เต๋าคชา TaoKacha Fiction ++The Last Love Story++

ตอนที่ 13 : III The Last Love Story III Chapter 13++ Kacha... Do you love me?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    9 ส.ค. 55





       Chapter #13 Kacha... Do you love me?

ขอขอบคุณภาพประกอบฟิคสวยๆจากคุณ 510PJJ และคุณAnoTheR DaySค่ะ
 






แซงเดอร์เลียสไตล์โมเดิร์นถูกแขวนไว้ที่ตรงกลางห้องโถงระหว่างเสาสี่เหลี่ยมต้นใหญ่สองต้นถูกประดับด้วยหลอดไฟสีเหลืองดวงเล็กระยิบระยับเป็นร้อยๆดวง เพนท์เฮ้าส์สุดหรูถูกตกแต่งด้วยกระจกสูงจากพื้นจรดเพดานชั้นสอง ภาพเขียนราคาแพงหลายภาพถูกประดับไว้ตามผนังเหมือนเป็นคลอเลคชั่นสะสมส่วนตัวที่ไม่สามารถประเมินมูลค่าได้ ห้องรับแขกกว้างถูกปูด้วยพรมนุ่มพร้อมโซฟาสีเบจตัวใหญ่ยาวตัดกับโต๊ะไม้สีเข้มที่เข้าชุดกันประดับขอบโต๊ะด้วยทองเหลืองลงยาสีดำ บนโต๊ะกว้างมีดอกไฮเดรนเยียสีม่วงอ่อนอมชมพูปักอยู่ในแจกันใสเป็นพุ่มสวย...

 
 

 

เหมียว~”

 

 
 

แมวเปอร์เซียตัวอ้วนสีเทากระโดดขึ้นบนโซฟาก่อนจะย่างกายคลอเคลียอยู่แถวร่างบางที่ตอนนี้ยังคงนั่งก้มหน้าก้มตามองมือตัวเองนิ่ง คชาค่อยๆเงยหน้ามองเจ้าตัวอ้วนที่ยังคลอเคลียอยู่ไม่ห่างก่อนจะอุ้มมาวางไว้บนตัก เมทฝรั่งตัวใหญ่วางถ้วยชาพร้อมของว่างบนโต๊ะก่อนจะค่อยๆเดินห่างออกไปยืนรออยู่ตรงมุมห้อง

 

 
 

เป็นยังไงกันบ้าง...เหนื่อยมั้ยเดินทางตั้งหลายชั่วโมง

 
 

ไม่เหนื่อยครับแม่ ร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างคนตัวเล็กส่ายหน้า ก่อนจะคลี่ยิ้มให้กับหญิงวัยกลางคนที่ยังดูสมาร์ทและกระฉับกระเฉงตรงหน้า เต๋าพูดจบก่อนจะหันมองคนข้างกายที่ตอนนี้นั่งตัวลีบหน้าซีดอยู่บนโซฟา บนตักยังมีเจ้าแมวตัวใหญ่คลอเคลียเอาหน้ามาถูอยู่ที่แขนไม่ยอมไปไหน

 
 

แม่ครับ...นี่คชาครับ ร่างสูงพยักหน้าให้ตัวเล็ก ก่อนที่คชาจะค่อยๆเงยหน้าพร้อมยกมือไหว้อ่อนน้อมพร้อมรอยยิ้มบาง

 
 

...น่ารักกว่าที่เห็นในรูปอีกนะ... แม่พูดจบพร้อมรอยยิ้ม ร่างบางยังคงยิ้มแต่คิ้วเรียวเริ่มขมวดขึ้นก่อนจะค่อยๆก้มหน้าใช้ความคิด

 

 
 

รูปอะไร...

 

 
 

ความสงสัยเมื่อกี้นี้ถูกเฉลยแทบจะทันทีเมื่อดวงตากลมเหลือบเห็นไอแพดที่วางอยู่บนโต๊ะรับแขกสีเข้มมีรูปเขาเปิดค้างเอาไว้ ร่างบางค่อยๆชะโงกหน้ามองก่อนจะต้องหันไปมองคนข้างๆที่ตอนนี้กลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้.. มือเรียวขาวไม่แพ้ลูกชายเอื้อมไปคว้าไอแพดก่อนจะชี้ไปที่รูปที่คนตัวเล็กยิ้มให้กับแม่ค้าที่ตลาดอัมพวา..

 

 
 

ไปเที่ยวกันมาสนุกมั้ยลูก เต๋าเมลมาหาแม่เล่าเรื่องคชาให้ฟังเกือบทุกวันเลยนะ

 

 
 

น้ำเสียงใจดีอบอุ่นพูดจบพร้อมกวักมือเรียกร่างบางให้มานั่งใกล้ๆเพื่อจะถามว่ารูปนี้ไปเที่ยวที่ไหนกันมา รูปภาพถูกสไลด์ที่ละรูปทีละรูปอย่างช้าๆด้วยความสนใจ เจ้าแมวอ้วนยังคงถูกคนตัวเล็กอุ้มแถมมันเริ่มจะทำตาปรือเมื่อนิ้วเรียวเกาคางมันไม่หยุด ดวงตากลมโตยังคงมองอยู่ที่ไอแพดสลับกับอธิบายว่าไปที่ไหนมาบ้างอย่างตั้งใจพร้อมรอยยิ้ม เต๋ามองคนตรงหน้าทั้งสองคนก่อนจะเอนหลังพิงพนักพิงนุ่มพร้อมถอนใจออกมาด้วยความโล่งใจ

 

 
 

...สำเร็จไปหนึ่งราย...

 

 
 

น้ำเสียงอบอุ่นเอ่ยถามถึงคนเป็นพ่อเมื่อไม่เห็นว่าอยู่ในห้อง ก่อนที่แม่จะบอกว่าพ่อบินไปเรื่องงานที่นิวยอร์กเดี๋ยวแม่จะบินตามไป แต่ที่ไม่ไปพร้อมกันเพราะอยากเห็นหน้าคชาก่อน ร่างบางค่อยๆเงยหน้าขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินชื่อตัวเองถูกเรียกและก็ต้องคลี่ยิ้มด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นแม่ของชายหนุ่มมองด้วยความเอ็นดูและยิ้มกลับให้เช่นกัน...

 

 

ชาฝรั่งในแก้วกระเบื้องเนื้อดีถูกเสริฟ์อีกครั้งเมื่อบทสนทนาพร้อมคำถามมากมายยังคงพรั่งพรูและยังไม่มีทีท่าจะจบสิ้นด้วยความสนใจคนตัวเล็กที่ใบหน้ายังคงยิ้มระบาย คชายังคงนั่งอธิบายพร้อมตอบคำถามทุกคำถามที่แม่อยากรู้ ยิ่งตอนนี้รู้สึกเหมือนว่าแม่จะยิ่งชอบอกชอบใจเมื่อรู้ว่าคชาเล่นเปียโนเก่งเพราะเธอก็สนใจเปียโนมากเหมือนกัน แถมยังบอกอีกว่าถ้ากลับจากนิวยอร์กจะให้สอนตัวต่อตัวและยังอนุญาตให้เล่นเปียโนตัวใหญ่ที่อยู่ตรงห้องชมวิวได้ตามสบายไม่ต้องเกรงใจ คชาได้แต่ยิ้มก่อนจะพยักหน้าตกลง.. นาฬิการาคาแพงบนข้อมือถูกพลิกดูก่อนที่จะเงยหน้ามองลูกชายที่ยังคงนั่งยิ้มไขว่ห้างจิบชามองมาอยู่ตลอด คนเป็นแม่ส่งยิ้มให้ก่อนจะลุกขึ้นยืนทำให้คนตัวเล็กและร่างสูงต้องรีบลุกขึ้นตาม...

 
 

 

แม่ไปก่อน...อีกสองสามวันถึงกลับ คชาอยากได้อะไรเรียนลอร่าได้เลยนะเมื่อน้ำเสียงใจดีเอ่ยจบ คชาค่อยๆเงยหน้ามองเมทฝรั่งตัวใหญ่ที่ผูกผ้ากันเปื้อนสีขาวยืนยิ้มอยู่ที่มุมห้องก่อนจะคลี่ยิ้มบางให้เหมือนกัน

 
 

ส่วนเต๋า ดูแลน้องด้วย เราน่ะอย่าเอาแต่ใจมากนัก เข้าใจมั้ยเต๋าพยักหน้าก่อนจะเข้าไปกอดคนเป็นแม่ พร้อมกับกุมมือนิ่มเดินไปส่งที่หน้าประตูที่ตอนนี้คนขับรถถือกระเป๋าเดินทางหนังแบรนด์หรูยืนรออยู่เรียบร้อย

 
 

แม่ครับ พ่อโอเคมั้ย...เรื่องคชา...เต๋ากระซิบถามคนเป็นแม่เสียงเบากลัวว่าร่างบางที่นั่งอยู่บนโซฟาจะได้ยิน

 
 

คงต้องใช้เวลาอีกนิด แต่แม่จะช่วยพูดให้ แม่เห็นลูกมีความสุข ไม่ทำอะไรเหมือนตอนนั้นอีก แค่นี้แม่ก็พอใจแล้ว... คชาน่ารักดี...แม่ชอบ ดีกว่าคนเก่าตั้งเยอะ คนเป็นแม่ถอนหายใจ ก่อนจะลูบไปที่มือหนาเบาๆ

 
 

แม่ครับ...อย่าพูดถึงเค้าอีกเลยร่างสูงก้มหน้าลงพร้อมกับส่ายหน้าช้าๆ

 
 

โอเคๆ แม่ไปล่ะ แล้วเจอกันลูกเต๋าหอมแก้มซ้ายขวาก่อนจะคลี่ยิ้มให้อีกครั้ง

 

 
 

เสียงประตูถูกปิดลงพร้อมกับขายาวที่ก้าวเข้ามาหาร่างบางที่ตอนนี้ยังคงทำตาปริบๆไม่อยากเชื่อว่าสิ่งที่เขากลัวมาตลอดจะถูกปัดทิ้งไปไม่เห็นฝุ่นเมื่อได้รับการต้อนรับอย่างดีขนาดที่เขาหยิกตัวเองแล้วยังไม่อยากเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง คชามองตามร่างสูงที่เดินมาหาพร้อมกับสมองกำลังประมวลผลว่าทำวิธีไหนเรื่องที่เขากลัวมาตลอดมันจึงดูง่ายดายขนาดนี้ มือเรียวยังคงเกาคางเจ้าแมวอ้วนที่ตอนนี้สะบัดหางไปมาเกี่ยวอยู่ที่แขนไม่ยอมไปไหน ก่อนจะต้องหันมองร่างสูงที่เอนตัวลงซบอยู่ที่ไหล่พร้อมดวงตาคมที่ค่อยๆหลับลงอย่างช้าๆ..

 

 
 

คุณ... คชาสะกิดเรียกคนข้างๆ เพราะร่างสูงไม่ยอมขยับตัวแถมมือหนายังเอื้อมกุมมือเขาแน่น

 
 

ขอสิบนาที... เสียงพึมพำรอดริมฝีปาก พร้อมกับมือเรียวที่ถูกเลื่อนมาวางไว้บนตัก

 

 
 

คชาก้มมองก่อนจะต้องอมยิ้มเมื่อเริ่มได้ยินเสียงลมหายใจผ่อนเข้าออกสม่ำเสมอ ร่างบางพรูลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจอีกครั้ง ก่อนจะมองเห็นไอแพดอีกเครื่องที่วางอยู่บนเก้าอี้ใกล้กัน ดวงตากลมโตก้มมองคนข้างกายที่หลับสนิทไปแล้วก่อนจะเอื้อมหยิบไอเพดขึ้นมาถือไว้ คิ้วเรียวค่อยๆขมวดขึ้นด้วยความสงสัยถึงสิ่งที่เต๋าเคยบอกว่าเตรียมทุกอย่างไว้ตั้งแต่อยู่ที่เมืองไทย.. นิ้วเรียวตัดสินใจแตะไปที่ไอคอนรูปจดหมายด้านล่างก่อนจะไล่มองจดหมายที่ถูกส่งมาให้แม่ทุกวันไม่ได้ขาดที่ละเมลๆอย่างช้าๆ...

 
 

 

แม่ครับ...

 

ผมอยากให้แม่รู้จักคนคนนึง ชื่อคชาครับ..

เขานิสัยดีและเล่นเปียโนเก่งมาก

ผมหวังว่าแม่จะชอบ...

 

รักแม่..

ลูกเต๋า

ป.ล. ผมส่งรูปมาให้แม่ดูด้วย ไปเที่ยวอัมพวามาสนุกมาก..

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 

 
 

สวัสดีครับแม่...

 

วันนี้มีนัดทานข้าวกับเพื่อนๆของคชา เพื่อนๆคชาเฮฮาคุยสนุก

แต่คชาเค้าเป็นคนเงียบๆ ชอบยิ้มอย่างเดียว

ผมส่งรูปมาให้ดูอีกรูป แม่ว่าคชาน่ารักมั้ยครับ...

 

รักแม่..

ลูกเต๋า

 
 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 
 

แม่ครับ..

 

ช่วงนี้ยุ่งๆนิดหน่อยเลยไม่ได้ส่งเมลมาหาแม่หลายวัน

ตอนนี้เราอยู่ที่เขาใหญ่ อากาศดีมาก

ถ้าแม่กลับมาเมืองไทย ผมจะพามาเที่ยวนะครับ

 

ผมส่งรูปคชามาให้ดูเหมือนเคย

แม่ครับแม่จะว่าอะไรมั้ย.. ถ้าผมจะรักคชา

เพราะผมรู้แล้วว่าขาดเขาไม่ได้จริงๆ

 

รักแม่ครับ...

ลูกเต๋า

 

 
 

 

น้ำตาหยดเล็กไหลสู่ปลายคางอย่างช้าๆก่อนที่ดวงตากลมโตจะค่อยๆหลับลงนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาทีละเรื่องๆ เวลาที่ผ่านไปเพียงไม่นานกลับสร้างความทรงจำต่างๆมากมายรวมถึงสิ่งที่คนข้างกายทำให้มาตลอด น้ำเสียงอบอุ่นปลอบใจทุกครั้งเมื่อเขามีเรื่องทุกข์ใจ สัมผัสแผ่วเบาที่หลังและอ้อมกอดที่ปลอบโยนอยู่เคียงข้างกัน มืออบอุ่นที่ตอนนี้กุมอยู่แน่นก็ถูกสัญญาไว้ว่าจะไม่มีวันปล่อยมือกันเด็ดขาดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม และสิ่งที่ร่างสูงส่งเมลมาบอกครอบครัวให้ค่อยๆซึมซับเรื่องราวของเราที่ยากจะให้คนทั่วไปยอมรับเป็นประจำเกือบจะทุกวันก็ไม่เคยขาด แม้ช่วงนั้นเขาจะยังทำตัวงี่เง่าสนใจแต่เรื่องของตัวเองอยู่ก็ตาม แต่คนๆนี้คนที่อยู่ข้างกายตอนนี้กลับทำทุกๆอย่างเพื่อเขาทั้งนั้น มือเรียวยังคงไล่เปิดเมลไปเรื่อยๆจนถึงรูปที่ถ่ายคู่กันรูปแรก

 

 
 

แม่ครับ..

 

วันนี้คชามาเล่นเปียโนที่ผับเหมือนเคย

แม่รู้มั้ย...เมื่อไหร่ที่คชาเล่นเปียโนผับทั้งผับกลับเงียบสนิท

มีแต่คนตั้งใจรอดูคชาโชว์ทั้งนั้นเลยครับ

 

อีกไม่กี่วันผมจะพาคชาไปลอนดอน แล้วจะให้คชาเล่นเปียโนให้แม่ฟัง

หวังว่าแม่จะเอ็นดูคชา และรักคชาเหมือนที่ผมรักนะครับ...

 

วันนี้ผมส่งรูปคู่รูปแรกมาให้แม่ดูด้วย แม่ก็รู้ผมไม่ชอบถ่ายรูป

แต่รูปนี้ผมอยากให้แม่ดูให้ที..ว่าเราสองคนหน้าตาเหมือนกันมั้ย

 

รักและคิดถึงแม่..

ลูกเต๋า

ป.ล. พ่อเป็นยังไงบ้าง พ่อเริ่มเอ็นดูคชาบ้างรึยังครับ

 
 

 

น้ำตาเม็ดเล็กหยดลงบนหน้าจอไอแพด ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะรีบปัดทิ้ง ริมฝีปากบางยังคงถูกเม้มเพื่อเก็บเสียงสะอื้นที่มันเริ่มจะดังรอดออกมา ดวงตากลมโตหันไปมองคนข้างกายที่กุมมือแน่นไม่ยอมปล่อย ก่อนที่นิ้วเรียวจะค่อยๆเลื่อนเมลมาที่ฉบับล่าสุด..

 
 

 

สวัสดีครับแม่..

 

อีกไม่กี่ชั่วโมงจะขึ้นเครื่องแล้ว

ผมกำลังพาคชาไปหาแม่...

 

เห็นแม่ตอบเมลมาว่าในรูปคชาน่ารัก..

ผมว่าเขาถ่ายรูปไม่ค่อยขึ้น

ถ้าแม่เห็นคชาแล้ว บอกผมหน่อย..

ว่าตัวจริงน่ารักกว่ารึเปล่า..

 

รักแม่..

ลูกเต๋า

 

 
 

 

ร่างบางค่อยๆวางไอแพดลงก่อนจะเอื้อมมือสัมผัสแก้มคนข้างกาย มือเรียวอีกข้างที่โดนกุมไว้ยกขึ้นแนบอกก่อนจะยกขึ้นจุมพิตแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยยังคงนั่งมองชายหนุ่มผิวขาวจัดที่ยังคงหลับสนิทเพราะความเหนื่อยล้าที่ไม่ได้นอนมาตลอดทั้งคืนเพราะมัวแต่คอยปลอบใจเขาที่นั่งกลัวสติแตกคิดเองเออเองไปต่างๆนานา ร่างบางพรูลมหายใจออกมาอีกครั้งก่อนจะหลับตาลงเคียงข้างกันอย่างช้าๆ...

 
 

.
 

.

 
 

สัมผัสแผ่วเบาที่หางตาและลมหายใจอุ่นที่แก้มใสเรียกให้คนตัวเล็กที่ยังนอนหลับเริ่มรู้สึกตัว ร่างบางกระพริบตาช้าๆก่อนที่จะอุทานเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงดัง ถ้าคนข้างกายจะนอนกอดเขาอยู่บนเตียงกว้างขนาดซุปเปอร์คิงไซส์ อีกด้านมีเจ้าขนฟูนอนอ้วนอยู่ข้างๆ

 

 
 

ตกใจอะไรตัวเล็ก...เต๋าเลิกคิ้วขึ้นเพราะเสียงที่เรียกชื่อเขามันดังซะจนไอ้อ้วนสะดุ้ง

 
 

เอ่อ...เอ่อ...ทำไมเรามานอนที่นี่ได้ละ แล้วคุณมาอยู่ตรงนี้นานแล้วเหรอ...ร่างบางดันตัวนั่งก่อนจะคว้าเจ้าแมวมากันอยู่ที่หน้าอกนิ้วเรียวยาวเริ่มเกาคางมันอีกครั้งเมื่อมันเริ่มเอาหน้ามาถูอยู่ที่แขน ดวงตากลมโตมองไปรอบๆห้องเห็นมีภาพถ่ายหลายภาพถูกแขวนประดับไว้ และอีกหลายภาพยังวางอยู่ที่มุมห้อง คชาหันหน้ามาช้าๆก่อนประโยคคำถามอีกคำถามจะเอ่ยออกมา...

 
 

รูปสวยจัง..คุณถ่ายเองเหรอ..

 
 

อืม....รอยยิ้มยังคงระบายอยู่เต็มหน้า ก่อนจะอธิบายว่าเรียนศิลปภาพถ่ายอยู่ที่นี่ เดี๋ยววันไหนจะพาตัวเล็กไปเที่ยวที่มหาลัยด้วย

 
 

ทำไมไม่มีภาพคนเลยล่ะดวงตากลมโตยังไล่มองภาพตามผนังสีขาวทีละรูปๆ อย่างสนใจ

 
 

มี...แต่ไม่อยู่ที่นี่ อยู่ที่เมืองไทย...เต๋าเริ่มเอื้อมมือรั้งคนตัวเล็กให้เอนตัวพิงตรงอกกว้างก่อนจะจับผมนุ่มเล่นอย่างเคยมือ

 
 

อยู่ที่ไหน เราไม่เคยเห็น...คนตัวเล็กขยับตัวออกก่อนจะหันหน้าไปมองร่างสูงอีกครั้ง

 
 

...อยากรู้ไปทำไม...เต๋าแกล้งพูดเหมือนไม่สนใจ ก่อนจะต้องแอบอมยิ้มเพราะเป็นไปตามคาดว่าจะต้องเห็นอาการงอนแน่ๆ

 
 

ไม่อยากบอก ก็ไม่ต้องบอก...เสียงสะบัดเกือบจะทันทีเมื่อเต๋าพูดจบลง ริมฝีปากยื่นออกน้อยๆ พร้อมดันตัวเองออกห่างก่อนจะกอดเจ้าแมวอ้วนแน่นขึ้น

 
 

งอนอีกแล้ว...อยู่ในกล้อง ยังไม่ได้ล้าง เดี๋ยวกลับไทยจะเอาติดเต็มผนังเลย ดีมั้ยตัวเล็กเต๋าหัวเราะเบาๆพร้อมกับเอื้อมมือคว้าเอวให้เข้ามาใกล้ ก่อนจะเอ่ยพูดออกมาลอยๆเรียกให้คนข้างกายต้องหันมามองอีกครั้ง..

 
 

 “…อิจฉามัดหมี่...

 
 

ใคร...มัดหมี่คิ้วเรียวขมวดขึ้น

 
 

.....ร่างสูงไม่ตอบ กลับชี้นิ้วไปที่ไอ้แมวอ้วนที่ตกเป็นจำเลยโดยไม่รู้ตัว ไอ้แมวอ้วนปีศาจที่ไม่เคยถูกกับเขาซักที พอเขาจะใกล้แม่ทีไรชอบเอาเท้ามาตบแขนให้เป็นรอยซะทุกครั้ง แล้วตอนนี้เหมือนไอ้อ้วนจะเปลี่ยนเป้าหมายมาติดคชาของเขาแทนซะแล้ว...ร่างสูงยังเหล่ตามองแมวอ้วนที่ตอนนี้ยังคงทำหน้าหยิ่งๆเชิดๆไม่สนใจเขา แต่กลับไปคลอเคลียอ้อนร่างบางไม่ห่าง..

 
 

อิจฉาทำไม...คชายิ่งขมวดคิ้วมากขึ้น ดวงตากลมก้มลงไปมองแมวสีเทาขนนิ่มที่ชื่อมัดหมี่ ก่อนที่จะต้องรีบเอนหน้าหลบแทบไม่ทันเมื่อคนข้างๆจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้หอมลงไปที่แก้มใสซะเสียงดังด้วยความหมั่นเขี้ยว

 
 

เกาจังแมวเนี้ย ไม่เห็นเคยเกาคางผมมั่งเลย...ห๊ะ! ตัวเล็ก…” เต๋าพูดเสียงดังก่อนจะเอื้อมจับมือเรียวให้มาจับๆที่คางตัวเองบ้าง

 
 

เป็นเอามาก อิจฉากระทั้งแมว...ร่างบางดึงมือออกก่อนจะเบะปากด้วยความหมั่นไส้

 
 

แต่คราวนี้เต๋ากลับไม่ยอม มือแกร่งแย่งมัดหมี่เหวี่ยงลงอีกฟากของเตียงก่อนจะรีบเอนตัวนอนลงบนตักบางพร้อมเงยหน้ามองคนตัวเล็กที่ตอนนี้อ้าปากค้างไปแล้ว...

 
 

อ้าปากทำไม..เร็วเข้าซิ...ร่างสูงยังคงเงยหน้ามองคชาที่ตอนนี้ยังทำตาปริบๆ

 
 

อะไร...เร็วอะไรอ่ะ...ร่างบางก้มหน้ามองคนด้านล่างที่ตอนนี้เริ่มจับมือบางมาวางไว้บนหน้าอก

 
 

เกาซิ...คางอ่ะ เกามัดหมี่ทำไม ผมหึง... พูดจบดวงตาคมค่อยๆหลับลงก่อนนิ้วยาวจะชี้ไปที่คางตัวเองอีกครั้ง

 
 

หมั่นไส้...เอาแต่ใจ...หึงกระทั้งแ..ม..ว..เสียงหวานจู่ๆก็ขาดหายเมื่อคนตัวเล็กโดนรั้งใบหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับริมฝีปากอุ่นแนบสนิท..

 
 

จะแค่เกาคาง หรือจะให้สอนต่อว่าจูบเสร็จแล้วต้องทำยังไง...เสียงกระซิบเบายังคงอยู่แถวริมฝีปาก และเมื่อคนตัวเล็กไม่ตอบ ร่างสูงเริ่มจะยันกายตัวเองขึ้น เรียกให้สติคชากลับเข้าร่างทันที มือเรียวรีบดันคนตรงหน้าให้นอนลงอย่างเดิมก่อนที่จะเลื่อนมือมาเกาคางให้คนเอาแต่ใจจนได้ ริมฝีปากบางยื่นออกด้วยความขัดใจ ไหนก่อนแม่ไปบอกว่าอย่าเอาแต่ใจมากนัก แต่ดูตอนนี้สินอนหลับตาพริ้มเชียว...

 
 

สบายจังนะ ให้เราร้องเพลงกล่อมด้วยมั้ย...น้ำเสียงประชดประชันถูกเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มให้คนตรงหน้าที่เอาแต่ใจที่สุดในโลก

 
 

ได้ก็ดี...เต๋ายังคงหลับตานิ่งริมฝีปากถูกยกยิ้มขึ้น มืออีกข้างควานหามือเรียวที่ว่างอยู่ก่อนจะแปะลงบนหน้าผาก เป็นอันรู้กันว่าอยากให้ตัวเล็กลูบผมเล่นด้วยอย่างแน่นอน..

 
 

คุณ.....คชาก้มหน้ามองก่อนจะเรียกชื่อทำให้ร่างสูงต้องค่อยๆลืมตาขึ้น

 
 

หืม...ว่าไง...รอยยิ้มยังระบายอยู่เต็มใบหน้าหล่อเหลา ก่อนจะเลิกคิ้วถามว่ามีอะไรอีกครั้ง เมื่อตัวเล็กเรียกชื่อแต่กลับไม่ยอมพูดอะไรออกมาซักที จนเต๋าต้องยันตัวลุกขึ้นนั่งมองลึกเข้าไปที่ดวงตากลมโต...

 
 

มีอะไรรึเปล่าตัวเล็ก...ร่างบางรีบส่ายหน้าก่อนจะโผเข้ากอดอย่างแรงจนคนตรงหน้าไม่ทันตั้งตัวล้มลงไปบนเตียงนุ่มอีกครั้ง

 
 

...ขอบคุณนะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำให้เรา...ทั้งๆที่เราทำให้คุณเสียใจมาตลอด แต่คุณกลับเตรียมทุกอย่างไว้หมด แม้ช่วงนั้นจะมีปัญหาที่เราหนีไปปากช่อง คุณก็ยังส่งเมลมาหาคุณแม่ไม่ได้ขาด...เราขอโทษนะ...แล้วก็ขอโทษด้วยที่เข้าไปอ่านเมลส่วนตัวของคุณ...ดวงตากลมโตเริ่มคลอหน่วงไปด้วยน้ำตาเพราะความที่ยังรู้สึกผิดที่ทำให้คนตรงหน้าต้องทุกข์ใจ..

 
 

ไม่เอา...อย่าร้อง เห็นน้ำตาเราทีไร ผมทนไม่ไหวทุกทีเต๋าเริ่มส่ายหน้าเมื่อเห็นน้ำตาตัวเล็กที่มันกำลังจะเริ่มไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย

 

 

คชาตอนนี้ที่นั่งทับอยู่บนตัวร่างสูง ค่อยๆเอนตัวลงซบอยู่ที่ไหล่กว้าง ดวงตากลมโตค่อยๆหลับลงพร้อมกับมือที่เอื้อมกอดคนข้างล่างแน่น.. ร่างบางเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้นก่อนที่เสียงหวานจะกระซิบประโยคคำถามอยู่ที่ข้างหูเสียงเบา เรียกให้ร่างสูงต้องรีบหันมามองคนตัวเล็กนึกว่าตัวเองหูฝาดหรือฝันไป

 

 
 

….ถ้าเราอยากเรียนต่อ...ว่าหลังจากจูบต้องทำยังไง คืนนี้...คุณสอนเราได้มั้ย...

 

 
 

เสียงหวานเอ่ยจบพร้อมกับใบหน้าน่ารักที่ออกสีแดงระเรื่อมือเรียวบางยังคงกอดร่างสูงแน่น เสียงหัวใจที่เต้นตึกตักๆที่แนบอยู่บนอกกว้างมันดังทะลุออกมาจนรับรู้ได้ถึงความประหม่าและความตื่นเต้นได้เป็นอย่างดี ร่างสูงพรูลมหายใจออกมาอย่างช้าๆพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะดันคนตัวเล็กออกให้สบตากัน ริมฝีปากถูกยกยิ้มขึ้นกว้างขึ้นอีกครั้งพร้อมกับมือที่เอื้อมจับผมเส้นเล็กลูบเล่นอย่างเบามือ..

 

 


 

แน่ใจนะ...ดวงตาคมมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโต ที่ตอนนี้แก้มใสยังคงแดงเป็นลูกมะเขือเทศสุกไปเรียบร้อย

 
 

..... ใบหน้าน่ารักรีบก้มลง เมื่อคนด้านล่างยังคงจ้องมองไม่หยุด

 
 

ว่าไง...ตัวเล็ก... รอยยิ้มระบายทั่วใบหน้าหล่อขาวจัด พร้อมกับมือหนาที่รั้งร่างบางให้ลงมาซบอยู่แถวไหล่กว้างอีกครั้ง

 
 

อืม.....ร่างบางพึมพำเสียงเบาก่อนจะกอดกลับคนตรงหน้าแน่น

 
 

...จะว่าไป ไม่เห็นต้องรอกลางคืนเลย ตอนนี้ก็สอนได้นะ...มาแล้วน้ำเสียงเจ้าเล่ห์เอาแต่ใจ ร่างบางรีบดันตัวออกก่อนจะถอยห่างร่างสูงทันทีเมื่อประโยคเมื้อกี้จบลง เต๋าเริ่มยกยิ้มที่มุมปากพร้อมกับดวงตาคมหันมองร่างบางเตรียมคว้าเอวมากอด แต่ก็ต้องรีบชักมือกลับแทบไม่ทันเมื่อตอนนี้คชารีบยกไอ้อ้วนขนฟูที่อยู่ข้างเตียงขึ้นมากันไว้...

 
 

มัดหมี่!! ตบเลยลูก...

 
 

คชาอุ้มแมวยื่นออกไปตรงหน้าพร้อมหลับตาปี๋ แถมเจ้ามัดหมี่ก็ว่าง่ายเตรียมง้างขาหน้าจะตบเสียด้วย เต๋าได้แต่หัวเราะออกมาเสียงดัง ก่อนจะหอมไปที่แก้มใสฟอดใหญ่...

 
 

เป็นแม่เจ้ามัดหมี่ไปตั้งแต่เมื่อไหร่...น้ำเสียงล้อๆดังอยู่ข้างแก้ม ก่อนที่ร่างสูงจะดันตัวเองลุกจากเตียง

 
 

ก็...ก็...คุณ...เสียงพูดตะกุกตะกักด้วยความเขิน ยิ่งทำให้ไปไม่เป็นเข้าไปใหญ่

 
 

คืนนี้อย่าลืมล่ะ สัญญาแล้วด้วย ห้ามคืนคำ...เต๋าพูดอย่างช้าๆ พร้อมกับมองตัวเล็กด้วยความเอ็นดู

 
 

.....ร่างบางได้แต่นั่งก้มหน้า กอดเจ้าแมวขนฟูแน่น ริมฝีปากถูกยื่นออก ไม่รู้ว่าคิดถูกคิดผิดที่พูดออกไปแบบนั้น ระหว่างที่สมองกำลังใช้ความคิดคชาก็ต้องเงยหน้าขึ้น เมื่อร่างสูงเอื้อมมือลูบหัวพร้อมรอยยิ้มกว้างอีกครั้ง

 
 

ตัวเล็ก...ไปเที่ยวกัน..... น้ำเสียงนุ่มอบอุ่นเอ่ยขึ้นก่อนจะเลื่อนมือยื่นไปตรงหน้า

 

 
 

คชาค่อยๆวางมัดหมี่ลงก่อนจะเอื้อมจับมืออบอุ่นที่ดึงเขาขึ้นมาจากเตียง เอวบางถูกโอบไว้ก่อนจะดันหลังให้คนตัวเล็กเดินออกจากห้อง...เขาจะเริ่มสร้างความทรงจำใหม่ๆให้คนตัวเล็กที่ละเล็กที่ละน้อย จากวันนี้เป็นต้นไปเขาไม่อยากเห็นน้ำตาอีกแล้ว ไม่อยากได้ยินคำว่าขอโทษหลุดออกมาจากปากคนตัวเล็กอีกแล้ว ร่างสูงกระชับเอวคนข้างกายแน่นขึ้นๆ ก่อนจะยิ้มให้คชาที่ตอนนี้ยิ้มให้เขาด้วยดวงตาสดใสเหมือนกัน...

 

 
 

TK++TK++TK++ TK++TK++TK++TK++TK++TK++TK

 
 

.
 

.
 

.
 

 
 

สถาปัตยกรรมรูปทรงแปลกตาแบบตะวันตกถูกประดับด้วยธงหลากสีเน้นสีชมพูและสีม่วงโบกสะบัดด้วยสายลมเย็นสบายไม่ร้อนจนเกินไปนักแทบจะทุกตึกที่เดินผ่านมา ธงพื้นขาวมีวงแหวนห้าห่วงสัญลักษณ์โอลิมปิคถูกแขวนเป็นจุดๆไม่เว้นแม้แต่สะพานทาวเวอร์ออฟลอนดอนที่สวยงามทอดตัวข้ามผ่านแม่น้ำเทมส์ก็ถูกประดับด้วยวงแหวนนี้ด้วย อังกฤษในตอนนี้เป็นช่วงฤดูร้อนที่นักท่องเที่ยวจากต่างเมืองมาเที่ยวเยอะมากรวมถึงเจ้าถิ่นเองก็ออกมานั่งรับแดดตามสนามหญ้าบริเวณสวนสาธารณะ เด็กๆหลายคนขี่จักรยานไปตามทางโดยมีพ่อแม่นั่งปิคนิคอยู่บนพื้นหญ้า ไม่ห่างกันนักสุนัขตัวโตหลายตัวถูกจูงออกกำลังกายโดยเจ้าของบางคนใส่รองเท้าโรลเลอร์สเก็ตเพื่อจะวิ่งให้ทันสุนัขของตนที่วิ่งนำไปก่อนหน้า...

 

 
 

ร่างบางยังคงชี้ไปที่สะพานใหญ่ด้านบน ที่ตอนนี้เรือล่องแม่น้ำกำลังแล่นผ่านอย่างช้าๆ ด้านขวามือมีหอนาฬิกาบิ๊กเบนเรือนใหญ่ที่นักท่องเที่ยวมักจะถ่ายรูปแทบทุกคนเพราะเป็นสัญลักษณ์ของเมืองลอนดอนที่โด่งดังไปทั่วโลก คนตัวเล็กหันมายิ้มให้ร่างสูงอีกทีก่อนจะวางคางลงบนมือที่จับอยู่ตรงราวไม้ มือหนาค่อยๆโอบเอวบางก่อนที่มืออีกข้างจะเอื้อมไปแตะแก้มใสที่ออกสีแดงจัดเพราะไอแดดร้อนของช่วงบ่ายที่อากาศดีจนเกินไปท้องฟ้าสว่างจ้ามองไม่เห็นเมฆที่จะช่วยกรองแดดได้เลย..

 
 


 

ร้อนรึเปล่าตัวเล็ก...

 

 
 

มือหนารั้งร่างบางให้หันหน้ากลับมา ก่อนที่มือทั้งสองข้างจะประคองแก้มที่ตอนนี้ดูยังไงก็แดงก่ำ ร่างบางส่ายหน้าก่อนจะรีบหันไปมองกระเช้าไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่อยู่อีกฝั่งของหอนาฬิกา คนตัวเล็กหันกลับมามองร่างสูงก่อนที่ทั้งหน้าและดวงตาที่ยิ้มได้จะถูกส่งมาให้อีกครั้ง...

 

 
 

มองมาแบบนี้อยากขึ้นใช่มั้ย เต๋ากระซิบถามอยู่ข้างหู ตอนนี้คางคมสันวางอยู่บนไหล่บางหลังจากโน้มตัวโอบคนตัวเล็กจากด้านหลังเรียบร้อย

 
 

อือ...อยากขึ้น...แต่เรากลัวความสูงร่างบางหันกลับมาก่อนจะทำหน้าเหย่

 
 

ไม่เห็นต้องกลัว ผมอยู่ทั้งคนมือหนาว่างลงบนหัวก่อนจะลูบอย่างช้า พร้อมยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

 
 

อืม....คชาพยักหน้าก่อนจะเอนตัวพิง มือเรียวบางจับมือหนาที่อยู่ที่เอวไว้แน่น ก่อนจะชี้ให้อีกคนมองไปที่ตึกรูปร่างไม่คุ้นตาที่ติดริมแม่น้ำใกล้กับหอนาฬิกาอีกครั้ง...

 
 

.
 

.
 

.
 

 

กระเช้าไฟฟ้าขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า บนริมฝั่งทางใต้ของแม่น้ำเทมส์ อากาศเริ่มเย็นลงเล็กน้อยหลังจากมีก้อนเมฆมาช่วยบดบังความร้อน ร่างบางยังคงเงยหน้ามองกระเช้ารูปทรงแคปซูนที่เคลื่อนตัวอย่างช้าๆก่อนจะเริ่มส่ายหน้าดึงมือหนาว่าไม่อยากขึ้นแล้ว..

 
 

 

ไม่ต้องกลัว ขึ้นไปแล้วแทบจะไม่รู้สึกว่ามันขยับ เชื่อผมสิ...ร่างสูงค่อยๆดันตัวเล็กให้เดินไปข้างหน้าเพราะแถวที่ต่อเริ่มจะถึงประตูทางเข้ากระเช้า แต่ขาเรียวยาวกลับหยุดจนเต๋าต้องโอบเอวก่อนจะดันคนตัวเล็กให้เดินไปข้างหน้าอีกครั้ง

 
 

อื้อ~อ คุณ...เรากลัวความสูงจริงๆนะ...ไม่ไหวมั้ง เปลี่ยนใจทันมั้ย..ร่างบางหันหน้ามามองเต๋าที่ยังคงพยายามดันหลังพร้อมแกะมือที่ตอนนี้ยึดราวเหล็กด้านข้างไว้แน่น

 
 

ตัวเล็ก...ปล่อยมือเดี๋ยวนี้เลย อย่าดื้อ เห็นมั้ยคนมองกันเต็มแล้ว ไม่อายเค้าเหรอเต๋าพยายามแงะนิ้วร่างบางออกก่อนจะหันไปขอโทษคนที่ต่อแถวอยู่ด้านหลัง พร้อมกับรีบดันหลังบางให้เข้าไปก่อนจะพยักหน้าให้พนักงานรีบปิดประตูลง

 

 
 

เต๋าส่ายหน้าอมยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นคนตัวเล็กที่ตอนนี้นั่งกองอยู่ที่พื้นมือเรียวเกาะอยู่ที่ราวสแตนเลสแน่น ดีนะที่เขาซื้อบัตรอีกเกือนสิบใบเหมาทั้งแคปซูลทำให้ตอนนี้ทั้งกระเช้ามีเขาและคชาเพียงสองคนเท่านั้น ร่างสูงมองไปที่คนตัวเล็กอีกครั้งแต่ก็ต้องรีบก้าวไปหาก่อนจะย่อตัวลงนั่งทันทีเมื่อคนตรงหน้ายังไม่กล้าลืมตาริมฝีปากเริ่มซีดจนจะเขียว มือแกร่งรีบยกขึ้นกอดก่อนจะลูบหลังอย่างช้าๆ

 

 
 

ผมขอโทษ...เรากลัวจริงๆเหรอ...เต๋าพรูลมหายใจออกมาก่อนจะกระชับคนตรงหน้าที่ตอนนี้ไหล่บางเริ่มสั่นให้เข้ามาชิดมากขึ้น

 
 

อือ...กลัวพอๆกับเสียงฟ้าผ่า...คชารีบพยักหน้า มือเรียวจับเสื้อคนข้างกายแน่น ดวงตากลมโตยังคงไม่กล้าลืมขึ้นมองวิวด้านนอก

 
 

...อีกแป๊บเดียวนะ น่าจะครึ่งชั่วโมง เดี๋ยวก็ได้ลงแล้ว...มือบางที่เย็นเฉียบถูกกุมไว้ก่อนจะบีบเบาๆ มืออีกข้างยังคงลูบหลังลูบไหล่ตลอดเวลา

 
 

...คุณ...จะถึงรึยัง...เสียงพึมพำเอ่ยถามออกมา ดวงตากลมโตยังคงปิดแน่น

 
 

ตัวเล็ก ลองลืมตาหน่อยมั้ย.. วิวข้างนอกสวยมาก เห็นชัดกว่าตอนเรานั่งเรืออีก..เต๋ากระซิบอยู่ข้างหู พยายามชวนให้ลืมตามองวิวข้างหน้า

 
 

“…..” คชารีบส่ายหน้าจนผมกระจายก่อนจะซุกหน้าลงบนอกกว้าง มือเรียวยังคงกำมือคนตรงหน้าแน่น

 
 

ลืมตานิดนึงนะวิวสวยจริงๆ ไม่ต้องกลัว... ผมจับมือคชาอยู่ เรานั่งอยู่บนพื้นไม่เวียนหัวหรอก...

 

 
 

เต๋าพยายามชวนอีกครั้งก่อนจะค่อยๆดันคนตัวเล็กหันมองด้านนอก มือหนาเลื่อนกอดเอวนั่งซ้อนอยู่ด้านหลังพร้อมจับมือร่างบางแน่น ดวงตากลมโตค่อยๆมองขึ้น ก่อนจะต้องตาค้างเมื่อเห็นวิวตรงหน้าชัดๆ เมื่อหอนาฬิกาบิ๊กเบนและอาคารรัฐสภาตรงหน้าจะสวยขนาดนี้เมื่อมองจากมุมสูง บนสะพานข้ามแม่น้ำมีรถเมล์สีแดงสองชั้นขับผ่านอย่างช้าๆ เรือล่องแม่น้ำเทมส์ที่นั่งเมื่อช่วงบ่ายยังคงล่องไปข้างหน้าอีกหลายลำ พร้อมกับผิวน้ำยังคงสะท้อนกับแสงแดดส่องแสงระยิบระยับ...

 

 
 

สวย...เสียงหวานพึมพำออกมา ก่อนจะค่อยๆเอนกายลงบนไหล่กว้าง พร้อมรอยยิ้มที่เริ่มประดับอยู่ที่ใบหน้าน่ารักอีกครั้ง

 
 

ชอบรึเปล่า...เต๋ากระซิบเสียงเบาก่อนจะกดจมูกไปที่แก้มใส

 
 

อือ...ชอบ...ร่างบางรีบพยักหน้า

 
 

...แล้ว...รักผมรึเปล่า...น้ำเสียงนุ่มจริงจังถามขึ้นเรียกให้คนตัวเล็กต้องหันกลับมามอง

 
 

“…..” ดวงตากลมโตหลุบต่ำแทบจะทันที เมื่อคนตรงหน้ายังคงจ้องไม่วางตา

 
 

หืม...รักผมรึเปล่า...มือหนาค่อยๆเชยคางมนให้เงยหน้าขึ้นเพื่อสบตากัน พร้อมกับถามคำถามเดิมอีกครั้ง

 
 

...เราเคยบอกไปแล้ว... คชาเอ่ยตอบเสียงเบา ดวงตากลมโตยังไม่กล้ามองหน้าตรงๆ

 
 

ตอนไหน...คิ้วหนาขมวดขึ้นเกือบจะทันที ถ้าสมองไม่ได้กลับ เขาจำได้ว่ายังไม่เคยได้ยินคชาพูดสักครั้ง

 
 

บนกระดาษโน๊ต...ร่างบางค่อยๆเงยหน้ามองร่างสูง ที่ตอนนี้ยังนั่งอยู่ที่พื้นกุมมือเขาแน่น

 
 

...อันนั้นไม่นับ...เต๋าส่ายหน้าช้าๆ ก่อนจะถามคำถามเดิมอีกครั้ง

 
 

ตัวเล็ก...รักผมรึเปล่า...ถ้าไม่ตอบจะจับปล้ำบนกระเช้านี่แหละ...ดวงตาคมมองอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะดึงคนตัวเล็กที่อ้าปากค้างเมื่อได้ยินท้ายประโยคเมื่อกี้ให้เข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น

 
 

.....มือแกร่งเอื้อมสัมผัสผมเส้นเล็กนุ่ม ก่อนจะรั้งให้มาซบตรงไหล่กว้าง

 
 

รักผมรึเปล่า...ตัวเล็ก...ลมหายใจอุ่นเริ่มเข้าใกล้ใบหน้าน่ารักขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะสัมผัสแผ่วเบาที่แก้มใส

 
 

อือ...ร่างบางหลับตาลงก่อนจะตอบรับคำในคอเสียงเบา

 
 

ไม่ได้ยิน...สัมผัสแผ่วเบาที่แก้มเมื่อสักครู่เริ่มเลื่อนถามอยู่ที่ริมฝีปากบางสีชมพูแทน

 
 

...ก็รัก...มือเรียวค่อยๆกำเสื้อคนตรงหน้าแน่นขึ้น เมื่อริมฝีปากถูกทาบทับแนบสนิท

 
 

รักใคร...หลังพูดจบ มือหนาที่วางอยู่บนไหล่ค่อยๆเลื่อนพยุงต้นคอก่อนจะดันให้ริมฝีปากบางเผยอขึ้น เต๋าค่อยๆหลับตาลงพร้อมกับริมฝีปากอุ่นเริ่มรุกเร้าคนตัวเล็ก

 

 
 

คราวนี้ไม่มีเสียงตอบกลับ เพราะคนที่เอาแต่ใจยังไม่ยอมหยุดกลับเอาแต่ใจมากขึ้นๆ จนมือเรียวเริ่มจะหมดแรงกำเสื้อคนตรงหน้าถ้าจะโดนรุกเร้าจนหายใจแทบไม่ทัน มือหนาอีกข้างกระชับร่างบางให้เข้ามาใกล้เมื่อเสื้อตรงอกกว้างถูกปล่อยลงอย่างหมดแรง ริมฝีปากอุ่นค่อยๆผละออกแต่ก็ยังอ้อยอิ่งอยู่ที่ริมฝีปากบาง ก่อนที่เสียงนุ่มจะเอ่ยถามอีกครั้ง..

 
 

 

ตอบได้รึยัง...ว่ารักใคร...ดวงตาคมมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้ยังคงหายใจหอบอยู่ในอ้อมกอด ดวงตากลมโตยังไม่ยอมลืมขึ้น ร่างสูงค่อยๆเอื้อมจับมือบางที่ตกอยู่ข้างกายมากุมไว้ก่อนจะยกขึ้นมาจุมพิตแผ่วเบา...

 
 

รัก..เต๋า...เสียงตอบเบาหวิว พร้อมดวงตาที่ค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆ ยังคงปรือตามองคนที่เอาแต่ใจตรงหน้าที่ยิ้มกว้างปากจะถึงหูด้วยความหมั่นไส้..

 
 

...ฟังให้ดีๆนะ...ผมรักคชา รักมากที่สุด...

 

 
 

น้ำเสียงจริงจังและจริงใจที่สุดถูกเอ่ยออกมา พร้อมกับดวงตาคมที่มองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่วูบไหว คนตัวเล็กคลี่ยิ้มให้ก่อนที่มือเรียวที่โดนกำไว้จะยกมือคนตรงหน้าแตะที่อกบาง เต๋าพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มเมื่อมือที่สัมผัสอยู่นั้นรับรู้ได้ว่าหัวใจดวงน้อยกำลังถูกกลองเป็นร้อยตีดังรัวอยู่ข้างใน ใบหน้าน่ารักที่แดงก่ำยังคงก้มมองอยู่ที่มือตัวเอง จนร่างสูงต้องค่อยๆเชยคางให้หันมามองกัน ริมฝีปากบางยิ้มขึ้นก่อนจะค่อยๆเอนหน้าซบอยู่ที่ไหล่กว้าง ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดๆหลังจากนั้น มีเพียงมือทั้งคู่ที่เกาะกุมกันไว้ ใบหน้าน่ารักยังคงยิ้มระบายก่อนจะสูดลมหายใจเข้าเพื่อซึมซับบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักภายใต้ท้องฟ้ากว้างของมหานครลอนดอน...

 

 
 

TK++TK++TK++ TK++TK++TK++TK++TK++TK++TK

 

.
 

.
 

.
 

.
 

 

เสียงอึกทึกในร้านอาหารกึ่งผับที่ตอนนี้ฝรั่งตัวโตกำลังเดินเสริฟเบียร์สดตามโต๊ะกันให้ควัก โต๊ะและเก้าอี้ไม้ถูกวางชิดริมหน้าต่างและภายในร้านแน่นจะแทบจะเดินสวนกันไม่ได้ ด้านนอกถูกประดับด้วยดอกไม้ดอกเล็กในกระถางสีขาวแขวนอยู่บนเพดานระแนงไม้ห้อยลงมาเป็นแถวยาว แสงจากหลอดไฟดวงเล็กที่ตกแต่งไว้ตรงต้นไม้ใหญ่ด้านหน้าร้านยังคงส่องแสงกระพริบเชิญชวนลูกค้าให้เข้ามาในร้านมากยิ่งขึ้นแม้ตอนนี้คนแทบจะทะลักออกไปยังประตูด้านหน้าแล้วก็ตาม..

 
 

 

ร่างบางก้มมองอาหารตรงหน้าที่ถูกยกเสริฟ์อีกครั้งหลังจากกินซุปใสและขนมปังเข้าไป ดวงตากลมโตค่อยๆมองร่างสูงที่นั่งอยู่ใกล้กันทำนองว่าทำไมจานมันถึงใหญ่ขนาดนี้ มือหนายกเบียร์ขึ้นจิบก่อนมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้หน้าเหย่เริ่มส่ายหน้าว่าไม่ไหว ดวงตาคมหรี่มองก่อนจะส่ายหน้ากลับพร้อมคว้ามีดกดลงไปบนเนื้อปลาชุปแป้งทอดกับมันฝรั่งชิ้นโตก่อนจะยื่นใกล้ริมฝีปากบาง..

 

 
 

“Fish & chips ร้านนี้อร่อยลองดูนะร่างสูงส่งยิ้มให้ก่อนจะพยักหน้าให้ลองกินดู

 
 

อือ...คนตัวเล็กพยักหน้าแม้จะอิ่มมากแล้วก็ตาม ก่อนจะอ้าปากงับ เคี้ยวตุ้ยๆเต็มปาก

 
 

อร่อยมั้ยเต๋าหันมองก่อนจะเอื้อมหยิบทิชชู่เช็ดครีมซอสที่เลอะอยู่ที่มุมปากให้อย่างเบามือ

 
 

อืม...คชาพยักหน้าอีกครั้ง ก่อนจะหันใบหน้าน่ารักยิ้มให้

 
 

“..ตัวเล็ก...อร่อยแล้วทำไมไม่กินต่อ...คิ้วเข้มเลิกขึ้นเมื่อร่างบางกลับนั่งนิ่งไม่ยอมหยิบส้อมขึ้นมา คชายังไม่ยอมตอบแต่กลับก้มหน้ามองดูปลาชิ้นโต พร้อมกับมุมปากที่ค่อยๆยิ้มขึ้น

 
 

ทำไม...จะอ้อนผมเหรอ..เต๋าเชยคางมนให้เงยขึ้น ก่อนจะพบว่าร่างบางพยายามกลั้นยิ้ม ดวงตากลมโตเหล่มองไปทางอื่นเมื่อเริ่มจะโดนจับได้

 
 

...รู้ได้ยังไง...ร่างบางยื่นปากน้อยๆ ก่อนจะอ้าปากเมื่อปลาชุบแป้งทอดถูกยื่นมาตรงหน้าอีกครั้ง

 
 

มองตาก็รู้ใจ..เคยได้ยินมั้ย...เต๋ายักคิ้วให้ ก่อนจะต้องรีบยื่นแก้วน้ำส่งให้ร่างบางที่ตอนนี้กำลังสำลักหน้าดำหน้าแดงหลังจากเขาพูดประโยคเมื่อกี้นี้จบลง

 

 
 

เสียงเพลงฝรั่งคุ้นหูยังคงถูกเปิดคลอไว้ พร้อมกับคนที่เริ่มทยอยเข้ามาเมื่อท้องฟ้าเริ่มจะมืดขึ้นๆ ร่างบางยกแก้วน้ำขึ้นจิบอีกครั้งก่อนจะเอนตัวพิงพนักพิงไม้ตัวโต มือเรียวยังคงลูบท้องตัวเองด้วยความอิ่มหลังจากร่างสูงคะยั้นคะยอจนตัวเองไม่อยากเชื่อว่ากินเข้าไปหมดได้ยังไง เต๋าหันมายิ้มด้วยความเอ็นดูก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือจับผมหน้าม้าตัวเล็กที่มันชี้ออกมา ยังไม่ทันที่จะจับ ร่างสูงก็ต้องรีบหันหน้าไปที่ประตูเมื่อได้ยินชื่อตัวเองถูกเรียกดั่งลั่น...

 

 


 

 

พี่เต๋า!!!...

 

 



 

/// TBC ///

 

 



 

 

9/08/2012

 

สวัสดีค่ะทุกคน :)

 

กรี๊ดดดดดดดดดดด เขาบอกรักกันแล้ว เอิ้กๆๆๆ

กว่าชาน้อยเราจะบอกได้ เปลืองตัวมากมาย -.,-

ส่วนพ่อหนุ่มละมุนของเจ้ กลายเป็นหนุ่มหื่นไปแล้ว เอะอะจับปล้ำ 555

Chapterนี้ อาจผิดคาแรคเตอร์ไปนิสสสส ^__^ ไม่ว่ากันนะจ๊ะ

หรือปกติพี่เต๋าเราก็จับจูบ จับหอมเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

หลังจากที่พี่แกเก็บกดมานาน 555

 

เหมือนเดิมฝากติดตามกันด้วยนะคะ

อีกไม่นานเรื่องนี้ก็จะจบลงแล้วน้า..

(แอบใจหายเล็กๆ) งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลาเนอะ..

 

สำหรับตอนหน้าเร็วๆนี้เจอกันแน่นอน

จะมีมรสุมอีกลูกรึเปล่า

รอติดตามกันตอนต่อไป :)

 

รักพวกคุณมากมาย เต๋าชาด้วย :D

TheHydrangea









 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,135 ความคิดเห็น

  1. #1123 momenz jio (@jio84) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 22:43
    หวานเกินไปแล้วหลังจากอดๆอยากๆน้ำตาลมาหลายตอน ตอนนี้เบาหวานแทบขึ้น แต่ถึงมาสำลักน้ำตาลตอนท้าย ใครโผล่มาอิ๊กก เห้อมมม
    #1123
    0
  2. #1109 bread (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 00:03
    งื้อออ กำลังจะดีเชียว

    ใครมาอีกเนี่ยยยยย

    ปัทโธ่วววววว - -;;

    #1109
    0
  3. #1032 ติ่งฮาร์ดคอ (@fhunwhan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 08:08
    ใคร มา อีก แล้ว ... ;_____________;
    #1032
    0
  4. #1012 JailerBomb (@jailerbomb) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 01:43
    ตายๆๆ ใครมาอีกล่ะเนี่ย 

    (ชอบคชาตรง ตบเลยลูก อะมันน่าร๊าก!!)
    #1012
    0
  5. #986 Pattricia (@notetogod) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:07
    อ๊ายยยยยยยยยย  โรม๊านนนนนนนน ซ์  จูบบนกระเช้าที่ลอนดอน  เปอร์เฟ็คมากเลยอ๊ะ

    เดี๋ยวๆๆๆ  ใครมาเรียกพี่เต๋า!!!
    #986
    0
  6. #971 PeAriiS (@pear2007) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:40
    ตอนนี้น่ารักมากๆๆๆๆ
    ดีใจที่ครอบครัวพี่เต๋ารับได้
    ที่จริงเป็นเพราะพี่เต๋าด้วยแหละ
    ไรท์เราอ่านเมล์ของพี่เต๋าที่ส่งให้แม่แล้วเราซึ้งอ่า
    พี่เต๋าโครตน่ารักเลย ทำเพื่อชาตลอด
    ตอนนี้หวานนนน >///<
    พี่เต๋าก็แกล้งพี่คชาตลอด
    และประโยคสอนต่อจากจูบ อ๊ากกกก ฉันฟิน >,.<
    แต่เหมือจะมีตัวมารโพล่มา!!!
    ไรท์แต่งได้ถึงอารมณ์และความรู้สึกจริงๆ ชอบอ่าาา
    #971
    0
  7. #956 Fūjin (@i-planoi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 07:43
    คุณแม่ใจดีจัง หวังว่าคุณพ่อจะน่ารักด้วยนะ

    อิอิ

    บรรยายที่เที่ยวซะเห็นภาพเลยค่ะ

    พี่ต๋าวววว ครายมาาาาา
    #956
    0
  8. #917 Pomeranian3 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 21:42
    แม่ฟินนะ >
    #917
    0
  9. #865 a2m-sugus (@a2m-sugus) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 11:50
    อ้ากกก!!!ชอบแชปนี้ หวานน่ารักดี -///-
    พี่เต๋านี่เอะอะหอมเอะอะจูบตลอด คิคิ

    เฮ้ย!!!ว่าแต่มรสุมจะมาอีกละลอกอ่อ แอร๊ก!!
    #865
    0
  10. #846 Mrs.Secret (@dark-vampire) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 11:53
    คชาโชคดีมากนะ ที่ได้รักกับพี่เต๋า
    ดูแลกันให้ดี
    รักกันไปนานๆนะเต๋าคชา ><
    #846
    0
  11. #782 BT_MmaiI_TK (@btmumaitk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 10:59
    หวานนนนนนนน อ่าาาา แต่ตอนจบนี่มันนน ไม่นะๆ  YY

    หวังว่าคงไม่มีเรื่องไม่ดี TT ใช่มั๊ย
    #782
    0
  12. #767 เบสบอยซ์ (?) (@farriizq) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2555 / 08:04
    แชปนี้หวาน -//-

    คชาอย่าลืมสัญญาละ ;$

    หวานก็หวานแต่ว่าใครกันที่มาเรียกเต๋า ?
    #767
    0
  13. #741 เต๋าคชา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 10:29
    โหยใครมาอ้ะ อย่ามาขัดจังหวะนะ - -

    กำลังสวยเลย

    ว่าแต่คืนนี้จะทำอะไรต่อจากจูบหรือเปล่า ? 5555555555555
    #741
    0
  14. #731 .::Zenith::. (@screenn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 00:31
    แหม๋ บทจะหวานก็น้ำตาลลลขิ้นกันเลยทีเดียววว

    ขามีมุมแบบนี้ด้วยย เขินนนอ่ะ 
    เริ่มใจอ่อนแล้วหล่ะเซ่ !! 

    คึคึ พี่เต๋าก็ร้ายกาจจจจจ 
    แต่นายสองคนอย่าลืมสัญญานะ จะสอนอะไรกัน
    เรารอดูอยู่ห่างๆ อร๊ายยยยยยยยยยยยย



    'ใครมาอีกหล่ะเนี๊ยยยย'
    (น้องสาวป่ะ?)
    #731
    0
  15. #676 parnana (@parnkotchakorn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 13:40
    เต๋าเป็นคนที่แสนดีมากจริงๆ น้ำตาจะไหล ทำไมเต๋าแสนดีอย่างงี้ T^T

    กว่าคชาจะบอกได้นะ 55555 
    #676
    0
  16. #671 littleponpon (@Ka-nom-panG) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กันยายน 2555 / 22:30
    เราชียร์เต๋าเต๋า
    จัดเต็มไปเลยยย
    แต่อย่ารุนแรงเหอะ ชาน้อยเราจะเสียหาย
    ลอนดอนอายเลยทีเดียว #แป้ก

    ปล.ใครมา?
    #671
    0
  17. #656 Nilq (@tarabasnil) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 11:32
    อะไรอ่ะ ใครมา
    #656
    0
  18. #614 Mook Or' (@mookssep4) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2555 / 21:02
    โอ๊ยย อ่านเมล์แล้ว น้ำตาไหลพรากเลยอ่ะ ทำไมผู้ชายคนนี้จะแสนดีขนาดนี้??

    ผู้ชายอย่างพี่เต๋านี่หาได้ากที่ไหนอ่ะ? 555

    แล้วchapนี้หว๊านหวานๆๆๆๆ น้ำตาลขึ้นสูงกันเลยทีเดียว >//<
    #614
    0
  19. #551 moussy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 02:45
    ชอบตอนนี้จังง >//<

    แม่เต๋าไม่ได้ใจร้ายอย่างที่คิด หวังว่าพ่อของเต๋าคงจะไม่ใจร้ายเช่นกัน

    ว่าแต่ตอนหน้าไม่มีมาม่าแล้วใช่มั้ยย จบแบบนี้หวั่นใจยังไงไม่รู้
    #551
    0
  20. #523 Chan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2555 / 11:37
    ว่าฉากตอนล่องเรือชมหิ่งห้อยสวีทมากๆแล้ว พอมาเจอฉากบอกรักบนกระเช้านี่ยิ่งสวีทหวานกว่า

    กลัวความสูงเหมือนคชานะแล้วที่คนเขียนบรรยายนี่มั่นใช่เลยจริงๆ เขียนดึงความรู้สึกของตัวละครได้เก่งมากๆ

    ชอบตอนจบของทุกตอนเลย ทิ้งท้ายไว้ได้ชวนติดตามอ่านตอนต่อไปจริงๆ เก็บสิ่งนี้ไว้ใช้กับงานเขียนในอนาคต

    ด้วยนะคะ ไม่อยากจะชมอย่างเดียวเลย อยากติบ้างไรบ้างแต่มันหาข้อติไม่ได้จริงๆเลย ^^
    #523
    0
  21. #520 rainny_yada (@rainny-yada) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2555 / 18:17
    โอ๊ย! โดนมดกัด
    หวานเว่อร์เลยคู่นี้ ใครกันเรียกเต๋า ไม่เอาดราม่าแล้วนะ กินมาม่าจนท้องอืดจะตายอยู่แล้ว
    #520
    0
  22. #493 namsomz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 22:03
    เกือบขาดใจตายกะตอนนี้

    หวานมาก หวานแบบไม่ไหวแล้ว อ่านไปเขิลไป



    แถมตอนอ่านเมลของพี่เต๋าแต่ละฉบับที่เขียนถึงคุณแม่

    แล้วร้องไห่ตามชาเลย ทำไมนะทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้น่ารักมากขนาดนี้

    อิจฉาชามากก ที่ถูกผุ้ชายคนนี้รัก

    ความรักของผู้ชายคนนี้ยิ่งใหญ่มากๆเลยนะ (ฮื่อออ สูดขี้มูก ซึ้งจัด)



    แม่พี่เต๋าก็น่ารัก หวังว่าพ่อพี่เต๋าจะใจอ่อนให้ความรักครั้งนี้เร็วๆนะ





    ตอนพี่เต๋าอ้อนชาเกาคางนี้ ไม่ไหวแล้วค่ะ

    แบบเขิลมาก ตอนไปเที่ยว ยืนริมแม่น้ำ บนลอนดอนอาย

    โอ๊ยย มันหวานมาก เขิลมาก ชอบมากกก

    เป็นตอนที่ไม่มีน้ำตาแห่งความเศร้าของชาเลย

    มีแต่น้ำตาแห่งความสุขความตื่นตัน



    อิจฉาเจ้ามัดหมี่ด้วย ถ้าเราเป็นมัดหมี่เราก็จะอ้อนชาเหมือนกัน





    ชอบฟิคเรื่องนี้มากๆเลย อิอิ

    อ่ะแล้วก็ชอบรุปประกอบทุกตอนเลยค่ะ มากๆ สวยมากเลย

    ดูรูปแล้วมาอ่านเนื้อเรื่อง อินตามตลอด



    เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ ^^
    #493
    0
  23. #489 Rose (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 17:24
    เม้นท์ไปแล้ว แต่หายไป



    ชอบ chap นี้จริง ๆ บรรยากาศดูอบอุ่น ชาขี้อ้อน ชอบชอบ

    แต่ว่าใครมาเรียก พี่เต๋า เนี่ย ขอเป็นน้องเฟรมนะ (ทุกฉากสวีทของเต๋าชา ต้องมีเฟรมประกอบตลอด อิอิ)
    #489
    0
  24. #481 pat_put (@pat-put) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 12:48
    หวานกันมากป่ะ!!! (สําเนียงต้นอีกแล้ว)

    ดี หวานกันอีก เราชอบ!!!!

    ว่าแต่ เรื่องพ่อน้องเต๋าจะรับคชาได้ป่าวยังไม่รู้เลย

    แล้วยังจะเสียงผู้หญิงนั่นอีก มันยังไงงงงงง

    ได้โปรด อย่าทําร้ายใจคชาเลยนะ pleaseeeeeeee
    #481
    0