(end) nct : Jaylerr - [JAEYONG]

ตอนที่ 27 : Jaylerr - 25 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 211 ครั้ง
    4 พ.ค. 60

Jaylerr : 25

            แทนนทีเดินขึ้นตึกมาด้วยท่าทางห่อเหี่ยวจิตใจ นาทีนี้คูลไม่ออกบอกไม่ถูกอะไรทั้งนั้น มันช่างเป็นเช้าที่ไม่สดใสสำหรับพี่แทนคนนี้ เมื่อคืนเหล่ามิตรสหายรักชวนพี่แทนไปเมาที่ร้านเก่าร้านเดิม และแน่นอนจิตใจของพี่แทนมันรักและหลงใหลในแก้วเหล้า จังหวะนั้นกระดกจนลืมไปเลยว่าเมาแล้วเรื้อนขนาดไหน รู้สึกตัวอีกทีก็เช้านี้เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

            ตื่นมาแม่งนอนกระซิบพรมเช็ดตีนอยู่บนพื้นอย่างสวยงาม เพื่อนแม่งเลือกที่แลนดิ้งให้กูได้ดีสุดๆไปเลย แต่อย่างน้อยก็ขอบใจเพื่อนที่ยังพากลับมาที่คอนโดฯอันแสนอบอุ่น

            “กูบอกแล้วว่าไอ้แทนจะมาเรียนในเช้านี้” เสียงของเตวินดังขึ้นคนแรกเมื่อแทนนทีเดินเข้ามาในคลาส มองไปทางไหนโลกก็หมุนไปหมด พี่แทนทำตัวไม่ถูก “เอามายี่สิบไอ้เชี่ยดิน”

            “ยี่สิบไร ค่าเหล้าสี่สิบวันนั้นจ่ายกูยังทำมาทวง”

            “แหมทำมาเป็นสี่สิบ ค่าก๋วยเตี๋ยวร้านป้าแม้วห้าสิบมึงก็ยังไม่คืนกูไอ้ดิน” ยูตะเสริมเข้ามาทำเอาดินนี่ตัวหดเหลือสามนิ้ว “ไอ้แทนมึงด้วย”

            “กูเกี่ยวเชี่ยไรอีกล่ะ” แทนนทีตอบกลับด้วยเสียงอันโคตรโหดสัดในปฐพี

            “ค่าเหล้าเมื่อคืนมึงแดกเยอะสุดเลยมาจ่ายด้วย” อยากจะเฟดตัวเองให้ออกห่างจากที่แห่งนี้เหลือเกินครับพี่บัวลอย แทนนทีหันไปยิ้มหวานให้เพื่อนก่อนจะควักกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาเตรียมหยิบเงินคืนให้เพื่อนทั้งๆที่ในกระเป๋ามีอยู่สามร้อยบาทถ้วน มีเศษเหรียญบาทอีกนิดหน่อย

            แต่แล้วสิ่งที่แปลกตาแปลกใจไปก็คือธนบัตรสีเทาจำนวนหลายใบนอนเรียงกันอยู่ในกระเป๋าเงิน แทนนทีเบิกตากว้างก่อนจะหงายกระเป๋าเงินดูให้รู้ว่าแม่งนี่คือของพี่แทนจริงๆ แต่แล้วพี่แทนกลับต้องฝันสลายกลายเป็นเศษซากเนื่องจากกระเป๋าที่ถืออยู่นั้นเป็นของไอ้เจย์

            เมื่อคืนก่อนพี่แทนจะไปเติมน้ำเมากับเพื่อนๆเจย์มาหาที่ห้องแล้วทิ้งกระเป๋าเงินไว้

            “เดี๋ยวแทนเพื่อนรัก นี่ไม่ใช่กระเป๋าตังของมึงจ้า” เพื่อนรักของเรามักหูตาไวเสมอในเรื่องที่ไม่ควรรู้ แทนนทีนั่งนิ่งถือกระเป๋าเงินของเจย์ไว้แน่น ยังไงก็จะให้พวกแม่งรู้ไม่ได้ว่ากระเป๋าใบนี้เป็นของไอ้เจย์ ขืนรู้แม่งได้ตั้งวงมโหรีล้อพี่แทนกันอีกยก “ของจิรเวชหรือเปล่าอ่ะ”

            “ของกูนี่แหละ กูเพิ่งซื้อใหม่” แถเท่านั้นที่ครองโลก

            “มันก็จะดูตอแหลมหน่อยๆนะ” เตวินพูดก่อนจะฉกกระเป๋าเงินไปอย่างหน้าตาเฉย ปล่อยให้แทนนทีนั่งเอ๋ออยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง “บัตรประชาชนจิรเวชก็มาว่ะ แบงค์เทาก็มา”  

            “ตกลงคบกันแล้วใช่มะ ดูพวกมึงเกินกว่าคำว่าเพื่อนไปแล้วนะ” แทนนทีอยากจะตะโกนคำว่าเออดังๆให้ได้ยินไปถึงโซนหน้ามอ แต่ได้แต่ยักไหล่ทำว่าไม่แคร์อะไร อยากยุ่งยุ่งไปพี่แทนจะไม่โวยวาย อยากคิดยังไงก็คิด เพราะตอนนี้ขี้เกียจปฏิเสธแล้ว “ไอ้ยูกูว่าน้องเหมียวเสร็จไอ้เจย์แน่นอน”

            “คืออาจจะเสร็จนานแล้วแต่เราไม่รู้เว้ย” ยูตะตอบ

            “ก็ว่าทำไมวันนั้นไอ้แทนคอแดงๆ” แทนนทีแทบสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อได้ยินประโยคนั้น คอแดงอะไรกันวะ คนห่าอะไรคอเป็นสีแดงกัน “ปากก็ดูบวมๆผิดปกติ”

            “คืนนั้นต้องไม่ต่ำกว่าสามรอบแน่ๆ” เตวินเข้ามาเสริมทัพ        

            “หยุดมโนกันได้ยังพวกเหี้ย” ทนไม่ไหวที่จะฟังเรื่องราวที่ขัดใจ มันไม่มีอะไรทั้งนั้นเว้ย คอแดงปากบวมอะไรไม่มีทั้งนั้น ไอ้เจย์ไม่ได้จูบหรือกัดคอแทนนทีหรอก พวกแม่งมโนคิดกันไปเองทั้งนั้น “ถ้ายังไม่หยุดแซวกูจะเดินออกแล้วไม่คุยกับพวกมึง”

            “ใจร้ายจังเลยอ่ะตัวเอง” ดินใช้หัวถูกับไหล่แทนนทีเบาๆ “เค้าแค่หยอกเล่นเองนะ ขำๆ”

            แทนนทีไม่ได้ตอบอะไรพร้อมกับหันหน้าไปที่สไลด์ที่อาจารย์เริ่มบรรเลงบทเรียน แทนนทีสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะตั้งใจเรียนให้มากกว่าเดิม นี่ก็ใกล้จบปีสามแล้วแทนนทีอยากจะเอาเกรดสวยๆไปอวดแม่สักครั้ง และจะเอาไปอวดไอ้เจย์ด้วยว่าพี่แทนหล่อไม่พอแล้วยังฉลาดอีก

            ช่วงสองสามวันมานี้แทนนทีไม่ค่อยได้เจอเจย์เท่าไหร่เนื่องจากมันไม่ว่างและแทนนทีเองก็มีเรียนมากมายเกือบทั้งวัน กลับคอนโดฯไปก็นอนซ้อมตายยันเช้าของอีกวัน แทนนทีงงใจว่าไอ้เจย์ใช้ชีวิตแบบไม่มีกระเป๋าเงินได้ยังไง เงินนี่มันอวัยวะที่สามสิบสามของคนเราเลยนะเว้ย

            ถึงจะไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อนแต่เจย์ก็ยังโทรมาหาจนบางครั้งพี่แทนก็แอบรำคาญมันนิดหน่อยแต่ก็พอทนได้ มันชอบโทรมาเฝ้าอ่านหนังสือบ่อยๆ วันไหนมันนึกคึกอยากจะตัดโมพี่แทนก็ต้องทนฟังเสียงกรีดคัตเตอร์มันจนหลับไปบ้างก็มี

            แทนนทีเลิกคลาสตอนบ่ายสองโมงพอดี วันนี้ไม่มีเรียนอะไรต่อซึ่งมันโคตรสวรรค์เลย โบกวินมอไซด์กลับคอนโดฯแบบคูลๆเพราะเพื่อนไม่ยอมไปส่ง ไอ้ดินมันชอบทิ้งให้พี่แทนคนนี้เคว้งคว้างเมื่อไม่มีเธอ ความรักของมันมาพี่แทนที่เป็นได้แค่เพื่อนก็หมดฟามหมาย

            [กระเป๋าเงินเจย์อยู่ที่แทนใช่ไหม] แทนนทีฟังเสียงเจย์จากปลายสายที่เต็มไปด้วยเสียงคนพูดคุยกันซึ่งเดาๆแล้วมันน่าจะเกินสิบคน [แทนเอากลับคอนโดฯก่อนเลยนะ นำเสนองานเสร็จเดี๋ยวเจย์จะรีบไปหา อย่างอแงนะ]

            “เออไอ้สัด กูไม่ได้เป็นเด็กนะ” แทนนทีตอบกลับเสียงโหดสัดในขณะที่กำลังไขประตูห้องอยู่

            [แล้วอยากกินอะไรไหมจะซื้อเข้าไปให้ เรามีเงินติดตัวอยู่นิดหน่อย]

            “ยังคิดไม่ออก รอมึงมาค่อยออกไปพร้อมกัน” ตอบไว้แค่นั้นก่อนจะผลักประตูเข้ามาทันที แทนนทีวางกระเป๋าผ้าไว้บนโซฟาก่อนจะถอดเสื้อช็อปสีกรมอันโคตรเท่ของตัวเองพาดไว้บนเก้าอี้ เดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาตัวเดิมพร้อมเปิดแอร์ “แต่ถ้าเหนื่อยกลับบ้านไปนอนก็ได้นะ”

            [เห็นหน้าแทนก็หายเหนื่อยแล้ว] กูจะอ้วกให้ตายเถอะ

            “ทำมาเป็นพูดดีไอ้สัดเจย์”

            [ถ้าได้กอดแทนนะพลังเรากลับมาทันทีเลย] แทนนทีแอบเบะปากให้เจย์เล็กน้อย คนเราแม่งโคตรข้ออ้างเลย อยากกอดก็บอกอยากกอดอย่าเอาเรื่องพลังงานมาเป็นข้ออ้าง [ยิ่งถ้าได้หอมแก้มนะ เราจะมีพลังไปอีกสามวัน]

            “มึงเป็นใครมาทำแบบนี้เนี่ย แฟนกูก็ไม่ใช่”

            [ก็มีคนยังไม่อยากให้เป็น] แทนนทีเงียบไปทันทีหลังโดนเล่นเอง นี่มันคือการขุดหลุมฝังตัวเองชัดๆกะจะเล่นเขาไอ้เราแม่งโดนเล่นเอง [ยังไม่เป็นแฟนยังได้ขนาดนี้ ถ้าเป็นแฟนนี่แทนจะช้ำขนาดไหนนะ ตัวเล็กนิดเดียวกอดแรงหน่อยเราก็กลัวแทนเจ็บ]

            “นอกเรื่องละมึง กูวางนะ” แทนนทีรีบตัดบททันทีเมื่อได้ยินอะไรไม่เข้าหู “ขอให้นำเสนอผ่าน แต่ถ้ายังกวนตีนกูมากๆกูขอให้ได้เอฟไปแดก”

            แทนนทีเดินเข้าไปในห้องนอนก่อนจะทิ้งตัวลงนอนด้วยความง่วง ไม่รู้ว่าเจย์จะมาเมื่อไหร่แต่เอาเป็นว่าตอนนี้พี่แทนจะหลับครับ แทนนทีวางโทรศัพท์ไว้บนหัวเตียงก่อนจะชัตดาวน์ตัวเองทันที ไม่ต้องกลัวว่าไอ้เจย์จะเข้าห้องไม่ได้ อย่าลืมครับมันมีกุญแจสำรอง

 

           

            เจย์นำเสนองานเสร็จตอนห้าโมงครึ่ง ยกนาฬิกาข้อมือดูก็อดที่จะกลัวไม่ได้ว่าแทนจะรอกินข้าว เห็นว่าตอนบ่ายไม่ได้กินข้าวเพราะมัวเรียนอยู่ เจย์เก็บของลงกระเป๋าอย่างรีบร้อนก่อนจะยกกระบอกใส่แบบขึ้นสะพายพร้อมกับถือกระเป๋าผ้าไว้ในมืออีกข้าง

            “เพื่อนเจย์รีบไปไหนค้าบ ไหนบอกวันนี้จะติวอังกฤษให้กู” ในจังหวะที่กำลังก้าวขาออกจากห้องเรียนเสียงของคุนเพื่อนรักก็ดังขึ้นมาก่อน เจอใครก็ไม่ซวยเท่าเจอไอ้คุน “เพื่อนอยากมีความรักกับเด็กมนุษย์อิ้ง เจย์ควรช่วยเพื่อนนะ”

            “วันอื่นนะ วันนี้กูรีบ” เจย์รีบพูดก่อนจะทำท่าเดินออกแต่กลับโดนคุนรั้งไว้

            “วันอื่นนี่หมายถึงวันไหนครับเพื่อน”

            “วันที่กูว่างและอยากติวให้มึง” เจย์หันมาตอบก่อนจะกระตุกยิ้มกวนตีนเพื่อนไปเล็กน้อย “ซึ่งมันไม่ใช่วันนี้ เป็นเพื่อนก็อย่าน้อยใจ กูอยู่กับมึงตลอดอยู่แล้ว”

            “เออๆๆๆ อย่าลืมแล้วกัน”

            เจย์ยีหัวเพื่อนเบาๆก่อนจะเดินออกมาจากคณะ กดโทรหาแทนนทีซึ่งปลายสายไม่มีท่าทีว่าจะรับง่ายๆ สันนิษฐานได้สองอย่างคือหนึ่งแทนกำลังงอนที่ช้าและสองคือกำลังหลับแบบโคตรลึก รู้ไหมเวลาแทนหลับลึกๆสามารถขโมยหอมแก้มได้ตั้งหลายฟอด ตื่นขึ้นมาเจ้าตัวก็ไม่รู้

            มาถึงคอนโดฯของแทนตอนหกโมงครึ่งเนื่องจากรถติดโคตรๆ เดินขึ้นมาบนคอนโดฯก่อนจะหยิบกุญแจสำรองไขอย่างรวดเร็ว จะทำแบบนี้ได้ต้องรอคำอนุญาตจากปากแทน แทนไม่ชอบให้ใครเข้ามาลุกล้ำความเป็นส่วนตัว ซึ่งข้อนี้เจย์ชอบแหกกฎมันบ่อยๆ

            ภายในบริเวณห้องโถงเงียบสนิท เจย์คิดว่าแทนนทีคงกำลังนอนหลับอยู่แน่ๆ สองเท้าเดินเข้าไปในห้องนอนอย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยืนมองแทนที่กำลังนอนทั้งๆที่ยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า ถอดแค่เสื้อช็อปก็แค่นั้น

            “นอนแบบนี้โคตรเหมือนแมวเลย” เจย์พูดกับตัวเองเบาๆก่อนจะเดินไปนั่งบริเวณหัวเตียงข้างๆหัวแทนนที ก้มมองใบหน้าที่คนอื่นมักคิดว่าหล่อ แต่สำหรับเจย์แล้วมันดูเป็นใบหน้าที่ดูน่ารักและหล่อไปพร้อมๆกันด้วย อย่างที่บอกคนอื่นชอบคิดว่าแทนเหมาะจะเป็นสามีสาธารณะ แต่สำหรับเจย์แทนเหมือนแมวตัวน้อยที่ขี้อ้อนก็แค่นั้น “หยุดน่ารักสักดีได้ไหมแทน แค่นี้ก็หลงแทบตายแล้ว”

            นั่งเขี่ยผมแทนนทีอยู่นานสองนาน อยู่ๆเจ้าตัวก็เริ่มขยับตัวเล็กน้อยเมื่อโดนรบกวน เจย์ก้มมองแทนนทีพร้อมกับยิ้มออกมาบางๆ แทนนทีวันแรกที่ได้รู้จักกันแทนนทีในวันนี้มันคนละคนเลย

            “ทำไมมาแล้วไม่ปลุกกู...” เสียงงัวเงียบดังขึ้นมาเมื่อตื่น

            “กลัวแทนโมโหไง เลยปล่อยให้หลับ” แทนนทีติดนิสัยขี้โมโหและค่อนข้างเอาแต่ใจ เจย์ขัดใจแทนนทีไม่ลงแต่ก็ไม่อยากตามใจให้ทายจนแทนนทีเคยตัว “ไปกินข้าวกันไหม เราพาไป”

            “ยังไม่อยากไป” แทนนทีส่ายหน้าพร้อมกับดึงผ้าห่มคลุมไปจนถึงคอ หิวข้าวแล้วก็อยากนอนอยู่ตรงนี้ แทนนทีตัดใจไม่ลงและคงไม่ยอม “ทำไมชอบมานั่งเล่นหัวกูวะ”

            “อยากจับเฉยๆ แทนไม่ชอบเหรอ” เจย์เอ่ยถามเสียงโทนอบอุ่น

            “ไม่ใช่แบบนั้น กูแค่รู้สึกแปลกๆ”

            “งั้นคราวหลังเราจะไม่จับ โอเคนะครับ” รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าเจย์ แทนนทีไม่ได้หมายความว่าไม่อยากให้จับ แต่เวลาโดนเล่นผมมันก็รู้สึกแปลกๆปะวะ

            “ก็ไม่ได้บอกแบบนั้น จะจับก็จับไปดิวะ”

            แทนนทีทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะทำสีหน้าให้กลับมาเหมือนเดิม แทนนทีนอนมองมือของเจย์ข้างที่ว่างอยู่นานเนื่องจากอีกข้างเจย์กำลังใช้ถือโทรศัพท์และตอบไลน์อยู่ แทนนทียื่นมือของตัวเองไปจับมือของเจย์พร้อมกับประสานมือไว้ให้แน่นกว่าการจับมือธรรมดา เจย์ก้มมองแทนนทีที่ดูอ้อนผิดปกติก่อนจะกดปิดหน้าจอโทรศัพท์พร้อมกับวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง

            “จับมือแบบนี้เราคิดนะ” เจย์พูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ “กำลังอ้อนเราใช่ไหม”

            “ทำไมมึงชอบติดโทรศัพท์จังวะ” แทนนทีพูดเสียงอู้อี้ฟังแทบไม่ได้ศัพท์ “คุยกับกูแปปนึงก็หันไปตอบไลน์อีกแล้ว คนในนั้นสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ”

            “เราตอบแม่ ตอบเพื่อนในคณะแล้วก็เตนล์ไง”

            “กูต้องทำยังไงมึงถึงจะสนใจแค่กูเวลาอยู่กันสองคนอ่ะ” เจย์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แทนมาแปลกในวันนี้ ปกติแทนจะหงุดหงิดและประชดใส่เวลาเจย์ตอบไลน์แล้วไม่สนใจแทน แต่วันนี้กลับใช้เสียงอ้อนๆพร้อมกับสัมผัสจากมือแบบนี้ “จะว่ากูงี่เง่าก็ได้นะ แต่อย่าเล่นโทรศัพท์ได้ปะเวลาอยู่กับกู”

            “....” เจย์เงียบ

            “ขอมากไปปะวะ งั้นคิดว่ากูพูดเล่นๆแล้วกัน” น้ำเสียงของแทนนทีพูดออกมาแบบไม่คิดอะไรมาก แต่เจย์กลับใส่ใจมันเพียงเพราะว่าแทนนทีเอ่ยร้องขอ

            “คราวหลังเราจะไม่เล่นโทรศัพท์เวลาอยู่กับแทนนะ” เจย์พูดแล้วยิ้มออกมา “จะอยู่กับแทนแค่สองคนโอเคไหมครับ ถ้าโอเคแทนยิ้มให้เราเห็นก่อน”

            “ยิ้มเหี้ยไร กูไม่ได้เป็นบ้า”

            “พูดแบบนี้เราจะไม่ทำตามที่แทนขอนะ”

            “ยิ้มมมมม ไอ้สัด พอใจยัง” แทนนทียิ้มแบบไม่เต็มใจก่อนจะทำหน้าหงุดหงิดใส่เจย์อีกรอบ เจย์ใช้มือข้างขวาง้างมุมปากของแทนนทีออกให้เป็นทรงยิ้มก่อนจะหัวเราะออกมา แทนนทีกำหมัดพร้อมกับต่อยลงขาเจย์เบาๆด้วยความหมั่นไส้ “มือมึงสะอาดปะเนี่ยมาจับปากกู”

            “เราสะอาดทั้งตัวเลย”

            “...”

            “ถ้าไม่เชื่อแทนจะพิสูจน์เราก็ให้พิสูจน์นะ...”

 

 

50%

 


            ช่วงหลายอาทิตย์ที่ผ่านมาแทนนทีไม่ค่อยได้เจอเจย์เท่าไหร่ นั่นมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างดีต่อใจแทนนทีอยู่ไม่น้อย หนึ่งไม่ต้องระแวงว่ามันจะมาแทะเล็กแทะน้อย และสองไม่ต้องคอยรำคาญเวลาแม่งชอบมาพูดจานู่นนี่ชวนคิดไปยันเขมร ข้อเสียมันก็มีแต่พี่แทนจะไม่บอกว่ามันก็รู้สึกเหงาหน่อยๆ ช่วงเกือบสุดท้ายของปีสามอย่างเราๆมันก็มักไม่ว่างและยุ่งๆแบบนี้แหละ

            ไฟนอลกำลังกัดกินแทนนทีให้ตายทั้งเป็น ชีวิตอันแสนโคตรคูลของแทนนทีจบลงที่ห้องนอนบริเวณโต๊ะอ่านหนังสือ แทนนทีต้องอ่านทุกอย่างที่เคยเรียนมา ทบทวนแล้วทบทวนอีกเพราะไม่สามารถเดาใจอาจารย์ได้ว่าจะมาในรูปแบบไหนอีก

            “วันนั้นกูไปร้านกาแฟหน้ามอเจอไอ้เจย์นั่งกินเค้กกับเพื่อนในคณะ” ในขณะที่แทนนทีกำลังตั้งใจอ่านหนังสือ ดินเพื่อนรักที่มาอาศัยบารมีรัศมีแอร์เบอร์ห้าของพี่แทนอ่านหนังสือก็เอ่ยขึ้นมา ซึ่งหัวข้อมันชวนให้แทนนทีคิ้วกระตุกอยู่ไม่น้อย และสักพักอาจจะมีตีนกระตุกด้วย “ช่วงนี้มึงเจอมันบ้างปะ หรือกูคิดไปเองปะวะว่ามันดูห่างๆมึง”

            “จะไฟนอลแล้วจะมาตัวติดกันก็ไม่ใช่เรื่องปะวะ” ไอ้เจย์ไม่ได้อยู่คณะเดียวกับแทนนทีสักหน่อย ไม่ได้เรียนคณะเดียวกันแต่ตัวติดกันนี่ดิแปลก “มึงจะบอกว่ามันไปมีคนอื่นเหรอ”

            “เฮ้ยยย ไม่ได้พูดแบบนั้น” ดินรีบปฏิเสธทันทีหลังเห็นเพื่อนเริ่มขมวดคิ้ว

            “ถ้าจะพูดให้กูสบายใจนะ ไม่ต้องเลย”

            “กูก็สงสัยไง เห็นมันมากับเพื่อนสองคน” และเพื่อนที่ดินว่านั่นไม่ใช่คุนหรือโซล แต่เป็นผู้ชายหน้าตาน่ารักอยู่พอสมควร “ขาวๆหน่อย ปากอมชมพู ยิ้มก็หวานสัด”

            “มึงชมคนอื่นเหรอ กูจะฟ้องน้องเตนล์”

            “ไอ้แทน ไอ้คนขี้ฟ้องมึงมันใจหมา” แทนนทีรู้สึกเสียใจที่โดนเพื่อนด่ารัวๆแบบนั้นแต่บอกได้เลยว่าไม่แคร์ครับ แทนนทีหันไปสนใจหนังสือตรงหน้าต่อ หน้าหันไปทางหนังสือแต่ใจของแทนนทีลอยไปถึงคณะสถาปัตย์แล้ว จะพูดว่าไม่สนใจเลยก็ไม่ใช่

            แทนนทีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความไลน์ล่าสุดที่คุยกับเจย์ เลื่อนอ่านไปเรื่อยๆก็สะดุดกับประโยคนึงที่อ่านแล้วอาจจะไม่ทันคิดอะไร แต่พอกลับมาอ่านอีกครั้งมันกลับทะแม่งๆอย่างบอกไม่ถูก แทนนทีจ้องหน้าจออยู่นานเนื่องจากพยายามตีความให้ออกมาไปในทางด้านบวกมากที่สุด

            ในระหว่างที่รอแทน เราคุยกับคนอื่นได้ใช่ไหม

            มันก็จะงงหน่อยๆแต่อ่านดูดีๆแล้วแม่งพูดแบบนี้แปลความเป็นอย่างอื่นไม่ได้ และสิ่งที่ตลกสัดที่สุดในโลกคือพี่แทนดันสะเหล่อตอบว่าได้ไปอีกครับ เอ้า จังหวะนี้ก็หน้าสั่นไปดิ โดนถามมาแบบนั้นดันกลับตอบว่าได้ นี่แม่งโคตรเปิดทางเลย

            แทนนทีกดโทรหาเจย์ทันทีพร้อมกับรอสายอยู่นานก่อนปลายทางจะรับ

            [สวัสดีครับ... พอดีพี่เจย์กำลังนอนอยู่น่ะครับ มีอะไรหรือเปล่า] เสียงผู้ชายที่ตอบกลับมานั่นกลับไม่ใช่เสียงของเจย์ แทนนทีนั่งนิ่งไปอยู่นานจนปลายสายพูดขึ้นมาอีกรอบ [เอ่อ... ถ้าไม่พูดผมขออนุญาตวางสายนะครับ สวัสดีคะ...]

            “อย่าเพิ่งวาง” ในจังหวะที่ปลายสายกำลังพูดครับแทนนทีกลับแทรกเสียงขึ้นมาก่อน

            [ตกลงมีอะไรไหมอ่ะครับ ผมต้องอ่านหนังสือ]

            “ฝากบอกไอ้เจย์นะ...” แทนนทีเงียบไปก่อนจะตัดสินใจพูดออกมาโดยไม่คำนึงว่าคนที่ฟังอยู่นั้นจะเป็นใครเพราะแทนนทีจะพูด “ถ้ามันตื่นแล้วฝากบอกด้วยว่าคนที่ชื่อแทนบอกให้เอากุญแจห้องมาคืน วันนี้ได้เลยก็ดี”

            [อ๋อ โอเคครับ] ความสุภาพของปลายสายไม่ได้ทำให้แทนนทีอ่อนลงแม้แต่น้อย [งั้นเดี๋ยวรอพี่เจย์ตื่นก่อนนะครับ พี่เขาเพิ่งหลับไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วนี่เอง]

            “อ่าครับ อยากตื่นชาติไหนก็เชิญ ขอแค่เอากุญแจมาคืน”

            แทนนทีกดวางสายทันทีด้วยอารมณ์ที่โคตรหงุดหงิด หัวร้อนที่สุดเท่าที่เคยหัวร้อน ใบหน้าที่เคยยิ้มเวลาโทรเช้าเบอร์ของเจย์หายไปเหลือเพียงแต่ความนิ่งของใบหน้า แทนนทีไม่เคยคิดสงสัยว่ามันหายหัวไปไหนบ่อยๆทั้งที่เมื่อก่อนมาหาแทบทุกวัน ไม่ว่างแค่ไหนก็มาหา

            หลังจากวางสายแทนนทีก็ไม่ได้โทรไปอีกเลย หันกลับมาอ่านหนังสือด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เข้าหัวบ้างทะลุออกบ้างตามประสา อุตส่าห์คิดบวกว่าไม่ว่างเพราะทำโปรเจกต์ ที่ไหนได้ไปอยู่กับน้องอีกคน คิดแล้วแม่งก็แค้นโคตร ไว้ใจแล้วมาทำแบบนี้โคตรแย่

            “ไอ้แทนมึงโอเคปะวะเนี่ย” ดินเดินเข้ามาหาพร้อมกับตบบ่าเพื่อนเบาๆ สีหน้าของแทนนทีตอนนี้ดูกำลังโกรธและเหมือนจะร้องไห้ไปพร้อมๆกัน “ไม่ต้องคิดมากหรอก คงไม่มีอะไร”

            “เออๆ มันจะทำอะไรก็ช่างแม่งเหอะ” แทนนทีตอบปัดๆก่อนจะเขี่ยมือของเพื่อนดินออกด้วยท่าทางรังเกียจเบา ดินนี่แสยะยิ้มเล็กน้อยก่อนจะยกมือฟาดหัวแทนนทีเบาๆด้วยความหมั่นไส้

            จนสุดท้ายแทนนทีก็เบื่อที่จะอยู่คอนโดฯของตัวเอง ลงไปคุกเข่าอ้อนวอนดินนี่เพื่อนรักขอไปนอนที่บ้านสักคืนสองคืนก่อนจะไปสู้รบกับไฟนอลตัวร้ายกับควายที่ดูคล้ายแทนนที จนดินนี่ยอมและจำนนต่อลูกอ้อนอันโหดสัดของพี่แทน ถึงไอ้ดินจะไม่ให้มานอนที่บ้านพี่แทนจะก็หน้าด้านโบกรถเมล์มาลงหน้าบ้านมันจนได้ ใจของพี่แทนมันอยากอยู่ที่นี่

            เดินแบกกระเป๋าเสื้อผ้าเท่ๆลงรถมาอย่างกับพระเอกช่องหลากสี เสยผมที่ปรกหน้าเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูรั้วบ้านพาตัวเองเข้าไปด้านในนำหน้าเจ้าของบ้าน เคยได้ยินไหม บ้านเพื่อนก็เหมือนบ้านของเรา ของของเพื่อนก็เหมือนของของเรา

            “ไอ้แทนอย่าเสียงดังนะกระต่ายกูจะตื่น” ในจังหวะที่กำลังจะแหกปากร้องเพลง เสียงของดินก็เอ่ยขัดขึ้นมาก่อน ซึ่งไอ้ประโยคเลี้ยงกระต่ายนี่ทำเอาแทนนทีงงใจแรง

            “มึงเลี้ยงกระต่ายเมื่อไหร่วะ” แทนนทีหันไปถามด้วยความอยากรู้

            “ตอนนั้นแหละอย่าถามมาก” เจ็บปวดเมื่อโดนเพื่อนด่าทางอ้อมคล้ายๆว่าแทนเพื่อนรักครับมึงไม่ต้องเสือกอะไรประมาณนี้ เดินเบาๆเข้าไปที่โซฟาก่อนจะทิ้งตัวลงนอนอย่างเชื่องช้าและสง่างามให้สมกับเป็นพี่แทนวิศวะฯไฟฟ้าคนคูล2017

            แรงสั่นจากโทรศัพท์ทำให้แทนนทีหยิบมันออกมาดูด้วยความเคยชิน แต่หน้าจอปรากฏชื่อหมีหน้าหมูห่าไรนั่นก็ทำให้แทนนทีหมดอารมณ์จะรับสาย กดปิดเสียงพร้อมกับวางไว้บนโต๊ะกระจก อยากโทรก็โทรมาตามสบายแต่รู้เอาไว้ กูไม่มีทางรับ

            แทนนทีโดนดินบ่นอยู่นานเรื่องไม่รับสายเจย์เพราะไอ้เจย์โทรเข้าเครื่องไอ้ดินเพื่อนรักรัวๆจนดินปิดเครื่องหนีไปอีกคน แทนนทีสงสารเพื่อนและก็สงสารตัวเองที่ต้องมาใช้ชีวิตแบบคนหลบๆซ่อนๆ แทนนทียังไม่อยากเจอหน้าเจย์ตอนนี้เพราะรู้ว่าเจอกันบ้านแตกแน่นอน

            แทนนทีผิดที่ไม่ยอมอ่านข้อความนั่นดีๆแต่แทนนทีก็มีสิทธิโกรธเพราะว่าเจย์มันทำเหมือนแทนนทีสำคัญเป็นที่หนึ่งทั้งที่จริงๆแล้วมันอาจจะมีหนึ่งจุดหนึ่งหรือหนึ่งจุดสองอีกหลายๆคน

            “มึงโกรธมันจริงจังปะเนี่ย” ดินหันมาถามหลังจากเห็นแทนนทีได้รับสาย ก็โกรธแต่ไม่ได้โกรธแบบโดนง้อก็หาย โกรธแบบไม่ค่อยใช้อารมณ์แต่ไม่อยากเห็นหน้า “ดูดิโทรมาไม่หยุดเลย”

            “มันโทรหามึงมึงก็รับสายดิ” แทนนทีตอบชิวๆ

            “แต่มันโทรมาถามเรื่องมึง”

            “ก็บอกไปว่ามึงไม่รู้ ยากอะไรวะ” แทนนทีเริ่มหัวเสียขึ้นมาอีกครั้งหลังจากเจย์ยังโทรเข้าไม่เลิก แถมไอ้ดินเพื่อนรักยังทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่ายไปอีก

            “ยากตรงมันยืนอยู่หน้าบ้านกูละ มึงออกไปคุยซะไอ้แทน”

            แทนนทีอยากจะหายวับไปจากโลกนี้ ชะเง้อมองหน้ารั้วเหล็กหน้าบ้านก็เห็นว่าเจย์แม่งยืนอยู่จริงๆ แทนนทีถอนหายใจยาวเหยียดก่อนจะยันตัวลุกขึ้นมาเต็มความสูง ยืนให้กำลังใจตัวเองสักพักก่อนจะเดินออกจากบ้านไปยืนอยู่หน้ารั้วเหล็ก

            แทนนทียืนเงียบมองหน้าเจย์รอให้มันพูดเพราะอยากรู้ว่ามันจะพูดอะไร

            “ให้เราเอากุญแจห้องมาคืนทำไม เราโทรไปทำไมไม่รับ” เสียงที่ดูหงุดหงิดเล็กน้อยพูดออกมา แทนนทียืนเงียบไม่พูดอะไรอยู่เหมือนเดิม “แทนเป็นอะไรวะ”

            “กูไม่ได้เป็นอะไร” แทนนทีตอบกลับทันทีหลังจากโดนขึ้นวะใส่ “กูไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น กูแค่ไม่อยากรับโทรศัพท์และบังเอิญกูอยากได้กุญแจห้องคืน ก็แค่นั้น”

            “มีอะไรเราควรคุยกันนะแทน อย่าทำแบบนี้” เสียงของเจย์ดังขึ้นเรื่อยๆหลังจากแทนนทียังทำท่าเหมือนว่าจะไม่ยอมบอกง่ายๆว่าเป็นอะไร “ทำแบบนี้เราตามแทนไม่ทัน”

            “ก็ไม่ต้องตาม กูไม่ได้ขอร้องให้ตามเลยนะเจย์”

            “เปิดประตูให้เราเข้าไป” เสียงเชิงบังคับดังขึ้นมา มันไม่ใช่เสียงโทนที่เจย์ใช้คุยกับแทนนที มันเป็นโทนเสียงที่เหมือนคนเริ่มหมดความอดทน

            “ไม่ต้องเข้ามาหรอก มึงกลับไปเถอะ” แทนนทีเอ่ยเสียงเบา “กลับไปอยู่กับคนที่เขารับสายแทนมึงอ่ะ ดูเขาดูแลและแคร์มึงดีนะ”

            “เฮ้ยแทน” เจย์ส่งเสียงร้องออกมาพร้อมกับขมวดคิ้ว

            “มึงรู้ปะเจย์...” แทนนทีเงยหน้าขึ้นมาสบตาแทนนทีก่อนจะพูดต่อ “วันนี้มึงหงุดหงิดใส่กูตั้งแต่เจอหน้ายันตอนนี้เลยนะ ทั้งๆที่จริงปกติแล้วมึงใจเย็นกับกูตลอด”

            “....”

            “แค่นี้ก็รู้แล้วว่าอยู่กับเขามึงไม่ต้องพยายามกั๊กความเป็นตัวมึงเลย” แทนนทีมองหน้าเจย์นิ่งก่อนจะยิ้มมุมปากออกมา “อยู่กับกูมึงก็มีแต่ต้องฝืน โมโหใส่กูก็ไม่ได้”

            “แทนพูดแบบนี้เราโคตรเสียใจเลยนะ”

            “ขอโทษแล้วกันที่ทำให้เสียใจกับคำพูดที่กูพูด”

            “เปิดประตูให้เราเข้าไปหน่อยแทน” แทนนทีส่ายหน้าเป็นคำตอบ ไม่เปิดก็คือไม่เปิด แทนนทีจะไม่ใจอ่อนกับลูกไม้ของไอ้เจย์อีกแล้ว ใจอ่อนและเชื่อใจทีไรกลายเป็นแทนนทีที่ต้องเจ็บและเสียความรู้สึกไปซะเอง “นับหนึ่งถึงสาม”

            “นับทั้งชีวิตกูก็ไม่เปิด”

            “ได้ งั้นเราปีนเข้าไปเอง” คนจริง2017มีอยู่จริง แทนนทียืนมองเจย์ที่ทิ้งอุปกรณ์ที่แบกมาลงกับพื้นพร้อมกับเดินไปข้างรั้วแล้วปีนขึ้นมาอย่างช่ำชอง จิตใจแทนนทีชื่นชมมันที่ปีนได้ดีราวกับลูกลิงมาเอง แต่อีกใจก็อยากจะด่าในความโง่ของคนอย่างไอ้เจย์ “ตกลงแทนเป็นอะไร”

            เจย์เดินลงมาอยู่ตรงหน้าแทนนทีก่อนจะเอ่ยถามพร้อมกับหายใจหอบเหนื่อย

            “ไม่มีอะไรต้องพูดแล้วเจย์ แค่นี้ก็รู้แล้ว” เจย์งงในคำพูดที่จับต้นชนปลายของแทนนทีไม่ออก “เผื่อมึงไม่รู้นะว่าประตูบ้านไม่ได้ล็อค แค่มึงเลื่อนออกมึงก็เข้ามาได้แล้ว”

            “...”

            “เห็นตัวเองตอนนี้หรือยัง... ว่าอารมณ์อยู่เหนือเหตุผลขนาดไหน”

            เจย์พูดไม่ออกเมื่อได้ยินแทนนทีเฉลยว่าประตูมันเปิดได้ คำพูดของแทนนทีดึงสติของเจย์ให้กลับมาอีกครั้ง มองหน้าคนตรงหน้าดีๆก็อยากจะฆ่าตัวเองให้ตาย แทนนทียืนกอดอกจ้องหน้าเจย์ที่กำลังรู้สึกตัวว่ากำลังเป็นคนบ้าอยู่

            “แทน....” แทนนทีหลุดเสียงเหอะออกมาทันทีเมื่อเจย์เรียกชื่อด้วยท่าทีที่อ่อนลง

            “มึงเปลี่ยนไปนะเจย์ อยากให้บอกไหมว่าเปลี่ยนอะไรบ้าง”

            “...”

            “ใครบอกว่าหนึ่งปีมันนานวะ...” แทนนทีพูดแล้วแค่นยิ้มออกมา “นี่ยังไม่ถึงปีคนๆนึงมันเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้แล้ว กูไม่น่ายืดเวลาให้มึงตั้งปีนึงเลย”

            “แทน... ไม่เอาแบบนี้ได้ไหม” เจย์พูดพร้อมกับเดินเข้ามาจับมือแทนนที

            “มึงอ่ะไม่ได้ชอบกูจริงๆหรอก แค่ติดใจที่ไม่เหมือนคนอื่น” คำพูดของแทนนทีทำให้เจย์จุกทุกประโยค จะเถียงก็เถียงไม่ออกและไม่กล้าเถียงแทนตอนนี้ด้วย “รู้ตัวเองสักทีว่าร่อนไปหาคนนู้นคนนี้ได้แบบนี้ มึงอ่ะเริ่มเบื่อกูแล้ว”

            “ไม่ใช่แบบที่แทนพูด ไม่คิดไปเองได้ไหมแทน” เจย์ทำหน้าเครียดทันที

            “รู้หรือยังว่าทำไมกูไม่ยอมเป็นแฟนมึง”

            “....”

            “เพราะแบบนี้ไง มึงเห็นหรือยังล่ะ” แทนนทีใช้มือผลักไหล่เจย์ราวกับจะหาเรื่อง เจย์ได้แต่ยืนก้มหน้าอยู่นานเพราะพูดอะไรไม่ออก มันไม่ใช่ในแบบที่แทนคิดและมันก็ไม่ใช่ในแบบที่สถานการณ์บังคับให้มันเป็นด้วย “เห็นแล้วก็จำไว้ มึงกลับไปเถอะ”

            “เรื่องแทนเราจริงจังทุกอย่าง ไม่ได้รู้สึกเบื่อ”

            “แล้วเรื่องคนที่รับสายแทนมึง มึงลองพูดให้กูฟังดิ” แทนนทีมีอีกหลายเรื่องหลายประเด็นที่จะต้อนเจย์ให้จนมุม “ถ้ามันฟังแล้วไม่มีเหตุผลพอมึงกับกูขาดกันแน่”

            “น้องเขาขอให้เราติวอังกฤษให้เฉยๆ”

            “กูเพิ่งรู้นะว่ามึงว่างขนาดนั้นเลย” ว่างจนมีเวลาสอนอังกฤษรุ่นน้องแต่ไม่มีเวลาตอบไลน์หรือโทรหาแทนนที โอเค คนไม่ว่างสองพันสิบเจ็ด “สนิทกันจนนอนห้องเดียวกันได้แล้ว?”

            “เราไปติวให้น้องเขาที่หอเลยเผลอหลับไป”

            “อืม เรื่องของมึงเหอะขี้เกียจฟัง” แทนนทีตอบปัดก่อนจะหันหน้ามองไปทางอื่น เบื่อหน้าไอ้เจย์ เห็นนานๆแล้วก็เบื่อเหมือนกัน “กูไม่ข้องใจอะไรแล้ว พูดจบก็เชิญกลับ กูจะอ่านหนังสือ”

            “เราไม่ได้คิดอะไรกับน้องเขาหรือมีอะไรแบบนั้นนะแทน”

            “กูก็ไม่ได้คิด แค่สงสัย”

            “แทนอย่าใจร้ายแบบนี้ได้ไหมครับ” แทนนทีเบื่อลูกอ้อนไอ้เจย์ที่สุดในโลก ไอ้การพูดจาครับขาแทนนทีได้ยินแล้วแม่งแพ้ แต่คราวนี้พี่แทนจะยอมไม่ได้ “เรารักแทนนะ”

            “...” บรรยากาศรอบๆเงียบไปทันที

            “แทนจะโกรธก็ได้ แต่อย่าไล่เจย์เลยนะ” เจย์เดินเข้ามาหาแทนนทีอีกครั้งก่อนจะจับมือเล็กของแทนนทีไว้ ดีใจที่แทนไม่สะบัดออก “เจย์ยอมหมดทุกอย่างเลย ไม่ทำแบบนี้ได้ไหม”

            “แบบนี้คือแบบไหน”

            “แบบที่แทนจะทิ้งเจย์ไป” แทนนทีถึงคราวเงียบพูดไม่ออก “เจย์รู้นะว่าเจย์ผิดที่ไม่บอก แต่ถ้าบอกแทนนทีก็ไม่สบายใจ เราคิดหลายอย่างเลย เวลามันไม่นานด้วยเลยตัดสินใจปิดเงียบ”

            “แก้ตัวสัดๆ”

            “ถ้าแทนว่าแบบนั้นเราก็ไม่ว่าอะไร” เจย์ปล่อยมือจากแทนนทีเปลี่ยนเป็นเดินเข้ามากอดแทน แทนนทียืนนิ่งให้เจย์กอดอยู่แบบนั้นแต่ไม่ได้กอดกลับเดี๋ยวแม่งได้ใจ กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มในความเป็นเจย์แทนนทียังชอบมันเสมอ “อย่าทิ้งเจย์ไปได้ไหม ยอมรับผิดแล้วครับ”

            “กูจะทิ้งมึง” แทนนทีพูดเสียงดังให้รู้ว่าไม่ได้ล้อเล่น “เข้าใจปะว่าจะทิ้ง”

            “แทน...”

            “ขืนยังทำตัวแบบนี้นะ กูตัดแบบไม่สงสารแน่” แทนนทีดันเจย์ออกพร้อมกับถอยหลังหนีออกมาหนึ่งก้าวให้ห่างจากเจย์ “ครั้งนี้กูให้อภัยก็ได้”

            “....”

            “แต่ถ้ามีครั้งหน้าอีก...” แทนนทีกลั้นใจพูดประโยคที่ทำใจอยู่นานขึ้นมา “หน้ามึงกูจะไม่มองเลย”

 

 

 

100%

ดราม่าอะไรไม่มีหรอก นี่เรียกว่าวิถีเมียพันธุ์ดุ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 211 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,721 ความคิดเห็น

  1. #2577 29ep (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:37
    จริง ชั้นหน็อยยยยย แรงมากตรงที่แทนย้อนแชท ใจตอนนี้คือเลิกคุยไปเลยแทนทิ้งเลย!!!!
    #2,577
    0
  2. #2436 Haenymph (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 12:14
    อารมณ์สวิงมากคู่นี้ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เฮ้อ ชั้นตามไม่ทันเด้อ เจย์ขี้งอน แทนขี้หึง เอิ้วววว
    #2,436
    0
  3. #2373 KAXXI (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 07:52
    เครียดโว้ยยยยย คืออยากให้ได้กันเร็วๆ ไหน nc .กรีดร้อง
    #2,373
    0
  4. #2348 vampvimpz (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 00:40
    ขู่ฟ่อมากเลยเจ้าลูกแใววว
    #2,348
    0
  5. #2307 HWNGP (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 23:00
    หึงโหดดดด555555 เจย์อะ ก็บอกแทนตรงๆเส่! แต่ก็ดีละที่ไม่โกรธนาน
    แต่ไม่โอเคอะเจย์ที่ถามแทนว่าระหว่างรอไปคุยกับคนอื่นได้มั๊ย โหหหห ไรอะ
    #2,307
    0
  6. #2189 GKYON (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 02:22
    เครียดแล้ว อะไรนักหนา นี่ยั่นทอนจังโว้ยยยยย เป็นแบบนี้นานๆ มันจะเบื่อกันนะ ดูเจย์ก็เหมือนจะเบื่อเลยอะ ดูไม่เหมือนเดิมเพราะเจอแลบนี้หลายครั้งครา
    #2,189
    0
  7. #2089 mxhh (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 05:30
    น้องแมวเหมือนบูกแมวยืนขู่ น้องเจย์ก็เป็นทาสแมวอีกทอดนึง
    #2,089
    0
  8. #2044 โนอี้เนยหวาน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 15:54
    ฮึ่มมมม เมียหวงเข้าใจป้ะเจย์ 555
    #2,044
    0
  9. #1953 RhongTood (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 07:06
    ย้ายฝั่งไปย้ายฝั่งมา เหนื่อย!! ขอเป็นคนกลางล่ะกัน -_____-
    #1,953
    0
  10. #1837 cinnamello -) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 02:01
    จะให้อยู่ทีมพี่เจย์แบบสุดไม่ได้เลยใช่มั้ย นี่พี่เจย์สนิทกับคนทั้งโลกนี้ป้ะครับหื้มมมมเดี๋ยวพี่คนนั้นเดี๋ยวน้องคนนี้ โกรธมากที่บอกว่าคุยกับคนอื่นได้ใช่มั้ยแบบเฮ้ยอันนี้คือเรียกจริงจังแล้วป้ะหรือยังไงอะ งงเว้อออ ละพี่เจย์คนเดิมหายไปไหนแล้วอะเหลือแต่คนปีนรั้วเนี่ยยย รีบ ๆ เอาเจย์คนดีคนเดิมคืนมาครับ ชอบพี่แทนเวอร์ชั่นนี้อะ ถึงมันจะมีความหน่วงในใจหน่อย ๆ ก็เถอะ
    #1,837
    0
  11. #1732 ขวดนมเปรี้ยว (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 22:22
    สามวันดีสี่วันตีหรอครับบ
    #1,732
    0
  12. #1699 N_udaen_G (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 21:27
    โอ๊ยยยยยย คู่นี้นี่ลุ้นเหลือเกินนนนนน เฮ้ออออออ รักกันวัน ตีกันสองวันอะ เหนื่อยแทนนนน
    #1,699
    0
  13. #1672 LK_8807 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 09:45
    ขำตรงวิถีเมียพันธ์ดุ555555 คิดว่าจะโกรธนานกว่านี้นะเนี่ยแทน
    #1,672
    0
  14. #1667 aayoungg (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 08:21
    นึกว่าจะโกรธเจย์นานกว่านี้แล้ว เห็นโกรธมาก เป็นเรา เราก็โกรธ จริงๆแทนก็เริ่มชัดเจนละนะ แต่เจย์มันแบบยังไงของมันวะ. แทนก็ต้องเข้าหาเจย์มันบ้างนะ
    #1,667
    0
  15. #1654 black-village (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 01:04
    โหยยย คือนึกว่าจะม่าหนักอ่ะจิตใจตั้งรับไม่ทันจริงๆค่ะซิส
    #1,654
    0
  16. #1632 aonoaon (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 23:35
    โอย 50%แรกคือเขิงๆน่ารัก แต่พอดินนี่คาบข่าวมาบอกแทนเท่านั้นแหละ ไม่รู้จะเข้าข้างใครเลยค่ะ คือที่เจย์เป็นแบบนี้เพราะสถานะระหว่างเจย์กับแทนยังไม่ชัวร์หรือเปล่า ยังเรียกแฟนไม่เต็มปาก แต่ถ้ามองจากการกระทำอ่ะเราว่าเจย์รักแทนมากจริงๆนะ ในขณะที่แทนที่ยังไม่ยอมรับสถานะแฟน(แต่การกระทำทุกอย่างมันโคดแฟนแล้วอ่ะ หึงหวงขนาดนี้ ยิ่งตอนประสานมือนี่ยิ่งกร๊าวใจ ฮืออออ) มันเหมือนว่าแทนไม่ได้มองที่สถานะ แบบคนรักกันก็แค่รักกัน ไม่ต้องสนว่าจะเรียกสถานะนั้นว่าแฟนหรือเปล่า แต่นี่อยากให้เรียกกันว่าแฟนไปเลยค่ะจะได้จบๆ 555555
    #1,632
    0
  17. #1619 momosonoerung (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 21:43
    อย่างที่แทนบอกเจย์ชอบทำแบบนี้ถูกแล้วที่แทนยังไม่มั่นใจจะคบกับเจย์หลายๆอย่างเจย์อาจจะทำให้แทนเปนหนึ่งแต่เราคิดว่ามันยังไม่สุดเหมือนรอแต่เจย์ไม่มั่นคง ทำแบบนี้มันเหมือนว่าถ้าแทนไม่ยอมเปนแฟนเจย์เหมือนจะหาทางเลือกให้ตัวเองมีทางเลือกฟังอาจจะดูงงๆเหมือนแบบถึงไม่ได้แทนแต่ยังมีคนอื่นอีกไง ทั้งๆที่เจย์ควรที่จะมั่นคงกว่านี้ ทำให้แทนเชื่อในความมั่นคงของเจย์กว่านี้นะ แทนอ่ะปรับแล้ว เราว่าแทนเยนลง มีเหตุผลมากกว่าเมื่อก่อนแต่ในตอนนี้เจย์เราไม่เห็นจะมีอะไรที่ทำให้รู้สึกมั่นคงนะ อยากให้เจย์เข้าใจแทน แทนก็ต้องเข้าใจเจย์เหมือนกัน ขอให้ไรท์รีบๆกลับมาต่อนะคะ เปนกำลังใจในการทำงานเขียนสู้ๆค่ะ
    #1,619
    0
  18. #1610 pmieex_ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 17:11
    พี่แทนคนใจแข็งมาแล้วจ้า ฮือกลิ่นดราม่าช่างฟุ้งจริงๆ
    #1,610
    0
  19. #1608 doraaung (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 14:03
    เออ พออ่านตอนนี้แล้วก็คิดว่า เจย์ชัดเจนแต่เหมือนไม่ค่อยหนักแน่นอ่ะ ถ้ามองในมุมที่แทนเห็น คือหลายอย่างมันทำให้คิดงั้นจริงแหละ เอ่อ เอาตรงๆ ตอนนี้อ่านแล้วไม่ค่อยเข้นใจใครเท่าไหร่ 5555 หรือสมองเรายังไม่ตื่นดีเลยมึนๆ คือแบบ แทนก็ดูไม่ไว้ใจเจย์อ่ะ อย่างตอนโทรไปอ่ะ แค่คนอื่นรับที่ไม่เจย์ ไม่ใช่เพื่อน แทนก็คิดแง่ลบแล้วอ่ะ อาจเพราะข้อความ แต่ก็ไม่น่าจะมองไม่ดีขนาดนั้น แต่ก็เข้าใจนะ เพราะที่ผ่านมาเจย์ก็ทำตัวไม่น่าไว้ใจ 55555 ส่วนเจย์ก็นะ เราเข้าใจ แบบมีหลายคนที่คิดแบบนี้จริงๆเยอะมาก บอกไปก็มีปัญหาสู้ไม่บอกดีกว่า แต่ไม่บอกแล้วจับได้ทีหลังก็มีปัญหาอยู่ดี งั้นสู้บอกดีกว่านะ เอาจริง แบบยังไงก็ยังได้ลอกเพื่อแสดงออกให้รู้ว่าบริสุทธิ์ใจจริงๆอ่ะ อีกอย่าง ถ้าเราเป็นน้องคนนั้นคงไม่รับสายเองอ่ะ หรือถ้าคิดว่ามีเรื่องสำคัญ คือปลุกเจ้าของมือถือก็ได้นะ เอาจริง จะรับก็ต่อเมื่อเจ้าของอนุญาตอ่ะ 555555

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆน๊าา
    #1,608
    0
  20. #1607 chokH2en (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 13:10
    หึงแบบคนแมนๆ ฮ่อลลล พิ้เจย์!อย่ามีครั้งหน้าอีกนะ ;-; ไม่ขอม่าแล้ววขอคัทได้ไหมคะ คัท คัท!5555
    #1,607
    0
  21. #1606 0913764418 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 11:11
    ทำไมเจย์ทำแบบนี้กับแทนล่ะ ฮื้อออออออออออ อย่าให้มีครั้งที่2เลยนะT^T
    #1,606
    0
  22. #1605 itsmexf_ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 10:57
    อ้าว เห้ย ม่าเฉย
    #1,605
    0
  23. #1604 pick-17 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 09:31
    คนคูล หึงอย่างคูลๆ 5555
    #1,604
    0
  24. #1601 t-t-thn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 00:22
    เจ้าที่แรงมั่กกกกก เกือบแล้วมั้ยละเจย์ ทีหลังอย่าใจอ่อนกับคนอื่นอีกนะ แทนเค้าหึงงง
    #1,601
    0
  25. #1600 44210035 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 00:14
    ความเจย์มันก็ทำให้แทยงคิดมากอยู่นิดๆเหมือนติดระแวงเพราะเวลาเจย์ห่างๆก็จะมีข่าวเจย์กับคนนั้นคนนี้ตลอดมันคงเป็นเรื่องที่อยู่ในใจของแทนถึงทำให้แทนโมโหเจย์มาก และเจย์เองก็น่าจะบอกแทนตรงๆไปเลยมันไม่ม่าแต่อารมณ์มันบั๊บเห้ออีกแล้วหรองี้อ่ะ555 ตอนแรกคิดว่าอีก50%จะเป็นฉากคัทอ่ะฮื้อเสียตรัยอยากเห็นหวานๆอ้อนๆกันอีกเยอะๆอ่า
    #1,600
    0