Daddy & Mummy คุณพ่อนะคะ! (Yaoi) (E-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 17 : Daddy & Mummy No. 17 Friend (2) - New

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,737
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    4 เม.ย. 60




Chapter 17: Friend (2)

 

 

“แฮ!

“เฮ้ย! โห...พี่โอม มาแบบนี้ผมตกใจนะครับ” ผมอดมองค้อนเขากลับไม่ได้ อีกมือก็ยังคงกุมหน้าอกตัวเองไว้ ส่วนคนโดนค้อนกลับก้มหน้าหัวเราะด้วยความตลกขบขัน

“โทษ ๆ พี่ไม่นึกว่านัทจะขวัญอ่อนขนาดนี้” ยิ่งพี่โอมหัวเราะ ผมยิ่งหมั่นไส้จนลืมตัวเผลอทำปากยื่นใส่เหมือนเวลาไม่พอใจพี่ติน

“อื้อ เสียทรงหมด” ผมต้องรีบปัดมือพี่โอมออกหลังจากโดนแกล้งยีหัว ซึ่งเจ้าตัวก็ยอมปล่อยมือออกแต่โดยดี

ตั้งแต่พี่โอมมาทาบทามติดต่อเรื่องโฆษณาร้าน เขาก็แวะเวียนมาที่บริษัทเราบ่อยขึ้น เจ้าตัวบอกว่าช่วงนี้เน้นรับงานอีเวนท์เพราะอยากจัดการเรื่องร้านรองเท้าให้เรียบร้อยเสียก่อน ทำให้มีเวลาว่างมาเที่ยวเล่นบ่อยขึ้น ถึงกระนั้นสาว ๆ ในบริษัทก็ยังคงกรี๊ดกร๊าดทุกครั้งเวลาเห็นหน้าพี่เขามาที่บริษัท

“นี่นัดพี่ตินไว้หรือเปล่าครับ ทำไมเขาออกไปพบลูกค้าข้างนอกล่ะ” ผมถามพี่โอมด้วยความสงสัยเพราะพี่ตินรับประทานอาหารเที่ยงเสร็จก็ออกไปพบลูกค้าเลย แล้วไม่ได้บอกไว้ว่าพี่โอมจะเข้ามาที่บริษัทด้วย

“เปล่า แต่พี่โทร. หามันแล้วล่ะ ใกล้จะกลับแล้ว นี่! พี่มีสตรอเบอร์รี่จากญี่ปุ่นมาฝากนัทด้วยแหละ” พี่โอมชูถุงสตรอเบอร์รี่สีแดงในกล่องทัพเพอร์แวร์กล่องใหญ่ขึ้นมาตรงหน้าผม

“ฮู สตรอเบอร์รี่ เกรงใจจัง แต่ก็ขอบคุณครับ” ผมยกมือไหว้ขอบคุณพี่โอม ก่อนจะรับถุงสตรอเบอร์รี่มาถือไว้

“หึหึ เห็นนัทชอบพี่ก็ดีใจ พอได้มาปุ๊บ พี่ก็รีบล้างแล้วเอามาฝากนัทเลยนะ ยังไม่ได้ชิมเลย ถ้านัทจะใจดีแบ่งให้พี่กินด้วยก็จะดีไม่น้อยนะครับ”

“ครับ ๆ ถ้ายังไงผมขออนุญาตแบ่งคนอื่นในออฟฟิศด้วยนะ เดี๋ยวพี่โอมไปนั่งรอในห้องพี่ตินก่อนไหมครับ แล้วผมจะเอาสตรอเบอร์รี่ใส่จานไปให้” ผมเสนอให้
พี่โอมไปหลบในห้องพี่ตินเพื่อจะได้ให้สาว ๆ ข้างนอกได้มีสมาธิทำการทำงานต่อ

“โอเคครับ พี่จะรอนะ”

ผมยิ้มให้พี่โอม ก่อนจะพาเขาไปส่งที่โต๊ะพี่แอน เพื่อให้พี่แอนพาพี่โอมเข้าไปรอในห้องทำงานพี่ติน เมื่อพี่โอมเข้าไปแล้ว ผมก็เดินแยกมาที่ห้องครัว จัดการแบ่ง
สตรอเบอร์รี่เป็นสองจาน จานหนึ่งแบ่งคนอื่น ๆ ในบริษัท ส่วนอีกจานสำหรับผมกับพี่โอม

ผมถือจานที่แบ่งให้คนอื่นไปวางที่โต๊ะกลางสำหรับวางอาหารหรือขนมส่วนกลางที่ทุกคนสามารถรับประทานได้

“สตรอเบอร์รี่หวาน ๆ ของพี่โอมนะครับทุกคน”

ผมพูดเสียงดังเป็นการเรียกทุกคนมารับประทานสตรอเบอร์รี่ แน่นอนว่าสาว ๆ ต่างวิ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ผมเลยรีบถอยออกมาเพื่อนำอีกจานเข้าไปให้พี่โอมในห้องทำงานพี่ติน

ผมเคาะประตูเล็กน้อยก่อนเปิดประตูเข้าไป พี่โอมที่กำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้พร้อมกับกดปิดหน้าจอแล้ววางโทรศัพท์บนโต๊ะกลาง

“สตรอเบอร์รี่ครับพี่โอม” ผมวางจานใส่สตรอเบอร์รี่บนโต๊ะแล้วถอยไปนั่งบนโซฟาเดี่ยวตัวด้านข้าง

“ลองกินหรือยัง พี่ให้นัทชิมก่อน”

เมื่อพี่โอมพูดเปิดโอกาสเสียขนาดนี้ ผมก็รีบหยิบสตรอเบอร์รี่สีแดงสดลูกใหญ่ขึ้นมากัดอย่างรวดเร็ว รสชาติหวานฉ่ำที่สัมผัสกับลิ้นทำให้ผมรู้สึกราวกับฝันไป

“อร่อย...หวานมากครับ สุดยอดเลย เหมือนผมฝันไปเลย โอ๊ย...” พอผมบอกว่าเหมือนฝัน พี่โอมก็ยื่นมือมาบีบแก้มผมทันที แม้ไม่ถึงกับแรงมาก แต่ด้วยความโอเวอร์ของผมเลยร้องเสียงดังหน่อย

“เฮ้ยๆ ไอ้โอม มึงทำอะไรแฟนกูวะ”

ทั้งผมและพี่โอมพร้อมใจกันหันไปมองตามต้นเสียง เห็นพี่ตินสะพายกระเป๋าเดินเข้ามา แล้วนั่งลงบนที่พักแขนของโซฟาตัวที่ผมนั่ง ก่อนจะเอื้อมตัวไปวางกระเป๋าสะพายบนโต๊ะกลาง

“เฮ้อ เหนื่อยจังเล้ย...”

ผมเงยหน้าขึ้นสบตาพี่ติน แล้วก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าเขามองผมอยู่ก่อนแล้ว และด้วยสายตาระยิบระยับที่เขาส่งมา ทำให้ผมต้องแก้เขินด้วยการยื่นสตรอเบอร์รี่ในมือป้อนให้เขาถึงปาก เมื่อพี่ตินอ้าปากรับประทานเข้าไป ผมถึงได้สังเกตว่าสตรอเบอร์รี่ที่ป้อนนั้นผมได้กัดไปแล้วครึ่งลูก

“พี่ติน!” ผมเรียกชื่อเขาออกไปด้วยความตกใจ แต่เจ้าตัวกลับเคี้ยวสตรอเบอร์รี่ลูกนั้นด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย ผมได้แต่นั่งมองด้วยอาการใจสั่น หน้าร้อนไปหมด

“หวานดีจังเลย”

“อะแฮ่ม เกรงใจกันบ้างครับทุกคน นี่ยังมีผมนั่งอยู่นะครับ” เสียงพี่โอมดังขึ้นทำให้ผมต้องรีบหลบสายตาทุกคนด้วยการหยิบสตรอเบอร์รี่ในจานขึ้นมารับประทานแทน

“ว่าแต่คนนอกอย่างมึงนี่มาทำอะไรแถวนี้ครับ เห็นไหมว่าคู่รักกันเขาจะจู๋จี๋กันน่ะ”

พี่ตินตอบกลับอย่างติดตลก พร้อมกับกดศีรษะผมเข้าไปซุกอกตัวเอง แล้วในเสี้ยววินาทีถัดมานั้นผมก็รับรู้ถึงสัมผัสอุ่นนุ่มกลางหน้าผากตัวเองเบา ๆ และมันก็ทำให้ผมถึงกับนิ่งค้างไปด้วยความเขินอาย

“ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ วันนี้ว่าง พอดีพี่แอมเพิ่งกลับมาจากญี่ปุ่น เลยเอาสตรอเบอร์รี่มาฝากน้อง เห็นมึงเคยบอกว่าน้องชอบ” พี่โอมตอบกลับด้วยท่าทีสบาย ๆ

“อืม แต่มาก็ดีเหมือนกัน ลองเอาร่างสัญญาว่าจ้างไปอ่านดูก่อน ถ้าอยากปรับแก้ตรงไหนค่อยมาว่ากัน”

ผมนั่งฟังพี่ตินกับพี่โอมคุยกันเงียบ ๆ แต่ก็อดแอบมองพี่ตินไม่ได้ แม้เขาจะกลับมาจากพบลูกค้าข้างนอกเหนื่อย ๆ ก็มิวายพูดถึงเรื่องงานต่อได้อีก เป็นเจ้านายที่ทำงานหนักไม่แพ้ลูกน้องเลย คิดแล้วผมก็อดภูมิใจขึ้นมาไม่ได้

ระหว่างที่พี่ตินกับพี่โอมคุยกัน ผมก็ยังคงนั่งฟังพร้อมกับหยิบสตรอเบอร์รี่รับประทานต่อจนหมดทั้งจาน ผมเลยขยับมานั่งย่อยต่อสักครู่ก่อนจะออกไปทำงานต่อ แต่ด้วยความเย็นภายในห้องบวกกับความอิ่ม ทำให้ผมไม่สามารถฝืนความง่วงได้ แต่ก็ยังพอได้ยินเสียงพูดคุยของคนในห้องเบา ๆ

“แฟนมึงนี่เลี้ยงง่ายจริง ๆ ในอนาคตเดี๋ยวได้อ้วนเหมือนหมู”

“หมูก็ดีสิ จะได้ไม่ต้องมีคนมาสนใจ เขาจะได้รักกูคนเดียว”

 

ช่วงเย็น ผม พี่ติน พี่โอม ออกจากบริษัทพร้อมกัน เพื่อออกไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน แค่นึกถึงคำพูดพี่ตินที่ตอบกลับพี่โอมก่อนผมจะหลับไป ผมก็สามารถรับประทานอาหารมื้อเย็นได้อย่างสบายใจ

“เออว่าแต่...ช่วงนี้ไม่เห็นหน้าเด็กมึงเลย ไปไหนเสียล่ะ”

เมื่อได้ยินคำถามของพี่ตินที่ถามพี่โอม ผมก็อดเหลือบมองคนถูกถามไม่ได้ เห็นเจ้าตัวยังคงก้มหน้าเขี่ยข้าวในจาน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มมุมปาก

“ไม่รู้สิ ช่วงนี้ห่าง ๆ กัน อาจจะเลิกกันไปแล้วก็ได้” รอยยิ้มที่มาพร้อมน้ำเสียงและคำพูดประชดชันตัวเองของพี่โอมทำให้ผมกับพี่ตินต้องหันมามองหน้ากัน

“เอาน่า ระดับพระเอกรูปหล่ออย่างมึงคงโสดได้ไม่นานหรอก” พี่ตินพยายามพูดปลอบใจเพื่อน

“ความจริงก็มีแหละ แต่เขาดันไม่โสดแล้วสิ”

พี่โอมเอ่ยตอบพร้อมกับสบตาพี่ตินครู่หนึ่งแล้วหันมาสบตากับผมที่เผลอนั่งจ้องเขาอย่างลืมตัว เมื่อถูกจับได้ว่าแอบมองผมเลยรีบส่งยิ้มให้พี่โอมกลับไป ซึ่งเขาก็ยิ้มตอบกลับมาเล็กน้อย แต่สายตาพี่โอมที่มองมานั้นทำให้ผมรู้สึกแปลก ๆ แต่ก็พยายามไม่เก็บเอามาใส่ใจ

“เอ่อ แล้วสรุปว่าจะเข้ามาเซ็นสัญญาอาทิตย์หน้าใช่ไหม” พี่ตินรีบเห็นบรรยากาศบนโต๊ะเริ่มหดหู่เลยรีบเปลี่ยนเรื่อง

“อืม สักวันพุธแล้วกัน ช่วงจันทร์อังคารต้องไปงานต่างจังหวัด”

“ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยววันเซ็นสัญญา ผมจะเอาแบบร่างโฆษณาให้พี่โอมดูด้วยนะครับ” ผมเอ่ยบอกพี่โอม อันที่จริงตอนนี้ผมก็เริ่มร่างงานไว้แล้ว แต่ยังไม่เรียบร้อยดีนัก

“ได้ครับ นัทนี่เก่งจริง ๆ ชักจะอิจฉาไอ้ตินแล้วสิ ได้ทั้งแฟนทั้งลูกน้องไว้ใช้งาน”

ผมยิ้มให้กับคำพูดพี่โอม แม้ในใจจะสะดุดกับคำว่า ลูกน้องไว้ใช้งาน แค่ไหนก็ตาม แต่บอกตัวเองว่า ที่พี่เขาพูดมานั้นคงเป็นแค่การหยอกเย้ากันเล่นเท่านั้น

เมื่อกลับมาถึงคอนโด ผมก็เข้ามาอาบน้ำโดยที่ไม่ต้องให้พี่ตินเอ่ยบอกเหมือนทุกครั้ง และเมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ผมก็เดินออกมาเพื่อหานมดื่มก่อนนอน เห็นพี่ตินนั่งคุยโทรศัพท์อยู่ที่ระเบียง แต่ผมไม่รู้ว่าคุยกับใครเพราะประตูระเบียงปิดไว้อยู่

เมื่อดื่มนมแล้ว ผมก็กลับเข้ามาแปรงฟัน ก่อนจะปีนขึ้นเตียงไปนั่งอ่านหนังสือแม่และเด็กรอให้ตัวเองง่วง พอดีกับพี่ตินเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แต่พอรู้ตัวว่าผมมองอยู่เขาก็รีบยิ้มออกมา

“ว้าว วันนี้คุณแม่ของบิบี๋ไม่ดื้อ อาบน้ำแต่งตัวเองเสร็จสรรพ”

“ไปอาบน้ำเลยไปพี่ติน” ผมตอบกลับพร้อมกับยกมือดันหน้าพี่ตินที่ทำปากจู๋ยื่นเข้ามา

“ก็ได้ ๆ จะรีบกลับมานอนกอดแม่หมู”

พูดแล้วพี่ตินก็หัวเราะคนเดียว จนผมทำท่ายกมือขึ้นจะตี เขาถึงได้ขยับตัวถอยห่าง แล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าไปอาบน้ำ

ผมนั่งอ่านหนังสือจนพี่ตินอาบน้ำเสร็จก็เริ่มง่วง เลยปิดหนังสือขยับตัวลงนอน ในขณะที่พี่ตินยังเดินไปเดินมา ก่อนที่ทั้งห้องจะเข้าสู่ความมืด และผมเองก็รู้สึกเคลิ้มจวนจะหลับก็รู้สึกถึงอ้อมกอดอุ่นจากด้านหลัง พร้อมกับนิ้วมือเย็น ๆ ของพี่ตินที่สอดแทรกเข้ามากุมมือผมไว้

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ผมเห็นพี่ทำหน้าเครียด” ผมฝืนความง่วงถามออกไปเบา ๆ

“เปล่าครับ แม่หมูนอนเถอะ ลูกเราง่วงแล้ว”

เมื่อได้ยินพี่ตินตอบมาอย่างนั้น ผมเลยไม่อยากเซ้าซี้ถามต่อ แต่บีบกระชับมือที่เราจับกันอยู่นั้นให้แน่นขึ้น เพื่อเป็นการบอกว่าผมอยู่ข้าง ๆ เขาตรงนี้

 

โอเค พี่ชอบแบบนี้ครับ”

ประโยคบอกเล่าของพี่โอมหลังจากที่นำเสนอร่างโฆษณาเบื้องต้นทำให้ผมยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ

วันนี้พี่โอมเข้ามาเซ็นสัญญาว่าจ้างบริษัทเราเพื่อออกแบบโฆษณาร้าน โดยในห้องประชุมประกอบไปด้วย ผม พี่ติน พี่โอม และผู้จัดการร้านของพี่โอม และทุกอย่างได้ดำเนินผ่านไปอย่างราบรื่นแล้ว

“ยินดีที่ได้ร่วมงานกับน้องนัทอย่างเป็นทางการนะครับ” ผมรีบยืนขึ้นเพื่อจับมือพี่โอมที่ยื่นมารอด้วยความยินดี

“ขอบคุณพี่โอมที่ไว้วางใจผมเช่นกันครับ” ผมตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

หลังจากนั้น พี่โอมก็ขอตัวกลับโดยทันที โดยมีพี่ตินตามไปส่งที่ลานจอดรถ ส่วนผมก็จัดการเก็บข้าวของกลับโต๊ะตัวเองอย่างมีความสุขเพราะงานที่ร่างไว้ไม่ต้องแก้ไข

“ไงนัด ยิ้มมาเชียวงานผ่านแล้วสิ” พี่ศักดิ์ที่เดินมาพอดีกับที่ผมเปิดประตูห้องประชุมออกไป

“นั่นสิ ยิ้มแป้นเชียว” น้องกิ๊กที่เดินตามพี่ศักดิ์ก็ทักอีกคน แสดงว่าก่อนหน้านี้ผมคงเครียดกับงานมาก

“ก็นิดหนึ่งครับ งานที่ร่างให้พี่โอมดูวันนี้ พี่เขาโอเคไม่แก้ไข แล้วนี่จะไปไหนกันครับ” ผมถามกลับอย่างอารมณ์ดี

“พี่ศักดิ์ใช้แรงงานกิ๊กค่ะ ไปยกของที่รถ” ผมหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินน้องกิ๊กเอ่ยฟ้อง

“จ้ะ ๆ แต่ของที่จะไปยกนั้นมีแต่งานแม่คุณนี่แหละ ไป ๆ จะได้รีบมาทำงานต่อ”

พี่ศักดิ์ตอบกลับตอบกลับติดตลก ก่อนจะเดินตามกันออกไป ส่วนผมก็หอบข้าวของไปว่างที่โต๊ะ แล้วเดินไปหานมดื่มในห้องครัว

เมื่ออิ่มท้องแล้ว ผมก็เดินกลับมาที่โต๊ะทำงานตัวเองอย่างมีความสุข ซึ่งพอดีกับพี่ศักดิ์และน้องกิ๊กขนของกลับมา ผมเลยหันไปยิ้มให้ทั้งคู่

“เป็นอะไรกันครับ ดูหน้าตื่น ๆ ทั้งคู่เลย” ผมถามติดตลกเมื่อเห็นสีหน้าทั้งสองคน

“ปะ เปล่าค่ะพี่นัท”

น้องกิ๊กตอบกลับมาแล้วก็รีบเดินไปโต๊ะตัวเองพี่ศักดิ์ก็ไม่ต่างกัน แม้จะยังสงสัย แต่ผมก็พยายามไม่เก็บมาใส่ใจ

แต่พอจะทำงานต่อ ผมก็พบว่าดินสอคู่ใจนั้นไม่อยู่ที่โต๊ะ เลยคิดว่าน่าจะลืมอยู่ที่ห้องประชุม ผมเลยต้องเดินกลับไปห้องประชุมเพื่อตามหาดินสอ

ผมเข้าไปหาดินสอในห้องประชุมโดยไม่ได้เปิดไฟเพราะข้างในไม่ได้มืดจนมองอะไรไม่เห็น และเมื่อกลับไปตำแหน่งที่ผมนั่งก็เห็นว่าดินสอตกอยู่ใต้โต๊ะพอดี และในระหว่างที่ผมย่อตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นเพื่อเก็บดินสอก็ได้ยินเสียงคนเข้ามาในห้องประชุม

“อะไรกันกิ๊ก ทำไมต้องทำลับ ๆ ล่อ ๆ แบบนี้ด้วย”

เสียงที่ดังขึ้นนั้นผมรู้ได้ทันทีว่าเป็นเสียงของพี่แอน เลขาฯ หน้าห้องพี่ติน ส่วนอีกคนนั่นคงจะเป็นน้องกิ๊กเพราะทั้งบริษัทมีชื่อกิ๊กคนเดียว

“โอเค ไม่มีคนอยู่ จะไม่ให้หนูลับได้ยังไงพี่แอน ความจริงเรื่องนี้พี่ศักดิ์บอกว่าห้ามหนูบอกใครนะ แต่มันทนไม่ได้ หนูจะอกแตกตายถ้าไม่ได้พูดให้ใครสักคนฟัง” เสียงน้องกิ๊กฟังดูทั้งตื่นเต้นและกระวนกระวาย จนผมต้องนั่งนิ่งเพื่อรอฟังต่อ

“แล้วตกลงมันเรื่องอะไร” เสียงพี่แอนเริ่มเบาลงจากเมื่อครู่

“ถ้าพี่แอนรู้แล้วเหยียบไว้เลยนะ”

“โอเคได้”

“คือ เมื่อกี้หนูกับพี่ศักดิ์ลงไปขนของที่รถ แต่มันไม่แค่นั้นนะสิพี่แอน!

“แล้วมันเป็นยังไงล่ะน้องกิ๊ก เล่ามาให้จบ นี่พี่ก็ลุ้นอยู่นะเนี่ย”

“หนูกับพี่ศักดิ์ดันไปเจอช็อตเด็ดเข้านะสิพี่แอน บอสเรากับคุณโอมเขา...” ท้ายประโยคเบามากจนผมไม่ได้ยิน

“อะไรนะ จูบกัน!

เสียงพี่แอนโผลงออกมาด้วยความตกใจ และเหมือนว่าสิ่งที่ได้ยินจะทำให้หัวใจผมเต้นแรงขึ้นมาอย่างหนัก แต่ทว่าร่างกายกลับหมดเรี่ยวแรงเสียอย่างนั้น

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,211 ความคิดเห็น

  1. #968 nun__nutty (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 19:33
    งื้อออออ พี่ตินนนนนนนน
    #968
    0
  2. #847 baekbow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 12:12
    อื้อหือ!! อะไรวะเนี่ย ทำไมทำแบบนี้อ่ะ ใครเริ่มไม่รู้ แต่ชั่วมากเลย
    #847
    0
  3. #663 viradaya (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 03:31
    อย่าดราม่านานเลยนะ ปล. เพิ่งอ่าน อ่านต่อๆ อ่านแล้วละมุนมาดเลยยยยย
    #663
    0
  4. #656 Noey_CHP (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 11:59
    ว่าแล้วโอมต้องชอบติน
    #656
    0
  5. #463 PuiPui--r (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 06:21
    นึกแล้วเชียวอิพี่โอม หนอยยย มาสร้างความแตกแยกให้ครอบครัวคนอื่นทำไม พ่อจ๋าเคลียร์ด่วน ฮึ~
    #463
    0
  6. #447 Som O Usanee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 01:12
    อ้าว พี่ติน ยังไงคะ
    #447
    0
  7. #446 artthit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 19:38
    ทำไมตินๆๆๆ ทำไมทำกับนัทแบบนี้
    มาต่อเร็วๆนะ please ???
    #446
    0
  8. #445 Poom Raweewan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 16:13
    ม่ายยยยยยยยย มาต่อไวๆนะไรท์
    #445
    0
  9. #444 gofo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 11:03
    ได้ไงวะยังไงเนี้ยมาต่อเร็วๆนะอย่าหายไปอีกละกันนะค่ะไรต์
    #444
    0
  10. #443 Nest (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 02:40
    เห้ยใช่หรออออ!!!!โนวววววววว ||ข้าๆเอ็งๆมันแปลกๆอะ55
    #443
    0
  11. #442 Akane View (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 23:24
    ม่ายยยยย พลิกล็อคว่ะ
    #442
    0
  12. #441 เพื่อนที่ แสนดี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 21:47
    .. T^T นัทสู้ๆๆๆ T^T
    #441
    0
  13. #440 Diyosa-Fayfay (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 20:08
    อ่านตอนโอมเหน็บนัทแล้วว่าจะพูดอยู่พอดี อีโอมกับอีตินนี่ซัมติงกันแน่ๆ
    #440
    0
  14. #439 Phornchita Pragobsuk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 19:59
    โอ้ววว หักมุมไปอีก
    #439
    0
  15. #438 ฝนแจ้แพ้แครอท (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 19:30
    โอ้วโน้ว
    #438
    0
  16. #437 ' ★ ฮันนี่สตาร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 19:28
    โอ้ย ตอนแรกเข้าวจว่าพี่โอมชอบนัทอันนี้นี่พลิกไปไกลมากกกก
    #437
    0
  17. #436 toom1567 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 19:20
    ว่าแระเอ้าหน่วงกันไปรัวๆๆ
    #436
    0
  18. #435 Pang Nang Mar Ray (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 19:08
    อะรัย หยังไง เนี้ยย พี่เดาผิดงัยดิ
    คิดว่าโอมชอบนัทซะอีก
    #435
    0
  19. #434 YeeSani (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 19:07
    นั้นไงว่าแล้ว
    #434
    0
  20. #433 lukbua (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 18:56
    โอเอ็มจี omg ทำไมอยู่ๆพี่โอมอยากจะรุกพี่ตินขึ้นมาเอาป่านนี้~
    ขอตอนต่อไวๆได้ไหมคะ ทิ้งช่วงละใจคอไม่ดี ทรมานคนท้องและคนอ่านค่ะ T T
    #433
    0
  21. #432 wildnyoung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 18:51
    อยากอ่านต่อแล้ววว ไม่อยากให้ม่าเลย สงสารคนท้อง
    #432
    0
  22. #431 LasTDesinY (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 18:43
    คิดถูกด้วยว่าอิพี่โอมแม่งชอบพี่ติน ฮึ้ยยยย พี่ตินแกไม่เคลียร์เมียทิ้งแน่
    #431
    0
  23. #428 Som O Usanee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 22:59
    อะไรยังไงคะพี่โอมมมมมมม
    #428
    0
  24. #427 Atk. S. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 09:41
    มาต่อไวๆ
    #427
    0
  25. #426 Pang Nang Mar Ray (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 02:53
    อิพี่โอมบอกว่าโทรหาพี่ตินแล้ว?? แต่ๆๆๆพี่ตินบ่รู้เรื่องนี้คือร่ะ??
    อิพี่โอมคิดรัยกะนัทป่ะเนี่ยเริ่มระแวงอ่ะ
    #426
    0