Daddy & Mummy คุณพ่อนะคะ! (Yaoi) (E-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 7 : Daddy&Mummy No.7 What? Why? When? (2) - New

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    23 มี.ค. 60



Chapter 7: What? Why? When? (2)

 

 

เอ็งเป็นโรคกระเพาะจริงเหรอ”

“ฮะ เฮ้ย พี่ ทำไมถามอย่างนั้นล่ะ ก็หมอเขาบอกว่าผมเป็นโรคกระเพาะจริง ๆ ไม่ได้เป็นโรคอะไรร้ายแรงแน่นอน” ผมเอ่ยตอบกลับติดตลก ทั้งที่ในใจกลับรู้หวิว ๆ ชอบกล

“เอ็งก็รู้ว่าพี่มีลูกมีเมียแล้วนะ” สีหน้าและน้ำเสียงจริงจังของพี่ศักดิ์ทำผมเริ่มใจเสีย

“โหยพี่ ผมผู้ชายนะ โสดด้วย จะหาว่าผมไปทำผู้หญิงท้องแล้วแพ้ท้องแทนเหรอ ไม่มีหรอกน่า” ผมยังพยายามคิดในแง่ดีและยิ้มสู้

“หึหึ แล้วบอสล่ะ ไม่ใช่แฟนเอ็งเหรอ”

รอยยิ้มมุมปากของพี่ศักดิ์เริ่มทำเหงื่อผุดออกมาตามไรผมและลำคอ แล้วยังรู้สึกว่าอากาศภายในห้องน้ำเริ่มไม่พอดีกับชีวิตเข้าแล้ว

“อ่า ก็ใช่ แต่ก็เพิ่งคบกันไงพี่” ผมตอบพลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่หน้าผากตัวเอง

“เฮ้อ เอ็งนี่มันดื้อจริง เอาอย่างนี้ พี่จะบอกอะไรให้ฟังนะ...” พี่ศักดิ์ไม่ได้พูดต่อ กลับล้วงที่กระเป๋าด้านหลังกางเกง และสิ่งที่ติดมือออกมาคือกระเป๋าสตางค์

“อะ ดูซะ” ราวกับว่าร่างกายผมถูกแช่แข็งไว้ หลังจากเพ่งดูรูปในกระเป๋าสตางค์พี่ศักดิ์ชัด ๆ

“พี่...” ผมมองหน้าพี่ศักดิ์ที่กำลังยิ้มล้อเลียน คงจะตลกที่เห็นผมตกใจมากสินะ

“ชัดใช่ไหม ฉะนั้น เราไปคุยในห้องบอสกันต่อดีกว่า”

พูดจบพี่ศักดิ์ก็จูงมือผมออกจากห้องน้ำ โดยที่ผมก็เดินตามไปแบบสติไม่ค่อยเต็มร้อย อันที่จริงผมจะไม่ตกอกตกใจมากขนาดนี้ ถ้าหากว่าภรรยาพี่ศักดิ์ที่ผมเข้าใจมาตลอดว่าเป็นผู้หญิง กลับกลายเป็นผู้ชายแบบนี้!

“เฮ้ ๆ คนที่คุณจูงมืออยู่นั่นมันแฟนผมนะ”

สติผมกลับมาอีกครั้ง เมื่อถูกพี่ตินดึงแขนให้ไปยืนข้างตัวเขา อีกทั้งยังเห็นว่าตอนนี้เราสามคนอยู่ในห้องทำงานพี่ตินเรียบร้อยแล้ว

“เฮ้อ ทำเป็นห่วงไปได้นะบอส” พี่ศักดิ์พูดตอบกลับไปอย่างสบาย ๆ

“ว่าแต่ มีอะไรกันหรือเปล่า” พี่ตินมองหน้าผมสลับกับพี่ศักดิ์

“ผมแค่สงสัย ไอ้นัทไม่สบายเป็นอะไรกันแน่ พอได้กลิ่นอาหารก็วิ่งไปอ้วก อย่างกับคนท้อง”

คำถามของพี่ศักดิ์แม้จะถามด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยไม่ได้กดดันใคร แต่กลับทำให้พี่ตินอ้าปากด้วยความตกใจ รีบหันมามองหน้าผมก่อนจะหันไปมองหน้าพี่ศักดิ์อีกครั้ง

“อะไร ก็ ก็นัทไม่สบายไง ปวดท้อง อาหารเป็นพิษ”

อาการตอบแบบละล้าละลังของพี่ตินทำให้พี่ศักดิ์หัวเราะขึ้นมาในทันที อีกทั้งโรคที่ตอบมานั้นดันไม่ตรงกับที่ผมบอกไปก่อนหน้าเพราะเราไม่ได้เตรียมกันไว้ตั้งแต่แรก

“หึหึ ตกลงเป็นอะไรกันแน่วะนัท โรคกระเพาะหรืออาหารเป็นพิษ”

พี่ตินหันมามองหน้าผมด้วยสีหน้าไม่สู้ดี สายตาที่ส่งมาให้นั้นสื่อความหมายได้ว่าเขากำลังขอโทษที่ดันตอบไม่ตรงกับคำตอบของผม เห็นแล้วผมก็คิดได้ทันทีว่า ถ้าแกล้งต่อพี่ตินอาจจะถึงขั้นร้องไห้ออกมาได้

“เอาอย่างนี้ดีกว่านะครับบอส ในฐานะที่ผมผ่านประสบการณ์นี้มาก่อน ฟังก่อน...”

พี่ศักดิ์ยกมือขึ้นห้ามพี่ติน เมื่อพี่ตินกำลังจะเปิดปากพูด “เมียผมก็เป็นพวกเดียวกับไอ้นัทนี่แหละบอส”

“ฮะ?! หมายถึงที่ท้องได้น่ะเหรอ” พี่ศักดิ์พยักหน้าตอบยิ้ม ๆ

“ถูกต้องครับ ตอนนี้ลูกชายผมจะสี่ขวบแล้ว เรื่องนี้มันค่อนข้างยาว แต่ถ้าบอสสงสัยอะไรก็ปรึกษาผมได้นะครับ ในฐานะรุ่นพี่ ผมอาจจะพอช่วยอะไรได้บ้าง ถ้าต้องการอ่ะนะ”

และหลังจากนั้นเรื่องราวครอบครัวพี่ศักดิ์ก็ถูกเปิดเผยขึ้น แรก ๆ ผมก็นั่งฟังอย่างสนใจ แต่พอเริ่มนานขึ้น หนังตาผมก็เริ่มหนักมากขึ้น จนกระทั่งทุกสิ่งรอบตัวเงียบหายไป

 

ผมรู้สึกตัวตื่นอีกครั้ง เห็นพี่ตินนั่งทำงานที่โต๊ะตัวเองเงียบ ๆ ผมจึงละสายตาหันไปมองนาฬิกาบนผนังห้อง เลยได้รู้ตัวว่าเกือบสองชั่วโมงแล้วที่ผมเผลอหลับไป!

“อ้าว ค่อย ๆ ลุกสิครับ เดี๋ยวก็หน้ามืดหรอก”
พี่ตินรีบลุกมาหาผมด้วยท่าทีตกใจ

“พี่ทำไมไม่ปลุกผม! ป่านนี้คนอื่นคงได้หาว่าผมอู้งานแล้วสิ”

ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกหงุดหงิด ผมไม่น่าเผลอหลับไปเลย ให้ตายเถอะ คนที่ไม่หลับก็ดันไม่ยอมปลุกอีก คราวนี้ผมคงโดนมองว่าเป็นแฟนเจ้าของบริษัทแล้วจะทำอะไรก็ได้แน่ ๆ

“อ้าว ก็ศักดิ์บอกว่าคนท้องจะง่วงบ่อย พี่ก็เลยปล่อยให้นัทนอนพักไง ลูกเราจะได้แข็งแรง แล้วนี่อาการแพ้ดีขึ้นไหมครับ”

พี่ตินตอบกลับราวกลับเป็นเรื่องธรรมดา ยิ่งเพิ่มความหงุดหงิดให้แก่ผมเข้าไปอีก

“ไม่ต้องพูดเลย! ผมจะไปทำงานแล้ว”

ผมสะบัดมือพี่ตินออก ก่อนจะเดินออกมาจากห้องทำงานของเขาด้วยความหงุดหงิด โดนทักจากหลายคนก็ตอบกลับไปแค่ว่า ไม่ได้เป็นอะไร โชคดีที่ไม่มีใครกล้าเซ้าซี้ต่อ ยกเว้นพี่ศักดิ์ที่เลื่อนเก้าอี้มาที่โต๊ะผมทันทีที่นั่งลง ก่อนจะเท้าคางมองหน้าผมด้วยรอยยิ้มล้อเลียน

“อะไรพี่” ผมหันไปมองหน้าพี่ศักดิ์ ระหว่างเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อเช็กอีเมลจากลูกค้าที่ส่งงานไปให้เมื่อสองวันก่อน เผื่อมีต้องแก้ไขอะไรเพิ่มเติม

“อย่าหงุดหงิดดิวะ เดี๋ยวเนี่ย...ก็กลายเป็นเด็กเจ้าอารมณ์หรอก”

พี่ศักดิ์พูดขึ้นเสียงเบาพร้อมกับพยักพเยิดมาที่ท้องผม ทำให้ผมอดยกมือขึ้นลูบหน้าท้องตัวเองไม่ได้

“ก็พี่ตินไม่ยอมปลุกผมอ่ะ”

“เอ็งรู้ไหม ตอนเมียพี่เป็นแบบนี้นะเว้ย พี่บังคับให้ออกจากงานมาอยู่บ้านเฉย ๆ เลยนะ”

“โห แล้วเขาไม่โกรธแย่เหรอพี่ มันน่าเบื่อนะอยู่บ้านเฉย ๆ น่ะ” ผมถามกลับด้วยความตกใจ

“เอ็งต้องเข้าใจนะเว้ยนัท กรณีแบบนี้น่ะ มันไม่ได้เป็นเรื่องปกติ โอกาสที่จะเสียเขาไปมีสูงกว่าผู้หญิงมาก ยิ่งช่วงสามเดือนแรกยิ่งอันตราย เมียพี่เขาก็เข้าใจเลยยอมออกจากงาน และที่สำคัญเขาไม่ได้ดื้อเอาแต่ใจเหมือนเอ็งหรอก”

ผมยู่ปากด้วยความไม่พอใจเมื่อโดนกล่าวหาว่าดื้อและเอาแต่ใจ “ไม่ได้ดื้อสักหน่อย” ผมตอบกลับโดยไม่ได้หันไปมองหน้าพี่ศักดิ์ พร้อมกับลูบหน้าท้องตัวเองเบา ๆ

“เออ ไม่ดื้อหรอก แต่พี่บอกไว้เลยนะ ช่วงนี้เอ็งต้องทำอะไรระวัง ๆ อย่าหงุดหงิดหรืออารมณ์เสียให้มันบ่อยนัก แล้วที่สำคัญห้ามเครียดด้วย ตัวแม่เป็นยังไง เด็กก็จะเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน เข้าใจไหม แล้วเรื่องอาหารการกินก็ต้องระวังให้มาก อย่างที่บอก มันเป็นช่วงที่มีความเสี่ยงสูง”

“แต่ผมไม่อยากให้คนอื่นมองว่า พอเป็นแฟนกับเจ้าของบริษัทแล้วจะอู้งานได้ตามใจชอบนี่นา แถมพี่ตินก็อาจจะถูกมองว่ากำลังสปอยแฟนตัวเองด้วย”

ผมบอกพี่ศักดิ์เสียงเบาลง ด้วยความที่เริ่มรู้สึกผิดที่ไปทำท่าหงุดหงิดใส่คนที่หวังดีเข้า

“เฮ้อ เพราะแบบนี้ไง พี่ถึงได้ให้เมียออกจากงาน แล้วนี่ตอนออกมาได้ไปเหวี่ยงวีนอะไรบอสหรือเปล่า”

ผมสบตาพี่ศักดิ์ก่อนจะก้มลงมองหน้าท้องตัวเอง ด้วยความรู้สึกผิดที่เพิ่มขึ้น

“นั่นไง หึหึ ความจริงพี่เองแหละที่บอกให้บอสไม่ต้องปลุกเอ็ง เพราะพี่รู้ว่าคนแบบเนี่ย ร่างกายต้องการ
การพักผ่อนมากกว่าคนปกติ”

ผมยู่ปากทั้งขัดใจทั้งรู้สึกผิด ก่อนจะฟุบลงกับโต๊ะ พี่ศักดิ์นิสัยไม่ดียิ่งพูดยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดมากขึ้น

“ถ้ารู้สึกผิดก็โทรไปขอโทษเขาซะ เอ้อ เดี๋ยวตอนเย็นไปบ้านพี่นะ เผื่อเอ็งอยากได้คำปรึกษาจากเมียพี่”

พี่ศักดิ์พูดพร้อมกับยักคิ้วให้ ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้กลับไปที่โต๊ะทำงานตัวเอง      

 

สวัสดีครับ เสียงพี่ตินดังลอดมาจากปลายสาย ผมยังไม่ได้เอ่ยตอบแต่หันไปมองรอบตัวอีกครั้ง ก่อนจะยกมือขึ้นป้องปากเพราะใช้โทรศัพท์ภายในโทร. หาเขา

“ขอโทษนะ”

ผมเอ่ยไปเสียงเบา แต่อีกฝ่ายคงได้ยิน เพราะพอผมพูดจบเขาก็ส่งเสียงหัวเราะกลับมาตามสาย

น่ารักจัง พ่อจ๋าไม่...

“อย่าพูด! เอ่อ ผมหมายถึงตอนนี้เป็นสายภายใน มันเสี่ยงนะพี่” ผมกระซิบตอบกลับไป

โอเค งั้นเดี๋ยวพี่โทร. หาแล้วกัน

พอพี่ตินพูดจบ ครู่เดียวโทรศัพท์ผมก็สั่นขึ้นมาทันที ผมเลยวางสายโทรศัพท์ภายในลง และกดรับสายโทรศัพท์มือถือแทน

โอเคแล้วเนอะ คึคึ พี่ไม่โกรธนัทหรอกครับ แค่น้อยใจเท่านั้นแหละ คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วงแท้ ๆ ดันมาโดนว่าซะงั้น

“ก็ ผม ช่างมันเถอะ ต่อไปผมจะพยายามไปหงุดหงิดใส่พี่แล้วกัน”

ผมรู้สึกกระดากปากเกินกว่าที่จะบอกไปว่าเพราะอะไรผมถึงหงุดหงิดเวลาโดนพี่ตินเอาใจ เดี๋ยวเขาจะเข้าข้างตัวเองว่าผมเป็นห่วงอีก

ดีมาก กอไก่ล้านตัวเลย คิกคิก ว่าแต่ เที่ยงนี้อยากกินอะไรครับ เห็นเมื่อเช้าศักดิ์บอกว่าอ้วกหมดไส้หมดพุงเลย พูดไปก็รู้สึกผิด พี่ไม่ได้ดูแลนัทเลย เฮ้อ...

“เดี๋ยวผมลงไปกินกับพวกพี่ศักดิ์ตามปกตินั่นแหละ พี่ไม่ต้องห่วงหรอก” ผมตอบกลับตามที่ใจคิด

ได้ยังไงล่ะ นัทเป็นเมียพี่นะ ไม่ได้ ๆ เดี๋ยวเที่ยงนี้พี่ลงไปด้วยแล้วกัน เผื่อเกิดอะไรจะได้ทันท่วงที แล้วนัทก็ห้ามพี่ไม่ได้ด้วย

“อือ ๆ ตามใจแล้วกัน แต่ตอนนี้ผมจะทำงานแล้ว แค่นี้นะ”

เมื่อพี่ตินตอบกลับแล้วผมถึงได้กดวางสายโทรศัพท์ ก่อนจะเรียกสติตัวเองให้หันมาจดจ่อกับงานอีกครั้ง

 

นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวนะตัวเอง”

ผมใช้หางตาเหล่มองพี่ติน เมื่อได้ยินประโยคธรรมดาแต่น้ำเสียงบอกว่ากำลังล้อเลียนอยู่ ถ้าไม่ติดว่าเขากำลังขับรถอยู่ล่ะก็ ผมคงได้ปากล่องทิชชูใส่หน้าไปแล้ว ข้อหาทำให้ผมซึ่งกำลังอารมณ์ดีต้องอารมณ์เสียในพริบตา

“ไม่พูดก็ไม่ได้คิดว่าเป็นใบ้นะ”

ที่ผมอารมณ์ดีก็เพราะว่า เมื่อตอนเย็นเราสองคนไปบ้านพี่ศักดิ์มา ได้เจอกับภรรยาและลูกชายที่อยู่ในวัยกำลังซนของพี่ศักดิ์ เราคุยแลกเปลี่ยนความรู้กันหลายเรื่อง ที่แน่ ๆ ผมก็พอจะมีวิธีในการรับมือกับความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ที่จะเกิดในอนาคตได้มากขึ้น แต่ที่ทำให้ผมอดยิ้มไม่ได้คือความน่ารักของน้องแซม เด็กอะไรไม่รู้ช่างพูดเสียจริง เห็นแบบนั้นแล้วผมก็อดคิดถึงเจ้าตัวเล็กในท้องตัวเองไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่ที่จะหญิงหรือชาย ผมก็จะดูแลเขาให้ดีที่สุด

“ทีนี้ก็ได้คุณส้มเป็นที่ปรึกษาแล้วสินะ เห็นนัทยิ้มได้แบบนี้พี่ก็ค่อยเบาใจขึ้นมาหน่อย”

ผมนั่งฟังพี่ตินพูดเงียบ ๆ รู้ว่าเขาเป็นห่วงลูกมาก แต่บางทีความคิดคนเรามันห้ามกันยาก แล้วความต่างของกรณีผมกับพี่ตินกับคู่พี่ศักดิ์พี่ส้มคือความรัก ผมกับพี่ตินเราสองคนไม่ได้เริ่มต้นด้วยความรัก ยิ่งตัวผมเองที่เป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิงมาตลอด อยู่ ๆ กลับกลายมาเป็นคุณแม่ไปแบบนี้ มันเป็นเรื่องยากที่จะให้ยิ้มและยอมรับได้อย่างหน้าชื่นตาบาน

“พี่ติน พี่คิดว่าในอนาคตพี่จะรักผมได้จริง ๆ เหรอ”

“พี่ก็ตอบไม่ได้ แต่ตอนนี้พี่บอกได้แค่ว่า พี่กำลังเปิดใจให้นัท แล้วที่สำคัญ...พี่ก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อนัท เพื่อลูก และเพื่อครอบครัวของเราด้วย”

“ขอบคุณครับ แต่ถ้าวันไหนที่พี่รู้สึกว่าไม่ต้องการผมกับลูก...”

“ไม่เอาน่า อย่าพูดแบบนี้ เดี๋ยวบิบี๋ได้ยินจะเสียใจ”

พอได้ยินคำพูดพี่ตินผมก็อดอมยิ้มไม่ได้ แม้จะยังรู้สึกคลางแคลงใจอยู่บ้าง แต่ในใจลึกผมก็ยังแอบเชื่อว่าเขาจะทำอย่างที่พูดแน่นอน 

“วันนี้ไปนอนห้องพี่ไหม”

ผมหุบยิ้มแล้วหันไปมองหน้าคนถามในทันที “นอนได้ แต่พี่ต้องไม่นอนบนเตียง” ผมยื่นข้อเสนอกลับบ้าง

“ได้ยังไงกัน พี่ตั้งใจว่าวันนี้จะนอนคุยกับบิบี๋เสียหน่อย ลูกจะได้รู้ว่าตอนนี้แกมีทั้งพ่อและแม่ที่รอเจอหน้าในอีกแปดเดือนข้างหน้า”

“เหตุผลดีนะ แต่ผมไม่ให้นอนด้วยอยู่ดี เพราะลูกเพิ่งอายุแค่เดือนเดียว ยังไม่มีอวัยวะในการรับเสียงหรอก” ผมตอบกลับพร้อมกับยักคิ้วกวน ๆ กลับไปให้พี่ติน

“ใจร้าย เชอะ”

พอเห็นอาการตุ๊ดแตกของพี่ตินแล้ว ผมก็อดถอนหายใจด้วยความเอือมระอาไม่ได้

“พี่ติน ผมว่า ถ้าลูกคลอดแล้ว ผมจะให้ลูกเรียกพี่ว่าแม่ ให้เรียกผมว่าพ่อ เพราะผมรู้สึกว่าอาการของพี่มันชัดเจนมากจนผมกลัวลูกจะสับสนว่าทำไมพ่อแกถึงได้มีท่าทางเหมือนผู้หญิงแบบนี้ พี่ว่าดีไหม”

“อะไรนะ?! เรียกพี่ว่าแม่? โนเวย์! ไม่มีทางครับ ในเมื่อนัทเป็นคนอุ้มท้องนัทก็ต้องให้ลูกเรียกแม่สิถึงจะถูก”

“แล้วจะให้ลูกเห็นว่าแม่ของแกแมนกว่าคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อแกหรือไงเล่า?!” ผมเถียงกลับไป ก่อนที่พี่ตินจะพูดจบ

“นี่พี่จอดทำไม” ผมถามขึ้น เมื่อเห็นว่าพี่ตินเปิดไฟฉุกเฉินแล้วหมุนพวงมาลัยเข้าจอดริมถนน

“โอเค ไหน ๆ จะคุยแล้วเราก็มาตกลงกันเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องเป็นราวกันดีกว่า”

ผมไม่ได้เอ่ยตอบ แต่ก็ยกมือขึ้นกอดอกแล้วรอให้อีกฝ่ายพูดต่อ

“สรุปนะ พี่จะเป็นพ่อ ส่วนนัทเป็นแม่ อะ ๆ ฟังก่อน”

พี่ยกมือขึ้นห้ามเมื่อผมกำลังจะอ้าปากขึ้นพูด ผมเลยต้องหุบปากแล้วนั่งฟังต่อไป

“ด้วยเกียรติของเจ้าของบริษัท พี่ขอสัญญาว่าต่อไปพี่จะแมน จะไม่ทำกิริยาอาการที่อาจจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิดว่าพี่เป็นตุ๊ดหรือเป็นกระเทย แต่...นัทต้องย้ายไปอยู่กับพี่ เป็นการแลกเปลี่ยน โอเคไหม?”

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,211 ความคิดเห็น

  1. #1108 Mistyblack (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 00:56
    -กิริยาที่ทำน่ะ...แค่เล่นๆช่ะ?
    #1,108
    0
  2. #1101 Pawitvp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 02:33
    บอสเขาร้านนะคะน้องนัท5555
    #1,101
    0
  3. #1006 -BVR- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 08:35
    แกต้องการอะไรจากสังคม อยากรู้สสส
    #1,006
    0
  4. #985 Yumajiharu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:14
    อ้าว อิพี่ตินแอ็บแหง
    #985
    0
  5. #887 numwatchak (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 23:12
    นี่แอ็บแต๋วให้เหยื่อติดช้ะ?
    #887
    0
  6. #833 baekbow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:07
    เหยดดดด พี่จะแมนแล้วค่ะ ว่าแต่พี่แกก็เมะอยู่แล้ว ทำตัวเคะทำไม เหยื่อติดง่ายกว่าหรอ
    #833
    0
  7. #769 euriko (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 19:05
    55555%
    #769
    0
  8. #592 Noey_CHP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 12:36
    พี่ตินต้องแมนดิ สู้ๆ 55555 ถ้าพี่ตินแบบแมนๆคงหล่อมากแน่เลย ????
    #592
    0
  9. #357 June-2533 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 11:20
    เทยรักจริง เอ้าผิดงาน55555555555 อิอิ ฟินแลนด์ ~~~~
    #357
    0
  10. #342 Freegirl Aundy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 08:50
    เดี๋ยวๆ ที่ผ่านมานี่พี่ตินแอ๊บเป็นตุ๊ดหรอ?
    #342
    0
  11. #314 LasTDesinY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 08:48
    เอาแล้ว นัทจังตกลงไปเลย อยากเหนเจ้ตินแมนๆ
    #314
    0
  12. #253 kaiou (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 23:55
    สู้คะไรท์ ไม่ต้องซีเรียสเน้อ^^
    #253
    0
  13. #195 i-love-Yaoi~ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 13:17
    จะทำได้ปะ เนี่ยย
    #195
    0
  14. #176 ศะนะคะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 02:24
    น้านนนนน ร้ายกาจ
    #176
    0
  15. #147 A.Iliad (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 12:36
    พี่ตินจะแมนแล้วสินะ มันจะเป็นอย่างไรเนี่ย
    #147
    0
  16. #141 Mimild' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 19:08
    ฮ่าๆๆเฮียตินจะแมนแล้ววว
    #141
    0
  17. #140 ลิงน้อยสุดเอ๋อ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2557 / 22:55
    สู้ๆต่อไป รอติดตามจ้า
    #140
    0
  18. #139 naniAm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 20:42
    รอๆๆๆ๐ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #139
    0
  19. #138 naniAm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 20:41
    อยากท้องมั้ง อยากได้คนมาดูแล 555+ เป็นเอามากนะเรา สนุกดีค่ะ เนื้อเรื่องเข้าใจไม่อยาก เพราะเราก้อไม่เคยท้องเหมือนกัน ขอบคุณสำหรับเนื้อหาดีๆอ่านแล้วฟินคร้า
    #138
    0
  20. #137 Priapus (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 17:15
    โอยยยย พึ่งเคยอ่าน ชอบบบบบ 5555555 พีตินจะแมนแล้วสินะ 5555555
    #137
    0
  21. #136 Ploy TZ Zaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 12:46
    น่ารักอ่ะครอบครัวนี้ๆๆ ><
    #136
    0
  22. วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 12:03
    สนุกกกกก สู้ๆต่อไปนะค่ะ ><
    #135
    0
  23. #134 Nest (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 10:22
    มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนสินะ555
    #134
    0
  24. #133 Monalism (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 09:44
    พี่ตินสู้ๆ ไรท์สู้ๆ นะคะ
    #133
    0
  25. #132 peepeem (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 08:28
    พี่ตินจะแมนแล้ว
    #132
    0