Daddy & Mummy คุณพ่อนะคะ! (Yaoi) (E-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 2 : Daddy&Mummy No. 2 Lamb or Wolf - New Update

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    8 มี.ค. 60




Chapter 2: Lamb or Wolf

 

 

“ฮ้า จุ๊บ ขอบคุณที่ช่วยพี่นะครับ”

ผมอยากจะหันไปข่วนหน้าตุ๊ดแอ็บแบ๊วข้าง ๆ แต่เนื่องสภาวะร่างกายในตอนนี้ไม่เอื้ออำนวย รู้สึกเหมือนร่างกายถูกเข้าเฝือกทั้งตัว ขยับตัวนิดหน่อยก็เหมือนร่างจะแตกสลายเสียให้ได้

“อย่ามายุ่ง!” ในเมื่อผมใช้กำลังไม่ได้ก็ใช้เสียงตวาดเข้าข่มแล้วกัน แต่คิดว่าไม่น่าจะได้ผลนัก

“คิกคิก น่ากลัวจัง โฮ...จะหกโมงเช้าแล้วอ่ะ ไปเถอะ ไปล้างตัวจะได้นอนกันสักที”

พี่ตินพูดจบก็ลุกขึ้นยืนข้างเตียงก่อนจะโน้มตัวลงมาเพื่อ...อุ้มผม!

“โอ๊ย! มันเจ็บนะโว้ย” ผมโวยวายด้วยความหงุดหงิด แม้จะถูกอุ้มแต่ก็ยังรู้สึกปวดระบมอยู่ดี

“ชูว ถ้าเดินเองเจ็บกว่านี้อีกนะจะบอกให้ อ้า!...”

พี่ตินส่งเสียงร้องออกมา เมื่อโดนผมหยิกหัวนมด้วยความโมโห พูดเหมือนกับว่าที่สภาพผมเป็นแบบนี้เขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ ทั้งที่ต้นเหตุมาจากตัวเขาทั้งหมด

“ไรอ่ะตัวเอง หยิกหัวนมแบบนี้ต้องการอะไรจ๊ะ โอ๊ย!”

ด้วยความปากดีของเขา เลยโดนผมฟาดไหล่อีกที ทำให้เจ้าตัวรีบวางผมลงบนอ่างอาบน้ำทันที

“เดี๋ยวแช่น้ำอุ่นสักพักแล้วกันจะได้หายปวดเมื่อย”

พี่ตินพูดเองเออเองเสร็จสรรพ ผมจะทำอะไรได้ล่ะ แค่ขยับตัวยังยากเลย ระหว่างเปิดน้ำ พี่ตินก็ก้าวลงมานั่งในอ่างฝั่งตรงข้าม ทำให้ผมต้องรีบยกมือขึ้นปิดส่วนหน้าของตัวเองไว้และหันหน้าหนีภาพอุจาดตาของคนตรงข้าม

“อ้ะ! ซีด...”

ด้วยความที่เป็นน้ำไม่ว่าจะร้อนหรือเย็น พอสัมผัสเข้ากับส่วนด้านหลังของผมก็รู้สึกแสบขึ้นมาทันที ทั้งเจ็บและแสบจนน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาโดยที่ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองมากนักว่ามันเจ็บจนน้ำตาไหลเลยหรืออย่างไร

“เป็นอะไรครับ แสบเหรอ พี่ขอโทษนะ ขอพี่ดูหน่อยเผื่อเป็นแผล”

และคำตอบของผมคือ ฝ่าเท้าถีบเข้าที่ท้องขณะพี่ตินขยับตัวเข้ามา แต่ผลที่ได้กลับมาคือ ผมทั้งเจ็บและแสบกว่าเดิม

“ฮ่าๆ จะทำร้ายเค้าแต่เจ็บเอง”

ผมมองหน้าพี่ตินด้วยสายตาไม่พอใจ เมื่อถูกล้อเลียน แล้วก็รีบยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาตัวเอง โดยทำให้เหมือนเป็นการลูบหน้าเท่านั้น

“หุบปากเลยนะ!” ผมตวาดออกไปด้วยความโมโห

“ครับ ๆ แต่ยังไงไอ้ที่ค้างอยู่ในนั้นก็ต้องเอาออกนะ” พี่ตินชี้ลงด้านล่างที่น้ำเริ่มเอ่อขึ้นมาถึงเอวผมแล้ว

“เพราะใครกันล่ะ! ที่ผมต้องเป็นแบบนี้มันเพราะใครกัน!”

เมื่อได้ตะโกนใส่หน้าเขา น้ำตาผมก็ยิ่งไหลออกมา รู้สึกทั้งสมเพชทั้งเกลียดตัวเองในตอนนี้นัก ถ้าผมจะสู้ให้ถึงที่สุดก็คิดว่าทำได้ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไร ปล่อยให้เขาเอาเปรียบอยู่ได้

“ไม่เอาน่า อยู่นิ่ง ๆ เดี๋ยวพี่เอาออกให้”

สภาพร่างกายกึ่งพิการอย่างผมจะไปสู้แรงตุ๊ดยักษ์ได้อย่างไร ได้แต่พยายามไม่ส่งเสียงแปลกประหลาดออกไประหว่างพี่ตินทำความสะอาดให้ ขณะที่น้ำตายังคงไหลลงอาบแก้มทั้งสองข้าง แต่ผมก็รีบยกมือเปียกน้ำในอ่างขึ้นลูบหน้าตัวเอง

“ความจริงนัทก็น่ารักนะ ไม่มีแฟนบ้างเหรอครับ”

ถึงแม้จะทำความสะอาดเสร็จแล้ว แต่พี่ตินก็ไม่ยอมถอยออกไป

“ยุ่ง! ถอยออกไปเลยนะ” ผมยกมือผลักอกพี่ตินให้ขยับออกไป แต่อีกฝ่ายกลับจับแขนผมไว้

“ปล่อย!”

“หึหึ ยิ่งโมโหยิ่งน่ารัก แต่ทำไมตาแดง ๆ นี่นัทร้องไห้เหรอ?!”

“บ้า! ไม่ได้ร้อง แค่น้ำมันเข้าตาเฉย ๆ”

ผมพยายามดึงแขนตัวเองกลับมา แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายยังไม่ยอมปล่อย จนเป็นผมเองที่ต้องหยุดเพราะการขยับจะมีผลให้สะเทือนไปทั้งร่างกาย

“พี่ขอโทษที่ทำให้นัทเป็นแบบนี้ แต่พี่ก็พร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่าง เรามาลองคบกันดูก่อนก็ได้นะ”

เมื่อได้ยินคำพูดพี่ติน น้ำตาที่ไหลอยู่แล้วก็ไหลมากขึ้น จนผมต้องยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้ ทำไมถึงต้องเป็นผมที่มาโดนเขาทำอะไรแบบนี้ด้วย เป็นคำถามที่ผุดขึ้นมาในใจตอนนี้

“นะนัท เรามาคบกันเถอะ อย่าร้องเลย พี่ใจคอไม่ดีที่เห็นนัทเป็นแบบนี้”

พี่ตินพูดพร้อมกับดึงผมเข้าไปกอด แต่ผมก็พยายามขืนตัวไว้ และส่ายหน้าปฏิเสธสิ่งที่เขาเสนอมา มันจะเป็นไปได้อย่างไร ถึงแม้ผมจะไม่เคยคบผู้หญิงจนถึงขั้นมีอะไรกัน แต่ผมก็ได้รู้สึกชอบผู้ชายเหมือนกัน

“โอเค ๆ พี่ให้สิทธิ์นัทเลือกทุกอย่างเลย พี่จะไม่บังคับ แต่นี่ก็จะเช้าแล้ว เรารีบอาบรีบไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวพี่อาบน้ำให้นะ หยุดร้องไห้ก่อนเร็วคนดี”

พูดจบพี่ตินก็ลุกออกไปจากอ่าง ส่วนผมก็พยายามสงบจิตสงบใจ และบอกตัวเองว่าเรื่องมันเกิดมาแล้ว และผ่านไปแล้ว ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้อีก จะร้องไห้ไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา และเมื่อสงบใจได้แล้วผมก็นั่งนิ่งให้เขาจัดการให้

“โอ๊ย แสบตา” ผมส่งเสียงโวยวายเมื่อแชมพูไหลเข้าตา

“อ้ะ น้ำ ๆ”

“อื้อ...พะ พอ!”

ผมปัดป่ายมือเพื่อป้องกันสายน้ำที่ยังพุ่งเข้าหาใบหน้าผมอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งเขาเลิกฉีดน้ำใส่หน้า ผมยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองก่อนจะมองหน้าพี่ตินด้วยความไม่พอใจ

“แหะๆ เค้าขอโทษค้าบ...”

“พอแล้ว จะทำเอง! ถอยไป” ผมดึงฝักบัวในมือพี่ตินมาล้างแชมพูบนหัวตัวเองจนแน่ใจว่าออกหมดแล้ว ถึงฉีดล้างตัวตัวเอง

“อ้าก...”

และด้วยความหมั่นไส้ ผมเลยยกฝักบัวฉีดใส่หน้าพี่ตินที่นั่งอยู่ข้างอ่างเป็นการเอาคืนบ้าง

“หึ สมน้ำหน้า เอ้า! เอาไปเก็บ ไปเอาผ้าเช็ดตัวมาให้ด้วย”

พี่ตินจับฝักบัวไปพาดไว้กับขอบอ่าง ก่อนจะพยุงผมลุกขึ้น ซึ่งผมก็ไม่มีปัญญายืนเองเลยต้องเกาะไหล่เขาไว้ จากนั้นเขาก็คว้าฝักบัวมาล้างตัวให้ผมอีกรอบ ก่อนจะอุ้มผมออกมาข้างนอก

“ไม่เอานะ ที่นอนมันจะเปียก” ผมรีบพูดดักไว้เมื่อพี่ตินอุ้มเดินมาที่เตียง

“โอเค งั้นไปเช็ดตัวกันก่อน” คราวนี้เขาอุ้มผมเดินมาที่ตู้เสื้อผ้าแทน

“เช็ดเองได้!” ผมพยายามดึงผ้าเช็ดตัวจากมือพี่ตินมาเช็ดเอง

“เช็ดได้ไง แค่ยืนก็จะไม่ไหวแล้ว พี่เช็ดให้นี่แหละ”

แล้วผมก็แพ้ไปตามเคย เลยปล่อยให้เขาทำไป

“นอนที่นี่แหละ แต่หกโมงกว่าแล้ว หรือจะไปนอนที่ห้องตัวเอง”

ผมก้มมองชุดนอนพี่ตินที่ผมสวมอยู่ ถ้าไปสภาพนี้เพื่อนผมคงได้สงสัยแน่ ๆ

“นอนนี่แหละ เดี๋ยวไปนอนโซฟาข้างนอก”

“ไม่ได้เด็ดขาด นอนแบบนั้นจะปวดตัวไปมากกว่าเดิมนะ นอนบนเตียงด้วยกันนี่แหละ ไม่ต้องกลัวว่าพี่จะทำอะไรเพราะพี่ก็ง่วงเหมือนกัน” พี่ตินพูดพลางอุ้มผมกลับไปที่เตียง

“ถ้ากล้าก็ลองดูสิ บอกไว้ก่อนว่าคราวนี้จะเอาให้สูญพันธุ์เลย”

แทนที่จะรู้สึกกลัว คนโดนขู่กลับหัวเราะชอบใจ และเป็นผมเองที่หงุดหงิดกับรอยยิ้มรื่นเริงของเขา

“คร้าบ นอนเถอะ พี่ไม่ทำอะไรหรอก ยกเว้นนัทต้องการ อิอิ”

“ไม่มีทาง! ไม่มีทางที่จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก เพราะวันจันทร์นี้ผมจะลาออก” ผมโผลงออกมาด้วยความโมโหที่เขายังเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องตลก

“เฮ้ย! แบบนั้นไม่ได้นะ พี่ขอโทษสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่าง ให้พี่ทำอะไรก็ได้แต่นัทอย่าลาออกเลย หรือให้พี่รับผิดชอบนัทก็ได้ อย่าออกเลยนะ นะ ๆ”

“รับผิดชอบบ้าอะไร ผมไม่ใช่ผู้หญิงนะ แล้วอีกอย่างใครจะไปอยากอยู่ใกล้คนที่จ้องจะงาบตูดผมแบบพี่บ้างล่ะ”

“ใครจะไปรู้ ไม่แน่นะในนี้อาจจะมีสิ่งมีชีวิตตัวน้อยเกิดขึ้นมาแล้วก็ได้ อะ ๆ โอเค ๆ พี่เลิกล้อเล่นก็ได้ ด้วยเกียรติของเจ้าของบริษัท พี่สัญญาว่าจะไม่ให้เกิดเหตุแบบนี้ขึ้นอีก อย่าออกเลยนะ”

“ไม่รู้ ผมง่วงอยากนอน” ผมฝืนพูดตอบกลับไปก่อนที่สติจะเลือนรางไปในที่สุด

 

‘ฮือ....’

ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาเนื่องจากได้ยินเสียงเหมือนเด็กกำลังร้องไห้ หันไปมองข้าง ๆ พี่ตินยังคงหลับอยู่ ผมลุกเดินออกมาจากห้องนอน โดยที่ร่างกายที่เคยปวดระบมหายเป็นปกติดีทุกอย่าง แต่เสียงเด็กร้องไห้ที่ดังแทรกเข้ามาทำให้ผมต้องรีบเดินออกไปดู

‘ฮือ...พ่อจ๋าแม่จ๋า’

ผมเร่งฝีเท้าตามเสียงออกไปจนถึงหน้าประตูห้อง แน่ใจว่านั้นเสียงดังอยู่อีกฝากหนึ่งของประตู และคิดว่าไม่น่าจะใช่เสียงผีเด็กมาหลอกผมแน่เพราะนี่กลางวันแสก ๆ

ผมค่อย ๆ แง้มประตูออกไปดู แล้วก็เป็นไปตามคาด ลูกใครกันมานั่งร้องให้อยู่ตรงนี้ พอเด็กคนนั้นหันมาสบตากับผม ความรู้สึกแรกที่ผุดขึ้นในใจผมคือ เด็กคนนี้หน้าตาน่ารักน่าชังเสียจริง แต่น้ำตาที่เปรอะเปื้อนแก้มใสทำให้ผมรู้สึกสงสารขึ้นมาจับใจ

‘แม่จ๋า...’ อยู่ ๆ เด็กน้อยก็ลุกขึ้นวิ่งมากอดผม

‘เอ่อ คือ หนูหลงทางกับคุณแม่หรือครับ’ ผมย่อตัวลงนั่งเพื่อให้ใบหน้าตัวเองอยู่ระดับเดียวกับเด็ก

‘หนูมาหาแม่จ๋ากับพ่อจ๋า’

ผมถึงกับอึ้ง! แต่แรงกอดรัดรอบคอผม ทำให้หัวใจผมอ่อนยวบ ไม่กล้าเอ่ยปฏิเสธออกมา

‘เอ่อ แล้วคุณแม่หนูชื่ออะไรครับ’ เด็กน้อยจ้องมองผมตาแป๋ว ก่อนจะจิ้มที่หน้าอกผมเบา ๆ

‘นัทมานั่งทำอะไรตรงนี้ เอ๊ย! ลูกใครน่ะ น่ารักจัง ไหนชื่ออะไรครับ’ พอพี่ตินนั่งลงข้างๆ ผม เด็กน้อยก็รีบขยับไปกอดคอพี่ตินเอาไว้

‘พ่อจ๋า...’ พี่ตินหันมามองสบตาผมด้วยสีหน้างุนงง ซึ่งผมเองก็งงไม่แพ้กัน

‘เอ่อ นี่ลูกนัทเหรอ’ ผมรีบส่ายหน้าปฏิเสธเมื่อพี่ตินถามจบ

‘จะบ้าเหรอพี่ ผมมากกว่าที่ต้องถามว่าเด็กคนนี้ลูกของพี่หรือเปล่า’

‘นัท ก็รู้ว่าพี่เป็นเกย์ จะไปมีลูกได้ยังไง หนูครับ หนูหลงทางกับคุณพ่อคุณแม่ใช่ไหม เดี๋ยวพี่จะพาไปแจ้งความแล้วกัน แต่นัทต้องไปกับพี่ด้วยนะ’

‘ไม่เอาหนูจะอยู่กับพ่อจ๋าแม่จ๋า’

คราวนี้เด็กหันมากอดทั้งผมทั้งพี่ตินไว้

‘เอ่อ พี่สองคนไม่ใช่คุณพ่อคุณแม่หนูหรอกครับ เพราะพวกพี่เป็นผู้ชายทั้งคู่’ พี่ตินใช้น้ำเสียงอ่อนโยนเข้าปลอบประโลมเด็กน้อยที่กำลังส่งเสียงสะอึกสะอื้น

‘แม่จ๋า หนูจะอยู่กับแม่จ๋า’ ผมหันไปมองหน้าพี่ตินเพื่อขอความช่วยเหลือ เมื่อเด็กหันมากอดคอผมไว้แน่น

‘โอเค เอาอย่างนี้ เราเข้าไปคุยกันในห้องดีกว่า’

‘ไม่ได้ หนูเข้าไม่ได้’

ผมกับพี่ตินหันมามองหน้ากันอีกครั้ง อย่างไม่เข้าที่เด็กบอก

‘แต่เรายืนคุยกันตรงนี้ไม่ได้นะครับ เพราะพี่สองคนแต่งตัวไม่เรียบร้อยเลย ดูสิ...’

พี่ตินพยายามยกเหตุผลขึ้นมาอ้างด้วยเหตุผลที่ว่าตัวเองสวมแค่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว

‘พ่อจ๋ากับแม่จ๋าต้องสัญญาก่อนว่า จะให้หนูไปอยู่ด้วย’

ผมหันไปมองหน้าพี่ตินอีกรอบเพื่อถามว่าจะเอาอย่างไรต่อไป เพราะดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะไม่ยอมทำตามเราสองคนง่าย ๆ แน่

‘อะ เอาอย่างนั้นก็ได้ พี่ยอมให้หนูอยู่ด้วยก็ได้’

ผมเข้าใจว่าที่พี่ตินบอกว่ายอมนั้นหมายถึงยอมเพื่อจะได้พาน้องเข้าไปคุยกันข้างในห้องเท่านั้น ไม่ได้หมายความตามที่พูดจริง ๆ

‘โอเคครับอยู่ด้วยก็ได้ ทีนี้จะเข้าห้องได้หรือยัง’ ผมพูดขึ้นบ้าง และเมื่อเห็นเด็กยิ้มได้ผมก็อดยิ้มตามไม่ได้

‘เย้...พ่อจ๋าแม่จ๋าน่ารักที่สุด จากนี้ไปพ่อจ๋าต้องดูแลแม่จ๋าดี ๆ นะจ๊ะ หนูจะอยู่ในนี้กับแม่จ๋า เมื่อถึงเวลาหนูจะมาหาพ่อจ๋า’

ผมกับพี่ตินมัวแต่ยืนฟังเด็กพูด และเมื่อเด็กน้อยเอ่ยจบ ก็เกิดแสงสว่างจ้าจนผมต้องยกมือขึ้นปิดตาตัวเอง ชั่วพริบตานั้นแสงสว่างก็หายไป และบังเกิดเป็นความรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาในช่องท้องผมอย่างน่าประหลาด

 

 

 “เฮ้ย!...ซีด...” ผมค่อยเอนตัวลงนอน เนื่องจากเมื่อสักครู่นี้สะดุ้งตื่นขึ้นมานั่ง ทำให้ส่วนล่างถูกกระทบกระเทือนอย่างแรง

“อื้อ เป็นอะไรครับ” พี่ตินพลิกตัวหันมามอง

“เปล่า”

ผมเอ่ยปฏิเสธไปเสียงเบา พออาการปวดระบมลดลง ภาพต่างๆ ในฝันก็ฉายในห้วงความคิด จนผมอดยกมือขึ้นลูบหน้าท้องตัวเองไม่ได้ คงเป็นไปได้หรอกเพราะผมผู้ชาย พี่ตินก็ผู้ชาย...จะไปท้องได้อย่างไร

“ปวดท้องเหรอ”

ผมหันไปมองหน้าพี่ติน พ่อจ๋า แม่จ๋า คิดแล้วรู้สึกแปลก ๆ เมียผมจะตัวใหญ่ร่างยักษ์แบบนี้น่ะเหรอ แค่คิดก็จะอ้วกแล้ว

“ทำไมครับ ทำไมมองหน้าพี่แบบนี้”

“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ผมขอสั่งห้ามพี่เข้าใกล้ผมในระยะหนึ่งเมตร ห้ามอยู่ในสถานที่ใด ๆ ก็ตามที่มีแค่ผมกับพี่สองคน ห้ามพูดถึงเรื่องเมื่อคืนไม่ว่ากับใครก็ตาม ถ้าจะให้ดีก็ลบออกไปจากสมองเลยก็ได้ และถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องคุยกันอีก อ้อ หลังจากนี้ไปผมจะไม่ไปทำงานพร้อมพี่อีก” พูดจบผมก็พยุงกายหยาบอันแสนจะรวดร้าวของตัวเองลงจากเตียง

“โอเค ถ้านัทต้องการแบบนั้น แล้วนี่จะกลับห้องแล้วเหรอ ให้พี่ไปส่งไหม”

ผมไม่ได้สนใจคำถามของคนด้านหลังเพราะสมาธิกำลังจดจ่ออยู่กับจังหวะก้าวขาของตัวเอง

“เออนี่ เมื่อกี้พี่ฝันแปลก ๆ ด้วยแหละ ฝันว่ามีเด็กที่ไหนก็ไม่รู้มานั่งร้องไห้อยู่หน้าห้อง แถมยังมาขอเป็นลูกของเราดะ...”

“เดี๋ยว! พี่ว่ายังไงนะ ฝันว่ามีเด็กมาขอเป็นลูก?” ผมหันไปถามพี่ตินด้วยความตกใจเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด

“อื้อ เขามาขอเป็นลูกเราสองคนแหละ คิกคิก นัทดีใจไหม”

“เพ้อเจ้อ! ผู้ชายที่ไหนท้องได้ แต่ต่อให้ท้องได้จริง ผมก็ไม่เลือกตุ๊ดยักษ์แบบพี่มาเป็นเมียแน่นอน” พูดจบผมก็เริ่มก้าวเดินต่อ

“แนะ ๆ พี่ไม่ได้เป็นตุ๊ดนะ พี่เป็นเกย์! รุกด้วย นัทก็รู้ ขอโทษ ๆ” พี่ตินตามมาพยุง ผมเลยยกกำปั้นขึ้นขู่

“เกย์ที่ไหนแรดขนาดนี้ เกย์เขาต้องแมน ๆ เหมือนผู้ชาย ส่วนพี่น่ะ ยังไม่เฉียดเข้าใกล้สักนิด” พอผมพูดจบพี่ตินก็อุ้มผมขึ้นมาแนบอก

“แบบนี้แมนพอไหมล่ะ”

“นี่พี่ลืมข้อกำหนดที่ผมบอกไว้แล้วเหรอ ห้ามเข้าใกล้ผมในระยะหนึ่งเมตร ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” ยิ่งผมไม่พอใจ พี่ตินยิ่งเดินเฉย ทำหูทวนลมไม่สนใจที่ผมพูดเลยสักนิด

“ถ้าไม่ให้ไปส่ง แล้วอีกกี่ชั่วโมงกว่าจะถึงห้องตัวเองล่ะ ฮึ?”

แล้วผมจะเถียงกลับว่าอย่างไร ในเมื่อที่เขาพูดมาเป็นความจริงทุกอย่าง

“เออ ก็ได้ แล้วกุญแจห้อง กระเป๋าสตางค์ เสื้อผ้าผมล่ะ ไปเอามาด้วยสิ”

ผมพูดออกไปด้วยความหงุดหงิดกับสภาพร่างกายตัวเองที่ไม่สามารถใช้งานได้ตามปกติ คิดแล้วก็โมโห คนนิสัยไม่ดี! และที่น่าแค้นใจสุดๆ คือ...ร่างกายผมดันมีอารมณ์ร่วมกับผู้ชายด้วยกัน!!

หลังจากพี่ตินกลับไปแล้ว ผมก็เดินโขยกเขยกเดินออกไปนั่งที่ระเบียงเพราะไม่อยากให้จิ๊บที่อาจจะยังอยู่ในห้องนอนเห็นสภาพผมตอนนี้นัก

เมื่อได้อยู่คนเดียวแล้ว น้ำตาที่คิดว่าหมดไปแล้วก็ไหลออกมา รู้สึกว่าร่างกายผมไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายที่ผมภาคภูมิใจมาตลอดยี่สิบกว่าปีถูกคนที่ผมไว้ใจ และเคารพเขาไม่ต่างจากพี่ชายคนหนึ่งทำลายมันไป ผมมองเขาผิดไปจริง ๆ

แม้จะพยายามไม่คิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน  แต่จนแล้วจนรอดผมก็ยังทำไม่ได้ ยิ่งความเจ็บปวดที่คงแสดงอาการอยู่ตลอดเวลาเป็นเหมือนเครื่องย้ำเตือนให้ผมต้องคิดถึงเหตุการณ์เหล่านั้น

“เฮ้อ...กับผู้หญิงยังไม่เคยทำเลยสักครั้ง แต่กลับโดนผู้ชายทำเนี่ยนะ เชี่ยเอ๊ย รู้ไปถึงไหนอายถึงนั่น”

แม้จะปลอบตัวเองเหมือนมันเป็นเรื่องตลก แต่ในใจผมก็ยังคงเจ็บปวดกับมันอยู่ดี มันก็คงไม่ต่างจากการที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่โดนเจ้านายล่วงละเมิดทางเพศ

“อ้าว อินัทไปนั่งทำพระเอกมิวสิคที่ระเบียง กลับมาเมื่อไหร่เนี่ย”

เสียงจิ๊บทำให้ผมต้องรีบเช็ดน้ำตาตัวเอง เพราะเชื่อว่าเพื่อนต้องเปิดประตูระเบียงเดินออกมาหาผมแน่ ๆ

“ทำไม ก็อยากมานั่งรับแสงแดดยามสาย สร้างวิตามินดีให้ร่างกายไม่ได้เหรอ”

ผมตอบกลับไปกวน ๆ เพราะไม่อยากให้เพื่อนสงสัยมากนัก

“เอ้า แล้วนี่มึงไปได้เสื้อผ้าใครมาใส่ หรือว่าเมื่อคืน!...นั่นแนะ”

“เมื่อคืนอะไร กูไปนอนห้องพี่ตินเพราะมันดึกมากแล้ว เดี๋ยวมาแล้วรบกวนการนอนของเพื่อนรักไง เห็นไหม กูนี่เพื่อนที่ดีขนาดไหน”

“จ้า เพื่อนสุดที่เลิฟ กูก็นึกว่ามีเรื่องดี ๆ”

ผมส่ายหน้าเอือมระอากับความคิดจิ๊บ และเมื่อหันไปสบตากับเพื่อน แล้วเราสองคนต่างหัวเราะออกมาพร้อมกัน และผมก็โล่งใจไปเปราะหนึ่งเมื่อเพื่อนไม่ได้สงสัยอะไรผมอย่างที่ผมกลัว และผมก็จะขอเก็บความลับนี้ให้อยู่กับผมไปจนตาย

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,211 ความคิดเห็น

  1. #1103 Mistyblack (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 00:20
    น่าจะมาเป็นแพ็คคู่เนาะ
    #1,103
    0
  2. #998 Notty Kero (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 21:58
    รับเขามาอยู่ด้วยแล้วสินะ
    #998
    0
  3. #828 baekbow (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 18:56
    ลูกสาวหรอ กรี๊ดดดดด
    #828
    0
  4. #766 euriko (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 01:01
    5555555มีความ
    #766
    0
  5. #574 Noey_CHP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 22:35
    ท้องแน่นอน ><
    #574
    0
  6. #340 Freegirl Aundy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 19:15
    กรี๊ดดดดดด ชอบแนวนี้ ไปอ่านต่อก่อนน้า
    #340
    0
  7. #309 LasTDesinY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 08:23
    โหหหห เดกน้อยทำดีลูก ทำต่อไปนะ
    #309
    0
  8. #248 kaiou (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 23:26
    นัทแกยังคิดว่าตัวเองเป็นปั่วอีกรึ555
    #248
    0
  9. #245 Sirigon So Kongto (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 14:23
    เค้าอยากอ่านฉากตัดอ่ะหาได้ที่ไหนอ่ะ// ^____^
    #245
    0
  10. #230 l.fox_Xy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 12:07
    น่ารักมีเด็กมาขอแนู่ด้วย
    #230
    0
  11. #196 Otaku_[v] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 22:53
    น่ารักอะคู่นี้ >/////<
    #196
    0
  12. #170 ศะนะคะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 01:43
    อ้างงงงงงง ขอเด็กผู้ชายยยยยย
    #170
    0
  13. #163 แม่มดสาว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 21:34
    เรื่องนี้ชักจะสนุกสักแล้วซิO:-)ฮิๆๆๆๆ
    #163
    0
  14. #116 Pream (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 20:03
    อิอิอิ ที่พี่ตินมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นเพราะ พี่คอยแอบตามน้องนัทไปทุกทีทุกเวลาไม่ให้น้องนัทเขารู้ใช่มั้ยค่ะ? =_,=
    #116
    0
  15. #92 A.Iliad (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 19:11
    อยากเห็นลูกของพ่อจ๋าแม่จ๋าแล้วอ่ะ 
    #92
    0
  16. #35 aimaim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 19:05
    ค่อยเป็นค่อยไปนะเออ นัทน่ารักนะเจ้ตินก็น่ารัก พ่อจ๋าแม่จ๋า อิอิ
    #35
    0
  17. #33 กีกี้ส์ :-*) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 19:13
    นัทน่ารักอ้ะ. ><. พาร์ทหน้ามาแน่เด็กน้อยย
    #33
    0
  18. #31 linjin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 20:48
    อยากเห็นเด็กน้อยเเล้วอ่ะ มาอัพนะๆๆๆๆ รอค่ะๆๆๆๆ
    #31
    0
  19. #30 ดรีม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 19:58
    โอ้ยย รีบๆมาต่อนะะะ ท้องแน่ๆๆ 555
    #30
    0
  20. #29 maruko (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 19:21
    เบบี๋มาแล้ว~ 😇
    #29
    0
  21. #27 YeeSani (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 18:27
    โอ้ มีเด็กมาขอเป็นลูกด้วย ^^
    #27
    0
  22. #26 PuiPui (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 16:31
    อร๊ายยยย ลูกจ๋ามาแว้วววว

    พ่อจ๋ากับแม่จ๋าเตรียมตัวต้อนรับเร้ว~

    #26
    0
  23. #25 คบเด็กสร้างบ้าน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 15:50
    อ่านแล้วกรี๊ดดด เด็กน่ารักจัง เมื่อไหร่จะท้องน้าา นับวันรอหนูน้อย
    #25
    0
  24. #24 paeuphoria (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 22:37
    อยากอ่านตอนท้องไวไวล๊าวววว ฮือ อออออ
    #24
    0
  25. #23 linjin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 22:04
    น่ารักดีอ่ะ เจ๊ตินนอกจากเป็นเกย์เเล้วเจ๊เป็นหมอดูด้วยป่ะเนี่ย ถึงรู้ว่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ สนุกดีค่ะมาอัพนพเค้ารอๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #23
    0