เลขาร้าย เจ้านายรัก [Yuri]

ตอนที่ 2 : EP 2 - เลขาดีเด่!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 318 ครั้ง
    14 ก.พ. 62

EP2


เลขาดีเด่!

 

 

            เสียงนาฬิกาปลุกในยามเช้าตรู่นั้นไม่สามารถทำอะไรหญิงสาวที่ ลืมตาตื่นอัตโนมัติได้อยู่แล้วในวันนี้ เจ้าของใบหน้าสวยหวานดูทรงอำนาจนั้นลุกขึ้นมานั่งตัวตรง ก่อนนาฬิกาจะปลุก ลงจากเตียง ดื่มน้ำหนึ่งแก้ว และเมื่อนาฬิกาปลุก...หล่อนก็เอื้อมมือไปปิดมัน แล้วจัดการอาบน้ำแต่งตัว ก่อนที่หล่อนจะแต่งตัวด้วยชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว สูทใส่ไปทำงานสีครีมพอดีตัวกับกางเกง พร้อมด้วยรองเท้าส้นสูงราคาแพงที่ยิ่งดูแพงเข้าไปอีกเมื่ออยู่บนกายหล่อน...บรรจงแต่งหน้าด้วยสีอ่อนๆ...ฉีดน้ำหอมตามจุดต่างๆอย่างพิถีพิถัน

 

แล้วเพียงเท่านั้น น่านฟ้า ภุมวานนท์ ก็พร้อมสำหรับการทำงานในวันนี้

 

“คุณเลขา...” 

 

สิ่งแรกที่หล่อนทำก็คือการโทรหาเลขานุการที่เพิ่งจ้างมาเมื่อวันก่อนนี้

 

“อะไรกัน ยังไม่ตื่นอีกหรอ...แล้วฟอลโลว์อัพ(การติดตามผล)กับบริษัทCB Group เป็นยังไงบ้าง” น่านฟ้าเริ่มมีเสียงตึงๆเมื่อทางปลายสายดูจะเพิ่งมะงุมมะงาหราตื่น และเมื่อหล่อนนิ่งเงียบ...ฟังคำตอบจากปลายสาย ใบหน้าสวยนั้นก็ยิ่งตึงด้วยความไม่พอใจมากขึ้นเรื่อยๆ

 

CB Group! บริษัทสถาปนิกน่ะค่ะ...ฉันให้คอนแท็กติดต่อคุณไปแล้ว เรื่องแก้แบบรีสอร์ทเรา ทางคุณรุ่งรัตน์ว่ายังไงบ้าง?” น่านฟ้าเอ่ยด้วยเสียงเข้มขึ้น และเข้มขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ดูเหมือนว่าปลายสายจะไม่มีคำตอบที่น่าพอใจ ซีอีโอสาวถอนหายใจ ขณะที่เดินออกจากห้องนอนไปยังโถงทางลงบันได หล่อนส่ายหัวอย่างหงุดหงิด เมื่อสุดท้ายก็ยังไม่ได้รับคำตอบที่น่าพอใจจากเลขาฯ 

 

และนั่นก็ทำให้หล่อนกดวางสาย...ก่อนจะกดต่อโทรศัพท์ใหม่

 

“ฮัลโหล...อืม คนนี้ไม่ผ่านโปรนะ บอกเดือนให้หาคนใหม่ให้ด้วย” 

 

น่านฟ้าว่าอย่างนั้นจบ แล้วเดินตรงมาขึ้นรถตู้ซึ่งกำลังจอดสตาร์ทเครื่องรอไว้อยู่แล้ว เพราะน่านฟ้าไม่ชอบนั่งรถที่ร้อนๆเหนียวเหนอะหนะซึ่งจะทำให้เมคอัพของหล่อนพังได้ ก่อนที่ นายใหญ่คนใหม่แห่งเครือภุมวานนท์ซึ่งเพิ่งได้รับการสืบทอดตำแหน่งต่อจากผู้เป็นบิดาสดๆร้อนๆคนนี้นั้นจะขึ้นไปนั่งบนเบาะรถด้วยสีหน้าเฉยชา...

 

เมื่อรถขับออกไป น่านฟ้าก็เพิ่งจะได้ยินว่าคนขับรถของหล่อนนั้นกำลังเปิดวิทยุฟังเพลง 

 

อย่างเธอกับฉัน อันที่จริง เราก็มีหัวใจให้กัน 

แล้วทำไมเธอกับฉัน คอยขัดกันทุกทีเรื่อยไป 

เธอก็เสือ ฉันก็สิงห์อันที่จริงไม่มีอะไร...

 

น่านฟ้าฟังเพลงบนวิทยุนั้น แล้วจู่ๆความคิดของหล่อนก็เผลอย้อนไปถึงความทรงจำบางอย่างอันดูไกลแสนไกล...ความทรงจำที่หล่อนไม่ได้ย้อนกลับไปนึกถึงมานาน...แต่ก็ทำให้หล่อนอมยิ้มทุกครั้งที่นึกถึง...แม้ว่าน่านฟ้าจะแทบไม่เคยยิ้มเลย...

 

“หึๆ...หึๆ” 

 

และเสียงหัวเราะในลำคอนั้นเองก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่กำลังบ่งบอกว่าเช้าวันนี้...น่านฟ้า ภุมวานนท์นั้นกำลังอารมณ์ดี

...

 

            “น่าน!” 

 

         นั่นคือเสียงที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด แม้ว่าจะเจ้าของเสียงจะมีใบหน้าที่หวานและท่วงท่ากิริยาที่ดูเย็นใจอย่างหญิงไทยโบราณ แต่เมื่อเจ้าหล่อนโกรธแล้วละก็ ดูเหมือนอะไรก็จะหยุด ดวงเดือน เหมือนใจนึก ไม่ได้ เมื่อหล่อน ผู้จัดการระดับสูงฝ่าย HR หรือ Human Resource ซึ่งมีหน้าที่จัดหาพนักงานรวมทั้งจัดการนัดสัมภาษณ์งานได้รับทราบข้อมูลใหม่ว่า...

 

            “วีคนี้น่านไล่เลขาฯที่ลูกน้องเดือนจ้างเข้ามาให้ออกไป14 คนแล้วนะน่าน...แค่วีคนี้วีคเดียวนะ!” ดวงเดือนประท้วงอย่างนั้น เจ้าของใบหน้าหวานดูจะต้องพยายามหอบหายใจแรงเมื่อพยายามพูดให้เร็วขึ้น ขณะที่คนที่กำลังนั่งหันหลังอยู่นั้นค่อยๆหมุนเก้าอี้หนังบุนวมขนาดใหญ่นั้นกลับมา...

 

            น่านฟ้า ภุมวานนท์ ซีอีโอหมาดๆวัย 30 ปีนั่งอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเฉยเมย

 

            “ก็มีแต่พวกไม่ได้เรื่อง...” น่านฟ้ากล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งๆไม่แยแสแบบนั้น

 

            “น่านก็ต้องให้โอกาสคนอื่นเขาบ้างสิ ใครเขาจะไปรู้ว่าน่านชอบอะไรไม่ชอบอะไร...” “ไม่ชอบ”ก่อนที่ดวงเดือนจะได้พูดจบ น่านฟ้าก็ขัดขึ้นมาอีกรอบ แล้วเฉลยออกมา

 

            “ไม่ชอบคนพูดมาก...ไม่เอาก็คือไม่เอา”

 

         น่านฟ้าตอบอย่างนั้นจบแล้วก็หันกลับออกไป

 

            เออดี...เจ้าคนบ้าเอ๊ย 

 

         ดวงเดือนนึกในใจอย่างนั้น หล่อนรู้ว่าหล่อนควรจะหงุดหงิด แต่ก็รู้ดีว่าหงุดหงิดคนอย่างน่านฟ้าไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา...เขาไม่แสดงความรู้สึกรู้สาอะไรหรอก...และด้วยความที่ดวงเดือนรู้จักน่านฟ้ามาตั้งแต่สมัยเข้ามาฝึกงานที่บริษัทนี้ใหม่ๆเพราะพ่อของหล่อนทินกร เหมือนใจนึก เป็นผู้ถือหุ้นอันดับสองของเครือภุมวานนท์เครืออสังหาฯใหญ่แห่งนี้ น่านฟ้ากับดวงเดือนจึงถูกให้ฝึกงานในบริษัทแห่งนี้ด้วยกันมาตั้งแต่สมัยจบใหม่ คุณพ่อของทั้งคู่มีนโยบายว่าต้องการให้ลูกได้เรียนรู้งานในบริษัททุกขั้นตอนก่อนที่จะได้ขึ้นตำแหน่งใหญ่สืบต่อจากพ่อ...หล่อนจึงเป็นคนเดียวในบริษัทนี้ที่สนิทสนมกับน่านฟ้าพอจนสามารถเดินขึ้นมากระชากประตูห้องทำงานเขาแล้วเข้ามาโวยวายได้โดยที่ไม่โดนน่านฟ้าไล่ออกไป

 

            แต่ก็นั่นแหละนะ...น่านฟ้าเป็นอย่างนี้มาตลอด...ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว

 

            “อือ ก็ได้ เดี๋ยวเดือนให้ลูกน้องช่วยหาคนใหม่ให้” ดวงเดือนว่าอย่างนั้นด้วยน้ำเสียงจำยอม และนั่นก็ทำให้น่านฟ้าหมุนเก้าอี้กลับมาหาหล่อนแทบจะทันที

 

            “ดี” 

 

         น่านฟ้าตอบแค่นั้นด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่ดวงเดือนก็พอจะรู้ว่าฝ่ายนั้นกำลังพอใจ...อันที่จริง...หากไม่ใช่ดวงเดือน หรือไม่ใช่คนที่สังเกตอย่างตั้งใจ ก็คงจะไม่รู้ว่าน่านฟ้าคิดอะไร เพราะหล่อนไม่เคยแสดงสีหน้า ไม่ว่าจะสุข จะทุกข์ จะโกรธ จะเศร้า หล่อนไม่เคยยิ้ม ไม่เคยร้องไห้ จนบางทีคนที่ไม่รู้จักหรือไม่เข้าใจนั้นก็จะรู้สึกว่าหล่อนน่ารำคาญ

 

            แต่ไม่...สำหรับดวงเดือน น่านฟ้าไม่เคยน่ารำคาญ 

 

            เขาน่ารัก 

 

         และนั่นก็คงเป็นสิ่งที่ดวงเดือนแอบเก็บเอาไว้ในใจคนเดียวไม่บอกใครมานาน ตลอดระยะเวลาตั้งแต่ที่ทั้งคู่จบใหม่ๆและเข้ามาฝึกงานด้วยกันแรกๆ จนถึงตอนนี้...โดยที่ดวงเดือนเองก็ไม่รู้ว่าน่านฟ้านั้นรับรู้ ได้ถึงความในใจของหล่อนหรือไม่เคยรู้เลย

 

         “เออ เดือน” 

 

            น่านฟ้าเรียกหล่อนไว้เช่นนั้น และใจของดวงเดือนก็กระตุกเหมือนเคย 

 

          “ก่อนออกไปบอกยัยเลขาชะตาขาดนั่นให้ด้วยว่าให้เตรียมรถ ฉันจะไปประชุมกับคุณรุ่งรัตน์ด้วยตัวเอง...แล้วก็ให้เก็บข้าวเก็บของกลับออกไปได้แล้ว...เอามือถือประจำตำแหน่งเขามาไว้ให้ฉันด้วย...วันนี้ฉันคงต้องรับโทรศัพท์เอง”น่านฟ้าว่าด้วยสีหน้าเฉยเมย ทำให้ดวงเดือนอ้าปากค้าง แต่เท่านั้นยังไม่พอ หล่อนทิ้งท้ายต่อไปว่า

 

“ถ้างานพวกนี้ฉันต้องลงทุนลงไปทำเอง ฉันก็คงไม่ต้องจ้างเลขาแล้ว จริงมั้ย?”

 

น่านฟ้าพูดเช่นนั้นจบก็หมุนเก้าอี้กลับไปเช่นเดิม

 

...

 

            คริมาถึงบริษัทด้วยความเหน็ดเหนื่อยกระเซอะกระเซิง แต่หล่อนก็สามารถนำเอาอาหารกล่องกลูเต็นฟรีเข้ามาถึงที่บริษัทได้อย่างปลอดภัย ก่อนจะวิ่งเข้าไปหาคุณรุ่งรัตน์ที่ห้องทำงาน จัดการจัดอาหารให้อีกฝ่ายอย่างเรียบร้อย แต่ยังไม่ทันไร งานใหม่ก็เข้ามาแทรก...

 

         “ครีม!! ครีม!! ด่วนเลยนะ ลูกค้าจากภุมวานนท์จะมาประชุมกับพี่” 

 

         รุ่งรัตน์เอ่ยด้วยสีหน้าตื่นแบบนั้น ทำให้คริมาตาโต 

 

            “ตายแล้ว!! ตายแล้ว!!ยังไงดีคะ...เขาจะมา working lunch (ประชุมระหว่างอาหารกลางวัน) กับเราเหรอคะ” คริมาเผลอแตกตื่นตามเจ้านายไปด้วย “แล้วคุณรุ่งอยากให้ครีมจองร้านไหน ยังไง Preferences (ความต้องการพิเศษ) แบบไหนคะ!?” คริมาถามรัวเป็นชุดแบบเร่งด่วนด้วยสัญชาตญาณและนั่นก็ทำให้รุ่งรัตน์มีสีหน้าลำบากใจ

 

            “นั่นน่ะสิพี่ก็ไม่รู้!ได้ข่าวว่าลูกค้าเจ้านี้เพิ่งเปลี่ยนซีอีโอที่คุมด้านอสังหาโดยตรงคนใหม่แล้วเขาเฮี้ยบน่าดู พี่ว่าครีมโทรไปเช็คกับทางบริษัทเขาไหมว่านายเขามี Preferences (ความต้องการพิเศษ) อะไรบ้าง เราจะได้จัดให้ถูกตามความต้องการของเขา” 

 

            รุ่งรัตน์ว่าอย่างนั้น ทำให้คริมาคิดสักพัก

 

            “ลูกค้าที่จะมาชื่ออะไรคะ มีชื่อลูกค้าไหมคะ” 

 

            “อ๊า...นั่นสิ พี่ก็ไม่รู้ชื่อซีอีโอใหม่เขาเลย เขาโทรมาก็สั่งงานเอาๆ” 

 

            ว่าแล้วเชี้ยว!! คุณพี่!! คริมาแอบนึกในใจอย่างหมั่นไส้ เพราะรุ่งรัตน์นั้นเป็นทั้งสถาปนิกและผู้บริหารระดับสูง ทำให้หล่อนไม่มีเวลามาลงรายละเอียดกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ

 

            และนั่นก็เป็นหน้าที่ของเลขาฯอย่างหล่อนที่จะต้องช่วยให้ชีวิตของเจ้านายง่ายขึ้น

 

            “เอาอย่างนี้ เดี๋ยวครีมจะลองเซิร์ทหาเบอร์เลขาฯของซีอีโอฝ่ายบริหารจัดการอสังหาฯของภุมวานนท์ก่อนดีไหมคะ แล้วครีมจะลองโทรไปเช็คกับทางนั้นเขาอีกทีว่าเจ้านายเขาต้องการอะไร ชอบร้านอาหารแบบไหน ทางเราจะได้จัดเลี้ยงถูก” คริมาเอ่ยอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ และความละเอียดในการทำงานของหล่อนแบบนั้นก็ทำให้รุ่งรัตน์ส่ายหัวยิ้มๆอย่างภูมิใจขณะที่หล่อนตักอาหารกลูเต็นฟรีเข้าปากคำแรกพลางพึมพำเบาๆ 

 

            “สมแล้วที่เป็นเลขาฯยอดเยี่ยมแปดปีซ้อน”

 

...

 

            น่านฟ้ากำลังจดจ่อและมีสมาธิกับงานอย่างมาก เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์นั้นสั่นครืด และนั่นก็ทำให้หล่อนไม่พอใจเล็กน้อย ขณะที่เหลือบตาขึ้นมาเห็นโทรศัพท์ที่กำลังสั่นอยู่นั้นแล้วพบว่ามันเป็นโทรศัพท์ประจำตำแหน่งเลขาฯของหล่อน

 

            น่านฟ้าถอนหายใจแล้วกดรับมันขึ้นมา 

 

            “สวัสดีค่ะ...ดิฉันโทรจาก CB Group นะคะ ไม่ทราบว่านี่คือเบอร์เลขาฯของคุณนิพนธ์ ภุมวานนท์หรือเปล่าคะ?” 

 

         เสียงที่ดังมาตามสายนั้นเต็มไปด้วยความสุภาพ และคำว่า นิพนธ์ ภุมวานนท์ อันเป็นชื่อบิดาของหล่อนซึ่งเคยนั่งอยู่ในตำแหน่ง CEO ผู้จัดการอสังหาริมทรัพย์ของภุมวานนท์ที่ตอนนี้เกษียณตัวเองไปแล้วนั้นก็ทำให้น่านฟ้ายู่หน้าอย่างไม่พอใจที่อีกฝ่ายไม่รู้ชื่อของหล่อน

 

            “ใช่...ทำไม” 

 

         เสียงตอบห้วนๆแบบนั้นของหล่อนทำให้อีกฝ่ายสะดุดไปเล็กน้อย

 

            “อ่า...ดิฉันเป็นเลขาฯของคุณรุ่งรัตน์นะคะ อยากทราบว่าทางภุมวานนท์ต้องการให้ CB Group จัด Working Lunch แบบไหนคะ...จะเป็นแบบ Casual สบายๆ หรือแบบ Formal Meeting อย่างเป็นทางการ...คุณมี Preferences อะไรหรือเปล่าคะ”

 

         “ก่อนจะมาถาม Preferences เนี่ย...เรียกชื่อCEO คนปัจจุบันเขาให้ถูกก่อนไหม” ก่อนที่คริมาจะได้พูดจบ น่านฟ้าก็กรอกเสียงไปตามสายแบบนั้นอย่างเย็นชา และนั่นก็ทำให้เจ้าของเสียงหวานที่ปลายสายซึ่งใช้เสียงสอง ในการโทรมานั้นเปลี่ยนกลับไปเป็น เสียงหนึ่ง แทบจะทันที เมื่อเลขาของคุณรุ่งรัตน์แหวมาตามสายว่า...

 

            “นี่คุณฉันไม่สนหรอกนะว่าคุณจะเป็นเลขาของใคร ใหญ่คับฟ้ามาจากไหนแต่อยากให้รู้ไว้นะคะว่าการเป็นเลขาฯที่ดีก็คือการปฏิบัติหน้าที่ให้ดีที่สุดเพื่อให้เจ้านายของคุณได้มีชีวิตการทำงานที่สะดวกสบายที่สุด...และในตอนนี้ฉันก็กำลังพยายามทำหน้าที่ของฉันให้ดีที่สุดเพื่อเจ้านายของคุณและเจ้านายของฉัน!เพราะฉะนั้น กรุณาให้ความร่วมมือด้วยค่ะ!!” 

 

         อาการโวยวายเช่นนั้นของอีกฝ่ายที่พูดยาวจนตอนนี้เริ่มหอบแฮ่กๆอยู่ปลายสายนั้นทำให้น่านฟ้านิ่งอึ้งไปสักพัก...ซีอีโอสาวส่งเสียง หึๆ ออกมาอีกครั้งเป็นเชิงพออกพอใจ...ก่อนที่น่านฟ้าจะสูดลมหายใจ...แล้วกรอกคำสั่งยาวเหยียดลงไป

 

            “ร้านอาหารญี่ปุ่น Fine Dining ที่มี Private Room สำหรับประชุม ขอบเขตของพิกัดร้านขอเป็นบริเวณหลังสวน เพลินจิต ชิดลม หรือซอยร่วมฤดี...และสามารถเดินทางไปจากบริษัทภุมวานนท์Building A ได้ภายในระยะเวลา 20 นาที บวกลบเผื่อเวลารถติดไว้แล้ว” 

 

         หล่อนสั่งเช่นนั้นจบ ก็เงียบฟังอย่างท้าทาย...เอาสิ แม่คนเก่ง...น่านฟ้านึกในใจแบบนั้นขณะที่ได้ยินเสียงปลายสายกำลังพิมพ์ต๊อกๆแต๊กๆอย่างรวดเร็วแล้วก็เงียบไปสักพัก...หล่อนได้ยินเสียงคลิกๆ...และไม่เกินนาที...เลขาฯของคุณรุ่งรัตน์แห่ง CB Group ก็ตอบกลับมาว่า...

 

            “เรียบร้อยค่ะ ร้าน Yoka Yoka อยู่ในซอยร่วมฤดี จองห้อง Private Room สำหรับประชุมไว้ตั้งแต่เวลาเที่ยงตรงเป็นต้นไป คุณสามารถเดินทางมาจากบริษัทภุมวานนท์ Building A ได้ภายในระยะเวลา15 นาทีเผื่อเวลารถติดเรียบร้อยแล้วค่ะ” 

 

            ฝ่ายนั้นตอบกลับมาอย่างท้าทายเช่นกัน และนั่นก็ทำให้น่านฟ้าส่งเสียงหึๆอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยชมปลายสายออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆไม่ให้ตั้งตัวว่า...

 

         “เจ้านายคุณโชคดีมากนะ ที่ได้เลขาแบบคุณ”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 318 ครั้ง

883 ความคิดเห็น

  1. #673 realljisoo (@JminSt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:59
    เก่งมากค่ะเจ้าเลขาครีม 5555555555555
    #673
    0
  2. วันที่ 9 เมษายน 2562 / 09:34
    เก่งมากเลยเลขาครีม
    ได้รับคำชมจากน่านฟ้าด้วย ดีใจแทนเลย
    #530
    0
  3. #61 Supa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 10:57

    เก่งได้อีกเลขาครีม

    #61
    0
  4. #38 ภัทร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:27

    ร้ายยย

    #38
    0
  5. #30 sebbysone2 (@sebbysone) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:56
    เผ็ดมันตั้งแต่ต้นเรื่องเลยนะคะ จะได้เห็นนิยายสีจมปูหรือสีแดงกันน้า
    #30
    0
  6. #29 Vwwn (@Vwwn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:36
    มันต้องอย่างนี้คริมา!
    #29
    0
  7. #27 pattcha-th (@pattcha-th) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:11
    สู้ๆเค้านะคะคุณเลขา
    #27
    0
  8. #26 Myjm (@Myjm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:49
    ความรู้สึกของเรา คุณน่านฟ้าตอนเด็กกับตอนโตไม่เหมือนกันเลยค่ะ (ภาพในความคิดของเรานะคะ) แต่ชอบค่ะ ในพาร์ทปัจจุบันสมน้ำสมเนื้อที่จะเป็นเจ้านายกับเลขาค่ะ
    #26
    2
    • #26-1 ไรท์หมี@Dogmouthbear (@thefluffygang) (จากตอนที่ 2)
      16 มกราคม 2562 / 23:16
      มันมีเหตุผลค่ะ รอเฉลยนะคะ ^^
      #26-1
    • #26-2 Myjm (@Myjm) (จากตอนที่ 2)
      16 มกราคม 2562 / 23:18
      รอติดตามค่ะ 😀
      #26-2
  9. #25 rubble_z (@rubble_z) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 20:10
    นี่สิ ชอบบบบ
    #25
    0
  10. #24 North Land (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 15:13

    เป็นการไฟลท์ที่ฉลาดมาก

    คุณCEO กะจะแกล้ง แต่

    คุณเลขา เธอก็ เซียน

    จัดการ ซะเรียบร้อย เก่งมาก

    #24
    0
  11. #23 carismatic (@carismatic) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 12:44
    เนี่ยยยย มันต้องอย่างงี้!!! สมน้ำสมเนื้อ 55555
    #23
    0
  12. #22 Kaewana (@kaewana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 07:10
    มันส์มากค่ะ
    #22
    0
  13. #21 say my name (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 03:44

    ไรท์แต่งสนุกมากค่ะ เริ่มติดตามตั้งแต่9 Months(คุณพี่เสือ)​

    รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ^^

    #21
    0