เต๋าคชา TaoKacha Fiction ++The Last Love Story++

ตอนที่ 16 : III The Last Love Story III [ END PART ] ++ You are meant a lot to me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 ส.ค. 55




[[ END PART ]] You are meant a lot to me

ขอขอบคุณภาพประกอบฟิคสวยๆจากคุณsensing you through a lens และคุณ Vampire shagiya ค่ะ



 

… London eye ที่อยู่เบื้องหน้ายังคงเคลื่อนตัวเหมือนกับว่าถ้ายืนอยู่ในเมืองนี้มุมไหนก็จะมองเห็นสัญลักษณ์ของเมืองได้อยู่ตลอดเวลา สายฝนเม็ดเล็กยังคงตกโปรยปรายไม่ขาดสายแม้ตอนนี้ท้องฟ้าจะโล่งไร้เมฆและแดดออกก็ตามที มือเรียวยาวเอื้อมออกไปข้างหน้าพร้อมกับดวงตากลมโตที่แหงนเงยมองท้องฟ้าเบื้องบน น้ำตาเม็ดเล็กๆค่อยๆร่วงหล่นลงมาจากหางตาอย่างช้าๆ ก่อนที่ร่างบางจะค่อยๆย่อตัวลงนั่งมองสายฝนพร้อมกับมือที่ยังคงถูกยื่นออกไป...

 

...แฟนเก่าเค้ากลับมาแล้ว...

 

...เรื่องมี้...ไม่มีอะไรแล้ว เชื่อผม...

 

คุณเราพยายามแล้ว พยายามแล้วนะ แต่เห็นภาพเมื้อกี้นี้มันทนไม่ไหวจริงๆ.. มือเรียวที่เอื้อมอยู่ด้านนอกค่อยๆดึงกลับเข้ามาก่อนจะกอดเข่าตัวเองแน่น สายฝนที่โปรยปรายเมื้อกี้เริ่มตกหนักจนสาดเข้ามาให้รู้สึกหนาว แต่ความเงียบที่ต้องการมากที่สุดตอนนี้ถูกทำลายลงเมื่อประตูจากด้านในถูกผลักออกพร้อมเสียงของคนที่คุ้นเคยดังรอดออกมา  

 

เมื้อกี้ทำอะไร..มี้!!.. เต๋าพูดเสียงห้วนพร้อมกับดึงแขนสาวหน้าตาดีให้เดินออกมาข้างนอกตรงประตูด้านข้างของแกลลอรี่ ที่มีร่างบางนั่งหลบอยู่อีกด้าน มือหนายกขึ้นเช็ดลิปสติกสีสดที่เลอะอยู่บนปากอย่างลวกๆ

 

ทำไม ทำเป็นไม่เคยไปได้...แต่ก่อนเราก็ทำแบบนี้กันประจำนิ.. สาวสวยหุ่นดีผมสั้นประบ่า แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าราคาแพงแบรนด์หรูกำลังยืนกอดอก ก่อนจะก้าวขาเข้าไปหาชายหนุ่มอย่างช้าๆ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายไปทั่ว คนตัวเล็กที่อยู่อีกด้านได้แต่ส่ายหน้าเมื่อได้ยินประโยคเมื้อกี้จบลง

 

นั้นมันเมื่อก่อน แต่นี่เราเลิกกันแล้ว ทำแบบนี้ทำไม ร่างสูงพูดก่อนจะหันหลังมือเท้าไปที่กำแพง ไม่สนใจคนตรงหน้าที่เดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
 

เหรอ.. ทำไมคบกับผู้ชายด้วยกันมันดีกว่างั้นเหรอน้ำเสียงเย้ยหยั่นถูกพูดออกมาผ่านริมฝีปากสีแดงสด อีกมุมนึงคชาได้แต่กำมือแน่น
 

มี้!!!” เสียงตะโกนเรียกชื่อดังลั่น เมื่อประโยคเมื้อกี้จบลง เต๋าหันหน้ากลับมาช้าๆก่อนจะส่ายหน้า ขายาวเตรียมจะก้าวหนี ก่อนจะต้องหยุดลงเพราะมือที่คว้าต้นแขนเอาไว้
 

เต๋า!! สมองกลับไปแล้วรึไง ไปมีแฟนเป็นผู้ชายเนี้ยนะ บ้ารึเปล่า!! ทุกครั้งที่เรากลับมา เธอก็ยอมตลอด แล้วคราวนี้ทำไม จะเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีก...คราวนี้ไม่จำเป็นที่จะฟังคำตอบจากร่างสูง คชารีบลุกขึ้นก่อนจะก้าวขาเดินออกไปทันที แต่ยังไม่ทันจะเดินไปก็ต้องเงยหน้าเมื่อหนุ่มร่างสูงตัวใหญ่ตะโกนเรียกชื่อซะดังลั่น
 

คชา!!... หายไปไหนมา หาตั้งนาน ถ้าไม่เจอพี่เต๋าฆ่าผมแน่ๆ..หมีเจมส์รีบพูด ก่อนจะรีบกวักมือให้เข้ามาข้างใน มือบางปาดน้ำตาทิ้งก่อนจะก้มหน้าก้าวขาตามเจมส์ที่ตอนนี้เดินนำไปยื่นคุยกับเพื่อนเหมือนเดิม ประตูใสบานใหญ่ยังไม่ทันจะปิดลงเพราะถูกมือหนารีบจับไว้ เรียกให้ร่างบางต้องหันกลับไปมองก่อนจะต้องก้มหน้าลงอีกครั้งเมื่อเห็นว่าใครอีกคนยังคงยืนกอดอกมองตรงมาอยู่ด้านหลัง
 

คุณ...คุยกันไปเถอะ เรา...ร่างบางพูดเสียงเบา ก่อนจะเงยหน้ามองดวงตาคมดำขลับที่มองลึกเข้ามาในดวงตากลมโตที่ยังคงมีน้ำใสๆคลออยู่
 

ไม่...คชาอยู่ที่นี่แหละ...เต๋าส่ายหน้าพร้อมกับดึงคนตรงหน้าเข้ามาใกล้ สาวสวยด้านหลังได้แต่กอดอกทำหน้าไม่พอใจเมื่อเห็นทั้งสองคนยืนคุยอะไรกันไม่รู้

 

“…..” คชาได้แต่ยืนส่ายหน้าพร้อมกับพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล เสียงภายในใจกำลังพร่ำบอกกับตัวเองว่าห้ามร้องไห้ออกมาให้คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเห็นน้ำตาโดยเด็ดขาด เขาจะต้องเข้มแข็ง จะต้องเข้มแข็งและพยายามเชื่อใจคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าให้มากที่สุด

 

ตัวเล็ก... อีกนิดเดียวทุกอย่างจะจบแล้ว ทนอีกนิดเดียวนะ...นิ้วยาวประคองใบหน้าน่ารักให้เงยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นถูกส่งมาให้ก่อนที่ร่างสูงจะค่อยๆจูงมือบางให้เดินตามมาด้วยกัน..
 

มี้...นี่คชา...คนรักของเราเต๋าพูดอย่างช้าๆก่อนจะกำมือตัวเล็กแน่น ยังไม่ทันที่คชาจะหันมามองร่างสูงก็ต้องยกมือขึ้นอุดหู เมื่อคนตรงหน้าเล่นกรี๊ดซะกระจกประตูแทบแตก เรียกให้คนที่อยู่ภายในแกลลอรี่รีบวิ่งออกมาข้างนอกกันหมด

 

...เมื้อกี้ที่ถามเราค้างเอาไว้ว่ากลับมาหาเธออีกครั้งรึเปล่า เราคงไม่ต้องตอบแล้วมั้ง คราวนี้ไม่เพียงแค่กุมมือบางเท่านั้น เต๋ากลับยกมือขึ้นมาจูบ เรียกเสียงฮือฮาจากคนที่ยืนมุงอยู่รอบข้างทั้งหัวแดงและหัวดำ บางคนก็ซุบซิบด้วยความที่ไม่เข้าใจเรื่องมาตั้งแต่ต้น บางคนก็อมยิ้มเพราะรู้ฤทธิ์เดชของมี้ดีว่าเธอแรงขนาดไหนเปลี่ยนผู้ชายเป็นว่าเล่น เจอเต๋ากลับมาพร้อมพาคนรักใหม่ที่เป็นผู้ชายมาด้วยยิ่งเห็นก็สะใจยิ่งกว่าสะใจ เจมส์ที่ยืนอยู่ข้างๆเกือบจะตบมือด้วยความชอบใจอยู่แล้วถ้าไม่หันไปเห็นจอยยืนทำหน้ายักษ์อยู่ข้างๆ
 

คุณ...พอเถอะ อย่าทำอย่างนี้เลย..คชารีบดึงมือกลับ ก่อนจะก้มหน้าลงอีกครั้ง

 

คชา..รู้รึยังว่าใครมีความหมายกับผมมากกว่ากัน...ร่างสูงหันมองคนตัวเล็กก่อนจะเอื้อมมือมาจับอีกครั้ง ดวงตาคมหันไปสบตาสาวสวยนุ่งสั้นที่ตอนนี้กำมือแน่นยังตะโกนคอเป็นเอ็นอยู่ตรงหน้า ไม่สนใจสายตาเป็นสิบๆคู่ที่มองอยู่

 

ไม่เชื่อ!! ชั้นไม่เชื่อ!!! ผู้ชายมันจะดีกว่าผู้หญิงได้ยังไง!!” หลังพูดจบมี้เดินเข้ามาก่อนจะคว้ามือทั้งสองที่กุมอยู่กระชากให้หลุดออกจากกัน เต๋าหันควับแทบจะทันทีกล้าดียังไงมาดึงมือเขากับคชาออก ร่างบางได้แต่ยืนนิ่งพรูลมหายใจออกมา ก่อนจะเตรียมหันหลังหนีไม่อยากรับรู้เรื่องอะไรอีกแล้ว..

 

มี้!!! หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่เชื่อสักทีใช่มั้ย!!!” เต๋าตวาดดังลั่น ก่อนจะคว้าคนตัวเล็กที่ไม่ทันตั้งตัวเข้ามากอดแน่นพร้อมกับกระซิบเสียงเบาชิดริมหู

 

...หลับตา...

 

คนตัวเล็กเอียงหน้ามองด้วยความไม่เข้าใจ แต่ก็ยอมหลับตาลงเมื่อคนตรงหน้าพูดซ้ำอีกครั้ง จู่ๆลมหายใจอุ่นก็เลื่อนเข้ามาใกล้ใบหน้าพร้อมกับสัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปาก คชารีบลืมตาขึ้นทันทีก่อนที่จะต้องค่อยๆหลับตาลงอีกครั้ง เมื่อมือหนาที่จับแถวต้นคอรั้งตัวเล็กให้เข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น ก่อนที่ริมฝีปากจะผละออกจากกันอย่างช้าๆเต๋ากระซิบถามชิดริมฝีปากนิ่มอีกครั้ง..

 

...ที่รัก..รู้รึยัง..ใครมีความหมายมากกว่ากัน…”

 

เสียงเฮพร้อมกับเสียงปรบมือของคนที่อยู่รอบๆดังขึ้นอย่างไม่ได้นัดหมายก่อนจะกรูเข้าไปหาคนทั้งคู่พร้อมกับถามความเป็นมาเป็นไปของคนตัวเล็กที่ตอนนี้กลายเป็นจุดสนใจของงาน ทิ้งไว้เพียงสาวเปรี้ยวด้านหลังที่ตอนนี้ยังคงกระทืบเท้ากรี้ดเสียงดัง มีจอยยืนอุดหูอยู่ข้างๆ หมีเจมส์หันมามองพร้อมส่ายหน้าก่อนจะหันหลังก้าวขาเดินตามกลุ่มคนที่กรูกันเข้าไปข้างใน..

 

ภายในห้องโถงกว้างที่แสดงงานภาพถ่ายของเหล่าศิลปินหน้าใหม่ที่ถูกแขวนเรียงรายเป็นแถวยาว ตอนนี้คนสองคนที่เดินดูภาพแต่ละภาพยังคงจับกุมมือแน่นแต่กลับไม่มีบทสนทนาอะไรหลุดรอดออกมาหลังจากผละออกจากกลุ่มคนที่สนใจคนตัวเล็กเมื่อสักครู่ ร่างสูงยกมือเรียวขึ้นมาถูก่อนจะสอดมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกันหนาวของตัวเองเพราะมือที่จับไว้แน่นยังไม่หายเย็นเสียที ก่อนจะหันหน้ามาคลี่ยิ้มให้คนตัวเล็กที่ยังคงยืนนิ่ง..

 

กลับบ้านกัน...เต๋าดึงร่างบางเพื่อให้เดินอีกครั้ง แต่คชาก็ยังไม่ขยับ คิ้วเข้มค่อยๆขมวดขึ้นก่อนจะหันกลับมามองอีกครั้ง

 

.....

 

เป็นอะไร ตัวเล็ก... เต๋ารั้งร่างบางให้เข้ามาใกล้ ก่อนจะเชยคางให้หันมาสบตาด้วย

 

“…เราไม่สบายใจ...คุณทำแบบนั้นกับเค้า มันไม่โอเค... ดวงตากลมโตสบตาคนตรงหน้า ก่อนจะก้มหน้าหนีเมื่อเห็นคิ้วเข็มเริ่มขมวดขึ้นเรื่อยๆ... ก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกดีที่เต๋าไม่อายที่ประกาศว่าเราเป็นอะไรกัน แต่การที่อยู่ๆก็จูบต่อหน้าต่อตาแฟนเก่ามันเหมือนเป็นการหักหน้าจนเกินไป.. ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบายใจ..
 

โอเค..คชาอยากให้ผมทำยังไง...เต๋าพรูลมหายใจออกมา ก่อนจะรั้งตัวเล็กให้เข้ามาใกล้อีกครั้ง

 

.

.

 

อากาศเริ่มเย็นลงเมื่อพระอาทิตย์เริ่มลาลับขอบฟ้า สายลมเย็นเอื่อยเฉื่อยยังคงพัดกิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ่ด้านหลังแกลลอรี่เกิดเสียงดังสะท้อนกับกำแพงปูนเปลือยพร้อมกับสายฝนเม็ดเล็กที่ยังคงโปรยปรายอย่างต่อเนื่อง บนม้านั่งยาวมีชายหญิงคู่หนึ่งนั่งอยู่ในเงามืดมีเพียงแสงไฟจากหลอดไฟดวงเล็กเท่านั้นที่ให้ความสว่าง..ความเงียบยังคงปกคลุมอยู่ทั่วก่อนที่เต๋าจะค่อยๆพรูลมหายใจออกมา


 

มี้...เต๋าเรียกชื่อพร้อมหันมามองคนที่ตัวเองเคยรักอีกครั้ง

 

ไม่ต้องพูด..เข้าใจแล้ว..หยิงสาวเงยหน้ามอง เธอรู้แล้วว่ายังไงเต๋าก็ไม่มีทางกลับมาหาอย่างแน่นอน ยิ่งตอนนี้รู้ว่าที่ร่างสูงมานั่งตรงนี้เป็นเพราะคชาอยากให้คุยกันดีๆ เหมือนว่าเหตุการณ์เมื่อตอนเย็นมันจบกันไม่สวย เธอก็ได้แต่ถอนใจว่าไม่มีอะไรจะไปสู้ได้เลย..

 

..ยังไงเราก็ต้องขอโทษ..ร่างสูงเอ่ยออกมา ก่อนจะล้วงผ้าเช็ดหน้ายื่นไปตรงหน้าเมื่อเห็นเม็ดฝนเม็ดเล็กหยดลงบนแขนเรียว

 

อือ เข้าใจแล้ว ก็แค่ช็อคไม่คิดว่าเธอจะไปคบกับผู้ชายได้ แล้วก็อยากเอาชนะมั้งผ้าเช็ดหน้าถูกเช็ดอย่างลวกๆก่อนจะส่งคืนให้

 

อืม...ร่างสูงพยักหน้าอย่างช้าๆ มุมปากถูกยกยิ้มขึ้น ทำไมเขาจะไม่รู้นิสัยแฟนเก่าที่ชอบเอาชนะเป็นชีวิตจิตใจได้ล่ะ

 

เอาจริงๆ...คชาก็น่ารักดี ไม่แปลกใจที่เธอจะชอบ..มี้พูดจบพร้อมถอนใจออกมาอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นยืน.. ไม่มีความจำเป็นอะไรอีกที่จะต้องพูดกัน ยิ่งเห็นเต๋ากล้าแสดงความรักกับผู้ชายด้วยกันโดยไม่แคร์สายตาใคร เธอก็รู้แล้วไม่มีทางที่เต๋าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมกับเธอได้อีก..

 

 “มี้...โชคดีนะร่างสูงตะโกนบอกเมื่อเห็นมี้เดินห่างออกไปเรื่อยๆ ไม่ว่าเธอจะร้ายจะแรงแค่ไหนที่ทิ้งเขาไป แต่ยังไงก็เคยคบกันเป็นแฟน เต๋ายิ้มให้อีกครั้งก่อนจะพยักหน้าให้รีบเข้าไปข้างในเนื่องจากฝนที่มันเริ่มจะลงเม็ดหนัก

 

อืม...เต๋าด้วย..โชคดีเหมือนกันนะมี้พยักหน้าก่อนจะตะโกนกลับเสียงดัง พร้อมรอยยิ้มกว้างระบายเต็มหน้า ดวงตาคู่สวยที่ตกแต่งด้วยอายไลย์เนอร์เป็นรอยคราบสีดำลงมาเปรอะเปื้อนแก้มทั้งสองข้าง จะโทษใครก็ไม่ได้ตอนนี้ได้แต่สมน้ำหน้าตัวเองที่ปล่อยเขาไป ก็ไม่คิดว่าครั้งนี้จะไม่เหมือนเดิม ทุกครั้งเมื่อไหร่ที่อยากกลับมา ก็จะเห็นเต๋ายืนอยู่ตรงหน้าเสมอ..มี้ค่อยๆหันหลังก่อนจะรีบก้าวขาเดินเข้าไปข้างในทันที..

 
 

สายลมเย็นที่ยังคงพัดแรงเริ่มพัดแรงขึ้นจนเริ่มทำให้รู้สึกหนาว เต๋ายกมือขึ้นกอดอกก่อนจะหลับตาลงช้าๆ คิดทบทวนเรื่องราวต่างๆที่ผ่านเข้ามาอีกครั้ง ถึงตอนนี้เขาอาจจะต้องขอบคุณมี้ด้วยซ้ำที่ทิ้งเขาไป ทำให้เขาได้เจอกับคชา.. เต๋ายังคงหลับตาก่อนจะแกล้งกระแอมเสียงดัง...

 

ออกมาเลย..ตัวเล็ก..แขนยาวพาดไปที่พนักพิงก่อนจะกระดิกนิ้วเคาะลงไปเป็นจังหวะ

 

.....คชาค่อยๆก้าวขาออกมาจากมุมมืดด้านหลังถ้าไม่สังเกตก็มองแทบไม่เห็น ก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปหา

 

ไม่ไว้ใจกันนิ ไหนบอกให้ออกมาคุยกับเค้า แล้วเราแอบฟังทำไมร่างสูงค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะคว้ามือเรียวให้นั่งลงด้วยกันแม้ตอนนี้ฝนเริ่มจะลงเม็ดหนักขึ้นเรื่อยๆแล้วก็ตาม

 

เปล่า ก็แค่อยากรู้ว่าต้องจูบลารึเปล่า..ดวงตากลมโตหลุบต่ำลง ไม่ยอมสบดวงตาคมที่เอียงหน้ามองอยู่ใกล้ๆ

 

หึงเหรอ..เต๋าเอื้อมหยิบฮูทด้านหลังเสื้อคนตัวเล็กขึ้นมาสวมให้เมื่อต้นไม้ใหญ่เริ่มจะกันฝนเม็ดโตไม่ไหว
 

.....ไม่มีเสียงตอบกลับมา มีแต่ริมฝีปากที่ค่อยๆยื่นออกมาเท่านั้น

 

 “หึงใช่มั้ย..ตัวเล็ก..ร่างสูงจับสายฮูทดึงเข้ามาใกล้เรื่อยๆเมื่อร่างบางไม่ยอมตอบซักที

 

“…ไม่ได้..หึ…ง..เสียงพึมพำพูดออกมายังไม่ทันจบประโยคดี ริมฝีปากบางสีชมพูก็ถูกแนบสนิท ก่อนที่มือเรียวจะค่อยๆยกขึ้นกอดคนตรงหน้าแน่น อยากกับกลัวว่าร่างสูงจะหายไปไหน..

 

จริง...เหรอ เต๋าค่อยๆผละออกก้มดูตัวเล็กที่ตอนนี้ก้มหน้าก้มตาซุกอยู่ตรงอก ก่อนที่ร่างบางจะพูดพึมพำออกมาเสียงเบา

 

...แค่หวง...

 
 

ร่างสูงได้แต่อมยิ้มเมื่อได้ยินตัวเล็กพูดเมื้อกี้ ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆเมื่อร่างบางยังคงก้มหน้าก้มตาไม่ชินเมื่อเขาจูบซักที ขายาวดันตัวเองขึ้นก่อนจะเอื้อมมือยื่นไปข้างหน้าพร้อมรอยยิ้มกว้างอีกครั้ง มือเรียวที่ตอนนี้ยังเย็นจัดเอื้อมจับมืออุ่นก่อนจะกอดแขนคนข้างกายแน่นเดินออกไปข้างหน้าเคียงคู่กันเรื่อยๆตามถนนกว้างที่ยังคึกคักพร้อมกับกระเช้าไฟฟ้า London eye ที่เปิดไฟสวยงามระยิบระยับเป็นฉากหลัง...

 

TK++TK++TK++ TK++TK++TK++TK++TK++TK++TK

 

.
 

.
 

.
 

.

 

แสงไฟตามตึกและอาคารภายนอกยังคงถูกเปิดและไม่มีทีท่าว่าจะดับลงเมื่อด้านนอกยังคงคึกคักไปด้วยเทศกาลการแข่งขันกีฬาระดับโลก ผู้คนด้านล่างยังคงเดินกันขวักไขว่โบกธงชาติประเทศตัวเองไปมาเดินเต็มท้องถนน ถึงแม้ตอนนี้จะดึกมากแล้วก็ตามที ห้องชมวิววันนี้ถูกเปิดม่านออกจนสุด ร่างบางคงยืนถือแก้วโกโก้มองวิวออกไปด้านนอกพร้อมกับหันมามองร่างสูงเป็นระยะๆที่ตอนนี้ยังคงก้มหน้าก้มตากดไอแพดไม่ยอมเงยหน้าสักที ร่างบางเบ้ปากน้อยๆก่อนจะหันหน้ากลับมามองวิวด้านนอกที่สวยเกินคำบรรยายอีกครั้ง..


 

สัมผัสแผ่วเบาที่รอบเอวก่อนที่แก้มใสจะถูกหอมลงไปเรียกให้ร่างบางต้องหันกลับมาพร้อมคลี่ยิ้มให้ร่างสูงที่ตอนนี้เกยคางอยู่ที่ไหล่พร้อมกอดเอวแน่น..

 

อยากกินโกโก้...จมูกโด่งๆเริ่มกดลงไปที่ซอกคอขาว เรียกให้ร่างบางต้องรีบย่นคอหนี

 

...อืม งั้นรอแป๊บเดียว เดี๋ยวเราไปชงให้...คชารีบขยับตัวออกเมื่อรู้ความต้องการของคนตรงหน้าที่ตอนนี้มุมปากถูกยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

 

เดี๋ยวนี้รู้ทันนะ... คราวหน้าไม่บอกดีกว่า..กินเลยร่างสูงขยับตัวเข้าไปใกล้ก่อนจะเอื้อมมือจับผมคนตัวเล็กขยี้ซะยุ่ง
 

อื้อออออออ คุณอ่ะ ผมยุ่งหมดแล้วคชารีบหลบตัวออกก่อนจะต้องยืนนิ่งเมื่อจู่ๆร่างสูงก็พูดออกมาเหมือนไม่มีอะไร แต่คนฟังอย่างเขากลับใจเต้นแรงอย่างช่วยไม่ได้..

 

คชา...พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะกลับมาแล้ว..

 

.....ร่างบางยืนนิ่งก่อนจะคลี่ยิ้มบาง พร้อมมือที่ค่อยๆยื่นออกไปตรงหน้า ไม่จำเป็นที่เขาจะต้องกลัวในเมื่อคนตรงหน้ายังยืนอยู่ตรงนี้ ไม่ว่าพ่อของเต๋าจะยอมรับในตัวเขาหรือไม่ แต่เขารู้ว่าทุกอย่างจะต้องไม่มีอะไร และมันจะต้องผ่านไปได้เหมือนทุกครั้ง

 

อืม...เต๋าเอื้อมจับมือแน่นก่อนจะดึงเข้ามาใกล้ พร้อมอ้อมกอดที่อบอุ่นที่สุดที่สามารถให้ตัวเล็กได้ ก่อนที่หลังบางจะค่อยๆถูกลูบสัมผัสอย่างอ่อนโยนเหมือนทุกครั้ง

 
 

..เราจะผ่านมันไปด้วยกันคชา...

 

 

แสงไฟดวงโตกลางเพดานในห้องชมวิวถูกหรี่ลงเหลือเพียงโคมไฟตรงมุมห้องที่ให้แสงสลัวๆเท่านั้น มือเรียวดันหลังร่างสูงให้เดินไปข้างหน้าก่อนจะดันตัวให้นั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ที่เยื้องกับเปียโนสีดำที่อยู่ข้างกระจกสูง ร่างบางเดินถอยหลังพร้อมอมยิ้มก่อนจะค่อยๆนั่งหน้าเปียโนหลังกว้าง คชาหันหน้ามองร่างสูงที่ตอนนี้นั่งไข่วห้างอยู่ตรงโซฟาที่อยู่เยื้องกันอีกครั้ง ก่อนจะพูดออกมาเสียงเบาพร้อมกับแก้มใสที่ออกสีแดงระเรื่อด้วยความที่ไม่เคยทำให้ใครแบบนี้มาก่อน..

 
 

...เราเล่นเพลงนี้ให้คุณ...คนเดียว ตั้งใจฟังนะ..ดวงตากลมโตค่อยๆหลับลง ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะบรรจงกดแป้นสีขาวตรงหน้าพร้อมน้ำเสียงหวานที่เอื่อนเอ่ยออกมาอย่างตั้งใจ..

 

...ฉันเหมือนคนหลงทางหาไม่เจอกับความรัก
ฉันไม่เคยได้รู้จักเลย...
ฉันได้แต่นั่งมองเหม่อดูคนอื่นเฉยๆ
ฉันไม่เคยไม่เคยเลย ไม่เคย

 

~~ภาพความทรงจำต่างๆเริ่มวนกลับมาอีกครั้งในห้วงความคิด~~

 

เต๋า...คุณจำได้มั้ย คนที่หน้าตาเศร้าหมองที่จมปลักอยู่แต่อดีตที่เจ็บปวด คุณจำได้มั้ย..คุณจำดวงตาคู่นี้ที่มีแต่หยาดน้ำตาได้ใช่มั้ย เราได้แต่อิจฉาที่คนอื่นมีความรักที่สมหวังและมีความสุข เราได้แต่คิดไม่ต้องมีความสุขมากนักหรอก ขอแค่ลืมอดีตที่มันเจ็บปวดได้แค่นั้นก็พอแล้ว
 

...แล้ววันหนึ่งเธอก็เข้ามา เข้ามาในชีวิต
ฉันไม่เคยรู้สักนิดว่าเธอน่ะใช่เลย
ฉันเพิ่งเข้าใจทุกๆอย่างทุกความหมาย
ว่ารักของเธอนั้นช่างมากมายและเหนือใคร

 

เราไม่อยากจะเชื่อ..ตอนนี้เราไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย..มันเกินกว่าที่เราคิดหวังไว้ซะอีก..ขอบคุณท้องฟ้าและโชคชะตาที่ทำให้เราได้เจอกัน คุณจำวันแรกที่เราเจอกันได้มั้ย ขอโทษนะที่เรากลับจำวันนั้นได้รางเลือนเต็มที แต่เรารู้คุณคงไม่มีทางลืม เพราะจริงๆแล้วคุณไม่เคยลืมอะไรที่เกี่ยวกับเราเลย ขอบคุณนะ..ขอบคุณจริงๆที่อะไรก็ตามส่งคุณมาอยู่ตรงนี้ และรักเราได้มากมายขนาดนี้

 

...ทุกสิ่งยอมให้เธอ ไม่ว่าจะอยู่แสนไกล
ทุกสิ่งยอมให้เธอ แม้ฉันจะรับได้หรือไม่
ทุกสิ่งยอมให้เธอ เพียงเธอแค่คนนี้
เพราะเธอแสนดี ช่างแสนดี คนที่แสนดี

 

แม้ว่าเราจะเคยผลักไสคุณแค่ไหน ขอบคุณนะที่คุณไม่เคยคิดหันหลังให้เรา ขอบคุณอ้อมกอดที่อบอุ่น และน้ำเสียงใจดีที่คอยปลอบใจเรามาตลอด ขอบคุณที่รับเราได้ทุกๆเรื่อง ขอบคุณคนที่แสนดีคนนี้ที่รักเราเหลือเกิน

 

...จากเลวร้าย เธอทำให้มีความหมายให้ฉันได้รู้ว่า
ว่าชีวิตของฉันนี้จะขอมีเธอคนดีตลอดไป
จากเลวร้าย ชีวิตฉันมีความหมายและฉันได้รู้ค่า
เพื่อหนึ่งในใจดวงนี้จะหยุดลงตรงที่คนนี้ตลอดไป ตลอดไป

 

 ..ทุกเรื่องราวทุกเหตุการณ์ที่ผ่านมาทั้งหมด เรารู้แล้วว่าต่อจากนี้เราจะเดินไปทางไหน เรารู้แล้วว่ามือที่อบอุ่นคู่นี้จะไม่มีวันปล่อยมือเรา เรารู้แล้วว่าการมีชีวิตอยู่อย่างมีความหมายให้กับคนคนนึงมันแสนวิเศษเพียงไร และจากวันนี้จากวินาทีนี้คุณคือคนที่มีความหมายและวิเศษที่สุดสำหรับเรา... เรารักคุณ...เต๋า...คนที่แสนดีที่สุดของเรา

 

 

ดวงตากลมโตค่อยๆลืมขึ้นเมื่อโน้ตตัวสุดท้ายถูกเล่นจบลง ร่างบางหันหน้ามองคนตรงหน้าพร้อมกับน้ำตาเม็ดเล็กที่ค่อยๆไหลลงมา ใบหน้าน่ารักคลี่ยิ้มให้ ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นเดินไปหาคนบนโซฟาที่ตอนนี้เอื้อมมือรออยู่แล้ว..

 
 

...ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง...คชาเงยหน้ามองก่อนจะค่อยๆหอมลงบนแก้มพร้อมกับมือที่เลื่อนกอดคนข้างกายแน่น

 

อืม...ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากกว่านี้เพราะเพลงๆนี้บอกความรู้สึกทุกอย่างหมด..เต๋าพยักหน้าก่อนจะเช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือ รอยยิ้มอ่อนโยนถูกส่งให้อีกครั้งก่อนที่มืออุ่นจะประคองใบหน้าน่ารักให้เข้ามาใกล้พร้อมกับสัมผัสริมฝีปากบางแผ่วเบา..

 

 

แสงไฟที่เปิดสลัวๆพร้อมแอร์เย็นๆ กับลมหายใจอุ่นๆที่อยู่ข้างแก้มทำให้ร่างบางเริ่มหลับตาลงจนนิ่ง เต๋าค่อยๆเอียงหน้ามองเพราะตัวเล็กไม่ยอมขยับแถมมือที่กอดเอวเขาอยู่ก็ตกลงข้างตัว ร่างสูงส่ายหน้าช้าๆก่อนจะต้องยิ้มอีกครั้งเมื่อเห็นคนเก่งนอนหลับสนิทไปเรียบร้อย มือหนาเอื้อมลูบหัวช้าๆ เรียกให้คนตัวเล็กเริ่มขยับตัว..

 
 

อืม....
 

 

ดึกแล้ว...ไปนอนเถอะ...

 
 

บนห้องนอนกว้างดวงไฟดวงใหญ่บนเพดานถูกปิดลงทั้งหมด เหลือเพียงไฟหัวเตียงและไฟดวงเล็กที่ส่องรูปภาพที่แขวนอยู่บนผนังเท่านั้น ม่านผืนหนาสีเข้มยังโบกสะบัดด้วยแรงลมของเครื่องปรับอากาศพร้อมกับเสียงฝนเม็ดเล็กที่โปรยปรายดังกระทบกระจกด้านนอก เต๋ายังคงนอนมองคนตัวเล็กในอ้อมกอดที่เหมือนจะหลับสนิทไปแล้ว มือหนาดึงผ้าห่มเข้ามาคลุมกายให้มากขึ้นก่อนจะกอดกระชับร่างบางให้เข้ามาใกล้พร้อมกับจับผมนุ่มเส้นเล็กเล่นอย่างเคยมือ...มือเรียวบางค่อยๆโอบกระชับคนข้างกายกลับก่อนจะซุกหน้าแนบไปกับอกกว้าง ดวงตากลมโตค่อยๆลืมขึ้น ก่อนจะเงยหน้ามองร่างสูง..

 

 

ขอโทษ...ผมทำให้ตื่นเหรอ...นิ้วยาวที่ม้วนผมเล่นหยุดลงทันที ก่อนจะขยับตัวออกห่างให้อากาศผ่านได้อีกนิดนึง

 

เปล่า...ร่างบางส่ายหน้าก่อนจะคลี่ยิ้มให้

 

นอนต่อเถอะ..ดึกแล้ว..เต๋าค่อยๆกระชับไหล่บางให้เข้ามา แต่ก็ต้องรีบดันคนตัวเล็กออกแทบไม่ทันเมื่อจู่ๆคนตรงหน้าจะพูดประโยคที่เขาพยายามลืมมันไปให้ได้ยินอีกครั้ง..

 

...คุณ..เราอยากเรียนต่อแล้ว ว่าหลังจากจูบต้องทำยังไง..ตอนนี้...คุณสอนเราได้มั้ย.. ใบหน้าน่ารักยังคงก้มหน้าก้มตาพูด มือเรียวยาวยังคงกอดร่างสูงแน่น
 

คชา...

.

.

.

 

ความสัมพันธ์ของคนสองคนที่ผูกพันธ์ลึกซึ้งถูกเติมเต็มให้กันและกันผ่านค่ำคืนที่น่าจดจำอีกคืนหนึ่ง อ้อมกอดที่อบอุ่นที่คอยปกป้องและปลอบโยนยังคงถูกประคองกอดไว้ ลำตัวนุ่มนิ่มที่ผ่อนลมหายใจเข้าออกยังคงแนบชิดอยู่บนอกกว้างก่อนจะดันตัวเข้าหามากยิ่งขึ้นเมื่ออากาศภายในห้องเย็นลงขึ้นเรื่อยๆ เสียงพึมพำแผ่วเบาหลุดรอดริมฝีปากบางออกมาเรียกให้คนที่กำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทราต้องยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง..

 

...รักเต๋า...
 

TK++TK++TK++ TK++TK++TK++TK++TK++TK++TK

 

.
 

.
 

.
 

.

 

ดวงอาทิตย์ของวันใหม่เริ่มโผล่พ้นขอบฟ้าพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆที่รอดผ่านผ้าม่านผืนหนาสีเข้มที่ถูกปิดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืนรอดผ่านเข้ามา เสียงพลิกตัวพร้อมใบหน้าน่ารักที่ซุกเข้ามาที่ซอกคอพร้อมลมหายใจอุ่นๆเรียกให้คนที่นอนอยู่ข้างกายเริ่มรู้สึกตัว ดวงตาคมค่อยๆกระพริบขึ้นก่อนจะหันมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้ยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่อง...

 

ริมฝีปากอุ่นค่อยๆสัมผัสแผ่วเบาที่หน้าผากมนก่อนจะไล่ลงไปที่จมูกโด่งรั้นและวนอยู่ที่ริมฝีปากบาง คิ้วเรียวเริ่มขมวดยุ่งเมื่อริมฝีปากอุ่นที่สัมผัสแผ่วเบาเมื้อกี้นี้เริ่มรุกเร้าเข้าชิมความหวานมากขึ้นเรื่อยๆอย่างเคยชิน มือหนาโอบกระชับให้เข้ามาใกล้ก่อนจะค่อยๆพลิกกายทาบทับร่างบางที่ยังนอนหลับตานิ่ง..

 

นิ้วเรียวเล็กถูกสอดประสานจับไว้บนหมอนนุ่มด้านบนพร้อมกับริมฝีปากร้อนค่อยๆเลื่อนมาอยู่ที่ซอกคอขาวก่อนจะกดจมูกโด่งลงไปซ้ำๆเรียกให้ดวงตากลมโตที่ปิดสนิทเริ่มกระพริบตา เมื่อภาพที่รางเลือนตรงหน้าเริ่มชัดเสียงร้องดังลั่นห้องด้วยความตกใจก็ดังขึ้นก่อนที่มือเรียวจะรีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายพร้อมดันตัวหนีร่างสูงที่อยู่ด้านบนซะติดกับหัวเตียง ใบหน้าน่ารักหันซ้ายหันขวาก่อนจะต้องหลับตาปี๋ เมื่อคนตรงหน้าเริ่มลากเขาให้เข้ามาใกล้อีกครั้ง..

 

คุณ...คุณ...ไม่เอา อื้อออออออ ตัวเล็กร้องลั่นเมื่อเริ่มเห็นร่างสูงแปลงร่างเป็นปลาหมึกผสมหมาป่ากำลังลากเขาที่คล้ายลูกแกะตัวเล็กใกล้เข้าไปเรื่อยๆเรื่อยๆ
 

ไม่เอาอะไร...หืม... เต๋ายืดตัวขึ้นพร้อมกับค่อยๆยกมือเช็ดริมฝีปากแดงจัดอย่างช้าๆดวงตาคมเหล่มองคนตัวเล็กที่กำลังดิ้นอย่างเอาเป็นเอาตาย ร่างสูงค่อยๆดึงตัวเล็กเข้ามาใกล้ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากร่างบางที่ยังคงร้องลั่น

 

อื้ออออ~อ ไอ่เอาแอ้ว ไอ่เอา..ดวงตากลมโตยังหลับแน่นพร้อมดิ้นยุกยิกอยู่ในอ้อมกอด ก่อนจะต้องค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อเห็นคนด้านบนเริ่มหัวเราะเสียงดัง

 

ฮ่าๆๆๆ พูดอะไรตัวเล็ก...มือหนายังกุมอยู่ที่ท้องตัวเอง เมื่อเห็นร่างบางยังกำผ้าห่มแน่น ผมที่ยุ่งชี้ขึ้นกับหน้าตาเหวอๆยิ่งดูตลก ริมฝีปากบางค่อยๆยื่นออก ก่อนจะสะบัดหน้าหนีหันหลังไปอีกทาง

 

...คชา...เสียงนุ่มเอ่ยเรียก พร้อมกับรอยยิ้มยังคงระบายเต็มหน้า

 

.....ร่างบางยังคงเงียบไม่ยอมหันหน้ากลับ ริมฝีปากบางยังคงยื่นออกมากขึ้นมือเรียวยังคงกำผ้าห่มแน่น

 

ตัวเล็ก..จะหันมามั้ยเต๋าค่อยๆก้มลงถามชิดหูนิ่ม ก่อนจะรอให้ตัวเล็กหันกลับมา เมื่อคนที่นอนอยู่บนเตียงยังคงหันหลังนิ่งไม่ยอมขยับ มือหนาจึงเอื้อมดึงแก้มยุ้ยๆแทน..

 

โอ้ยยยยยยยย!!!! เจ็บ เจ็บ เจ็บ!!!” มือเรียวรีบยกมือขึ้นถูแก้มก่อนจะค้อนคนตรงหน้าซะตาคว่ำ เมื่อเต๋าเริ่มหัวเราะเสียงดังอีกครั้ง

 

แฟนใครไม่รู้ ขี้งอนตลอด..ผมก็แค่จะมอร์นิ่งคิสเอง.. เต๋าเอื้อมจับแขนร่างบางเข้ามาใกล้ ก่อนจะเอื้อมมือไปถูที่แก้มใสให้อย่างเบามือ

 

มอร์นิ่งคิสอะไรของคุณ ทำไมต้องขึ้นไปอยู่ข้างบนด้วย..ดวงตากลมโตยังคงมองคนตรงหน้าตาคว่ำ มือเรียวบางยังถูอยู่ที่แก้มไม่หยุด

 

ก็เราอยากน่ารักทำไมล่ะ...เต๋าพูดอมยิ้มก่อนที่จะหอมแก้มที่ตอนนี้ออกสีแดงจัดที่ยังก้มหน้าก้มตาบิดผ้าห่มจนแทบจะขาดคามือ

 

ไม่เล่นแล้ว ไปอาบน้ำกันดีกว่า เดี๋ยวคุณพ่อกับคุณแม่ใกล้จะมาแล้วร่างสูงยันตัวลุกขึ้นก่อนจะยืนมือไปตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น มือเรียวค่อยๆเอื้อมจับมืออุ่นกำไว้แน่นก่อนจะดึงเข้าหาตัวอย่างแรง จนคนที่ยืนอยู่ไม่ทันตั้งตัวล้มลงบนที่นอนอีกครั้ง

 

...กอดเราหน่อย...จู่ๆร่างบางก็พูดขึ้น พร้อมกับดวงตากลมโตที่ค่อยๆหลับลงซุกอยู่ตรงอกกว้าง

 

คชา...เต๋าพรูลมหายใจออกมาเสียงเบาก่อนจะยกมือกอดคนตัวเล็ก..เขารู้..ลึกๆแล้วคชาก็ยังคงกังวลอยู่ เหมือนรักแรกที่ต้องเลิกรากันเพราะครอบครัวคนรักที่ไม่ยอมรับมันคงฝังลึกอยู่ในใจจนยากที่จะไม่กลัวได้อีกครั้ง.. ไหล่บางที่อยู่ในอ้อมกอดเริ่มสั่นเทาทำให้ร่างสูงต้องรีบดันคนตรงหน้าออก..

 

“…อย่าร้อง..คนดีอย่าร้อง..ร่างสูงส่ายหน้าเมื่อเห็นน้ำตาใสๆเริ่มคลออยู่ที่ดวงตาคู่สวย

 

..ขอโทษนะ เรารู้ว่าจะไม่มีอะไร แต่อดกลัวไม่ได้ คุณก็รู้เรามันพวกคิดมาก.. ริมฝีปางบางพยายามยิ้ม ก่อนจะรีบยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา ดวงตากลมโตหลุบต่ำลงก่อนจะต้องเงยมองคนตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มบางอีกครั้ง

 

มาให้ผมจูบทีเดียว เดี๋ยวเราก็เลิกกลัว.. น้ำเสียงล้อๆดังอยู่แถวแก้มเพื่อกระเซ้าร่างบางให้หายเครียด มือยาวค่อยๆยื่นไปตรงหน้าอีกครั้งก่อนจะพยักหน้าให้..
 

คนบ้า..แต๊ะอั๋งตลอด... ริมฝีปากบางเบ้ออกน้อยๆ ก่อนจะเอื้อมจับมือหนายันตัวเองขึ้น ใบหน้าน่ารักค่อยๆถูกประคองขึ้นก่อนจะปาดน้ำตาให้อีกครั้ง ดวงตาคมมองลึกเข้าไปในแววตากลมโตอย่างรักใคร่ ก่อนจะรั้งใบหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับน้ำเสียงนุ่มอ่อนโยนดังกระซิบอยู่ใกล้หู..

 

กลัวทำไม ผมอยู่ตรงนี้ทั้งคน...

 

.
 

.
 

.
 

 

นกตัวเล็กที่เดินอยู่ตามพื้นปูนเป็นกลุ่มแตกฮือบินขึ้นสู่ท่องฟ้าเมื่อเด็กฝรั่งผมสีทองสองสามคนวิ่งไล่พร้อมเสียงหัวเราะที่ดังตามหลังลั่น เสียงใบไม้เสียดสีเนื่องจากแรงลม และเสียงผู้คนที่เดินกันไปมาขวักไขว่ยังคงถือธงชาติผืนเล็กผืนใหญ่โบกสะบัดไปมาตามท้องถนน เสียงกลองและเครื่องดนตรียังดังครึ้กครื้นสนุกสนาน.. ร่างบางยังคงหันซ้ายหันขวาชี้ไปที่กระเช้าไฟฟ้าอันใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตื่นเต้น ก่อนเรียวขายาวที่ก้าวอยู่จะค่อยๆหยุดกึกเมื่ออีกไม่นานจะถึงคิวต้องขึ้น ตัวเล็กหันหลังมองร่างสูงอีกครั้งก่อนจะรีบส่ายหน้าจนผมกระจายยุ่ง...

 

ตัวเล็ก...ปล่อยเลย..เราเป็นคนอยากขึ้นเองนะ.. เต๋าพยายามแงะนิ้วเล็กที่ยังเกาะรั้วแน่นไม่ยอมปล่อย

 

อื้ออออออ ไม่เอาเปลี่ยนใจแล้ว เรากลัว คุณ!! คุณปล่อยเรา อ้ากกกกกก!!!!” คชาร้องลั่นเมื่อคนด้านหลังแกะมือที่จับรั้ว พร้อมกับดันร่างบางเข้าไปกองอยู่ที่พื้นกระเช้าจนได้

 

เฮ้ออออ..เหนื่อย... ร่างสูงยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อก่อนจะก้าวขาไปหาร่างบางที่ตอนนี้นั่งกองบนพื้นจับราวสแตนเลสแน่น มุมปากถูกยิ้มขึ้นก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ เมื่อตัวเล็กยังกลัวไม่เลิกแม้จะเคยขึ้นมาครั้งนึงแล้วก็ตาม

 

คุณมานั่งตรงนี้เร็วๆ เรากลัว.. ตัวเล็กยังคงหลับตาปี๋พร้อมกับมือที่เริ่มสั่นเอื้อมยื่นไปด้านหลัง

 

เมื่อไหร่จะเลิกกลัวซักที..หืม...ทำไมมือเย็นขนาดนี้.. เต๋าเอื้อมจับมือบางมากุมไว้ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งกับพื้น มือหนาค่อยๆรั้งหลังตัวเล็กเข้ามาใกล้..

 

คุณปล่อยมือเราทำไมล่ะ ก็รู้ว่าเรากลัวยังผลักเข้ามาได้..ผลักมาซะหน้าแทบจะจูบพื้นแล้วเนี้ย.. เสียงบ่นพึมพำวนเวียนอยู่แถวซอกคอ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะค่อยๆยื่นออกด้วยความขัดใจ

 

งอนเหรอ... ดวงตาคมเหล่มองคนตัวเล็กพร้อมอมยิ้มด้วยความเอ็นดู

 

เปล่านิ น้ำเสียงสะบัดห้วน ก่อนที่มือบางจะยกขึ้นปิดแก้มตัวเองทั้งสองมือ
 

ทำอะไรตัวเล็ก... เต๋ายังคงมองพร้อมรอยยิ้ม ถ้าคชาจะกลัวเขาหยิกแก้มจนต้องยกมือขึ้นปิดซะขนาดนี้

 

โอ้ยยยยยยยยยยยยย!!! เจ็บนะคุณ!! ดึงมาได้ มันหักไปทำไงเนี้ย!!!” ร่างบางรีบถูจมูกตัวเองแรงๆ ก่อนจะมองคนตรงหน้าตาเขียวปั๊ด

 

ไม่เอาแล้ว ดูวิวดีกว่า... มือหนาค่อยๆสอดเข้าที่เอวก่อนจะดึงร่างบางให้เข้ามาใกล้ จมูกโด่งกดลงไปที่แก้มใสก่อนจะชี้มือไปที่แม่น้ำกว้างตรงหน้า

 

คุณ... ตัวเล็กเรียกคนข้างกาย ก่อนจะหันหน้าไปมองพร้อมกับดวงตาใสแจ๋ว

 

ว่าไง...มีอะไรรึเปล่า.. เต๋าเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะเอื้อมจับมือเรียวมากุมไว้

 

คุณทำยังไง คุณพ่อคุณถึงไม่ว่าอะไรเลยล่ะ..

 

ก็บอกว่า..เรามีอะไรกันแล้ว ผมต้องรับผิดชอบ ร่างสูงพูดช้าๆ ก่อนจะต้องยกมือขึ้นอุดหูแน่นถ้าคนตรงหน้าจะตะโกนโวยวายเสียงดังพร้อมกับใบหน้าออกสีระเรื่อแดงจัด

 

คุณ...คุณ...บอกคุณพ่อไปอย่างนั้นจริงๆเหรอ.. ตัวเล็กดึงเสื้อคนตรงหน้าซะย้วย ก่อนจะยกมือทุบไปที่อกหลายทีจนร่างสูงที่หัวเราะเสียงดังต้องรวบตัวเข้ามากอดแน่น

 

ล้อเล่น... ผมให้แม่ช่วยพูดให้.. เต๋าลูบหลังบางช้าๆ ก่อนจะดันคนตัวเล็กออก

 

แค่นั้นเองเหรอ.. คชาเอียงหน้ามอง ก่อนจะเลิกคิ้วอย่างไม่เชื่อว่าทำไมมันจะง่ายขนาดนี้

 

อือ.. แค่นั้นแหละ เราไม่รู้เหรอบ้านนี้ผู้หญิงใหญ่สุด ผมเข้าทางแม่นะถูกแล้ว.. มือหนาค่อยๆพลิกคนตัวเล็กให้หันไปมองวิวด้านนอก ก่อนจะวางคางลงบนไหล่บาง พร้อมดึงคนตัวเล็กให้เข้ามาใกล้อีกครั้ง..

 

ขอบคุณนะ.. เสียงพึมพำดังรอดริมฝีปากบาง พร้อมกับรอยยิ้มน้อยๆที่ถูกส่งให้

 

อยากได้ยินคำอื่นมากกว่า.. เต๋าส่ายหน้าก่อนจะกุมมือบางมาวางไว้บนตัก

 

..... ดวงตากลมโตหลุบต่ำลง มองอยู่ที่มือตัวเองนิ่ง

 

บอกรักผมนี่ยากจัง.. อยากได้ยินให้ชื่นใจหน่อยได้มั้ย นิ้วยาวเชยคางมนให้หันมาสบตากัน จมูกโด่งกดลงไปที่แก้มแรงๆก่อนจะค่อยๆดันตัวออกพร้อมมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่มองเขากลับด้วยแววตาระยิบระยับเหมือนมีดาวเป็นร้อยเป็นพันอยู่ข้างใน..


 

...ฟังดีๆนะ...เรารักเต๋า...รักคนเอาแต่ใจคนนี้ที่สุด..

 
 

ร่างสูงพยักหน้าช้าๆพร้อมรอยยิ้มกว้าง มือหนาค่อยๆเอื้อมรั้งร่างบางให้เข้ามาในอ้อมกอดพร้อมกุมมือไว้แน่น แววตาของคนทั้งคู่ที่มองกันเต็มไปด้วยความรักและความผูกพันที่เริ่มก่อตัวมากขึ้นที่ละเล็กทีละน้อย สายฝนและลมหนาวที่หมุนเวียนพัดพาให้กายหนาวสั่นไม่ว่าจะผ่านมาให้พบเจออีกกี่ครั้งเหมือนเป็นบททดสอบให้คนทั้งคู่ต้องเผชิญ แต่เชื่อเถอะนับจากนี้ไปไม่ว่าจะเป็นกายนุ่มนิ่มที่อยู่ในอ้อมกอดหรือภายในใจดวงน้อยที่เต้นระรัวอยู่ตอนนี้ จะอบอุ่นและผ่านเรื่องร้ายไปได้ทุกๆครั้ง คชามองมือใหญ่ที่กุมมือของตนไว้ก่อนจะค่อยๆคลี่ยิ้มออกมา..

 
 

...สัญญา..เราจะไม่ปล่อยมือคุณอีกแล้ว...

 
 

กลิ่นหอมจางที่ลอยออกมาเมื่อลำตัวนุ่มนิ่มขยับตัวทำให้ร่างสูงอดที่จะกดจมูกลงไปที่ซอกคอขาวอีกครั้งไม่ได้ วิวด้านหน้าที่สวยจับตา และคนข้างกายที่รักจับใจยังคงเอนพิงพร้อมมือทั้งสองข้างที่สอดกุมประสานกัน ดวงตากลมโตที่มองออกไปด้านนอกค่อยๆหันกลับมาพร้อมกับใบหน้าน่ารักที่เคลื่อนเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆ อีกแค่เพียงลมหายใจกั้นก่อนที่ริมฝีปากบางจะสัมผัสริมฝีปากคนตรงหน้า ประโยคคำถามเสียงหวานก็ถูกเอื้อนเอ่ยออกมาแผ่วเบา เรียกให้ร่างสูงต้องก้มลงมองก่อนที่มุมปากจะถูกยกยิ้มขึ้นมาด้วยความถูกใจ..

 

 

...ถ้าเราอยากให้คุณสอนอีกครั้ง..ว่าหลังจากจูบต้องทำยังไง...

 

.
 

.
 

.


 

“…คืนนี้...คุณสอนเราใหม่ได้มั้ย?...

 

 

 
 

/// FIN ///

 

 


 

     อ่านส่งท้ายกันสักนิดนะจ๊ะ ^^    

 

19/08/2012

 

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ

 

เย้เย้ ก็จบลงไปแล้วค่ะสำหรับ The last love story

เรื่องราวความรักครั้งสุดท้ายของทั้งคู่

ไม่รู้ถูกใจกันมองน้อยขนาดไหน แต่เราก็พยายามเขียน

ออกมาให้ดีที่สุดน้า ^^ กลับไปอ่านตอนแรกๆมันเขินๆยังไงไม่รู้ ^^

 

ไหนๆก็จบแล้วขออะไรนิดนึงได้มั้ยค่ะ

ใครที่ผ่านเข้ามาอ่านถึงบรรทัดนี้แปลว่าเรารู้จักกันผ่านตัวอักษร

เป็นแสนๆคำเลยนะ ไม่น่าเชื่อ เรายังไม่เชื่อตัวเองเหมือนกันว่าแต่งได้ยังไง 555

ทิ้งคอมเม้นท์ส่งท้ายกันนิดนึงได้มั้ยจ๊ะ อยากรู้จังฟิคเรื่องนี้เป็นยังไงบ้าง

ไม่ต้องชมอย่างเดียวก็ได้นะคะ ติได้เราไม่โกรธไม่งอนไม่นอยย์

หรือใครอยากทักทายอะไรก็ได้ตามสบายเลย

ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ จุ๊บๆ

 

ขอบคุณเต๋าคชา น้องชายทั้งสองคนที่น่ารักที่ทำให้พี่(หรือป้า)คนนี้ยิ้มแก้มแตก

ทุกครั้งเมื้อเค้าทั้งสองคนอยู่ใกล้กัน ทำให้หัวใจเหี่ยวๆดวงนี้ฟูฟ่องลอยละล่อง 555 (เป็นเอามาก)

แม้จะไม่เคยเห็นกันตัวเป็นๆพี่ยังเพ้อขนาดนี้ ถ้าเจอตัวจริงสงสัยเป็นลมแน่ๆ ^^

 

สุดท้ายจริงๆที่ลืมไม่ได้เลยขอบคุณคนอ่านทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาอ่าน

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ที่ทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้งจริงๆค่ะ :)

ขอบคุณคอมเม้นท์เจ้าประจำ เราจำได้ทุกคนเลยนะ 555

ชอบบบบบบบ อ่านแล้วตลกดี ขอบคุณมากๆค่ะ

 

รักพวกคุณ ^__^

TheHydrangea

 

ป.ล. 1 ใครอยากรู้ว่าพี่เต๋าเอาแต่ใจขนาดไหน ฉากที่หายไป เชิญตามลงไปที่ห้องลับได้เลย :)

เบาเบาตามสไตล์ไฮเดรนเยีย หวังว่าคงจะมีรอยยิ้มที่มุมปากเหมือนเคยน้า..

 

ป.ล. 2 ใครไม่รู้ห้องลับอยู่ที่ไหน เหมือนเดิมค่ะส่งเมลมาที่ rose.hydrangea@yahoo.com

อย่าแปะเมลไว้ที่คอมเม้นท์นะจ๊ะ บางทีเราไม่เห็นอาจจะไม่ได้ส่งลิงค์ให้ เมลมาหาเราดีกว่าค่ะ :)

 

ป.ล. 3 ขายของส่งท้าย ใครอยากเก็บฟิคชั่น The last love story ยังมีเวลาจองกันได้นะคะ

จนถึงวันที่ 30 กันยายนนี้ :) ขอบคุณที่สนใจค่ะ ชื่นใจมากยอดจองตอนนี้เกินเป้าที่ตั้งไว้ในใจ :)

ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

 

สำหรับเรื่องใหม่ไม่ช้าไม่เร็วนี้เจอกันะจ๊ะที่ >> http://writer.dek-d.com/dekdee/writer/view.php?id=848594

ติดตามชาน้อยและพี่เต๋าเราในบทบาทใหม่ๆ แล้วเจอกันค่ะ ^___^










 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1,135 ความคิดเห็น

  1. #1126 Kantima(@kantima2520) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 21:39
    เราพึ่งเข้ามาอ่านขอโทษที่ไม่ได้เมมสักตอนเมมตอนสุดท้ายทีเดียวเลยแล้วกันเป็นฟิคอีกเรื่องหนึ่งที่เราชอบอยากจะบอกว่าเราอ่านวันเดียวจบเลยคือพลาดไม่ได้สักตอนเดินเรื่องสนุกเข้าใจง่ายดชอบค่ะ
    #1126
    0
  2. #1125 momenz jio (@jio84) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 22:48
    เป็นเรื่องที่เหงา เศร้า และอบอุ่นอบอวนไปด้วยไอรักมากเลย คชาเป็นคนคิดมาก เต๋าเป็นคนรักมาก มันคง จริงใจ และหื่น? จนสามารถทำให้คชากลับมายิ้มและเชื่อใจได้ น่ารักมากเลยได้เห็นการเดินทางของความรักทั้งสอง แต่ตอนจบห้วนไปนิดตรงฉากพ่อ(แอบลุ้นให้ดรามา)แต่ก็แฮปปี้เอนดิ้งอย่างสวยงาม ขอบคุณ คุณคนเขียน ที่ถ่ายทอดเรื่องราวสนุกๆผ่านปลายนิ้ว มาให้ได้อ่าน เป็นกำลังใจให้สามารถผลิตฟิคดีๆมาให้แฟนฟิคตัวน้อยๆได้อ่านเรื่อยๆรอติดตามผลงานอยู่นะ"ทุกเรื่อง"เลย(แอบทวงฟิคเรื่องอื่น555)
    #1125
    0
  3. #1122 supaporn2233 (@supaporn2233) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:33
    เพิ่งได้มาอ่านค่ะ อ่านไปยิ้มไปชอบมากๆ ไรท์เก่งมากค่ะ ขอบคุณที่แบ่งปันความสุขนะคะ
    #1122
    0
  4. #1116 omrujchayuda (@omrujchayuda) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 11:54
    น่ารักมากเลยค่ะ เนื้อเรื่องชวนให้ยิ้ม ชวนให้ลุ้นตลอด
    #1116
    0
  5. #1111 Bread (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 07:41
    หมดเวลาสอนแล้วค่ะ

    พี่เต๋าบอกไปเลยตอนนี้ต้องเทสอย่างเดียวเล่าาา

    555+ น่ารักจริงเราพลาดไปได้ไงเนี่ย

    แต่ชอบนะอ่านได้เพลินมากๆๆรู้อีกทีจบละ

    ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆๆค่ะ
    #1111
    0
  6. #1095 Pattarapa_ (@hedpud) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 22:35
    โอ้ววววว้าวววววววววว สนุกมากๆๆๆๆเลยเคอะ 55555555555555555+ เรารักไรท์จัง สู้ววววววววววววววววววววววววววว
    #1095
    0
  7. #1085 เคโรโระจัง (@SoAoM) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 02:07
    เพิ่งได้มาอ่านค่ะ สนุกมากๆ
    ชอบเนื้อหา กับการเรียบเรียงแต่ละช่วงมากๆ

    จะติดตามเรื่องอื่นๆอีกนะคะ
    ชอบมากๆๆ สู้ๆๆค่า ^^
    #1085
    0
  8. #1081 jalanyatlove (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 19:08
    เราเพิ่งเข้ามาอ่าน อ่านตั้งแต่ต้นจนจบเลยทีเดียว เลยไม่ได้เม้นท์เป็นตอนๆ แต่พลอตเรื่องไหลลื่น สนุกค่ะ

    ส่วนที่บอกว่ายังไม่เคยเจอเต๋าคชา (ไม่รู้ว่าตอนนี้ได้เจอบ้างรึยัง) ขอแนะนำนะคะ ต้องไปเจอให้ได้สักครั้งค่ะ

    รับรองฉากฟิคโผล่มาเป็นฉากๆเลย เต๋าคชาเวลาอยู่ด้วยกันน่ารักมาก(อันนี้เรื่องจริง) เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    ถ้ามีเรื่องต่อไปจะติดตามต่อค่ะ
    #1081
    0
  9. #1046 5656 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 10:09
    ไม่พูดอะไรมากมายขอสั้นๆ สนุกมากกกกกก ชอบมากกกกกกกกกกกก(ก.ไก่อีกร้อยตัว)

    แอบส่งสารคชาร้องไห้เกือบทุกตอนเลย

    สุดท้ายก็ลงเอยอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง

    ขอบคุณไรท์เตอร์ที่แต่งฟิคดีๆออกมาให้อ่านกัน >
    #1046
    0
  10. #1043 pika pikaju (@pctidatida) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2556 / 01:10
    อ่านมาตั้งแต่ต้นไม่ได้เม้นเพราะไม่รุจะพูดไรดี เม้นตอนท้ายทีเดียวเลยละกันเนาะ ชอบอะ อบอุ่น ดราม่า ไม่น่าเบื่อ อ่านตั้งแต่เริ่มแล้วก็อยากติดตามอ่านต่อไปเรื่อยๆ :) สู้ๆต่อไปนะ เราจะติดตามต่อไป สัญญา ^^
    #1043
    0
  11. #1034 ติ่งฮาร์ดคอ (@fhunwhan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 08:49
    ให้ติไรท์นี่คิดหนักนะ .. แต่คือเราไม่ค่อยชอบฟิคดราม่าอยู่แล้ว แต่คงไม่เกี่ยวเพราะมันเป็นพล็อตเรื่องเนอะ 

    หลวมตัวมาอ่าน เลยต้องไฟท์อ่านจนจบ สงสารคชามาก ร้องไห้ทุกตอน

    ภาษาไรท์สวยค่ะ มีภาพประกอบด้วย ชอบบบบ ><

    แต่ว่าคำที่ใช้เรียกแทนตัวละครค่ะ เช่น ใบหน้าขาว ตากลมโต งี้

    รู้สึกมันใช้ซ้ำๆๆแล้วก็อยู่ติดกันมากๆ อาจทำให้รีดเดอร์เบื่อได้ค่ะ

    นอกนั้นก็ไม่มีอะไรละ อิอิ จะติดตามผลงานไรท์ต่อไปนะคะ !!
    #1034
    0
  12. #1014 JailerBomb (@jailerbomb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 02:30
    เรื่องนี้มันช่าง ครบรสจริงๆ 

    ฟิน

    ขอบคุณไรท์เตอร์ที่เขียนฟิคดีๆแบบนี้ให้อ่าน 

    ขอบคุณจากใจครับ




    #1014
    0
  13. #997 atlove (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 16:41
    อ้าาาา ~ จบแล้วว

    เพิ่งเข้ามาอ่านง่ะ แต่ชอบมากเลยยยยยยยย

    หวานมากกกกกกก ชอบบบบบบ T////////////T

    ขอบคุณไรเตอร์มากค่า
    #997
    0
  14. #993 nan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 10:18
    ไรเตอร์เป็นคนที่แต่งได้เก่งมาก ภาพมันขึ้นมาเป็นฉากๆอ่ะ บทจะเศร้าน่ะเอาซะน้ำตาไหลออกมาจากไหนก็ไม่รู้เยอะแยะขนาดนี้ พอบทจะหวานนี้ก็แบบว่ามดยังย้อมแพ้อ่ะ น้ำเชื่อมเต็มน้ำตาลอีกหลายๆถุงเลยทีเดียว สรุปแล้วคือ คุณแต่งเก่งมาก เค้าขอบคุณน่ะ ที่แต่งฟิคสนุกๆให้เค้าและทุกๆคนได้อ่านมันสนุกจริงๆจ้า แล้วเราจะติดตามผลงานของคุณต่อไปน่ะค่ะ รอๆติดตามต่อค่ะ รักไรเตอร์แต่งเก่งสุดๆ
    #993
    0
  15. #988 Pattricia (@notetogod) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:04
    เอาล่ะนะจะมาเริ่มคอมเม้นต์แบบจัดเต็มให้ไร้เตอร์คนนี้ล่ะนะ
    อย่างแรกเลยต้องขอขอบพระคุณไร้เตอร์นะที่มาแต่งฟิคสนุกๆให้พวกเราชาวสว่างหน้าเดียวได้อ่านกันอย่างมีความสุข
    ทั้งเรื่องนี้และอีกหลายๆเรื่องที่ไร้เตอร์ได้สละเวลามาแต่งให้ได้อ่านกัน
    และแน่นอนค่ะว่าประเด็นที่จะไม่พูดถึงไม่ได้เลยคือประเด็นของเนื้อเรื่อง
    อย่างแรกเลยนะที่ต้องพูดเกี่ยวกับเนื้อเรื่องคือที่มาที่ไปของตัวละครนั้นยังไม่ละเอียดดีพอหากใครที่ไม่รู้จักเอเอฟรุ่นนี้มาก่อนจะไม่สามารถจิรตนาการได้เลยว่ามีหน้าตาเป็นอย่างไร ลักษณะนิสัยของตัวละครปกติแล้วนั้นจะบ่งบอกผ่านทางคำพูดและการกระทำที่ไร้เตอร์บรรยายเป็นธรรมดาอันนี้ไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่นะคะขอชมเลย  แต่ว่ามีอยู่อีกเรื่องนึงที่อยากบอกไร้เตอร์นิดนึงนะคะ
    เรื่องของการบรรยาย  การบรรยายของไร้เตอร์นั้นนับว่าสามารถสร้างจินตนาการให้เกิดขึ้นมาได้อย่างง่ายๆเลยทีเดียวหากไม่ติดตรงที่ว่าฉากที่ไร้เตอร์บรรยายนั้นจะ"คล้าย"กันค่อนข้างเยอะนะคะ เช่น ฉากฝนตก ฉากที่พี่เต๋าดึงพี่ชาเข้าหาด้วยการกอด เป็นต้น
    การบรรยายตรงนี้รีดเดอร์คิดว่าไร้เตอร์นั้นสามารถดึงการบรรยายไปทางอื่นได้อีกแล้วทำได้ดีซะด้วยนะคะรีดเดอร์เชื่อค่ะ
    อีกประการนึงนะคะที่รีดเดอร์ว่าตรงนี้จะเป็นตัวส่งเสริมหรือฉุดฟิคของเราๆนะคะ  คืออารมณ์ขณะพูดของตัวละคร  การบรรยายอารมณ์ของตัวละคร  การใช้ถ้อยคำของตัวละคร  อากัปกิริยาของตัวละคร  แน่นอนนะคะว่าตามปกติพฤติกรรมของคนโดยทั่วไปมักชินยังไงก็ทำอย่างนั้น  มีหลากหลายอารมณ์หลายความรู้สึก  ตัวละครก็เหมือนกันค่ะหากไร้เพิ่มความรู้สึกที่หลากหลายมากกว่านี้ให้ตัวละครในฟิคตรงนี้จะทำให้ตัวเรื่องไม่น่าเบื่อสำหรับคนอ่าน(ทั่วๆไปสำหรับเราอ่านได้หมดค่ะ ชอบบบบ ><)
    หารทำให้คนอ่านอินไปกับอารมณ์ตัวละครก็สำคัญนะคะประมาณว่าใช้ให้ตัวละครเป็นคนเล่าเป็นคนบรรยายไม่ใช่ไร้เตอร์บรรยาย (ออกจะงงๆเนาะ?  พูดเองงงเอง 555+) โอเคค่ะพูดถึงโครงเรื่องกันบ้างเรื่องนี้โคลงเรื่องดีทีเดียวค่ะน่ารักมากๆผสมดราม่าเข้ามาปั๊บเล่นเอาคนอ่านตามอารมณ์ไม่ทันเลยแต่ว่านี่แหละคือตัวดึงดูดหวานปุ๊บต่อไปดราม่า  รีดเดอร์คิดนะว่าคนอ่านท่านอื่นก็คิดเหมือนกันช้ะ????  สุดท้ายยยยย  เวิ่นมาซะยาว จะโดนดักตบมั้ยเนี่ยเรา? ขอให้ไร้เตอร์มีความสุขมากๆในทุกเรื่องนะคะ  แล้วที่สำคัญอย่าลืมแต่งฟิคดีๆมาให้เราๆได้อ่านกันอีกนะคะ ^___^  Bye  Bye
    #988
    0
  16. #973 PeAriiS (@pear2007) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:20
    อ่านจบแล้วววว
    ภายในสองวัน ฮ่าๆ สนุกและน่าติดตาม
    จนหยุดอ่านไม่ได้ >.<
    การเขียนของไรท์มันมีเสน่ห์จริงๆ
    จบได้น่ารักมากกกก
    พี่เต๋ามั่นคง และอบอุ่น
    มันลงตัวกับคชามาก ที่ต้องการคนแบบพี่เต๋า
    ต้องการคนคอยยึดเหนี่ยว
    เป็นรักสุดท้ายของกันและกันโดยแท้เลย อ๊ากกกกก
    FIN

    ปล. แวะไปอ่านอีกเรื่องต่อ หุหุ >-<
    #973
    0
  17. #958 Fūjin (@i-planoi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 08:11
    พี่เต๋าเด็ดขาดจริง 
    แฟนเก่ากระเจิงหมด ฮื้ออออ เขินแทนคชา
    ณ จุดนี้ ฟินเจ้าค่ะ
    #958
    0
  18. #931 ภูหญ้า (@karatapril) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 23:58
    ทั้งซึ่งทั้งน่ารักอ่านแล้วรู้สึกถึงความมั่นคงของเต๋าเออ 55555
    #931
    0
  19. #926 Produck (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 01:25
    อ๊ากกกหนูชาอยากรู้จ่อจากจูบอีกแล้วเหรอ อิอิ



    กำไรเต๋าจิงๆเลย
    #926
    0
  20. #919 Pomeranian3 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 22:49
    โอ้วว~ จบแล้ววว ฟินนะ ให้สอนอะไรกันอีกแล้ววว~~

    ลอนดอนอายนี้น่าเอามาไว้ที่ไทยให้เค้าไปสวีทกันบ่อยๆนะ >//////
    #919
    0
  21. #899 Dong_Hee (@pingd) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2555 / 21:23
    ชอบฟิคนี้ มันหลายอารมณ์มาก บอกความรักหวานๆ ความเจ็บปวดที่ต่างคนต่างเผชิญ
    เมื่อเขาทั้งคู่ได้ก็มาคู่กัน เจอความรักที่เลวร้าย แล้วมาเจอความรักที่สวยงาม
    ถ้าเต๋าจะเอาแต่ใจ แล้วมั่นคงแบบนี้ มันน่ารักมาก
    ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆให้อ่านนะคะ ถึงมันจะดูเรียบง่ายไม่มีอะไรมากมาย
    แต่สิ่งที่ชัดเจนมากที่สุด ความเรียบง่าย กลับสวยงาม ไม่ต้องหวือหวามาก
    แค่แสดงว่ารักกันมากแค่ไหน พร้อมจะก้าวอุปสรรคไปด้วยกันก็พอ
    #899
    0
  22. #879 noona (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 09:08
    ครบรสคร้า ชอบมากๆ และที่ชอบอีกคำพูดที่ว่า บ้านนี้ผู้หญิงใหญ่สุด อิอิ^^
    #879
    0
  23. #870 a2m-sugus (@a2m-sugus) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 22:18
    จบแล้ววววว >.< จบได้น่ารักมาก

    ฟิคเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่เราชอบ น่ารักดี

    แต่งออกมาให้อ่านกันอีกนะคะ [เรื่องต่อไปก็อ่านอยู่นะคะน่ารักดี]





    #870
    0
  24. #860 plaifar (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 17:20
    สุดยอดดดดดดดดดดดด !!!!!!!!! เลยค่าาาา !! >< น่ารัีกมากกกก



    มีทั้งเศร้า หวาน ซึ้งอ๊ากกครบรส >< T^T



    ขอบคุณค่า
    #860
    0
  25. #848 Mrs.Secret (@dark-vampire) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 12:58
    ขอบคุณไรเตอร์มากๆนะคะ
    ที่แต่งฟิกหน้ารักๆแบบนี้ให้ได้อ่าน ขอบคุณจริงๆ
    มีความสุขมากๆ
    ไรเตอร์แต่งดีมากๆเลยล่ะค่ะ
    ^__________^
    #848
    0