Daddy & Mummy คุณพ่อนะคะ! (Yaoi) (E-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 8 : Daddy&Mummy No.8 Agreement - New

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    23 มี.ค. 60



Chapter 8: Agreement

 

 

ด้วยเกียรติของเจ้าของบริษัท พี่ขอสัญญาว่าต่อไปพี่จะแมน จะไม่ทำกิริยาอาการที่อาจจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิดว่าพี่เป็นตุ๊ดหรือเป็นกระเทย แต่...นัทต้องย้ายไปอยู่กับพี่ เป็นการแลกเปลี่ยน โอเคไหม?”

ผมอ้าปากค้างในสิ่งที่ได้ยิน พร้อมกับสมองที่กำลังพยายามประมวลผลอย่างหนัก ทำไมมันถึงวกกลับมาเรื่องที่ผมต้องย้ายไปอยู่กับพี่ตินอีกแล้ว

“อะ อะไรนะ?”

“พี่จะแมนไงครับ”

“พี่ติน เอ่อ พี่เคยได้ยินไหม สันดอนขุดง่ายแต่สันดานขุดยาก ไม่ได้ตั้งใจจะว่าพี่นะ แต่อยู่ ๆ พี่จะมาบอกว่าจะเลิกเป็นตุ๊ด ทั้งที่เป็นมาค่อนชีวิตนี่นะ”

“โอเค พี่เคยบอกนัทแล้วว่าพี่ไม่ได้เป็นตุ๊ด แต่ถ้านัทไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร พี่จะพิสูจน์ให้นัทเห็นเอง เอาเป็นว่า วันพรุ่งนี้เราจะไปดูแบบบ้านกันเลยแล้วกัน”

“ฮะ? บ้าน? เรา?” เครื่องหมายคำถามคงปรากฏเต็มทั้งหน้าผมแล้วล่ะมั้ง

“ครับ ตอนแรกพี่ก็ตั้งใจจะซื้อบ้านอยู่แล้ว พอมีนัทกับลูกพี่จะได้จริงจังกับเรื่องนี้มากขึ้น แถมมีคนช่วยเลือกอีกด้วย ช่างเหมาะเจาะพอดีเลยเนอะ”

ผมมองหน้าพี่ตินด้วยความรู้สึกสับสน ใจหนึ่งก็รู้สึกดีใจที่พี่ตินต้องการทำอะไรเพื่อผมกับลูก แต่อีกใจก็ยังกลัว ไม่กล้าจะลองเสี่ยงกับความสัมพันธ์ครั้งนี้ ไม่รู้ว่าเขาจะทำดีกับผมไปได้นานเพียงใด วันนี้เขาอาจจะยังตื่นเต้นกับเรื่องเหล่านี้ แล้วถ้าหากวันข้างหน้าเขาเกิดหมดความรู้สึกนั้นขึ้นมา...

“พี่ติน ผมอยากให้พี่คิดดี ๆ นะ ความสัมพันธ์ของเราสองคนไม่ได้เกิดขึ้นมาด้วยความรัก ตอนนี้พี่อาจจะรู้สึกอยากดูแลผมกับลูก หากวันข้างหน้าพี่เจอคนที่รักจริงแล้วไม่อยากดูแลผมกับลูกต่อไป ไหนจะคนรอบข้างเราอีก แม่กับพี่สาวผมที่อยู่ต่างจังหวัดอีก”

“นัท  สิ่งที่นัทต้องการจะบอกพี่คือ กลัวว่าคนรอบตัวเราสองคนจะรับไม่ได้กับเรื่องนี้ แล้วก็กลัวว่าวันหนึ่งข้างหน้าพี่อาจจะไม่รู้สึกเหมือนในวันนี้ ถูกไหม”

“อืม”

“เรื่องคนรอบตัวพี่ไม่สนใจและพี่ก็อยากให้นัทคิดให้ลึก ๆ ว่าตอนนี้เราต่างกำลังทำเพื่อลูกของเรา ถ้ามัวแต่ไปมองคนอื่น เก็บเอาเอาพูดคนอื่นมาเป็นสาระสำคัญของชีวิตตลอดเวลาแบบนั้น เราจะมีความสุขได้ยังไง พี่อยากให้นัทลองคิดดูดี ๆ ว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้”

เมื่อได้สบสายตาอันแน่วแน่และจริงจังของพี่ตินแล้ว ผมต้องรีบหลุบสายตาลงมองมือตัวเองบนตัก โดยที่ในใจนั้นเห็นด้วยกับทุกคำพูดของเขา ผมมัวแต่มองตัวเองและคนอื่น ไม่ได้คิดถึงลูกที่กำลังจะเกิดมาในวันข้างหน้า

“แล้วก็ บ้านหลังนี้พี่จะให้เป็นชื่อของนัท เงินเดือนของนัทจะเก็บใส่บัญชีแยกต่างหากไม่ต้องใช้ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ของนัทกับลูกทั้งหมด พี่จะเป็นคนจัดการเองทุกอย่าง นัทจะได้มีเงินเก็บไว้อุ่นใจ แล้วเดี๋ยวพี่จะเปิดบัญชีโดยใช้ชื่อนัทอีกบัญชีเอาไว้ให้ลูกด้วย คิดว่าแค่นี้อุ่นใจพอหรือยัง” พี่ตินเอ่ยถามพร้อมอาการอมยิ้มเล็ก ๆ

“อนาคตมันเป็นเรื่องไม่แน่นอน ผมแค่คิดว่าไม่อยากให้พี่ต้องมาฝืนใจทำอะไรที่ขัดกับความต้องการของตัวเองด้วย”

“ถ้าหากการทำเพื่อลูกมันฝืนใจนัทนักล่ะก็...”

“ผมหมายถึงฝืนใจพี่ต่างหากล่ะ”

“โอเค พี่ว่าเราสองคนชักจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วแหละ ไว้นัทอารมณ์ดีเมื่อไหร่เราค่อยมาตกลงกันต่อก็ได้ แต่ตอนนี้ลูกคงอยากพักผ่อนแล้ว”

พูดจบพี่ตินก็ขับรถเข้าสู่เส้นทางกลับคอนโดอีกครั้ง แต่ระหว่างทางกลับมีเพียงความเงียบงันระหว่างเราเท่านั้น

 

“เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จแล้วพี่จะมาเคาะห้องนะ”

ผมชะงักมือที่จะเปิดประตูห้องแล้วหันไปมองหน้าพี่ติน

“เคาะทำไม”

“พี่จะมานอนกับนัทกับลูก และที่สำคัญพี่ก็กำลังจีบนัทมาเป็นแฟนอยู่ พี่ย่อมอยากอยู่ใกล้ว่าที่แฟนเป็นธรรมดา”

พี่ตินยักไหล่ราวกับที่เอ่ยมานั้นเป็นประโยคธรรมดาดังเช่นการพูดคุยเรื่องลมฟ้าอากาศ และเป็นผมที่ยังคงยืนมองเขาเปิดประตูเข้าห้องไปเงียบ ๆ พร้อมกับเริ่มประมวลผลคำว่า จีบมาเป็นแฟน แต่คิดไปคิดมาก็ไม่น่าแปลกใจสำหรับคนสมัยนี้ แม่ของลูกอาจจะไม่ใช่คนรักก็ได้

ความเงียบสงบภายในห้องทำให้ผมอดคิดถึงจิ๊บไม่ได้ ป่านนี้คงไปดำน้ำดูปะการังมีความสุขจนล้นไปแล้ว นี่ต่างหากล่ะ ความสุขที่เกิดจากการได้อยู่กับคนที่เรารัก คิดแล้วอดอิจฉาไม่ได้ หรือความจริงแล้ว ผมควรจะเปิดใจให้พี่ตินอย่างที่เขาพยายามร้องขอดีนะ

เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้ผมหันไปมองประตูห้องด้วยความสงสัยว่า พี่ตินจะอาบน้ำแต่งตัวเร็วขนาดนี้เลยหรือ แล้วสองขาก็พาผมเดินมาที่ประตูแล้วเรียบร้อย เมื่อแง้มประตูออกไปดูก็เห็นพี่ตินยืนยิ้มเผล่มาให้ ผมเลยเปิดประตูออกให้กว้างขึ้น

“พี่เปลี่ยนใจ ให้นัทไปนอนห้องพี่ดีกว่า แล้วก็เอาเสื้อผ้าสำหรับใส่ไปทำงานไปด้วยเลย จะได้ไม่ต้องไป ๆ กลับ ๆ แบบนี้”

พูดจบพี่ตินก็เดินเข้ามาในห้อง โดยที่ผมได้แต่ยืนมองตามหลังเขาไป ก่อนจะได้ยินเสียงเขาเรียกมาจากในห้องนอน ผมจำต้องปิดประตูแล้วเดินตามไปเก็บข้าวของตามความต้องการของเขาไปเงียบ ๆ

ชอบแบบคนไหน”

ผมถามขึ้นเมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วเห็น
พี่ตินในชุดนอนเรียบร้อยนั่งอยู่ปลายเตียง กำลังดูงานเดินแบบเสื้อผ้าผู้ชายในโทรทัศน์อยู่

“ชอบแบบสูง ขาว สมส่วน เอ่อ ไม่ใช่ ๆ พี่ว่าเรานอนกันดีกว่าเนอะ”

พูดจบพี่ตินรีบจัดแจงปิดโทรทัศน์ แล้วเดินเข้ามาทำท่าจะประคอง แต่ผมรีบเดินหนีไปที่เตียงก่อน

“ผมบอกแล้วว่าพี่อย่าทำอะไรที่มันฝืนใจตัวเองจะดีกว่า” ผมพูดพลางยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว โดยพี่ตินเป็นคนเดินไปปิดไฟดวงใหญ่ ให้เหลือไว้แต่โคมไฟตรงหัวเตียง

“พี่ก็ไม่เห็นจะรู้สึกว่ามันฝืนใจตรงไหน เพราะสิ่งที่พี่พูดออกไป มันคือสิ่งที่ใจพี่ต้องการ ไม่ฝืนใจเลยสักนิด มีแต่นัทนั่นแหละคิดไปเองคนเดียว”

พี่ตินพูดจบก็ขยับตัวลงนอนหันหน้าเข้าหาผม ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าเราสองคนนอนมองหน้ากันอยู่

“นัท พี่ว่าเรามาลองทำแบบนั้นกันอีกครั้งไหม เผื่อนัทจะได้เข้าใจความรู้สึกตัวเองมากขึ้น บางทีนัทอาจจะเหมาะกับทางนี้มากกว่าที่จะเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิงก็ได้”

“อะไรคือ ทำแบบนั้น แบบนั้นมันแบบไหน พี่พูดให้มันดี ๆ นะ”

“ก็แบบที่เราทำแล้วได้บิบี๋ไงครับ คิกคิก อะแฮ่ม แหะๆ”

“ออกไปนอนนอกห้องเดี๋ยวนี้เลยนะ!

ผมสปริงตัวลุกขึ้นมานั่งทันทีที่ได้ยินสิ่งที่พี่ตินพูด ไม่รู้จะด่าจะว่าอะไรดี ทำไมถึงได้หื่นกามลามกได้ขนาดนี้

“ล้อเล่นน่า พี่ก็แค่ลองชวนเล่น ๆ ไม่กล้าทำจริงหรอกครับ เดี๋ยวกระทบกระเทือนถึงบิบี๋ ยิ่งช่วงนี้ต้องระวังมากด้วย”

ผมเหล่มองพี่ตินด้วยหางตา ก่อนจะล้มตัวลงนอนตะแคงหันหลังให้เขา ก่อนที่ความเงียบจะตามเข้ามาปกคลุมภายในห้อง

“นัทครับ”

ผมส่งเสียงครางเบาๆ ตอบกลับไปให้รู้ว่าฟังอยู่

“...นัทย้ายมาอยู่กับพี่เถอะนะ พี่อยากดูแลนัทกับลูกจริง ๆ ในชีวิตพี่ ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าตัวเองจะสามารถมีครอบครัวและมีลูกที่เกิดจากตัวเองได้ แต่ในตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว พี่มีทั้งนัทและลูก มีสิ่งที่เรียกว่าครอบครัว พี่ก็อยากจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด เท่าที่คนอย่างพี่จะสามารถทำได้”

“นัทคงจะพอรู้ว่า เพราะตัวพี่เป็นแบบนี้ทำให้ครอบครัวพี่รับไม่ได้ ถึงกับตัดเป็นตัดตายกันเลย อาจจะเป็นเพราะพวกเขาอายที่ลูกชายคนโตเป็นพวกชอบเพศเดียวกัน พี่ยังจำได้มาจนถึงวันนี้ วันที่ป๊ารู้ความจริง พวกเขาให้พี่เลือกว่าจะกลับตัวมาเป็นผู้ชายปกติหรือจะออกไปจากตระกูล ความจริงพี่ควรจะเลือกกลับใจใช่ไหม แต่เปล่าเลย พี่เลือกที่จะไม่หลอกความรู้สึกความต้องการของตัวเอง แล้วเรื่องนี้ก็ทำให้พี่กลายเป็นคนอกตัญญู ทุกวันนี้เลยต้องอยู่คนเดียวแบบนี้...”

“พี่ติน...”

ผมเอ่ยเรียกชื่อพี่ตินอย่างรู้สึกสงสารเขาจับใจ น้ำเสียงที่เขาเอ่ยมานั้นช่างเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ และผมเองก็กำลังจะทำให้พี่ตินกลับไปคิดถึงเรื่องราวในอดีตอีกครั้ง

“แต่ก็เหมือนว่าคนบนฟ้าจะสงสารพี่มั้ง เลยส่งนัทกับลูกมาให้พี่ มาเป็นครอบครัวของพี่ มาให้พี่รู้สึกถึงคำว่าครอบครัวอีกครั้ง พี่ไม่รู้ว่าตอนนี้นัทคิดอะไรไปไกลแค่ไหน แต่ทุกวันนี้พี่คิดแค่ว่า จะทำอย่างไรให้ครอบครัวเรามีความสุขแบบนี้ไปเรื่อย ๆ เท่านั้นเอง”

“ทั้งหมดนี้พี่ไม่ได้พูดเพื่อให้นัทเชื่อหรือสงสารอะไรนะ แต่พี่พูดในสิ่งที่พี่คิดและตั้งใจทำมันให้ดีที่สุดเท่านั้นเอง”

น้ำเสียงที่ฟังเหมือนไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องในอดีต แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันเต็มไปด้วยความเหงา อ้างว้าง และว้าเหว่พลอยทำให้ผมเศร้าไปด้วย แม้จะรู้มาก่อนหน้านี้เรื่องครอบครัวพี่ติน แต่พอได้ยินจากปากเจ้าตัวแบบนี้ผมกลับรู้สึกว่าที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้ม คำพูดชวนหัวเราะ มุกตลกต่าง ๆ ที่เขาแสดงออกต่อหน้าพนักงานทุกคนอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เขารู้สึกอยู่ภายในใจก็เป็นได้ ไหนจะความรักที่ล้มเหลวไม่เป็นท่ายิ่งเพิ่มบาดแผลในหัวใจของเขามากขึ้น ผมกับลูกจะช่วยเขาได้จริงหรือ? ตอนนี้ก็อาจจะตอบไม่ได้แน่ชัด แต่ถ้าเขาคิดว่าครอบครัวของเราจะช่วยเยียวยาความทุกข์ทรมานของเขาได้ ผมก็คงต้องลองดูสักครั้ง

“ถ้าผมมาอยู่กับพี่แล้วเพื่อนผมล่ะ จิ๊บมันคงสู้ค่าเช่าห้องคนเดียวไม่ไหวหรอก”

และถ้าผมทำแบบนั้นจริง ก็เท่ากับว่าผมเป็นพวกตัดช่องน้อยแต่พอตัว ปล่อยให้เพื่อนที่กอดคอร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งแต่สมัยเรียนไปผจญกับปัญหาต่าง ๆ คนเดียว

ระหว่างที่ผมกำลังคิดถึงอนาคต สัมผัสอุ่นที่ทาบเข้ามาด้านหลัง พร้อมแขนที่วางพาดเอวผมทำให้ถึงกับสะดุ้ง

“พี่ติน แขนพี่ ถอยไปเลยนะ” ยิ่งผมไล่ออกไป
พี่ตินกลับยิ่งเข้าใกล้มากขึ้น

“อุ่นจะตายไป แบบนี้แหละดีแล้ว ปกติพี่ไม่ทำกับใครแบบนี้หรอกนะจะบอกให้”

“จะบอกให้ผมดีใจเหรอ เสียใจด้วยผมไม่รู้สึกอะไรสักนิด แล้วก็กลับไปนอนดี ๆ เลยนะ มันอึดอัด แล้วที่สำคัญ ผมก็ไม่ชอบให้ใครมาทำแบบนี้เหมือนกัน”

แม้ผมจะพูดต่อว่าอะไรไป แต่คนข้างหลังยังนอนนิ่งแล้วเป่าลมหายใจรดต้นคอผมต่อ

“ให้จิ๊บไปอยู่บ้านกับเราด้วยก็ได้นะ แต่ระหว่างที่บ้านเรายังไม่เสร็จ นัทก็แค่ย้ายมานอนกับพี่ ส่วนค่าห้องเดี๋ยวพี่จ่ายให้จิ๊บเหมือนเดิม ดีไหม”

“จะบ้าเหรอ จิ๊บไม่มีทางไปแน่ ๆ แล้วที่สำคัญตอนนี้เพื่อนยังไม่รู้เลยนะว่าผมท้อง”

“คิกคิก คิดภาพตอนน้องจิ๊บรู้เรื่องเราแล้วก็ตลกอ่ะ แต่ตอนนี้จะให้พี่คิดอะไรมากไปกว่านี้ก็คิดไม่ออกแล้ว ไว้ค่อยคิดต่อพรุ่งนี้แล้วกัน วันนี้นอนกันเถอะนะ บิบี๋คงง่วงแล้วมั้ง”

“อือ แต่อย่ากอดแน่นสิ มันอึดอัดจริง ๆ นะ” ผมพูดพร้อมกับขยับตัวเพื่อหาท่านอนเหมาะสมให้ตัวเอง

“โอเค เดี๋ยวให้นัทหลับก่อนก็ได้พี่ค่อยกอด ฟอด ฝันดีครับ เดี๋ยวพี่ออกไปเคลียร์งานก่อน ลืมไปว่าพรุ่งนี้ต้องไปคุยกับลูกค้า คิกคิก” ผมได้แต่คว้าหมอนโยนตามหลังไปด้วยความแค้นใจ คนเจ้าเล่ห์หื่นกาม!

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,211 ความคิดเห็น

  1. #1109 Mistyblack (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 01:02
    เกลียดเสียงหัวเราะพี่อแกมากอ่ะ คิกๆ คิกๆ
    #1,109
    0
  2. #834 baekbow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:16
    นัทเปิดใจเถอะ มาถึงขนาดนี้ เข้าใจว่ากลัว แต่ไม่ลองก็ ไม่รู้
    #834
    0
  3. #593 Noey_CHP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 13:16
    พี่ตินคิดดีมากอ่ะ ชอบบบ
    #593
    0
  4. #315 LasTDesinY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 08:52
    โอ้ยยยย ฟรุ้งฟริ้งหวานไปนะ
    #315
    0
  5. #254 kaiou (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 00:11
    เข้าใจนัทและสงสารพี่ติน สร้างครอบครัวไปด้วยเนอะ
    #254
    0
  6. #177 ศะนะคะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 02:32
    พี่ตินตอนแรกก็นึกว่าจะเป็นคนซื่อๆ แต่ตอนนี้รู้แล้ว ร้ายกาจ
    #177
    0
  7. #148 A.Iliad (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 12:36
    ลองเปิดใจดูก็ดีนะนัท
    พี่ตินเจ้าเล่ห์ตลอด
    #148
    0
  8. #145 ลิงน้อยสุดเอ๋อ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 08:32
    555+ รู้สึกได้ถึงความบ้าของพี่ตินจนล้น แถมเจ้าเล่ห์ที่สุดอ่ะ
    #145
    0
  9. #144 Nest (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 18:01
    พี่ตินมันเป็นตุ๊ดจริงๆอ่อ55
    #144
    0
  10. #143 หมวยตัวกลม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 17:20
    ลองเปิดใจเลยจ้านัท ไม่ลองก็ไม่รู้ พี่ตินอาจจะเป็นคนที่เข้ามาทำให้ชีวิตของนัทมีความสุขเพิ่มมากขึ้นก็ได้ ใครจะไปรู้
    #143
    0
  11. #142 Caffè Latte (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 01:48
    แบบนั้นนี่มันแบบไหนคะไรต์ ค้างคาอ่าาา ฮืออออออ ไรต์แกล้งเค้า
    #142
    0