(end) nct : Jaylerr - [JAEYONG]

ตอนที่ 5 : Jaylerr - 04 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 333 ครั้ง
    7 มี.ค. 60

Jaylerr : 4

            แทนนทีนั่งซังกะตายอยู่บนสแตนเชียร์ด้วยสีหน้าแห่งความหดหู่ จิตใจที่เคยเบิกบานกลับห่อเหี่ยวลงเมื่อถูกดินเพื่อนรักลากมาที่สนามบาสคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ถ้าพูดถึงที่นี่จะไม่นึกถึงเจ้าที่เจ้าถิ่นอย่างเจเลอร์ก็คงจะเป็นไปไม่ได้ เพราะแทนนทีถูกดินเพื่อนรักบังคับให้มานั่งรอมันซ้อมบาสอยู่ตั้งแต่ห้าโมงเย็น ถามว่าเสียเวลาชีวิตไหม แทนนทีขอตอบเลยว่ามหาศาล

            ร่างสูงของเจย์วิ่งกลับมาที่สแตนเชียร์อีกครั้งพร้อมกับยกนมดื่มด้วยความกระหายก่อนจะเทน้ำที่เหลือลงบนหน้าตัวเองพร้อมกับสะบัดผมเพื่อความเท่ แทนนทีกรอกตาเป็นเลขแปดในใจถามตัวเองว่าถ้าเกิดเขาถอดรองเท้า Vans คู่นี้ไปโดนหน้าไอ้เจย์ด้วยความตั้งใจ มันจะเดินมาต่อยไหม

            แต่ถ้าต่อยจริงถามว่ากลัวไหม หึ ไม่มีทางไอ้น้อง นี่แทนนทีวิศวะฯนะโทษที

            “ไอ้ดินไปเร็ว แม่กูไลน์มาเร่งแล้ว” เจย์พูดกับดินด้วยน้ำเสียงเท่ๆตามสไตล์ แทนนทีเบะปากมองบนหนึ่งรอบก่อนจะเดินตามดินเพื่อนรักและเจย์ไปแบบเงียบๆ “แล้วแทนไม่มีซ้อมบอลเหรอวันนี้ ปกติเราเห็นซ้อมทุกวัน”

            ยัง ยังจะมีหน้าหันมาคุยกับตูอีก ปล่อยกูเดินอย่างสงบสุขนะเจย์

            “กูโผล่หน้ามานี่ได้ก็แสดงว่าไม่มีซ้อม” อึ้งไปเลยดิมึง แทนนทีกระตุกยิ้มเบาๆเมื่อเจย์หันหน้ากลับไปที่เดิม ไงล่ะ เจอคนคูลตอกหน้ากลับถึงกับพูดไม่ออก อย่าหวังว่าจะได้คำตอบถ้อยคำหวานหูเพราะว่าคนที่จะได้รับการกระทำสุดอบอุ่นจากพี่แทนคือสาวๆเท่านั้น

            Not Jay นะครับ

            เดินมาไม่ไกลรถยนต์สีดำคันหรูที่จอดเด่นสง่าออร่าจับก็ทำเอาแทนนทีตาโตเท่าไข่ห่านอีกครั้ง และแน่นอนว่าไอ้ดินเพื่อนรักไม่มีปัญญาซื้อรถแพงแบบนี้มาขับแน่นอน แทนนทีรู้สึกหมั่นไส้เจย์อีกครั้งเพราะว่านี่คือรถของมันแน่นอน หล่อ รวย มีรถขับ ไหน มึงขาดอะไรอีก

            “ไอ้แทนมึงนั่งข้างหน้ากับไอ้เจย์นะ กูอยากเอนหลัง” ไวกว่าคำพูดดินเพื่อนรักกระชากประตูหลังอย่างแรงพร้อมกับพุ่งเข้าไปทิ้งตัวนอนที่เบาะหลัง ไอ้เวร

            “ขึ้นรถสิแทน จะไปไหม” เจย์หันมาเร่งแทนนทีอีกครั้งเมื่อเห็นแทนนทีกำลังยืนนิ่ง

            “เออ มึงขับดีๆนะเว้ย ถ้ารถคว่ำกูเอามึงตายแน่” แทนนทีชี้หน้าคาดโทษอีกฝ่ายก่อนจะยอมยัดตัวเองลงไปนั่งที่เบาะข้างคนขับอย่างจำยอม

            ตลอดทางแทนนทีไม่พูดอะไรเอาแต่นั่งกอดอกมองทางด้านหน้าเกร็งจนคอแทบเคล็ด สัญญาณไฟแดงปรากฏขึ้นอีกครั้งหลังจากที่เพิ่งผ่านแยกนรกแตกมาเมื่อกี้ กูอยากตายพี่น้อง แค่ต้องมาใช้ออกซิเจนที่เดียวกับไอ้เจย์หายใจก็ลำบากใจพอแล้ว นี่ยังต้องมีเวลาร่วมกับมันอีก

            หันไปมองดินเพื่อนรักทางด้านเบาะหลังก็พบว่าเพื่อนได้ไปเฝ้าเจ้าบนสวรรค์แล้ว

            “บ้านมึงไกลขนาดไหนเนี่ย” จนสุดท้ายแทนนทีก็ทนไม่ไหวเผลอพูดออกมาอย่าลืมตัว สึด กะว่าจะคีพคูลไม่พูดอะไรจนถึงบ้านมัน พลาด บอกเลยว่าพลาด

            “หิวข้าวเหรอ” เจย์... คือบางทีกูแค่ถามระยะทาง

            “ไม่หิว แต่กูเบื่อ” พูดใส่อารมณ์อย่างคนแมนพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น “แล้วรถมึงเนี่ยกล่องทิชชูหมดแล้วทำไมไม่ทิ้ง ขวดน้ำเปล่าอีก มึงสกปรกจังวะ” ไม่พูดเปล่าแทนนทียังใช้นิ้วแมนๆชี้สิ่งของที่หมดแล้วแต่ยังอยู่ในรถ

            “แล้วแทนว่างไหมตอนนี้”

            “เออโคตรว่าง!

            “เก็บรถให้เราสิ เราไม่ค่อยมีเวลา” รอยยิ้มปรากฏตรงหน้าแทนนที ลักยิ้มตรงแก้มทำเอาแทนนทีชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาปกติ ไม่ได้ แค่ลักยิ้มจะตกใจอะไรวะ “ถึงแทนเก็บวันนี้ พรุ่งนี้เราก็ทำรกอยู่ดี”

            “หน้าตาดีซะเปล่าทำตัวสกปรกนะมึงอ่ะ” แทนนทีว่า

            “ชมว่าเราหล่อ?”

            “กูยังไม่ได้พูดอะไรแบบนั้นเลย!” เสียงหัวเราะในลำคอของเจย์ทำเอาแทนนทีหงุดหงิดขึ้นมาอีกรอบ สัญญาณไฟสีแดงเปลี่ยนเป็นสีเขียวเป็นจังหวะเดียวที่เจย์เหยียบคันเร่งอีกครั้ง แทนนทีรู้สึกว่าความเร็วมันเพิ่มขึ้นจากเมื่อกี้แบบโคตรๆจนอดหันไปมองคนขับไม่ได้

            ใบหน้ามุมข้างของคนขับรถที่ชื่อว่าเจย์ทำเอาแทนนทีเผลอมองนานมากกว่าปกติ จนเจ้าตัวรู้สึกว่าถูกจ้อง แทนนทียอมรับว่ามุมข้างนอกจากเขาที่หล่อแล้วจะยอมแบ่งให้ไอ้เจย์หล่อด้วยอีกคน

            “ตกลงเราหล่อจริงๆใช่ไหม แทนมองหน้าเราบ่อยนะ”

            “ปากก็ห้อยยังจะมั่นหน้าอีกนะมึง” แทนนทีพูดแขวะเจย์ไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะเงียบไปทั้งคู่ตลอดทาง แทนนทีได้แต่ก่นด่าตัวเองในใจอย่างผีบ้า แม่ง จะเผลอมองหน้ามันนานทำไมวะ ยอมรับว่าหล่อแต่ยังไงก็น้อยกว่าแทนนทีคนนี้แน่นอน หึ

            แทนนทีเดินลงรถราวกับคนหมดพลัง ความสุขของแทนนทีโดนสูบหายไปหมดตั้งแต่ที่สนามบาส สองขาทอดน่องเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ของไอ้เจย์เงียบๆ เฮ้อ... คือไม่อยากจะยอมรับว่าบ้านแม่งรวยของจริงไง ทำไมวะ คนหน้าตาดีเกิดมาต้องรวยเหรอ รำ

            “มากันแล้วเหรอจ้ะเด็กๆ แม่ทำอาหารรอไว้เยอะแยะเลย” เสียงหวานของผู้หญิงดังขึ้นทำเอาแทนนทีหันไปมองด้วยสัญชาติญาณเสือนักล่าพร้อมกับสายตาที่แพรวพราว “นี่เพื่อนใหม่เจย์ใช่ไหมจ้ะ น่ารักจังเลยลูก”

            นะ... น่ารัก *แทนนทีปาดเหงื่อ*

            “สวัสดีครับคุณน้า ผมชื่อแทนครับ” แทนนทียกมือไหว้ตามมารยาทก่อนจะแนะนำตัวแบบเท่ๆตามสไตล์แทนนทีวิศวะฯไฟฟ้าปีสามให้คุณน้ารู้ว่าแทนนทีคนนี้หล่อขนาดไหน

            “น้าเน้ออะไรกันคะ เรียกแม่ดีกว่าเนอะ” ยอมรับว่าจุดนี้ขนลุกนิดหน่อย

            “ได้ครับ... คุณแม่” แทนนทีพูดพร้อมกับยิ้มให้สาววัยกลางคนตรงหน้า รอยยิ้มที่พร้อมขำของเจย์และดินเพื่อนรักทำเอาแทนนทีรู้สึกอยากกระโดดใส่ยอดหน้าพวกมันทั้งคู่

            แทนนทีนั่งทานอาหารฝีมือของแม่เจย์ด้วยความเอร็ดอร่อย เผลอไปมองลูกชายเจ้าของบ้านที่กำลังตักข้าวกินแบบไม่สนโลกภายนอกหรือสิ่งใดๆนอกจากจานข้าวของตัวเอง แทนนทีหันมามองจานข้าวของตัวเองที่ยังเต็มอยู่แล้วหันไปมองจานข้าวของเจย์ที่หมดไปแล้วหนึ่งรอบ

            ถ้าชวนไปแข่งกินบะหมี่พ่อมึงตายไอ้เจย์ชนะแน่นอน

            หลังจากแทนนทีอิ่มแล้วก็เอ่ยขอบคุณคุณแม่คนสวยพร้อมกับช่วยเก็บจาน แต่ในจังหวะที่กำลังยกจานขึ้นมาเสียงฝนห่าใหญ่ที่สาดลงมาทำเอาแทนนทีหลับตาแล้วภาวนาให้คุณแม่ไม่พูดประโยคที่แทนนทีไม่อยากได้ยินที่สุดในวันนี้

            “ตายแล้ว ฝนตกแบบนี้จะปล่อยให้เจย์ขับรถไปส่งเพื่อนได้ยังไงเนี่ย” เสียงหวานของคุณแม่เอ่ยขึ้นพร้อมกับน้ำตาของแทนนทีที่ไหลรินลงจานข้าวจนแห้งเหือดไปหมด “บ้านของแทนอยู่ไกลไหมลูก ถ้าไกลก็นอนกันที่นี่ดีไหม”

            ไม่ดีครับแม่ แม่อยากเห็นแทนนอนกอดหมอนร้องไห้เหรอ

            “เอ้าไอ้เจย์ฝนตกว่ะ มึงไปส่งพวกกูได้ไหมเนี่ย” ไอ้ดินที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับไอ้เจย์เอ่ยขึ้น ในใจแทนนทีภาวนาให้เจย์พูดประโยคที่อยากได้ยินจนใจแทบขาด

            “แล้วแต่แม่ว่ะ แม่ว่าไงกูก็คงว่างั้น” เจย์พูดขึ้น

            “งั้นคืนนี้น้องดินกับน้องแทนก็นอนกับเจย์ที่นี่นะ แม่ไม่อยากให้เจย์ขับรถตอนฝนตก” และบทสรุปของเรื่องนี้มันก็เป็นแบบนี้ล่ะฮะท่านผู้ชม “นอนที่ห้องเจย์เนอะ”

            แทนนทียกจานในมือเข้าไปในห้องครัวด้วยจิตใจอันห่อเหี่ยวรอบที่สองของวัน น้ำตาลูกผู้ชายมันแทบไหลลงมาในจังหวะที่คุณแม่พูดให้นอนห้องไอ้เจย์ แม่ครับ แม่อาจจะยังไม่รู้ว่าลูกชายแม่มันขี้แกล้งและน่ากลัวขนาดไหน

            เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จเป็นที่เรียบร้อย แทนนทีคนแมนเดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์เดินตามเจย์และดินไปเรื่อยๆจนถึงประตูห้องนอนสีขาวบานใหญ่ ป้ายติดหน้าห้องทำเอาแทนนทีหลุดขำออกมาเบาๆ น้องเจย์โคตรตุ้ดเลย

            “เสื้อผ้าอยู่ในลิ้นชักนะไอ้ดิน มึงเลือกเอาเลย” เจย์พูดเสียงเรียบก่อนจะหันมาหาแทนนที “ถ้าแทนใส่ของเราไม่ได้ก็บอกนะ เราจะหาชุดสมัยมอต้นมาให้ใส่”

            “สมัยนั้นมึงคงผอมสินะ” เจย์ไม่ตอบอะไรได้แต่ยิ้มบางๆกลับไป

            หลังจากแทนนทีอาบน้ำเสร็จก็แตะมือกับดินเพื่อนรักให้ไปอาบต่อ แทนนทีก้มมองชุดที่ตัวเองใส่ก่อนจะถอนหายใจแรงๆออกมา หมดกันความคูล เสื้อลายแมวเนี่ยนะ สาบานทีว่านี่ไม่ได้ล้อเล่น ไอ้เจย์เคยใส่เสื้อผ้าแบบนี้ด้วยเหรอวะ กูเครียด

            และเมื่อแทนนทีเดินมาถึงเตียงนอนหน้าหล่อๆของแทนนทีก็สั่นอย่างแรง ผ้าปูที่นอนลายกัปตันอเมริกาเหมือนมือใหญ่ๆที่ตบหน้าแทนนทีอย่างแรงจนแทบจะหงายด้วยความหมดแรง หยาม นอกจากไอ้เจย์จะหยามความแมนของเขาแล้ว ยังกล้าที่จะหยามเรื่องทีมอีก

            กูทีมไอร่อนแมนโว้ย!!!

            “ถ้าง่วงก็นอนก่อนเลยนะ บนเตียงเลย” เจย์เดินล้วงกระเป๋าเข้ามาบอกด้วยสีหน้านิ่งๆเรียบๆ แทนนทีเสียผมขึ้นมาก่อนจะใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มเป็นจังหวะ

            “มึงคิดว่ากูจะนอนอย่างมีความสุขสินะ”

            “เป็นอะไรอีกคราวนี้ หืม” เจย์เอ่ยถามแทนนทีด้วยโทนเสียงอ่อนๆ “เตียงเราสะอาด สาบานด้วยเกียรติของเจย์ว่าไม่มีสิ่งสกปรกแน่นอน”

            “ไม่ใช่เรื่องนั้น” แทนนทีทำหน้าหงุดหงิด

            “แล้วแทนเป็นอะไรบอกเราหน่อยครับ”

            “มึงทีมกัปตันใช่ไหม” แทนนทีเอ่ยเสียงเขียวพร้อมกับสีหน้าที่พร้อมต่อยทุกเมื่อ ขอแค่ไอ้เจย์เริ่ม เจย์หลุดขำออกมาเพราะเข้าใจแล้วว่าทำไมลูกแมวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาทำหน้าหงุดหงิดแบบนี้ “กูทีมไอร่อนแมนเว้ย กูบอกเลยว่ากูขอไม่นอน”

            “งั้นเราก็บอกเลยว่าเราไม่ไปส่งที่คอนโดฯแน่นอน” เจย์กอดอกมองคนตัวเล็กกว่าพร้อมกับอมยิ้มกับท่าทางเหมือนเด็กไม่ได้ดั่งใจของเเทนนที

            “มีทางเลือกที่ดีกว่าเตียงมึงไหมวะ”

            “มี” แทนนทีรู้สึกว่าตัวเองมีฟามหวังขึ้นมาอีกครั้ง  “งั้นแทนเลือกเอาเองว่าจะนอนบนเตียงนุ่มๆ” เจย์พูดพร้อมกับชี้ไปที่เตียง “นอนบนพื้น”

            “...”

            “หรืออยากนอนบนตัวเรา?”

            และแน่นอนว่าคำตอบที่ดีที่สุดในใจแทนนทีที่ทุกคนย่อมรู้อยู่แล้ว

            “กู...”

            “หืม?”

            “กูชอบนอนพื้นมาก!!!!

 


50%


            บรรยากาศ ณ ลานเกียร์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์กำลังถึงจุดวิกฤตเมื่อแทนนทีกำลังโดนสตรีหน้าอกคัพดียืนร้องไห้ต่อหน้าอย่างน่าสงสาร แทนนทีรู้สึกอยากเข้าไปกอดปลอบด้วยความรักแต่ในเมื่อแทนนทีเลือกเดินจากน้องคัพดีมาแล้ว ก็อย่าไปปลอบให้มีเยื่อใยต่อกัน

            “พี่แทนจะทิ้งหนูจริงๆเหรอคะ ฮึก หนูทำใจไม่ได้” พี่ก็ทำใจไม่ได้น้องเอ๋ย แต่กฎของสามีสาธารณะของพี่คือไม่มั่วแต่ต้องทั่วถึง จะให้พี่มาหมกอยู่กับน้องเพียงผู้เดียวแล้วคนอื่นๆล่ะจ้ะ

            “น้อง...เอ่อ.. น้อง ตะ..” บัดซบ น้องเขาชื่ออะไรกันนะ

            “หนูชื่อแตงกวาค่ะพี่แทน!

            “ใช่ๆน้องแตงกวา” แทนนทีถอนหายใจก่อนจะตั้งสติก่อนสตาร์ทพูด “พี่รู้ว่ามันยากแต่เราเลิกกันแล้วก็คือต้องจบนะครับ อย่าทำร้ายตัวเองแบบนี้เลยนะ”

            แทนนทียังพูดไม่ทันจบประโยคดีแขนล่ำของใครบางคนก็ก็พาดลงบ่นไหล่กว้างๆของแทนนทีคนหล่อคนนี้อย่างจัง แทนนทีหันไปมองด้วยสีหน้าหาเรื่องแบบสุดๆ แต่แล้วลมหนาวและพายุก็โหมกระหน่ำเข้าอย่างหนักเมื่อคนที่บังอาจยกแขนพากไหล่พี่แทนคนนี้คือไอ้เจย์

            “มีอะไรกันหรือเปล่า” เสียงหล่อเอ่ยขึ้น แทนนทีสะบัดไหล่ออกจากแขนของเจย์อย่างแรง ก่อนจะใช้มือปัดบริเวณที่แขนคนตัวสูงกว่าโดน “แค่นี้รังเกียจเหรอแทน เมื่อคืนใส่เสื้อผ้าเรานอนไม่เห็นแทนจะทำท่ารังเกียจ”

            ไอ้เสื้อลายแมวนั่นน่ะเหรอ... หึ อย่าเผลอนะมึง กูเผามันแน่

            “พะ... พี่เจย์” แทนนทีหันขวับไปมองน้องแตงกวาที่เอ่ยชื่อไอ้เจย์อย่างเคลิบเคลิ้มราวกับล่องลอยอยู่บนสวรรค์ชั้นนิมมานรดี “พี่เจย์มาทำอะไรเหรอคะ เดี๋ยวนี้แตงไม่ค่อยเห็นพี่เลย”

            แทนนทีรู้สึกว่ากำลังกลายเป็นอากาศธาตุในเร็วๆนี้ น้องแตงกวาเดินเอาก้นเบียดแทนนทีจนเกือบปลิว แถมยังเอานมคัพดีนั่นไปถูแขนไอ้เจย์ แหม เมื่อกี้ร้องไห้เพราะตูแทบตาย ไอ้เจย์มาทีน้องแตงกวานี่อย่างกับโดนเมอร์ซี่ฮีล* แตงกวาเนเวอร์ดาย!

            “งั้นวันนี้เราไปร้านกาแฟหน้ามอกันดีไหมพี่เจย์” อ้วก แทนนทีอยากจะอ้วกออกมาเป็นดอกลาเวนเดอร์ให้เต็มลานเกียร์ กาฟงกาแฟอะไร โอเลี้ยงก็หรูแล้วมั้ง

            “ไว้คราวหลังนะ ช่วงนี้พี่ยุ่งๆ” ยุ่งห่าไร กูเห็นมึงว่างมาเจ๊าะแจ๊ะกับกูตลอดเวลาไอ้เจย์ แหม แทนนทีคนนี้อยากจะแหมให้ไปถึงยะลา ปัตตานี “งั้นพี่กับแทนไปก่อนนะ แตงกวาตั้งใจเรียนนะครับ”

            พอล่ำลากันเสร็จแทนนทีก็โดนลากออกมาจากจุดเกิดเหตุทันที แทนนทีสะบัดแขนออกอย่างแรงจนเจย์หันมามอง แทนนทีตั้งหน้ามองตรงเอามือล้วงกระเป๋าเดินไปเรื่อยๆโดยไม่สนใจไอ้คนหน้าหล่อที่เดินตามมา ถอยไปพี่จะหล่อ

            “ไงไอ้แทน กับน้องแตงกวาเป็นไงวะ” เมื่อเดินมาถึงจุดที่เพื่อนๆรวมตัวกันอยู่ ไอ้เตวินก็เอ่ยปากแซวคนแรกก่อนจะตามมาด้วยเสียงโห่แซวของพวกแม่ง

            “เป็นไงล่ะไอ้สัด ตอนแรกร้องไห้จะเป็นจะตาย” แทนนทีพูดแล้วหันมามองหน้าเจย์ “พอไอ้เจย์เดินเข้ามาแม่งหายเป็นปลิดทิ้ง กูนี่กรอกตาเป็นรูปเกียร์” ถ้าหากถามแทนนทีว่าสามารถกรอกตาเป็นรูปเกียร์ได้จริงไหม ตอบเลยว่าไม่ ผมพูดเอาเท่

            “เฮ้ยไอ้แทน ได้ข่าวมีสาวมาร้องไห้ง้อเหรอวะ” แทนนทีหันไปมองตามเสียงที่ฟังแล้วดูกวนตีนชวนคิ้วกระตุกแปลกๆ ใบหน้าหล่อดูดีทำให้แทนนทียิ้มออกมาก่อนจะเดินเข้าไปกอดด้วยความรักความคิดถึงจากใจของชายคนหนึ่ง “เฮ้ยๆๆ มึงมากอดกูทำไมเนี่ย โคตรตุ้ด”

            “พี่หมี!” แทนนทีตะโกนชื่อออกมาก่อนจะเข้าไปกอดอีกครั้ง “โหย ผมนึกว่าตายไปแล้วนะเนี่ย หายหน้าไปตั้งนาน ติดเอฟนี่ไปแก้ยัง”

            “มึงใจเย็นไอ้แทน กูยังไม่ตาย” แทนนทีและเดอะแก๊งค์รู้จักพี่หมี หรือ จอห์นนี่บุรุษแห่งคณะวิศวะฯผู้ที่ไม่เคยไปไหนเป็นอย่างดี ปกติคนอื่นเรียนจบภายในสี่ปี จอห์นนี่ย่างก้าวเข้าสู่ปีที่หกไปแล้ว เคยได้ยินเปล่าน้องฉายาพี่หมีปีหก เรียนพร้อมเพื่อนจบพร้อมแพทย์

 

เจย์ยืนมองแทนนทีที่กอดกับคนที่น่าจะเป็นรุ่นพี่ในคณะอย่างสนิทสนมพร้อมกับคิดตาม ปกติแทนนทีไม่เคยให้ผู้ชายคนไหนโดนตัวมากเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเขา แต่กับจอห์นนี่ดันยอมเข้าไปกอดเองแถมยังมีตั้งชื่อเล่นให้กันอีกด้วย นี่เขาควรรู้สึกแบบไหนกันวะ

            “งั้นไปก่อนนะ” เจย์หันไปพูดกับดินเบาๆก่อนจะเดินออกไปทันที แทนนทีที่เพิ่งปล่อยจอห์นนี่ออกจากอ้อมกอดเล็กๆของตัวเองหันหน้าไปมองเจย์ที่อยู่ๆก็เดินออกไปโดยไม่บอกอะไรเขา แต่เดี๋ยว แล้วแทนนทีคนแมนคนนี้จำเป็นต้องรอฟังคำลาจากมันเหรอ ม๊ายๆ ไม่ใช่เลย

            จอห์นนี่คือรุ่นพี่ที่แทนนทีเคารพโคตรๆตั้งแต่แทนนทีเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งใสๆวัยรุ่นชอบ คนทั้งรุ่นให้ฉายาจอห์นนี่ว่า พี่หมีเพราะด้วยขนาดตัวที่ใหญ่โคตร

            “กูจบปีนี้แน่นอน ไม่เห็นหน้ากูแล้วอย่าร้องไห้เป็นตุ้ดแล้วกัน” แทนนทีหัวเราะลั่นเพราะขำกับมุขที่รุ่นพี่ของตนเองเล่น

            “ขอให้จบจริงๆนะพี่ อย่าเป็นพี่หมีปีเจ็ดแล้วกัน”

 

Jaylerr : jaeyong

 

            [บันทึกพิเศษ : เจเลอร์]

            ผมเดินกลับคณะมาด้วยสีหน้าที่ไม่ได้ทำบ่อยๆ สีหน้าเครียดๆน่ะครับ ปกติผมเป็นคนไม่ชอบทำหน้าเครียด เพราะหนึ่งอาจจะมีคนคิดว่าผมเก๊ก และสองผมไม่อยากให้คนที่เห็นหน้าผมเครียดไปกับผมด้วย ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ปกติ ผมกำลังสูญเสียความเป็นตัวเอง

            “ไปวิศวะฯบ่อยแบบนี้มึงย้ายคณะเลยไหมเจย์” ไอ้คุนแซวผมทันมีเมื่อผมเดินเข้ามาให้ห้องวาดแบบ แถมไอ้เพื่อนที่เหลือก็นั่งอมยิ้มจนน่าหมั่นไส้ “โปรเจคมึงน่ะรีบทำ ถ้าเสร็จไม่ทันกูไม่รู้ด้วยนะเว้ย” ใช่ และนี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมรู้สึกเครียด

            ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังเหลวไหลไม่ทำงานที่ได้รับ

            “เออ กูกำลังเร่งทำอยู่” ผมตอบไอ้คุนก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะเขียนแบบโต๊ะประจำของตัวเอง

            ผมสลัดความคิดทั้งหมดออกไปก่อนจะหยิบดินสอกับกระดาษแบบขึ้นมาวาดต่อจากที่ค้างไว้เมื่อคืน อันที่จริงผมทำเสร็จไปเกินครึ่งแล้ว แต่กฎของผมคืองานต้องเสร็จก่อนกำหนด ห้ามให้งานกลายเป็นงานไฟไหม้เด็ดขาด น่าแปลก ภายในเวลาไม่กี่วันผมแหกกฎของตัวเองไปหลายข้อเลย

            “มึงเป็นอะไรวะ ช่วงนี้มึงดูไบโพลาร์นะเจย์” ไอ้โซลหันมาพูดกับผม

            “กูไม่ได้เป็นอะไร”

            “วันก่อนเห็นกลับมาจากวิศวะฯนี่ยิ้มแก้มแตก วันนี้เครียดเฉย”

            “กูไม่ได้มีความสุขตลอดเวลานะเพื่อน” ผมตบบ่าไอ้โซลเบาๆก่อนจะหันกลับมาตั้งใจทำงานอีกครั้ง แต่ประโยคที่ออกมาจากปากของไอ้โซลเล่นเอาผมทำอะไรไม่ถูก

            “มึงชอบเขาจริงๆแล้วเหรอวะ”

            “...”

            “ไอ้เจย์...”

            “กูก็ไม่รู้ว่ะ” ผมตอบมันแบบไม่คิดอะไร แต่ประโยคที่มันพูดออกมานั่นก็ทำเอาผมชะงักไปเหมือนกัน ชอบเหรอวะ ผมว่าไม่ขนาดนั้น ผมแค่อยากแกล้งเฉยๆ เวลาเห็นใครฟอร์มจัดมากๆใครมันจะอดใจไม่แกล้งแกล้งไหว ผมล่ะคนนึงที่มองข้ามการแกล้งแทนไม่ได้

            “เออ จะทำอะไรมึงคิดดีๆนะเว้ย มึงก็รู้ว่าน้องเตนล์ของมึงไม่ได้มาเล่นๆ”

            ใช่ครับ ตอนนี้ผมก็ปวดหัวโคตรๆไม่ได้มาเล่นๆเหมือนกัน

 

 

Jaylerr : jaeyong

 

            แทนนทีนั่งหอบอยู่ข้างสนามหลังจากการซ้อมบอลได้จบลงไปเมื่อสิบนาทีที่แล้ว เหนื่อย บอกได้คำเดียวเลยว่าเหนื่อยสัด วันนี้แทนนทีและทีมซ้อมนานเป็นพิเศษเนื่องจากพรุ่งนี้มีแข่งกับวิศวะฯเครื่องกลเพื่อชิงที่หนึ่งของคณะ บอกเลยว่าทีมไฟฟ้าโคตรเทพ อย่ามาแหยม

            “ไอ้แทนจะไปแดกข้าวกับพวกกูเปล่าวะ” ไอ้ดินเพื่อนรักและเดอะแก๊งค์ยืนยิ้มอยู่ข้างสนามรอแทนนทีคนคูลคนนี้และไอ้ยูตะที่นอนตายอยู่อีกฝั่งของสนามบอล

            “ไปดิวะ รอแปป” แทนนทีลุกเก็บกระเป๋าอย่างรีบร้อน ก่อนจะหันไปตะโกนเรียกยูตะที่นอนเป็นหมาโดนรถทับบนสนามหญ้าอีกฝั่ง

            แทนนทีเดินเข้ามาหาเพื่อนๆด้วยความเท่พร้อมกับเสยผมที่ปรกหน้าออก สายตาของแทนนทีสังเกตเห็นสิ่งที่ขาดหายไปกลุ่มนี้คือไอ้ผู้ชายรวยยิ้มอย่างไอ้เจย์ ไปไหนวะ แต่ก็ดีวันนี้แทนนทีจะได้ใช้ชีวิตแบบวิถีคนแมนอย่างไม่มีใครมาหยาม

            กลุ่มชายวัยรุ่นสี่คนที่หน้าตาดีโคตรๆพากันเดินเข้ามาในร้านอาหารตามสั่ง แทนนทีเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวเดิมที่ชอบนั่งพร้อมกับวางสัมภาระต่างๆลงด้านล่างอย่างไม่ใยดี นาทีนี้มันต้องข้าวเท่านั้น หิวจนไส้แทบบิดเป็นตัวเจย์

            เดี๋ยว... แล้วทำไมต้องเป็นตัวเจย์ ตัวทีโว้ย ตัวที!!

            “อ้าวเอ้ย นั่นไอ้เจย์ใช่ปะวะ” เสียงของไอ้เตวินพูดขึ้นทำเอาแทนนทีรีบหันไปมองด้วยความอยากรู้ขั้นรุนแรง และสายตาดั่งนกอินทรีย์ของแทนนทีก็สแกนหาไอ้เจย์เจอ แต่ก็ต้องรู้สึกแปลกใจที่มันกำลังนั่งยิ้มกินข้าวกับผู้ชายตัวเล็กๆอีกคน แทนนทีไม่เห็นหน้าแต่รู้ว่าหล่อน้อยกว่าเขาแน่นอน

            นั่งแดกข้าวแล้วยิ้มกว้างขนาดนั้นบอกว่าเพื่อนกูจะด่าตอแหลมให้ดู

            “แทนๆ เก็บอาการหน่อยเพื่อนอย่าเพิ่งหึง” ไอ้ยูตะแซวอ้อนตีนแทนนทีพร้อมกับหัวเราะออกมาเมื่อแทนนทีเริ่มทำหน้าหงุดหงิดจริงๆ

            “หึงพ่อมึงดิ กูแค่แปลกใจว่าทำไมวันนี้ไปกินข้าวกับคนนั้น” และคำพูดของแทนนทีก็ทำให้เพื่อนๆหันมามองหน้าอย่างจับผิด “กูหมายถึงว่าปกติมันก็มากินข้าวกับไอ้ดินไง พวกมึงจะมองกูให้ได้อะไรวะ เดี๋ยวกูต่อยเรียงตัว”

            “กูมองหน้าเพราะรอว่าเมื่อไหร่มึงจะสั่งข้าว” ดินพูด

            “พวกกูยังไม่ได้พูดถึงไอ้เจย์เลย” เตวิน

            “หายใจเข้าออกก็เจย์หมดเลยง่ะ” ตบท้ายด้วยไอ้ยูตะ

            แม่ง... ไอ้พวกเพื่อนเลว

            แทนนทีนั่งกอดอกทำหน้าหงุดหงิดเพราะโดนเพื่อนแซว เออ ตกลงกูไม่ใช่เพื่อนพวกมึงอีกต่อไปแล้วใช่ไหม แซะได้แซะดี นิดๆหน่อยๆก็ชงกันจั๊ง! ที่บ้านเปิดกิจการขายชาตรามือเหรอครับ แทนนทีนั่งรอไม่นานข้าวที่สั่งก็มาอยู่ตรงหน้าพร้อมกับกลิ่นที่โคตรสวรรค์

            ไม่รอช้าแทนนทีรีบตักข้าวเข้าปากอย่างรวดเร็ว ทั้งโต๊ะปิดปากเงียบสนิทเนื่องจากได้ข้าวมากิน ความเผ็ดจากผัดกะเพราหมูไม่ใส่ใบกะเพราทำเอาแทนนทียกน้ำดื่มรัวๆไปหลายรอบ และรอบนี้แทนนทีดูดได้เพียงแค่ลม เนื่องจากน้ำหมดแก้ว

            หมดกันความคูล... นี่กูดูดอากาศบรรเทาความเผ็ดเหรอ

            “กินเผ็ดไม่ได้ก็อย่าสั่งเผ็ด” เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับแก้วนมสดปั่นที่วางลงมา แทนนทีไม่รอช้าคว้าแก้วนมสดปั่นดูดอย่างไม่รีรอ ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณไอ้เจย์ ที่ทำให้แทนนทีรอดตายจากอาการเผ็ดที่เผาลิ้นจนแทบไหม้

            “มึงรู้ได้ไงว่ากูนั่งตรงนี้” แทนนทีเอ่ยถามก่อนจะดูดนมสดปั่น

            “ไอ้ดินไลน์มาบอก” สัด นั่งร้านเดียวกันแบบนี้เดินไปบอกก็ได้มั้ง ก็รู้นะว่าโซเชียลเดี๋ยวนี้มันรวดเร็วทันใจ แต่ขอร้องอย่าใช้แบบไม่จำเป็นแบบนี้ที “ดูดนมสดปั่นเพลินเลยนะ”

            “เออดิ กูจะดูดให้หมดไม่ให้มึงกินเลย กูรู้ว่ามึงเพิ่งซื้อมา”

            “เราดูดไปแล้วก่อนจะยื่นให้แทน”

            “....” ว่าไงนะ เมื่อกี้อะไรดูดๆ

            “แทนแอบจูบเราทางอ้อมนะรู้ตัวไหม” แทนนทีวางแก้วนมสดปั่นกระแทกลงกับโต๊ะอย่างแรง ก่อนจะก้มลงไปใต้โต๊ะพร้อมกับบ้วนนมสดปั่นที่เพิ่งดูดขึ้นไปออกมาด้วยความสะเทือนใจ ยูตะที่นั่งข้างๆกันหันมาลูบหลังเพื่อนอย่างเห็นใจ ทำใจดีๆไว้แทนนที เราคูล!

            “พี่เจย์ไปกันเถอะ เตนล์อยากกลับแล้ว” เสียงหวานของผู้ชายตัวเล็กดังขึ้น แทนนทีเงยหน้ามองผู้มาใหม่ด้วยสีหน้านิ่งๆก่อนจะหันไปมองเจย์ “ใครอ่ะพี่เจย์ เพื่อนเหรอ”

            “ครับ ชื่อแทน” เจย์แนะนำเพื่อนทุกคนที่นั่งบนโต๊ะให้เตนล์รู้จัก “ทุกคนนี่เตนล์นะ เป็นรุ่นน้องที่คณะ” แทนนทีหันหน้าไปทางอื่นก่อนจะหยิบแก้วน้ำของยูตะมาดื่มล้างความหวานของนมสดปั่นที่ยังมีรสชาติอยู่ในปาก  

            “ไปกันเถอะพี่เจย์ อยากกลับบ้านแล้ว” เตนล์เขย่าแขนเจย์นิดหน่อยพร้อมกับส่งเสียงงอแงเหมือนเด็ก แทนนทีรู้สึกอยากอมน้ำปลาที่อยู่บนโต๊ะแล้วพ่นใส่หน้าน้องเตนล์นี่ให้จบๆไป เสียงหวานไม่พอเสือกหน้าหวานอีก หมั่นไส้โว้ย “งั้นผมพาพี่เจย์กลับก่อนนะ สวัสดีครับพี่ๆ”

            น้องเตนล์ยกมือไหว้ทุกคนก่อนจะพยายามลากเจย์ให้เดินออกไป

            “แทน” แต่เจย์ดันเรียกชื่อแทนนทีไว้ เจย์เพื่อน... จะเรียกกูทำมะเขืออะไร

            “...”

            “แทนครับ”

            “เออมีไรว่ามา” แทนนทีตัดรำคาญด้วยการตอบรับเสียงเรียกของเจย์ นี่คือถ้าไม่หันหน้ามาบอกว่ามีอะไรจะพูดก็พูดก็คงจะยืนเรียกชื่อแบบนั้นเรื่อยๆเลยเหรอวะ ไอ้นี่

            “กลับก่อนนะ”

            “ไปไหนก็ไปเหอะ” แทนนทีตัดบทสั้นๆ

            เจย์และน้องเตนล์เดินออกไปจากร้านเป็นจังหวะเดียวกันกับแทนนทีที่จับแก้วนมสดปั่นทิ้งลงถังขยะอย่างไม่สนดวงจันทร์พระอาทิตย์อะไรทั้งสิ้น แทนนทีหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าพร้อมกับวางลงบนโต๊ะอย่างแรงจนยูตะตกใจเพราะไม่ได้ตั้งตัว

            “กูกลับก่อนนะ ง่วง อยากนอน”

            หงุดหงิด แทนนทีโคตรหงุดหงิด... หงุดหงิดโว้ย!

 

100%

#ฟิคเจเลอร์

มาอัพไวเพราะอยากอ่านเม้นมากอ่ะ 55

เรื่องดราม่าที่สุดของเรื่องนี้คือแทนนทีอยู่ทีมไอร่อนแมนและเจเลอร์อยู่ทีมกัปตัน

บายนะ รัก

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 333 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,721 ความคิดเห็น

  1. #2698 Tangkwa Maneewan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 00:38
    เเทนหึงอะเป่าาาา
    #2,698
    0
  2. #2660 LTYSB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 02:27
    ชอบกันแล้วเหรอ
    #2,660
    0
  3. #2656 YKS9703 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 18:00
    ฟอร์มไม่ไหวแล้วพี่แทนเอ้ยยยย น้องเตนล์ไม่ได้มาเล่นๆ
    #2,656
    0
  4. #2643 79.krp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 21:17

    หึงเเหละเเก คนเขารู้กันทั้งโลกเเล้ว

    #2,643
    0
  5. #2594 新新123_$ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 12:10

    หึงดูออก555555555 โอ้ยยยยพ่อคนคลู55555

    #2,594
    0
  6. #2555 29ep (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 15:07
    หึงงงงงง คนมันมีอาการรรรร อ่ะนะ
    #2,555
    0
  7. #2521 Airinxin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:48
    ยัยน้องน่ารักมากๆๆๆ หึงเขาก็บอก แอร๊ยยย
    #2,521
    0
  8. #2501 Ferricia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 23:01
    หึงตัวเท่าบ้าน
    #2,501
    0
  9. #2480 Cherrrj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 00:35
    แมวหึงแล้วงะ ว่าแต่เตนล์นี่เป็นแค่รุ่นน้องจริงร้อออ
    #2,480
    0
  10. #2444 peachyy_a (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 05:06
    นี่เราหุบยิ้มไม่ได้!!!
    #2,444
    0
  11. #2425 jidaphaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:19
    หึงกันไปหึงกันมา
    #2,425
    0
  12. #2411 Aunsz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 18:04
    น้องแทนหงุดหงิดหรือหึงค้าบบ
    #2,411
    0
  13. #2406 fa_mnsx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 18:24
    ยัยเหมียวหึงงงงงงงงง

    น้องเตนล์คือมาดีใช่มั้ยนะ
    #2,406
    0
  14. #2398 zje_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 02:47

    น้องหึงอ๋อคะะะะ

    #2,398
    0
  15. #2384 Haenymph (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 15:50
    อูยยยยย น้องเหมียวหึงแรง
    #2,384
    0
  16. #2377 OrJBF (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 13:11
    เย้ย กับเตนล์นี่ยังไงน้อ
    #2,377
    0
  17. #2356 Fairy wings (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 23:07
    หึงสะกดแบบนี้นะคะ
    #2,356
    0
  18. #2327 vampvimpz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 13:48
    อาการเธอออกนะ ฮึ
    #2,327
    0
  19. #2322 mamiumint (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 03:18

    หึงหรอจ้ะแทนนนน55555555555555

    #2,322
    0
  20. #2312 Galaxy_q (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 13:02
    มีคนหึงว่ะะ
    #2,312
    0
  21. #2283 HWNGP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 02:45
    น้องแทนหึงอะ5555 ไม่คีพคูลเลยนะ!
    #2,283
    0
  22. #2267 Dekd2108 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 13:41
    เดี๋ยวนะ บะหมี่-ตาย!!! นี่ชื่อร้านหร๊อออออ55555555555 และเดี๋ยว marvel ก็มาอ่ะแก555555555ตลกอ่ะ
    #2,267
    0
  23. #2257 Kantzeeii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:40
    ชอบอ่ะ น่ารัก555
    #2,257
    0
  24. #2228 Fuangidline (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 10:33
    ตลกคือซึนเดเระ55555
    #2,228
    0
  25. #2222 sugarfree09 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 21:55
    ชอบเขาแล้วอ่ะดี๊ หึงเจย์ใช่มั้ยล่ะ
    #2,222
    0