(end) nct : Jaylerr - [JAEYONG]

ตอนที่ 26 : Jaylerr - 24 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 227 ครั้ง
    2 พ.ค. 60

Jaylerr : 24

            แทนนทีลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะพบว่าเท้าอันแสนสุดเท่ของตัวเองอยู่บนหัวนอน และหัวอันสุดคูลของแทนนทีอยู่ปลายเตียง สะบัดหน้าไปมองคนที่นอนข้างๆอย่างเจย์ที่หน้าแทบจะกระซิบฝ่าเท้าของแทนนทีอยู่รอมร่อ และในจังหวะเดียวกัน หน้าอันแสนหล่อที่สุดในปฐพีก็เกือบจะแนบกับตีนไอ้เจย์เช่นกัน แทนนทีได้แต่คิดแล้วก็สงสัยว่าทำไมถึงไปมานอนท่านี้ได้

            ยันตัวลุกขึ้นเบาๆก่อนจะเดินลงจากเตียงหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำ รู้สึกมึนหัวนิดหน่อยแต่ก็พอทนได้ แทนนทียืนอยู่ในห้องน้ำก่อนจะนึกถึงเรื่องเมื่อคืนอีกรอบ รู้สึกเกลียดตัวเองขั้นรุนแรง ได้แต่ถามใจว่าพี่แทนได้ทำอะไรลงไปกันนะ นอกจากจะกลายเป็นแทนนทีร่างสองแล้วยังทำตัวอ่อยอีก

            อาบน้ำเกือบยี่สิบนาทีแทนนทีก็เดินออกมาจากห้องน้ำ มองไปที่เตียงก็ยังเห็นไอ้เจย์นอนตายอยู่บนเตียงไม่ยอมตื่น แทนนทีแอบเดินเข้าไปใกล้ๆก่อนจะชะเง้อมองเล็กๆแบบไม่มากเกินไป เกิดมันลืมตาตื่นตอนพี่แทนกำลังชะเง้อส่องจะไม่คูลมากๆ

            แต่รอยผื่นบริเวณลำคอของเจย์กลับทำให้แทนนทีเผลอขมวดคิ้วแน่น

            “ไอ้เจย์...” แทนนทีเรียกเจย์พร้อมกับเขย่าแขนเจย์เบาๆ แต่เจย์กลับไม่ยอมตื่น แทนนทีถอยหลังออกมาสามก้าวพร้อมกับภาวนาว่าไอ้เจย์ห้ามตาย แม่ง ถ้ามันตายพี่แทนนี่เข้าข่ายผู้ต้องสงสัยเลยนะเว้ย แค่นึกสภาพตัวเองนั่งคูลอยู่ในคุกก็สะเทือนใจไม่เบาแล้ว “เจย์มึงเป็นอะไรวะ”

            “.....” แทนนทีรู้สึกโล่งใจเมื่อเจย์ลืมตาขึ้นมาดูโลกอีกครั้ง แต่มันกลับขมวดคิ้วแน่นทำสีหน้าไม่ค่อยดีจนแทนนทีรู้สึกไม่ดีตามมันไปด้วย “แทนเอาน้ำให้เราหน่อย”

            กล้ามากที่ใช้พี่แทนคนคูล แทนนทียืนแค้นอยู่สองวินาทีก่อนจะรีบหันไปหาน้ำพร้อมแก้วที่อยู่บนโต๊ะ แทนนทีรีบเทน้ำลงแก้วก่อนจะเอามาให้เจย์ที่ยันตัวลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยสีหน้าไม่สู้ดี และนอกจากผื่นจะขึ้นคอแล้วแทนนทียังสังเกตเห็นผื่นบริเวณแขนเจย์อีก

            “มึงเป็นอะไรเนี่ย มึงจะตายไม่ได้นะเว้ย” แทนนทีโวยวายใหญ่ จิตใจเริ่มแตกกระเจิงเนื่องจากผื่นมันขึ้นมาน่ากลัวจนพี่แทนแอบกุมใจเบา

            “เราไม่ได้เป็นอะไร” เสียงของเจย์ตอบกลับมานิ่งๆพร้อมกับยกน้ำดื่ม “เราแค่ไม่สบาย”

            แค่เพื่อนพูดออกมาว่าไม่สบายแทนนทีก็โล่งใจ แทนนทีรับแก้วน้ำมาวางบนโต๊ะก่อนจะเดินไปยืนค้ำหัวเจย์ที่นั่งอยู่บนเตียง ก้มลงมองสภาพเด็กสถาปัตย์ที่ตอนนี้เหมือนคนใกล้ลาโลกเต็มที อยากจะสงสารแต่ก็อยากสมน้ำหน้า ควรรู้สึกยังไงก่อนดี

            “มึงแพ้อาหารทะเลเหรอวะ” แทนนทีซักถามทันทีหลังจากเงียบมากนาน “หรือว่าแพ้น้ำทะเล แต่มึงก็ไม่ได้ลงเล่นอ่ะ แล้วทำไมผื่นขึ้นแบบนี้”

            “เราไม่ได้แพ้อะไรเลยที่แทนพูดมา” แล้วมึงแพ้อะไรล่ะวะเพื่อนรัก ถ้าขืนตอบแพ้ใจแล้วผื่นขึ้นพี่แทนจะกระโดดถีบยอดหน้าให้หงายเลย “เราแพ้อยู่อย่างเดียว และเราคิดว่าน่าจะใช่”

            “ที่ว่าใช่คือ?”

            “เหล้าที่แทนกินไปเมื่อคืน” แทนนทีแทบจะเบรกตัวเองไม่อยู่เมื่อได้ยินเจย์พูด นึกถึงแล้วมันก็มีความเป็นไปได้ แทนนทีไม่เคยเห็นเจย์กินเหล้าเลย ไม่ไปนั่งเฝ้าก็รอเก็บเหมือนที่ไอ้ดินทำ สรุปคือที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าเป็นคนดีที่ไม่กินเหล้า แต่แม่งแพ้

            “แล้วเกี่ยวอะไรกับกูอ่ะ กูกินมึงไม่ได้กิน”

            “จะให้เราพูดเหรอว่าเราจูบกับคนกินเหล้า” แทนนทียกหมอนฟาดหน้าเจย์โดยไม่คำนึงว่าคนตรงหน้ากำลังป่วย เสียงหัวเราะแหบๆของเจย์ดังขึ้นมาเบาๆก่อนจะจับหมอนที่แทนนทีหยิบมาฟาดไว้แล้วนำไปวางไว้ที่เดิม “ไม่สงสารเราเหรอ เราไม่สบายนะ”

            “ตายไปเลยมึงอ่ะ ไอ้สัด”

            หลังจากแทนนทีรอเจย์อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ยืนมองสภาพป่วยๆของเจย์แล้วอดสงสารไม่ได้ แทนนทีโทรบอกดินว่าเจย์ไม่สบายตั้งแต่เมื่อกี้แถมยังโดนล้ออีกสารพัดซึ่งแทนนทีไม่ได้สนใจแล้วกดวางสายใส่ด้วยความเย็นชาและความคูล จะพูดอะไรก็พูดไปจังหวะนี้พี่แทนโนสนโนแคร์ครับ

            ก่อนจะกลับดินเพื่อนรักมีความใจดีพาเจย์มาส่งที่โรงพยาบาลเนื่องจากผื่นมันขึ้นเรื่อยๆจนแทนนทีกลัวว่ามีคนตายในรถ แทนนทีไม่ได้ชวนเจย์คุยตลอดทางที่กลับเนื่องจากเกรงใจคนป่วยที่นอนทำหน้าซีดอยู่ ปล่อยให้มันนอนไปแบบนั้นแหละดีแล้ว

            แทนนทีกลับมาถึงคอนโดฯก็นอนหลับทันทีด้วยความเหนื่อยสัด ตื่นขึ้นมาอีกทีตอนสามทุ่ม เอื้อมมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่าหน้าจอไม่มีแจ้งเตือนของใครเลยนอกจากนะโมที่ไลน์มาหารัวๆ ใจของแทนนทีอยากตอบแต่อีกใจก็ได้แต่ค้านว่าไม่ควรไปให้ความหวังใครอีก

            แค่ไอ้เจย์คนเดียวพี่แทนก็เหนื่อยจะแย่แล้วครับ

            แต่ในจังหวะที่แทนนทีกำลังกดเข้าไปตอบแชทนะโม สายโทรเข้าก็เด้งขึ้นมาตัดหน้าไปเสียก่อน แทนนทีรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยที่มันเป็นสายของไอ้เจย์ คือบางทีมันควรนอนพักนะ ร่างกายพังขนาดนั้นจะทำซ่านอนดึกแบบนี้ไม่ได้โว้ย

            “โทรมาได้แสดงว่าหายแล้วสินะ” แทนนทีกดรับพร้อมกับกรอกเสียงสไตล์คนแมนไป

            [ยังเลย... รู้สึกแย่กว่าเดิม] เชื่อว่าแย่กว่าเดิม สังเกตจากเสียงที่ดูแหบลงไปมากราวกับหวัดลงคอ สเตร็ปซิลไหมเพื่อน [แทนอยากมาเฝ้าเราไหม]

            “ตลกละ จะไปยังไง”

            [เดี๋ยวเราให้ไอ้ดินไปรับแทนมาส่งที่บ้านเรา] มันดูวุ่นวายหน่อยๆนะ แทนนทีได้แต่นั่งชั่งใจอยู่นาน พรุ่งนี้มีเรียนแต่แทนนทีก็อยากไปบ้านเจย์ ไม่ใช่อะไร ต้นเหตุที่ทำมันไม่สบายส่วนนึงก็มาจากแทนนทีอยู่เหมือนกัน ยอมรับว่าเสียใจ แต่ไม่แคร์ [มาเฝ้าเราหน่อยนะครับ]

            “โตเป็นควายแล้วไม่เป็นอะไรหรอก” ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่แทนนทีกลับกำลังกดเข้าไลน์เพื่อไลน์หาไอ้ดินนี่เพื่อนรักให้มารับไปส่งที่บ้านเจย์

            [ปวดหัวมากเลย ถ้าไม่ได้กอดแทนเราไม่หายแน่ๆ]

            “ประโยคหลังมันดูแปลกๆนะเจย์” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่แทนนทีกลับยิ้มออกมาหน่อยๆแต่ไม่กว้างมากเพราะเดี๋ยวจะดูไม่เท่ รอดินนี่เพื่อนรักตอบไลน์อยู่สักพักจนแทนนทีก่นด่าไปแล้วในใจว่ากำลังทำเหี้ยอะไรอยู่ มาตอบไลน์กูสักทีเพื่อน “อย่าเพิ่งหลับนะ”

            แทนนทีบอกเจย์เมื่อดินตอบมาโอเค จะพาแทนนทีไปส่งบ้านเจย์

            “เดี๋ยวกูไปหา....”

           

 

            แทนนทีมาถึงบ้านเจย์เกือบห้าทุ่ม บรรยากาศในบ้านค่อนข้างเงียบสนิท จะมีก็แต่ไอ้น้องเตนล์ที่ลงมาเปิดประตูบ้านให้ก่อนจะเหน็บแนแทนนทีไปหลายดอกจนแทนนทีแทบจะกระโดดเข้าใส่ว่าที่แฟนเพื่อนด้วยความหมั่นไส้นิดหน่อยแต่หมั่นหน้ามากๆ แทนนทีเดินย่องขึ้นไปชั้นสองของบ้าน ก่อนจะเปิดประตูห้องของเจย์เข้าไปโดยไม่ได้เคาะ

            แทนนทีมองเจย์ที่ดูเหมือนว่าจะหลับไปแล้วก่อนจะเดินเข้าไปหาเงียบๆ

            “กูบอกว่าอย่าเพิ่งหลับไง” บ่นกับคนที่นอนหลับไปแล้วเบาๆก่อนจะวางกระเป๋าเป้ที่แบกมาลงบนพื้น ไม่ต้องมองพี่แบบนั้นครับทุกคน ในกระเป๋าคือชุดนักศึกษาสำหรับใส่ในวันพรุ่งนี้ พรุ่งนี้พี่แทนจะขาดเรียนไม่ได้เพราะพี่แทนรักการเรียนพอๆกับรักทุกคนเลย “รู้งี้ไม่มาก็ดี”

            เจย์ไม่ได้ตอบรับอะไรแต่กลับลืมตาขึ้นมาพร้อมกับใช้มือดึงแทนนทีให้ลมลงนอนบนเตียง ก่อนจะใช้แขนของตัวเองกอดแทนนทีอย่างแน่นหนา ไม่ปล่อยให้แขนของแทนนทีได้โลดแล่นขึ้นมาโบกหัวเจย์อย่างแน่นอน ซึ่งแทนนทีได้แต่โวยวายแต่ไม่ดังมากนัก

            “จะมากเกินไปละไอ้เจย์ อย่ามากอดกูบ่อยๆได้ไหม” แทนนทีดุเสียงเบา

            “ถ้าไม่ให้กอดเราจะทำอย่างอื่นนะ”

            “เดี๋ยวหน้ามึงจะได้มีสีไอ้เจย์” สีจากรอยส้นteenพี่แทนนี่แหละครับ “ไหนบอกว่าป่วย มึงตอแหลให้กูมาหาปะเนี่ย ทำงี้กูโกรธนะ”

            “ไม่ได้โกหก เราปวดหัวมากจริงๆนะ” ไม่พูดเปล่าใบหน้าของเจย์ยังพยายามซุกเข้าไปที่บริเวณคอของแทนนที ทำเอาแทนนทียกมือดันหัวมันออกแทบไม่ทัน ไอ้เจย์แม่งชอบเป็นคนแบบนี้ตลอด เผลอนิดหน่อยแม่งก็เอาใหญ่เลย

            “ถ้ามึงยังเล่นแบบนี้ไม่เลิกกูกลับบ้านนะ” และมันได้ผล เจย์แทบจะถอยห่างจากแทนนทีไปหลายเซนติเมตร แทนนทียกยิ้มในใจเมื่อคิดแผนขู่มันได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในชีวิตอันแสนคูลนี้ “กินยาแล้วนอนได้แล้วไอ้สัด จะได้หายเร็วๆ”

            เจย์พยักหน้าก่อนจะลุกออกจากเตียงเดินตรงไปที่โต๊ะอ่านหนังสือ แทนนทีเขยิบไปนั่งหัวเตียงฝั่งซ้ายมือก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อตอบไลน์นะโมอีกครั้ง คราวนี้แทนนทีคงต้องบอกความจริงกับนะโมไปแล้วว่าความจริงพี่แทนคนนี้โสดจริง แต่ก็ไม่ได้โสด สรุปคือตอนนี้แทนนทีมีสถานะที่ยังครุมเครืออยู่กับไอ้เจย์ และแทนนทีไม่สามารถไปมองใครได้ จบ

            เมื่อสังเกตว่าเจย์เริ่มไปกินยานานผิดปกติแทนนทีก็เงยหน้ามองไอ้คนตัวสูงกว่าที่ยืนมองผื่นตัวเองอยู่หน้ากระจก ผื่นมันมีอะไรน่าสนใจขนาดนั้นเลยเหรอวะ

            “เจย์ กูขอดูผื่นที่คอมึงหน่อยดิ” แทนนทีเอ่ยออกมาเรียกความสนใจของเจย์ให้กลับมาที่ตัวเอง เจย์หันหน้ามามองแทนนทีก่อนจะยอมเดินกลับมาที่เตียงตามคำขอ “ทำไมผื่นมันลามขึ้นหน้ามึงแล้วอ่ะ ยิ่งกินยายิ่งขึ้นเหรอ”

            “เราก็ไม่รู้ แทนดูผื่นตรงหน้าเราให้หน่อยว่าลามเยอะไหม” เจย์พูดแล้วนั่งลงตรงระหว่างขาของแทนนทีก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ แทนนทีเผลอถอยหน้าออกห่างมานิดหน่อยก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าเจย์พร้อมกับสังเกตผื่นแดงที่ลามขึ้นไปถึงคาง

            แต่ในขณะที่แทนนทีกำลังสังเกตผื่นให้เจย์ จู่ๆใบหน้าของเจย์ก็ขยับเข้ามาใกล้แทนนทีเรื่อยๆจนเกินความจำเป็น แถมยังปรับองศาใบหน้าพร้อมสู้รบ แทนนทีนั่งนิ่งทำตัวไม่ถูกเนื่องจากรู้ว่าเจย์กำลังคิดจะทำอะไรที่ไม่ค่อยดีต่อแทนนทีแน่ๆ

            จังหวะที่ใบหน้าของเจย์ยื่นเข้ามาใกล้จนจมูกชนกับจมูกของแทนนที ไอร้อนจากลมหายใจกระชากสติแทนนทีหายไปอยู่นาน และในขณะที่ริมฝีปากหนาของเจย์จะประกบลงบนริมฝีปากของแทนนทีเสียงเปิดประตูห้องพร้อมกับเสียงของไอ้น้องเตนล์ก็ดังขึ้นมา

            แทนนทียกมือดันหน้าเจย์ให้หลบไปอีกทางด้วยความตกใจก่อนจะหันไปมองไอ้น้องเตนล์ที่กำลังยืนทำหน้าอึ้งเกาะกรอบประตูเป็นจิ้งจกไร้ที่อยู่

            “พะ... พี่เจย์ แม่บอกว่าให้นอนได้แล้ว” เจย์หันไปพยักหน้าให้น้องเบาๆก่อนจะโบกมือไล่เตนล์ราวกับหมูราวกับสุนัข เตนล์ได้แต่กุมใจแล้วพูดกับตัวเองว่า เฮ้พี่เจย์นี่น้องเตนล์เอง จำไม่ได้เหรอ น้องชายของพี่ไง ทำไมมีพี่แทนอยู่ด้วยแล้วน้องไร้ความหมายแบบนี้ “พี่แทนจะไปนอนห้องเราปะอ่ะ แม่ไม่อยากให้พี่แทนติดหวัดพี่เจย์”

            และในจังหวะที่แทนนทีกำลังจะอ้าปากตอบว่าขอไปนอนด้วย ไอ้คนตัวสูงกว่าก็ชิงตอบก่อน

            “ไม่ต้องหรอก... ให้แทนนอนกับพี่นี่แหละ”

            “...”

            “นอนกอดกันเฉยๆคงไม่ติดหวัดหรอกมั้ง”

 

 

50%




            แทนนทีกำลังรู้สึกลำบากใจที่สุดในชีวิตเมื่อมาถึงมหาวิทยาลัยสิ่งแรกที่แทนนทีเจอคือนะโมมายืนรออยู่หน้าตึก ดินเพื่อนรักได้แต่ตบบ่าเบาๆสองสามทีก่อนจะเดินออกไปอีกทาง แทนนทีได้ร่ำร้องเรียกเพื่อนภายในใจว่าอย่าทิ้งกูไป ขอร้องให้อยู่ด้วยกัน แต่ดินนี่มันเดินออกไปไกลจนกว่ากระแสจิตของพี่แทนจะเรียกถึง จังหวะนี้พี่แทนเลยได้แต่ยืนยิ้มแห้งๆให้คนตรงหน้า

            “แทน... พอจะว่างคุยกับเราสักห้านาทีไหม” พยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบพร้อมกับเดินไปบริเวณที่ไม่ค่อยมีคน แทนนทีสังเกตหน้าของนะโมก่อนจะถามใจตัวเองนิดหน่อยว่ายอมตามเค้ามาง่ายๆแบบนี้ก็ได้เหรอวะเรา แต่จะพยายามไม่คิดอะไรมาก “ตรงนี้ไม่ค่อยมีคนแล้ว เราจะพูดแล้วนะ”

            แทนนทีได้แต่พยักหน้าอีกรอบด้วยความรู้สึกที่งงหน่อยๆ

            “เอ่อ... เราก็รู้จักแทนมานานแล้วเนอะถึงจะหายจากกันไปบ้างช่วงนึง” เปิดเรื่องมาแทนนทีก็แทบจะยกเท้าขึ้นมาเกาหัวด้วยความไม่เข้าใจ “พอกลับมาเจอแทน กลับมาคุยกันอีก เราก็ยอมรับว่าแอบมีเขินบ้างนิดหน่อย แต่หวั่นไหวมากๆ”

            “...” รอยยิ้มของแทนนทีผุดขึ้นมาบนใบหน้าที่กำลังแห้งด้วยความทำอะไรไม่ถูก

            “เราชอบแทนนะ แทนชอบเราเหมือนกันใช่ไหม”

            แทนนทีนิ่งไปเอนะโมพูดออกมาตรงๆโดยที่แทนนทีคิดไม่ถึง นะโมมองหน้าแทนนทีด้วยสีหน้าแห่งการรอคำตอบ แทนนทีได้แต่สบถภายในใจ ถ้าถามว่าชอบไหมตอบเลยว่าชอบ น่ารักตัวเล็กแบบนี้ใครๆก็ชอบปะวะ แต่ก็นะคนเราเวลาชอบอะไรก็ต้องมีอะไรที่เราชอบมากกว่าเสมอ

            “อือ เราก็ชอบนะโมนะ” เลือกตอบเสียงเบาพร้อมกับเงยหน้าไปยิ้มให้ “แต่เราชอบแบบแค่อยากชอบ ไม่ใช่ชอบแล้วอยากได้มาเป็นแฟน”

            “แทนชัดเจนดีจัง” นะโมพูดพร้อมกับหัวเราะแห้งๆ

            “เราไม่อยากให้นะโมคิดว่าเราชอบนะโมแบบนั้น”

            “แล้วคนที่แทนชอบแบบชอบอ่ะ... ” รู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่แทนนทีรู้สึกร้อนๆหนาวๆ “คนๆนั้นคือเจย์ถาปัตย์ใช่ปะล่ะ”

            “....” ความเงียบของแทนนทีเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุด นะโมยิ้มพร้อมกับพยักหน้าเบาๆด้วยความเข้าใจ ก่อนจะเม้มปากเป็นเส้นตรงกลั้นอารมณ์ไว้ “อือ ไอ้เจย์นั่นแหละ”

            “ว่าแล้วว่าเจย์กับแทนต้องไม่ใช่เพื่อนกันแบบคนอื่นเข้าเป็น”

            “แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันมากกว่านั้นนะ” แทนนทีรีบค้านขึ้นมาทันทีเพราะกลัวนะโมจะเข้าใจผิดว่าคบกับเจย์แล้ว “แค่ไม่ใช่เพื่อนแล้วก็ไม่ใช่แฟนอ่ะ”

            “อือออ เราเข้าใจแล้ว” รอยยิ้มที่ดูเศร้าๆทำเอาแทนนทีรู้สึกผิด “วันนั้นเราไปคุยกับเจย์ พูดไม่ดีไว้เยอะแยะเลย ฮ่าๆ แต่เราไม่ขอโทษเจย์หรอกเพราะเจย์น่าหมั่นไส้”

            “อันนั้นเราก็เห็นด้วยนะ” เออ แม่งน่าหมั่นไส้จริง

            “เราชอบแทนมากแต่เราก็ไม่อยากเห็นแก่ตัวไปมากกว่านี้” ไม่อยากกลายเป็นตัวรั้งความสุขและความรักของใครอีก เพราะที่ทำมันก็แย่เกินพอแล้ว “เรารู้สึกไม่โอเคสุดๆไปเลย ถึงแทนจะไม่ชอบเราแต่อย่างน้อยตอนนี้แทนก็ช่วยอยู่เป็นเพื่อนเราหน่อยได้ไหม”

            “...”

            “เราไม่ไหวแล้วจริงๆนะ”

            แทนนทีพยักหน้าให้นะโมก่อนจะเอื้อมมือตบบ่านะโมเบาๆเชิงปลอบ น้ำตาของผู้หญิงที่ชื่อนะโมไหลลงมาทำเอาแทนนทีรู้สึกผิดขึ้นมาทันที มีผู้หญิงมาร้องไห้ต่อหน้าแทนนทีมากมายแต่ไม่มีใครร้องไห้ต่อหน้าและทำให้แทนนทีเจ็บได้ขนาดนี้

            “อยู่เป็นเพื่อนน่ะได้... แต่อยู่เป็นอยากอื่นเราเป็นให้โมไม่ได้จริงๆ”

 

 

            แทนนทีกลับมาที่คอนโดฯตอนหกโมงครึ่ง ทิ้งกระเป๋าผ้าไว้ที่บ้านเจย์เพราะลืมไปเอา หลังจากส่งนะโมกลับแทนนทีก็เดินเปื่อยๆมาเรื่อยๆรู้สึกตัวอีกทีก็คอนโดฯแล้ว ทิ้งตัวนอนลงบนเตียงอย่างรู้สึกหมดแรงจะก้าวเดินต่อไป ยกแขนซ้ายขึ้นมาก่ายหน้าผากพร้อมกับคิดหลายเรื่องอยู่ในหัว สงสารนะโมแต่ก็ไม่อยากมีเยื่อใยให้เขาเจ็บอีก แทนนทีทำแบบนี้ถูกแล้ว

            ในขณะที่นอนอยู่บนเตียงคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเจย์ก็ส่งข้อความไลน์มาหาแทนนทีเรื่องกระเป๋าเสื้อผ้า แทนนทีกดหน้าจอตอบสั้นๆไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากก็เพราะว่าถึงแทนนทีจะบอกว่าไม่ให้มันมาหามันก็มาอยู่ดี ป่วยแล้วยังทำซ่าก็ไอ้เจย์นี่แหละ

            นอนนิ่งๆอยู่นานสองนานประตูห้องนอนแทนนทีก็เปิดขึ้น นึกไปก็หมั่นไส้ไอ้เจย์ขึ้นมาอีกแล้ว ได้กุญแจสำรองกลับไปก็เอาใหญ่ราวกับว่าเป็นเจ้าของคอนโดฯซะเอง

            “นอนซึมแบบนี้ติดหวัดเราเหรอ” เสียงของเจย์ดังขึ้นพร้อมกับแรงยุบบริเวณหัวเตียง แทนนทีหันหน้าไปมองเจย์เล็กน้อยก่อนจะหันไปมองทางอื่นพร้อมกับถอนหายใจ “ถอนหายใจนี่หมายความว่าเบื่อหน้าเราหรือมีอะไรที่ไม่สบายใจ”

            “ทั้งคู่เลยไอ้สัด” ตอบเสียงเหนื่อยๆอีกรอบ ตอบทีเล่นทีจริงจู่ๆเจย์ก็ลุกออกไปจากเตียง แทนนทีหันไปมองพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น ในจังหวะที่เจย์กำลังทำท่าจะเดินออกไปแทนนทีใช้มือขวาของตัวเองคว้ามือของเจย์ไว้อย่างแน่น “จะไปไหนเจย์”

            “ก็เห็นแทนบอกเบื่อหน้าเรา” ขี้งอนที่สุดในโลกแม่งเอ้ย “จะกลับบ้านแทนจะได้ไม่เห็นหน้า”

            “ทำไมงอนอีกแล้วอ่ะ” แทนนทีพูดเสียงงอแงพลางจับมือเจย์ไม่ปล่อย ออกแรงดึงให้เจย์เดินกลับมาที่เตียงเล็กน้อย “เหนื่อยแล้ว... ไม่งอนได้ไหม”

            “โอเคได้ แต่ต้องตอบเราว่าแทนเป็นอะไร”

            “มึงนั่งก่อนดิ” แทนนทีดึงมือเจย์ให้นั่งลงบนเตียง แทนนทีย้ายหัวของตัวเองจากหนุนหมอนเปลี่ยนมาหนุนตักของเจย์แทน บอกเลยว่านาทีนี้ซื้อบัตรแปดหมื่นเจ็ดก็ไม่มีทางได้นอนหนุนตักไอ้เจย์ครับ พี่แทนมันโคตรคูลโคตรรวีไอพี “วันนี้กูไปเคลียร์กับนะโมมา ก็จบนะแต่แย่หน่อย”

            “ครับ ว่ายังไงบ้าง” เจย์ถามเสียงเบาพร้อมกับลูบหัวแทนนที

            “เขาก็บอกว่าชอบกู กูก็ชอบเขานะ” แทนนทีเว้นจังหวะในการพูดพร้อมกับสังเกตท่าทางของคนที่กำลังนั่งลูบหัวแทนนทีอยู่ “แต่ก็ชอบแบบแค่ชอบ ชอบแต่ไม่อยากได้”

            “โม้เราหรือเปล่า”

            “เออ ก็ยอมรับว่าหลงไปช่วงนึง” เจย์หัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะรอฟังแทนนทีพูดต่อ “แต่พอมาตั้งสติได้ กูก็แค่หลงเขา ไม่ได้ชอบจริงๆอย่างที่คิดไว้”

            “แล้วแทนชอบใครครับ” เคยรู้สึกอยากหักตีนขว้างหน้าไอ้เจย์ไหมครับ พี่แทนเคย

            “ชอบหมาแถวคอนโดฯมั้ง” ไอ้บิลลี่หมาเฝ้าคอนโดฯพี่แทนรักมากบอกเลย “ไม่ต้องมาหลอกถามกูเลยเพราะกูจะไม่มีทางตอบแน่ว่าชอบใคร”

            “ยอมแล้วครับทูนหัว”

            “ไม่สบายหายแล้วเหรอวะ” แทนนทีเงยหน้าถามเจย์ที่นั่งอยู่เหนือกว่า เจย์ทำหน้านิ่งกวนตีนไม่ตอบ ซึ่งทำเอาพี่แทนคิ้วกระตุกด้วยความหงุดหงิดขึ้นมาทันที

            “อยากทดสอบไหมล่ะ”

            “ไม่ หายไม่หายก็เรื่องของมึง กูถามพอเป็นพิธี” 

            “ระบายออกมาแล้วสบายใจขึ้นหรือยัง” เจย์ก้มถามแทนนทีที่นอนหนุนตักอยู่ แทนนทีพยักหน้าเบาๆแต่สีหน้าแห่งความทุกข์ใจก็ยังปรากฏอยู่ เจย์ไม่อยากให้แทนนทีเครียดหรือเก็บเรื่องไม่สบายใจไว้เพียงคนเดียว ไม่อยากให้แทนนทีต้องมาทุกข์ใจในเรื่องแบบนี้ “แทนครับ..”

            “อือ...” แทนนทีตอบรับเสียงในลำคอก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น

            “ลำบากใจไหมถ้ามีเราเข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันแบบนี้” แทนนทีขมวดคิ้วแน่นขึ้นมาอีกรอบ ทำไมวะ จู่ๆถามแบบนี้ชวนดราม่าอีกแล้วเหรอ “แทนอึดอัดหรือเปล่าเวลาเรามาวุ่นวาย”

            “ถ้ารำคาญกูไม่ทนถึงขนาดนี้หรอก ไอ้อ้วน” แทนนทีเอื้อมมือตบหน้าผากเจย์เบาๆ “มึงไม่ต้องดราม่าเลย แค่นี้กูก็เครียดพอแล้ว คุยอะไรที่มันสร้างสรรค์ได้ปะ”

            “งั้นคุยเรื่องอนาคตของเราไหม”

            “ใครเค้าอยากจะมีอนาคตกับมึงกันวะ” คำตอบของแทนนทีทำเอาเจย์เงียบและหน้าชาไปอยู่พักใหญ่ แทนนทีสังเกตได้ว่าเจย์เงียบไปก็แอบตลกไม่ได้ แทนนทีตั้งใจแกล้งให้เจย์หน้าสั่นแบบนั้น เพราะมันชอบทำตัวน่าหมั่นไส้ “รอกูเรียนจบค่อยว่ากันแล้วกัน”

            “มันก็จะนานหน่อยๆนะ” แทนนทีไม่ได้ตอบอะไร รอได้ก็รอไปรอไม่ได้ก็ไม่ว่ากัน “แต่เรารอได้ถ้าแทนอยากให้เรารอ”

            “ขอให้อีกหนึ่งปีข้างหน้ามึงยังพูดคำเดิมนะ”

            “ขอให้อีกหนึ่งปีข้างหน้าแทนยังจำคำพูดของตัวเองได้นะ” เจย์และแทนนทีต่างคนต่างเงียบไป แทนนทีเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ไปเรื่อยๆในขณะที่เจย์กำลังตอบไลน์ของน้องเตนล์อยู่ แทนนทีรู้สึกชอบเวลาอยู่เงียบๆกับใครแล้วรู้สึกไม่อึดอัด มันดูไม่ต้องพยายาม

            แทนนทีแค่คิดว่าเวลาหนึ่งปีมันอาจจะไม่มากพอสำหรับใคร แต่สำหรับแทนนทีเวลาหนึ่งปีมันมากพอที่จะสามารถใช้มันเรียนรู้และอยู่กับเจย์ให้ได้ดีกว่านี้ การที่คนเรายอมรับอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่ตัวเรามันก็ยากที่จะชิน แต่เมื่อเรายอมรับมันเข้ามาแล้วก็จงอยู่กับมันและเรียนรู้มัน

            มันอาจจะคุ้มหรือมันอาจจะล้มเหลวแต่อย่างน้อยเราก็เคยได้ลองทำมันดู

            เนิ่นนานที่แทนนทีและเจย์ตกอยู่ในความเงียบ เสียงฝนที่กระหน่ำตกลงมาทำให้แทนนทีเด้งตัวขึ้นมาจากเตียงพร้อมกับทำหน้าเซ็งๆ ที่เซ็งไม่ใช่อะไร ถ้าฝนตกแบบนี้ไอ้เจย์จะขับรถกลับบ้านไม่ได้เพราะแม่มันไม่ยอมแน่ๆ และพอกลับบ้านไม่ได้ก็เท่ากับมันต้องนอนที่นี่

            คอนโดฯแทนนทีกลายเป็นบ้านหลังที่สองของไอ้เจย์ได้ไงวะ

            “กูเบื่อเวลาฝนตก ทำไมต้องตกตอนมึงอยู่ที่นี่ด้วยวะ” เสียงบ่นของแทนนทีดังขึ้นทำเอาเจย์หัวเราะออกมานิดหน่อย “แล้วมึงจะยิ้มทำไม แค่ฝนตกเว้ยไม่ได้ถูกหวย”

            “มีความสุขก็ต้องยิ้มดิ” กวนตีนสาดดดด “ดีจะตายเราจะได้นอนกับแทนไง”

            “ถามกูยังว่าอยากนอนกับมึงไหมอ่ะ”

            “ปกติไม่ถามแทนก็นอนกับเรานะ” สิ้นเสียงของเจย์แทนนทีใช้มือหยิบหมอนฟาดหน้าหล่อๆของแม่งด้วยความแรงที่โคตรแรงเรียกได้ว่าฟาดหน้าเด็กอนุบาลได้มียุบไปกันบ้าง เมื่อฟาดเสร็จแทนนทีก็รู้สึกตกใจในเรี่ยวแรงอันมหาศาลของตัวเอง เจย์นั่งเงียบไปหลังจากโดนฟาด

            แทนนทีได้แต่นั่งขัดสมาธิบนเตียงมองเจย์ที่ก้มหน้าแล้วเงียบไป

            มันแรงจนแทนนทีถามใจตัวเองว่ามันจะโกรธไหม

            “เจย์....” แทนนทีเอ่ยเรียกเจย์เบาๆก่อนจะค่อยๆคลานเข้าไปหาเจ้าของชื่อช้าๆ เจย์ไม่ตอบพร้อมกับก้มหน้าอยู่นานจนแทนนทีเริ่มใจเสีย “เจ็บไหม...”

            “...” และอีกฝ่ายก็ยังคงเงียบไม่ตอบอะไร

            “กูไม่คิดว่ามันจะแรงขนาดนั้น” ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง แทนนทียากจะตบกะโหลกตัวเองให้ร้าวลงไปยันตาตุ่ม เล่นอะไรไม่เข้าเรื่อง

            “...”

            “เจย์” แทนนทีเอื้อมมือไปจับมือของเจย์เบาๆพร้อมกับเขย่าเล็กน้อย “ตอบหน่อยได้ไหมอ่ะ จะโกรธก็ได้นะแต่คุยกับกูหน่อย”

            “ทำไมแทนชอบเล่นอะไรเหมือนเด็ก” และในที่สุดเสียงอันแสนนิ่งของเจย์ก็ดังขึ้นแทนนทีรู้สึกขนลุกเบาๆเมื่อเสียงที่นิ่งเกินไปนั่นมันทำให้ใจสั่นแรง “รู้ไหมเวลาเล่นแรงๆเหมือนเด็กไม่รู้จักโตแบบนี้มันทำให้คนอื่นเจ็บตัวนะ”

            “จะดุทำไมวะ ไม่ได้ฆ่าใครตายสักหน่อย” แทนนทีพูดเสียงงอแงพร้อมกับเขี่ยมือเจย์เล่นเหมือนเด็กถูกดุแล้วหาอะไรทำไม่ให้ตัวเองดูผิด “ก็กูไม่ได้ตั้งใจ”

            “เวลาคนเราทำผิดเราควรพูดว่าอะไรนะแทน” แทนนทีเงยหน้ามองเจย์

            “ให้พูดอะไรล่ะ”

            “เราจะให้เวลาแทนนึก นับหนึ่งถึงสาม” แทนนทีนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าควรพูดอะไรเวลาทำผิด พูดว่าไม่ได้ตั้งใจอย่างนี้เหรอวะ “หนึ่ง.... สอง...”

            “จะรีบนับทำไมอ่ะเจย์”

            “ถ้าเรานับถึงสามแล้วแทนไม่พูด”

            “....”

            “เราจูบแทนให้พูดไม่ได้อีกเลย” ข้อเสนอของไอ้เจย์มักน่ากลัวจนพี่แทนผวาเสมอ “จะเอายังไงครับ คุณว่าที่แฟน”

 

 

100%

แอมคัมแบค

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 227 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,721 ความคิดเห็น

  1. #2617 新新123_$ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 23:47

    กกรี้ดดดด บหบกวดวดบหลกงกด

    #2,617
    0
  2. #2576 29ep (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:21
    กรี๊ดดดดดดดดด
    #2,576
    0
  3. #2435 Haenymph (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 11:16
    พี่เจย์จัดการพี่แทนเลยค่า พี่แทนเกเรแบบนี้ต้องโดนพี่เจย์สั่งสอนสักยกสองยก(?) เอ๊ะ? อิอิอิอิ เจย์โคตรขี้งอนเลยแต่เจ้าเล่ห์มากกกกกก
    #2,435
    0
  4. #2372 KAXXI (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 23:40
    จูบไปให้ปากเปื่อยเลยลูก จูบไปจนกว่าปากอิหนูจะหายแข็ง :-)
    #2,372
    0
  5. #2347 vampvimpz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 00:25
    แหน่ะ ปากแข็งนักก็จะโดนไม่ใช่น้อย
    #2,347
    0
  6. #2306 HWNGP (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 19:02
    หรือว่าแทนไม่ขอโทษเพราะอยากโดนจูบ?!!? คิคิ
    ปล.หมั่นไส้เจย์อะ ขี้งอนมากกก55555
    #2,306
    0
  7. #2220 Mayniizxo Apipong (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 21:27
    เอาจริงแทนอ่ะ แพ้เจย์ตลอด หมั่นไส้ๆๆๆๆๆ
    #2,220
    0
  8. #2188 GKYON (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 02:05
    ตัดไปแบบนนนนนนนนี้ น้องได้ขอโทษมั้ยยย
    เนี่ย พี่เจย์สั่งสอนน้องมาหลายเรื่องมากอะ การพูด การวางตัว การกระทำ หลายๆอย่าง ถ้าน้องไม่ดื้อ น้องจะเป็นเด็กดีมากเลยนะ ถ้าทำแบบพี่เจย์บอกอะ
    #2,188
    0
  9. #2117 HOLICISM (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 02:42
    ลงโทษให้หนักๆๆๆๆ แล้วก็เป็นกันสักที ที่แทนไม่บอกกับคนอื่นว่ามีแฟนแล่วเพราะเจไม่เคยขอ เอาแต่พูดว่าอยากได้เป็นแฟนงั้นงี้ แต่ไม่ขอเป็นจริงเป็นจัง น้องมันก็อ้างไปเรื่อยได้ดิ เร็วๆเลย ขอแล้วจับกดม่างงงง5555555
    #2,117
    0
  10. #2088 mxhh (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 05:18
    เอาอะไรอุดปากน้องแทนไว้ค่ะ พี่ทีมจูบ
    #2,088
    0
  11. #2043 โนอี้เนยหวาน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 22:30
    เจ้าเล่ห์นักน้าเจย์ ^^
    #2,043
    0
  12. #1952 RhongTood (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 06:53
    ขอโทษ รักนะ ? ควรพูดคำไหนว่ะเจย์ 5555555
    #1,952
    0
  13. #1836 cinnamello -) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 01:41
    พูดอะไรอะะะ พี่แทนงงใช่ป้ะ พี่แทนมันคิดไม่ทันสามวิหรอกเชื่อเราสิ อิ_อิ พี่เจย์คือคนขี้งอนสุดในเรื่องขี้งอนแบบน่าหมั่นไส้ ขี้งอนแบบจะต้องมาหาเรื่องให้แทนง้อเท่านั้น พี่เจย์มันร้ายอะะ
    #1,836
    0
  14. #1731 ขวดนมเปรี้ยว (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 22:13
    คุณแฟนนนน อ๊ากกกกก
    #1,731
    0
  15. #1698 N_udaen_G (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 21:15
    เจย์แม่งงงงขี้งอนหนักมากค่าาาา เอะอะงอนอะ! หวังผลสุด!แต่สงสารเตนล์อะ อากาศเลยจ้าาา นี่น้องนะ 55555
    #1,698
    0
  16. #1530 ptpmpp (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 17:32
    เจย์แกล้งงอนอยากจูบแทนก้บอกกกก
    #1,530
    0
  17. #1516 little girl (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 08:30
    ดีแล้วที่แทนเคลียร์เรื่องนะโมให้จบๆไป รู้สึกโล่งไปอีกเรื่อง แต่เรื่องของแทนกับเจย์นี่คงไม่มีอะไรให้รอลุ้นแล้วตกใจเล่นแล้วใช่มั้ย แต่แทนชอบพูดเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรอ่ะ แบบรู้ว่าปากไม่ตรงกับใจเพราะเขิน แต่ถ้านี่เป็นเจย์ก็อดน้อยใจไม่ได้ แล้วเรื่องฟาดหมอนใส่นี่งอนมั้ย หรือหาเรื่องลงโทษแทนอยู่ ลงโทษไปเลยเจย์เอาหนักๆไปเล้ยยยยยย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 พฤษภาคม 2560 / 08:35
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 3 พฤษภาคม 2560 / 08:39
    #1,516
    0
  18. #1495 aayoungg (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 00:38
    เจย์นี่อารมณ์แปรปรวนเหมือนกันนะ ขี้งอนขี้น้อยใจมาก ส่วนแทนก็ชอบพูดแรงๆไม่คิดเลย แต่ว่าไปแค่เอาหมอนตีเล่นๆเจย์ก็ทำงอนไปได้ หรือว่าแกล้งทำงอนอีกเนี่ยตัวร้าย!!!! อยากอ่านตอนต่อไปเลยค่ะ หรือว่าอาจจะต้องเสีย...เพื่อไถ่โทษ 55555555555
    #1,495
    0
  19. #1494 pployyzabaho (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 00:08
    จ้าาอิพิเจย์มันร้ายยย ว่าทีแฟน แหมหมั่นไส้แรงมากก กี๊ดด เมื่อไหร่จะเป็นแฟนกันสักทีนะะะ
    #1,494
    0
  20. #1493 บูตะติดปีก (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 23:46
    อะไรยังไง กลอกตามองบน เบื่อความรัก 55555555
    #1,493
    0
  21. #1492 bbcb (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 23:38
    จ้าาาา ว่าที่แฟนนน แหมมมม /ปฏิเสธไม่ได้ว่าเราหงุดหงิดสองคนนี้มาก คนนึงขี้น้อยใจ อีกคนก็พูดแรงซะจนเจ็บหัวใจ เง้ออ
    #1,492
    0
  22. #1491 pmieex_ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 21:07
    โง้ยยยยว่าที่แฟนค่าาาา จะเป็นแฟนเมื่อไหร่บอกพรี่ด้วยนะลูกเขินโว้ยยยย
    #1,491
    0
  23. #1490 chlioesim (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 19:41
    ฮรึกกกกก กลับแล้ว รอตั้งนาน
    ว่าที่แฟนชักเรื่องมากเกินไปละนะ
    อยากมีเจย์เป็นของตัวเอง
    แงงงงงงงงงงงงงง

    กลับมาต่ออีกๆๆๆๆน้าาาาาา
    #1,490
    0
  24. #1489 doraaung (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 18:17
    โอ๊ยยยย น่ารักมากอ่ะ เป็นความสัมพันธ์ที่แอบหงุดหงิดนิดหน่อยแต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าชอบบบ
    นับเร็วๆเลยเจย์ อย่ารอช้า อย่างแทนต้องโดนซะให้เข็ด 5555

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆน๊าาาา
    #1,489
    0
  25. #1488 cateraingg (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 17:46
    นับเร็วๆค่ะพี่เจย์!!!
    #1,488
    0