Daddy & Mummy คุณพ่อนะคะ! (Yaoi) (E-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 23 : Daddy & Mummy No. 23 Retaliate? (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,701
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    21 ส.ค. 59


Daddy & Mummy No. 23 Retaliate?

 

 

ที่หลายคนพูดเอาไว้ว่า เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็ว ผมเชื่อแล้วว่าเป็นความจริง ผมกับพี่ตินนั่งเครื่องบินรอบบ่ายวันอาทิตย์กลับกรุงเทพฯ กลับถึงคอนโดบ่ายแก่ ๆ พร้อมของฝากทั้งขนมฝีมือแม่ผม และของดีเมืองอุบลฯ ไปฝากคนที่บริษัท

มื้อเย็นเราสองคนลงมารับประทานที่ร้านใต้คอนโด เนื่องจากในตู้เย็นไม่มีของสดสำหรับทำอาหารเลย และถ้าจะต้องขับรถออกไปอีก ผมก็ขี้เกียจเกินกว่าจะต้องทำอย่างนั้น สุดท้ายเลยจบลงที่ร้านใต้คอนโด

ระหว่างมื้ออาหารพี่ตินก็ยังคอยบริการตักกับข้าวใส่จานผมเหมือนเคย โดยไม่ได้สนใจเลยว่าจะมีสายตาหลายคู่มองมาด้วยความสนใจ และผมเองก็เหมือนจะเริ่มซึมซับความไม่สนใจโลกจากพี่ตินมาบ้าง เลยไม่ค่อยใส่ใจว่าใครจะมองเราสองคนอย่างไร

เมื่ออิ่มแล้ว ผมกับพี่ตินก็เดินจูงมือกันไปนั่งเล่นในสวนหย่อมเล็ก ๆ ของคอนโด มีเวลาให้อาหารที่รับประทานเข้าไปได้ย่อยบ้าง

“ตอนนี้บิบี๋ก็เดือนที่สี่ อีกไม่กี่สัปดาห์ก็เข้าเดือนที่ห้าแล้วเนอะ” พี่ตินหันมาพูดกับผมยิ้ม ๆ ก่อนจะจับมือผมไปกุมมือไว้

“อืม ผมรู้สึกถึงน้ำหนักตัวของลูกเหมือนกัน เข้าใจเลยว่าตอนแม่ท้องนั้นแม่ลำบากแค่ไหน”

ผมเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นลูบหน้าท้องตัวเองเบา ๆ ยอมรับว่าช่วงแรกที่รู้ว่ามีเขาอยู่ในนี้ก็อดกังวลและเครียดไม่ได้ แต่ตอนนี้ความรู้สึกเหล่านั้นถูกแทนด้วยความอิ่มเอิบในใจ ลูกทำให้ผมมีความสุขมากขึ้น

“เอ๊ะ”

มือผมที่กำลังลูบหน้าท้องของตัวเองต้องหยุดมือ ก่อนจะรับรู้ได้ถึงความเคลื่อนไหวใต้ฝ่ามือตัวเอง ความรู้สึกอุ่นวาบไปทั่วทั้งร่าง

“อะไรครับนัท”

ผมหันไปมองหน้าพี่ติน ก่อนจะคว้ามือเขามาสัมผัสหน้าท้องตัวเองตรงจุดที่ผมรับรู้ว่ามีการเคลื่อนไหว พอสัมผัสแล้วพี่ตินถึงกับยิ้มจนตาปิด

“ลูกพ่อ...” พี่ตินเอ่ยออกมาราวกับคนละเมอ “พี่ไม่อยากจะเชื่อเลย บิบี๋ดิ้นแล้ว” พูดจบพี่ตินก็ดึงผมเข้ากอด ก่อนจะจบแก้มผมดังจ๊วบ ด้วยความประเจิดประเจ้อ ผมเลยตีไหล่เขาเป็นการเตือนว่าตอนนี้เราอยู่ในที่สาธารณะ

“พอเลยพี่ติน อย่ามาทำรุ่มร่ามแถวนี้” ผมเอ่ยเตือนพร้อมกับใช้สองมือดันหน้าพี่ตินที่ทำท่าจะเข้ามาจูบผมอีกรอบ

“ก็พี่ดีใจนี่นา สงสัยบิบี๋ดีใจที่เราสองคนคืนดีกันแล้วแน่เลย เอ้ย วันนี้ลูกดิ้นครั้งแรกพี่ต้องจดบันทึกไว้ ปะเราขึ้นห้องกันเถอะ”

ผมได้แต่ส่ายหน้ากับอาการเห่อของว่าที่คุณพ่อไม่ได้ แต่ในใจกลับรู้สึกความสุขอย่างบอกไม่ถูกเพราะอย่างน้อย อาการตื่นเต้นของพี่ตินก็ทำให้ผมมั่นใจในตัวเขาเพิ่มขึ้น มั่นใจว่าเขาจะดูและรักลูกของเราได้อย่างที่เคยบอกผมไว้ก่อนหน้านี้

ผมเดินตามแรงจูงของพี่ตินกลับขึ้นห้อง ระหว่างทางเราทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน จะมีเพียงแค่รอยยิ้มและสายตาที่เรามองสบตาอย่างรู้กัน

 

 

เช้าวันจันทร์ ผมกับพี่ตินก็ออกไปทำงานปกติ เมื่อเดินเข้าไปข้างใน หลายคนที่มาทำงานแล้วต่างส่งเสียงทักทายผมราวกับไม่ได้เจอกันมาเป็นเดือน หลายคนวิ่งเข้ามารุมมาตุ้มช่วยถือถุงของฝาก แต่ยังไม่ค่อยมีใครกล้าถามอะไรมากนักเพราะพี่ตินยังไม่ได้เดินเข้าห้องทำงาน

“นี่เป็นขนมที่แม่ทำ ส่วนถุงนี้ของฝากจากอุบลฯ ครับ” ผมเอ่ยพร้อมกับขยับถุงให้รู้ว่าถุงไหนเป็นอะไร

วางของฝากบนโต๊ะกลางแล้ว ผมก็เดินมาที่โต๊ะตัวเอง ส่วนพี่ตินก็แยกไปห้องทำงานตัวเอง แน่นอนว่าหลายคนวิ่งกลับมารุมผมที่โต๊ะอีกครั้ง นำทีมโดยพี่ศักดิ์และพี่ก้อง

“คืนดีกันแล้วดิ มาด้วยกันแบบนี้” พี่ก้องแซว

“นั่นดิ กิ๊กยังจำวันนั้นที่พี่นัทลาบ่ายได้นะ บอสกลับมาที่ออฟฟิศ หน้าตานี่แทบจะกินหัวทุกคน ใครก็เข้าหน้าไม่ติดสักคน” น้องกิ๊กพูดพร้อมกับทำสีหน้าเกรงกลัว

“ใช่ มาถึงก็บอกให้พี่เอาแฟ้มประวัตินัทไปให้ พอได้แล้วก็ปิดห้องเงียบ พวกเราถึงได้พักหายใจหายคอกัน สาบานว่าตั้งแต่ทำงานที่นี่มา พี่เพิ่งเคยเห็นบอสสติแตก” พี่ลักษณ์เอ่ยสมทบด้วยสีหน้าจริงจัง

“ยังไงผมก็ขอโทษทุกคนนะครับที่ทำให้เป็นห่วงแล้วก็พลอยโดนหางเลขจากพี่ตินไปด้วย” ผมเอ่ยขอโทษทุกคนจากใจจริง เพราะส่วนหนึ่งที่ทำให้พี่ตินอารมณ์ไม่นั้นก็เพราะผมทำอะไรโดยไม่ถามไถ่ให้เข้าใจกันก่อน

“พี่ว่าตอนนี้เข้าใจกันแล้วก็ดีแล้วล่ะ” พี่ศักดิ์พูดพร้อมกับตบไหล่ผมเบา ๆ

“อะแฮ่ม! ทำงานครับ”

เสียงพี่ตินดังแทรกขึ้นมา ทำให้คนที่เดินมารุมล้อมโต๊ะผมต่างรีบแยกย้ายกันไปแทบจะทันที ผมได้แต่มองตามทุกคนยิ้ม ๆ ก่อนจะหันไปสบตาพี่ตินที่เดินมาหยุดข้างเก้าอี้ผม

“พี่ตินมีอะไรหรือเปล่าครับ” ผมเอ่ยถามเพราะเห็นเจ้าตัวยืนนิ่งไม่พูดไม่จา

“เปล่าครับ พี่แค่...” พี่ตินหยุดพูด ก่อนจะก้มหน้าลงมาให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกับหน้าผม “อยากทักทายบิบี๋ก่อนจะต้องเคลียร์แฟ้มงานสิบกว่าแฟ้มที่กองอยู่บนโต๊ะทำงาน” พูดจบพี่ตินก็ยกมือขึ้นลูบหน้าท้องผมเบา ๆ ก่อนจะขยับหน้าจนปลายจมูกโด่งของเขาลากผ่านแก้มผมอย่างแผ่วเบา ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เมื่อผมรู้สึกตัวว่าโดนแอบหอมแก้ม เจ้าตัวเขาก็เดินไปไกลแล้ว

 

 

ช่วงพักเที่ยง พี่ตินต้องเร่งเคลียร์งานเลยให้แม่บ้านซื้ออาหารขึ้นมารับประทานข้างบน กลายเป็นว่าผมก็โดนลากให้มานั่งรับประทานมื้อเที่ยงกับเขาด้วย

“ฮ้า อิ่มจังเลย”

ผมเอ่ยขึ้นพร้อมกับเอนหลังพิงโซฟาพร้อมกับลูบท้องตัวเองไปด้วย นั่งมองพี่ตินกำลังกวาดเศษอาหารที่เหลือลงถุงขยะด้วยสีหน้าตั้งใจ

“อุ้ย ลูกดิ้นอีกแล้วพี่ติน สงสัยจะบอกว่าอิ่มแล้ว”

พอผมบอกว่าลูกดิ้น พี่ตินรีบผละจากสิ่งที่ทำอยู่มานั่งข้าง ๆ ก่อนจะแนบหูกับหน้าท้องผม

“บิบี๋ลูกพ่ออิ่มแล้วเหรอครับ หนูชอบกับข้าวที่พ่อเลือกใช่ไหมครับ อ้าว เงียบ โถ่ บิบี๋ยังไม่ตอบพ่อเลยนะครับว่าชอบกับข้าวมื้อนี้หรือเปล่า”

ผมถึงกับปล่อยก๊ากออกมา เมื่อลูกหยุดดิ้น “ลูกหยุดดิ้นเป็นคำตอบว่าไม่ชอบต่างหากล่ะ” ผมบอกพี่ตอนอย่างต้องการแกล้งเขา

“เชอะ ไม่ชอบเล้ย กินเกือบหมดทุกอย่างเนี่ย”

ผมได้แต่อมยิ้มกับอาการประชดประชันเล็ก ๆ ของพี่ติน ก่อนเจ้าตัวจะเก็บจานและถุงขยะขึ้นมาถือไว้ แล้วนำไปเก็บที่ห้องครัว ผมนั่งลูบท้องตัวเองไปเพลิน ๆ รอให้อาหารที่รับประทานเข้าไปย่อย จนพี่ตินเดินกลับมา

“เมื่อคืนพี่ไปอ่านเรื่องลูกดิ้นมา เขาบอกว่าช่วงท้องแก่เราจะต้องนับลูกดิ้นด้วย เพราะช่วยให้เรารู้สภาวะแทรกซ้อนหรือความผิดปกติของลูกได้ หลังจากนี้ไป พี่อยากให้นัทลดการทำงานลง ทำงานได้แต่ไม่ต้องเครียดกับมันมาก ถ้ารู้สึกแปลก ๆ ยังไงก็ให้รีบบอกพี่นะ อย่าคิดไปเองว่าไม่มีอะไร โอเคไหม”

น้ำเสียงและสีหน้าจริงจังของพี่ตินทำให้ผมต้องพยักหน้าตอบตกลงอย่างไม่มีข้อแม้ เพราะรู้ดีว่าเขาเป็นห่วง

“นัดตรวจที่จะถึงนี้คุณหมอบอกว่าจะอัลตราซาวด์ด้วยนี่เนอะ ถ้าโชคดีเราอาจจะได้รู้ว่าบิบี๋เป็นตาหนูหรือยัยหนู”

ผมได้แต่ยิ้มตอบให้พี่ติน ทุกคำพูดของเขาแสดงถึงความห่วงใยและใส่ใจในทุกรายละเอียดของผมกับลูก มันทำให้หัวใจผมพองโตจนคับอกไปหมด

เรานั่งคุยเล่นกันต่อจนกระทั่งใกล้บ่ายโมง ผมถึงได้บอกให้พี่ตินไปทำงานต่อ ส่วนตัวเองออกเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว เพื่อทำงานต่อช่วงบ่าย

“นัท ๆ มานี่ ๆ”

ระหว่างที่ผมกำลังจะเดินกลับโต๊ะตัวเอง พี่แอนรีบยกมือขึ้นกวักเรียก ผมเลยต้องเดินมาหาพี่แอนแทน

 “ความจริงพี่ก็ไม่อยากยุ่งนะ แต่คุณโอมเขามาหาบอสอีกแล้ว”

คำบอกเล่าของพี่แอนทำให้ผมเริ่มลังเลว่าจะกลับโต๊ะหรือจะเข้าไปดูสถานการณ์ในห้องพี่ตินดี ระหว่างที่ลังเลอยู่นั้น เสียงโครมครามในห้องพี่ตินก็ดังขึ้น ผมเลยตัดสินใจเดินไปที่ห้องทำงานพี่ติน และภาพที่เห็นเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปคือ พี่ตินชกหน้าพี่โอมจนลงไปนั่งกองกับพื้น

“พี่ติน!

ผมรีบร้องห้ามไว้เมื่อพี่ตินทำท่าจะเข้าไปต่อยพี่โอม ทั้งคู่หันมามองผมเป็นจุดเดียว ผมรีบเดินเข้ามาในห้องโดยไม่ลืมปิดประตูป้องกันสายตาคนอื่นข้างนอก

“ไงครับนัท สบายดีนะ”

ท่าทางไม่ยี่หระของพี่โอมทำให้ผมเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาบ้าง แต่ก็พยายามข่มเอาไว้

“สบายดีครับ วันนี้พี่โอมจะมาดูงานหรือเปล่าครับ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็เชิญที่ห้องประชุมเลยแล้วกัน...”

“นัทไม่จำเป็นต้องไปพูดดีกับมัน” พี่ตินเอ่ยแทรกขึ้นเสียงเข้ม “มึงก็เหมือนกันไอ้โอม เสียแรงที่กูคิดว่ามึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่งของกู ไอ้คลิปเสียงบ้าบอที่มึงเอาให้นัทฟัง มึงเอามาจากไหน กูพูดเมื่อไหร่ แน่จริงมึงพูดมาให้หมด”

ความเข้มของน้ำเสียงพี่ตินแม้จะไม่ได้เอ่ยเสียงดังแต่ก็บ่งบอกอารมณ์ของเจ้าตัวได้อย่างดี

“ใช่ กูโกหก คลิปนั่นมึงพูดกับกูจริง แต่มึงบอกรักไอ้เด็กนี่ ทั้งที่กูรักมึงมาตั้งนานแล้ว แต่มึงก็ไม่เคยจะมองเห็นกูเลย”

พี่โอมพูดพร้อมกับมองมาที่ผมด้วยสายตาเคียดแค้น ทั้งที่ผมไม่เคยทำอะไรเขาด้วยซ้ำ

“ความรู้สึกของคนเรามันห้ามกันไม่ได้ เรื่องของหัวใจไม่มีใครผิดใครถูก และเราก็ไม่สามารถบังคับกะเกณฑ์หัวใจใครได้ ต่อให้วันนี้ไม่มีนัทอยู่ตรงนี้ กูก็ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อมึงได้” พี่ตินเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

“เด็กคนนี้มันมีดีอะไร กูต่างหากที่จะทำให้บริษัทมึงก้าวหน้า กูสามารถโฆษณาสร้างชื่อเสียงทำให้คนอยากมาจ้างงานที่นี่มากขึ้นได้ แต่...”

“เพราะกูรักนัทไง! กูไม่สนว่ามึงจะดังหรือจะเอาไปโฆษณาให้คนทั้งโลกฟังได้แค่ไหน กูสนแค่ความรู้สึกของนัท ส่วนเรื่องบริษัทแค่เป็นอยู่ทุกวันนี้กูก็ดีใจแล้ว เพราะกูเริ่มจากศูนย์จากที่ไม่มีอะไรเลย ต่อให้คนทั้งโลกหันหลังให้กู กูก็ไม่แคร์!

พี่ตินพูดพร้อมกับเดินมาโอบไหล่ผมไว้ ถ้าหากผมจะบอกว่าตอนนี้ผมดีใจจนอยากจะกอดพี่ตินแน่น ๆ ให้สมกับความรู้สึกที่เขามีต่อผมคงจะไม่ผิด คำพูดของพี่ตินเหมือนแสงอาทิตย์ที่สาดส่องมาให้ความอบอุ่นหลังจากที่เหน็บหนาวจากเมฆหมอกแห่งความไม่แน่ใจมานาน

“กู กูจะยกเลิกสัญญางาน!

“เอาเลย! อยากยกเลิกก็แล้วแต่เลย แค่งานมึงคนเดียวไม่ทำให้บริษัทกูล่มจมหรอก แล้วถ้าหลังจากนี้ไป มึงยังไม่หยุดอีกล่ะก็ มึงได้เห็นดีกับกูแน่!

พี่ตินพูดพร้อมกับยกมือชี้หน้าคาดโทษพี่โอมไว้ ส่วนคนโดนชี้หน้าก็ดูจะตกใจไม่น้อย แต่เพียงครู่เดียวสายตาที่เขามองมาก็กลายเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น จนผมเองก็อดกลัวแทนพี่ตินไม่ได้ กลัวว่าเขาจะไม่ยอมจบง่ายๆ

“หึ! ระวังไว้แล้วกัน ระวังโดนเด็กสวมเขาเหมือนคราวที่แล้วล่ะ” พี่โอมเอ่ยทิ้งท้ายก่อเดินออกจากห้องไป

เมื่อประตูปิดลง ทุกอย่างก็เขาสู่ความเงียบ พี่ตินยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองเบา ๆ บ่งบอกความเครียด ผมไม่รู้จะช่วยอย่างไร เลยได้แต่ยกแขนขึ้นกอดพี่ตินเอาไว้โดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป

“ขอบคุณครับ” พี่ตินเอ่ยเสียงเบาพร้อมกับยกมือขึ้นกอดตอบ





พายุเข้าแน่ๆ 5555

ลงนิยายสองวันติดเลย


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,211 ความคิดเห็น

  1. #1128 เจิ้งซุนยอน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 14:03
    มาถึงตอนนี้ รู้สึกว่าความสาวของตินหายไปแล้ว สรุปคือ แมนแล้วค่าาาา ><
    #1,128
    0
  2. #974 nun__nutty (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 21:16
    แงงงงงงง พี่ตินทำไมพี่ตินกลายเป็นคนน่าสงสารที่สุด
    #974
    0
  3. #855 baekbow (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 13:11
    คนเขาไม่รักก็ยอมรับดิ จะดันทุรังทำไม
    #855
    0
  4. #778 Som O Usanee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 01:11
    นังนี่มันต้องคิดลอบกัดอีกแน่ค่ะหัวหน้า หัวหน้าต้องระวังไว้นะคะ
    #778
    0
  5. #777 gracieji (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 19:03
    ช่วงที่รอก็อ่านวนไปค่ะ 55
    #777
    0
  6. #776 euriko (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 01:06
    โอมมันร้ายมากเลยค่ะพี่ตา
    #776
    0
  7. #772 Nest (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 23:24
    อูยยยยยนางมาแรง
    #772
    0
  8. #763 Beebeewondercream (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 23:07
    โอมน่าจะไม่หยุดแค่นี้แน่ๆอ่ะ แต่บ้านเราฝนตกหนักจริงๆนะคะไรท์55555
    #763
    0
  9. #762 pudsar (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 22:17
    คือคิดว่าตัวเองดีเลิศขนาดไหนถึงมั่นหน้ามาทำแบบนี้ได้ งงมาก นัทกับพี่ตินสู้ๆนะเหวยย
    #762
    0
  10. #761 PuiPui--r (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:26
    คือสารเลว เขาไม่รัก ทำเลว เขาจับได้ หน้าด้านไม่สำนึก ยังมีหน้ามาแค้น สาธุขอให้กรรมตามสนอง นิสัยชั่วแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่ดังละ
    #761
    0
  11. #760 Hiso Nes (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 20:43
    นิยายอัพปุ๊ป ฝนเทปั๊ปเลยไรต์
    #760
    0
  12. #759 jitnakpleng (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 20:32
    ตอนนี้รุสึกพี่ตินหล่อฝุดๆ
    #759
    0
  13. #758 Devilnatt Sri (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 18:28
    พี่ติน สู้ๆๆดีใจแทนนัด พี่ติดชัดเจนมาก
    #758
    0
  14. #757 ผู้หญิงที่มีหัวใจ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 17:09
    จุฟฟฟ ไรท์ เบาๆๆ
    #757
    0
  15. #756 bassjeedjad (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 16:53
    อิโอมนี่โรคจิตป่ะวะ
    #756
    0
  16. #755 >haruhi (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 16:41
    คือเค้าไม่รักแล้วทำเลวให้เค้าจับได้ แทนที่จะละอายแล้วยังมาโกรธแค้นอะไรอีก
    ไม่เข้าใจตรรกะของอิพี่โอมเลยจริงๆ
    #755
    0
  17. #754 THIP02112528 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 16:41
    ลงทุกๆวันก้ดีนะค่ะไรต
    #754
    0
  18. #753 โหล่วโล้ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 16:18
    โอ้ พี่โอมอาฆาตขนาดนี้ จะทำลายบริษัทพี่ตินไหมเนี่ย
    #753
    0
  19. #752 taddaw2941 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 14:05
    รีบๆมาละก็รีบๆไปนะ-พี่โอม...
    #752
    0
  20. #751 Nest (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 13:45
    รอโอมมาละะะ
    #751
    0
  21. #750 jitnakpleng (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 10:24
    ตบเลยๆๆๆๆๆ ทีมนัทติน
    #750
    0
  22. #749 bassjeedjad (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:44
    เดี๋ยวเราได้รู้กันค่ะพี่โอม
    #749
    0
  23. #748 >haruhi (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 01:23
    นัทหายไปนี่ทำพี่ตินสติแตกท่าทางจะเป็นเอามากนะเนี่ย ส่วนอิพี่โอม หึหึ เดี๋ยวรู้กัน
    #748
    0
  24. #747 Sweetmp Shoping (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 23:00
    รอตบโอมมมมม
    #747
    0
  25. #746 ฝนแจ้แพ้แครอท (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 21:40
    พี่โอม-งงง เตรียมเปลือกทุเรียน
    #746
    0