เลขาร้าย เจ้านายรัก [Yuri]

ตอนที่ 10 : EP 10 - ไม่ใช่ความลับแต่ยังบอกไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 305 ครั้ง
    10 ก.พ. 62

EP 10 

 

ไม่ใช่ความลับแต่ยังบอกไม่ได้

 

            “แอร์ขอตัวก่อนนะคะ” 

 

            เมื่อถูกน่านฟ้าไล่อย่างนั้น อินทิราก็รีบจ๋อยๆออกไป (แถมยังไม่ลืมจะกระโดดข้ามเศษแก้วจากกรอบรูปแตกๆที่หน้าประตูห้องนั่นด้วย) ส่วนคริมานั้นก็ได้แต่อ้าปากค้างตาปริบๆ เผลอทำมือตะกุยอากาศไล่ตามอินทิราไปราวกับแม่สิงโตหมดหวังที่ต้องอยู่ร่วมกรงกับเสือ...เลขาใหม่หมาดๆนั้นหันขวับกลับมามองน่านฟ้าด้วยสีหน้าเคืองๆใจ

 

         “กล้าดียังไงมาจับฉันแต่งตัวใหม่ ฉันไม่ใช่เด็กอนุบาลนะ!”  

 

         คริมาวีนแตกใส่อีกฝ่ายอย่างนั้น ขณะที่น่านฟ้ากอดอกพลางเอ่ยด้วยสีหน้านิ่งๆว่า...

 

            “ถ้าไม่ใช่เด็ก ก็หัดทำตัวให้สมกับเป็นผู้ใหญ่หน่อย...”

 

            โอย...โดนอีกแล้ว อะไรวะ คริมานึกในใจอย่างเจ็บๆ หน้าชาๆ แบบนั้น เอาเข้าจริงในตอนเด็กๆหล่อนแทบไม่เคยได้ยินเสียงน่านฟ้าเลยเพราะทั้งคู่ไม่ค่อยได้คุยกัน...ใครจะไปรู้ว่านางปากร้ายขนาดนี้...หล่อนนึกในใจอย่างยิ่งนิยมในตัวน่านฟ้าน้อยลงไปทุกที

 

            “อีกครึ่งชั่วโมงฉันจะลงไปประชุม เตรียมตัวตามลงไปกับฉันด้วย” 

 

            น่านฟ้าว่าอย่างนั้นก่อนจะทำท่าจะหันหลังให้ ทำให้คริมาโวยวายอย่างหงุดหงิด 

 

            “ฉันบอกแล้วไง ฉันไม่อยากทำงานที่นี่!” 

 

         น่านฟ้าหันกลับมาหาหล่อนอีกครั้ง

 

         “ก็จ่ายสามแสนแล้วก็ออกไปซะ” 

 

         น่านฟ้าพูดนิ่งๆแบบนั้น ทำให้คริมาอ้าปากค้างอย่างตกตะลึง 

 

            “ไม่!!” “ถ้าไม่ก็อยู่...แล้วทำงานให้ฉัน...ง่ายๆแบบนั้นเอง”น่านฟ้าว่าด้วยสีหน้าเรียบเฉยแบบนั้น ก่อนจะขยับเข้ามาหาคริมาอีกครั้ง แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้หล่อน...อากัปกริยานั้นทำให้หัวใจคริมาเต้นผิดจังหวะประหลาด เมื่อหล่อนได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงรุ่นลิมิเตทอิดิชั่นนั้นโชยเข้าจมูก...ก่อนที่น่านฟ้าจะกระซิบว่า...

 

            “แค่ทำงานเลขาฯให้น้องน่าน ป.5/2 แค่นี้...คงไม่ยากเนอะ น้องครีม ป.5/3” 

 

         คำพูดเช่นนั้น แม้จะมาจากสีหน้านิ่งๆ แต่คริมากลับรู้สึกได้ว่าน่านฟ้าสะใจปนอยากแกล้งอยู่ในที และนั่นก็ทำให้หล่อนอ้าปากค้าง ก่อนจะวีนออกมาลั่น

 

            “นังน่านฟ้า!” 

 

         เลขาสาวโวยแล้วกางกรงเล็บเหมือนจะตะปบน่านฟ้าอีกครั้ง แต่ฝ่ายนั้นก็ไม่ยี่หระ อาจเพราะรู้ว่าหล่อนคงไม่กล้าทำจริง ซีอีโอสาวจึงเพียงแต่มองข้ามไหล่คริมาไป แล้วเอ่ยทักคนที่เพิ่งเดินมาจากด้านหลังด้วยสีหน้าเรียบเฉย 

 

            “อ้าว เดือน...มาซะที” 

 

...

 

            ดวงเดือนมึนงงไปหมด เมื่อหล่อนเดินจูงมือน้องเลขาใหม่ สาวน้อยที่ดูน่ารักน่าสงสารซึ่งแอบหลบไปร้องไห้ในห้องน้ำเมื่อครู่จนหล่อนต้องกอดปลอบโยนอยู่นานสองนานกลับมาถึงหน้าห้องของน่านฟ้า เพื่อที่จะให้อีกฝ่ายแนะนำว่าหญิงสาวในชุดสีครีมตรงหน้านั้นคือ...

 

            “คุณครีม คริมา...เลขาใหม่เราเอง” 

 

            น่านฟ้าว่าอย่างนั้นพลางบุ้ยปากไปทางหญิงสาวที่ยืนสีหน้าหงุดหงิดแถมยังจ้องน่านฟ้าราวกับจะกินเลือดกินเนื้ออยู่ด้านหลัง ซึ่งพลันเปลี่ยนสีหน้าเป็นการยิ้มแหยๆพลางพยักหน้าเขินๆให้ดวงเดือนแทบจะทันทีที่น่านฟ้าแนะนำฝ่ายนั้นให้หล่อน...

 

         “อ้าว?...แล้วนี่?” 

 

         ดวงเดือนว่าอย่างมึนๆแล้วหันมามองเด็กสาวที่ยังกุมมือหล่อนอยู่ไม่ห่าง...

 

            “นั่นยัยนิวไง...” 

 

            น่านฟ้าว่าเช่นนั้น 

 

            “นิว!?” ดวงเดือนเผลอเอ่ยด้วยเสียงอันดัง ก่อนจะหันไปมองหน้าของคนที่หล่อนเดินจูงมือมาด้วยตลอดที่กำลังยิ้มแฉ่งให้หล่อนแล้วปล่อยมือออกจากอีกฝ่ายทันที

 

            “นิวน้องสาวน่านอะนะ?” 

 

            ดวงเดือนมองอีกฝ่ายอย่างตะลึงงัน ส่วนนิวาสิรีก็เพียงยิ้มให้หล่อนด้วยสีหน้าอ้อนๆ 

 

            “แล้วพี่สาวคนสวยคนนี้คือ...” 

 

            นิวาสิรีเอ่ยถามน่านฟ้าทั้งๆที่ยังมองดวงเดือนด้วยดวงตาเป็นประกายไม่วางตาอย่างเห็นได้ชัด และนั่นก็ทำให้น่านฟ้าถอนหายใจ...นั่นไง มันร้องไห้ได้ไม่กี่นาทีหรอก...หล่อนนึก พลางเฉลยออกไปให้นิวาสิรีว่า...

 

         “นี่คุณดวงเดือน...พี่เดือน...ว่าที่รองซีอีโอ และก็ว่าที่เจ้านายของแกไง”  

 

         คราวนี้เป็นตาของนิวาสิรีที่จะได้หน้าซีดเผือด

 

            “คุณดวงเดือน เหมือนใจนึก!?”  

 

         นิวาสิรีหุบยิ้มฉับแล้วมองดวงเดือนอย่างไม่อยากจะเชื่อก่อนจะหันมองน่านฟ้าอีกครั้ง ขณะที่ดวงเดือนจะกอดอกขึ้นมาแล้วแอบหลิ่วตามองอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้...ไงล่ะ...กลัวเลยละสิ...ดวงเดือนนึกในใจอย่างกระหยิ่มเช่นนั้น เมื่ออีกฝ่ายดูแหยหล่อนไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อรู้ว่าหล่อนเป็นใคร...แต่ไม่นาน...นิวาสิรีก็หันมายิ้มแป้นแล้วเอ่ยออกมาว่า...

 

            “พี่น่านน่ะ...พี่เดือนสวยขนาดนี้ก็ไม่บอก...รู้งี้นะ...นิวมาทำงานตั้งนานแล้ว”

 

         คำพูดพร้อมกับประกายที่ออกมาจากดวงตากลมโตเหมือนดวงตาลูกสุนัขจิ้งจอกแบบนั้นของเด็กสาวขณะที่มองสาวแก่วัยกว่าในยามนี้นั้นทำให้ดวงเดือนรู้สึกหน้าร้อนผะผ่าวนิดๆ

 

         อ...ไอ้เด็กบ้า

 

         ใจของหล่อนเต้นผิดจังหวะนิดๆ ก่อนจะทำเป็นหลบตาฝ่ายนั้น แล้วมองน่านฟ้า 

 

            “นี่มันอะไรกันเนี่ยน่าน...”  

 

            ดวงเดือนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้นิ่งที่สุดเช่นนั้น ทำให้น่านฟ้าถอนใจ

 

“เนี่ยแหละ ธุระสำคัญด่วน ที่เราจะฝากเดือน...” น่านฟ้าว่าอย่างนั้น “ป๊าอยากให้นิวฝึกงานในบริษัท เราเองก็ไม่ว่างพอจะสอนน้อง แต่เราก็ไม่ไว้ใจใครนอกจากเดือน...” 

 

คำพูดที่แสดงความวางใจจากน่านฟ้า...คนที่หล่อนรู้สึกดีดีด้วยมากมายนั้น...ทำให้ดวงเดือนรู้สึกใจอ่อนไม่เบา แต่หล่อนก็ยังเผลอเถียงออกมาว่า... 

 

“แล้วจะให้เราฝึกน้องยังไง...” 

 

“เราไม่รบกวนเดือนมากหรอก...เราจะให้นิวเป็นเลขาบวก Assistant (ผู้ช่วย) เดือนไปในตัว ให้มันทำงานพวกแอดมิน จัดตารางงานให้เดือนไปด้วย แล้วก็จะให้มันช่วยงานเดือนด้วย เดือนก็ค่อยๆสอนมันไป...” น่านฟ้าว่าอย่างนั้น ก่อนจะหันมาหานิวาสิรี “ส่วนแก...ยัยนิว แกต้องฟังพี่เดือน และช่วยเหลือพี่เดือนทุกอย่าง เข้าใจไหม” 

 

“เข้าใจเลย~” นิวาสิรีตอบรับพลางยิ้มแฉ่งอย่างนั้น ยิ่งทำให้ดวงเดือนรู้สึกใจแกว่ง

 

ไม่ปลอดภัย ไม่ปลอดภัย ไม่ปลอดภัย 

 

สัญญาณเตือนภัยในหัวดวงเดือนดังเช่นนั้น 

 

“เอาละ ถ้างั้นเป็นอันว่าตามนี้นะ ฝากด้วยนะเดือน” 

 

น่านฟ้าตัดบทอย่างไม่สังเกตสีหน้าของดวงเดือนเลยแม้แต่น้อย ด้วยความที่หล่อนไม่เข้าใจอารมณ์ของคนอื่นอยู่แล้ว ก่อนจะเอื้อมมือบีบไหล่ดวงเดือนเบาๆอย่างฝากฝัง ทำให้ว่าที่รองซีอีโอสาวได้แต่หน้าแห้งเมื่อน่านฟ้าไม่ได้เปิดโอกาสให้หล่อนอุทธรณ์ใดใด และยิ่งเห็นสีหน้าฝากฝังของน่านฟ้า... ดวงเดือนจึงยิ่งใจอ่อนและเพียงแต่พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะหันมามองเด็กสาวซึ่งกำลังยิ้มแฉ่งด้วยสีหน้ามีความสุขสุดๆอย่างอดหมั่นไส้ไม่ได้ แล้วเอ่ยออกมาด้วยสีหน้างอๆเพียงแต่ว่า... 

 

            “ถ้างั้นก็...ตามพี่มา” 

 

            ดวงเดือนว่าเพียงเท่านั้นแล้วเดินนำไปเลย ส่วนนิวาสิรีก็ยิ้มแฉ่งเดินตามไปด้วยสีหน้ามีความสุขอย่างปิดไม่มิด...น่านฟ้าถอนหายใจ แล้วหันกลับมามองทางคริมา...

 

            หล่อนนิ่งอึ้งไปสักพักเมื่อเห็นภาพตรงหน้า...แต่ก็เพียงพักเดียวเท่านั้น...ก่อนจะส่งเสียงหึๆ หึๆ ในลำคอออกมาซึ่งบ่งบอกได้ถึงความพึงพอใจ 

 

...

 

            “จะเก็บทำไม? แม่บ้านก็มี...รอแม่บ้านมาก็ได้...ฉันจ้างเธอมาเป็นเลขาฯนะ ไม่ใช่แม่บ้าน”

 

         น่านฟ้าเอ่ยถามออกมาอย่างนั้น เมื่อเห็นว่าเลขาสาวคนใหม่หมาดๆที่เงียบไปจากการสนทนานานนั้นกำลังก้มลงเก็บกรอบรูปและเศษแก้วที่กระจายอยู่เต็มพื้นทีละนิด ทีละนิด ค่อยๆให้มันลงถังขยะไป...ทำให้คริมาเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสีหน้ารำคาญแล้วเอ่ยถ้อยคำที่ตรงกับสีหน้าออกมาว่า...

 

            “รำคาญ” 

 

         คริมาว่าอย่างนั้น แล้วก้มลงเก็บมันต่อ 

 

            “อารมณ์ร้ายแล้วก็ปาข้าวของทิ้งกระจัดกระจาย แถมยังไม่เก็บอีกต่างหาก...แบบนี้ใครกันแน่ที่เป็นเด็กอนุบาล” คริมาบ่นออกมาเป็นชุดอย่างนั้น ทำให้น่านฟ้ากอดอกพลางเลิกคิ้ว 

 

            “แล้วอย่าคิดนะ...ว่าที่ฉันทำอย่างนี้ให้แปลว่าฉันยอมทำงานให้เธอแล้ว” คริมาว่าเช่นนั้น พลางยืดตัวตรงขึ้นมา แล้วใช้เศษไม้จากกรอบรูปที่แตกนั้นชี้หน้าน่านฟ้า“ยังไงฉันก็จะหาทางให้เธอไล่ฉันออกจากบริษัทนี้ให้ได้!” 

 

         คำประกาศกร้าวเช่นนั้นของคริมาทำให้น่านฟ้ากระพริบตาปริบๆ

 

            “เธอจะทำยังไง...” น่านฟ้าว่า “แต่ขอเตือนนะว่ายังไงเธอก็ต้องมาทำงาน เพราะถ้าเธอจะใช้วิธีไม่มาทำงาน ฉันจะหักเงินเดือนเธอ จนเธอไม่มีเหลือ...” น่านฟ้าเอ่ยเสียงเข้มเช่นนั้น ก่อนจะยกนิ้วขึ้นมาชี้ๆคริมาเช่นกัน “แล้วอย่าลืมว่าเธอต้องอยู่ที่นี่ไปอีกหกเดือน...เธอจะอยู่โดยไม่มีเงินเลยหกเดือนเลยใช่ไหม”

 

            ชิบหายละ ยังไม่ได้คิดเรื่องนั้นจริงด้วย 

 

         คริมานึกในใจอย่างเหงื่อตก เพราะในตอนแรกหล่อนก็กะว่าจะเล่นเอาง่าย โดยการไม่ยอมมาทำงานนับตั้งแต่พรุ่งนี้ไปจนน่านฟ้าต้องไล่หล่อนออก...แต่อีกฝ่ายก็ดูจะรู้ทันแล้วงัดไม้แข็งออกมาเพื่อโชว์ว่าเขาจะไม่ยอมไล่หล่อนออกแน่ๆภายในหกเดือนนี้

 

            ไส้แห้งกันพอดีสิ

 

         “อ...อือยังไงฉันก็มาทำงานแน่!ไม่ต้องห่วง” 

 

            คริมาว่าอย่างนั้นทั้งๆที่ในใจเหงื่อแตก แต่ก็ต้องทำเป็นเชิดไว้ให้น่านฟ้าเข้าใจว่าหล่อนมีแผนการที่เหนือกว่า ก่อนที่เลขาสาวตัวร้ายจะโยนเศษกรอบรูปชิ้นสุดท้ายของน่านฟ้าลงถังขยะ แล้วทำเป็นเชิดปลายจมูกใส่อีกฝ่าย...

 

            “ฉันจะหาทางให้เธอไล่ฉันออกจากงานให้ได้...ด้วยวิธีของฉัน!” 

 

            คริมาว่าเช่นนั้น ทำให้น่านฟ้ากอดอก แล้วพยักเพยิดหน้าด้วยสีหน้านิ่งๆ 

 

            “ก็ลองดู...” 

 

            น่านฟ้าว่าเช่นนั้น 

 

            “แต่ถ้าตอนนี้ยังคิดวิธีไม่ออกก็รีบเตรียมตัวได้แล้ว...เราต้องลงไปประชุมกัน...ชั้น 20 นะ อย่าหลงทางล่ะ” น่านฟ้าว่าเพียงเท่านั้นแล้วหันหลังใส่หล่อน ก่อนจะก้าวฉับๆนำไป...คริมาได้เพียงแต่มองตามด้วยสีหน้าคับแค้นใจ...ก่อนจะหยิบรูปใบนั้นที่คว่ำอยู่กรอบขึ้นมา...

 

            อา...เจ้าบ้านี่มีปัญหาครอบครัวเหรอเนี่ย

 

         คริมานึกในใจอย่างนั้น เมื่อรูปที่หล่อนหยิบขึ้นมาจากกรอบรูปที่แตกนั้นคือรูปครอบครัวของน่านฟ้า...มีทั้งพ่อ มีทั้งแม่ และก็มีเด็กสาวหน้าตาน่ารักคนเมื่อครู่ที่คงจะชื่อ นิว ตามที่เขาเรียกกัน...เลขาฯสาวสังเกตว่ามีกรอบรูปอยู่สองสามอันตั้งอยู่บนโต๊ะของน่านฟ้า...แต่ฝ่ายนั้นเลือกที่จะหยิบกรอบรูปกรอบนี้ปา...ซึ่งแสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายคงกำลังโกรธใครสักคนในรูป...

 

            อารมณ์ร้ายเหมือนกันนะเรา

 

         คริมานึกในใจอย่างนั้น แล้วขยับเข้าไปหาโต๊ะของน่านฟ้า หล่อนตั้งท่าจะวางรูปนั้นคืนให้บนโต๊ะของซีอีโอสาว...และด้วยสัญชาตญาณขี้เผือก เล็กๆที่มีมาแต่ก่อนเก่า...หล่อนตั้งท่าจะชะเง้อมองรูปที่เหลือที่อยู่บนโต๊ะที่ถูกตั้งหันไปทางฝั่งที่น่านฟ้าจะมองเห็นได้สะดวกทั้งหมด

 

            “มัวแต่ทำอะไรอยู่...รีบมาได้แล้ว...เฮ้ย!?” 

 

         ความขี้เผือกของคริมาถูกระงับไว้แค่นั้น เมื่อน่านฟ้าเดินกลับมาแล้วเรียกหล่อน...แต่เมื่อฝ่ายนั้นเห็นว่าหล่อนเข้ามาตรงโต๊ะทำงาน น่านฟ้าก็รีบพุ่งเข้ามาหาคริมาแทบจะทันทีแล้วเบียดตัวเข้าแทรกระหว่างหล่อนกับโต๊ะทำงานของอีกฝ่าย ก่อนจะรีบเอื้อมมือไปคว่ำหน้ากรอบรูปขนาดเล็กกรอบหนึ่งที่ตั้งอยู่ริมสุดโต๊ะทำงานนั่นลง...

 

            “ร...รีบออกไปเตรียมเอกสาร...ฉันต้องประชุมภายในอีกไม่กี่นาทีนี่แล้ว”

 

            น่านฟ้าพูดติดขัดเช่นนั้น แม้ว่าสีหน้าจะยิ่งนิ่งอยู่แต่...

 

            หน้าแดง... คริมานึกอย่างพิศวง...ทำไม?

 

         เลขาสาวตัวร้ายนึกในใจอย่างนั้น เมื่อน่านฟ้าดูจะปกป้องกรอบรูปกรอบนั้นจากสายตาเธอเหลือเกิน ยิ่งอีกฝ่ายทำเป็นเนียนไม่พูดถึง คริมายิ่งอยากรู้ แต่หล่อนก็ได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ขณะที่มองไปที่มือของน่านฟ้าที่วางทับกรอบรูปขนาดเล็กนั้นอยู่ไม่วางตา...ก่อนที่หล่อนจะหันกลับมามองน่านฟ้าอย่างสงสัย...

 

            ฝ่ายนั้นกลืนน้ำลาย 

 

            นี่อาจจะเป็นจุดอ่อนของยัยน่าน

 

         คริมานึกในใจอย่างเห็นความหวังเรืองรอง...อะไรก็ตาม...คริมานึกในใจแบบนั้น...อะไรก็ตามที่ยัยน่านให้เราเห็นไม่ได้ตอนนี้ อาจเป็นจุดอ่อนของยัยนี่ที่จะทำให้เรามีอำนาจต่อรอง

 

         คริมานึกในใจอย่างนั้น ก่อนจะคลี่ยิ้มอ่อนๆ แล้วทำเป็นยอมถอยออกมาทั้งๆที่รอยยิ้มร้ายๆนั้นยังอยู่บนใบหน้า ขณะที่น่านฟ้าดูโล่งใจที่หล่อนยอมถอยออกมาจนได้...เลขาสาวก็เพียงแต่คลี่ยิ้มร้ายอย่างมีแผนในใจ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเสแสร้งแกล้งทำเป็นยอมว่า...

 

         “ค่ะ...ได้เลยค่ะ...คุณน่าน” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 305 ครั้ง

883 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 เมษายน 2562 / 15:17
    ไม่ใช่แค่ครีมหรอกที่อยากรู้ เราก็เหมือนกันค่าาา
    #543
    0
  2. #354 bfrankkk (@bfrankkk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 15:46
    ลิ้นกับฟันจริงๆเลยน้าาาา5555555
    #354
    0
  3. #145 North Land (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:37

    รูปนั่น ต้องเป็นครีมแน่ นานจะปิดได้นาน

    แค่ไหนเชียว รู้สึกสงสารคุณเดือนนิดๆ

    เจ้าเด็กตัวร้าย มันไม่เก็บอาการเลย

    คุณเดือนจะรับมือไหวมั้ย

    #145
    0
  4. #135 saraly2542 (@saraly2542) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:56
    สรุปคือน่านตั้งรูปคริมาไว้บนโต๊ะทีนี่ ตึ่งโป๊ะเลย555
    #135
    0
  5. #134 sebbysone2 (@sebbysone) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:26
    คุณน่านนน กริ๊วๆ รูปสาวปะจ๊ะ อีกฝั่งก็เจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ น่าตีมากๆนอกหน้าเหลือเกินน
    #134
    0
  6. #133 Piggy Fany (@love-miyong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:00

    น่านตั้งรูปเลขาไว้เป็นกำลังใจในการทำงานหรอคะ!? น้องนิวแบบไปสุด มีเป้าหมายชัดเจนดี ชอบคนสวยคือทางของน้องจิ้งจอก พี่เดือนเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้เลย

    #133
    0
  7. #132 graycloud (@graycloud) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:59
    แอร่~ รู้ละ
    #132
    0
  8. #131 Siwkiad (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:46

    รูปคู่กันสมัยตอนเด็กๆแน่เลย


    รีบมาต่อนะคะ ยาวๆมาเลย รอซื้ออีบุ๊คอยู่ด้วย

    #131
    0
  9. #130 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:06
    คงไม่ใช่ว่าจิ๊กรูปสมัยเด็กมาใส่กรอบไว้นะ แบบตอนเป็นนางนพมาศงี้ 5555
    #130
    0
  10. #129 Sikaiina (@Sikaii13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:35
    อูวว~ อาการแบบนี้ มีแค่ความหมายเดียว
    #129
    0
  11. #128 Kaewana (@kaewana) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:55
    รูปใครอ่าาา
    #128
    0
  12. #126 ที่ระบายสีน้ำ (@kikapu33779) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:36

    รูปเธอแหงๆ
    #126
    0