เลขาร้าย เจ้านายรัก [Yuri]

ตอนที่ 37 : EP 37 - ไม่ง่ายและไม่มีอะไรง่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 245 ครั้ง
    11 พ.ค. 62

EP 37


ไม่ง่ายและไม่มีอะไรง่าย

 

 

            เช้าวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ซีอีโอสาวแห่งบริษัทภุมวานนท์จะต้องมาทำงานตามปกติ เจ้าของใบหน้าสวยหวานที่ดูนิ่งและขรึมนั้นก็ยังคงเดินสับส้นสูงเข้าทำงานผ่านบรรดาพนักงานในฟลอร์ทั้งฟลอร์อย่างกระฉับกระเฉงซึ่งเรียกสายตาเคารพยำเกรงจากบรรดาพนักงานรอบๆตัวได้อย่างปกติ...แต่สิ่งที่ดูไม่ปกตินั้นก็คืออาการของเลขาฯสาวข้างตัวของน่านฟ้าต่างหาก...

 

            คริมากังวล...

 

            หลังจากเมื่อเย็นวานที่หล่อนได้ ปะทะกับคุณนิพนธ์ ภุมวานนท์ ผู้เป็นบิดาของน่านฟ้าไปจนพอรู้เรื่องราวบางส่วนในชีวิตของอีกฝ่ายมาบ้างแล้ว...ผู้ที่มาช่วยเติมเต็มปะติดปะต่อภาพร่างของเรื่องราวทั้งหมดให้สมบูรณ์นั้นก็กลับเป็นป้ามาลัย...ซึ่งกำลังหอบเอากระเป๋าเสื้อผ้าบางส่วนของน่านฟ้ามาให้หล่อนที่ช่วยเล่าแจ้งแถลงไขเรื่องราวต่างๆให้คริมาฟังต่อ...

 

            “อย่าโกรธคุณท่านเลยนะคะคุณคริมา...คุณท่านเลี้ยงคุณน่านคนเดียวมาตลอด ป้าเห็นช่วงนั้นคุณท่านเครียดจนเกือบจะฆ่าตัวตายทั้งหลายรอบ แต่คุณท่านก็บอกว่าทำไม่ลง เพราะกลัวคุณน่านไม่มีคนเลี้ยงดู...ที่กิจการภุมวานนท์ยิ่งใหญ่กลับขึ้นมาได้ทุกวันนี้ ก็เพื่อคุณน่าน” 

 

         ป้ามาลัยว่าอย่างนั้น 

 

            “ตั้งแต่คุณผู้หญิงคนก่อนทิ้งไปเพราะอยากไปแต่งงานใหม่กับทายาทครอบครัวที่ร่ำรวยกว่าในช่วงชีวิตคุณท่านประสบปัญหาพอดี...ชีวิตคุณท่านก็พังทลายเลยนั่นแหละค่ะ ท่านหวังแต่อย่างเดียวว่าลูกจะได้มีชีวิตที่ดีกว่า จะต้องร่ำรวย และไม่มีใครมาดูถูกได้อีก...” 

 

         คำบอกเล่าของป้ามาลัยทำให้คริมานึกเถียงขึ้นมา

 

            “ด้วยการดูถูกลูกหลานคนอื่นแทนเนี่ยนะคะ?”

 

         “ทรัพย์สมบัติที่คุณท่านทำมา...ครึ่งหนึ่งเป็นชื่อคุณน่านและอีกครึ่งเป็นชื่อคุณนิวค่ะ คุณคริมา...นอกจากบ้านหลังนี้กับหุ้นบริษัทภุมวานนท์ที่ท่านทำมาแต่ก่อนเก่าแล้ว คุณท่าน แทบไม่มีอะไรติดตัวเลย ท่านยกให้ลูกหมด...ยิ่งตอนนี้คุณน่านนั่งตำแหน่งประธานใหญ่...คงไม่แปลกที่คุณท่านจะเป็นห่วงเรื่องคู่ครองของคุณน่านหรอกนะคะ”

 

         ป้ามาลัยพูดจบก็ทิ้งท้ายด้วยการโค้งให้หล่อนอย่างสุภาพ แล้วขอตัวจากไป จนคริมาต้องเผลอโค้งตอบ...แล้วหล่อนก็ยืนอยู่ตรงนั้น...อย่างมึนๆชาๆ ถือกระเป๋าเสื้อผ้าและข้าวของของน่านฟ้าอย่างจับต้นชนปลายไม่ถูก...ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอย่างไรดี...

 

            “น่าน...” 

 

         คริมายังจำได้ถึงเสียงของตัวเองเมื่อคืนก่อนที่เอ่ยเรียกน่านฟ้า ขณะที่เจ้าของใบหน้าสวยนั้นกำลังหลับตาลงในอ้อมกอดของหล่อนโดยที่มีมือบางของคริมาซึ่งกำลังเกลี่ยไล้เบาๆบนใบหน้านั้นอย่างแสนรัก...ขณะที่เลขาสาวเผลอเอ่ยถามออกไปว่า...

 

            “น่านเคยคิด...สงสัย...อยากรู้เรื่องของแม่น่านบ้างมั้ย...”

 

         เมื่อหล่อนถามเช่นนั้น คริมาก็จำได้ว่าน่านฟ้าลืมตาขึ้นมามองหล่อนอย่างประหลาดใจ 

 

            “ทำไมอยู่ดีๆครีมพูดเรื่องนี้ขึ้นมา...”

 

         “เปล่า...ครีมก็แค่สงสัย...ว่าน่านอยากรู้บ้างมั้ย”

 

            “ไม่หรอก” 

 

         คำพูดตัดบทอย่างนั้นของน่านฟ้าทำให้คริมาประหลาดใจ

 

            “ถ้าเขาใจร้ายพอจะทิ้งน่านไปได้ โดยไม่คิดจะติดต่อกลับมาหา...น่านก็ไม่รู้ว่าน่านจะไปอยากรู้เรื่องของเขาทำไม” 

 

         คริมาขมวดคิ้ว 

 

         “ไม่ใช่เพราะว่าคุณพ่อปกปิดไม่ให้น่านรู้เหรอ...”

 

         “คนอย่างน่าน...ถ้าอยากรู้จริงๆ...ครีมคิดว่าป๊าปิดน่านได้หรอ”

 

         คำตอบเช่นนั้นของน่านฟ้าทำให้คริมาอึ้งไป แต่ฝ่ายนั้นก็ลืมตาขึ้นมามองหล่อน...

 

            “น่านมีป๊า...น่านก็รักป๊า...แม้ว่าน่านจะไม่เคยรู้สึกว่าเป็นลูกสาวที่ดีพอสำหรับป๊า...แต่น่านโตมากับป๊าจนรู้จักป๊าดีว่าคนอย่างป๊าคงมีเหตุผลพอที่จะทำอะไรแบบนั้น...แถมตอนนี้น่านมีครีม...และครีมก็รักน่าน...น่านเลยไม่รู้ว่าจะต้องไปตามหาความรักจากใครมาเพิ่มอีก”

 

         น่านฟ้าว่าอย่างนั้น 

 

            “บางทีการไม่รู้มันอาจจะดีกว่าการที่ต้องรู้ให้มันเจ็บใจก็ได้นะ”

 

         คำตอบเช่นนั้นของน่านฟ้าทำให้คริมาอึ้งไป แล้วก็ไม่กล้าเอ่ยอะไรอีกเลยสักคำ...

 

         “ครีม!” 

 

         เสียงเรียกนั้นดังมาจากน่านฟ้าที่มีสีหน้าร้อนใจซึ่งกำลังมายืนอยู่ข้างหลังโต๊ะทำงานของคริมา ทำให้เลขาสาวเงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่ายอย่างมึนงง และน่านฟ้าก็ดูเครียดไม่แพ้กัน

 

            “วันนี้เรามีประชุมกับลูกค้าธนาคาร TCG ตอนสิบโมงน่ะ...ดีลใหญ่เป็นพันล้านที่เขาจะมาเช่าซื้ออาคารพาณิชย์เราทั้งตึกไปเป็นสำนักงานใหญ่เขา...ครีมลืมใส่ใน Schedule ให้น่านหรอ...” 

 

...

 

         “ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงจริงๆนะคะ...ความผิดพลาดแบบครั้งนี้ ทางเราจะไม่ให้เกิดขึ้นอีกค่ะ” 

 

         นั่นคือเสียงของน่านฟ้าขณะกำลังพูดโทรศัพท์สายตรงกับผู้บริหารระดับสูงของธนาคาร TCG ด้วยน้ำเสียงขอโทษขอโพย ขณะที่คริมานั่งหน้าซีดอยู่ในห้องประชุม โดยมีดวงเดือน และนิวาสิรีซึ่งถูกน่านฟ้าเรียกมาเข้าร่วมประชุมด่วนเรื่องนี้รับฟังอยู่ด้วย...ซึ่งดวงเดือนนั่นเองเป็นคนเสนอให้น่านฟ้าโทรสายตรงไปขอโทษทางนั้น

 

            “อะไรนะคะ!?” 

 

            น่านฟ้าร้องขึ้นมาด้วยสีหน้าเครียดๆ แล้วหันมามองทุกคน 

 

            “ค่ะ...ขอบพระคุณมากค่ะ ค่ะ...” 

 

            น่านฟ้าตอบแบบนั้นแล้ววางสายโทรศัพท์ไปด้วยสีหน้าเครียดขมึง

 

            “เขาว่ายังไงบ้างน่าน...” 

 

            เป็นดวงเดือนที่พูดขึ้นมาก่อนด้วยความกังวล เพราะดีลลูกค้าใหญ่ครั้งนี้นั้นเป็นหนึ่งในลูกค้าที่น่านฟ้าและหล่อนดูแลมาร่วมกันมาพักใหญ่แล้ว...และพวกเขาใช้เวลานานมากในการตัดสินใจย้ายสำนักงานใหญ่จากที่เก่ามายังชุดอาคารพาณิชย์แบบแบ่งขายในเครือของภุมวานนท์...มูลค่าดีลนี้จึงพุ่งขึ้นไปถึงระดับพันล้าน

 

            “เขาบอกว่า...ตอนนี้เขากำลังพิจารณาตึกของสายสิริกับZ House อยู่เหมือนกัน...ถ้าตัดสินใจได้แล้วจะติดต่อมาอีกที...” 

 

            คำพูดเช่นนั้นทำให้ทุกคนในห้องประชุมหน้าซีดโดยทันที เพราะคำว่า กำลังพิจารณา นั้นเกือบๆจะแปลว่า ไม่เอาแล้ว เลยก็ว่าได้...

 

            “ไม่ได้ดิ่ พี่น่าน” 

 

            นิวาสิรีเผลอร้องออกมาอย่างนั้น 

 

            “ใช่ค่ะ...เดือนว่าเราต้องทำอะไรสักอย่าง”

 

            ดวงเดือนเสริมออกมา ทำให้น่านฟ้ากอดอกน้อยๆ หล่อนเหลือบมองคริมาที่ยังคงนั่งก้มหน้าสั่นๆอย่างคนสำนึกผิด ก่อนจะถอนหายใจออกมา...

 

            “แล้วเราจะทำอะไรได้ละ พลาดขนาดนี้ ยังไงเขาก็คงไม่เอาเราแล้ว” 

 

            น่านฟ้าพูดเพียงเท่านั้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่คริมาที่นั่งฟังอยู่นั้นกลับรู้สึกเจ็บที่ใจจนน้ำตาเกือบจะไหลออกมา...ส่วนนิวาสิรีกับดวงเดือนนั้นมองหน้ากันอยู่สักพัก...

 

            “เดือนว่า...เอากระเช้าไปขอโทษเขา แล้วขอรีบนัดอีกรอบ ไม่ดีกว่าหรอคะ”

 

         ดวงเดือนว่าอย่างนั้น ทำให้นิวาสิรีลูบคางอย่างครุ่นคิด แล้วยิ้ม 

 

            “ใช่ นิวเห็นด้วยนะ” 

 

            น่านฟ้ามีสีหน้าติดจะรำคาญน้อยๆ 

 

            “แกคิดว่าเขาจะยอมคุยกับเราที่พลาดนัดสำคัญกับเขาขนาดนี้หรอนิว...กว่าเขาจะหาคิวนัดคณะกรรมการบริหารแต่ละคนมาให้เราได้ ไม่ใช่ง่ายๆ จะให้เขานัดอีกรอบ เขาก็คงนัดกับเจ้าอื่นแล้วมั้ย” 

 

            คำพูดเช่นนั้นของน่านฟ้าทำให้นิวาสิรียิ้มแล้วส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นมา แล้วเอื้อมมือมาคว้าข้อมือของดวงเดือนที่ดูติดจะเขินๆทันทีที่หล่อนจับเนื้อต้องตัว...ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า

 

            “พี่น่านไม่เคยได้ยินหรอ...ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลกไง”

 

         นิวาสิรีว่าอย่างนั้นยิ้มๆ ก่อนจะพยักหน้าให้ดวงเดือนลุกตามหล่อน หญิงสาวหน้าหวานนั้นดูอายๆ แต่นิวาสิรีก็เพียงแต่ทำท่าขยิบตา ชวนให้ดวงเดือนได้ลุก หญิงสาวก็ลุกตามอย่างมึนๆ งงๆ

 

         “จะงงอะไรเล่า...ไปซื้อกระเช้ากันสิคะพี่เดือน”

 

...

 

            คริมารู้สึกชาๆ ไม่รู้จะขอโทษน่านฟ้าอย่างไรดีถึงจะเหมาะสม...หล่อนรู้สึกได้ถึงความไม่พอใจของอีกฝ่าย แต่น่านฟ้าก็พยายามข่มเอาไว้ อาจจะเป็นเพราะหล่อนนั้นไม่ใช่เพียงแค่เลขา แต่พ่วงตำแหน่ง คนรักของอีกฝ่ายมาด้วย...น่านฟ้าจึงไม่รู้จะวางตัวอย่างไร...

 

            เพราะตอนนี้ หล่อนมีบทบาทที่ต้องเลือก...ระหว่างบทบาทของเจ้านายที่ควรจะลงโทษคริมาให้สาสม...กับบทบาทของ คนรักที่ควรจะเข้าอกเข้าใจคริมา

 

            “น่าน...ครีม...” 

 

            เมื่อเหลืออยู่กันลำพังสองต่อสองในห้องประชุมนั่น เลขาสาวก็รู้สึกอยากจะพูดอะไรก็ได้กับอีกฝ่ายที่กำลังกอดอกและเม้มปากเป็นเส้นตรงอยู่อย่างนั้น เพราะการคุยอะไรสักอย่างหรือการถูกตำหนิด่าว่าก็ยังดีกว่าการถูกเพิกเฉยใส่ไปแบบนี้

 

             “ครีม...ขอ...โท...” 

 

            “สิ่งที่น่านเกลียดที่สุดในชีวิตคือคนที่ทำผิดพลาด...”

 

            คำพูดเช่นนั้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาจากน่านฟ้าทำให้คริมานิ่งอึ้งไป แต่คำพูดนั้นก็กรีดแทงหัวใจของคริมาจนน้ำตาหล่อนไหลออกมา...แม้จะรู้ว่าถ้อยคำเหล่านั้นคงมาจากความผิดหวังและโทสะของน่านฟ้า...แต่คริมาก็ยังอดโกรธไม่ได้ เมื่ออีกฝ่ายพูดย้ำออกมาว่า...

 

            “ครีมรู้...แต่ครีมก็ยังทำพลาด...ทำไมล่ะครีม?”

 

         “ก็ครีมมัวแต่เป็นห่วงน่านอยู่ไงไหนจะเรื่องทะเลาะกับที่บ้าน ไหนจะเรื่องน่านต้องย้ายออกจากบ้าน ไหนจะเรื่องที่น่านหายไปทั้งคืน ไปเมาอยู่คนเดียวอีก!!” 

 

         คริมาวีนตอบอย่างนั้นอย่างหมดความอดทน...ทำให้น่านฟ้าอึ้งไปเช่นกัน ขณะที่คริมาน้ำหูน้ำตาไหล โวยวายต่อเช่นนั้น 

 

            “ที่ครีมไม่เคยทำอะไรพลาดตอนทำงานกับคุณรุ่งรัตน์น่ะ เพราะชีวิตของครีมกับเขาจบกันแค่ที่ทำงานไงน่าน...แต่กับน่านชีวิตของครีมคือน่าน 24 ชั่วโมงนะ...ที่ทำงานครีมก็ต้องเป็นเลขาฯน่าน เลิกงาน ครีมก็ต้องเป็นแฟนที่ดีของน่านอีก...มันเยอะไปมั้ย!?” 

 

         คำพูดนั้นของคริมาทำให้น่านฟ้านิ่งอึ้งไป

 

            “ครีมหมายความว่ายังไง...”  

 

            “การมีความสัมพันธ์ฉันท์คนรักทั้งๆที่สถานะเรายังเป็นนายจ้างลูกน้องกันอยู่นี่มันไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆซะด้วยเนอะ...”

 

         คริมาพูดจบก็ทิ้งท้ายไว้อย่างนั้น ก่อนจะเดินหนีออกมาจากห้องประชุมนั้น ปล่อยให้น่านฟ้ายืนอึ้ง หน้าชา ก่อนที่หล่อนจะรู้สึกตัว แล้วรีบเดินตามอีกฝ่ายออกไป...

 

         “ครีม...เดี๋ยวสิ ครีม!!” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 245 ครั้ง

883 ความคิดเห็น

  1. #682 lostnemo (@lostnemo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 09:49

    โอ๊ยย มาสั้นๆแต่ยุ่งเหยิงไปอีกกกกกก

    #682
    0
  2. #681 m&m (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 05:21

    Oh my god เอาใจช่วยกับทุกคนเลยค่ะ เรื่องมันเข้มงวดเข้ามาทุกขณะลุ้นมากๆ รอตอนต่อไปนะคะ

    #681
    0
  3. #671 SilarutHongthong (@SilarutHongthong) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 00:43
    พายุลูกใหญ่กำลังพัดเข้ามาในระยะ สู้ๆนะน่านครีม
    #671
    0
  4. #670 North Land (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:19

    เพราะน่านพูดถึงแม่แบบนั้น ครีมก็เลยไม่กล้าพูด เก็บความกลัวความกังวล

    เอาไว้คนเดียว ถ้าพูดไปแล้วน่านคิดว่าครีมจะเป็นแบบแม่น่านมั้ย ความรัก

    ทำให้คนมั่นใจอย่างครีมเสียความมั่นใจ ตอนนี้คงแบกต่อไม่ไหว คงไม่ไป

    ต่อแล้ว คงต้องบอกเลิกกับน่านแน่ ขึ้นอยู่กับน่านแล้ว ว่าจะแก้สถานการณ์

    ยังไง

    #670
    0
  5. #669 nanlingkungfuu (@nanlingkungfuu) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 19:24
    ช็อคเลยค่ะ ที่ครีมทำแบบนี้เพราะอึดอัดจริงๆหรือเป็นเพราะอยากให้คุณน่านกลับไปหาคุณพ่อคะเนี่ย แต่ไม่ว่าทางไหนก็ช็อคค่ะ โอ้โหเหะ... คบกันต้องมีอุปสรรคจริงด้วย โดยเฉพาะคนรักที่ต้องทำงานด้วยกันเนี่ย
    #669
    0
  6. #668 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 17:34
    เฮ้ยยยย... ไหงออกมาอีหรอบนี้ได้ล่ะ
    #668
    0
  7. #666 I2abarD (@sadatoro) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 07:31

    คุณน่านใจเย็นนะ
    #666
    0
  8. #665 GARN9 (@GARN9) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 04:13
    อะไรวะพี่น่านต้องโกดดิ ครีมแย่งซีนวีนก่อน
    #665
    0
  9. #664 _KuRoKo_ (@Deitvht1234) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 02:43
    อือ มันยากที่จะแยกออกจากกันได้อนะทั้งสองหน้าที่ ยิ่งตอนที่เรากำลังปิดบังอะไรบางอย่างกับอีกคนแล้วทำให้เราคิดมากตามไปด้วยเนี่ย...
    ยากจัง.....
    #664
    0
  10. #663 rubble_z (@rubble_z) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:49
    นี่สินะตวามรัก
    #663
    0
  11. #662 maigod (@maigod) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:38
    โอ้โหห สรุปแล้วพ่อน่านฟ้าแทบไม่ต้องทำอะไรเลย ครีมกะน่านจะตีกันเองแล้ว
    #662
    0
  12. #661 Nue96 (@Nue96) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:40
    ครีมวางแผนอะไรในใจนี่ คิดจะใช้วิธีนี้บอกเลิกน่าน เพื่อให้น่านไม่ต้องสูญเสียอะไรในครอบครัวใช่มั้ย ฮือ ดราม่าบังเกิด
    #661
    0
  13. #660 ออม-สิน (@plakaponk) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:35
    หู้ววว จากง่ายกลายเป็นยาก น่าสนใจมากๆเลยค่ะ เป็นบททดสอบที่สำคัญจริงๆเลย ปัญหามีไว้ให้เรียนรู้เนอะ น้องนิวยังยิ้มได้อยู่ น่านต้องเรียนรู้อะไรใหม่แล้วหละ
    #660
    0
  14. #659 graycloud (@graycloud) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:26
    ใช่ มันยากและเหนื่อยจริงๆ
    นอกจากเรื่องความเหมาะสมแล้วยังเป็นเรื่องการแบ่งหน้าที่และจัดการบริหารตัวเองด้วย
    #659
    0
  15. #658 TatarNurse (@TatarNurse) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:17
    ตอนต่อปัยจะเป็นยังงัยน๊าาาา^_^
    #658
    0
  16. #657 Third Party (@FicFanclubz) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:59
    ไม่ใช่แบบนี้นะ ม่ายยยย
    #657
    0
  17. #656 Panida Ketkaew (@panifern1234) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:23
    มันยากจริงๆด้วยสิคะพี่ครีม
    #656
    0
  18. #655 bfrankkk (@bfrankkk) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:21

    ดิ่งมาหลายตอนแล้ว แงงงงง
    #655
    0
  19. #654 Nahm2211 (@Nahm2211) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:08
    จริงเห็นด้วยกับครีม
    #654
    0
  20. #653 Eyefour (@namelovebew) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:05
    โงยยยยย คลื่นลูกแรกมาแล้ว
    #653
    0
  21. #652 nozomipb (@nozomipb) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:04
    เอ้าาาา ดราม่าแน้ววว ไม่ใช่ครีมจะบอกเลิกน่านนะ ฮือออออ
    #652
    0