The Diplomats ภารกิจรัก นักการทูต

ตอนที่ 4 : กรมพิธีการทูต - EP 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    4 ม.ค. 61

EP 4 

          ..."ไม่ได้จริงๆครับ... ผมต้องขออภัยอย่างยิ่ง แต่โรงแรมของเรามีมาตราการความปลอดภัยหากเป็นแขกระดับนั้น จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมห้องพักได้ครับ...ทั้งนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของพระองค์ท่านเอง และชื่อเสียงของโรงแรมด้วย" ... 

          เสียงตอบปฏิเสธอย่างสุภาพของผู้จัดการโรงแรมระดับหกดาวดังมาตามสายทำให้แทยอนกุมขมับด้วยความเครียด แทบจะเอาหัวโขกโต๊ะทำงาน ถ้าหากไม่ติดว่าทุกคนในกรมพิธีการทูตกำลังเดินไปเดินมารอบๆตัวละก็... 

          "เป็นยังไงบ้างแทยอน จองห้องนอนเพิ่มให้คุณทิฟฟานี่ไม่ได้เลยเหรอ?" ท่านผู้อำนวยการกองแบบพิธี เจ้านายสูงสุดของแทยอนเดินออกมาจากห้องทำงานส่วนตัวพลางชะโงกหน้ามาดูสภาพนักการทูตแสนขยันขันแข็งอย่างแทยอนที่ดูจะอับจนหนทางแล้วจริงๆ 

          แทยอนพยักหน้าเครียดๆ โดยไม่มีคำพูดใดใดหลุดออกมาจากปากสักคำ 

          "ใจเย็นๆน่า มันต้องมีทางออก ..." ท่าน ผอ. เอ่ยพลางตบบ่าแทยอนเบาๆ 

          "นักการทูตใหม่ก็มักจะต้องเจอปัญหาที่ไม่เคยเจอแบบนี้กันบ้างแหละ ค่อยๆคิด ค่อยๆแก้ปัญหาไป ถ้าแก้ไขการจองห้องไม่ได้ เปลี่ยนโรงแรมไม่ได้ ก็ต้องหาที่พักที่ใกล้ที่สุดให้เขา...แล้วค่อยพาไปส่งตามเวลาที่ขบวนเสด็จจะออก" ท่าน ผอ. ว่า 

          "ที่พักใกล้ที่สุดเหรอคะ... ที่พักที่ใกล้ที่สุดก็มี...ก็มีแต่..." แทยอนครุ่นคิดสักพัก 

          "คอนโดฯของฉัน..." แทยอนว่า ทำให้ท่าน ผอ. ดีดนิ้ว 

          "บิงโก! นั่นแหละ ใช่เลย" ท่าน ผอ. ว่า ทำให้แทยอนอ้าปากค้าง 

          "ผอ. คะ!? แต่นี่เป็นการต้อนรับราชวงศ์ที่สำคัญมาก ถ้าหากให้พระสหายของพระองค์ท่านต้องมาพักที่คอนโดฯของฉัน เจ้าหญิงท่านจะไม่ทรงกริ้วหรอคะ...." แทยอนว่า ด้วยความที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีโอกาสได้ต้อนรับราชวงศ์ของประเทศใด ทำให้เธอกังวลเป็นพิเศษ เพราะทราบดีว่าประเทศที่มีราชวงศ์นั้นย่อมเข้มงวดเรื่องพิธีรีตองมากกว่าประเทศที่สามัญชนปกครอง 

          "คุณทิฟฟานี่ พระสหายท่านเป็นสามัญชน และคอนโดฯของคุณก็มีระบบความปลอดภัยสูงสุด ผมคิดว่ามันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะ แค่เพียงแต่ต้องแจ้งไปล่วงหน้าก่อนว่ามันเป็นเหตุสุดวิสัย แล้วก็รอเขาตอบรับกลับมา ถ้าเกิดเขาไม่ได้ว่าอะไร หรือไม่ได้ต้องการจะขอให้เราจองโรงแรมอื่น ผมก็ว่ามันน่าจะโอเคนะ..." 

          ท่านผอ.อธิบายอย่างละเอียด ทางด้านแทยอนฟังคำท่าน ผอ. แล้วก็ครุ่นคิดตามสักพัก ก่อนจะพยักหน้า เธอรีบเปิดคอมพิวเตอร์ ร่างจดหมายแจ้งเรื่องเป็นภาษาอังกฤษถึงสำนักพระราชวังออตตาโนวา แล้วยื่นให้ ผอ. เซ็น ก่อนจะสวมวิญญาณแทยอนตีนผี วิ่งตรงดิ่งไปยังห้องสำนักเลขาฯ เพื่อส่งแฟ็กซ์ไปทันที.... 

          ไม่เกินเวลาบ่าย แทยอนก็ได้รับโทรสารตอบกลับจากสำนักพระราชวังออตตาโนวา...

... 

          "ไม่จริงน่ะ ทำไมฉันต้องนอนแยกที่กับมิด้าด้วยล่ะ..." ทิฟฟานี่โวยวายเมื่อทราบข่าว

          "โรงแรมเขาไม่อนุญาตให้คนที่ไม่มีรายชื่อพักน่ะ ทางกระทรวงต่างประเทศเกาหลีใต้เขาจองไปก่อนเพราะกลัวว่าจะไม่มีที่ ช่วงนี้เป็นช่วง high-season ของเกาหลีเขา และโรงแรมนี้ก็ปลอดภัยที่สุดแล้วจะเปลี่ยนโรงแรมก็คงลำบาก ทางสำนักพระราชวังของเราล่าช้าเองที่ไม่ได้ติดต่อบอกเขาว่าจะมีเธอมาร่วมขบวนด้วย แต่เห็นว่าเขาจะให้เธอไปพักกับนักการทูตที่มีหน้าที่ดูแลเราโดยตรง และเขาเป็นผู้รับผิดชอบงานทั้งหมด และมีหน้าที่ต้องติดตามขบวนตลอดเวลาอยู่แล้ว ฉันเลยอนุญาตเองแหละ" เจ้าหญิงมิลันดาทรงตรัสเมื่อเห็นว่าพระสหายคนสนิทมีท่าทีจะพยศแทบจะทันทีที่รู้ว่าจะต้องนอนแยกสถานที่กัน ทั้งๆที่ปกติก็ไม่ได้นอนด้วยกันหรอก เพราะตามประเพณีออตตาโนวาห้องบรรทมสำหรับพระราชวงศ์นั้นห้ามผู้ใดล่วงล้ำเข้าไป แต่ทิฟฟานี่ก็มีโอกาสได้ดูแลใกล้ชิดในห้องติดๆกันตลอด ทำให้ครั้งนี้ทิฟฟานี่แลดูเป็นกังวลเป็นพิเศษ 

          "ฉันไม่อยู่แล้วใครจะคอยดูแลเรื่องอาหาร เรื่องยาให้เธอละ..." หน้าที่ที่แท้จริงและเป็นหน้าที่หลักของทิฟฟานี่คือการเป็นธุระจัดการดูแลเครื่องเสวย และดูแลในการเสวยพระโอสถของเจ้าหญิง เพราะเจ้าหญิงมิลันดานั้นทรงป่วยเป็นโรคประจำตัวอยู่หลายอย่าง เช่นโรคพระหทัยไม่แข็งแรง (โรคหัวใจไม่แข็งแรง) และยังทรงแพ้อาหารบางชนิด ทำให้ทิฟฟานี่ยิ่งเป็นกังวล 

          "อะไรกันนะ เป็นถึงกระทรวงต่างประเทศเกาหลีทำไมทำงานได้ยอดแย่ถึงขนาดนี้ ... อยากรู้นักว่านักการทูตคนนั้นชื่ออะไร ถ้าฉันรู้นะ ฉันจะฟ้องคุณพ่อ ให้คุณพ่อรายงานตรงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศให้ไล่ออกทีเดียว!" 

          ทิฟฟานี่กล่าวถึง เอกอัครราชทูตโจซอน ฮวัง บิดาของเธอ ซึ่งเป็นทูตประจำเมืองโซวาโน เมืองหลวงของออตตาโนวา เธอยังคงมีสีหน้าแค้นเคืองไม่หายจนเจ้าหญิงมิลันดาทรงอดสรวลออกมาด้วยความขบขันไม่ได้ 

          "เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉันขนาดนั้นหรอกฟานี่... อาการของฉันก็ดีขึ้นมากแล้ว ส่วนยาโรคประจำตัวฉันก็พอจะจำได้ว่าต้องกินอะไรตอนไหน หน้าที่ของเธอไม่เคยบกพร่องเลย เพราะฉะนั้นครั้งนี้ในการมาเกาหลี ฉันอยากให้เธอมีความสุขกับการชื่นชมประเทศบ้านเกิดของคุณพ่อเธอดีกว่า" 

          "ไม่ได้นะ...มิด้า...ฉัน..." ทิฟฟานี่กำลังจะโวยวาย เจ้าหญิงมิลันดาทรงรีบโบกข้อพระกรเป็นเชิงห้าม 

          "เจ้าหญิงทรงตรัสเช่นใด ทรงหมายความเช่นนั้น...นี่คือคำสั่ง ไม่ใช่คำขอร้องนะ...สามัญชน" เจ้าหญิงมิลันดาตรัสพลางสรวล ทำให้ทิฟฟานี่ค้อนขวับใหญ่เพราะรู้ว่าทรงจะใช้ราชาศัพท์เวลาตั้งใจยั่วโมโหเธอเท่านั้น 

          "เพคะ!! องค์หญิง!! ถ้าพระองค์ทรงพระประชวร(ป่วย)มาละหม่อมฉันจะไม่รับผิดชอบเลยทีเดียว!!" ทิฟฟานี่กระแทกเสียงด้วยทีท่ากระฟัดกระเฟียด แต่กลับทำให้องค์หญิงทรงพระสรวลหนักเสียยิ่งกว่าเดิม

... 

          การซ้อมรับเสด็จ และซ้อมเคลื่อนขบวนเสด็จในช่วงเวลากลางคืน (ตี 2-3) เนื่องจากเป็นเวลาที่ไม่มีรถผ่านติดต่อกันเป็นเวลาสามครั้งสามคืนทำให้แทยอนแทบไม่อยากจะลุกจากเตียง เมื่อนาฬิกาปลุกดิจิตอลร้องดัง แต่แทยอนก็ต้องกัดฟันตื่นให้ได้ เนื่องจากวันนี้เป็นวันรับเสด็จครั้งแรกของพระองค์หญิงที่กระทรวงการต่างประเทศ 

          กดรีโมตเปิดโทรทัศน์ เพื่อรอรับฟังข่าวเช้า โฆษณาตัวเดิมของ คริสตัล จอง น้องสาวแห่งเกาหลีก็เปิดขึ้นมารับอรุณ 

          "...สวย ใส อย่างมั่นใจ... ใช้ BB Cream Vita Plus สิคะ!!..." 

          รอยยิ้มมั่นใจของเธอทำให้แทยอนยิ้มตามไปด้วย...คริสตัลเป็นดาราสาวที่น่ารักน่าเอ็นดูที่มีผลงานการแสดงมาตั้งแต่สมัยเด็กๆ จนโตเป็นสาว ก็กลายเป็นน้องสาวของเกาหลี ความนิยมขนาดที่เป็นขวัญใจของคนเกาหลีทั้งประเทศ...

          และอยู่ดีๆ แทยอนก็นึกถึงยุนอาขึ้นมา...

          อาจจะยกเว้นคนเกาหลีบ้าๆอย่างไอ้ยุนอาคนนึงละกันนะ... 

          ไม่นานนักภาพข่าวการมาเยือนของ "เจ้าหญิงมิลันดา เดอ โซวาโน มกุฎราชกุมารี แห่งออตตาโนวา" ก็ครองพื้นที่ข่าวภาคเช้า ภาพเครื่องบินที่ลงจอด และสลุตที่ยิง 21 นัดตามแบบพิธีเพื่อต้อนรับพระราชวงศ์ พร้อมกับพรมแดงที่ปูลงมา ทำให้แทยอนยิ้มกริ่มอย่างมีความสุข เมื่อแผนการที่เตรียมต้อนรับเป็นไปอย่างดี 

          ภาพของเจ้าหญิงทรงพระสิริโฉมงดงาม แย้มสรวลให้แก่กองพันทหารเกาหลีใต้ที่มาเดินขบวนต้อนรับเคียงคู่มากับหญิงสาวผิวขาว สูงยาวคนหนึ่ง ที่ดูยังไงก็ไม่เหมือนชาวออตตาโนวา ทำให้แทยอนเขม้นตามอง... 

          "เหอะ...ยัยคนนี้สินะ... ทิฟฟานี่ ฮวัง ลูกสาวท่านทูตโจซอน..." แทยอนยักไหล่ขณะชงกาแฟให้ตนเอง 

          ไม่รู้ความรู้สึกตัวเองว่าคิดยังไง แต่ตั้งแต่ได้ยินชื่อ "ทิฟฟานี่ ฮวัง" ชีวิตของแทยอน และผู้คนทั้งกองแบบพิธีก็ปั่นป่วน ทุกคนต้องทำงานประสานงานกันเพื่อจะต้อนรับเจ้าหญิง และพระสหายของพระองค์ด้วย ทำให้เพิ่มความเหนื่อยเป็นสองเท่า แทยอนจึงอดไม่ได้ที่จะแอบเรียกขานผู้หญิงที่ชื่อ "ทิฟฟานี่ ฮวัง" ในใจว่า... "ยัยตัวซวย" ... 

          ปิ้งขนมปังทิ้งไว้ วิ่งเข้าห้องน้ำ อาบน้ำแต่งตัวด้วยความรวดเร็ว จับชายเสื้อให้เรียบกริบ  สวมสูทสีเข้ม ติดเข็มกลัดตราสัญลักษณ์กระทรวงการต่างประเทศ แล้วกลับมาจัดการกับขนมปังและกาแฟ ภาพบนโทรทัศน์ก็เปลี่ยนไปเป็นข่าวอย่างอื่นแล้ว.... 

          "... นักศึกษามหาวิทยาลัยยอนแด ที่ไปเข้าค่ายบริเวณชายแดนเกาหลีเหนือ เพื่อทัศนศึกษาในเขตปลอดทหาร หายตัวไปอย่างลึกลับ และยังไม่มีผู้ออกมารับผิดชอบ... แหล่งข่าวรายงานว่าหนึ่งในนั้นมี ฮา โซยอง ลูกสาวของรองนายกรัฐมนตรี ฮา จุนจิน...." 

     แทยอนขมวดคิ้ว... นักศึกษาโดนลักพาตัว ต้องเป็นฝีมือของเกาหลีเหนือแน่ๆ คิดถึง ควอน ยูริ ขึ้นมา...พอข่าวนี้ออกมา ป่านนี้เพื่อนของเธอคงจะต้องวิ่งวุ่นเพราะงานของกองคุ้มครองฯ ก็คือการปกป้องชาวเกาหลีใต้ที่ถูกทำร้ายหรือถูกลักพาตัว 

          แทยอนสูดลมหายใจลึก ก่อนจะปิดโทรทัศน์แล้วก้าวออกจากห้องคอนโดมีเนียมของตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่า อีกไม่นาน ชีวิตของเธอก็กำลังจะต้องยุ่งยากละปั่นป่วน...ไม่แพ้ควอน ยูริ เพื่อนของเธอที่เธอเพิ่งจะนึกถึงเลย

... 

          ธงลายสีฟ้าของออตตาโนว่า มีดาวสีเหลืองประดับ พลิ้ว ปลิวไสวอยู่เต็มสองข้างทางห้องโถงหลังของกระทรวงการต่างประเทศ แทยอนก้าวผ่านไปพลางเผลออมยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เพราะรู้ว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของกรมพิธีการทูต... ก้มลงมองดูนาฬิกา ถึงเวลาพอเหมาะที่ขบวนข้าราชบริพารของเจ้าหญิงมิลันดาจะมาถึงก่อน และอีกห้านาที เจ้าหญิงจะทรงตามมา 

          ขบวนข้าราชบริพารมาถึง และได้รับการต้อนรับอย่างดีจากเจสสิก้า จอง นักการทูตฝึกหัดในกองแบบพิธีที่แทยอนช่วยอบรมเรื่องมารยาทการทูตให้เธอเป็นอย่างดี..ด่านแรกเจสสิก้าทำได้อย่างสวยงามจนแทยอนแอบนึกชม เมื่อเจสสิก้าเดินนำขบวนข้าราชบริพารส่วนพระองค์ขององค์หญิงเดินชมกระทรวงการต่างประเทศ ก่อนจะนำพวกเขามาพักในห้องรับรองที่เตรียมการไว้สำหรับเจ้าหญิงให้พบปะกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ 

          ผู้หญิงคนนั้น... แทยอนหลิ่วตามอง ... ขาว สูงโปร่ง โดดเด่นในชุดเดรสยาวสีน้ำเงินเข้มและชุดสูทสีเดียวกัน เดินตามหลังเจสสิก้า และพยักหน้าพลางยิ้มให้ตามคำแนะนำของเจสสิก้าเป็นระยะๆ ... รอยยิ้มตาหยีจนเหมือนตาจะปิดแบบเดียวกับในรูปที่ทางสำนักพระราชวังออตตาโนวาส่งมาไม่ผิดเพี้ยน 

          "สวยดี..." เสียงของนักการทูตหนุ่มๆของกองแบบพิธีบางคนกระซิบกระซาบเบาๆ พลางมองทิฟฟานี่ แทยอนเผลอเห็นด้วยทุกประการ... สวยจริงๆ ปราณีตทุกระเบียดนิ้ว เป็นผู้หญิงที่ดูปราดเปรียว และดูมีพลัง รอยยิ้มของเธอทำให้บริเวณทางเดินของกระทรวงการต่างประเทศสว่างไสวไปหมด... 

          เมื่อเดินมาถึงในห้องรับรอง ทุกคนก็ตามคำแนะนำของเจสสิก้าโดยให้นั่งตามเก้าอี้ข้างๆที่เป็นฝั่งของออตตาโนวา โดยแบ่งฝั่งจากธงที่ประดับ โดยทางซ้ายเป็นฝ่ายมาเยือน และ ทางขวาเป็นฝ่ายเจ้าภาพ .... ทิฟฟานี่ ฮวัง ถูกจัดให้นั่งอยู่ข้างๆ และใกล้พระองค์หญิงมากที่สุด ตามคำขอของสำนักพระราชวังออตตาโนวา 

          "เจ้าหญิงมิลันดาเสด็จแล้ว..." เสียงของเจ้าหน้าที่กระทรวงดังขึ้น พร้อมเสียงไซเรนของรถตำรวจนำขบวน 

          "เฮ้ย!! คุณทำอะไรน่ะ!?" ท่ามกลางความชุลมุน แทยอนร้องเสียงหลง เพราะไม่มีใครสังเกตทิฟฟานี่ที่เอื้อมมือไปเปลี่ยนธงที่ตั้งอยู่บนโต๊ะรับรองให้สลับกัน

          "ก็ฉันเห็นคุณตั้งธงผิด... ฝั่งนี้มันต้องเป็นธงออตตาโนวา" ทิฟฟานี่ว่า พลางบุ้ยปากมาทางฝั่งเธอ

          "ไม่ใช่...คุณ...โธ่..." แทยอนพยายามยื้อแย่งธงคืนมา และพยายามให้เสียงเบาที่สุด

          "จะไม่ใช่ได้ยังไง ก็รอบๆข้างซ้ายนี่เป็นออตตาโนวาหมดเลย ทำไมคุณเอาธงเกาหลีใต้มาตั้งตรงฝั่งที่นั่งของพระองค์หญิงละ" 

          "มันต้องตั้งสลับกัน...อย่างนี้ถูกแล้ว!" แทยอนยื้อธงคืนมาสำเร็จ ก่อนจะตั้งไว้ฝั่งเก้าอี้ รมว.กระทรวงต่างประเทศเหมือนเดิม 

          "ทำไมต้องสลับ?" ทิฟฟานี่ขมวดคิ้ว

          "ชู่ว... คุณ เงียบๆ" แทยอนยกนิ้วขึ้นมาไว้ที่ปากเป็นสัญญาณให้ทิฟฟานี่เงียบๆ

          "เอ๊ นี่คุณ...ที่จีนเขายังแต่งให้ธงประเทศเดียวกันอยู่ฝั่งเดียวกันหมดเลย..." ทิฟฟานี่ว่า 

          "คุณหมายถึงธงอะไรละ? ถ้าธงต้อนรับทั่วไปน่ะใช่ แต่ในที่นี้มันเป็นธงพิธีการทูตน่ะคุณ..." แทยอนกัดฟันกรอด พลางพูดเสียงลอดไรฟัน เมื่อท่านรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ ยุน บยองเซ และ เจ้าหญิงมิลันดาเดินตีคู่กันตรงมาถึงห้องรับรอง.... 

          "พิธีการ..อะไรนะ..." ทิฟฟานี่หลิ่วตา เพราะภาษาเกาหลีของเธอไม่ค่อยแข็งแรง... 

          "It's a protocol!! (มันคือพิธีการทูต!!) " แทยอนเผลอส่งเสียงดังออกมา ทำให้ทุกคนหันมามองเป็นตาเดียว รวมทั้งท่านรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ และ เจ้าหญิงมิลันดาด้วย.... 

          แทยอนหน้าซีดเผือด ... ท่าน รมว. ยุน บยองเซ ส่งสายตาตำหนิมาให้เธอ แต่เจ้าหญิงมิลันดาก็เพียงแต่สรวล ... 

          " ... พิธีการทูตสมบูรณ์และเรียบร้อยดีนะคะ... อยากจะตบรางวัลให้กับนักการทูตผู้รับผิดชอบจริงๆ" เจ้าหญิงมิลันดาตรัสเช่นนั้นทำให้สีหน้าตึงเครียดของท่าน รมว. ยุน บยองเซ ดูผ่อนคลายลงบ้าง... เข้าพยักหน้าและเชิญให้พระองค์นั่งทางเก้าอี้ฝั่งออตตาโนวา(ที่มีธงเกาหลีใต้ประดับไว้อย่างเรียบร้อยเช่นเดิมด้วยฝีมือของแทยอน...) พระองค์หญิงทรงหันมาแย้มพระสรวลให้แก่แทยอนอย่างเป็นมิตร ทำให้แทยอนหูแดง 

          รู้สึกโล่งใจที่พระองค์หญิงไม่ใช่ราชวงศ์ VIP ที่เรียกร้องความเพอร์เฟ็กต์จากทุกสิ่งทุกอย่างจนเธอเดือดร้อน... แต่ก็รู้สึกโมโหเล็กๆ... ที่ผู้ติดตามพระองค์หญิงนั้น ทำเธอเดือดร้อนตั้งแต่วันแรกเจอ.... แอบส่งสายตามองไปยังตัวต้นเรื่อง... ทิฟฟานี่ ฮวัง ก็ยังคงนั่งหลังตรง ทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่เช่นเดิม.... 

          จำไว้เลย... ทิฟฟานี่ ฮวัง... 

          เราคงมีเรื่องต้องคุยกันอีกยาว 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

103 ความคิดเห็น