(end) nct : Jaylerr - [JAEYONG]

ตอนที่ 17 : Jaylerr - 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,703
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 248 ครั้ง
    29 มี.ค. 60

Jaylerr : 16

            แทนนทีกลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิมที่วันๆมีแต่ความคูลและโคตรแมน ชีวิตประจำวันของแทนนทีวนลูปไปไม่มีสิ้นสุด ตื่น เรียน กลับคอนโดฯ ใช้ชีวิตง่ายๆแต่เหงาสไตล์คนโสดหน้าตาดีดีกรีสามีสาธารณะ แต่สิ่งที่เข้ามาในชีวิตของแทนนทีอีกหนึ่งอย่างคือมิดเทอม ที่เปรียบเสมือนผู้คุมวิญญาณดูดความสุขของแทนนทีจนเกือบหายไปหมด

            แทนนทีรู้สึกว่าจะไม่ร่าเริงอีกแล้ว

            “หยุดทำหน้าแมวป่วยทีไอ้แทน ก้มหน้าอ่านหนังสือ” ดินเพื่อนรักใช้นิ้วชี้ๆไปที่หนังสือที่นอนตายอยู่ตรงหน้าแทนนทีมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว แทนนทีรู้สึกพ่ายแพ้ต่อมัน แทนนทีพ่ายแพ้เสมอมา

            “เออ สั่งจังไอ้สัด” ตอบรับแบบตัดรำคาญก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาอ่านอีกครั้งด้วยความจดจ่อ

            ตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาแทนนทีไม่ได้พูดถึงเรื่องวันนั้นอีกและก็ไม่ได้เจอเด็กสถาปัตย์อีกเลยตั้งแต่คืนนั้น ซึ่งแทนนทีก็คิดว่ามันดีแล้วและมันควรเป็นแบบนั้นจริงๆ ถึงภายในใจของแทนนทีจะยังรู้สึกมากมาย แต่ก็นะ จะปล่อยให้มันตายไปพร้อมกับเวลาแล้วกัน

            ไม่มีใครรู้ว่าแทนนทีกับเจย์ได้ตัดขาดการเป็นเพื่อนกันไปแล้ว รวมถึงไอ้ดินด้วย แทนนทีไม่อยากให้ใครลำบากใจเพราะตัวเองมันไม่ใช่เรื่องเลย แค่ตัวแทนนทีเองลำบากใจมันก็มากเกินพอแล้ว เรื่องมากมายที่แทนนทีได้รับฟังแทนนทีไม่ได้ไม่เชื่อ แต่แค่ไม่อยากเชื่ออะไรให้รู้สึกแย่ไปกว่านี้ ทุกอย่างมันควรถูกปล่อยไปให้จบ อย่าไปรื้อฟื้นให้มีใครต้องเจ็บ

            แต่เรื่องที่แทนนทีคาใจคือ แม่งคืนนั้นไอ้เจย์มีรอยแดงที่คอ แทนนทีโตพอที่จะรู้ว่านั่นมันมาจากการดูด อยากเสือกเรื่องนี้ใจจะขาดแต่ก็ทำไม่ได้ และแน่นอนว่ามันต้องไม่ใช่น้องเตนล์ แทนนทียอมเชื่อเรื่องเดียวคือเรื่องที่เจย์บอกว่าเตนล์เป็นน้องชาย

            ก็ไม่อยากจะเชื่อหรอกเอาจริงๆ แต่จะทำอะไรได้วะมันยืนยันซะขนาดนั้น

            “ไอ้ดิน...” จนในที่สุดแทนนทีก็ทนความอยากรู้ไม่ไหว จะต้องถามเรื่องรอยที่คอไอ้เจย์ให้ได้ จังหวะนี้ไอ้ดินมันต้องรู้อะไรบ้างแล้ว “อีกวันหลังจากที่กูเมา กูเจอไอ้เจย์ กูเห็นตรงคอมันมีรอยแดงเหมือนโดนดูดเลย มึงรู้ปะใครทำ”

            “ห้ะ อะไรของมึงวะไอ้แทน” ดินขมวดคิ้วอย่างแรงเมื่อจู่ๆแทนนทีเพื่อนรักก็ถามขึ้นมา “อ๋อ เออกูก็เห็นอยู่แวบๆ... แต่ก่อนหน้านั้นมันก็ไม่ได้ไปไหนเลยนะ”

            “มึงบอกว่ามันไปหาไอ้พี่หมี” แทนนทีค้าน

            “มึงคิดว่าไอ้เจย์มันจะมีอารมณ์พิศวาสไอ้พี่หมีเหรอสัด” ดินด่าแทนนทีแทบไม่ทัน ใจนี่อยากจะตบกะโหลกไอ้คนคูลให้ร้าวลงไปยันเบ้าตา ไอ้เจย์กับไอ้พี่หมีเจอกันนี่จ้องจะกัดกันอย่างเดียวจะเอาเวลาไหนไปดูดคอ มึงบ้าเปล่าแทน “กูว่าน่าจะเป็นมึงนั่นแหละไอ้แทน” 

            “ตลกละไอ้สัด กูจะทำได้ไงวะ” แทนนทีค้านใหญ่ ดินทำหน้าไม่ได้ใส่ใจนักก่อนจะพูดต่อ

            “ก็วันนั้นที่ไปกินเหล้ามึงโดนวางยากูกับไอ้เจย์นี่ลากมึงกลับมะ...” ดินหยุดพูดพร้อมกับยก มือปิดปาดทำตาโต ดินหันไปมองหน้าแทนนทีที่กำลังทำหน้างงและคิ้วกำลังขมวดเป็นปมอย่างเห็นได้ชัด จังหวะนี้ดินอยากจะมัดแขนมัดขาตัวเองแล้วถ่วงตัวเองลงน้ำ

            “มึงว่าไงนะดิน พูดใหม่” แทนนทีพูดเสียงนิ่ง

            ไอ้เจย์ย้ำนักย้ำหนาว่าไม่ให้บอก แต่ดินกลับพลาด... แม่งเอ้ย

            “มึงเมาไงแล้วมึงก็ไปกัดคอไอ้เจย์อ่ะ” ดินพูดแล้วหัวเราะแห้งๆกลบเกลื่อน แทนนทีลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเดินไปหาดินพร้อมกับบีบคางเพื่อนรักเบาพร้อมกับยิ้มร้ายกาจ “แทนจ๋า...”

            “มึง พูด มา ให้ หมด ไอ้ ดิน จ๋า..

            “เชี่ยยยยย กูทำแบบนั้นไม่ได้หรอก” ดินสัญญากับเจย์แล้วว่าจะไม่พูดเรื่องคืนนั้นให้แทนฟัง ดินรู้ว่าเจย์มันเป็นห่วงเรื่องความรู้สึกแทนขนาดไหน แถมไอ้พี่หมีก็เป็นคนที่แทนมันเคารพ ดินเข้าใจไอ้เจย์เลยว่าทำไมถึงไม่อยากให้แทนรู้ “แทนปล่อยกูเถอะนะเพื่อนรัก กูกลัวแล้ววว”

            “จะบอกกูดีๆหรือจะบอกด้วยน้ำตาไอ้ดิน” แทนนทีพูดเสียงเหี้ยมพร้อมกับเพิ่มแรงบีบคางดินเพื่อนรักๆเบาๆเป็นเชิงขู่ กับไอ้ดินต้องทำแบบนี้ไม่งั้นมันไม่พูดแน่ๆ “ถ้ามึงไม่บอกกูจะข่มขืนมึงให้เสียความเป็นชายในห้องนี้และตรงนี้”

            “เออ! กูจะบอก!” ดินสะบัดตัวออกอย่างแรงก่อนจะถอยไปอยู่มุมห้อง ภาพวันนั้นยังติดตาดินกลัวแทนนทีเวอร์ชันกามสุดๆไปเลยฮะ “ถ้ากูพูดไปก็อย่างอแงไม่เชื่อแล้วกัน คบกับกูมาตั้งนานมึงก็รู้นะว่ากูเป็นคนยังไงอ่ะแทน”

            “เป็นคนhere

            “เออขอบใจไอ้สัด” ดินพูดงอนๆก่อนจะตัดสินใจเล่า “คืนนั้นอ่ะที่อยู่ๆมึงก็ไปแดกเหล้ากับไอ้พี่หมี มึงคงเมามากจนไม่มีสติเหี้ยไรเลย”

            “เอออันนั้นยอมรับอ่ะ กูแดกเยอะจริง” แทนนทีขอโทษครับทุกคน

            “ไม่มีสติจนไม่รู้เรื่องเลยว่าไอ้พี่หมีมันใส่ยาปลุกเซ็กส์ไปในแก้วมึง” แทนนทีนิ่งอยู่กับที่พร้อมกับจ้องไปที่หน้าดิน มันกำลังจริงจัง “มันอ่ะชอบมึง กูกับพวกไอ้ยูรู้นานแล้ว แต่แค่ไม่อยากพูด”

            “....”

            “ใครจะไปรู้วะว่าแม่งจะหวังเคลมมึงอ่ะ ตอนกูเข้าไปแม่งกำลังพามึงไปไหนไม่รู้ ถึงกูจะเป็นแค่เพื่อนมึงพอเห็นแบบนั้นกูก็หวงมึงนะเว้ย เชี่ย มาทำแบบนี้กับเพื่อนกูอ่ะ” แทนนทีรู้สึกถูกบีบด้วยความรู้สึกผิดอีกครั้ง รู้สึกผิดต่อไอ้ดินไม่พอยังรู้สึกผิดต่อคนที่อยู่สถาปัตย์ด้วย

            “อืม แล้วมันทำไงต่อ” ถึงอย่างนั้นแทนนทีก็อยากฟังเรื่องทั้งหมดให้จบ

            “จะไงต่ออ่ะกูกับไอ้เจย์ก็พามึงกลับเลย” ดินหยุดพูดก่อนจะสูดลมหายใจเข้าไปใหม่ “พอมาส่งมึงเสร็จไอ้เจย์มันก็ออกไปข้างนอกบอกว่าจะกลับมาแต่แม่งก็หายไปเลย กูเพิ่งมารู้ว่าแม่งไปต่อยไอ้พี่หมีมานี่แหละ กูก็อยากไปต่อยนะ แต่กูตัวเล็กกว่ามัน เดี๋ยวกูแพ้”

            “ทำไมไม่บอกกูแต่แรกวะ”

            “ก็ไอ้เจย์บอกว่าไม่ต้องบอก บอกไปมึงก็เสียความรู้สึกเปล่าๆ” ก็มีบ้างที่เสียความรู้สึกแต่ ณ เวลานี้แทนนทีรู้สึกผิดมากกว่า “อีกอย่างมึงจะเชื่อหรือเปล่าไม่รู้ มันแคร์ความรู้สึกมึงมากนะเว้ย”

            “กู....”

            “มึงรู้ปะว่าตอนไอ้พี่หมีมันแบกหน้าตอนโดนต่อยมาหามึงกูนี่แทบอยากจะกระโดดถีบ ตอแหลกว่านี้ไม่มีใครทำอีกแล้ว กูกลัวเผลอพูดความจริงไปกูเลยเดินออกมา กูสงสารมึง”

            พอดินพูดมาถึงตรงนี้แทนนทีก็อยากจะต่อยตัวเองให้ตายแม่งไปเลย มองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของดินแล้วแทนนทีก็รู้สึกว่าตัวเองโคตรโง่เลย ดินพูดจบก็ลงไปนั่งบนโซฟาตัวเดิมพร้อมกับเงยหน้าขึ้นเพดานห้องก่อนจะหลับตา เชี่ยเอ้ย รู้สึกว่าตัวเองแม่งทำได้แค่ปากดี สุดท้ายก็เป็นแค่คนโง่ที่ไม่รู้อะไรเลยแต่อวดเก่ง

            “เรื่องที่มึงถามอ่ะ...” อยู่ๆดินที่เงียบไปก็พูดขึ้นมา “รอยที่คอมันอ่ะกูว่ามึงนั่นแหละทำ ตอนกูลงไปเซเว่นแล้วขึ้นมากูเห็นไอ้เจย์คุยไรกับมึงไม่รู้ มึงอ่ะเมาแล้วอ่อยสัดเลย มันโคตรแพ้มึงเลยนะ”

            หลังจากที่รู้สึกผิดอยู่ดีๆแทนนทีก็รู้สึกอยากจะเอาหน้าแทรกดินขึ้นมาเฉยๆ คือแค่พูดว่ากูทำทุกอย่างจะจบกูจะได้ไปขอโทษมันนะเพื่อน ส่วนรายละเอียดยิบย่อยไม่ต้อง ไม่คูล

            “แพ้ห่าไรวะ ไม่ต้องพูดนอกเรื่องนะกูขอ” โดยเฉพาะเรื่องชวนขนลุกแบบนี้นะเพื่อนนะ

            “มันก็รวมๆกันหมดนั่นแหละ มึงโง่ปะเนี่ยไอ้แทน” เพื่อน พูดแบบนี้หักตีนมาฟาดหน้ากูเลยก็ได้ จะได้จบๆไปนะ “มึงไม่รู้จริงๆเหรอว่ามีใครชอบมึงบ้างเนี่ย”

            “กูจะรู้ปะล่ะ ชอบแล้วไม่บอกอ่ะ” ไม่รู้ว่ามีคนมาชอบกี่คน แต่ที่รู้ๆคือมีคนนึงแล้วที่มาบอก

            “ควายยยยยย ไปแดกหญ้าซะไปมึงอ่ะ” นอกจากแม่แล้วพี่แทนอนุญาตให้แค่เพื่อนนะครับที่ด่าพี่จนความความเท่ได้ขนาดนี้ ปาดน้ำตาร้องไห้แปปนะ “หงุดหงิดกับมึงจริงๆเลยโว้ย”

            “อย่าเยอะสัด เดี๋ยวกูโบกคว่ำเลย”

            “รำคาญพวกประเภทกินหญ้าเป็นอาหาร” พูดว่าควายเถอะกูยอมแล้ว “มึงคิดว่าจะมีคนสักกี่คนที่ยอมโดนมึงรำคาญมาตลอดวะ จะมีสักกี่คนที่โดนมึงพูดจาไม่น่ารักใส่แล้วยังพูดดีด้วย แล้วจะมีมีสักกี่คนที่คอยเป็นห่วงมึงตลอดเวลาทั้งๆที่รู้ว่ามึงแม่งไม่มีทางรู้”

            “มึงกำลังชมตัวเองอยู่เหรอไอ้ดิน” แทนนทีถามขึ้น

            “อย่าขัด ขัดมากไม่ต้องมีแม่งแล้วฟงแฟน” แทนนทีได้แต่นั่งเงียบฟังเพื่อนพูด “ผู้ชายอ่ะแม่งไม่เคยยอมใครง่ายๆนะเว้ย มึงก็เป็นใช่ปะล่ะ”

            “เออแน่นอน กูยอมคนไม่เป็น”

            “ก็มีแต่ไอ้เจย์ที่ยอมมึงมาตลอด” แทนนทีเงยหน้ามองเพื่อนทันทีหลังจากที่เข้าใจแล้วว่าที่เกริ่นๆมานี่กำลังหมายถึงใครอยู่ “เฮ้ยแทนมึงไม่เคยเอะใจเลยเหรอว่ามันเข้าหามึงทำไม”

            “กูไม่เคยคิดหรอก มันชอบทำให้กูหงุดหงิด” ใช่ แทนนทีรู้สึกหงุดหงิดมากเวลามันเท่กว่า

            “มันชอบมึงนะเว้ย มึงจำไว้” แทนนทีได้แต่มองดินอยู่นิ่งๆ ไอ้ประโยคหลังทำอะไรแทนนทีไม่ได้ ก็อยากที่รู้ๆกันว่าเจย์มันบอกประโยคนี้กับแทนนทีด้วยตัวเองที่หน้าคอนโดฯในคืนนั้น “กูรู้นะว่ามึงยอมคนไม่เป็น แต่มึงยอมมันหน่อยดิวะ ยอมเรื่องเดียวก็ได้”

            “จะให้กูยอมอะไร กูไม่คุยกับมันมาเป็นอาทิตย์แล้ว” จนสุดท้ายแทนนทีก็ทนไม่ไหวพูดในสิ่งที่ไม่ได้บอกใครขึ้นมา ดินทำหน้าเหวอไปนิดหน่อยก่อนจะกลับมาทำหน้าปกติ “กูบอกมันว่าไม่ต้องมาเจอกันอีก เรื่องทุกเรื่องมันก็บอกกูหมด ตั้งแต่น้องเตนล์ยันไอ้พี่หมี”

            “อ้าวว”

            “แต่ตอนนั้นกูยังสับสน แย่ๆว่ะ กูเลยไม่ฟังเหี้ยไรสักอย่าง” พอคิดถึงก็แอดด่าตัวเองไม่ได้ ขอโทษนะครับทุกคน แทนนทีผิดไปแล้ว “ช่างมันเถอะ กูคงปล่อยให้จบแบบนี้ อย่ารื้อเลยว่ะ”

            “เฮ้อ แล้วแต่มึงแล้วกัน กูคนนอกจะขอไม่เสือก”

            “แล้วเรื่องยอมๆอะไรนั่นอ่ะ มึงจะให้กูยอมอะไรมัน” แทนนทีถามอีกครั้ง คือถามเพราะอยากรู้ไง ถึงแม้ว่าทุกอย่างมันจะเปลี่ยนไปอาจจะไม่กลับมาคุยกันอีกก็เถอะ

            “อยากรู้เหรอ” แทนนทีพยักหน้าเบาๆ “ก็ยอมบอกมันหน่อย... ว่ามึงก็ชอบมัน”

 

Jaylerr : jaeyong

 

            แทนนทีรู้สึกเหมือนกำลังจะตายไปกับคำว่ามิดเทอม สอบวันแรกก็กระชากวิญญาณจนแทนนทีหาทางกลับคอนโดฯแทบไม่ถูกแล้ว อาจารย์ที่ใจดีนักหนากลับหักหลังแทนนทีในรูปแบบของข้อสอบ ยอมรับว่าเจ็บใจมากๆ แต่จะทำอะไรได้นอกจากยินยอมรับความเจ็บปวด

            ได้กลิ่นอะไรไหมครับทุกคน กลิ่นเอฟที่กำลังลอยมาไง สาดดดดดด

            “ไอ้แทนจะกลับคอนโดฯเลยปะวะ” ยูตะนักรักหันมาถามแทนนทีที่กำลังทำตัวเหมือนคนหมดเรี่ยวแรง ยอมรับว่าจังหวะนี้ความคูลมันเกือบหมดสิ้นแต่ความเท่ยังคงอยู่ “เนี่ย พวกกูกะจะไปร้านกาแฟหน้ามอ สนใจไปด้วยกันเปล่า”

            “เออๆ พวกมึงไปไหนกูก็ไป” แทนนทีตอบส่งๆก่อนจะเดินตามเพื่อนๆไปแบบเหงาๆ

            บรรยากาศภายในร้านดูคึกคักเนื่องจากมีนักศึกษาเข้ามาใช้บริการเยอะหลังสอบเสร็จ ตั้งแต่เดินเข้าร้านมาแทนนทีโดนผู้หญิงทักไปเกือบเจ็ดคนได้ ก็บอกแล้วไงไม่มั่วแค่ทั่วถึง คนหล่อๆแบบนี้มีแฟนคนเดียวก็เสียดายไง ต้องใช้หน้าตาให้คุ้มกับที่แม่ให้มา แม่ยิ่งเป็นคนงกอยู่

            แทนนทีเป่ายิ้งฉุบแพ้เพื่อนๆทุกคนในกลุ่มจึงได้รับตำแหน่งทาส รับออเดอร์น้ำและขนมมาที่เคาน์เตอร์ เจอพี่พนักงานผู้ชายที่เคยกวนตีนแทนนทีในตอนก่อนๆแล้วก็อดหงุดหงิดใจไม่ได้ แทนนทียื่นออเดอร์ด้วยท่าทางเท่ออร่าจับ พร้อมกับใช้มือซุกกระเป๋ายืนรออย่างแมนๆ

            “อเมริกาโน่หนึ่งแก้วครับ” แต่ในขณะที่กำลังยืนรอด้วยท่าทางเท่ๆนั้นแทนนทีก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยและไม่ได้ยินมานาน เงยหน้าขึ้นอัตโนมัติก่อนจะสังเกตเห็นหน้าเดิมแต่ทรงผมเปลี่ยนไป

            ทรงผมอันเดอร์คัตคือทรงผมใหม่ของเจย์ แทนนทีเหมือนถูกเหยียบย่ำและขยี้ใจอย่างแรงเมื่อสาวๆที่เดินเข้ามาทักแทนนทีนั้นต่างพากันเดินมากรี๊ดไอ้เจย์กันถ้วนหน้า หันหน้าไปอีกทางพร้อมกับก่นด่าเจย์อยู่นานสองนานก่อนจะหันกลับมามองคนตัวสูงกว่า ที่ไม่ได้มองมาที่แทนนทีเลย

            ก็ดี... จะได้ไม่ต้องลำบากใจว่าควรทักดีหรือเปล่า

            แทนนทีมองไปที่ผมทรงใหม่ของเจย์อีกครั้ง เชี่ย ยอมรับว่าทรงนี้โคตรเข้ากับหน้ามันเลย ทรงก่อนมาแบบผู้ชายเจ้าชู้ขี้เล่นเล่นขี้ด้วยไอ้สัด แต่ทรงนี้แม่งโคตรแบดเลย หมั่นไส้แม่งจริงๆ

            “ออเดอร์โต๊ะห้าได้แล้วครับ ไม่ทราบว่าเจ้าของอยู่ไหน” แทนนทียกมือแสดงตัวก่อนจะเดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อจ่ายเงินและรับของ น้ำสี่แก้วพร้อมกับจานเค้กอีกสี่จานทำให้แทนนทีคิดหนักว่าจะใช้สองมือนี่กอบกุมไปด้วยความรักได้ยังไง สัด สอบนี่ยังไม่เครียดขนาดนี้เลย

            เพื่อนครับ ช่วยโผล่หัวมาช่วยกูถือสักคน ขอร้องจากใจ

            แต่ในจังหวะที่แทนนทีกำลังมืดแปดด้านถาดสีน้ำตาลขนาดกลางก็ถูกยื่นมาตรงหน้า แทนนทีเงยหน้ามองก่อนจะพบว่าเป็นสาวคนนึงที่ทักแทนนทีเมื่อกี้ยื่นมาให้ แทนนทียิ้มกลับพร้อมกับเอ่ยขอบคุณเบาๆก่อนจะวางทุกอย่างลงบนถาดพร้อมกับเดินออกมา

            หันไปมองเจย์ที่ยืนกอดอกรออเมริกาโน่แบบไม่สนใจเลยว่ามีใครยืนอยู่ตรงนี้บ้าง

            แทนนทีเดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมกับวางถาดลงด้วยความแรง หนักโว้ย แทนนทีหันกลับไปมองเจย์ที่กำลังจ่ายเงินอีกครั้งก่อนจะอดคิดไม่ได้ เฮ้ย นี่แม่งเอาจริงถึงขนาดนี้เลยเหรอวะ

            “ไอ้เจย์ตัดผมใหม่แม่งอย่างหล่อ” เตวินศิษย์ส่ายหน้าพูดขึ้นก่อนจะตัดเค้กเข้าปาก

            “เออไอ้สัด สาวกรี๊ดกันครึ่งมหาลัย กูไปตัดบ้างดีปะวะ” ยูตะพูดแล้วทำท่าเสยผมไปด้วย “ไอ้เจย์นี่เกิดมากับความหล่อจริงๆ แม่งอิจฉา”

            “เออเดี๋ยวนี้ไม่เห็นมันมากินข้าวกับเรา” แทนนทีหันไปมองเตวินที่ถามขึ้นมา

            “มันก็มีเพื่อนของมันปะวะ มาหมกอยู่กับพวกเราก็ไม่ถูกปะ” ดินตอบนิ่งๆพร้อมกับแย่งนมสดปั่นของแทนนทีไปดูดอย่างหน้าตาเฉย คือ นั่นของกูนะเพื่อน “เนอะไอ้แทน”

            “เนอะเหี้ยไรล่ะ” ฟัค โคตรเกลียดไอ้ดินเลย

            หลังจากนั่งแช่ที่ร้านจนตูดชาไปกันแทบทุกคน แทนนทีก็ได้ฤกษ์กลับคอนโดฯสักที วันนี้ดินเพื่อนรักเอารถมาแทนนทีก็อาศัยบารมีเพื่อนรักนั่งกลับไปด้วย ระหว่างทางก็มีคุยกันบ้างส่วนมากก็เรื่องของแทนนทีกับเจย์ ซึ่งแทนนทีรำคาญจนแทบอยากจะยื่นมือไปสะกิดพวงมาลัยให้รถคว่ำตายกันแม่งให้หมด ถามจังไอ้สัด ตัวน่ารำคาญนัมเบอร์วัน

            แทนนทีกลับมาถึงคอนโดฯก็เผลอหลับไปจนถึงสองทุ่ม สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีหลังจากนึกได้ว่าพรุ่งนี้มีสอบอีกตัว ถึงจะไม่ยากมากแต่แทนนทีก็อยากตั้งใจอ่าน ใครมันจะอยากได้เอฟมานอนกอดกันล่ะวะถูกไหม เกรดมันสำคัญโว้ย

            ครืด....

            ในระหว่างที่แทนนทีกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ แรงสั่นจากโทรศัพท์ก็ทำให้แทนนทีสติหลุด หันไปมองโทรศัพท์ด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะกดดูคนที่บังอาญคอลไลน์มาตอนที่แทนนทีกำลังใช้สเต็ปเทพในการจดจำตัวอักษร

            Rattana.

            รัตนา... ใครคือรัตนาวะครับ แทนนทีนั่งงงเป็นไก่ตาแตกจ้องหน้าจอที่ขึ้นว่ารัตนากำลังโทรไลน์มา จะกดรับก็ไม่กล้า แต่พอไม่กดแม่งก็ไม่มีท่าทีว่าจะวางสายง่ายๆเลย นั่งคิดอยู่นานสองนานจนสุดท้ายตัดสินใจกดรับไปแบบไม่ทันยั้งมือ

            [โอ้ยพี่แทนรับสักที ลีลาอะไรนักหนาเนี่ย] แทนนทีจำเสียงนี่ได้เป็นอย่างดี สัด ไอ้น้องเตนล์ [จะเงียบทำไมล่ะ นี่เตนล์เอง จำไม่ได้เหรอ เตนล์แฟนพี่เจย์อ่ะ]

            “แล้วทำไมไลน์ชื่อรัตนาวะ” แทนนทีเอ่ยถามเสียงเข้ม

            [ก็ใช้ไลน์แม่มาคอลหานี่ไง!] แทนนทีแทบยกโทรศัพท์ออกจากหูไม่ทันหลังจากไอ้น้องเตนล์มันตะโกนเสียงแปดหลอดออกมา [เล่นบล็อกเรา บล็อกพี่เจย์ นี่จะบล็อกไลน์แม่เราอีกไหม]

            “ถ้าคุยจบก็คงบล็อก”

            [ใจร้ายตลอดเลยอ่ะ] แทนนทีรู้สึกว่าไมเกรนกำลังมา [จะโทรมาถามว่าพี่เจย์อยู่ด้วยไหม พี่เจย์ไม่กลับบ้านมาสองวันแล้ว แอบเอาพี่เจย์ไปซ่อนใช่ปะเนี่ย]

            “ตกลงว่าเป็นแฟนเจย์หรือว่าแม่เจย์กันแน่ครับ” แทนนทีเอ่ยถามอย่างใจเย็น อีกอย่างหลอกถามไปบางทีแทนนทีอาจจะได้รู้ก็ได้ว่าตกลงสองคนนี้เป็นพี่น้องกันจริงๆหรือเปล่า

            [เป็นน้องพี่เจย์ ชัดปะ] แทนนทียิ้มออกมาบางๆก่อนจะกลับมาทำสีหน้าปกติ [ตกลงอยู่ไหม ไม่อยู่จะได้โทรหาคนอื่น ชักช้าลีลาอยู่ได้]

            “ไม่อยู่ครับ” เลิกติดต่อกันไปนานแล้ว

            [แค่นั้นแหละ นี่พี่แทน... ปลดบล็อกไลน์พี่เจย์ด้วย]

            “เพราะ?”

            [รำคาญตอนพี่เจย์มาบ่นเรื่องพี่แทน เข้าใจปะ รำคาญมาก] เสียงไอ้น้องเตนล์พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแห่งความรำคาญจริงๆ [วางละ จะไปโทรหาพี่คุน บาย]

            แทนนทีได้แต่นั่งงงพร้อมกับสายของรัตนาที่ได้วางไปแล้ว แทนนทีกดเข้าไปในไลน์ที่บล็อกไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วก่อนจะชั่งใจอยู่นาน แต่สุดท้ายแทนนทีก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วกดปิดหน้าจอลงไปแบบนั้น พูดอะไรไว้ก็ต้องทำแบบนั้นปะวะ แม่งเป็นคนพูดเองด้วยไง

            พอนึกถึงคำพูดของไอ้น้องเตนล์ว่าเจย์ไม่กลับบ้านมาสองวันแล้วแทนนทีก็แอบคิดไม่ได้ว่ามันจะไปไหน แต่ช่วงนี้สอบมิดเทอมมันก็คงกำลังทำโปรเจคไม่ก็อ่านหนังสืออยู่ที่คณะ แทนนทีสลัดความคิดออกจากหัวก่อนจะหันมาสนใจกับกองหนังสือตรงหน้าต่อ

            ต่อก็เชี่ยละ แทนนทีคว้ากระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์มือถือไว้ในมือพร้อมกับออกมาจากห้อง ลงลิฟต์และรอโบกวินกะดึกอยู่แถวหน้าคอนโดฯ รอไม่นานพี่วินใจดีคนเดิมก็มาพร้อมกับพาแทนนทีไปส่งที่มหาวิทยาลัย รู้สึกรักคอนโดฯของตัวเองก็วันนี้ ใกล้กว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

            แทนนทีเดินเข้าไปที่คณะสถาปัตย์ บางตึกยังเปิดไฟทิ้งไว้อยู่แถมนักศึกษาส่วนมากก็ยังใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะเกือบสามทุ่มแล้วก็ตาม แทนนทีเดินวนๆอยู่สองสามรอบด้วยความเด๋อและเสร่อมากที่มาโดยไม่รู้ว่าไอ้เจย์อยู่ส่วนไหนของคณะ

            “เฮ้ยนาย ใช่แทนวิศวะฯปะ” เสียงผู้ชายเอ่ยทักแทนนทีขึ้น แทนนทีหันหน้าไปมองนิ่งๆก่อนจะพยักหน้าตอบรับไปแบบส่งๆ “เพื่อนไอ้เจย์ปะเนี่ย มาทำไมที่นี่อ่ะ”

            “รู้จักไอ้เจย์เหรอ” แทนนทีหันหน้าไปถาม

            “เราเพื่อนสนิทไอ้เจย์ จะไปหามันเหรอ” แทนนทีพยักหน้าแทนคำตอบ “งั้นไปด้วยกันดิ เนี่ยมันไม่ยอมกลับบ้านเลย ไปช่วยไล่มันกลับหน่อย”

            แทนนทีเดินตามคนที่ไม่รู้จักชื่อไปเงียบๆ คือหลอกกูหรือเปล่าไม่รู้แต่ที่รู้ๆคือมันต้องเป็นเจ้าถิ่นแน่นอน แทนนทีเดินตามผ่านห้องต่างๆที่มืดสนิทจนแอบขนลุกเบา ก่อนจะพบกับแสงสว่างจากห้องเขียนแบบขนาดใหญ่ มองผ่านกระจกไปก็ทำให้แทนนทีเห็นเจย์กำลังนั่งตัดโมอยู่

            “ไอ้เจย์ เพื่อนมึงมาหาอ่ะ  ไปคุยกับเค้าหน่อย” แทนนทียืนตัวเกร็งอยู่หน้าประตูห้อง สายตาของเจย์ที่มองมาทำให้แทนนทีได้แต่ถามกับตัวเองว่ากูมาทำอะไรที่นี่

            เจย์ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ก่อนจะเดินเข้ามาหาแทนนทีด้วยสีหน้านิ่งๆแบบไม่รู้สึกอะไร ตักภาพมาที่แทนนทีที่กำลังใจเต้นตึกตักเพราะเจย์ไม่เคยทำหน้านิ่งขนาดนี้ใส่ แม่ง คิดว่าทำหน้านี้แล้วเท่มากปะสาด

            “เพื่อนคนไหนวะ คนนี้เหรอ” เจย์พูดแล้วชี้มาที่แทนนที “กูไม่รู้จัก....”

            แทนนทีรู้สึกว่าหน้าชาทันทีหลังจากได้ยินเจย์พูดแบบนั้น ร่างของแทนนทีไม่ขยับไปไหนเนื่องจากอาการชาที่หน้ามันลามมาทั่วตัว

            “เอ้า ก็เค้าบอกว่าเป็นเพื่อนมึงอ่ะ” เสียงของผู้ชายอีกคนก็ยังตอบกลับมา

            “เค้าคงจำผิด” เจย์พูดพร้อมกับจ้องหน้าแทนนทีไม่ละสายตาไปไหน “คุนมึงช่วยบอกเค้าด้วยว่ากูไม่รู้จักเค้า กลับไปเถอะ” ถึงปากเจย์จะคุยกับคนที่ชื่อคุนแต่สายตายังจ้องอยู่ที่แทนนทีไม่ได้ละไปไหนเลย แทนนทีไม่รอช้าหันหลังกลับพร้อมเดินออกไปทันที

            แทนนทีเดินออกมาจากคณะสถาปัตย์อย่างช้าๆ ในหัวคิดถึงคำพูดที่เหมือนกับคนที่ไม่เคยรู้จักกัน แทนนทียอมรับว่าแทนนทีผิดที่เผลอพูดออกไปแบบนั้น แต่มันก็ไม่ควรจริงจังขนาดนี้ปะวะ นี่เป็นห่วงอุตส่าห์มาหาถึงคณะเพราะน้องมันบอกว่ามันไม่กลับบ้าน

            แล้วสิ่งที่ได้กลับมาคือแม่งบอกไม่รู้จัก โคตรหน้าสั่น

            แทนนทียืนสติหลุดรอสัญญาณคนเดินข้ามถนนอยู่นานสองนาน ในหัวคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนแทนนทีตามไม่ทัน ถึงแม้สายตาแทนนทีจะเห็นว่าสัญญาณกลายเป็นสีเขียวแล้วแต่ร่างกายแม่งกลับไม่เดินออกไป ไม่รู้เพราะอะไรแต่แทนนทีไม่อยากขยับไปไหนเลย

            ในขณะที่แทนนทีกำลังยืนเอ๋ออยู่ริมถนนจู่ๆร่างสูงของใครบางคนก็เดินชนไหล่แทนนทีแล้วเดินข้ามถนนไป แทนนทีตั้งสติได้ก่อนจะเหลือบมองไอ้คนที่เดินชนอย่างแค้นใจ แต่ทรงผมทรงอันเดอร์คัตพร้อมกับกระบอกใส่แบบนั่นแทนนทีโคตรจะคุ้นเคย

            สัญญาณคนข้ามถนนกลายเป็นสีแดง เป็นจังหวะเดียวกันที่แทนนทีเงยหน้ามองฝ่ายตรงข้ามที่กำลังยืนมองแทนนทีอยู่อีกฝั่งของถนน ใบหน้าของเจย์ไม่แสดงสีหน้าอะไรนอกจากความนิ่งแทนนทีรู้เพราะว่ามองมันอยู่ตลอด สายตาของแทนนทีมองเห็นมือของเจย์กดสัญญาณข้ามถนนมาอีกครั้ง แต่แทนนทีกลับแปลกใจ นี่ตลกเหรอวะ กดสัญญาณอย่างกับกดของเล่น

            เมื่อสัญญาณไฟคนเดินข้ามถนนกลับมาเป็นสีเขียวอีกครั้ง แทนนทีก็ยังไม่ได้ก้าวข้ามไปอยู่ดี เพราะสายตาของแทนนทีกำลังจ้องมองคนตัวสูงที่เดินข้ามกลับมาพร้อมกับหยุดอยู่ตรงหน้าแทนนที

            “ข้ามถนนไม่เป็นเหรอครับ โตหรือยัง” ยังไม่ทันให้แทนนทีพูดอะไร มือขวาของแทนนทีก็ถูกมือใหญ่ดึง แทนนทีเดินไปตามแรงดึงเรื่อยๆจนถึงอีกฝั่งของถนน เจย์ปล่อยมือแทนนทีทันทีหลังจากพาคนตัวเล็กข้ามถนนมาได้สำเร็จ “ทีหลังข้ามไม่เป็นก็ขึ้นสะพานลอย”

            “กูข้ามเป็น” แทนนทีได้แต่พูดประโยคสั้นๆออกมา

            “แล้วทำไมไม่ข้าม”

            “กูไม่รู้”

            “ไม่รู้คือข้ามไม่เป็น” แทนนทีอยากจะกระโดดต่อยหน้ามันให้จบๆไป หายไปอาทิตย์นึงนี่ไปอัพสกิลความกวนตีนมาใช่ไหมวะ “เวลาพูดกับคนแปลกหน้า พูดให้เพราะๆหน่อย”

            “จะสอนทำไม มึงไม่รู้จักกูหรือไง” แทนนทีพูดเสียงดังหลังจากโดนดุ

            “ผมไม่รู้จักคุณ” เออ จะย้ำอะไรนักหนา จะเอาให้กูหน้าชาไปถึงไหน “เราชื่อเจย์นะ เรียนคณะสถาปัตย์ อยู่ปีสาม มีน้องชายหนึ่งคนชื่อเตนล์ มีพี่สาวชื่อไอรีน”

            “อะไรของมึง”

            “ตอนนี้โสด” แทนนทีรู้สึกงงกับคำว่าโสดของเจย์ที่พูดออกมา “คุณชื่ออะไร ตอบผมหน่อย”

            “แทน”

            “สวัสดีนะแทนเราเจย์” รอยยิ้มของเจย์ผุดขึ้นหลังจากแทนนทีได้รับแต่สีหน้านิ่งๆจนแทบอยากจะเข้าไปต่อย แต่พอมันยิ้มแทนนทีกลับทำตัวไม่ถูก “แทนน่ารักจังเลย แทนโสดไหม”

            “....”

            “ถ้าแทนโสด... งั้นเราจีบนะ

 

 

100%

ดราม่าคือรัยหลอ

#ฟิคเจเลอร์



ผมทรงใหม่ของพิ้เจย์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 248 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,721 ความคิดเห็น

  1. #2706 Tangkwa Maneewan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 23:13
    อ่านเเรกๆๆเเบบซึมเลยอะ ตอนท้ายนี่เเบบบบบ
    #2,706
    0
  2. #2689 Ployhongg (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 18:50
    ไอบ้าาาาาาา
    #2,689
    0
  3. #2684 Park Baekhyun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 06:00
    ตอนแรกกำลังซึม พอตอนจบนี่ยิ้มเฉย ทำไมชั้นเขิน
    #2,684
    0
  4. #2671 LTYSB (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 15:27
    แหมๆๆๆๆๆ นึกว่าจะเก๊กต่อ
    #2,671
    0
  5. #2647 twinqtz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 03:35
    ฮือๆๆๆๆ ร้องไห้
    #2,647
    0
  6. #2631 Jยกกำลัง12 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 17:16
    เอ้ย อย่างงี้ก็ได้หรอม5555
    #2,631
    0
  7. #2611 jaaaaappppppppp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 18:47
    แงว ;—;
    #2,611
    0
  8. #2606 新新123_$ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 17:06

    ไม่ไหวแล้วแม่

    #2,606
    0
  9. #2586 Lamonade (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 02:05
    เขินมากมันเป็นนุ้บนิ้บที่หัวใจ
    #2,586
    0
  10. #2568 29ep (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 20:15
    เจย์เราก็โสด!!!!!!
    #2,568
    0
  11. #2567 29ep (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 20:15
    !!!!!!!!!!
    #2,567
    0
  12. #2537 Tayadech (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 22:58
    มาไม้นี้เองหรอ นี่ก็นั่งทำใจก่อนอ่านต่อตั้งนาน
    #2,537
    0
  13. #2531 Airinxin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 23:16
    มันเป็นน่ารักกก
    #2,531
    0
  14. #2513 Ferricia (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 18:28
    ถ้าไม่มาแบบนี้จะด่าพี่เจย์ต่อละนะ😂
    #2,513
    0
  15. #2492 Cherrrj (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 00:24
    แหม่ ไม่นึกว่าจะมาไม้นี้คุณเจย์
    #2,492
    0
  16. #2468 qbmxz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 12:05
    T_____________T ชั้นน่ะ
    #2,468
    0
  17. #2463 kaew2809 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 00:12
    ขอบคุณสำหรับความไม่มีดราม่านะคะ😭💘
    #2,463
    0
  18. #2447 peachyy_a (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 22:15
    น้ำตานองหน้าอยากมีแฟนแบบนายเจย์
    #2,447
    0
  19. #2420 rattiwong (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 00:50
    โหยยยย เจย์โกรธเทอได้ไม่นานหรอก
    #2,420
    0
  20. #2394 Haenymph (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 22:19
    บ้าเอ้ยยยย อ่านจบตอนละกรี๊ดเลย เหมือนเริ่มต้นกันใหม่ แงงงงงงง กร๊าวใจมากกกก
    #2,394
    0
  21. #2380 fanjaehyuneiei (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:28

    เกือบร้องไห้แร้ว เจย์คนบ้า

    #2,380
    0
  22. #2366 KAXXI (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 22:00
    เบื่อคนขี้เก๊กกก
    #2,366
    0
  23. #2339 vampvimpz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 20:46
    แหน่ะะะะ ทำเป็นเข้ม
    #2,339
    0
  24. #2316 Galaxy_q (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 00:34
    กรี๊ดบ้านเเทบเเตก พี่เจย์คะะ !!!!!!!! หล่อกร้าวใจน้องมาก
    #2,316
    0
  25. #2298 HWNGP (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 15:12
    เกือบไปแล้วนะเจย์!! ฮึ่ยยย เขิงๆๆๆๆ
    #2,298
    0