ไวท์ นักดาบเทพประจัญบาณ

ตอนที่ 2 : เมือง NEO TARO CITY และ กับดักโหดในตึกร้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ส.ค. 53

รุ่งอรุณยามเช้า ณ เมือง NEO TARO CITY

"ที่นี่คือเมือง NEO TARO CITY แหล่งรวมวิชาดาบซามูไรไซเบอร์ มีบททดสอบ มีภารกิจมากมายให้ทำ อีกด้วยนะ" อาจารย์โทโมะกำลังชี้แจงเกี่ยวกับสถานที่ที่ไวท์อยู่

"โห! อย่างนี้ก็ฝึกดาบได้ง่ายขึ้นสิคนก็เยอะคึกคักดีเหมือนกันนะครับอาจารย์" ไวท์ดีใจมากที่ได้เห็นความเป็นอยู่ของคนในเมืองนี้

"ฮ่าๆ เจ้าลองคุยกับดาบของเจ้าดูสิ" อาจารย์แนะนำำไวท์ให้ไวท์คุยกับดาบแต่มันจะเป็นอย่างไรต่อไปนะ

"หา!คุยกับดาบ??? อาจารย์จะบ๊องแล้วเหรอครับ คนที่ไหนพูดกับดาบ อาจารย์นี่ขี้เล่นเนอะ ฮ่าๆๆๆๆ"ไวท์ขำมากที่อาจารย์ให้เข้าคุยกับดาบ แต่ทว่า...

"สวัดดียามเช้าครับ ท่านไวท์" ดาบเหล็กลายมังกรทักทายไวท์

"ว๊ากกก! ดาบมีชีวิต เป็นไปไม่ได้...Impossible" ไวท์ตกใจมากเมื่อได้รู้ว่าดาบที่ตนครอบครองมันมีชีวิต

"ไม่ต้องตกใจดาบที่ข้าให้เจ้าข้าใส่ Mind of legend sword (จิตใจของดาบในตำนาน) ทำให้ดาบไม้ธรรมดากลายเป็นดาบเหล็กลายมังกรที่มีชีวิตนะ อ้อ! ข้าขอสอนเจ้าเรื่องดาบเล่นนี้หน่อยนะ ดาบเล่มนี้ มันมีวิวัฒนากาตามเลเวลของมันซึ่งเลเวลของมันก็คือ หยินหยาง ยังไงละ ซึ่งวิวัฒนาการของดาบนี้ ก็เป็นแบบนี้นะ  

ดาบไม้ - ดาบเหล็กลายมังกร - ดาบไฟลายมังกรหยก - ดาบใบมีดลายมังกรทมิฬ - ดาบทองลายมังกรเริงระบำ - ดาบมังกรสวรรค์ - ดาบทองลายมังกรทองหยกสวรรค์อาญาจักรพรรดิ์ทมิฬ หรือ เรียกสั้นๆว่า ดาบจักรพรรดิ์ลายมังกรทอง ก็ได้นะ" อาจารย์โทโมะอธิบายถึงข้อมูลบางส่วนของดาบที่ไวท์ครอบครองอยู่

"เจ๋งไปเลยครับอาจารย์ โห!เก่งจังเลยนะดาบเล่นนี้" ไวท์ดีใจในความเก่งกาจของเขา

แต่อาจารย์ก็ได้ขัดความดีใจของเค้าไว้ก่อนจะเอ่ยคำพูดออกมาว่า

"ไม่ใช่นะ ดาบเนี้ยถ้ามันขาดเจ้าของมันก็เป็นแค่สิ่งของธรรมดาที่ตั้งเกะกะเอาไว้ไปวันๆ สิ่งสำคัญที่สุดคือ ตัวเจ้าของ ไม่ใช่ ดาบ ต่างหาก พลังทั้งหมดมันอยู่ที่ตัวนายต่างหาก โอเค ตอนนี้ ฉันได้เตรียมบททดสอบใหม่ให้นายแล้วนะ เชิญนายกดปุ่ม Test on สีเหลืองได้เลย"

"ครับๆอาจารย์ผมจะกดแล้วนะ" ไวท์ตอบตกลงก่อนที่จะกดปุ่มเหลือง ทันทีที่ไวท์กดปุ่มแล้วไวท์ก็ได้วาร์ปไปอยู่ที่ๆหนึ่ง

..............................................................................................................................................................

"ที่นี่ก็คือ....ตึกร้างนี่นา" ไวท์อุทานพร้อมกับมองไปรอบๆตัว

"ใช่แล้วที่นี่ก็คือตึกร้าง แต่จะมีศัตรูอาศัยอยู่มากขอให้เจ้าจงใช้พลัง ของเจ้า สยบมันให้ได้เข้าใจไหม" อาจารย์โทโมะ พูดให้กำลังใจ พร้อมกับหวังเล็กๆ ที่จะฝึกให้ไวท์เป็นนักดาบเทพในตำนาน ผู้ที่มีวิชาอาคม ที่จะ่ช่วยสืบสานตระกูล ชิโนบุ

"ข้า...จะทำตามที่ท่านอาจารย์บอกทุกอย่าง แต่ ข้าไม่เห็นศัตรู เลย"  ไวท์บอก

"นี่แหละ คือ สิ่งที่เจ้าควรระวังแต่เจ้าก็ไม่ต้องกลัว เพราะเจ้ามีหยินหยางแล้ว" อาจารย์โทโมะ พูดพร้อมกับหายไป เราสายลม

"หยินหยางหรือ มันทำให้ข้ามองเห็นศัตรูจริงๆหรือ???"  เขาถามตัีวเอง

แฮ่ แฮ่

"เอ๋! เสียงศัตรูนี่ รู้สึกว่ามันจะเป็น สิงโตแดง กับ สิงโตดำ  เป็นไปไม่ได้ ทำไม ถึง..."  ไวท์ตกใจพร้อมตั้งท่า พร้อมกับตะโกนว่า

"ใบมีดฉกาจจจ......."  เด็กหนุ่มตะโกนพร้อมกับฟาดดาบเหล็กด้วยความมุ่งมั่น ท่าทางดูเหมือนดั่งจ้าวยุทธภพ ใช้ดาบโจมตี ศัตรูคู่อาฆาต 

...แต่นั่นมันก็ไม่ได้ทำความเสียหายกับศัตรูทั้งสองเลย...

"ไม่ได้ผล เก่งจริงๆ เหมือนที่ท่านปูเคยเล่าให้เราฟังเลย แต่ท่านปู่เคยเล่าด้วยนี่ว่า ต้องจัดการพวกมันอย่างไร แต่ทำไมถึงลืมได้น๊า"  ไวท์พยายามนึกเรื่องที่ปู่ของไวท์เคยเล่า

"ปู่ของเจ้านะ ท่านเก่งมากเลยนะ แต่รุ่นหลานๆอย่างเจ้าจะเอาชนะพวกข้าได้หรือ ฮ่าๆๆๆ"  สิงโตดำ พูดเ้ย้ย จนไวท์แทบจะหน้าขึ้นเลือด แต่ทันใดนั้นไวท์ก็นึกถึงคำที่ อาจารย์ โทโมะ เคยพูด

"เจ้าเก็บสะสมหยินหยางได้ สองชิ้น ทำให้เจ้าสามารถใช้สกิล ดาบเลเซอร์ไ้ด้"

คำพูดที่อาจารย์โทโมะเคยพูดผุดขึ้นมาในหัวเขาทันทีทันใด

"จริงสินะ ดาบเลเซอร์ไง"  ไวท์พูดพร้อมกับชักดาบออกมา แล้วตะโกนว่า

"ด...ดาบ...เล...ดาบเลเซอร์"  แสงเลเซอร์สีแดงเป็นวงพระจันทร์ฟาดเข้าที่หน้าผากของ สิงโตทั้งสองตัว  แต่มันก็ไม่รู้สึกอะไร พร้อมกับพูดออกมาว่า

"เจ้าผ่านด่านทดสอบแล้วนะ ปู่เจ้าคงสอนเจ้ามาแน่ๆ" สิงโตแดงพูด ทำให้ไวท์เกิดอาการ งง งง กับชีวิต

"มันเกิดะไรขึ้น ท...ทำไม" ไวท์พูดด้วยความรู้สึกที่ งง

"เมื่อ 40 ปีก่อน ข้าเคยเป็นผู้เฝ้าดินแดนแห่งวิญญาณ ซึ่งที่นั่นเป็นที่ๆวิญญาณทั้งหลายสถิตอยู่ แต่ทว่าปู่ของเจ้ากลับเข้าใจผิด คิดว่าที่นี่เป็นดินแดนแห่งนรก และคิดว่าพวกข้าเป็นตัวการที่ทำให้ เหตุการณ์ โลกาอัปรี เกิดขึ้น เค้าก็เลยตั้งใจจะมาจัดการกับข้า แต่ข้าพยายามจะบอกความจริงแต่เค้าก็ไม่ยอมเชื้อข้า ข้าก็เลยต้องจำเป็นทำร้ายเค้า แต่ ทว่า สหายรักของปู่ของเจ้าก็ปรากฏตัวพร้อมกับอธิบายความจริง ทำให้ปู่ของเจ้าตาสว่าง แต่กว่าจะตาสว่างก็ทำเอาข้าเดี้ยงไปเรื่อยเลยละ ฮ่าๆๆๆๆ"  สิงโตสีดำเล่าความจริงทั้งหมดให้ฟัง

"จริงสินะท่านปู่เคยเล่านี่  เอ่อ ว่าแต่ สหายของท่านปู่ที่ว่า คือใครกันหรอ"  ไวท์ถามด้วยความสงสัย

"อะไรกันก็เจ้าคุยกับเค้าอยู่บ่อยๆ ทำไมเจ้าจะไม่รู้จัก เมื้อกี้เจ้าก็ยังคุยกับเค้าอยู่นี่"  สิงโตแดงบอก

"หือ เพิ่งคุยกับเราเมื่อกี้นี่หรอ ใครกันนะ  เห้ย!!! หรือว่า"  ไวท์เริ่มกระจ่างแล้ว

"ใช่แล้ว ทาจิบานะ โทโมะ หรือที่เจ้าเรียกเค้าว่า อาจารย์โทโมะไงละ"  สิงโตแดง พูดเฉลย สร้างความตกใจให้กับไวท์เลยทีเดียว

"อาจารย์ คือ สหายรักของท่านปู่หรอ ทำไม ไม่มีใครบอกเราเลยละ" ไวท์เริ่มน้อยใจนิดๆ

"ใช่แล้วละ ฉันเป็นสหายรักของ ปู่เจ้าไงละ เจ้าไวท์ แล้วท่าไม่ตายที่ปู่เจ้าใช้ล้มเจ้าสิงโตสองตัว ก็คือ ท่าที่เจ้าใช้เมื่อกี้ ดาบเลเซอร์ำไงละ" อาจารย์โทโมะ พูดออกมาจากนาฬิกานั่น

"หาาา จริงๆเหรออาจารย์ อ๊า จำได้แล้วๆเรื่องที่ท่านปู่เล่า" ไวท์เริ่มฟื้นความจำในเรื่องที่ปู่ของเค้าเล่าให้ฟังอีกครั้ง

"ตอนนั้นนะปู่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าสิงโตดำกะแดงมันเป็นผู้บริสุทธิ์ ล่นเอาซะปู่ต้องใช้ สกิล ดาบเลเซอร์ เล่นเอาสองตัวนั่นเดี้ยงไปข้างเลยละ" คำพูดนั่นเริ่มผุดจากหัวไวท์อีกครั้ง

"นี่ไวท์เดี๋ยวข้าจะพาเจ้าไปเที่ยว Neo taro city เอาซะให้ทั่วเมืองก็ได้เลยนะถือเป็นการไถ่โทษ"  สิงโตทั้งสองชวนไวท์เที่ยวทั่วเมือง

...ผ่านไปจนเริ่มพลบค่ำ...

"เจ้าคงเที่ยวสนุกแล้วละ แล้วเจ้าก็ต้องออกจากเมืองแล้วนี่ ้างั้นข้าจะให้ของเจ้าอย่างนึง"  สิงโตทั้งสองพูด พร้อมมอบของบางอย่างที่มีแสงสว่างวาบ 

"นี่มันหยินหยางนี่นา สองชิ้นเลย คงเป็นเพราะได้สู้กับพวกท่านทั้งสอง ผมขอขอบคุณท่านมากนะครับ งั้นผมขอลาเมืองนี้ ไปเลยละกันนะ  ลาก่อนนะ Neo taro city แล้วฉันค่อยมาใหม่นะ"  ไวท์พูดร่ำลาสิงโตทังสอง รวมถึงเมือง Neo taro city

...และแล้วไวท์ก็เดินทางออกจากเมืองในที่สุด...

"นี่เจ้าสิงห์แดง เจ้าว่า ข้าควรจะทำไง" สิงโตดำถาม

"ก็ ทำอย่างที่ทำไง เป็นผู้เฝ้าธรรมดาๆ"  สิงโตแดงตอบพร้อมยิ้มน้อยๆนิดๆ

"นั่นสินะ ฮ่าๆๆๆๆ"  สิงโตดำหัวเราะ

จบตอน To be continue

ท่าไม้ตายที่ได้เรียนรู้ประจำตอน

soul power  = -

Skill = ดาบเลเซอร์

Soul fusion skill = - 









1 ความคิดเห็น