เลขาร้าย เจ้านายรัก [Yuri]

ตอนที่ 28 : EP 28 - หากคำว่ารัก(ของคนอื่น)มันร้ายกับเธอมากไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 349 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

EP 28 

 

หากคำว่ารัก(ของคนอื่น)มันร้ายกับเธอมากไป

 

 

            “เป็นแฟนกับน่านนะคะ”

 

            เมื่อริมฝีปากของทั้งคู่แยกออกจากกันอีกครา น่านฟ้าก็เอ่ยถ้อยคำที่หล่อนหมายจะเอ่ยมาแสนนาน...ถ้อยคำที่จะแปรเปลี่ยนสถานะระหว่างหล่อนกับคริมาไปตลอดกาล...และนั่นก็ทำให้เลขาสาวซึ่งในยามนี้กำลังหน้าแดงอยู่ในอ้อมกอดของหล่อนนั้นค่อยๆลืมตาขึ้นมา...เจ้าของดวงตากลมโตที่มีขนตางอนงามนั้นเผลอมองเจ้านายสาวด้วยแววตาหวั่นไหว ไม่มั่นใจ

 

         “น่านคิดดีแล้วใช่มั้ย...ว่าคนที่ยืนข้างๆน่าน ควรจะเป็นครีม” 

 

         คริมาเอ่ยถามย้ำด้วยความหวั่นใจ ทั้งที่รู้ว่าใจหล่อนนั้นคงไม่อาจทานทนไหว หากคำตอบของความรู้สึกที่น่านฟ้ามีให้หล่อนในยามนี้นั้นเป็นเพียงอารมณ์วูบวาบชั่วคราว ไม่ได้จริงจังอะไร...หล่อนคงใจสลาย...แต่ที่ถามก็เพราะลึกๆแล้วหล่อนรู้ว่าน่านฟ้านั้นจริงจัง กับหล่อนแค่ไหน...และหล่อนก็อยากได้ยินจากปากอีกฝ่าย...อยากจะขอความมั่นใจอีกครั้ง...

 

            ว่าการจะปล่อยตัวให้ตกลงไปในหลุมรักที่น่านฟ้าเป็นคนขุดไว้นั้นไม่ใช่ความผิดพลาด

 

            “น่านไม่รู้นะคะ...ว่าคำว่าควรหรือไม่...มันอยู่ที่ใคร” น่านฟ้าบอกเช่นนั้นด้วยสายตาจริงจัง “น่านเข้าใจ ครีมคงคิดว่าครีมเป็นแค่ความประทับใจในวัยเด็กสำหรับน่าน...ซึ่งมันก็ใช่ ส่วนหนึ่งที่น่านชอบครีมมากๆ ก็เพราะน่านประทับใจครีมมาตั้งแต่ตอนนั้น...แต่ความประทับใจของน่านที่มีต่อครีมมันไม่ได้หยุดลงแค่ตรงนั้น”

 

            เจ้าของมือบางนั้นเอื้อมมือมาจับมือของคริมาเอาไว้ ก่อนที่หล่อนจะดึงมันมาไว้แนบแก้มนวลของตนอย่างแสนรัก 

 

            “ตั้งแต่ครีมเข้ามา...ครีมเปลี่ยนน่านไปทุกอย่าง...จากตอนแรกๆที่น่านเคยหมั่นไส้ แค่อยากเอาแกล้งเอาชนะครีมเพื่อให้ครีมทำงานอยู่ที่นี่ต่อกับน่าน...ครีมก็กลับเอาชนะใจน่านได้ครั้งแล้วครั้งเล่า...เพราะความตั้งใจทำงาน ความดี อารมณ์ขัน และความน่ารักของครีม”

 

            น่านฟ้าว่าเช่นนั้น ขณะที่แววตาแสนหวานทรงอำนาจอย่างนางพญาเสือของหล่อนกำลังเว้าวอนและสะกดให้แม่สิงห์สาวอย่างคริมานั้นแทบจะหยุดหายใจ 

 

            “สำหรับน่าน ตอนนี้ มันต้องเป็นครีม” หล่อนว่าแล้วคลี่ยิ้มบางๆ...ริมฝีปากที่มีลิปสติกสีโอล์ดโรสเคลือบทาอยู่นั้นซึ่งกำลังยิ้มให้หล่อนทำให้คริมาเผลอเหลือบมองแล้วใจของหล่อนก็สั่นอีก เมื่อน่านฟ้าเอ่ยต่อมาว่า... “แล้วสำหรับครีมล่ะ...ใช่น่านไหม” 

 

         ใช่ 

 

         หัวใจของหล่อนร้องตะโกนเช่นนั้น ขณะที่มองหน้าน่านฟ้าด้วยสีหน้าสับสน...ที่ผ่านมา หล่อนแทบไม่ได้คิดเรื่องความสัมพันธ์ของตนเองกับน่านฟ้าสักเท่าไรนักภายหลังจากที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่คลี่คลายลงเมื่อน่านฟ้าล้มป่วยเพราะโหมงานหนักในวันที่หล่อนไม่อยู่ช่วยงาน จากวันนั้นหล่อนก็ตั้งใจจะเป็นเลขาฯที่ดีของอีกฝ่าย และทำงานให้อีกฝ่ายให้ดีที่สุดเท่าที่ความสามารถตัวเองจะทำได้ โดยไม่ทันได้ทบทวนเรื่องอื่น

 

            แต่เมื่อสังเกตใจตัวเองดีๆแล้วก็พบว่าตัวเองยิ้มได้มากที่สุดเมื่ออยู่ใกล้น่านฟ้าเช่นกัน

 

            “ถ้าเราเป็นแฟนกัน...มันจะเป็นยังไง” 

 

            คริมาเผลอถามต่อเช่นนั้น ขณะที่มองน่านฟ้าอย่างขอความเห็น 

 

            “มันจะไม่...ดูแย่ใช่ไหม...เลขาฯกับเจ้านายคบกัน” คริมาว่าอย่างนั้น “สำหรับน่าน...มันคงไม่เป็นอะไร เพราะน่านเป็นเจ้านาย แต่สำหรับครีม...” คริมาเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวลจริงจัง “ครีมกลัวว่าครีมจะดูเหมือนคนที่ได้ตำแหน่งนี้มาโดยไม่ต้องทำอะไร...เหมือนครีมได้ตำแหน่งนี้มาแค่เพราะครีมเป็นแฟนน่าน...ซึ่งบอกตรงๆนะน่าน...ครีมคงไม่ชอบเลย ถ้าถูกมองแบบนั้น”

 

            ความกังวลเช่นนั้นของคริมาทำให้น่านฟ้าเลิกคิ้วน้อยๆอย่างนึกไม่ถึง...เจ้านายสาวครุ่นคิดสักพัก ก่อนจะมองหน้าคริมาอย่างใจเย็น แล้วพยักหน้าเบาๆ 

 

            “ถ้าครีมกลัวเรื่องจะถูกนินทา...น่านจะระวังตัวมากกว่านี้”

 

            หล่อนว่า พลางเอื้อมมือมาจับไหล่บางของคริมาทั้งสองข้างเบาๆ

 

            “หรือถ้าครีมไม่สบายใจที่จะต้องทำงานให้น่านในตำแหน่งนี้จริงๆ...ครีมลาออกก็ได้นะ น่านยอมจ่ายค่าปรับให้ครีมก็ได้ ถ้าครีมไปอยู่บริษัทอื่นแล้วสบายใจกว่าที่จะเป็นแฟนน่าน”

 

            คำว่า เป็นแฟนน่านในประโยคนั้นทำให้คริมาหน้าร้อนผ่าว ก่อนที่หล่อนจะกระแอมเบาๆด้วยความเขินแล้วเผลอเอื้อมมือขึ้นมาจับใบหน้าหวานของน่านฟ้าอย่างแสนเอ็นดู

 

            “ครีมจะไปที่อื่นลงคอได้ไง...” คริมาว่าอย่างนั้น “ถ้าครีมไป ใครจะมาดูแลน่านได้...น่านยิ่งดูแลยากๆอยู่ด้วย” เลขาสาวเผลอแขวะเช่นนั้นแล้วเอานิ้วจิ้มที่ปลายจมูกมนของน่านฟ้า และนั่นก็ทำให้เจ้านายสาวของหล่อนคลี่ยิ้มอย่างมีความสุข 

 

            “ตกลง...หมายความว่า...?” 

 

            “ก็คงต้องอยู่ที่นี่ไปนั่นแหละ” คริมาว่ายิ้มๆ พลางหลิ่วตาใส่น่านฟ้า “แต่เธอก็ห้ามห้ามทำตัวรุ่มร่าม ห้ามแสดงออกอะไรให้คนเขานินทาครีมได้เด็ดขาด...เข้าใจไหมคะ” 

 

            คำพูดของคริมาทำให้น่านฟ้าตาโตขึ้นมาน้อยๆ

 

            “แปลว่า...ตกลง...เป็นแฟนกับน่านนะ?”

 

         “ไม่มั้ง!!พูดขนาดนี้!” คริมาโวยน้อยๆทั้งๆที่ยังหน้าแดง เมื่อน่านฟ้าเล่นถามย้ำให้หล่อนเขินจนไปไม่เป็นเช่นนั้น ขณะที่น่านฟ้าก็ส่งเสียง หึๆ ในลำคอเบาๆ บ่งบอกว่าหล่อนกำลังพออกพอใจ...แล้วเอื้อมมือมาจับมือคริมาเอาไว้ก่อนจะจุมพิตมันอย่างแสนถนอม...คริมาใจสั่น แต่ก็คงต้องยอมรับว่า...ชอบ...

 

ชอบที่น่านฟ้าทำให้ใจสั่นเช่นนี้...อยากให้เขาคอยทำให้ใจสั่นตลอดไป...

 

“ไปกันเถอะ...กลับบ้านกัน เดี๋ยวน่านไปส่งครีมเอง” 

 

น่านฟ้าบอกเช่นนั้น แล้วจูงมือพาหล่อนกลับออกมาจากห้องทำงานของตน ทั้งคู่เดินเกาะกุมมือกันอย่างเป็นสุข และเมื่อน่านฟ้าจัดการลงกลอนกุญแจห้องของตัวเองเสร็จก็หันมาหาคริมาที่ยืนรออยู่...แล้วแกล้งดึงหล่อนเข้ามาใกล้ในอ้อมกอด...และก่อนที่คริมาจะได้พูดอะไร น่านฟ้าก็ดันให้กายหล่อนพิงกับประตูห้องทำงานของตนเอง...แล้วจูบหล่อนอีกครั้ง...ก่อนที่จะถอนริมฝีปากออกมา แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะให้กันเขินๆ แต่เปี่ยมไปด้วยความสุข...

 

“ใจคอจะจูบครีมทุกที่เลยหรือไง...” 

 

“ช่าย...” น่านฟ้าลากเสียงอย่างอารมณ์ดีเช่นนั้น “น่านจะจูบครีมทุกที่ ให้พรุ่งนี้ ไม่มีที่ตรงไหนเลยแถวนี้ที่ครีมจะเดินผ่านแล้วไม่นึกถึงจูบของน่าน...”

 

“น่าน!!” 

 

คำพูดของน่านฟ้าทำให้คริมาตาโตขึ้นมา พร้อมกับชื่อของอีกฝ่ายที่หล่อนกำลังจะเอ่ยประท้วง...แต่น่านฟ้าก็แกล้งจูบหล่อนอีกครั้ง...อีกครั้ง...และอีกครั้ง...จนเลขาสาวที่ตั้งใจจะท้วงเถียงอีกฝ่ายนั้น...เผลอไผลไปกับรสจูบอันแสนหวานของเจ้านายสาวอีกครา...

 

...

 

            ดึกขนาดนี้...ไม่ควรมีใครอยู่บริษัท 

 

            แต่เป็นเพราะวันนี้น่านฟ้าโทรมาว่าจะ ออกเร็วทำให้ดวงเดือนอาสาแบ่งเบางานของอีกฝ่ายมาเป็นของตัวเอง เมื่อช่วยตรวจทานเอกสารสัมปทานการก่อสร้างต่างๆในโปรเจ็คของน่านฟ้าเรียบร้อยแล้ว ดวงเดือนก็กลับมานั่งหลังขดหลังแข็งจัดการกับโปรเจ็คสนามกอล์ฟที่หัวหินที่หล่อนยังต้องทำให้เรียบร้อยต่อโดยมีนิวาสิรีที่ลงทุนย้ายตัวเองจากโต๊ะเลขาด้านนอกนั้นเข้ามานั่งๆนอนๆอยู่ที่โซฟารับแขกด้านในห้องของดวงเดือนเป็นลูกมือ

 

            จนกระทั่งทั้งคู่เคลียร์งานเสร็จ...และกำลังจะออกจากบริษัทนั่นแหละ

 

            นิวาสิรีจัดการปิดไฟและกำลังเข็นรถเข็นวีลแชร์ของดวงเดือนออกมาทางโซนผู้บริหารด้านหน้าซึ่งเป็นประตูทางออกไปยังห้องน้ำและฟลอร์ที่เหลือข้างนอกซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องทำงานน่านฟ้าซึ่งเห็นได้ชัดมาจากทุกทิศทาง...และที่ตรงนั้นเองเป็นที่ๆทั้งคู่ได้เห็น...

 

            ภาพของน่านฟ้ากับคริมา 

 

            ภาพของคู่รักที่กำลังพลอดรักกันอยู่อย่างแสนหวานนั้นคงจะน่าชื่นชมยินดี...หากหนึ่งในสองคนนั้น...ไม่ใช่คนที่เป็นดั่งดวงใจของดวงเดือนมาตลอดระยะเวลาเกือบสิบปี...

 

            รองซีอีโอสาวกำลังรู้สึกว่าหัวใจของหล่อนกำลังแหลกสลายเป็นเสี่ยงๆ มันกำลังพังทลาย ขณะที่น้ำตาร้อนๆของหล่อนไหลกลบตา...ดวงเดือนหูอื้อ...ใจชา...แทบไม่รับรู้อะไรแล้ว...เมื่อนิวาสิรีที่พาหล่อนแอบอยู่ตรงนั้นเข้ามาโอบกอดแล้วปิดตาหล่อนเอาไว้ให้เบือนหน้าหันไปทางอื่น...ดวงเดือนได้แต่ร้องไห้เงียบๆตัวโยนอยู่ในอ้อมกอดของเด็กสาวด้วยความเจ็บช้ำ ขณะที่นิวาสิรีกลายเป็นคนเดียวที่ยังคงเห็นภาพตรงหน้านั้น...จนเมื่อมั่นใจว่ามันผ่านพ้นไป เมื่อน่านฟ้ากับคริมาพากันจูงมือออกไปจากโซนผู้บริหารแล้ว...นิวาสิรีก็จึงค่อยปล่อยอ้อมกอดจากหล่อน...ฝ่ายนั้นนั่งลงตรงหน้าดวงเดือนบนวีลแชร์...ปลอบประโลมและสรรหาถ้อยคำต่างๆมากมายมาพูด...

 

แต่ดวงเดือนกลับฟังไม่ได้ยินอีกต่อไป...หูของหล่อนอื้ออึงไปหมดด้วยความเสียใจ

 

และในตอนนี้...หล่อนก็กลับมาถึงบ้าน...ที่เตียงนอนของตัวเอง...ได้อย่างไรก็ไม่รู้...ดวงเดือนแทบไม่รู้สึกตัวอีกต่อไปว่าใครกำลังพาหล่อนไปไหน...มีเพียงนิวาสิรีที่คอยช่วยประคองหล่อนขึ้นรถ ลงรถ จนกลับมาถึงบ้าน พาหล่อนเช็ดตัว และขึ้นเตียงอย่างระมัดระวัง...และเมื่อถึงบนเตียง ดวงเดือนก็ค่อยๆเอนกายนอนลง...ก่อนจะเอาแต่นอนคู้ตัว...ร้องไห้...โดยไม่ได้สนใจโลกรอบข้างอีกเลย...ราวกับว่าหล่อนปิดตัวเองจากโลกภายนอกไปแล้ว

 

            ถ้าย้อนเวลาได้...ดวงเดือนอยากขอให้ตัวเองไม่ได้เข้ามาที่บริษัทในวันนี้...หล่อนอยากขอให้ตัวเองยอมเชื่อคำพูดของนิวาสิรีและพักผ่อนอยู่บ้าน...หล่อนอยากขอให้ตัวเองไม่ยอมเอางานส่วนของน่านฟ้ามาทำและบังคับให้อีกฝ่ายอยู่ด้วยกันจนดึก...

 

            เขาจะได้ไม่ต้องไปอยู่กับคริมา 

 

            แต่การย้อนเวลาไม่มีจริง และคำอธิษฐานของหล่อนไม่เป็นผล หัวใจของดวงเดือนกำลังต้องพยายามต่อสู้กับความเจ็บปวดของตัวเองและการต้องยอมรับความจริงว่าน่านฟ้ากำลังจะเป็นของคนอื่นไปแล้ว...มันทรมานเหลือเกิน...เจ็บปวดเหลือเกิน...เมื่อรู้ว่าสิ่งที่หล่อนทำมาทั้งหมดเพื่อเขานั้นมันกลับไร้ค่าและสูญเปล่า...

 

            เพราะเขาไม่เคยมองเห็นมันเลย

 

            “พี่เดือน...” 

 

            เสียงเรียกแสนอ่อนโยนปนเศร้านั้นทำให้ดวงเดือนเพิ่งรู้สึกตอบสนองกับโลกภายนอก เมื่อมือบางนั้นค่อยๆลูบลงมาที่ศีรษะของหล่อนอย่างแผ่วเบา...ดวงเดือนจึงค่อยๆเหลือบดวงตาที่ชื้นไปด้วยน้ำตานั้นขึ้นมองนิวาสิรีซึ่งนั่งอยู่บนเตียงข้างๆหล่อนไม่ไปไหนด้วยสีหน้าเป็นห่วงจับใจ...ที่ดวงตาคู่นั้นของนิวาสิรีนั้นกลับแดงก่ำไปด้วยน้ำตาไม่แพ้กัน...

 

         “หยุดร้องได้มั้ย...นิวจะขาดใจตายอยู่แล้ว”

 

         คำพูดเช่นนั้นของนิวาสิรีทำให้ดวงเดือนชะงัก...หล่อนค่อยๆยันกายขึ้น พยายามมองคนที่กำลังนั่งอยู่ข้างๆขอบเตียงของหล่อนให้เต็มตาทั้งๆที่ดวงตายังเบลอไปด้วยน้ำตา...สีหน้าเจ็บปวดของนิวาสิรีนั้นบ่งบอกว่าฝ่ายนั้นกำลังเป็นห่วงหล่อนจับใจแค่ไหน...ฝ่ายนั้นเอื้อมมือมา ปาดน้ำตาให้ดวงหน้าหวานของดวงเดือนอย่างแสนทรมานใจตัวเอง ขณะที่เอ่ยต่อออกมาว่า...

 

            “มันเจ็บเหมือนกันนะ...ที่ช่วยอะไรพี่เดือนไม่ได้เลย”

 

            ดวงเดือนนิ่งอึ้งไป หล่อนกำลังค่อยๆปรับโฟกัส มองใบหน้าหวานของนิวาสิรีช้าๆอย่างตั้งใจ...แม้ว่ามันยังคงพร่าเบลอด้วยน้ำตา...เจ้าของใบหน้าหวานนั้นปาดน้ำตาออกไป...ใบหน้าของหล่อนยังคงแดงก่ำ...ขณะที่มองหน้านิวาสิรีจริงจัง...

 

            หล่อนนิ่งอยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะตัดสินใจขยับกายเข้าใกล้นิวาสิรี 

 

            “พี่เดือน...” 

 

            “ช่วยพี่ที...” ดวงเดือนกระซิบเช่นนั้นด้วยแววตาวอนขอ และคำพูดแสนหวานนั้นก็ทำให้นิวาสิรีรู้สึกว่าท้องหล่อนร้อนวาบขึ้นมา ขณะที่ดวงเดือนขยับเข้ามาใกล้แล้วกระซิบหล่อนที่ข้างหูว่า “ช่วยทำให้พี่ลืมเขาที”

 

         สิ้นคำพูดนั้น...ดวงเดือนก็จูบนิวาสิรี

 

            ความเชี่ยวชาญในเชิงรักของนิวาสิรีนั้นทำให้หล่อนตั้งรับจูบนั้นได้อย่างชำนิชำนาญ แม้ว่ากายหล่อนจะชาวาบและใจก็เต้นระรัวไปหมดเมื่อคนที่หล่อนรู้สึกดีด้วยมานานเข้ารุกรานก่อนเช่นนี้...แต่ก็ใช้เวลาไม่นานนัก...ที่จะปลุกสัญชาตญาณนักล่าของจิ้งจอกสาว...นิวาสิรีจึงค่อยๆนำดวงเดือนไปสู่ความลึกซึ้งขณะที่หล่อนค่อยๆเอื้อมมือจับกายของดวงเดือนพาเอนลงบนเตียงนอนนุ่มของเจ้าตัวเองเช่นนั้น...

 

            ภายหลังละริมฝีปากออกจากจูบแสนหวานที่หล่อนยังคงเสียดายนิดๆ...นิวาสิรีก็ค่อยๆจูบดวงเดือนที่ข้างแก้ม...ปลายคาง...ไล่ลงมายันซอกคออุ่น และแหล่งชีพจรที่เต้นตุบๆนั้นเพื่อตักตวงความหวานเสียให้ฉ่ำใจ...

 

            แต่ก่อนที่หล่อนจะได้มือไว...เอื้อมมืออันซุกซนนั้นลงไปปลดเปลื้องอาภรณ์ใดของดวงเดือนได้...นิวาสิรีก็รู้สึกได้ถึงอาการสั่นเทิ้มของกายบางเข้าให้เสียก่อน...ทำให้ผู้ที่กำลังง่วนอยู่กับเรือนกายเบื้องล่างที่ต่ำลงมาจากใบหน้าสวยหวานดุจเทพธิดานั้นของอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมองดวงเดือนอีกครา...แล้วหล่อนก็ต้องใจหาย...

 

            เมื่อพบว่าดวงเดือนกำลังนอนหลับตาร้องไห้อยู่อย่างเงียบเชียบ

 

            “เฮ้อ...” 

 

            นิวาสิรีถอนหายใจเบาๆ แล้วค่อยๆปล่อยมือจากกระดุมเสื้อของดวงเดือนที่หล่อนหมายจะแกะมันออกเมื่อครู่แล้วถอยออกไปนอนหอบหายใจอยู่ข้างๆดวงเดือนอย่างพยายามจัดการกับอารมณ์ของตัวเองให้ลดความรู้สึกเร่าร้อนนั้นลง...และอาการเช่นนั้นของหล่อนก็ทำให้ดวงเดือนเผลอลืมตาขึ้นมาทั้งๆที่ยังหน้าแดงก่ำ

 

            “ทำไมหรอคะนิว...” ดวงเดือนเอ่ยถามเช่นนั้นอย่างเจ็บปวด 

 

            “พี่ไม่สวยเหรอ...” ดวงเดือนว่า “พี่ไม่ดีพอใช่ไหมคะ” 

 

         สิ้นคำถามเหล่านั้น น้ำตาของหล่อนก็ร่วงรินเป็นสายจนหมอนนั้นชุ่มโชกไปหมด ดวงเดือนร้องไห้หนักจนนิวาสิรีรับรู้ได้ว่าคำถามเหล่านั้น...อีกฝ่ายไม่ได้ถามตนหรอก...ดวงเดือนคงกำลังถามน่านฟ้าที่อยู่ห่างไกลออกไปคนนั้นต่างหาก...ดวงเดือนกำลังถามน่านฟ้า...ในคำพูดที่หล่อนไม่เคยได้ถามอีกฝ่ายต่อหน้า...

 

            ว่าหล่อนไม่สวย...และไม่ดีพอคู่ควรกับเขาใช่ไหม...ฝ่ายนั้นจึงไม่เคยจะใยดีความรักที่หล่อนมีให้กับเขาเลยแม้แต่เสี้ยวนาทีใจ...

 

            นิวาสิรีเผลอลอบมองดวงเดือนอย่างเอ็นดู ขณะที่หล่อนค่อยๆขยับกายเข้าไปหาดวงเดือนอีกครั้ง...ครั้งนี้ หล่อนเอนกายนอนตะแคงลงข้างๆดวงเดือนแล้วลูบเกลี่ยหน้าผากมนนั้นเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างจริงใจว่า... 

 

            “พี่เดือนสวยค่ะ” นิวาสิรีว่า “และพี่เดือนก็ดีมากๆด้วย”

 

         คำพูดเช่นนั้นทำให้ดวงเดือนตวัดดวงตาคู่งามนั้นขึ้นมามองนิวาสิรีอย่างไม่เข้าใจ แต่เด็กสาวก็มองหล่อนอย่างแสนเอ็นดู ขณะที่เขี่ยเอาปอยผมที่ปรกลงมาบนใบหน้าหวาน...

 

            “แต่นิวมีแฟนเป็นผู้หญิงมาเยอะ...เยอะจนรู้ว่าผู้หญิงคนไหนเขาอยากนอนกับนิวจริงๆ...และผู้หญิงคนไหนเขาแค่เสียใจมากจนคุมสติเอาไว้ไม่อยู่...”


          หล่อนว่า 


          “และนิวจะไม่ฉวยโอกาสจากความเสียใจของพี่เดือนแบบนั้น”

 

         คำพูดนั้นของนิวาสิรีทำให้ดวงเดือนอึ้งไป สักพัก แล้วหล่อนก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้ง อาการร้องไห้จนตัวโยนของดวงเดือนนั้นทำให้นิวาสิรีอดเอ็นดูไม่ได้...เด็กสาวขยับกายเข้าช้อนกอดหญิงสาวแก่วัยกว่านั้นอย่างระมัดระวัง แล้วปล่อยให้ดวงเดือนผวาเข้ากอดหล่อนอย่างหาที่พึ่ง...ดวงเดือนสะอื้นไห้ใส่อกหล่อนจนเสื้อของนิวาสิรีชุ่มโชกไปด้วยน้ำตา...และเด็กสาวก็ทำได้เพียงกอดปลอบรองซีอีโอสาวเอาไว้ในอ้อมกอดแบบนั้นอย่างแสนทรมานใจ ขณะที่หล่อนลูบหลังศีรษะทุยของดวงเดือนแผ่ว แล้วกดริมฝีปากลงบนหน้าผากของดวงเดือนอย่างปลอบขวัญ

 

            “ร้องออกมาเถอะค่ะ...ไม่เป็นไรนะคะ...นิวอยู่ตรงนี้แล้ว...”








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 349 ครั้ง

883 ความคิดเห็น

  1. #528 Sikaiina (@Sikaii13) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 08:26
    หลายรสชาติจริงๆ ผสมกันจนเริ่มเอียนๆแล้วเนี่ย~//คนโสดกำลังเจ็บค่ะ แอ๋~

    ล้อเล่นน่า~ ไม่อิจฉาความรักหรอก น่ารักกันดีทั้งสองคู่เลยเนอะ ถึงจะน่าสงสารไปบ้างด้วยก็เถอะ...
    #528
    0
  2. #477 NuttOnkham (@NuttOnkham) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 15:15
    น้องนิวแมนมากลูก อบอุ่นที่สุด
    “หยุดร้องไห้ได้มั้ย นิวจะขาดใจตายอยู่แล้ว” อ่านประโยคนี้แล้วสัมผัสได้ถึงความทรมานของคนที่รู้สึกใจจะขาดแฮะ อินมากไปมั้ยไม่รู้ แต่พออ่านฉากของน้องนิวกับพี่เดือนหลังจากอ่านฉากสวีทของน่านกับครีม มันทำให้รับรู้อารมณ์หม่นมากขึ้นไปอีก
    น้องนิวชนะใจพี่เค้าให้ได้ไวๆนะคะลูก
    #477
    0
  3. #476 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 16:01
    ความหลัวของน้องนิวพุ่งทะยานมากค่ะ
    #476
    0
  4. #475 Piggy Fany (@love-miyong) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 16:00

    “หยุดร้องได้มั้ย นิวจะขาดใจตายอยู่แล้ว” เป็นประโยคที่สะเทือนใจมากกกกกก น้องนิวเอาชนะใจพี่เดือนให้ได้นะคะ พี่เดือนก็สู้ๆ เปิดใจให้น้องนิวได้แล้ว ฮือออออออ คู่น่านครีมคือชีวิตดีมาก รอดูความโป๊ะของคุณน่าน มันต้องมีบ้างแหละที่แสดงออกนอกหน้าให้คนอื่นจับได้อ่ะ5555555555

    #475
    0
  5. #474 _KuRoKo_ (@Deitvht1234) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 14:21
    นิวนี่ไมโครเวฟมาก อบอุ่นนนนนนนนน
    #474
    0
  6. #473 SilarutHongthong (@SilarutHongthong) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:03
    คู่หลักกำลังไปด้วยดีแต่คู่รองนี่สิ เฮ้ออออสงสารทั้งคู่เลย
    #473
    0
  7. #472 zuminz (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 09:20

    นิวคือหล่อมากอ่ะ หล่อมากกกกกกกกกกกกก ดูแลพี่เดือนดีๆนะนิว เดี๋ยวพี่เดือนก็จะมองเห็นความดีของนิวเองนะ อดทนไว้นะนิว ตอนนี้พี่เดือนเค้าบอบช้ำมาก นิวต้องอยู่ข้างๆพี่เขานะ สู้ๆนะนิวนะ


    ส่วนอีกคู่ ไม่พูดเยอะค่ะ เจ็บคอ หวานจนพี่เดือนร้องไห้น้ำตานองไปแล้ว แต่ดีใจด้วยนะคะพี่น่าน ในที่สุดก็ได้คบกับคนที่แอบชอบมาตั้งแต่เด็ก ขอให้ต่อไปพี่น่านมีความสุขมากๆนะคะ ดูแลกันและกันต่อไปดีๆ ต่อไปอาจจะต้องมีเรื่องอะไรให้ก้าวผ่านไปอีกเยอะเลย จับมือกันไว้ให้แน่นๆนะคะ

    #472
    0
  8. #471 uriyuu (@uriyuu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 09:11
    ต้นเรื่องกับท้ายเรื่องนี่คนละอารมณ์กันเลย สงสารเดือน แล้วก็สงสารนิว เดือนต้องเปิดใจให้นิวแล้วแหละ
    #471
    0
  9. #470 nanlingkungfuu (@nanlingkungfuu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 08:56
    ตอนนี้แบ่งเป็นสองอารมณ์เลยแหะ เพราะคู่แรกส่งผลต่ออีกคู่โดยตรงเลย มาที่คู่แรกก่อน กรี๊ดดดดด ยินดีด้วยนะคะคุณน่าน โอ้โห จะมีซักกี่คนที่ได้คบกับคนที่ตัวเองชอบมาตั้งแต่เด็ก พอพี่น่านมีแฟนเค้าก็รับรู้ได้ถึงความสุขเลยค่ะ ความสุขเพียงไม่กี่อย่างของคุณซีอีโอ ความสุขจากแหล่งพลังงานของหัวใจ ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องทำแค่ดูรูปสมัยเด็กแล้วนะคะพี่น่าน ครีมแบบตัวจริงๆ เป็นๆ ให้กอดได้อยู่ต่อหน้าเลยเนี่ย ตอนนี้ก็เล่นเอาคุ้มค่ากับที่รอมาตั้งแต่เด็กเลยน้าาา
    ส่วนอีกคู่ สงสารคุณเดือนนะคะ แต่ไม่รักก็คือไม่รักไม่ว่าพยายามขนาดไหน ในเมื่อพี่น่านมีคนในใจอยู่แล้ว จะทำดียังไงก็ลบคนที่พี่น่านประทับใจในวัยเด็กไม่ได้ ปัญหาอยู่ที่พี่น่านเก็บพี่ครีมไว้ลึกจนขุดไม่ได้ คนอื่นเข้ามาก็ไม่ได้ ส่วนคุณเดือนก็ทำเต็มที่แล้วนะคะ แต่ตอนนี้เห็นคำว่าสนามกอล์ฟแล้วรู้เลยค่ะว่าเรื่องไม่ง่าย เพราะของชิ้นนี้คือของขวัญแต่งงานของคุณน่านกับพี่เดือน นั่นแปลว่าได้รับการวางแผนมาอย่างดีจากฝั่งคุณพ่อพี่น่าน ส่วนจากฝั่งครอบครัวพี่เดือนก็ยังไม่เปิดเผยอะไรมาก คงต้องรอลุ้นต่อไปค่ะ
    ตอนนี้ต้องขอชื่นชมน้องนิวเลยนะคะเนี่ยยย ทำดีมากเลยค่ะพี่นิว เค้าว่าซักวันพี่เดือนคงจะเปิดใจให้น้องนิวแน่ๆ ดูจากอาการต่างๆที่ผ่านมาแล้วก็มีแววอยู่นะ
    #470
    0
  10. #469 MeAN_4341 (@MeAN_4341) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 08:50
    ถึงกับต้องเปิดเพลงตาม มองในมุมคนแอบรัก มันโคตรเจ็บ สงสารพี่เดือน น้ำตาซึมเลยตอนนี้
    #469
    0
  11. #468 ที่ระบายสีน้ำ (@kikapu33779) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 08:16

    คู่รองโดนแซง!!
    เป็นไปได้จั้งได๋!?
    #468
    0
  12. #467 carismatic (@carismatic) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 07:33
    ตอนนี้สุขแบบหน่วงๆ อ่านเเล้วเหมือนจะเป็นไบโพล่าร์ 5555 เอาใจช่วยคู่รองนะคะ
    #467
    0
  13. #466 GARN9 (@GARN9) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 07:07
    จะดีใจก็ไม่สุดงะ
    #466
    0
  14. #465 Kaewana (@kaewana) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 06:42
    เค้าเป็นแฟนกันแล้ว เย้ อ้าว...
    #465
    0
  15. #463 TikKanyarat (@TikKanyarat) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 06:15
    บ้าบอ...ยิ้มอยู่ดีๆ ร้องไห้เฉยเลย T_T
    #463
    0
  16. #462 Nue96 (@Nue96) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 04:17
    หวานปนเศร้า
    #462
    0
  17. #461 ภัทร (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 02:42

    ฮือออ​ จะดีใจก็ไม่สุด​ มาหน่วงๆตรงคู่รอง​ คุณเดื๊อนนน​ ทำใจเถอะนะคะ​ ไม่รักก็คือไม่รัก​ จะสวยไม่สวยจะดีไม่ดีไม่เกี่ยวกันเลย​ไ

    #461
    0
  18. #460 희연 (@kaew42130) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 02:40
    เกือบเปลี่ยนอารมณ์​ตามไม่ทันแหนะ จากคู่หวานฉ่ำกันดีๆภาพตัดมาอีกคู่ร้องไห้สะอึกสะอื้น​ เห้ออ ดีนะสลับโหมดทัน55
    #460
    0
  19. #459 babybbbb (@warnkris) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 02:31
    เศร้ามากเลยอ่ะ จะร้องไห้ตามมมม
    #459
    0