(end) nct : Jaylerr - [JAEYONG]

ตอนที่ 23 : Jaylerr - 21 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,864
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    14 เม.ย. 60

Jaylerr : 21

            ในที่สุดวันนี้ที่แทนนทีรอคอยมันก็มาถึง มิดเทอมวันสุดท้ายกำลังจะจบลงหลังจากแทนนทีเดินออกมาจากห้องสอบหลังจากที่ได้ทำข้อสอบไปเล็กน้อยมั่วไปส่วนมากก็ตาม ได้กลิ่นของการนอนแบบเต็มอิ่มแล้วแทนนทีก็ชื่นใจจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก คราวนี้จะกลับไปนอนที่คอนโดฯให้ฉ่ำปอด ใครมาปลุกพี่แทนพี่แทนจะพ่นไฟใส่หน้าแม่งให้รู้ไปเลย

            “ไอ้แทนจะไปเฝ้าไอ้เจย์พรีเซ็นท์งานกับกูเปล่า” ดินเพื่อนรักเอ่ยถามหลังจากเดินออกมาจากห้องสอบตามหลังแทนนทีมาติดๆ “เห็นน้องเตนล์บอกไอ้เจย์แม่งไม่หลับไม่นอนทำงานชิ้นนี้เลย”

            “เกี่ยวไรกับกูอ่ะ ไม่ไปโว้ย” จะกลับไปนอนเข้าใจไหมเพื่อน

            “ว่าที่แฟนทั้งคนไปเฝ้ามันหน่อยก็ได้มั้ง”

            “มึงอย่าชงได้ปะไอ้เชี่ยดิน”

            “กูไม่ได้ชงเว้ย เห็นอยู่ตำตาว่าอีกหน่อยมึงเป็นแฟนมันแน่” แทนนทีได้แต่ถอนหายใจหงุดหงิดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะตามดินเพื่อนรักไปที่คณะสถาปัตย์ แทนนทีก้มตอบไลน์ที่นะโมส่งมารัวๆ นะโมชวนไปกินข้าวซึ่งแทนนทีอยากไปเหมือนกันเพราะหิวมาก แต่ต้องมารอไอ้เจย์อีก

            เมื่อมาถึงคณะสถาปัตย์แทนนทีก็โดนดินเพื่อนรักเททันที หันไปมองด้วยสายตาพร้อมฆ่าเพื่อน แต่ก็ต้องรู้สึกแปลกใจที่ไอ้ดินนั่งเบียดไอ้น้องเตนล์อย่างกับจะอัดเป็นร่างเดียวกัน เดี๋ยวนะไอ้สัด เก้าอี้ก็ว่างเยอะแยะจะไปเบียดน้องเพื่ออะไร

            “เฮ้ยแทนนี่หว่า มาหาใครอีกเหรอ” แทนนทีเบนสายตาจากดินมามองเสียงอีกทางที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ถ้าแทนนทีจำไม่ผิดคนนี้คือคุนเพื่อนสนิทของไอ้เจย์ที่คณะ “มาหาไอ้เจย์เหรอ รอแปปนึงนะ มันกำลังโดนอาจารย์บ่นอยู่”

            “บ่นเรื่องอะไร” ถึงจะไม่อยากรู้แต่แทนนทีก็อยากรู้ เออ งงในงงไปนะ

            “ก็มันเล่นไม่นอนติดกันหลายวัน อาจารย์เห็นหน้ามันซีดๆเลยเรียกไปถาม” แทนนทีพยักหน้าตอบรับเชิงว่าตูได้รับรู้สิ่งที่มุงพูดออกมาแล้ว “พอมันบอกว่าอดนอนอาจารย์ก็ใส่ยับเลย”

            พอคุนพูดจบก็โดนเพื่อนอีกคนลากออกไปทันที แทนนทียืนชะเง้อมองเจย์ที่ยืนก้มหน้าฟังอาจารย์บ่นก่อนจะดึงตัวกลับมาแล้วก้มหน้าตอบไลน์ต่อ คนอย่างไอ้เจย์ไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอก แข็งแรงอย่างกับควายแบบนั้น ไม่มีทางป่วย

            Namo : หิวขนมจังเลยแทน เย็นนี้ไปกินขนมกันดีปะ

            แทนนทีลอบยิ้มออกมาเบาๆก่อนจะพิมพ์ตอบแทบวิต่อวิกับนะโม และแน่นอนว่าแทนนทีต้องตอบว่าไปอยู่แล้ว นะโมจะเลี้ยงทั้งที

            “ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะ” เสียงทุ้มแหบๆของเจย์ดังขึ้นทำให้แทนนทีสะดุ้งขึ้นมา นับหนึ่งถึงสามในใจเบาๆก่อนจะปั้นหน้าว่าไม่มีอะไร “มาหาเราเหรอ”

            “เปล่า ไอ้ดินลากกูมา” แทนนทีพูดเสียงแค้นก่อนจะหันไปมองไอ้ดินที่กำลังวอแวกับไอ้น้องเตนล์อยู่อีกฝั่ง “แล้วแม่งก็เทกูไปนั่งกับน้องมึงอ่ะ”

            “สอบเสร็จแล้วจะกลับคอนโดฯเลยไหม”

            “เอ่อ... ยังหรอก เดี๋ยวกูไปข้างนอกอยู่”

            “ไหนเมื่อคืนแทนบอกเราว่าสอบเสร็จจะกลับไปนอน” แทนนทีรู้สึกพูดไม่ออกขึ้นมาทันที ก็จริงที่เมื่อคืนโทรคุยกับไอ้เจย์แล้วบอกมันว่าสอบเสร็จจะกลับมานอน แต่ตอนนั้นไม่รู้ว่านะโมจะนัดไปกินขนมนี่หว่า เลยบอกไอ้เจย์ไปแบบนั้น

            “เดี๋ยวกูไปกับเพื่อน ไปกินขนม” เจย์พยักหน้าเบาๆก่อนจะหันกลับมาถามอีก

            “แล้วให้เราไปรับไหม”

            “ไม่ต้องหรอก ลำบากมึง” แทนนทีเงยหน้ามองหน้าเจย์ที่ดูซีดอย่างเห็นได้ชัด ถึงแทนนทีจะคิดว่ามันดูแข็งแรงแต่พอเห็นสีหน้าท่าทางเหนื่อยๆของมันแล้วแทนนทีก็อดลังเลไม่ได้

            จะไปกับนะโมหรือพาไอ้เจย์ไปนอนที่คอนโดฯดีวะ

            “มึงดูป่วยๆว่ะเจย์ กลับบ้านไปนอนเถอะ” น้ำเสียงห่วงใยที่ออกมาพร้อมกับสำเนียงห้วนๆทำเอาเจย์หัวเราะออกมานิดหน่อย แทนก็ยังเป็นแทนอยู่วันยังค่ำ “หรือจะไปนอนคอนโดฯกูก่อน”

            “เดี๋ยวเราขับรถกลับบ้านก็ได้” ที่นี้ทำมาเป็นจะกลับบ้าน เกลียดแม่ง

            “แน่ใจนะว่าจะไม่วูบ รถคว่ำกูช่วยไม่ทันนะสัด”

            “ถึงเราไปนอนคอนโดฯแทน แทนก็ออกไปกับเพื่อนอยู่ดี” แทนนทีเงยหน้ามองเจย์ที่กำลังพูดอยู่ นี่คือมันกำลังตัดพ้อว่ากูทิ้งมันถูกมะ เยี่ยม กดดันกูไปอีกไอ้เจย์ “เรากลับบ้านไม่ดีกว่าเหรอ”

            “พูดง่ายๆคืออยากให้กูอยู่ด้วย?”

            “ประมาณนั้นครับ” เกลียดไอ้เจย์สุดๆไปเลยครับเวิร์ล

            แทนนทียืนชั่งใจอยู่นานสองนานก่อนจะตัดสินใจอย่างเด็ดขาดไปเลยว่า... จะกลับไปคอนโดฯพร้อมไอ้เจย์แล้วหลอกมันกินยา พอมันกินยาแล้วมันหลับแทนนทีจะออกไปกับนะโม และแทนนทีค่อนข้างมั่นใจว่าจะกลับมาทันก่อนมันตื่นแน่นอน

            เค มาว่ะ เอาเป็นว่าแผนนี้แม่งได้

            แทนนทีหันไปคุยกับเจย์ว่าจะกลับคอนโดฯด้วยซึ่งเจย์ก็โอเค สีหน้าของมันยิ้มร่าออกมาทันทีเมื่อพี่แทนคนนี้บอกว่าจะไปด้วย แทนนทีรู้สึกว่าไอ้เจย์มันจะติดพี่แทนคนนี้มากเกินไปแล้ว ไม่ได้รำคาญนะแต่แม่งแบบ แยกกันบ้างก็ได้ บางทีพี่แทนก็อยากไปกับสาวๆบ้าง

            แทนนทีปิดประตูคอนโดฯก่อนจะเดินไปที่ตู้ยาพร้อมกับหยิบพารามาสองเม็ด ไอ้เจย์ต้องหลับแน่นอนแบบไม่ต้องสงสัย ยิ่งไม่ได้หลับหลายวันติดกันนี่หลับเป็นตายแน่นอน

            “มึงกินยาก่อนแล้วค่อยไปนอน ค่ำๆกูจะปลุก” แทนนทียกยิ้มในใจก่อนจะเอ่ยชมในแผนอันแนบเนียนของตัวเอง เราแม่งเก่งจริงๆเลยแทนนที “กูอนุญาตให้นอนบนเตียงได้”

            “แทนไปนอนกับเรา”

            “ไม่เอา อยู่ใกล้มึงทีไรมือมึงชอบเลื้อยไปทั่ว” เลื้อยแบบพี่แทนไม่รู้สึกตัวอีกต่างหาก บางทีรู้สึกตัวอีกทีแม่งอยู่ในอ้อมกอดมันไปแล้ว เปลืองเนื้อเปลืองตัวสัด

            “เราไม่ทำอะไร นอนกอดเฉยๆ”

            “ก็เหี้ยละ ใช่เวลาปะ”

            แทนนทีพูดเสียงดังเมื่อเจย์เริ่มงอแงเหมือนเด็ก เจย์มองหน้าแทนนทีเล็กน้อยก่อนจะเดินหันไปหยุดอยู่หน้าตู้เย็นพร้อมกับหยิบยาเข้าปาก เปิดประตูตู้เย็นหยิบขวดน้ำออกมา กระดกไปสองสามอึกก่อนจะเก็บไว้ที่เดิมแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของแทนนทีทันที

            แทนนทีถอนหายใจยาวไปถึงเขมรพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบนะโม

            Tannatee. : ไปวันอื่นได้ไหมนะโม วันนี้เราไม่ว่าง

            โกหกคำโตแบบนี้พี่แทนต้องตกนรกแน่ๆ

            Namo : ฮือออ ไม่ว่างเหรอ เสียใจจัง

          Tannatee. : เราเพลียๆอ่ะ อยากนอนพัก

            พิมพ์เสร็จตาก็จ้องมองไปที่ประตูห้องนอนที่ปิดสนิท นอกจากจะเก่งเรื่องมือไม้ไวแล้วไอ้เจย์แม่งยังเก่งเรื่องกดดันคนอื่นไปอีก ไม่รู้ว่ามันตั้งใจไหม แต่ที่รู้ๆคือพี่แทนแม่งโคตรทำตัวไม่ถูก

            Namo : แปปเดียวก็ไม่ได้เหรอ เราว่างวันนี้วันเดียวอ่ะ

          Tannatee. : งั้นดึกๆหน่อยได้ไหม

          Namo : ได้สิ สำหรับแทนเราโอเคหมดอ่ะ 

            แทนนทีกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน เหลือบมองร่างสูงของเจย์ที่นอนไม่เป็นท่าอยู่บนเตียง ผมปรกหน้าไปหมดจนอยากแอบถ่ายไว้ล้อแม่ง แต่ถึงจะไม่เป็นทรงยังไงในสายตาผู้หญิงมันก็หล่ออยู่ดี

            เดินย่องๆไปอีกทางก่อนจะพาตัวเองขึ้นมานอนบนเตียงข้างๆเจย์ได้สำเร็จ มือเรียวของแทนนทีค่อยๆยกอังหน้าผากเจย์เบาๆเพราะกลัวแม่งตื่นมาคำรามเป็นสิงโต ความร้อนซึมผ่านผิวหนังทำให้แทนนทีรู้ว่าเจย์แม่งไม่ได้แกล้ง แม่งป่วยจริงแต่เก็บอาการ

            “เจย์... มึงไปหาหมอดีกว่าว่ะ” แทนนทีพูดแล้วเขย่าแขนเจย์ไปด้วย แต่อีกฝ่ายกลับนิ่งไม่ตอบรับใดๆ ซึ่งแทนนทีโคตรหงุดหงิดที่มันไม่ดูแลตัวเองเลย “จะมาตายที่นี่ไม่ได้นะเว้ย”

            “....” เงียบกริบ

            “จะเงียบใส่กูใช่ไหม กูรู้นะว่ามึงยังไม่นอน” แทนนทีเริ่มใช้ไม้ขู่กับเจย์บ้าง และมันได้ผล เจย์ลืมตาขึ้นมาก่อนจะขยับตัวมาใกล้แทนนที สองแขนใหญ่โอบเอวแทนนทีที่กำลังนั่งอิงหัวเตียงอยู่ ใบหน้าหล่อของเจย์ซุกเข้าที่พุงน้อยๆของแทนนทีก่อนจะหลับตาลงอีกรอบ

            อยู่ๆก็รู้สึกว่ากำลังเลี้ยงหมายักษ์อยู่

            “แทนไปกับเพื่อนเถอะ แล้วค่อยกลับมาหาเรา” เสียงอู้อี้ดังขึ้น แทนนทียกมือขึ้นมาพร้อมกับลูบหัวเจย์เบาๆพลางคิดเรื่องนัดวันนี้ไปเรื่อยๆ “ดูแทนอยากไปมากนะ”

            “หน้ากูออกขนาดนั้นเลยเหรอวะ” นี่ว่าเก็บสีหน้าเก่งแล้วนะ

            “อะไรที่เป็นแทนเรารู้หมดว่าแทนกำลังคิดอะไร”

            “แล้วถ้ามึงช็อกขึ้นมาทำไงอ่ะ”

            “ถ้าโชคดีก็ไม่เป็นอะไร” แทนนทีก้มหน้ามองเจย์ “ถ้าโชคร้ายเราก็คงตายในห้องนี้”

            ใครจะยอมให้มึงตายที่นี่ คอนโดฯนี้กูยังผ่อนไม่หมดโว้ยยยยย!

            แทนนทีไม่ได้ตอบอะไรแต่ลูบผมของเจย์ไปเรื่อยๆ เจย์เริ่มนิ่งไปอีกรอบทั้งๆที่ยังนอนกอดเอวแทนนทีอยู่ หมั่นไส้โคตรแม่ง เป็นใครวะมากอดเอวพี่แทนวิศวะฯคนนี้ได้ตามใจชอบ คือให้เกียรติสาวๆของพี่แทนที่ไม่ได้เห็นแม้แต่ขาอ่อนที

            “มึงอยากให้กูไปเหรอ” จู่ๆแทนนทีก็กลับเป็นคนเอ่ยถามขึ้นมาเอง

            “อยากได้ความจริงหรืออยากฟังแล้วสบายใจล่ะครับ”

            “สักอย่างไอ้สัด ไม่ต้องให้กูเลือกหรอก” หงุดหงิดจริงๆเลยเวลารู้สึกเหมือนมีทางแยกให้เลือกว่าจะไปทางไหน “เอาที่สบายใจก่อนก็ได้”

            “ถ้าแทนจะไปเราก็อยากให้แทนไป”

            “แล้วความจริงในใจมึงอ่ะ”

            “อยากให้แทนอยู่กับเรามากกว่า” แทนนทีชะงักไปนิดหน่อยก่อนจะตั้งสติให้กลับมาเหมือนเดิม ในใจแทนนทีมันอยู่ที่นี่หมดแล้ว แต่อีกนิดหน่อยมันก็อยากไปกับนะโมนี่หว่า “เราชอบกอดแทนนานๆ แทนรู้ใช่ไหม”

            ขออนุญาตกรอกตาเป็นรูปเกียร์ครับ จะบอกคนอื่นทำไมว่ากูชอบปล่อยตัวเองให้มึงกอด

            สัด อยากโกรธแต่โกรธไม่ลง

            “อือ มึงก็กอดอยู่นี่ไง” ถึงแม้ร่างกายเราจะโสดมากแค่ไหน แต่ภายในใจแทนนทแม่งกลับไม่รู้สึกว่าโสดเลยครับพ่อแม่พี่น้อง “หลับสักทีดิ เดี๋ยวก็ไม่หายหรอก”

            “ถ้าเราตื่นมาแล้วแทนหาย เราจะไม่มาหาแทนอีก”

            “กลัวตายห่า” ใจพี่แทนนี่สั่นระริกเลยครับเมื่อได้ยินคำว่าไอ้เจย์จะไม่มาหาถ้าตื่นมาแล้วไม่เจอแทนนที “มึงติดกูแล้ว ไม่รู้ตัวเหรอเจย์”

            “รู้ครับ รู้ตั้งนานแล้ว”

            “นอนได้แล้วไอ้สัด พูดมากอยู่ได้ เดี๋ยวจับโคมไฟทุ่มแม่ง” พูดเปล่ายังทำท่าจะทุ่มจริงๆ เจย์หลับตาลงอีกรอบอย่างจำยอม แทนนทีนั่งกดโทรศัพท์อยู่นานสองนานก่อนจะตัดสินใจก้มมองเจย์ที่นิ่งไปจนเห็นได้ชัด รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นทันที

            นี่แหละครับนาทีทองของพี่แทน

            แทนนทีค่อยๆดึงตัวเองออกมาจากอ้อมกอดของเจย์อย่างเบาที่สุดจนทำได้สำเร็จ หันไปมองเจย์ที่นอนอยู่แล้วก็อดสงสารไม่ได้ แต่กูต้องไปพบหญิงนะเพื่อน แทนนทีกดอัดเสียงส่งให้นะโมว่ากำลังจะออกไป มือเรียวหยิบกระเป๋าสตางค์ใบเก่าไว้ในมือก่อนจะออกจากห้องนอนไป

            เมื่อเสียงประตูห้องปิดลงเจย์ลืมตาขึ้นมาทันที ในหัวพลางคิดอะไรมากมายตีกันไปหมด ใช่ เจย์รู้สึกว่าช่วงนี้ติดแทนนทีมากเกินไปจนรู้สึกแปลกใจตัวเองเหมือนกัน

            และก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกันที่แทนนทีดูติดคนชื่อ นะโมมากกว่าที่เจย์ติดแทนเสียอีก

            ถึงขั้นหลอกให้เจย์หลับแล้วค่อยออกไปแบบนี้แทนนทีต้องมีคิดอะไรกับนะโมไม่มากก็น้อย เจย์ลุกขึ้นมาก่อนจะยิ้มหัวเราะให้ตัวเองเบาๆ

            แทนคิดว่าตัวเองเนียนแค่ไหนกันนะ หรือคิดว่าเนียนจนลืมไป....

            ว่าเจย์น่ะตื่นง่ายยิ่งกว่าอะไรในโลกนี้

 

 

40%




            แทนนทีกลับมาถึงคอนโดฯตอนสองทุ่ม เข้าห้องมาด้วยความอารมณ์ดี แวะซื้อข้าวต้มมาเผื่อเจย์ที่กำลังนอนหมดสภาพอยู่ในห้อง แทนนทีวางถุงข้าวต้มลงบนโต๊ะก่อนจะเดินไปที่ห้องนอน เปิดประตูเข้าไปเบาๆสอดส่องสายตาอันกว้างไกลไปที่เตียง แต่แทนนทีกลับแปลกใจที่พบว่าเตียงไม่มีเจย์นอนอยู่ แถมเตียงก็เก็บจนดูเรียบร้อยโคตรๆ

            ถ้าเราตื่นมาแล้วแทนหาย เราจะไม่มาหาแทนอีก

            อยู่ๆคำพูดของเจย์ก็ดังขึ้นมาในความคิดของแทนนที เล่นเอาแทนนทีทำตัวไม่ถูกอยู่นานสองนาน รู้สึกถึงแรงกดดันอันตรายที่แทนนทีกำลังได้รับ แทนนทีไม่รู้ว่าเจย์พูดเล่นหรือพูดจริง แต่ที่รู้ๆตอนนี้คือมันไม่ได้อยู่ในห้องนี้แล้ว มันไปไหนวะ

            แทนนทีไม่รอช้ากดโทรหาเจย์อย่างรวดเร็ว และรู้สึกโล่งอกที่มันยอมรับสาย

            “ทำไมกลับบ้านแล้วไม่บอกกูอ่ะ” แทนนทีกรอกเสียงโทนปกติลงโทรศัพท์ ยังไม่อยากใช้น้ำเสียงที่แท้ทรูของพี่แทนคนแมน กลัวว่าสายโหดไปอะไรๆมันจะไม่ดีไปด้วย

            [เราตื่นมาแล้วไม่เจอแทน ก็เลยกลับก่อน]

            “แล้วหายดีแล้วเหรอวะ” ยอมรับว่าเป็นห่วงมันอยู่เหมือนกัน “ให้แม่มึงพาไปหาหมอดิ”

            [เราไม่เป็นอะไร]

            “ไม่เป็นก็เชี่ยละ”

            [แทนออกไปไหนมาครับ] แทนนทีนิ่งทันทีเมื่อโดนถามมาแบบนี้ ใจจริงแทนนทีอยากตอบความจริงว่าออกไปกับนะโมมา แต่แทนนทีไม่อยากทะเลาะกับเจย์ แทนนทีรู้ว่ามันต้องงอนแน่ๆที่แทนนทีแอบหนีออกไปแบบนั้น [อยากตอบเราไหม]

            “ตอบก็ได้ แต่ไม่โกรธได้ไหม” แต่แล้วแทนนทีก็เลือกที่จะบอกความจริง

            [โอเคครับ เราจะไม่โกรธ] แทนนทีเชื่อว่าเจย์จะทำอย่างที่พูดจริงๆ รวบรวมความกล้าอยู่นานสองนานจนสุดท้ายแทนนทีก็พูดออกไป

            “กูออกไปกินขนมกับนะโมมา”

            [....] เจย์เงียบและแทนนทีก็เงียบเช่นกัน รู้สึกใจคอไม่ดีนิดหน่อยแต่กลัวมากๆว่าแม่งจะโกรธของจริงโดยไม่มีอะไรมากังขา [ครับผม แล้วอร่อยไหม]

            “ก็อร่อยนะ มันเป็นขนมที่กูชอบ” แทนนทีตอบแล้วเดินขึ้นไปนั่งบนเตียงนิ่งๆ

            [กินเยอะหรือเปล่า แทนไม่กลัวอ้วนเหรอ] ก็จริงที่เจย์มันไม่มีท่าทีที่จะโกรธแต่แทนนทีกลับรู้สึกผิดโคตรๆอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน คือไอ้เจย์ไม่โกรธแทนนทีควรสบายใจไม่ใช่เหรอวะ แล้วอะไรคือการมานั่งทำหน้าอมขี้อมทุกข์อยู่คนเดียว

            “ใครจะไปอ้วนเหมือนมึงวะ”

            [อ้วนแล้วรักเราไหม] พ่อมึงเหอะจ้า แทนนทีหันไปเบะปากมองเพดานอยู่เกือบครึ่งนาที ถามแบบนี้ถีบกูลงเหวดีกว่าเจย์ คำถามนี้ขอผ่านครับ พี่แทนไม่ตอบ [เราล้อเล่นนะ]

            “เออ รู้แล้วว่าล้อเล่น” ถึงไม่ได้ล้อเล่นกูก็ไม่ตอบโว้ย

            [นะโมดีกับแทนมากหรือเปล่า] และแล้วบรรยากาศมาคุก็คัมแบคอะเกน แทนนทีเม้มปากเป็นเส้นตรง ถ้าถามว่านะโมดีไหมแทนนทีตอบเลยว่าดี น่ารัก เอาใจเก่ง พูดเพราะ แถมยังมีอะไรหลายๆอย่างที่ตรงกับใจแทนนทีด้วย [เราทำดีกับแทนพอสู้เข้าได้บ้างไหม]

            “ดราม่าอะไรของมึงอีก เขาก็ส่วนเขามึงก็ส่วนมึงดิ”

            [แทนรู้ตัวหรือเปล่าว่าแทนกำลังติดคนชื่อนะโม] ประโยคนี้ทำเอาแทนนทีนิ่งไป

            น้ำเสียงของเจย์ฟังดูไม่มีอะไรแต่มันกลับเรียบนิ่งจนน่ากลัว แทนนทีถอนหายใจออกาอย่างแรงระบายความอัดอั้นในหัวใจ มีหลายอย่างที่แทนนทีคิดว่าช่วงนี้มันก็มีความแปลก ในขณะที่เจย์ติดแทนนทีมากขึ้นเรื่อยๆแต่แทนนทีกลับรู้สึกว่านะโมโอเคขึ้นมาเรื่อยๆเช่นกัน

            “เขาก็เพื่อนกู... เหมือนมึงไง”

            [เราก็เพื่อนแทนใช่ไหม] แทนนทีพยักหน้าตอบกับตัวเองโดยลืมไปว่าคนที่รอคำตอบไม่เห็นว่าแทนนทีกำลังพยักหน้า [แทนอยากนอนหรือยัง เราจะได้ไม่กวน]

            “มึงจะนอนแล้วเหรอ” เหลือบไปมองนาฬิกาก็เห็นว่าเกือบจะสามทุ่ม

            [เมื่อกี้เรากินยาไป เลยรู้สึกง่วง]

            “อือ งั้นไม่ต้องวางสายหรอก” เป็นครั้งแรกที่แทนนทีเป็นฝ่ายขอให้เจย์ไม่วางสาย ไม่ใช่อะไร เวลามันนอนแทนนทีจะได้ฟังเสียงว่ามันยังหายใจอยู่ กลัวแม่งตาย

            [….] เจย์เงียบไปอีกครั้ง แทนนทีนั่งกระพริบตาสองสามทีก่อนเจย์จะพูดขึ้นมา [วางเถอะ เราอยากปล่อยให้แทนมีเวลาเป็นของตัวเองบ้าง]

            “ทำไมวันนี้มึงพูดแปลกๆวะ”

            [ไม่รู้เหมือนกัน เราคงรู้สึกไม่เหมือนเดิมมั้ง]

            แทนนทีฟังแล้วก็ได้แต่นั่งงง เสียงกดวางสายดังขึ้นก็ไม่สามารถดึงแทนนทีออกมาจากภวังค์ความคิดได้ คำพูดล่าสุดของเจย์ยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุดหย่อน

            เราคงรู้สึกไม่เหมือนเดิมมั้ง... แล้วตอนนี้รู้สึกแบบไหนวะ

 

Jaylerr : jaeyong

 

            สองสามวันที่ผ่านมาเจย์ชอบเงียบหายไป จะมีได้คุยกันบ้างก็เวลาที่แทนนทีโทรหรือไลน์ไป แต่พอคุยกันไปสักพักเจย์มันก็ชอบบอกว่าขอวางนะจะไปทำธุระ งงนิดหน่อยแต่ไม่เข้าใจมากๆอยู่เหมือนกัน จนถึงตอนนี้แทนนทีก็ยังไม่หายงงว่าเจย์มันมีธุระอะไรนักหนา

            “มึงทำหน้างงแดกมาหลายวันแล้วนะเพื่อน” ดินพูดขึ้นในขณะที่กำลังตักข้าวเข้าปาก วันนี้แทนนทีฉายเดี่ยวแบบหล่อๆกันดินสองคนเนื่องจากยูตะนักรักและไอ้เตวินพากันหยุดเนื่องจากเมาเหล้าค้างจากเมื่อคืน นี่ไง ผลกรรมของการไม่ชวนเพื่อนฝูงคือตื่นมาเรียนไม่ทัน

            “กูไม่เข้าใจว่ะ” แทนนทีพูดขึ้นมาโดยไม่มีการเกริ่นเรื่องใดๆ

            “กูก็ไม่เข้าใจว่ะ” ดินพูดประโยคคล้ายๆแทนนทีก่อนจะมองหน้าเพื่อน “ไม่เข้าใจว่ามึงจะพูดเรื่องไหนไอ้สัด จะเล่าอะไรเกริ่นให้กูเก็ทด้วยเพื่อน ไอ้ฟาย”

            “ด่ากูขนาดนี้ยกตีนฟาดหน้าเลยก็ได้เพื่อน”

            “งั้นเอาหน้ามึงมาใกล้ๆตีนกู”

            “บางทีกูแค่พูดเล่น” แทนนทีหันไปทำหน้าเซ็งใส่ดินก่อนจะยกมือเท้าคางมองไปนอกโรงอาหาร แม่ง ร้อนใจไม่พอยังต้องมาร้อนกายอีก เห็นแดดข้างนอกแล้วกูอยากตาย “ไอ้เจย์เป็นเหี้ยไรวะ ช่วงนี้แม่งดูธุระเยอะแปลกๆ”

            “เอ้า พอเค้าไม่มาวอแวก็หงุดหงิดไปอีกคนเรา” แซวกูพ่องตายไอ้ดิน

            “เวลากูโทรไปแม่งจ้องจะวางอย่างเดียวเลย” แทนนทีทำหน้าเครียดพร้อมกับเริ่มระบายความอัดอั้นตันใจ วินาทีความคูลห่าไรพี่แทนจะสะบัดทิ้งแม่งให้หมด กูเครียด “ทั้งที่เมื่อก่อนมันแทบไม่วางสายจากกูเลย มึงว่าแปลกๆปะ”

            “ตกลงมึงคบกันจริงๆเหรอ” แทนนทีหันไปทำหน้าดุใส่ คบอะไร ไม่มีเว้ย

            “ไม่ได้คบ”

            “ไอ้ห่า แล้วทำตัวอย่างกับผัวเมียกัน”

            “กูก็ไม่รู้ว่ามาถึงจุดนี้ได้ยังไง” แทนนทีพึมพำกับตัวเอง “นะโมแม่งก็ชอบมาทำตัวน่ารักใส่กูตลอดเลย กูแม่งก็ไม่รู้ว่าลำบากใจอะไร อยากจะเทใจไปหานะโมแต่กูเสือกรู้สึกผิดกับไอ้เจย์ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ทั้งๆที่มันก็เป็นแค่เพื่อน”

            “แทน... อย่างมึงกับไอ้เจย์ไม่ได้เป็นแค่เพื่อนแล้วไอ้สัด”

            “ไม่ได้เป็นเพื่อนแล้วเป็นอะไรวะ” แทนนทีขมวดคิ้วเครียด นอกจากเพื่อนแล้วยังควรเป็นอะไรกันอีกวะ “มันก็ไม่เห็นบอกเลยว่ากูเป็นอะไรสำหรับมัน”

            “การกระทำมันชัดว่ามันอยากได้มึงเป็นแฟนนะแทน” แทนนทีนิ่ง

            “....”

            “ทำไมกูต้องมาเหนื่อยใจกับอะไรที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองด้วยวะ” ดินบ่นพร้อมกับสีหน้าที่เริ่มเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ดินไม่รู้ว่าเจย์เป็นอะไรเพราะช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้เจอพอๆกับไอ้แทนไม่ได้เจอนั่นแหละ แต่พอแทนเอ่ยชื่อนะโมมา ดินก็ฉลาดพอที่จะเดาได้ว่าเพราะอะไร

            หนึ่งไอ้เจย์ฉลาดมากเรื่องสังเกตความเปลี่ยนแปลงและท่าทีของคนอื่น

            สองคือไอ้เจย์เป็นประเภทเจ็บแต่เก็บอาการ ถ้าคนที่ชอบมีความสุขในสิ่งไหนมันจะปล่อย ดินรู้เพราะเจย์มันใช้วิธีนี้กับไอ้แทน ซึ่งก็อย่างที่เห็น ไอ้แทนเตลิดไปหานะโมแทบเต็มเปา

            “เนี่ยวันนี้นะโมชวนกูไปที่บ้าน จะไปดีไหมวะ” แทนนทีทำหน้าคิดไม่ตก

            “แล้วแต่มึงจะตัดสินใจแล้วกัน กูขอไม่พูด” แทนนทีเงยหน้ามองดินที่ดูแปลกไปอีกคน ปกติดินนี่จะชอบเสือกและเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวของแทนนที แต่ครั้งนี้มันกลับทำหน้าเบื่อโลกและหน้าเครียดจนแทนนทีแอบไม่เข้าใจ “มึงนี่คนฮอต2017จริงๆนะไอ้แทน”

            “อันนี้ของมันแน่อยู่แล้ว” ยกยิ้มชอบใจในความฮอตของตัวเองเบาๆ

            “ระวังเถอะมึง ระวังจะกลายเป็นคนโดนทิ้ง2017

            แทนนทียกมือตบหัวเพื่อนเบาๆหลังจากโดนดินนี่เพื่อนรักแช่งให้กลายเป็นคนโดนทิ้ง  พูดอะไรปรึกษาหน้าตาและลีลาของพี่แทนก่อนนะครับดิน บอกเลยว่าหน้าตาหล่อเหลาเบอร์นี้เดินไปไหนสาวก็เหลียวเป็นเกลียวคลื่น

            แทนนทีเรียนคลาสบ่ายเสร็จตอนสี่โมงเย็น นะโมไลน์มาบอกว่าจะไปรอแทนนทีที่ใต้ตึกเรียนรวม มันชัดอยู่แล้วว่าแทนนทีตกลงจะไปบ้านของนะโม มันรู้สึกเขินหน่อยๆแต่ก็พอควบคุมให้อยู่ในระดับเก็บสีหน้าและท่าทางได้อยู่พอสมควร

            เมื่อเดินมาถึงใต้ตึกเรียนรวมแทนนทีก็รู้สึกคิ้วกระตุกขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นไอ้เจย์กำลังยืนคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งแทนนทีคิดว่าน่าจะอยู่คณะวิศวะฯแน่นอน

            สีหน้าและท่าทางแทนนทีดูออกว่าสองคนนี้รู้จักกันมาก่อน

            “แทนรอเรานานไหมอ่ะ พอดีเพื่อนลากเราไปส่งเข้าห้องน้ำ” นะโมวิ่งหอบเข้ามาหาแทนนทีที่กำลังยืนมองเจย์คุยกับเพื่อนผู้หญิงอีกคนอยู่ “แทนนนน สนใจเราหน่อยสิ”

            “อ๋อๆ รอไม่นานเราเพิ่งมาเอง” แทนนทีหันไปยิ้มให้นะโมเบาๆ

            แต่แล้วแทนนทีก็หันกลับไปมองเจย์อีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ทำเอาแทนนทีหน้าสั่นกว่าเดิมเนื่องจากผู้หญิงที่ยืนคุยกับไอ้เจย์เมื่อกี้กำลังจับมือเจย์อยู่พร้อมกับโยกแขนไปมาเชิงเล่นกัน รอยยิ้มของไอ้เจย์จากมุมไกลๆทำให้แทนนทีเพิ่งรู้ว่ารอยยิ้มนั้นมันชวนทำให้เขินแค่ไหน

            “อ้าวนั่นเจย์กับพลอยใช่ไหมอ่ะ เขากลับมาคุยกันแล้วเหรอ”

            “โมหมายความว่าไง” แทนนทีหันหน้ามาถามนะโมด้วยความอยากรู้ “ที่พูดว่ากลับมาคุยกันนี่สองคนนี้เคยรู้จักกันมาก่อนเหรอ”

            “โหแทนไปอยู่ไหนมาเนี่ย” เออ นี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไปอยู่ไหนมา “พลอยกับเจย์อ่ะมีความสัมพันธ์ที่แบบ เราจะอธิบายยังไงดี คือมันเป็นความสัมพันธ์แบบที่เด็กนอกเข้ามีกันอ่ะ”

            “....” แทนนทีเงียบ

            “เราก็รู้สึกแปลกใจนิดๆ หลังๆมานี้เจย์กลับมาคุยกับแฟนเก่าหลายคนเลย”

            “อืม เราก็เห็นอยู่เหมือนกัน” แทนนทีพูดแล้วหันกลับไปมอง เจย์ยกมือยีผมพลอยก่อนจะยิ้มออกมาเหมือนที่ชอบทำกับแทนนที ห่า นี่มึงคบกับผู้หญิงทั้งมหาลัยเลยเหรอวะไอ้เจย์ มีคนไหนอีกที่กูไม่รู้ หงุดหงิดโคตรๆเลยไอ้สัด

            “แต่เหมือนจะกลับมาจริงจังกับพลอยแน่ๆเลยอ่ะ” นะโมพูดต่อ

            “คิดไปเองหรือเปล่า”

            “ไม่หรอก เรามั่นใจว่ากลับมาคบกันแน่”

            แทนนทีหันกลับไปมองนะโมด้วยความหงุดหงิด ทำไมนะโมพูดเหมือนรู้ทุกอย่างจนน่าโมโหไปหมดเลยวะ แทนนทีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะลองกดโทรหาเจย์ รอไม่นานเจย์ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ทุกอย่างอยู่ในสายตาของแทนนที รวมถึงวินาทีเจย์กดตัดสายแทนด้วย

            อาการเจ็บสัดแบบนี้คืออะไรวะ

 

            แทนนทีตัดสินใจบอกนะโมว่าขอไม่ไปที่บ้านและกลับมาตั้งหลักที่คอนโดฯของตัวเองแทน แทนนทีกดโทรหาเจย์เกือบสิบสายแต่แม่งวางสายทุกรอบ โกรธจนไม่รู้จะพูดยังไง แต่ก็แสดงออกและโวยวายไม่ได้เพราะแทนนทีไม่มีสิทธิ์ไปทำอะไรแบบนั้น

            เสือกจำกัดไอ้เจย์ไว้แค่คำว่าเพื่อนเอง เป็นไง หน้าสั่นไปดิ

            แทนนทีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหลังจากนอนนิ่งเป็นปลาขาดน้ำอยู่บนเตียงมานานนม เลื่อนไทม์ไลน์ไอจีไปเรื่อยๆก็สะดุดอยู่กับภาพล่าสุดที่ไอ้เจย์อัพ รอยยิ้มกว้างที่ยิ้มจนลักยิ้มขึ้น แถมในรูปยังมีผู้หญิงกอดมันอยู่ด้วย ใช้ชีวิตยังไงให้น่าหมั่นไส้ขนาดนี้วะไอ้เจย์

            กดไลค์ไปด้วยใจที่รู้สึกเจ็บแปลกๆ แทนนทีเข้าไลน์แล้วส่งข้อความหาดินเพื่อนรัก ซึ่งปกติแล้วมันจะตอบกลับภายในเสี้ยววินาที แต่ครั้งนี้รอมาห้านาทีแล้วเพื่อนก็ยังเงียบ

            พร้อมใจกันทำแบบนี้ในวันที่แทนนทีรู้สึกไม่ดีไม่ได้นะเว้ย โคตรดิ่ง

            Tannatee. : อยู่ไหนวะ กลับบ้านได้แล้ว

            แทนนทีส่งข้อความไลน์หาเจย์ รู้ว่ามันไม่มีทางอ่านง่ายๆหรอก ภาพที่อัพเมื่อกี้มันอยู่ผับแน่ๆ แสงสีลายตาซะขนาดนั้น ส่วนผู้หญิงที่กอดมันในรูปก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คนที่ชื่อพลอยอะไรนั่นแหละ อยากจะปาโทรศัพท์ให้พังด้วยความหงุดหงิด แต่ลืมไปว่าเพิ่งเอาไปซ่อมมา

            เวลาล่วงเลยไปจนถึงห้าทุ่ม แทนนทีได้แต่นอนกดโทรศัพท์เลื่อนเข้าแอปนู้นกดออกแอปนี้รอเจย์และดินตอบ แต่แล้วแม่งก็เงียบหายไปทั้งคู่เลย สุดท้ายแทนนทีก็ยอมจำนนเพราะรู้ว่าคงทำอะไรต่อไปไม่ได้อีกแล้วนอกจากนอนและรอไปเรียนพรุ่งนี้

            ไลน์!

            ในขณะที่แทนนทีกำลังพยายามข่มตาให้หลับลง เสียงไลน์ก็ดังขึ้นและแน่นอนว่าแทนนทีเด้งตัวมาจับโทรศัพท์แทบจะทันที ยิ่งชื่อเจ้าของไลน์เป็นชื่อของเจย์ยิ่งทำให้แทนนทีใจเต้นราวกับว่าเพิ่งไปวิ่งมาสดๆร้อนๆ แต่แล้วใจของแทนนทีก็หยุดเต้นหลังจากเห็นรูปที่เจย์ส่งมา

            รูปไอ้เจย์ที่กำลังนอนอยู่บนเตียงที่ไม่ใช่เตียงของมันแน่นอน พลอยเป็นคนถ่ายรูปนี้แล้วส่งมาให้ พลอยที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของไอ้เจย์พร้อมกับยิ้มเหมือนเยาะเย้ยแทนนที แถมสิ่งที่ทำให้แทนนทีถึงกับหน้าชาไปเลยคือไอ้เจย์ไม่ได้ใส่เสื้อและพลอยใช้ผ้าห่มคลุมตัวอยู่

            แทนนทีโตและไม่ได้โง่ที่จะเดาไม่ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

            เจ็บสุดคือการวิ่งแล้วหกล้ม นั่นคือความเจ็บในวัยเด็กที่แทนนทีได้รับ ถึงจะหกล้มมีแผลแทนนทีก็ยังคอยมีแม่ทำแผลให้ แต่พอโตแล้วการเจ็บมันไม่ได้มาในรูปแบบของบาดแผลนอกกาย มันมาในรูปแบบเจ็บภายในจนแทนนทีแทบหายใจไม่ออก

            ไม่มีแม่และไม่มีใครช่วยแทนนทีได้ แผลตรงอกข้างซ้ายมันเจ็บจนพูดไม่ออก

            เจย์ไม่ได้เกรี้ยวกราดเทแทนนทีอย่างโจ่งแจ้งเหมือนในวันนั้น แต่มันกลับใช้วิธีใหม่ที่ทำเหมือนทุกอย่างยังเหมือนเดิม ทั้งๆที่ไอ้เจย์มันเดินออกไปไกลแล้ว

 

            แทนนทียังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิม ไม่มีอะไรมาเพิ่มเติมนอกจากจะพยายามปั้นหน้าว่าไม่มีอะไรมาทำให้แทนนทีเปลี่ยนไปได้ วันนี้มาเรียนแทนนทีก็เลือกนั่งมุมที่ไม่ค่อยมีคน ปล่อยให้เพื่อนอีกสามคนมันนั่งคุยกันไป แทนนทีไม่มีอารมณ์ทำห่าอะไรทั้งนั้น

            คิดไปคิดมาทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ไอ้เจย์ไม่ได้มีส่วนผิดเลย ทุกอย่างแทนนทีเป็นคนทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เพราะความปากแข็งของตัวเอง

            “ไอ้แทน อยากกลับคอนโดฯไหม เดี๋ยวกูไปส่ง” ดินเดินมาหาแทนนทีที่นั่งวิญญาณหลุดอยู่มุมห้อง เงยหน้ามองดินนี่เพื่อนรักก่อนจะส่ายหน้าให้รู้ว่ากูยังโอเค กูเทพมาก

            “กลับห่าอะไรล่ะ เดี๋ยวอาจารย์ก็มาแล้ว”

            “แต่กูอยากโดด มึงต้องโดดเป็นเพื่อนกู” อย่างนี้ก็ได้เหรอไอ้สาดดดด แทนนทีก่นด่าดินนี่อยู่ในใจ แต่เมื่อเพื่อนขอให้โดดด้วยกันแทนนทีก็ไม่ขัดศรัทธาที่แรงกล้าของเพื่อน กอบทุกอย่างลงกระเป๋าพร้อมกับวิ่งออกมาจากห้องทันที ทำการใหญ่ใจต้องเด็ด

            แทนนทีและดินเดินลงมาด้านล่างพร้อมกับหัวเราะในความเก่งกาจที่กล้าโดดคลาสเมเจอร์หลักมาได้ รอยยิ้มของแทนนทีหุบลงเมื่อเห็นพลอยเดินลงมาจากรถของไอ้เจย์ แถมไอ้เจย์ยังเดินตามมาเหมือนว่าจะมาส่งผู้หญิงเหมือนกัน

            “ไอ้เชี่ยเจย์ หายหน้าไปไหนมาวะ” ดินเอ่ยทักอย่างเป็นกันเอง ส่วนแทนนทีได้แต่เงียบ

            “ไม่ได้หายไปไหน” เสียงของเจย์ตอบมาแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น แทนนทีหันหน้าไปอีกทางก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างขัดใจ “แล้วจะไปไหนวะ มึงไม่เรียนเหรอ”

            “กูเห็นไอ้แทนมันซึม เลยชวนโดดออกไปข้างนอก” เพื่อนรัก2017 ไปอีกไอ้สัดที่รุด

            “กลับไปเรียนดีกว่าไหม” แทนนทีไม่รู้ว่าเจย์มันพูดกับใครเพราะแทนนทีกำลังหันหน้าหนีออกไปอีกทาง ไม่อยากเห็นโว้ย ว่ามือไอ้เจย์กำลังจับมือพลอยอยู่ คันตาแรง

            “ไอ้แทนมันออกมาแล้วมันไม่กลับเข้าไปหรอก”

            “แล้วมึงก็ปล่อยให้แทนโดดออกมาเนี่ยนะ” แทนนทีไม่ได้คิดไปเองว่าเสียงไอ้เจย์กำลังหงุดหงิดอยู่ กูโตแล้วเจย์ โดดเรียนได้อร่อยด้วย “แทน... กลับเข้าไปเรียนเถอะ”

            “...” แทนนทีหันมาจ้องหน้าเจย์นิ่ง “กูอยากกลับคอนโดฯ”

            “แล้วแทนจะกลับยังไง”

            “เดิน”

            “ตลกละไอ้สัดแทน” ดินแย้งขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นแทนนทีพูดอย่างแข็งกร้าวว่าจะเดินกลับ “มึงเข้าเรียนกี่โมงวะเจย์ ถ้ายังพอมีเวลาว่างไปส่งไอ้แทนมันหน่อย”

            “ไม่ต้องหรอก กูไม่อยากรบกวนเวลาใคร” แทนนทีตอบออกมาด้วยน้ำเสียงห้วนๆก่อนจะมองหน้าเจย์สลับกับหน้าพลอย “กูรบกวนเข้ามามากพอแล้ว กลัวโดนรำคาญ...”

            แทนนทีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะขาดหายไป

            พูดจบแทนนทีก็เดินออกมาทันที รำคาญตัวเองอยู่เหมือนกันที่ปากแม่งไวกว่าสมองไปอยู่มากโข คิดอีกอย่างพูดอีกอย่างจนเคยตัว แทนนทีเดินไปตามทางเรื่อยๆก่อนจะหยุดเดินเมื่อบังเอิญเจอคนที่แทนนทีไม่ได้เจอมานาน แถมยังอยู่ในชุดที่เหมือนว่ากำลังจะไปไหนสักที่

            “พี่หมี... ”

            “หน้ามึงเหมือนคนอยากร้องไห้นะ” เสียงอบอุ่นพูดขึ้น “ถ้าไม่รังเกียจกูอนุญาตให้กอดได้ร้องไห้ใส่ได้ แต่มึงอย่าสั่งขี้มูกใส่กูพอ”

            แทนนทียกยิ้มบางๆขึ้นมา ก่อนจะเดินเข้าไปกอดไอ้พี่หมีอย่างแรงจนหน้าฝังเข้าไปในแผ่นอกหนา แทนนทีหลับตาลงก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียด

            คิดไปคิดมาก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าร้องไห้ครั้งล่าสุดตอนกี่ขวบ

 

100%

และคนถูกทิ้งก็เป็นอย่างนี้ /ซาวน์มาค่ะ

#ฟิคเจเลอร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,721 ความคิดเห็น

  1. #2693 Ployhongg (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 21:03
    มัวแต่ปากแข็งเนี่ย เขาไปหาคนอื่แล้ววววว
    #2,693
    0
  2. #2633 Jยกกำลัง12 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 22:37
    ได้เรื่องแล้วไหมล่ะ
    #2,633
    0
  3. #2614 新新123_$ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 21:44

    โดนบ้างนะแทน เจ็บกันไปข้างจุกๆอ่ะครับ ส่วนคนอ่านน้ำตานองหน้า

    #2,614
    0
  4. #2613 ipeachjy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 21:18
    ไม่ทีมใครทั้งนั้นอะ แต่อยากตีน้องแทนนะ หนูเป็นแบบนี้หลายรอบอะลูก
    #2,613
    0
  5. #2573 29ep (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 21:29
    แทนลูกกกก หนูทำตัวเองอ่ะ เห้อออ
    #2,573
    0
  6. #2544 saran1999s (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 15:36
    รำคาญไอ่พี่หมีแม่ง มาได้จังหวะตลอดอะ
    #2,544
    0
  7. #2543 saran1999s (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 15:36
    รำคาญไอ่พี่หมีแม่ง มาได้จังหวะตลอดอะ
    #2,543
    0
  8. #2542 saran1999s (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 15:36
    รำคาญไอ่พี่หมีแม่ง มาได้จังหวะตลอดอะ
    #2,542
    0
  9. #2474 babyladygirl (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 09:27
    สงสารน้องเเทนน
    #2,474
    0
  10. #2441 FuFarlala (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:30
    ดินสร้างสถานการณ์เก่งงง 5555
    #2,441
    0
  11. #2432 Haenymph (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 22:53
    เศร้าแปป *ปาดน้ามตา* ว่าแต่เจย์กับพลอยนี่กลับมาคบกันจริงป่ะ หรือว่าพลอยกับนะโมวางแผนให้แทนเข้าใจผิด
    #2,432
    0
  12. #2429 jidaphaa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 15:30
    อิน้องเจย์
    #2,429
    0
  13. #2370 KAXXI (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 23:02
    เวง จะได้กันอยู่รอมร่อแต่ต้องมาเจอนังนะโม อยากไปผูกคอตายใต้ต้นมะเขือขื่น .ร้องเพลง
    #2,370
    0
  14. #2344 vampvimpz (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 23:35
    ทำตัวเองนะแทน นี่คือบทเรียนของเธอ
    #2,344
    0
  15. #2303 HWNGP (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 13:14
    โอ๊ยยยย หน่วงที่สุด น้ำตาจะไหลแล้ว
    แทนเอ้ยยยย ต้องเลิกซึน เลิกปากแข็งก่อนนะลูกกกก ไม่งั้นจะเจ็บมากกว่านี้ แง้
    แล้วเนี่ย กอดอิพี่หมีอีก เจย์จะมาเห็นมั๊ย โอ๊ยเครียดด
    #2,303
    0
  16. #2260 Kantzeeii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 00:13
    ฆ่ากูเถอะ ฟัคยูแนาดาดาอ
    #2,260
    0
  17. #2216 Mayniizxo Apipong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 19:11
    ไรท์!!!!! บ้านอยุ่ไหน จะไปตี! 😭😭😭😭
    #2,216
    0
  18. #2209 Mmuay (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 15:07
    จะร่วงจากสลิงแล้วค่ะ อะไรมันจะหน่วงและทรมานขนาดนี้ แง
    #2,209
    0
  19. #2185 GKYON (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 01:13
    ตอนนี้มันซับซ้อนไปหมดเลย ตั้งแต่แทนไม่ชัดเจน ไม่แคร์ความรู้สึกเจย์เหมือนเดิม เจย์ไม่เหมือนเดิม หมีกลับมาตอนที่แทนกำลังหนัก แล้วมายืนกอดกันแบบนั้น เจย์เห็นยิ่งเตลิด แล้วไอผู้หญิงที่มาติดเจย์ช่วงนี้ มาเองหรือหมีมีส่วนรู้เห็น จะแก้ที่ไหนดี แทนก่อนมั้ย ตั้งแต่ต้นเลย เห้อ เครียด
    #2,185
    0
  20. #2161 Mewphew (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:47
    อีกใจคือ ต่างคนต่างกลับไปไม่รู้จักกันไปเร้ย ปวดใจหนึบๆดี55555
    #2,161
    0
  21. #2135 KIMDS (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 22:34
    ไม่เคยรำคาญแทนเลยจนมาถึงตอนนี้ ยิ่งอ่านยิ่งรำคาญ เป็นอะไรอ่ะพอเขาเข้าหาก็เอาแต่ผลักไสเขา พอเขาไปบ้างมาอาลัยอาวรณ์อะไรในเมื่อตัวเองขีดเส้นชัดเจนขนาดนั้น หงุดหงิด
    #2,135
    0
  22. #2130 zaran (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 05:14
    แทนก็คบนะโมไง จบวินๆ เจย์เสียใจจนสุดแล้วเราว่า แทนแค่ไม่ต้องคิดอะไรมากเหมือนอย่างเคย ก็แค่กลับไปใช้ชีวิตแบบไม่มึกันและกัน
    #2,130
    0
  23. #2115 HOLICISM (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 01:53
    แทนไม่ชัดเจนนนนนน เจรุกและแสดงออกมานานแล้ว แต่แทนทำเจเจ็บทุกครั้งเลยอ่ะ เพราะความโลเลของตัวเองแท้ๆเลย อินมากกกก หัวร้อนด่าแทน5555555 แต่ชอบดราม่า อิอิ ดำเนินเรื่องโอเคดีมากๆเลยค่าาา อยากได้เล่มแต่มาช้าไป ฮื่อออ
    #2,115
    0
  24. #2085 mxhh (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 04:41
    เลือกเชียร์ไม่ถูก จริงๆเราก็ไม่ชอบที่เจย์ทำแต่ก็ไม่ชอบที่แทนทำ แต่ด้วยความลำเอียง(ที่จะยอมรับว่ามีมาตั้งแต่ตอนที่1ก็ได้) ก็จะให้น้ำหนักเท่ากัน
    #2,085
    0
  25. #2040 โนอี้เนยหวาน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 08:45
    เป็นไงเล่าแทนปากหนักจนได้เรื่อง
    #2,040
    0