยืนฟังเขาร้องเพลงอยู่ตรงหน้าร้าน เพื่อรอลูดาที่ยังมาไม่ถึง เพราะเข้าไปก่อน ก็ไม่รู้จะไปอยู่ตรงไหน ไม่ค่อยได้มาที่แบบนี้เท่าไหร่ จะว่าไปก็นานแล้วนะ ที่ไม่ฟังจองกุกร้องเพลงแบบนี้



~ นีกา ทารึน ซารัมมี โชวาจีมยอน 
เนกา นอ ออบนึน เก อิกซุกเคจีมยอน 
คือเตคา โอมยอน คือเตคา ทเวมยอน 
คือเต เฮออ จีมยอน ทเว ~


(หากเธอไปชอบคนอื่น หากฉันเคยชินกับการไม่มีเธอ หากเวลานั้นมาถึง หากมันเกิดขึ้น เราค่อยจากกันตอนนั้นก็ได้)


     ฉันยืนฟังเขาร้องจนจบเพลง กะว่าจะเข้าไปแสดงตัวสักหน่อย แต่ก็ต้องชะงักอยู่ที่เดิม เพราะมีใครคนนึงเดินเข้าไปหาเขาก่อนแล้ว แถมดูท่าทางพวกเขาจะสนิทสนมกันมากด้วย


"ดูพี่จีมินกับจองกุกดิ สวีทกันอีกแล้วอ่ะ" เสียงคนที่เข้ามาใหม่พูดขึ้น ฉันจ้องเขม็งไปที่เวทีที่มีแฟนของฉันอยู่บนนั้น แล้วก็มีผู้ชายหน้าสวยยื่นกุหลาบช่อโตให้เขาอยู่หน้าเวที เขาดูสวยกว่าฉันที่เป็นผู้หญิงแท้ๆ ซะอีก ไหนจะร่างบางๆ นั่นอีก หรือจริงๆ เขาเป็นผู้หญิงที่มาจีบแฟนฉัน?


"กรี๊ด~ ไม่รู้จะอิจฉาใครดีอะ จะอิจฉาน้องจองกุกที่มีพี่จีมินอยู่เคียงข้าง หรืออิจฉาพี่จีมินที่มีน้องจองกุกในครอบครอง~" นี่มันเรื่องอะไรกันอ่ะ ทำไมเขาถึงจับคู่สองคนนั้นแบบนี้ล่ะ ปกติมีอะไรเขาก็บอกนี่นา แบบนี้ถ้าฉันมาเจอไม่กลัวฉันจะเข้าใจผิดหรอ ทำไมอ่ะ ฉันไม่เข้าใจ ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ฉันคิดอย่างน้อยใจ ก่อนตัดสินใจเดินออกจากคลับ


"อ้าวยู แกจะไปไหนอ่ะ" ลูดาถามพร้อมดึงแขนฉันไว้


"ฉันว่าจะกลับแล้วอ่ะแก"


"ทำไมงั้นอ่ะ มาถึงแล้วก็เข้าไปหน่อยดิ"


"ไม่ดีกว่าแก ข้างในนั่นดูไม่ใช่ที่สำหรับฉัน แกไปเหอะ ฉันเห็นลิซ่ามาถึงแล้ว ขอโทษนะที่เทแกอ่ะ ฉันกลับละ"


"เออๆ ถึงคอนโดก็โทรมาบอกด้วยละกัน" ฉันพยักหน้ารับ ก่อนเดินไปป้ายรถเมล์ ทั้งที่เพิ่งมาถึงคลับไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ


     กริ๊ง กริ๊ง~


     - เจ้ากระต่ายกุกกี้ -


     ฉันถอนหายใจเบาๆ ให้กับคนที่โทรเข้ามา


(พัคยู วันนี้พวกเธอมาคลับที่ฉันทำงานนี่นา)


"อือ"


(เมื่อกี้ฉันเจอลูดา เขาบอกว่าเธอกลับไปแล้ว ทำไมรีบกลับล่ะ)


"ฉันไม่อยากดื่ม เลยขอกลับก่อน" ฉันตอบกลับไปห้วนๆ


(แล้วนี่กลับยังไง กลับมาก่อนที่คลับสิ จะได้กลับพร้อมกัน มาดูฉันทำงานไง)


"ไม่ล่ะ เดี๋ยวฉันจะนั่งรถเมล์กลับ นายทำงานเถอะ"


(เสียงเธอแปลกๆ เป็นอะไรหรือเปล่า หื้ม?)


"ไม่ได้เป็นอะไร แค่นี้นะ" ฉันบอก ก่อนกดตัดสายเขาทิ้งทันที เพราะคิดว่าถ้าคุยนาน ฉันคงจะงี่เง่าใส่เขามากกว่านี้แน่

ฉันขึ้นรถเมล์กลับคอนโดพร้อมกับความรู้สึกสับสน คือฉันไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกยังไงกับเหตุการณ์ที่เจอมาเมื่อกี้น่ะสิ..








**Only Then Cover by JK

T
B



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #37 MysoHyso (@MysoHyso) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 16:07
    <p>จีมแกนีทำยูฉันงอนกุก<a><img src="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-12.png" alt="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-12.png"> </a></p>
    #37
    0
  2. #9 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 23:14
    มีงอนกุกแล้ว
    #9
    0
  3. #8 JJK901 (@_jesic89) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 22:09
    โอ้ยยย ทำไมหน่วงอ่ะ นี่รู้สึกหน่วงจนจะร้องอยู่แล้ว ฮือออ มาต่ออีกน้า รออ่านอยู่ค่า สู้ๆ &#10084;
    #8
    0
  4. #7 Luna J. (@valen-n) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 15:45
    งืออออออ น้องฟังกุกก่อนนน จีมอ่า คนอื่นก็มี แงงงง 5555 อินจัด
    #7
    0