คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

3,867

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


3,867

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


154
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 พ.ย. 60 / 21:49 น.
นิยาย Wanna One - [Kuanlin x You] - Boy in Luv Wanna One - [Kuanlin x You] - Boy in Luv | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


เนื่องด้วยตอนนี้ไรท์ติดเด็กโปรดิวซ์หนักมากกกก

และติ่งหนูไลความลินแรงสุดดดดดด

จนต้องขอมาปลดปล่อยเป็นช็อตฟิคสั้น ให้อ่านกันน

ขอแอบนอกใจจื่อเทามาแต่งฟิคให้น้องสักหน่อยนาค้าาา














มารู้จักตัวละครกันค่าาาา














































START & END : 11-05-2017



(c)              Chess theme




เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 พ.ย. 60 / 21:49


 

⋆ Boy in Luv ⋆

 

 

⋆ ทเวโกพา นอเอ โอปา ⋆

 

⋆ ควานลิน พาร์ท ⋆

 

"ควานลิน นายเลิกเล่นเกมแล้วมาตั้งใจอ่านหนังสือดีกว่ามั้ย!" ผมปรายตาไปมองยัยเกาหลีขี้บ่น แล้วก้มเล่นเกมต่อ เธอบ่นผมเรื่องเล่นเกมมาสิบรอบได้แล้วมั้ง แล้วผมก็ไม่ฟังไง ก็ควรจะรู้มั้ยว่า บ่นไปผมก็ไม่ทำอยู่ดี

 

"ทำตัวแบบนี้จะเข้ามหาลัยได้ยังไงกัน" ผมปรายตาไปมองเธออีกครั้ง แค่ไม่อ่านหนังสือสักชั่วโมงคงไม่ถึงกับสอบไม่ติดหรอก เธอก็พูดเว่อร์เกิน

 

"แล้วแต่นายละกัน" เธอพูดพลางเก็บเครื่องเขียนใส่กระเป๋า

 

"เก็บของทำไม"

 

"ฉันจะกลับละ อาจารย์ส่งฉันมาติวให้ แต่นายไม่ตั้งใจอย่างนี้ มันเสียเวลาฉัน ขอตัว" แล้วเธอก็ลุกไปจากโต๊ะ ช่างเธอเถอะ จริงๆ ผมไม่ได้ขอให้มาติวให้สักหน่อย คิดเสร็จผมก็กดเล่นเกมต่อ ผ่านไปสักพักก็เริ่มรู้สึกเบื่อ ผมไม่เคยเบื่อการเล่นเกมเลยนะ สงสัยเพราะไม่มีคนบ่นล่ะมั้ง กลับหอดีกว่า

 

"ยัยเกาหลี!" ผมพูดออกมาด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ตอนเห็นเธอนั่งอยู่กับแดฮวี ไหนบอกจะกลับไง? ผมรีบเดินตรงดิ่งไปหาสองคนนั้น

 

"ไหนบอกจะกลับไง มานั่งจีบอะไรกันตรงนี้" ผมพูดด้วยเสียงแข็งๆ หงุดหงิดโว้ย!

 

"ก็กำลังจะกลับ แต่มาเจอแดฮวีซะก่อน ก็เลยติวต่อ ไม่ได้มานั่งจีบกัน" ผมพยักหน้ารับด้วยสีหน้ากวนๆ

 

"ชิ จะไปไหนก็ไป อย่ามาก่อกวน" เธอย่นจมูกใส่ผม ก่อนหันไปสนใจคนข้างๆ ต่อ

 

"นายมาติวด้วยกันก็ได้นะ เรากำลังติวภาษาเกาหลี นายไม่ค่อยถนัดไม่ใช่หรอ" แดฮวีหันมาบอกผม

 

"ดีเหมือนกัน" แล้วผมก็ยัดเยียดตัวเองไปตรงกลางระหว่างเขาและเธอ

 

"เป็นบ้าอะไรเนี่ย ที่นั่งตั้งเยอะแยะ มาแทรกทำไม" เธอพูดเสียงแข็ง พร้อมกับมองด้วยสีหน้าไม่พอใจ

 

"ก็ฉันอยากนั่งตรงนี้ มันถามได้ทั้งเธอ ทั้งแดฮวี เธอจะบ่นอะไรนักหนา เขายังไม่ว่าอะไรเลย"

 

"ชิ" เอาอีกละ ย่นจมูกใส่อีกแล้ว เดี๋ยวก็บีบซะให้เข็ด!

 

"เลิกเถียงกันได้แล้ว มาติวกันดีกว่า" แล้วการติวที่แสนจะน่าเบื่อก็เริ่มต้นขึ้น เวลาผ่านไปนานแค่ไหนผมไม่รู้ แต่ที่รู้คือ ไม่มีความรู้ใดๆ เข้าหัวผมเลย และอีกอย่างที่ผมรู้คือ ผมเอาแต่มองผู้หญิงข้างๆ แทบจะตลอดเวลา ตอนเธอตั้งใจทำอะไรสักอย่างนี่มันโคตรมีเสน่ห์ พูดมาขนาดนี้แล้ว ผมก็ยอมรับเลยละกัน ว่าชอบเธอ วันที่ผมย้ายมาจากจีน ก็มีสาวๆ มากมายมากรี๊ดกร๊าด มียัยนี่คนเดียวนี่แหละ ที่ไม่สนใจผมเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ แถมยังชอบบ่นผม ชอบทำตัวเย็นชาใส ทำเหมือนผมเป็นเด็กน้อย คอยดูเถอะ ผมจะทำให้เด็กน้อยคนนี้ เป็นแฟนยัยตัวดีให้ได้!

 

"นี่ เขาจะกลับกันละ จะนั่งเหม่ออีกนานมั้ย" เสียงแข็งดึงผมออกจากภวังค์

 

"เย็นแล้ว เธอกลับยังไง"

 

"กลับยังไงก็ได้ ฉันโตแล้ว" เนี่ย เธอก็เป็นซะอย่างนี้อ่ะ

 

"กลับกับฉัน บ้านเราอยู่ติด นายไม่รู้หรอ" แดฮวีตอบ ผมยกไหล่ขึ้น ก็เพิ่งรู้นี่แหละ ผมคงต้องสืบเรื่องเธอให้มากกว่านี้แล้ว

 

"ไปกันเถอะ ยู" แล้วพวกเขาก็เดินเคียงคู่กันออกไป ส่วนผมเดินตีอกชกลมไปตลอดทางที่ไปเอาจักรยานปั่นกลับหอ ทำไมเธอขยันทำให้ผมหงุดหงิดจังวะ!

 

 

 

 


Kuanlin L. : ยัยเกาหลี นอนหรือยัง

     ผมส่งกากาโอทอล์กไปตอนดึก พร้อมกับส่องรูปโปรไฟล์ของเธอระหว่างรอ ความจริงผมก็ส่องมันทุกวันนั่นแหละ ทั้งๆ ที่มันก็เหมือนเดิม แล้วนี่ทำไมไม่ยอมตอบเนี่ย ผมเลื่อนหน้าจอดูเวลา ห้าทุ่มเอง เธอนอนแล้วงั้นหรอ ผมกดเข้าไปดูห้องแชทอีกครั้ง อ้าว! เลขหนึ่งมันหายไปแล้วนี่ เธอตั้งใจอ่านแล้วไม่ตอบผม! ผมต้องหาที่ปรึกษาแล้วล่ะ ว่าผมชอบผู้หญิงคนนึงนี่ต้องทำยังไง

 

Kuanlin L. : พ่อครับ ผมขอถามหน่อย ตอนที่พ่อจีบแม่ทำยังไง แล้วสารภาพรักกับแม่ยังไงครับ

     ผมส่งแชทถามพ่อ พร้อมรอด้วยใจจดใจจ่อ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้รับคำตอบใดๆ กลับมา คืนนี้จะไม่มีใครคุยกับผมเลยใช่มั้ย โอเค จบ ผมนอนก็ได้!

 

 

 

 


Bàba : เขียนจดหมายไง

     ผมเปิดอ่านข้อความของพ่อที่ส่งมาในตอนเช้า

 

Kuanlin L. : ผมควรจะเขียนจดหมายหรอ?

 

Bàba : ไม่ลองก็ไม่รู้ พ่อยังได้แม่มาเป็นแฟนเลย

 

Kuanlin L. : ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ

     สมัยนี้ยังมีคนเขียนจดหมายอยู่อีกหรอ อีกอย่างแผนนี้จะใช้ได้ผลมั้ย เวลาอยู่ต่อหน้าเธอ เธอชอบทำเหมือนผมเป็นธาตุอากาศ เห็นแบบนั้นแล้วผมหงุดหงิดทุกที วันนี้ลองดูอีกทีละกัน
 

 

 

 

 

 

 

"ทำไมเมื่อคืนอ่านข้อความแล้วไม่ตอบ?" ผมถามเธอ ด้วยคำถามที่คาใจ และไม่พอใจหน่อยๆ บางทีผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า ทำไมชอบหงุดหงิดเวลาอยู่ต่อหน้าเธอทุกที

 

"ก็ฉันจะนอน"

 

"จะนอนก็ตอบดิ ว่าจะนอน ไม่ใช่อ่านแล้วไม่ตอบ"

 

"ก็ฉันไม่อยากตอบ เดี๋ยวนายช่วยคุยยาว" คำตอบเธอทำเอาผมแทบคลั่ง เธอเป็นคนที่ผมเถียงยังไงก็ไม่เคยชนะเลยสักครั้ง

 

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวนะ" ผมมองตามเธอ ที่เดินไปเปิดล็อคเกอร์ นี่เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ถึงมาทำแบบนี้กับผม! ผมเดินไปปิดประตูล็อคเกอร์ แล้วจับเธอหมุนให้หลังชนตู้ ก่อนจับไหล่เธอไว้แน่น

 

"นะ นายจะทำอะไร?!" เธอถามอย่างตกใจ

 

"เราต้องคุยกัน!"

 

"ก็คุยสิ จะมาจับฉันไว้ทำไม ปล่อย!"

 

"ไม่มีทาง!"

 

"นายจะทำอะไรยูน่ะ ควานลิน" แดฮวีที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องเรียนพูดขึ้น

 

"ไม่ใช่เรื่องของนาย" ผมปล่อยมือจากไหล่เธอ เปลี่ยนเป็นจับที่ข้อมือเธอแทน แล้วดึงให้เธอเดินตามมา

 

"นายจะพาฉันไปไหน ปล่อยนะ!" เธอพยายามแกะมือผมออก แรงแค่นั้นจะทำอะไรผมได้

 

"ปล่อยเธอนะ ควานลิน ไม่งั้นฉันจะฟ้องครู!" แดฮวีนี่ก็ตามมาไม่เลิก ผมทำเป็นไม่ได้ยินเสียงเขา แล้วจูงมือเธอไปจนถึงดาดฟ้า ก่อนปล่อยมือเธอออก

 

"มีอะไรก็พูดมา!" เธอยังคงพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ

 

"ทำไมเธอไม่รับรู้หัวใจฉันสักที ว่าฉันอยากเป็นโอป้าของเธอ!"

 

"ฮะ? นายจะมาเป็นโอป้าฉันทำไม เกิดก่อนฉันแค่สามสี่วัน" เธอทำหน้างงใส่ผม โอย~ ทำไมแค่นี้ก็ไม่เข้าใจนะ

 

"ถึงเธอจะทำตัวเย็นชาใส่ ทำเป็นไม่สนใจฉัน แต่ฉันก็ยังชอบเธออยู่ดี ทีนี้เข้าใจหรือยัง?!"

 

"นายชอบฉัน??" เธอพูด ก่อนทำตาปริบๆ ใส่ผม

 

"อือ เป็นแฟนกันม่ะ"

 

"ฮะ?!"

 

"ถ้าเราคบกัน แล้วฉันก็เข้ามหาลัยเดียวกับเธอ มันต้องไปได้สวยแน่ๆ" ผมยกยิ้มอย่างมีความสุข

 

"นายเพ้ออะไรเนี่ย ถึงเราคบกัน ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะเข้ามหาลัยเดียวกันได้ แล้วมันก็น่าจะยากสำหรับนายที่วันๆ เอาแต่เล่นเกม ไม่ยอมอ่านหนังสือ" เธอนี่เก่งจริงๆ เรื่องพูดให้คนอื่นรู้สึกแย่เนี่ย

 

"คือเธอปฏิเสธฉัน?"

 

"เปล่านี่" นี่เธอกำลังปั่นหัวผมเล่นอยู่หรือไง?!

 

"แล้วมันยังไง พูดมาเลยดีกว่า ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่" ผมจะหงุดหงิดอีกแล้วนะ!

 

"ถ้านายสอบติดมหาลัยเดียวกับฉัน ฉันจะเป็นแฟนกับนาย" เธอยกยิ้มมุมปากให้ผม ก่อนเดินจากไป นี่ผมต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่เลยนะ ถึงจะสอบเข้ามหาลัยเดียวกับเธอได้ แต่มาถึงขนาดนี้แล้ว ไม่มีอะไรมาหยุดผมได้หรอก!

 

 

 

 

 

 



 

⋆ ยู พาร์ท ⋆
 
 
 

 

     ฉันเดินออกจากดาดฟ้าพร้อมกับหัวใจที่เต้นตูมตามไม่หยุด ไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ ปกติเห็นเขาชอบทำหงุดหงิดใส่ฉันตลอด ฉันเลยทำเย็นชาใส่กลับซะเลย แล้วไหงกลับกลายมาเป็นชอบกันได้ล่ะนี่ อุ๊บ! ฉันหลุดปากไปซะแล้ว ก็อย่างที่อ่านไปนั่นแหละ ฉันชอบเขา ชอบตั้งแต่วันแรกที่เจอเลยก็ว่า ประมาณว่ารักแรกพบแหละ แต่เพราะเขาเป็นหนุ่มฮอต ฉันเลยชอบอยู่เงียบๆ ดีกว่า แต่เขาก็มาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ทำให้ฉันโดนเหล่าแฟนคลับเขม่นหน่อยๆ อ่อ! มาพูดเรื่องที่รอให้เขาสอบเข้ามหาลัยได้ ถึงจะยอมเป็นแฟนด้วย ฉันไม่ได้จะเล่นตัวอะไรหรอกนะ แต่ที่งข้อเสนอนี้ขึ้นมาก็เพื่อตัวเขาทั้งนั้น ควานลินน่ะเก่ง แต่ขาดความตั้งใจไปหน่อย ถ้าเขาชอบฉันจริง เขาต้องทำได้สิ!

 

"ควานลินทำอะไรเธอหรือเปล่า??" แดฮวีถาม พลางจับตัวฉันหมุนไปมา

 

"เขาไม่ได้ทำอะไรฉัน เราแค่คุยกันเฉยๆ"

 

"คุยอะไรกัน ทำไมเธอถึงหน้าแดงขนาดนี้" ฉันยกสองมือขึ้นจับหน้าตัวเอง นอกจากมันจะแดงแล้วนั้น มันยังร้อนฉ่าอีกด้วย งือ~

 

"บนดาดฟ้าแดดมันแรงน่ะ ไปกันเถอะ ใกล้จะเข้าเรียนแล้ว" พูดจบฉันก็เดินนำออกมา ฉันแอบเห็นล่ะ ว่าเขาทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ มันก็ถูกที่เขาไม่เชื่อ โดนลากไปขนาดนั้น แถมกลับมายังหน้าแดงอีก เรากลับมาถึงห้องเรียน ก่อนที่ครูจะเข้าห้อง ด้วยเวลาที่เฉียดฉิว แต่ควานลินนี่สิ ทำไมยังไม่มาสักที หรือเขาจะโดดเรียน

 

"ขออนุญาตครับ" เสียงเขาดังขึ้นจากหน้าประตู ฉันรีบหันไปมองอย่างรวดเร็ว แต่เขาหลบสายตาฉันอ่ะ ทำไมงั้น เขินงี้หรอ?? ตลอดทั้งบ่ายฉันมองเขาบ่อยมากๆ แต่เขาเอาแต่หลบตลอด เขาคิดอะไรอยู่เนี่ย??

 

 



     แล้วหลังจากนั้นเขาก็ห่างหายไปจากชีวิตฉันเลย หรือเขาเข้าใจว่าการที่ฉันตั้งข้อเสนอแบบนั้นคือ การปฏิเสธทางอ้อม ยังไม่ทันที่ความคิดฉันจะหายไป เขาก็เดินผ่านหน้าฉันไปพร้อมกับผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึง เขาคงเปลี่ยนใจไปแล้วสินะ..

 

"เฮ้อ~"

 

"เป็นอะไรยู?" แดฮวีถามขึ้น

 

"เอ่อ.. ฉันขี้เกียจเรียนพิเศษน่ะ แหะๆ"

 

"เธอเนี่ยนะ ขี้เกียจ" เขาทำหน้าไม่เชื่อ

 

"เอ้อ! นั่นใช่ควานลินหรือเปล่า ที่นั่งอยู่กับผู้หญิงน่ะ" เขาชี้ไปทางควานลิน ที่นั่งอยู่อีกฝั่งของร้านกาแฟ ที่ฉันนั่งอยู่กับแดฮวี ฉันพยักหน้ารับ

 

"เธอว่าใช่แฟนเขามั้ย แต่ดูเหมือนผู้หญิงจะแก่กว่าด้วยแหละ พวกเขาดูสวีทกันจังเลย" แดฮวี ทำไมนายขี้เม้าท์ขนาดนี้ คือจริงๆ นี่ก็ปกติของเขาแหละ แต่พอมาเป็นเรื่องของควานลิน มันเลยน่ารำคาญ

 

"ไปเรียนกันเถอะ"

 

"อ้าว เมื่อกี้ยังบอกขี้เกียจอยู่เลย" เขาพูดพลางสาวเท้าตามฉันออกจากร้าน เรื่องควานลินไหนๆ เขาก็เลือกทางอื่นแล้ว ฉันก็ควรเคารพการตัดสินใจเขา เพราะงั้นเลิกคิดเรื่องเขา แล้วเอาเวลามาตั้งใจเรียนดีกว่า จะได้สอบเข้ามหาลัยได้ เข้าใจมั้ยยู..

 

 

 

 

 

 

 

 
⋆ ควานลิน พาร์ท ⋆
 

 

"ควานลินฮยอง ทำไมหน้าเครียดขนาดนั้นล่ะฮะ" จัสตินถามขึ้น เขาเป็นรูมเมทรุ่นน้องที่มาจากจีนเหมือนกับผม

 

"พรุ่งนี้จะสอบซูนึงแล้ว เลยเครียดๆ น่ะ"

 

"แล้วเรียนกับเซจองนูนาไม่โอเคหรอฮะ"

 

"โอเคสิ แต่ก็อดเครียดไม่ได้อยู่ดี"

 

"งั้นฮยองควรไปอ่านหนังสือนะ แต่ผมว่าไปพักผ่อนดีกว่า เซจองนูนาเคยบอกว่า ก่อนสอบเราต้องผ่อนคลายฮะ"

 

"อือ งั้นฮยองไปนอนก่อนละกัน"

 

"ฮะ ฝันดีนะฮะ" เฮ้อ~ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้คุยกับยูเลย เพราะเราต้องเตรียมตัวซูนึงทั้งคู่ เวลาเจอหน้ากัน เธอก็ทำเหมือนไม่เห็นผมบางทีก็เย็นชาใส่ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่เรื่องนั้นเอาไว้เคลียร์ทีหลัง มาเครียดเรื่องสอบก่อนดีกว่า ว่าผมจะสอบติดมั้ย ผมจะได้เป็นแฟนกับเธอหรือเปล่า

 

 

 



     และแล้วการสอบในวันนี้ก็ผ่านไปด้วยดี ผมมั่นใจนะว่าผมทำได้ พี่เซจองติวมาดีนี่นา แต่จะถูกมั้ยนั่นอีกเรื่องนึง ฮะฮะ

 

"ยู" ผมเรียกเธอเสียงดังลั่น เธอหันกลับมามองผมนิ่ง ไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาจากปากเธอ

 

"ไหนๆ ก็สอบเสร็จแล้ว เราไปเที่ยวกันมั้ย"

 

"ไม่ล่ะ ฉันนัดกับแดฮวีไว้แล้ว"

 

"ฮะ? เธอนัดกับฉันตอนไหน?" ยินแดฮวีหันถามเธอ

 

"ตอนนี้ไง ไปกันเถอะ ส่วนนายก็ไปกับแฟนนายเถอะ" แล้วเธอก็ลากแดฮวีออกไป แฟนผมหรอ? ผมไปมีแฟนตอนไหนวะ??

 

"เดี๋ยวก่อน!" ผมวิ่งไปรั้งแขนเธอไว้

 

"แฟนฉัน เธอไปเอามาจากไหน ฉันไม่มีแฟนสักหน่อย"

 

"ก็รุ่นพี่คนนั้นไง ฉันกับยูน่ะ เห็นพวกนายที่ร้านกาแฟ"

 

"รุ่นพี่หรอ?"

 

"ใช่ มีแฟนแล้วก็อย่ามายุ่งกับผู้หญิงคนอื่น" เอาอีกแล้ว เดินหนีอีกแล้วนะ ยัยเกาหลี!

 

"หยุดนะยู เธอต้องฟังฉัน!" ผมตะโกนออกไปดังลั่น จนคนรอบข้างหันมามองเป็นตาเดียว

 

"ฟังอะไร นายพูดเบาๆ ได้มั้ย ฉันอายคน" เธอเดินมากระซิบใกล้ๆ ผมเลยถือโอกาสโอบรอบคอเธอไว้ แล้วกระซิบข้างหูเธอ

 

"นั่นน่ะติวเตอร์ฉันเอง"

 

"ฮะ?!" ผมปล่อยมือออกจากคอเธอ

 

"พอพูดเบาๆ เธอก็ไม่ได้ยิน ฉันจะบอกใหม่ละกันนะ เพราะฉันอยากเป็นแฟนเธอ ฉันเลยต้องไปเรียนพิเศษกับเซจองนูนา เขาเป็นติวเตอร์ของฉัน"

 

"เอ่อ.. เข้าใจแล้ว" เธอพูดพลางก้มหน้ามองพื้นเขินๆ

 

"อ่า~ ที่เธอทำเป็นมองไม่เห็นฉัน เย็นชาใส่ฉัน เพราะคิดว่าฉันมีแฟนแล้วงั้นหรอ"

 

"อือ~" เธอตอบเสียงเบา

 

"น่ารักจัง~" ผมลูบผมเธอเบาๆ

 

"ย่าห์ ฉันยืนอยู่ตรงนี้นะ ช่วยเห็นหัวกันหน่อย เธอคงไม่อยากไปเที่ยวกับฉันแล้วล่ะมั้งยู งั้นฉันกลับก่อนดีกว่า บาย~" พูดจบแดฮวีก็เดินจากไปเลย

 

"เดี๋ยวสิแดฮวี รอฉันก่อน" แล้วเธอก็ทำท่าเหมือนจะวิ่งตามเขาไป

 

"เธอไม่ต้องตามเขาไปหรอกนา ไปเดทกับฉันดีกว่า~"

 

"เดท?"

 

"อื้อ~ คนจะเป็นแฟนกัน เขาต้องผ่านการเดทก่อนทั้งนั้นแหละ"

 

"ใครจะเป็นแฟนนาย จะได้เข้ามหาลัยเดียวกันหรือเปล่าก็ไม่รู้" ถึงเธอจะพูดแบบนั้น แต่เธอก็ยังยิ้มไม่หุบ

 

"เดทไว้ก่อน ได้เป็นมั้ย นั่นเรื่องอนาคต~ ไปกันเถอะ" ผมจูงมือเธอออกจากตรงนั้น แล้วเธอก็ยอมเดินตามมาแต่โดยดี ไม่มีการขัดขืนใดๆ ขอให้ผมสอบติดที่เดียวกับเธอด้วยเถอะ ได้โปรดละ ผมอยากมีแฟนเป็นเธอคนนี้~

 

 

 

 

 

     เมื่อคืนผลสอบออกแล้ว ผมเลยนัดยูขึ้นมาคุยบนดาดฟ้า

 

"เมื่อคืนนายดูผลสอบหรือยัง นายสอบติดหรือเปล่า" ยูถามผม พร้อมด้วยสายตาที่ดูเหมือนจะคาดหวัง ผมเม้มปากสนิท

 

"นายสอบไม่ติดงั้นหรอ" เธอพูดเสียงเบาหวิว

 

"ทำไมเธอดูผิดหวังที่ฉันสอบไม่ติด"

 

"เอ่อ.. ก็ฉัน.. ฉันอยากมีเพื่อนเรียนด้วยนี่นา"

 

"แต่ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนเธอ ฉันอุตส่าตั้งหน้าตั้งตาติวจนสอบติด จะให้เป็นแค่เพื่อนได้ไง เธออย่ามาผิดคำพูดนะ"

 

"ฮะ?! เมื่อกี้นายว่าไงนะ"

 

"เธออย่ามาผิดคำพูดนะ" ผมทวนคำพูดงงๆ

 

"ก่อนหน้านั้นอีก"

 

"จะให้เป็นแค่เพื่อนได้ไง" ผมพูดอีกครั้งด้วยความงงคูณสอง

 

"ก่อนนี้อีก~"

 

"ฉันอุตส่าตั้งหน้าตั้งตาติวจนสอบติด"

 

"นายสอบติด! นายสอบติดจริงๆ หรอ!!"

 

"ก็ใช่น่ะสิ"

 

"เย้~" แล้วเธอก็กระโดดกอดผมแน่น ผมก็เลยถือโอกาสกอดเธอกลับแบบเนียนๆ คึคึคึ

 

"ดีใจขนาดนี้ ก็อยากเป็นแฟนฉันเหมือนกันล่ะซี่~"

 

"อะ.. อะไร" เธอพูดติดขัด พร้อมดันตัวผมออก โธ่~ ผมไม่น่าพูดเลย จะได้กอดเธอนานกว่านี้อีกหน่อย

 

"ฉันสอบติดแล้ว อย่าลืมข้อตกลงล่ะ"

 

"อือ รู้แล้วนา~ นายก็ขอใหม่สิ" เธอพูดแล้วก็ก้มมองพื้นด้วยความเขินอาย ผมเลยช้อนคางเธอขึ้น

 

"ฉันชอบเธอนะ เราเป็นแฟนกันมั้ย แต่เธอน่ะ ต้องเรียกฉันโอป้าด้วยนะ"

 

 

"อื้อ จริงๆ แล้ว ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน ควานลินโอป้า" เธอพูดพลางพยักหน้ารับเบาๆ ผมยิ้มกว้างกับคำตอบของเธอ พลางดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แน่น ขอบคุณในความพยายามของตัวเองที่ทำให้ผมได้สิ่งที่ต้องการ ขอบคุณเธอที่ทำให้ผมทำสิ่งที่ดีต่อตัวเอง ในที่สุดผมมีแฟนเป็นเธอคนนี้แล้ว~
 
 

 

 
 
 
 
 
มันโอเคมั้ยเอ่ย~
 
 ช็อตฟิคเรื่องแรกของเค้าเลยยย
 
 
 
 
 
 
(c)                    Chess theme

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ M I N I - j จากทั้งหมด 27 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 10:41
    ละลายยยยย อรั้ยยย
    #2
    0
  2. #1 byfair (@p-fairrs123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 13:36
    น่ารักเกินไปแล้ววว ฮรุก
    #1
    0