Daddy & Mummy คุณพ่อนะคะ! (Yaoi) (E-book @ Mebmarket)

ตอนที่ 14 : Daddy&Mummy No. 14 Vacation Time - New

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,463
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    1 เม.ย. 60




Chapter 14: Vacation Time

 

 

บรรยากาศร่มรื่นของต้นไม้รอบ ๆ และแม่ลำคลองที่อยู่ด้านข้างบ้านพักทำให้ผมต้องสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ให้ลูกน้อยได้รู้ว่าตอนนี้ผมกับพ่อของเขาได้พามาพักผ่อนต่างจังหวัดแล้ว

ระหว่างที่ผมกำลังเพลิดเพลินกับธรรมชาติ เสียงคล้ายแก้วตกพื้นจากข้างในห้องนอนทำให้ผมต้องหันกลับไปมองอีกครั้ง เนื่องจากพี่ตินบอกว่าจะเป็นฝ่ายเก็บเสื้อผ้าและของใช้เข้าที่เอง ส่วนผมให้ออกมานั่งเล่นที่ระเบียงรอ แต่ตอนนี้ไม่ค่อยแน่ใจแล้วว่าคนข้างในนั้นจัดการได้ตามที่พูดหรือไม่

“พี่ตินทำอะไร” ผมตะโกนเข้าไปถามเพื่อความสบายใจของตัวเอง

“พี่ปัดแก้วล้มนิดหน่อยครับ ไม่มีอะไร”

ผมนั่งชั่งใจว่าจะเข้าไปดูหรือจะปล่อยให้เขาจัดการเองต่อไป แต่สักพักเสียงต่าง ๆ ก็เงียบหายไป ทำให้ผมเลือกที่จะนั่งอยู่ที่เดิม

อย่างที่ผมกับพี่ตินได้ตกลงกันไว้ว่าจะมาพักผ่อนช่วงเสาร์อาทิตย์ที่อัมพวา ซึ่งเราทั้งสองคนได้เดินทางมาถึงกันเมื่อเช้านี้ บ้านพักที่เราเลือกจะเป็นโฮมสเตย์ริมน้ำ บรรยากาศจริงนั้นสวยกว่าภาพรีวิวในอินเตอร์เน็ตด้วยซ้ำ แค่ได้มานั่งมองสายน้ำที่ไหลเอื่อย ๆ แบบนี้ก็ทำให้ใจผมสงบขึ้นมามาก อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าได้อยู่นานกว่านี้คงจะดีไม่น้อย

แม้สายตาผมจะเหม่อมองวิวทิวทัศน์รอบตัว แต่ทว่ารู้สึกตัวครั้งใดก็จะพบว่า มือขวาของตัวเองกำลังลูบไล้แหวนแพทตินัมที่นิ้วนางข้างซ้ายอยู่เสมอ ตั้งแต่วันนั้น นอกจากสวมแหวนให้ผมแล้ว เขายังยื่นกล่องแหวนใส่มือผมแล้วบอกว่า ต้องสวมคืนให้เขาด้วยเหมือนกัน สุดท้ายทั้งผมและพี่ตินต่างก็มีแหวนสวมอยู่ที่นิ้วนางข้างซ้ายทั้งคู่ และนั่นก็หมายความตอนนี้เราทั้งคู่ต่างก็เป็นครึ่งหนึ่งของชีวิตกันและกันแล้ว

“แฮ!

“พี่ติน!” ผมหันไปมองหน้าพี่ตินด้วยความตกใจเพราะกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่ แล้วยิ่งเห็นผมตกใจ คนขี้แกล้งอย่างเขาก็ยิ่งหัวเราะหนักขึ้น

“ร่มรื่นดีจัง ลมเย็นด้วย” พี่ตินเอ่ยแสดงความคิดเห็นหลังจากนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ ผมแล้ว

“ใช่ ดีมากจนผมรู้สึกว่าอยากจะมีบ้านริมน้ำแบบนี้สักหลัง” ผมเอ่ยตามที่ใจคิด โดยไม่ได้คิดจริงจังเพราะแค่เงินเก็บตอนนี้ยังไม่พอที่จะซื้อที่ดินสักแปลงเลย

“นัทหิวหรือยังครับ นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้วด้วย”

พอพี่ตินถาม ผมก็รู้สึกหิวขึ้นมาทันที อาจจะเพราะก่อนหน้านี้มัวแต่ชื่นชมบรรยากาศจนลืมดูเวลา

“หิวแล้ว หิวมาก รอพี่ตินเก็บของจนหิวแล้วเนี่ย”

“โอเค ๆ งั้นเดี๋ยวพี่ไปสั่งอาหารให้ นัทก็นั่งเล่นรอไปก่อนนะ”

ผมพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว คิดไปคิดมา มีพี่ตินอยู่ด้วยก็ดีเหมือนกัน เพราะผมแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย เขาบริการผมทุกอย่าง จะทำให้ผมนิสัยเสียไหมเนี่ย

“ยิ้มอะไรครับ” พอโดนทัก ผมก็รีบหุบยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธ “โอเค งั้นเดี๋ยวพี่มา” พูดจบพี่ตินก็เดินออกไปจากบ้านพักเพื่อไปสั่งอาหารที่สำนักงานส่วนกลาง

“กลับมาเร็ว ๆ นะ” เป็นประโยคที่ผมได้แต่เอ่ยกับตัวเองเบา ๆ เพราะพี่ตินเดินไปไกลแล้ว

 

หลังอาหารมื้อเช้าของเราสองคนผ่านไป ผมเลือกออกมานั่งเอนหลังที่เก้าอี้ระเบียงหน้าบ้านพักดูแม่น้ำ ส่วนพี่ตินอยู่ในห้องนอน ผมได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำ สงสัยเขาจะอาบน้ำ และแน่นอนว่าสายลมเอื่อย ๆ บวกกับความเงียบสงบทำให้ผมรู้สึกเคลิ้มจวนใกล้จะหลับ แต่เสียงหัวเราะกับลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่ารดแก้มอยู่นี้สามารถดึงสติผมกับมาได้อย่างดี โดยที่ผมไม่ได้ลืมตาขึ้นมามองเพราะอยากรู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อไป

“กินแล้วก็นอน แม่หมูน้อย”

มาหาว่าผมเป็นแม่หมูอีก ที่กินเยอะอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะเขานั่นแหละหามาให้กิน แม้จะอยากเถียงกลับไปใจจะขาด แต่ผมก็ยังเลือกจะนอนนิ่งต่อไป จนแล้วจนรอดก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมเลยขยับตัวตะแคงข้างแล้วลืมตาขึ้นมา

“มองอะไร”

ผมถามพี่ตินด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ หลังจากลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่า ตัวเองกำลังโดนเขาจ้องอยู่ ซึ่งคำตอบที่ได้รับคือ การยักไหล่เป็นเชิงปฏิเสธที่จะตอบ

“ไปตลาดน้ำกันไหม แล้วตอนค่ำก็ไปนั่งเรือดูหิ่งห้อยกันต่อ”

ที่พี่ตินพูดถือเป็นทริปที่น่าสนใจ แต่อีกใจหนึ่งผมก็รู้สึกขี้เกียจ ร่างกายต้องการการนอนพักผ่อนเงียบ ๆ

“เราแค่ไปดูหิ่งห้อยตอนเย็นได้ไหม ตอนนี้ผมง่วงและอยากนอนนิ่ง ๆ มากกว่า”

“พี่ก็ลืมไป คุณหมอเคยบอกไว้ว่า คนท้องมักจะง่วงนอน งั้นเราค่อยออกไปหาอะไรกินกันตอนเย็น แล้วค่อยไปนั่งเรือดูหิ่งห้อยกันต่อเนอะ”

ผมพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มให้พี่ติน แล้วพลิกตัวกลับมานอนหงาย ก่อนจะหลับตาลงพักผ่อน

“แล้วตอนนี้พี่ตินอยากไปไหนหรือเปล่าล่ะ พี่ออกไปเลยก็ได้นะ” อันที่จริงผมกลัวพี่ตินจะเบื่อมากกว่า เลยไม่คิดอยากจะกักตัวเขาไว้ให้อยู่กับผมตลอดเวลา

“อันที่จริงพี่อยากนอนเป็นเพื่อนนัท แต่พี่คิดว่าพี่ออกไปหาอะไรมาไว้สำหรับมื้อเที่ยงดีกว่า”

“อืม ก็แล้วแต่พี่ตินเลยแล้วกัน”

“แล้วนัทอยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า” ผมนิ่งคิดหาสิ่งที่อยากกินสักพัก

“อยากกินผลไม้เปรี้ยว ๆ อะไรก็ได้ ส่วนของคาวพี่อยากกินอะไรก็แล้วแต่พี่เลย”

“โอเค งั้นเดี๋ยวพี่กลับมา ส่วนนัท พี่ว่าเข้าไปนอนในห้องดีกว่าไหม จะได้ล็อกประตูอะไรให้เรียบร้อย อยู่คนเดียวแบบนี้พี่ไม่ค่อยไว้ใจเลย”

ผมมองสีหน้าจริงจังของพี่ติน ก่อนจะหลุดขำออกมา ไม่ใช่ว่าผมเห็นความห่วงใยของเขาเป็นเรื่องตลก แต่เพราะว่าโฮมสเตย์ที่เราพักนั้นอยู่ภายในรั้วเดียวกันกับบ้านเจ้าของ เรื่องอันตรายนั้นเกิดขึ้นได้ยากมาก

“ครับ ๆ เดี๋ยวผมนั่งเล่นอีกสักพักจะเข้าไปนอนข้างในห้อง”

เมื่อผมเอ่ยปากรับคำแล้ว พี่ตินก็ยกมือขึ้นทำท่าโอเค แล้วลุกหายเข้าไปในบ้าน ส่วนผมก็หันมามองทิวทัศน์ข้างหน้าต่อ

“เดี๋ยวพี่มานะ” ผมหันไปสบตาพี่ติน แล้วยกมือขึ้นทำท่าโอเคตอบ

เมื่อทุกอย่างเงียบลง ผมเลยหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเปิดเพลงฟังเบา ๆ แล้วอดยกมือขึ้นลูบหน้าท้องตัวเองไม่ได้ อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเราก็จะได้เจอกันแล้วสินะ ผมยังจำความฝันครั้งนั้นได้ดี โดยเฉพาะใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มของเด็กน้อย รอยยิ้มสดใสด้วยความดีใจเมื่อผมกับพี่ตินอนุญาตให้เขาเข้ามาในห้องและยอมให้อยู่ด้วย ถึงตอนนี้แล้ว ผมก็ตั้งใจไว้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมก็จะดูแลเขาให้ดีที่สุด

ส่วนเรื่องทางบ้านของผมอาจจะต้องรอหลังคลอดถึงจะได้บอกกล่าว อย่างน้อยผมจะได้เลี่ยงที่จะเอ่ยถึงสาเหตุที่ผมท้องได้ โดยอาจจะให้พวกท่านเข้าใจไปว่า แม่ของลูกผมได้เลิกรากันไปแล้ว ส่วนเรื่องพี่ตินอาจจะแนะนำให้รู้จักในฐานะเจ้านาย หวังว่าเขาคงไม่มีปัญหากับความคิดนี้ของผม แต่ถ้าหากเขาไม่เห็นด้วย ผมก็คงต้องบอกความจริงกับทางครอบครัวไป

ด้วยบรรยากาศและเสียงเพลงทำให้ผมเคลิ้มหลับไปโดยที่ไม่ได้เข้าไปนอนในห้องตามที่ตกลงกับพี่ตินเอาไว้ และมารู้สึกตัวอีกครั้งก็เมื่อตอนได้ยินเสียงพูดคุยกันดังอยู่รอบตัว

“เด็กดื้อตื่นแล้ว”

ผมขยับตัวขึ้นนั่ง เมื่อเห็นว่าตัวเองไม่ได้อยู่กับพี่ตินสองคน แต่มีคนอื่นเพิ่มเข้ามาอีกถึงสองคน และที่สำคัญคือ หนึ่งในนั้นเป็นพระเอกละครขวัญใจของพี่สาวผมด้วย

“เอ่อ...” ผมได้แต่มองหน้าพี่ตินสลับกับคนอื่น และด้วยความตกใจผมเลยไม่รู้จะทำตัวอย่างไร

“นัทครับ นี่โอมเพื่อนพี่ ส่วนนี่น้องกายรุ่นน้องโอม”

ผมยกมือไหว้พี่โอม และเมื่อหันไปสบตากับกาย เขาก็รีบยกมือขึ้นห้ามไว้

“ไม่ต้องไหว้ผมครับพี่นัท ผมยังเรียนมหาลัยอยู่”

ท่าทีเป็นกันเองของน้องกายทำให้ผมอดยิ้มตามคำพูดของน้องไม่ได้

“สองคนนี้พักอยู่บ้านหลังไม่ไกลจากเรานี่แหละ” ผมพยักหน้าเป็นเชิงรับทราบที่พี่ตินบอก

“นัทไม่โกรธนะครับ ถ้าหากพี่กับกายมารบกวนกินมื้อเที่ยงด้วยคน”

พี่โอมเอ่ยด้วยร้อยยิ้มอบอุ่น ในโทรทัศน์ว่าหล่อแล้ว ตัวจริงนั้นหล่อกว่ามาก แต่พอบอกว่าเป็นเพื่อนพี่ติน เรื่องข่าวลือที่ว่าพี่โอมเป็นเกย์ ตอนนี้ผมเชื่อไปมากกว่าครึ่งแล้วว่าเป็นเรื่องจริง และแน่นอนว่าน้องกายก็คงจะไม่ใช่รุ่นน้องธรรมดา

“เชิญตามสบายเลยครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปล้างหน้าล้างตาก่อน”

ผมรีบขอตัวแยกออกมาเพราะรู้สึกอับอายที่ดันมานอนหลับต่อหน้าคนอื่น พี่ตินนี่ก็เหลือเกิน ไม่ยอมปลุกผมให้ตื่น ไม่รู้ว่าทำท่าอะไรแปลก ๆ ออกไปหรือเปล่า

เมื่อล้างหน้าและสำรวจตัวเองเรียบร้อยแล้ว ผมก็เดินออกมาหน้าบ้านอีกครั้ง แต่ก็เห็นแค่น้องกายที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่คนเดียว ส่วนสองเพื่อนสนิทไม่รู้ว่าไปไหน

“แล้วพี่ตินพี่โอมล่ะครับ” ผมถามน้องกาย

“อ๋อ ไปขอจานมาใส่อาหารครับ เดี๋ยวก็คงกลับมา นั่นไง มาพอดีเลย”

ผมหันกลับไปมองด้านหลัง เห็นพี่ตินกับพี่โอมเดินมาพร้อมกับถุงพลาสติกและในมืออีกข้างของพี่โอมก็เป็นกระติกน้ำแข็งสีเขียวแก่

“มาแล้ว ๆ”

พี่ตินเอ่ยขึ้นก่อนจะวางข้าวของลงบนโต๊ะ และเริ่มลงมือแกะถุงอาหารเพื่อเทใส่จาน โดยไม่ยอมให้ผมช่วย แต่ผมก็ไม่สนใจ หยิบแก้วมาใส่น้ำแข็งแล้วเทน้ำอัดลมส่งให้
พี่ตินกับน้องกาย ส่วนของผมกับพี่โอมเป็นน้ำเปล่า

“อันนี้ผลไม้ของนัท แต่ต้องกินข้าวก่อนนะ”

พี่ตินชูถุงขึ้น แต่พอผมจะคว้าเขาก็ดึงหลบไปวางไว้หลังตัวเอง ทำเหมือนกับว่าผมเป็นเด็กอย่างนั้นแหละ ผมก็รู้หรอกว่าควรทำรับประทานอะไรก่อนอะไรหลัง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกลับไป ได้แต่เข่นเขี้ยวในใจคนเดียว

ด้วยความเป็นกันเองของพี่โอมและน้องกายทำให้ผมสามารถพูดคุยกับพวกเขาราวกับรู้จักกันมานาน โดยเฉพาะพี่โอมที่เป็นเพื่อนพี่ตินมาตั้งแต่สมัยมัธยม เขาเล่าเรื่องตลก ๆ ของพี่ตินให้ผมฟังตั้งหลายเรื่อง เมื่อจบมัธยมปลายแล้วพี่โอมแยกไปเรียนต่อต่างประเทศช่วงเข้ามหาวิทยาลัย ก่อนจะกลับมาเป็นนายแบบและเป็นพระเอกละครในปัจจุบัน

“ฮ้า อิ่มชะมัดเลย” พี่โอมเอ่ยขึ้นพร้อมกับเอนตัวพิงพนักเก้าอี้

“อ้วนว่ะ”

น้องกายเลยยื่นมือไปตีหน้าท้องพี่โอมเบา ๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้กัน ผมเห็นแล้วก็อดรู้สึกแปลก ๆ ไม่ได้ จะว่าเขินแทนก็ไม่เชิง เพราะสายตาที่เขามองกันนั้นมันช่างหวานเชื่อมเสียเหลือเกิน

“อะแฮ่ม กลับไปหวานต่อที่บ้านตัวเองไหมครับ”

เสียงพี่ตินเอ่ยขัดขึ้นมา ทำให้ทั้งสองคนได้แต่หันมายิ้มให้ด้วยท่าทีขัดเขิน แต่ก็ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ ผมเองไม่กล้าแสดงความคิดเห็นใด ๆ ได้แต่นั่งก้มหน้าจิ้มโทรศัพท์

“แล้วเย็นนี้จะออกไปกี่โมงนะ” พี่โอมถามด้วยรอยยิ้มราวกับต้องการเบี่ยงเบนประเด็น

“สักสี่โมงครึ่งแล้วกัน”

“โอเค งั้นเดี๋ยวเจอกันอีกทีตอนเย็นเลยแล้วกัน เจอกันตอนเย็นนะครับน้องนัท” พี่โอมหันมาบอกผมยิ้ม ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืน

“เจอกันตอนเย็นครับ”

น้องกายเอ่ยตาม ก่อนทั้งสองจะเดินตามกันไป ผมได้แต่มองตามไป และสงสัยในใจว่า รูปร่างสูงโปร่งทั้งคู่ และยังแมนทั้งคู่อีก ใครจะเป็นรุกเป็นรับกัน หรือว่าเขาจะสลับกัน คิดมาถึงตอนนี้ผมก็อดเขินแทนไม่ได้

“แหนะ ๆ คิดอะไรอยู่น่ะ หน้าแดงเชียว” ผมหันมาแยกเขี้ยวใส่พี่ตินที่บังอาจมาล้อเลียน “แม่จ๋ากำลังคิดเรื่องทะลึ่งแน่เลย” พี่ตินพูดจบผมก็ฟาดไหล่เข้าให้

“ใครจะไปคิดอะไรอย่างนั้น แค่คิดว่าพี่โอมหล่อมากก็เท่านั้น”

“โน่ว! ไม่ได้นะครับ ในสายตานัท พี่ต้องหล่อที่สุดสิ ไปชมคนอื่นทำไม ถ้าชมไอ้โอมต่อหน้าพี่อีก พี่จะลงโทษ”

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,211 ความคิดเห็น

  1. #844 baekbow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 23:56
    แน่ะ มีหวง ว่าแต่เราว่าความคิดนัทไม่เข้าท่าอ้ะ เป็นใครก็คงไม่ชอบหรอก
    #844
    0
  2. #616 Noey_CHP (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 23:08
    แหมพี่ติน จ้าาา 555555
    #616
    0
  3. #336 Antisa Prasertkiaw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 16:48
    น่ารักทั้งพี่ติณและน้องนัทเลยค่ะ อยากเห็นบิบี๋ไวๆจังลุ้นๆ
    #336
    0
  4. #335 Som O Usanee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 01:20
    แอร๊ยยยยยยยยย เด็กดื้อ กิ๊วววววววววว พ่อจ๋าพาแม่จ๋ามาเที่ยว น่ารักอ่ะ
    #335
    0
  5. #334 ศะนะคะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 00:25
    โอ๊ย น่ารัก มุ้งมิ้งเกินนนน
    #334
    0
  6. #333 Lilly June (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 14:43
    รออ่านตอนต่อไปนะคะ มาอัพไวๆน้าาา
    #333
    0
  7. #332 kaiou (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 23:25
    นัทน่ารักพี่ตินก็น่ารัก
    #332
    0
  8. #331 mini_mickey (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 21:16
    555พี่ตินขี้อิจฉานัทเอาใจพี่ตินเขาหน่อยน้าาาา
    #331
    0
  9. #330 Sweetmp Shoping (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 21:02
    ฟินมากกก อยากให้นัทอ้อนพี่ตินบ่อยๆๆนะ
    #330
    0
  10. #329 ศะนะคะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 02:00
    ซึนจริงเลยยยยยยยย
    #329
    0
  11. #328 Som O Usanee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 14:56
    พูดให้พี่ติณณ์ได้ยินบ้างก็ได้หนูนัท พ่อจ๋าจะได้ดีใจ โน๊ะๆๆๆ พี่ติณณ์ก็เอาใจเมียน่าดูเลยน๊าาาาาาาาาาาา น่ารักจริงๆเล๊ยยยยยยยย
    #328
    0
  12. #327 ฟ้า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 00:39
    สั้นๆๆ
    #327
    0
  13. #326 Lilly June (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 21:15
    คล้ายๆแต่งงานแล้วมาฮันนีมูนเลย ฮาา รออ่านต่อนะคะ มาอัพไวๆน้าา
    #326
    0
  14. #325 mini_mickey (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 06:06
    หวานอะคู่นี้พี่ตินดูแลดีแบบนี้นัทรักตายเลยน้าาาา
    #325
    0
  15. #324 PuiPui (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 00:52
    พูดดังๆก็ได้แม่นัท พ่อจ๋าจะได้ดีใจ ชอบบรรยากาศตอนนี้จังเรียบเรื่อยอบอุ่น
    #324
    0