The Diplomats ภารกิจรัก นักการทูต

ตอนที่ 6 : กรมพิธีการทูต - EP 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 759
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    4 ม.ค. 61

EP 6

          สุดท้ายก็เป็นคิม แทยอน อีกนั่นแหละ ที่ต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง เพราะทิฟฟานี่เล่นนั่งร้องไห้ทั้งชุดกระโจมอก บนโซฟาของเธอโดยที่เนื้อตัวยังเปียกอยู่ กว่าจะปลอบให้คนที่โดนทำร้ายจิตใจหายสะอึกสะอื้นก็ยากแล้ว.... ห่วงโซฟาจะเน่าเพราะน้ำอีกก็ส่วนนึง... สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะคนข้างหน้าอีกก็ส่วนหนึ่ง... 

          ก็แหม... เล่นอยู่ในชุดกระโจมอกขนาดนี้ แทยอนนับว่าเก่งมากแล้วที่ยังคุมสติได้ไม่เตลิด ถึงจะรู้สึกลำบาก แต่แทยอนก็ค่อยๆพยายามกระเถิบตัวไปเอาชุดคลุมอาบน้ำมาคลุมให้ทิฟฟานี่ที่ยังร้องไห้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ให้มันมิดชิดเรียบร้อย... ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ 

          "ฉันขอโทษ...ฉันทำอะไรก็ผิดไปหมดเลย..." ทิฟฟานี่ซบหน้ากับมือตัวเองเบาๆ 

          "ใจเย็นๆนะคุณ บางเรื่องมันก็เป็นความบังเอิญไม่ใช่ความผิดพลาดของคุณหรอก..." แทยอนพยายามสรรหาคำปลอบใจที่น่าจะดูดีที่สุดตามประสานักการทูต 

          "คุณไม่เข้าใจ... ฉันโดนว่าเรื่องนี้มาเยอะมาก และฉันก็รู้ตัวนะ แต่ฉันก็ไม่รู้ทำยังไงให้มันไม่ผิด... คุณพ่อก็จับฉันมาทำงานดูแลพระองค์หญิง เพราะอยากจะดัดนิสัยให้ฉันรู้จักระมัดระวังไม่ให้ผิดพลาดบ้าง...แต่ฉัน...ฮือ..." 

          ทิฟฟานี่บ่นอย่างหมดอาลัยตายอยาก ทำให้แทยอนถอนหายใจ 

          "คุณก็ต้องระวังให้มากกว่านี้สิ ก่อนจะทำอะไรก็ตรวจเช็กหลายๆรอบก่อน..." 

          แทยอนปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้ เหมือนผู้ใหญ่ปลอบเด็ก 

          "ฉันเองก็ทำงานที่ผิดพลาดไม่ได้เหมือนกัน ต้องเช็กสองรอบ สามรอบอยู่เสมอ ฉันเข้าใจว่ามันเครียด... เพราะมนุษย์ผิดพลาดเสมอ คนเรามันก็ผิดพลาดกันได้ อย่าคิดมากเลย..." แทยอนกล่าว ทำให้ทิฟฟานี่ชายตาแดงๆของเธอขึ้นมามองเขา 

          "คุณใจดีจัง..." ทิฟฟานี่เอ่ยเบาๆ อย่างซาบซึ้งในน้ำใจ ... แทยอนกลับเขินขึ้นมาซะอย่างนั้น 

          "เอ้อ...เอ่อ คุณก็ควรไปอาบน้ำได้แล้วละ ... เดี๋ยวจะไม่ทันงานเลี้ยงต้อนรับเย็นนี้..." 

          แทยอนเกาจมูกเขินๆ... ทิฟฟานี่ยิ้มให้เขาแล้วพยักหน้า ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป... ทิฟฟานี่หันมามองเธออีกรอบก่อนหายลับเข้าห้องน้ำไป... แทยอนเห็นสายตาแบบนั้นก็รู้สึกเขินขึ้นมาเฉยๆ... 

          ความรู้สึกแบบนี้มันอะไรกัน.... 

          ไม่น่า.... แทยอนถอนหายใจแล้วทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา ก่อนจะเด้งตัวขึ้นมาสุดตัว 

          "โอ๊ยยย... โซฟาก็เปียกอีกเนี่ย!!" 

... 

          งานเลี้ยงต้อนรับคณะทำงานจากออตตาโนวาและเจ้าหญิงมิลันดาถูกจัดขึ้นที่ห้องโถงใหญ่กระทรวงต่างประเทศ ห้องเดียวกับที่แทยอนและเหล่าเพื่อนๆ เคยได้รับเข็มกลัดและประกาศนียบัตรนักการทูตเมื่อครั้งฝึกงานจบใหม่ๆ หากแต่วันนี้ฟลอร์เต้นรำคึกครื้นไปด้วยบรรดาข้าราชการกระทรวงและเจ้าหน้าที่จากออตตาโนวา ทั้งสองฝ่ายต่างเชื่อมสัมพันธ์กันด้วยการเต้นลีลาศ .... 

          ท่านยุน บยองเซ รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ ให้เกียรติในการเปิดฟลอร์ โดยการถวายบังคมพระองค์หญิง และเคียงคู่กันเต้นลีลาศเปิดฟลอร์... การลีลาศนั้นเป็นการสานสัมพันธไมตรีของสังคมชั้นสูงอย่างหนึ่ง ซึ่งทั้งสองก็สามารถเต้นเปิดฟลอร์ได้อย่างสวยงาม แม้กระทั่งแทยอนที่นั่งมองอยู่ก็แอบอมยิ้ม.... 

          ละสายตาได้ไม่ทันไร แทยอนก็เห็นทิฟฟานี่อยู่อีกฝั่งของฟลอร์เต้นรำตรงบูทอาหาร... เธอกำลังถือรายการ "เช็กลิสต์อาหารต้องห้ามสำหรับพระองค์หญิง" และยืนตรวจสอบวัตถุดิบที่ใช้ปรุงอาหารอย่างตั้งใจ แม้กระทั่งชิมบางชิ้นเองเลยด้วยซ้ำ... แทยอนแอบมองสีหน้าที่มุ่งมั่นของทิฟฟานี่แล้วก็อดยิ้มไม่ได้.... 

          "น้ำเพคะ..." หลังจากเจ้าหญิงมิลันดาได้ทรงเต้นเปิดฟลอร์กับท่านรัฐมนตรีไปแล้ว ทิฟฟานี่ก็ทำหน้าที่รีบนำน้ำที่ผ่านการตรวจสอบแล้วไปถวาย โดยใช้คำราชาศัพท์เนื่องจากอยู่ต่อหน้าคนหมู่มาก แทยอนแอบมองด้วยความประทับใจ... จริงๆแล้ว ถ้าตั้งใจ ทิฟฟานี่ก็ทำได้นี่นา...

          "ขอบใจ .. ฟานี่...เธอไม่อยากลองเต้นลีลาศหน่อยเหรอ สนุกมากเลยนะ" เจ้าหญิงมิลันดากล่าวยิ้มๆ 

          "มิได้ฝ่าบาท...กระหม่อมไม่มีคู่เต้น..." ทิฟฟานี่ส่ายหัวดิกๆ ทำให้เจ้าหญิงทรงพยักเพยิดพระพักตร์ไปยังฝั่งตรงข้ามของฟลอร์ 

          "คนนั้นไง...คุณนักการทูตนั่นน่ะ...ดูเขาสนใจเธอนะ .. มองแล้วยิ้มตามยกใหญ่ ฉันแอบเห็นมาสักพักแล้ว" เจ้าหญิงมิลันดาทรงแซว ทำให้ทิฟฟานี่หันไปมองแทยอน ที่แอบส่งสายตามา... และเมื่อเห็นเธอมองเขาก็เสมองไปทางอื่น ทำราวกับไม่ได้สนใจ .. ทำให้ทิฟฟานี่หูแดงขึ้นมา ... 

          "มิด้า!" ทิฟฟานี่แอบแหวเบาๆ ทำให้เจ้าหญิงมิลันดาทรงพระสรวล 

          "ฉันก็ว่าไปตามที่เห็นนะ...ฮ่าๆ" พระองค์หญิงทรงสรวลเบาๆ 

          "ขออภัยฝ่าพระบาท...กระหม่อม ยอนจุง ชเว ยอนจุง นักการทูตแรกเข้ากรมพิธีการทูต จะขอพระราชทานอนุญาตให้กระหม่อมเต้นรำกับพระสหายพระองค์ได้หรือไม่...." 

          ชายหนุ่มร่างสูง เดินเข้ามาค้อมหัวให้กับพระองค์หญิง ทำให้เจ้าหญิงมิลันดาทรงหันไปมองทิฟฟานี่

          "เสน่ห์แรงนักนะ... เอ้า เชิญตามสบายเลยจ้ะ" เจ้าหญิงทรงตรัส แล้วหันมาทรงมองทิฟฟานี่ที่ค้อนเพื่อนอย่างจริงจัง 

          "ให้เกียรติเต้นรำกับผมนะครับ คุณทิฟฟานี่..." ยอนจุงกล่าว ทำให้ทิฟฟานี่ดูอึกอักเล็กน้อย เธอเหลือบมองไปทางอีกฝั่งของฟลอร์... แทยอนชะเง้อมองจริงๆด้วย! ... แล้วทำไมต้องรู้สึกดีด้วยนะที่เขาสนใจ... 

          "นะครับ..." ชายหนุ่มยังคงดื้อดึง ทำให้ทิฟฟานี่อึกอักๆ แล้วพยักหน้าเบาๆ 

          ทั้งสองควงคู่กันไปบนฟลอร์ และเริ่มออกสเตปเต้น จังหวะเพลงเป็นจังหวะร็อค สนุกสนาน ทำให้ทั้งสองไม่มีความจำเป็นจะต้องพูดกันเท่าไหร่... ระหว่างที่เต้น ทิฟฟานี่ก็เผลอเหลือบมองแทยอนที่นั่งชะเง้อมองตลอดเวลา

          "คุณแทยอนไม่เต้นเหรอคะ..." เจสสิก้าที่หอบเหนื่อยจากการเต้นกับฝ่ายสำนักพระราชวังออตตาโนวาเมื่อครู่เดินเข้ามาหาเธอ 

          "เอ่อ...ก็สนใจอยากเต้นอยู่ค่ะ..." แทยอนเอ่ย ทั้งๆที่ยังมองทิฟฟานี่ไม่วางตา 

          "งั้นมาเต้นกับฉันก็ได้นะคะ คู่ฉันเพิ่งขอตัวไปดื่มน้ำ แต่ฉันยังอยากเต้นต่ออยู่เลย...ฉันชอบจังหวะร็อคน่ะค่ะ..." 

          เจสสิก้ากล่าวชวน ทำให้แทยอนหัวเราะเบาๆ แล้วยอมเดินตามเธอไปบนฟลอร์เต้นรำ... ไม่รู้อะไรดลใจให้เธอตั้งใจไปยืนข้างๆคู่ของทิฟฟานี่กับยอนจุงพอดี... ทิฟฟานี่หันมามอง...เมื่อเห็นแทยอนมากับเจสสิก้าก็เลิกคิ้ว... แล้วเต้นต่อเหมือนไม่ได้สนใจ.... 

          เพลงเปลี่ยนจังหวะเป็นวอลซ์ ... กลายเป็นเพลงช้า... 

          ตามธรรมเนียมก็ต้องเปลี่ยนคู่เต้นตามจังหวะเพลงด้วย ทิฟฟานี่เลยหมุนตัวมาตรงหน้าแทยอนพอดี ส่วนเจสสิก้าดูเสียใจที่จังหวะเพลงเปลี่ยน...เมื่อเธอเผชิญหน้ากับยอนจุง เธอจึงตอบปฏิเสธไม่เต้นต่อแล้ว เพราะตัวเองชอบจังหวะร็อคมากกว่า เลยกลายเป็นแทยอนกับทิฟฟานี่ต้องมาจับคู่กันในเพลงช้าไม่รู้ตัว... 

          "คุณ...เต้นรำเป็นด้วยหรอ..." ทิฟฟานี่เอ่ยถามอย่างเขินๆ เมื่อรู้สึกว่าไม่มีอะไรจะคุย 

          "เป็นสิ...เป็นนักการทูต โดนฝึกทั้งนั้นแหละ..." แทยอนเอ่ย แล้วจับมือยกขึ้น ส่งให้ทิฟฟานี่ได้หมุนตัว 

          "ฉันก็ชอบเต้นรำมากเลย... พ่อสอนตั้งแต่เด็กๆ" ทิฟฟานี่ว่า ทำให้แทยอนอมยิ้ม 

          "คุณเต้นกับคุณพ่อเหรอ..." แทยอนถามบ้าง 

          "ใช่ และฉันก็ต้องเข้าเรียนกับมิด้า...ตั้งแต่เด็กๆเลย" ทิฟฟานี่ว่า 

          "คุณกับพระองค์หญิง เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็กๆเลยหรอ" แทยอนเอ่ยถาม ขณะที่ทั้งสองวาดขาก้าวไปด้วยกัน 

          "ใช่... เห็นกันตั้งแต่แบเบาะเลยมั้ง เกิดเดือนเดียวกันด้วยละ..." ทิฟฟานี่ว่า 

          "รู้สึกยังไง มีเพื่อนเป็นเจ้าหญิง..." แทยอนถามอย่างสงสัย ทำให้ทิฟฟานี่หัวเราะ

          "ก็ดีนะ... แต่บางทีก็สงสาร มิด้าต้องอยู่ในกฏระเบียบราชวงศ์มากกว่าจะได้เล่นแบบเด็กธรรมดา เธอก็เลยจะดูเป็นผู้ใหญ่กว่าฉันในหลายๆเรื่อง... แถมภาระของเธอก็หนักมาก... เพราะเป็นมงกุฎราชกุมารี เลยต้องขึ้นครองราชย์ เป็นราชินีออตตาโนวาคนต่อไป.... " ทิฟฟานี่ว่า 

          "รู้สึกเหมือนพระองค์อยู่ในกรงทอง..." แทยอนบ่นเบาๆ ทำให้ทิฟฟานี่ส่ายหัวแล้วยิ้ม เมื่อแทยอนจับมือยกให้เธอหมุนตัวอีกรอบ.... 

          "ไม่หรอก .. มิด้าเขาก็มีความสุขในแบบของเขา ที่สำคัญเขาไม่ต้องทนอยู่คนเดียว เพราะพี่...เอ่อ... เจ้าชายอีริค พระคู่หมั้นของมิด้าเขาน่ะ เป็นคนดีมากๆเลยนะ.." ทิฟฟานี่เล่าให้ฟัง แทยอนพยักหน้า ทราบข่าวการหมั้นของทั้งสองพระองค์มาเหมือนกัน 

          "ถึงมิด้าจะต้องลำบากรับภาระยิ่งใหญ่ แต่เธอก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะมีพี่อีริคอยู่ข้างๆ ... ทั้งสองคนน่ะรักกันมาก คอยเป็นกำลังใจให้กันเสมอ ไม่ว่าอุปสรรคอะไร ฉันก็เชื่อว่าทั้งสองจะผ่านไปได้ ... ในฐานะกษัตริย์และราชินีของออตตาโนวา" 

          ทิฟฟานี่ว่าพลางอมยิ้ม ตาเป็นประกายเมื่อกล่าวถึงเหล่าบุคคลที่เธอรัก น้ำเสียงของเธอมีแววปกป้องอยู่ในที ทำให้แทยอนรับรู้ว่าทิฟฟานี่คงผูกพันธ์กับราชวงศ์ออตตาโนวามาก 

          "คุณดูรักพวกเขามากเลยนะ..." แทยอนเอ่ยยิ้มๆ 

          "รักสิ... รักมาก ... ถ้าไม่มีพวกเขา ออตตาโนวาก็คงไม่มีวันนี้ ราชวงศ์ออตตาโนวาทำทุกอย่างเพื่อความสุขของประชาชนชาวออตตาโนวา ทุกพระองค์ทรงไม่ถือองค์ว่าเป็นราชวงศ์เลย และทุ่มเทเพื่อพสกนิกรเสมอ ... ฉันเองก็มีความเป็นออตตาโนวาครึ่งหนึ่ง...ฉันเลยรู้สึกภูมิใจมากๆเลย..." ทิฟฟานี่ว่า ทำให้แทยอนยิ้ม 

          "ฉันรู้สึกอิจฉาขึ้นมาเลย...เกาหลีใต้ไม่มีราชวงศ์แบบนั้น..." แทยอนว่า 

          "คิดให้ดีมันก็ดี... ขึ้นให้แย่มันก็แย่...อย่างน้อยพวกคุณก็มีผู้นำที่ได้เลือกตามระบอบประชาธิปไตยไง..." ทิฟฟานี่ว่าอย่างเป็นกลาง ทำให้แทยอนขมวดคิ้วน้อยๆ ...ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ธรรมดาเลย 

          "คุณเองก็คงสนใจการเมืองอยู่เหมือนกัน?" แทยอนว่า 

          "ฉันจบรัฐศาสตร์นะ..." ทิฟฟานี่เอ่ย พลางหลิ่วตามองแทยอนเมื่อเขาทำหน้าไม่เชื่อ... 

          "ทำไม...ฉันดูเหมือนคนไม่มีการศึกษาขนาดนั้นเลยหรอ?" ทิฟฟานี่ส่งสายตาค้อนเข้าให้ ทำให้แทยอนรีบทำตาโต

          "เปล่าๆ นะ...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคายกับคุณอย่างนั้น...แค่แปลกใจ..." แทยอนพยายามเลือกคำพูดให้ถูก

          "และก็ดีใจ...ที่คุณมาสายเดียวกัน จะได้คุยกันรู้เรื่อง..." แทยอนต่อยิ้มๆ ทำให้ทิฟฟานี่หน้าแดง... 

          เสียงเพลงเปลี่ยนจังหวะอีกครั้ง เข้าสู่จังหวะชะชะช่า... ซึ่งเป็นจังหวะสนุกสนาน ทั้งสองต้องเปลี่ยนคู่กันไป...แต่พอปล่อยมือกันก็ยิ้ม...และตั้งใจจะไม่เต้นต่อแล้ว 

          "น้ำค่ะ..." แทยอนยื่นน้ำให้ทิฟฟานี่ ทำให้เธอเงยหน้ามองเขายิ้มๆ แล้วรับมา 

          "คนอื่นๆคงชอบเพลงเร็วมากกว่าเพลงช้า..." แทยอนชี้ชวนให้ทิฟฟานี่ดูเจสสิก้าที่ดูร่าเริงเมื่อเพลงกลายเป็นจังหวะเร็ว แล้วรีบลากแชยองเพื่อนนักการทูตที่ทำงานด้วยกัน ออกไปวาดลวดลายบนฟลอร์อีกตามเคย.... ทิฟฟานี่หัวเราะ แล้วจิบน้ำเบาๆ ... ก่อนจะเงยหน้ามองแทยอน ... 

          "แล้วคุณล่ะ ชอบเพลงแบบไหน..." ทิฟฟานี่เอ่ยถาม ทำให้แทยอนเลิกคิ้ว 

          "ฉันฟังได้หมด..." แทยอนเอ่ยพลางหัวเราะเบาๆ แล้วหยิบน้ำของตัวเองขึ้นมาจิบบ้าง 

          "แล้วชอบคนแบบไหน..." ทิฟฟานี่เอ่ยถาม ทำให้แทยอนแทบสำลักน้ำ

          "เอ่อ...อืม..." แทยอนหน้าแดง เพราะโดนถามคำถามจี้จุดโดยไม่ตั้งตัว... 

          มือมันเย็นๆ ได้ยังไงก็ไม่รู้ ทั้งๆที่ในห้องโถงนี้ก็ปรับอุณหภูมิไว้ไม่เกิน 28 องศา ตามความต้องการของพระองค์หญิง 

          "ไม่รู้สิ...แค่ไม่สูงกว่าก็พอแล้วมั้ง..." แทยอนตอบปัดๆไป ทำให้ทิฟฟานี่หัวเราะ

          "หายากนะคุณ..." ทิฟฟานี่ยิ้มจนตาปิด ทำให้แทยอนเผลอยิ้มตาม ... 

          "แต่ก็ไม่มีสเป็คตายตัวหรอกค่ะ... ใครทำให้รู้สึกดี...ก็คงคนนั้นแหละ..." 

          แทยอนเอ่ยทิ้งๆไว้ ก่อนจะทำเป็นหันไปสนใจกลุ่มคนที่กำลังวาดลวดลายบนฟลอร์ ทิฟฟานี่มองแล้วก็แอบยิ้ม...แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรต่อกัน 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

103 ความคิดเห็น