เลขาร้าย เจ้านายรัก [Yuri]

ตอนที่ 4 : EP 4 - ตัวแสบ และ คนแอบรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 300 ครั้ง
    4 ก.พ. 62

EP4


ตัวแสบ และ คนแอบรัก

 

 

            คริมายังไม่มีโอกาสได้คุยหรือสอบถามอัพเดทอะไรกับเจ้านายของหล่อนมาก เมื่อรุ่งรัตน์กลับมาถึงที่ทำงาน ฝ่ายนั้นก็ต้องเข้าประชุมด่วนภายในต่อตอนเวลาสามโมงตามที่หล่อนรับนัดให้...ส่วนคริมาเองก็ต้องซ่อนตัวเพราะเตรียมตัวเซอร์ไพร์สให้กับคุณเดวิด และเมื่อเหล่าคณะกรรมการบริหารบริษัทเดินออกมาจากห้องประชุม บรรดาลูกน้องของเดวิดและรุ่งรัตน์ซึ่งทำงานอยู่ฝ่ายเดียวกันนั้นก็พากันแอบเพื่อรอให้เดวิดเข้ามาในห้องด้วยความตื่นเต้น

 

            จึงไม่มีใครทันสังเกตสีหน้าเศร้าหมองของทั้งฝ่ายCEO และรอง CEO อย่างรุ่งรัตน์ภายหลังจากการประชุมเลยแม้แต่น้อย...

 

            “เซอร์ไพร์ส!!” 

 

         เมื่อถึงเวลาที่คุณเดวิดและคุณรุ่งรัตน์โผล่เข้ามาในห้อง เหล่าบรรดาลูกน้องทั้งแผนกรวมทั้งเลขาฯอย่างคริมาและเลขาฯของคุณเดวิดก็พากันออกมาโชว์การแสดงที่เตรียมไว้ให้ ทั้งการฟ้อนรำ โปรยดอกไม้ ตามด้วยเสียงดนตรีสะล้อซอซึง นำไปสู่ห้องทำงานของคุณเดวิดที่ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างดีราวกับยกเชียงใหม่มาไว้กรุงเทพฯจริงๆแบบนั้น

 

            แต่ก็ราวกับว่าซีอีโอและรองซีอีโอทั้งสองนั้นไม่ได้มีสีหน้าพร้อมที่จะยินดีกับเซอร์ไพร์สนั้นเลย และนั่นก็ทำให้คริมาเริ่มกังวลทั้งๆที่หล่อนยังฟ้อนไปกับเพลงอยู่...

 

            เกิดอะไรขึ้นนะ...ฉันทำอะไรผิดขั้นตอนไปหรือเปล่า?

 

         “ปิดเพลงก่อนเถอะครับ...” 

 

            น้ำเสียงเคร่งเครียดของเดวิดทำให้ฝ่ายที่ควบคุมเสียงนั้นต้องปิดเพลงดังฉับ ปล่อยให้ฝ่ายบรรดาช่างฟ้อนสร้างบรรยากาศอย่างคริมาและคนอื่นๆนั้นฟ้อนค้างอยู่กลางอากาศ ขณะที่เดวิดและรุ่งรัตน์มองหน้ากันอย่างหนักอกหนักใจ 

 

            “พอดี...พวกผมเพิ่งประชุมกับบอร์ดบริหารบริษัททั้งหมดภายในเครือ CB Group มา...” 

 

         เดวิดเอ่ยอย่างนั้น 

 

            “เขามีมติว่าจะปรับผังองค์กร...ลดจำนวนพนักงาน...”

 

         เคร้งบางคนที่ถือพานโปรยดอกไม้อยู่ทำพานตกกระจายเต็มพื้น เลขาฯคุณเดวิดข้างๆคริมาที่หยุดฟ้อนไปแล้วนั้นหันมาอ้าปากค้าง ขณะที่ทั้งเดวิดและรุ่งรัตน์มีสีหน้าลำบากใจ เมื่อรุ่งรัตน์ก้าวเดินออกมาแล้วประกาศว่า...

 

            “มีหน่วยงานที่จะโดนยุบหลายหน่วยงาน เพื่อลดค่าใช้จ่ายสำหรับองค์กรโดยรวม...และหนึ่งในนั้นก็คือพวกเราด้วย” 

 

         คริมานิ่งงัน สมองของหล่อนแทบไม่สั่งการตั้งแต่ได้ยินคำพูดนั้น ราวกับสายฟ้าที่ผ่าฟาดลงมากลางใจ หล่อนกุมอกตัวสั่น รู้สึกวิงเวียนแทบล้มทั้งยืนจนเลขาฯคุณเดวิดต้องเข้ามาประคองประหนึ่งฉากที่มิ่งหล้ารู้ข่าวว่าตัวเองจะต้องถูกส่งตัวไปเป็นของบรรณาการให้เมืองมัณฑ์ในรากนครา

 

            ต่างกันแค่ว่าฉันไม่ได้จะถูกส่งตัวไปไหน...ฉันถูกลอยแพเลยต่างหาก

 

...

 

            เย็นวันนั้น น่านฟ้ากลับมาเคลียร์งานที่ทำงานอยู่ลำพังคนเดียวจนถึงเวลาเลิกงานCEO สาวก็ยังไม่ยอมเลิก หล่อนไม่เงยหน้าขึ้นมามองออกมานอกห้องทำงานด้วยซ้ำว่าคนทั้งแผนกที่ทำงานอยู่ร่วมชั้นเดียวกับหล่อนนั้นเกรงใจและไม่กล้าลุกออกจากโต๊ะกลับบ้าน เพราะ นายยังไม่กลับ จนกระทั่งน่านฟ้าได้ยินเสียงเคาะประตูอีกรอบนั่นแหละ 

 

            “น่าน...” 

 

            เสียงหวานๆนั้นดังเข้ามาก่อนเจ้าตัว ก่อนที่ดวงเดือนจะค่อยๆโผล่หน้าเข้ามา และนั่นก็ทำให้น่านฟ้าละสายตาจากงานแวบหนึ่งขึ้นมามองอีกฝ่ายเป็นเชิงรับรู้ว่าดวงเดือนเข้ามา...แต่ก็ยังก้มลงทำงานต่อไป

 

            “เป็นเจ้านายแล้วกลับบ้านช้าแบบนี้...ลูกน้องไม่กล้ากลับบ้านกันพอดีนะ”

 

            ดวงเดือนว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนติดจะเมตตาสงสารบรรดาลูกน้องในฝ่ายอสังหาฯของน่านฟ้าที่แม้กระทั่งผู้จัดการระดับซีเนียร์ก็ยังไม่กล้าเก็บกระเป๋ากลับบ้านและเอาแต่ก้มๆเงยๆ กินกาแฟมองมาทางห้อง ท่านซีอีโอ อยู่ตลอดเวลา...เพราะเจ้านายใหญ่ของพวกเขายังไม่กลับ และนั่นก็ทำให้น่านฟ้าเงยหน้าขึ้นมาถอนหายใจแรงใส่ดวงเดือนอีกครั้ง 

 

            “จะกลับก็กลับกันไปสิ ไม่เห็นต้องรอ” 

 

            น่านฟ้าบอกอย่างนั้นด้วยน้ำเสียงไม่แยแส

 

            “เฮ้อ น่านนี่น้า” ดวงเดือนบ่นเบาๆเช่นนั้น หญิงสาวนึกอยากจะยกตัวอย่างให้น่านฟ้าลองนึกถึงสมัยที่หล่อนยังคงฝึกงานกันอยู่ตามแผนกต่างๆด้วยตำแหน่งเล็กๆโดยที่มีคุณพ่อของพวกหล่อนนั้นเป็นนายใหญ่...แต่ก็คงเทียบกันไม่ได้ เพราะน่านฟ้านั้นขยันขันแข็งทำงานถวายหัวไม่มีพักมาตั้งแต่สมัยนั้นแล้ว...และยิ่งคุณนิพนธ์ คุณพ่อของน่านฟ้ากลับบ้านดึกเท่าไหร่ ลูกสาวของเขาก็ยิ่งกลับบ้านดึกเท่านั้นจนทั้งสองคนได้นั่งรถตู้กลับบ้านเวลาเดียวกันทุกวัน

 

            “เอาอย่างนี้มั้ย ถ้าน่านอยากกลับมาทำงาน...ก็กลับมาทำ แต่วันนี้ไปทานข้าวเย็นกับเดือนก่อน” ดวงเดือนว่าอย่างนั้น ด้วยรอยยิ้ม “ไปทานใกล้ๆแถวนี้ก็ได้ น่านจะได้ไม่ต้องทิ้งงานที่รักของน่านไปนาน...เนาะ” ดวงเดือนว่าเช่นนั้นขณะที่เอื้อมมือบางมาแตะแขนน่านฟ้าเบาๆ

 

            น่านฟ้าเลิกคิ้ว 

 

            “นะคะ...ไปทานอะไรสักหน่อยแล้วค่อยกลับมาทำงานต่อ...เดือนเป็นห่วง”

 

         ดวงเดือนเอ่ยออกมาอย่างนั้น ทั้งๆที่ใจยังสั่นๆ ไม่รู้เขาจะรู้บ้างหรือเปล่า ความรู้สึกที่หล่อนมีในใจต่อเขามาเนิ่นนาน...ดวงเดือนนั้นแอบชื่นชมน่านฟ้ามาตลอด...ซึ่งตอนแรก...หล่อนเข้าใจว่าตนประทับใจในความเก่งของเขาที่คอยช่วยสอนหล่อนในตรงที่หล่อนไม่เข้าใจ แต่ไปๆมาๆ มันก็พัฒนาขึ้นมา...อาจเป็นเพราะน่านฟ้าไม่เคยแสดงอารมณ์ความรู้สึกใดใด ซึ่งนั่นทำให้หล่อนไม่เคยรู้เลยว่าน่านฟ้าคิดอย่างไรกับหล่อน...ดวงเดือนรู้มาสักพักแล้วว่าน่านฟ้ามีปัญหาเกี่ยวกับการแสดงออกด้านอารมณ์ทางสีหน้า...ทำให้เขาดูเหมือนไม่หือไม่อือกับอะไร...แต่แน่นอนว่าเขามีความรู้สึก...และนั่นก็ทำให้กลายเป็นหล่อนเองที่คอยสังเกตเขา...ยิ่งนานวันมันก็เลยกลายเป็นความลึกซึ้งบางอย่างที่ทำให้หล่อนอัดอั้นไม่เบา

 

            ใจหนึ่งก็อยากให้เขารับรู้ แต่ใจหนึ่งก็รู้ว่าเขาอาจไม่ยอมรับ

 

            “อือ...ไปสิ” 

 

            น่านฟ้าตอบมาแค่นั้น แต่แค่นั้นก็พอให้ดวงเดือนยิ้มได้...และเมื่อน่านฟ้าเริ่มลุกขึ้น ปิดคอมพิวเตอร์และปิดไฟ...บรรดาผู้คนทั้งแผนกก็ดูเหมือนจะถอนหายใจออกมาได้อย่างโล่งใจ...และเมื่อบอสใหญ่ของพวกเขาเดินกลับออกไป ทุกคนก็เริ่มปิดไฟ ปิดคอมฯ แยกย้ายกันกลับบ้านอย่างที่มันควรจะเป็นสักที 

 

...

 

            เค้าท์เตอร์อาหารแบบ Open Kitchen ณ ชั้นใต้ดินห้างสรรพสินค้าชื่อดังย่านชิดลมแห่งนี้นั้นเป็นสถานที่ประจำของน่านฟ้าและดวงเดือน เพราะทั้งคู่สามารถหาอาหารรสเลิศและไวน์ชั้นดีจากแถวนี้ได้ในบรรยากาศสบายๆ ไม่เป็นทางการมาก แต่ก็หรูหราพอที่จะรองรับทายาทของผู้ถือหุ้นอันดับหนึ่งและอันดับสองของเครือภุมวานนท์ทั้งคู่

 

            “ทานเร็วเชียว เดี๋ยวก็ติดคอหรอกน่าน”

 

            ดวงเดือนท้วงแบบนั้น ทำให้น่านฟ้าเงยหน้าขึ้นมองเซ็งๆ 

 

            “เดือนนี่ขี้บ่น...เหมือนแม่” 

 

            คำครหาของน่านฟ้าอย่างนั้นทำให้ดวงเดือนอ้าปากค้าง แต่น่านฟ้าก็ไม่ได้สนใจ หล่อนเพียงแต่ก้มลงหั่นสเต็กให้เป็นชิ้นพอดีคำตรงกันเป๊ะขณะที่ปากก็พูดไปว่า...

 

“เราต้องรีบ งานที่ป๊าแฮนด์โอเวอร์ (ส่งต่อ) มายังไม่เรียบร้อยดีเลย งานใหม่โถมเข้ามาอีกแล้ว เราต้องรีบเคลียร์งานเก่าให้เสร็จ ไม่งั้นงานใหม่มาอีกเราตายแน่” 

 

น่านฟ้าว่าจบก็จิ้มเอาเนื้อที่หั่นเรียบร้อยแล้วนั่นเข้าปากแล้วรีบเคี้ยวอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ท่าทางนั้นก็แสนน่าเอ็นดูสำหรับดวงเดือน ทำให้หล่อนส่ายหัวเบาๆ แม้ว่าน่านฟ้าจะดูเอาจริงเอาจังและตรงเป๊ะไปทุกอย่างราวกับเอาไม้บรรทัดมาทาบไว้ แต่สำหรับคนแอบรัก อย่างหล่อน ไม่ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรก็ดูน่าเอ็นดูไปเสียหมด 

 

เสียงโทรศัพท์ของน่านฟ้าสั่นครืดๆ 

 

“ค่ะ...ป๊า” 

 

ทันทีที่น่านฟ้ากดรับ ฝ่ายนั้นก็ฟังในโทรศัพท์สักพัก แล้วบ่นออกมา 

 

“หึ...น่านไม่ไป” แล้วก็ตามมาด้วย “ป๊า แต่...” ตามมาด้วย “แต่น่าน...” แล้วหล่อนก็ต้องเงียบฟังอะไรยืดยาวบางอย่าง ตามด้วยการที่หล่อนพยายามจะพูดว่า “ป๊า...” 

 

บ่งบอกว่าปลายสายนั้นคงจะเป็น คุณนิพนธ์ พ่อหล่อนที่โทรมาสั่งอะไรสักอย่าง

 

“มีอะไรหรอน่าน...” 

 

ดวงเดือนเอ่ยถามแบบนั้น ทำให้น่านฟ้าถอนหายใจเบาๆ หล่อนเก็บโทรศัพท์ลงทั้งๆที่สีหน้ายังนิ่งๆ แล้วยกไวน์ที่เหลือทั้งแก้วนั้นกระดกรวดเดียวหมด ก่อนจะหันมาหาดวงเดือน

 

“ป๊าบอกให้น่านไปจัดการมัน” 

 

มันที่น่านฟ้าพูดถึงนั้น...ไม่ต้องอธิบายเพิ่มเติม ดวงเดือนก็รู้ดีว่าหมายถึงใคร...แม้จะไม่เคยเจอกันสักครั้ง แต่ชื่อเสียงของ นิว-นิวาสิรี ภุมวานนท์ น้องสาวของน่านฟ้าที่อายุห่างกันถึงสิบปีนั้นก็กระฉ่อนลือไกลมาเข้าหูดวงเดือนไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง...จิ้งจอกสาวไฮโซ นั่นคือชื่อที่บรรดาเหยี่ยวข่าวตั้งให้เด็กสาวที่มีไลฟ์สไตล์เต็มไปด้วยการปาร์ตี้ มีข่าวคบควงดาราและมีภาพหลุดรายวัน ทำให้ ชื่อเสีย ของหล่อนเป็นที่กระฉ่อนในวงสังคมและทำให้ดวงเดือนแอบรู้สึกไม่ดีกับอีกฝ่ายทุกครั้งที่ได้ยินชื่อทั้งๆที่ยังไม่เคยเจอตัวเลย...

 

น่านฟ้ากดโทรศัพท์เรียกคนขับรถ และวางบัตรเครดิตของตนตรงหน้าดวงเดือน

 

“เดือนใช้บัตรเราจ่ายเลย...เราไปก่อนนะ ต้องไปจัดการมันให้ป๊า” 

 

น่านฟ้าพูดแค่นั้นแล้วเดินจากไป ปล่อยให้ดวงเดือนนั่งอึ้งๆอยู่ตรงนั้น หญิงสาวขยับกายนั่งหลังตรงอีกครั้งด้วยความรู้สึกแอบเซ็งไม่น้อยที่อุตส่าห์ได้มีเวลาอยู่กับคนที่หล่อนแอบชอบเพียงสองต่อสอง...แต่ก็ดันมาถูกน้องสาวตัวแสบ ของอีกฝ่ายขโมยเวลาไปเสียได้ 

 

จำไว้เลยนะคะ...คุณนิวาสิรี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 300 ครั้ง

883 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 เมษายน 2562 / 18:18
    รู้สึกได้ถึงความสนุกของทั้งสองคู่ 55555555
    #537
    0
  2. #47 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 12:33
    การเป็นคนเก่งที่ได้รับความไว้วางใจก็แบบนี้ล่ะนะ งานท่วมตัวกันเลย
    #47
    0
  3. #45 Myjm (@Myjm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:08
    คุณน่าน ดูจะต้องแบกรับภาระหลายอย่างเลยนะคะเนี่ย ทั้งเรื่องงาน และครอบครัว มีน้องสาวแสบขนาดนี้
    #45
    0
  4. #43 sebbysone2 (@sebbysone) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:21
    เลขาครีมโดนลอยแพซะแล้วสิ เจ้านิวออกมาแต่ชื่อยังแสบสุดๆเลยคุณเดือนจะจัดการยังไงคะเนี่ย
    #43
    0
  5. #42 Third Party (@FicFanclubz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:17
    รอเลยคุณนิว 555
    เรื่องนี้น่าสนุกมาก ดูจะแสบๆ กวนๆ กันทั้งสองคู่
    ขอบคุณนะคะ
    #42
    0
  6. #41 zuminz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 09:06

    ครีมเอ้ยยยย ได้เวลามาเป็นเลขาให้น่านแร้ววววว

    #41
    0
  7. #40 North Land (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 07:53

    ไม่ถูกชะตาตั้งแต่ยังไม่เจอหน้า

    น้องจิ้งจอกเลยนะคุณเดือน5555

    #40
    0