The Diplomats ภารกิจรัก นักการทูต

ตอนที่ 32 : กรมสนธิสัญญาและกฎหมาย - EP 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    2 มี.ค. 61

EP 2 

          งานปาร์ตี้ถูกจัดที่ลานสระว่ายน้ำชั้น 15 ของคอนโดมีเนียมที่แทยอนพักอาศัยอยู่ ที่เดียวกับที่ยุนอาทำเซอร์ไพร์สครั้งใหญ่บอกรักคริสตัลไปเมื่อหลายวันก่อน งานอุ่นหนาฝาคั่งไปด้วยเพื่อนๆและญาติสนิทมิตรสหายที่มาร่วมแสดงความยินดี ซอฮยอนเดินเข้างานมาพร้อมกับไวน์ที่ติดมือมาตามมารยาทว่าหากไปงานเลี้ยงก็ต้องมีของติดมือด้วย 

          "โอ้โฮ... เสมอต้นเสมอปลายจริงๆว่ะซอ ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้" แทยอนรับไวน์ในมือของซอฮยอนด้วยความชื่นชม 

          "Seohyun Doctrine (หลักนิยมซอฮยอน) ข้อที่ 22 ... เวลาไปงานเลี้ยงต้องมีของขวัญติดมือฝากเจ้าภาพเสมอ" ยุนอาโผล่มาแกล้งแหย่และทำหน้าทะเล้น ทำให้ซอฮยอนทำหน้ายู่ใส่เพื่อนอีกเหมือนเดิม

          "เอ้อ...ซอ ฉันขอแนะนำ นี่คุณทิฟฟานี่ เขาเพิ่งมาจากออตตาโนว่าน่ะ มางานเลี้ยงส่งแล้วก็มารับฉันทีเดียวเลย" แทยอนแนะนำอย่างภาคภูมิใจผายมือไปทางผู้หญิงหน้าตาดีที่อยู่ข้างๆเธอ ซึ่งทิฟฟานี่ก็หันมายิ้มจนดวงตายิบหยี 

          "โอ้ สวัสดีค่ะ คุณทิฟฟานี่ ได้ยินเรื่องของคุณมาตลอด ยินดีที่ได้เจอตัวจริงนะคะ" ซอฮยอนยิ้มแล้วยื่นมือเช็กแฮนด์ 

          "สวัสดีค่ะคุณซอ คุณแทยอนเล่าเรื่องคุณเยอะมากๆเลย"ทิฟฟานี่เช็กแฮนด์กับซอฮยอนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม 

          "เดินทางมาไกลคงเหนื่อยทีเดียวนะคะ" ซอฮยอนว่า ทำให้ทิฟฟานี่ส่ายหัว 

          "ไม่เลยค่ะ... เพราะฉันรู้ว่า ปลายทางฉันจะได้เจอกับคุณแทยอน..." ทิฟฟานี่หันไปมองหน้าคนรัก ทำให้แทยอนหน้าขึ้นสี 

          "ต่อให้ไกลแค่ไหนฉันก็ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ..." ทิฟฟานี่ว่าแค่นั้น ทำให้แทยอนยิ้ม 

          "น่ารักจัง...ที่รักของใครก็ไม่รู้" แทยอนว่า ทำให้ทิฟฟานี่ค้อนเขาบางๆ ซอฮยอนยิ้มแห้งๆกับทั้งสองคน 

          ไกลแค่ไหนก็ไม่เหนื่อย...เพราะปลายทางจะได้เจอกับคนที่รักอย่างนั้นหรือ? 

          ซอฮยอนคิดในใจอย่างโหวงๆ แปลกๆ ... ความรู้สึกแบบนั้นเธอไม่เคยนึกภาพออกเลยว่าจะเป็นอย่างไร แต่พอเห็นสีหน้าและแววตาของแทยอนและทิฟฟานี่ที่มีให้กัน...กับแขนที่ควงกันเช่นนั้น ซอฮยอนก็รู้สึกได้ว่า... คงเป็นอย่างนั้นจริงๆละมัง... 

          ถ้าปลายทางนั้นมีคนที่รักอยู่ ระหว่างทางจะลำบากแค่ไหนก็คงไม่หวั่น... 

          นึกแล้วก็รู้สึกว่างๆหวิวๆ ในใจ เมื่อรู้ตัวว่ายังไม่มี "คนนั้น" เลย 

          "เฮ้ย ซอ!" ยูริเดินตามมาทีหลัง แขนของเขาควงอยู่ข้างๆหญิงสาวคนหนึ่งที่ดูปราดเปรียวพอตัว 

          "ว่าจะแนะนำให้รู้จักกันเป็นทางการนานแล้ว แกก็ไม่ว่างเลย...นี่คุณวิคตอเรีย แฟนฉันนะ" ยูริว่าแล้วผายมือให้ผู้หญิงคนข้างๆ 

          "สวัสดีค่ะคุณซอ" วิคตอเรียพยักหน้าให้เขา ซอฮยอนก็พยักหน้าตอบ 

          "ยินดีด้วยนะคะที่กำลังจะได้ไปฝึกที่อเมริกา... ระหว่างฝึกฝนคงลำบากแย่ พยายามเข้านะคะ" ซอฮยอนว่า ทำให้วิคตอเรียส่ายหน้า 

          "ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ มีกำลังใจอยู่ข้างๆ" เธอว่าแล้วเหลือบมองยูริที่ยิ้มเขินๆ 

          "คุณก็เป็นกำลังใจที่ดีของฉันเหมือนกันค่ะ..." ยูริเอ่ยอย่างให้เกียรติวิคตอเรีย ทำให้เธอยิ้มบางๆ 

          กำลังใจอย่างนั้นเหรอ? ... ซอฮยอนคิดในใจกับตัวเอง เมื่อเห็นสายตาหวานเชื่อมที่ยูริกับวิคตอเรียมองกัน... เริ่มคิดกับตัวเองว่า...แล้วตัวเราต้องการกำลังใจบ้างไหมนะ? แต่สายตาที่ยูริกับวิคตอเรียที่มองกันอย่างให้เกียรติซึ่งกันและกัน ราวกับต้องการจะบอกว่าทั้งคู่พร้อมที่จะเดินไปข้างๆกันก็ทำให้ซอฮยอนรู้สึกโหวงๆ ... 

          ทั้งๆที่รู้สึกว่าชีวิตตัวเองไม่ได้ต้องการอะไรเพิ่มเติมอีกแล้ว แต่ทำไมวันนี้กลับรู้สึกว่างเปล่า

          "ขอโทษนะคะที่มาช้า...เพิ่งเลิกอัดรายการเสร็จ" เสียงดังขึ้นมาจากด้านหลัง ซอฮยอนหันไปก็เห็นหญิงสาวหน้าตางดงาม ซึ่งเป็นที่คุ้นตากันดีทั่วเกาหลีใต้ เธอคือ คริสตัล จอง น้องสาวแห่งเกาหลี ที่เมื่อมาถึงก็ตรงเข้ามาหายุนอาแทบจะทันที

          "เหนื่อยมั้ย?" ยุนอาไม่ถือสาอะไรกับการมาช้าของเธอมาก แต่กลับถามอย่างเอ็นดู ทำให้เธอยิ้ม แล้วกอดแขนเขาอย่างอ้อนๆ... 

          "มานี่ซิ...เหนื่อยแน่ๆเลย ต้องกอดให้หายเหนื่อย" ยุนอาดึงคนที่กอดแขนเขาอยู่เข้ามากอดให้เธอหน้าแดง 

          "โว้ยยย ข้าวใหม่ปลามัน หมั่นไส้" แทยอนโวยวายมาแต่ไกล ทำให้ทิฟฟานี่หัวเราะ คริสตัลหน้าแดง แต่ยุนอาก็ไม่สนใจ แล้วกอดแฟนอย่างหวงๆ 

          "หมั่นไส้อะไรวะ แกก็มีของแก! กอดคุณทิฟฟานี่โน่น" ยุนอากอดคอคริสตัลแล้วทำปากยื่นใส่เพื่อนเหมือนเด็กๆ 

          "แต่ก็น่ารักดีนะคะ" วิคตอเรียกระซิบกับยูริ เขาส่ายหัวอย่างเอือมระอากับท่าทางเป็นเด็กๆของเพื่อน ทั้งสองกำลังคุยกันถึงยุนอากับคริสตัลนั่นเอง 

          ซอฮยอนมองบรรยากาศสีชมพูนั้นแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้...จะดีแค่ไหนกันนะ? ถ้าหากเขามีใครสักคนให้กอดเวลาเหนื่อยๆ

          "ดีจังเลยนะ ... คนมีความรัก" ซอฮยอนเปรยออกมาเบาๆ ทำให้ยุนอาหันมามองเพื่อน 

          "เออ จริงด้วย..." ยุนอาหันมามองซอฮยอน เพื่อนๆทุกคนก็หันมามองตาม 

          "ซอฮยอนฉันมีคนจะแนะนำให้แกรู้จัก..." ยุนอาว่า แล้วพยักเพยิดหันมองคริสตัล เธอยิ้มแล้วหันไปโบกมือให้ใครคนหนึ่งที่เดินตามมา ทำให้ซอฮยอนหันไปมองตาม ก็เห็นผู้หญิงรูปร่างปราดเปรียวคนหนึ่งเดินตามมา 

          "นี่คุณซอนเย ผู้จัดการส่วนตัวของคริสตัล..." ยุนอาว่าแล้วยิ้ม 

          "สวัสดีค่ะ...ซอนเยค่ะ" เธอเอ่ยแล้วยื่นมือให้อย่างเป็นมิตร ทำให้ซอฮยอนยิ้มเก้อๆ แล้วเอื้อมมือไปจับมือเธอ 

          "ซอฮยอนค่ะ...ซอ จูฮยอน" ซอฮยอนตอบเก้อๆแค่นั้น แต่ยุนอาก็เดินเข้ามากระซิบข้างๆหูเพื่อนว่า... 

          "คุณซอนเย อายุเท่าเรา ... โสดนะเว้ย อย่าทำให้เสียเรื่อง..." ยุนอาว่า ทำให้ซอฮยอนมองเพื่อนอึ้งๆ 

          นี่มันแผนจับคู่นี่นา... 

... 

          เสียงเพลงแด๊นซ์แบบวัยรุ่นๆ ทำเอาซอฮยอนเวียนหัว แต่ก็โดนลากให้ออกไปเต้น เขาต้องยอมรับว่าเขาไม่มีทักษะทางด้านเต้นแบบนี้เสียเลย เพราะที่เรียนมาก็มีแต่ลีลาศเท่านั้น ที่เป็นประโยชน์กับการสานสัมพันธ์ทางการทูต การจะออกไปเต้นแร้งเต้นกาแบบวัยรุ่นนั้นเป็นเรื่องที่ค่อนข้างลำบากสำหรับซอฮยอน

          เพลง Move like Jagger ของ Maroon 5 ดังก้องทั่วบริเวณ หันไปมองยุนอากับคริสตัลที่ออกลวดลายส่ายหัวกันอย่างสนุกสนานสมวัย แทยอนกับทิฟฟานี่ที่จับมือกันหมุนไปมากลางฟลอร์ 
แถมแทยอนยังดึงทิฟฟานี่ให้ม้วนตัวกลับมาอยู่ในอ้อมกอดได้อย่างน่าประทับใจ แม้กระทั่งยูริกับวิคตอเรียก็เต้นส่งท่าออกลวดลายกันอย่างสนุกสนาน ซอฮยอนทำได้แค่เพียงพยายามอออกลวดลายเก้ๆกังๆ ทำให้ซอนเยที่กอดคอเขาอยู่ได้เพียงแต่ยิ้มเอ็นดู 

          ไม่มีอะไรจะคุย... 

          ซอฮยอนแอบคิดในใจอย่างอึดอัด ได้แต่พยายาม "ทำเป็น" สนุก เพราะซอนเยก็ไม่ใช่คนพูดมากอะไร เขาเองยิ่งไม่รู้จะชวนคุยอะไรเข้าไปใหญ่

          "เอ่อ...คุณซอฮยอนทำงานเป็นนักการทูตมานานแล้วเหรอคะ?" เพื่อไม่ให้บรรยากาศอึดอัดไปมากกว่านี้ ซอนเยลองเปิดบทสนทนาดู 

          "ค่ะ" ซอฮยอนตอบแค่นั้น ยิ้มๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ 

          "เอ่อ...แล้วสนุกมั้ยคะ ทำอะไรบ้าง" ซอนเยก็พยายามจะคุยต่อ 

          "สนุกมากเลยค่ะ อ่านเอกสารทางกฏหมายทั้งวันเลย..." 

          ซอนเยทำหน้าแปลกๆ เพราะเธอไม่เข้าใจว่าการ "อ่านเอกสารทางกฏหมายทั้งวัน" มันสนุกยังไง 

          "แต่ละวันก็จะมีการพิจารณาคดีความต่างๆ ระหว่างประเทศ เราต้องรู้ขั้นตอนเกี่ยวกับการออกกฏหมาย ระดับของสนธิสัญญา หรือข้อผูกพันต่างๆ เพื่อไม่ให้ประเทศของเราต้องเสียเปรียบทางกฏหมายค่ะ..." 

          พอซอฮยอนพูด ก็พูดแต่อะไรที่เข้าใจยาก ซอนเยได้แต่ยิ้มแหยๆ อย่างพยายามเข้าใจ 

          "เอ่อ...ฉันขอโทษที ฉันคงพูดอะไรที่น่าเบื่อออกไปใช่ไหมคะ" ซอฮยอนเห็นหน้าของซอนเยอย่างนั้นก็รีบขอโทษขอโพย 

          "ป...เปล่าหรอกค่ะ มันแค่เป็นเรื่องที่เกินความเข้าใจของฉันเท่านั้นเอง..." ซอนเยยิ้มแหยๆ 

          แล้วทั้งสองก็ไม่ได้คุยอะไรกันต่อ... 

          เพลงถูกเปลี่ยนเป็นเพลงช้าอย่าง Back at one ของ Brian Mcknight บนฟลอร์เลยเปลี่ยนจากการเต้นสุดเหวี่ยงกลายเป็นการกอดคอมองตากันช้าๆ ซึ่งแน่นอนว่าคู่รักทุกคู่คงจะดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้.... 

Undeniable, that we should be together ... 
มันเป็นเรื่องที่ปฏิเสธไม่ได้ ว่าเราเหมาะสมกันแล้ว


          แทยอนจับมือทิฟฟานี่ขึ้นมาช้าๆ แล้วโอบเธอเข้ามาใกล้ๆ ..เธอยิ้มเขิน แต่เขาก็มองตาเธอด้วยความจริงใจ แม้เธอจะผิดพลาดพลั้งหลายต่อหลายครั้ง เขาก็เป็นดั่งคนที่คอยช่วยแก้ไข 

Unbelievable, that I used to say that I'll fall never 
เหลือเชื่อเหลือเกินที่ฉันเคยพูดว่า ฉันจะไม่ตกหลุมรักใคร 


          ยูริยกยิ้มให้กับวิคตอเรีย ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยแข็งแกร่งราวกับหินผา แต่กลับใจอ่อนให้กับความอบอุ่นของเขา... เธอหมุนไปตามมือของเขาที่ช่วยยกให้เธอหมุนตัวได้อย่างมีสเน่ห์ 

The basis is need to know, if you don't know just have I feel 
Then let me show you now that I'm for real.... 
สิ่งที่เธอควรรู้...ถ้าเธอไม่รู้ว่าฉันคิดอย่างไร... อยากจะบอกให้เธอรู้ไว้ว่า คราวนี้ฉันจริงจัง


          ยุนอาโอบเอวคริสตัลขณะเธอโอบคอเขาเข้ามาใกล้ เขาก็แนบหน้าผากของเขาชนกับหน้าผากของเธอ...คนที่ไม่เคยจริงจังอะไรกับความรัก ครั้งนี้กลับมั่นใจอย่างที่สุด เมื่อได้สบตากัน... 

If all things in time, time will reveal...
ถ้าทุกอย่างต้องใช้เวลา... เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์เอง...
 

          ซอฮยอน...กับซอนเย มานั่งพักที่โต๊ะกันตั้งนานแล้ว ตั้งแต่เพลงเร็วจบ ทั้งสองนั่งมองคู่รักสามคู่ของเพื่อนๆ และคู่รักคู่อื่นๆที่กำลังสบตากันหวานซึ้งในงาน ปล่อยให้บรรยากาศหวานๆ กับเพลงหวานๆ ลอยผ่านหูไป... 

          เงียบสนิท...ด้วยความรู้สึกที่ต่างคนต่างเข้าใจตรงกันว่า... การจับคู่ครั้งนี้มันคงไม่เวิร์ก... 

          "ฉันขอโทษด้วยนะคะ...เวลาแบบนี้คุณควรจะได้ยืนอยู่บนฟลอร์เต้นรำ" ซอฮยอนเอ่ยขึ้นมาก่อน 

          "ไม่ใช่ความผิดคุณหรอกค่ะ..." ซอนเยหันมายิ้มให้เขาอย่างมีไมตรี 

          "เอ่อ...ขอโทษนะคะ..." เสียงหนึ่งดังขึ้นมา ทำให้ทั้งสองหันไปมองต้นเสียง 

          "จะว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะขอเต้นรำกับคู่ของคุณ..." เธอเอ่ยกับซอฮยอน ทำให้ซอฮยอนหันมองซอนเย 

          "อ้อ...เชิญตามสบายเลยค่ะ" ซอฮยอนว่า ทำให้ร่างสูงนั้นหันมาแนะนำตัวกับซอนเย 

          "ขอโทษนะคะที่บุ่มบ่ามเข้ามาแบบนี้...ฉันปาร์ค เยอึนค่ะ" 

          "ฉัน มิน ซอนเยค่ะ" ซอนเยอึ้งๆ งงๆ แต่ฝ่ายนั้นก็ยิ้มอย่างจริงใจ 

          "ชื่อเพราะจัง... รบกวนให้เกียรติเต้นกับฉันด้วยนะคะ" เยอึนว่า ทำให้ซอนเยหันมองซอฮยอนอีกครั้ง เขาก็พยักหน้าแล้วยิ้มให้เธอ ทำให้ซอนเยรับรู้ ... เธอจึงหันมายิ้มให้กับเยอึน แล้วพากันออกไปกลางฟลอร์เต้นรำ 

          มองตามไปได้ไม่นานนัก ก็ทั้งสองดูเข้ากันได้ดี คุยกันเยอะ พลางหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน  ซอฮยอนมองบรรยากาศแบบนั้นยิ้มๆ อย่างน้อยเขาก็ได้รับรู้ว่าค่ำคืนนี้อาจมีคู่รักใหม่เกิดขึ้นอีกคู่... 

          แค่ไม่ใช่คู่ของเขาเท่านั้นเอง... 

          ซอฮยอนเริ่มรู้สึกตัวว่า บางทีตัวเองอาจจะน่าเบื่อจริงๆก็ได้... เขาอาจจะไม่ได้เหมาะสมที่จะมีความรักเหมือนคนอื่น เพราะไม่ได้พูดเรื่องที่คนอื่นเข้าใจ และไม่ได้สนใจเรื่องที่คนอื่นเขาสนใจ... 

          จริงๆ ตั้งแต่โตเป็นผู้ใหญ่มาซอฮยอนก็มีโอกาสได้พบเจอคนหลายคน แต่ก็ไม่มีใครที่เขารู้สึกว่า "เหมาะสม" เลยสักครั้ง... 

          เพลงเร็วดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้บรรดาเพื่อนๆแก๊งนักการทูตกลับเข้ามานั่งที่แล้ว เพราะเต้นเพลงเร็วกันไปเมื่อครู่... ยุนอาเมื่อเห็นซอฮยอนนั่งคนเดียวก็ร้องทักทันที 

          "อ้าว ไอ้ซอ...แล้วคุณซอนเยไปไหนล่ะ?" ยุนอาถามทันที 

          "โน่นน่ะ..." ซอฮยอนว่าแล้วพยักเพยิดหน้าไปให้ดูซอนเยที่กำลังเต้นอย่างสนุกสนานอยู่กับเยอึน 

          "อ้าวเวร... ทำไมแกปล่อยให้คู่แกไปเต้นกับคนอื่นได้วะไอ้ซ้ออออ" ยุนอาร้องเสียงสูงอย่างหมดหวัง 

          ซอฮยอนยักไหล่พลางแบมือสองข้างเป็นเชิงว่า 'ก็ไม่รู้สิ...' 

          "คุณยุนอาคะ...คุณซอฮยอนเขาอาจจะไม่ได้สนใจเรื่องแบบนี้ก็ได้ อย่าบังคับเพื่อนเลยนะคะ..." คริสตัลดึงแขนคนรักเอาไว้ เมื่อยุนอาทำท่าเหมือนจะไปตามซอนเยมาให้ได้... 

          "แต่มัน..." ยุนอาตัดพ้อ

          "ฉันก็เห็นด้วยกับน้องคริสตัลนะ ปล่อยมันเหอะ ซอฮยอนมันก็มีเหตุผลของมัน..." ยูริว่า  เพื่อนๆทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วยกัน ทำให้ยุนอาถอนหายใจแล้วพยักหน้าเหมือนยอมรับ 

          "คริส!!" เสียงนั้นดังขึ้น ทำให้คริสตัลหันไปมองต้นเสียง 

          "Jessy!" คริสตัลเรียกเจ้าของเสียงนั้นอย่างดีใจ ทำให้ซอฮยอนเงยหน้ามอง แล้วก็ต้องตกใจ เมื่อพบกับผู้หญิงร่างบางคนนั้นอีกครั้ง... เจสสิก้า จอง เธอกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาแล้ว จากเสื้อสีชมพูเมื่อเย็นจึงกลายเป็นเสื้อสีเขียวมรกต ขับผิวของเธอให้ดูโดดเด่น... แต่เจสสิก้าดูจะไม่ได้สนใจใครๆในวงเลย เพราะเธอกำลังดูตื่นเต้น 

          "ไปเต้นกันเถอะ ..เร็ว" เจสสิก้าดูร่าเริงเต็มที่จนลืมที่จะใส่ใจด้วยซ้ำว่าคริสตัลนั่งอยู่กับใคร 

          "ok... ok... wait a minute(ก็ได้ๆ แป๊บนึงนะ)" คริสตัลว่าพลางหัวเราะเบาๆ 

          "ทุกคนคะ... คิดว่าคงรู้จักกันแล้ว แต่ก็ขอแนะนำอีกที นี่คือ พี่เจสสิก้า พี่สาวฉันนะคะ.." คริสตัลผายมือมาทางเจสสิก้า ทำให้เธอพยักหน้ารัวๆ แล้วพยายามดึงแขนน้องให้ไปเต้นกับเธอให้ได้ 

          ไม่ดูตาม้าตาเรืออะไร...ยังกับเด็กๆเลย... ซอฮยอนแอบคิดในใจกับท่าทีสนุกสนานสุดขีดของเจสสิก้า 

          "เร็วๆสิ นี่เพลงโปรดของเราเลยนะ เดี๋ยวก็จบเพลงก่อนหรอก..." เจสสิก้าเขย่าแขนน้องสาว  ในที่สุดคริสตัลก็ทนการรบเร้าของพี่สาวไม่ไหว ต้องออกไปวาดลวดลายกลางฟลอร์กับเพลงเร็ว อย่างเพลง Tick Tock ของ Ke$ha ที่สองพี่น้องแดนซ์กันกระจายจนเป็นที่สนใจของคนทั้งฟลอร์ 

          "ฮ่าๆๆ น่ารักดีเนอะ" ยุนอาหัวเราะพลางมองคนรักของเขากับพี่สาวของเธอ 

          "คุณเจสสิก้านี่ร่าเริง ยังกับเด็กๆอย่างนี้เสมอเลย..." แทยอนว่าพลางส่ายหัว ทำให้ซอฮยอนหันมามองอย่างสนใจ 

          "เขาเป็นแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?" ยูริถามทวนคำ ทำให้แทยอนพยักหน้า 

          "ใช่... ยิ่งงานเลี้ยงเต้นรำของกระทรวงนะ เพลงเร็วเมื่อไหร่ เจอคุณเจสแน่... เต้นจนคนที่ออกไปเต้นด้วยเหนื่อยเลยแหละ...ใช่มั้ยฟานี่" แทยอนหันไปพยักเพยิดกับทิฟฟานี่ 

          "ใช่ค่ะ...เจอคุณเจสสิก้าครั้งแรกๆก็ประทับใจกับท่าเต้นของเธอนี่แหละ ขนาดลีลาศยังเต้นสะบัดเลยทีเดียว" ทิฟฟานี่ว่า 

          ซอฮยอนแอบมองภาพนั้นเงียบๆ รู้สึกแปลกใจที่ผู้หญิงคนนั้นดูมีความสุขเหลือเกิน แค่เพียงได้เต้นในเพลงที่เธออยากเต้น... ยิ่งเห็นท่าของเจสสิก้าที่เต้นส่งรับกับน้องสาวราวกับเต้นด้วยกันบ่อยๆ ยิ่งทำให้เขาเผลออมยิ้มออกมาบางๆ แล้วส่ายหัว... 

          "เขาเป็นผู้หญิงแปลกจริงๆเนอะ" ซอฮยอนเอ่ยขึ้นมาเบาๆ สายตายังไม่ละวางจากเจสสิก้า 

          "แอะ...แกคิดอะไรหรือเปล่า" คนที่ความรู้สึกเร็วที่ก็คือยุนอาเช่นเดิม ทำให้ซอฮยอนหันมามองเพื่อน 

          "ฮึ?" ซอฮยอนยังคงทำหน้างงๆ 

          "แกก็อย่าไปล้อเพื่อนดิวะยุน... แค่มันพูดนิดพูดหน่อย จะเอามาจับคู่มันให้ได้เลย คนอย่างไอ้ซอมันคงต้องดูนานๆ ผู้หญิงที่เรียบร้อยเป็นกุลสตรี คุณสมบัติเพียบพร้อม เย็บปักถักร้อย สลักผลไม้ ทำกับข้าวอร่อย จบสูง ทำวิทยานิพนธ์ สนใจข่าวสาร ติดตามสถานการณ์ปัจจุบัน" 

          แทยอนแซวพลางหัวเราะออกมา ทำให้ซอฮยอนทำหน้ายู่ 

          "ออกไปเต้นแรงเต้นกาอย่างคุณเจสสิก้าน่ะ ไอ้ซอมันไม่สนใจหรอก..." แทยอนตบท้ายเอาไว้ 

          เสียงโทรศัพท์ของซอฮยอนแผดเสียงลั่น เมื่อข้อความมือถือดังขึ้น เป็นข้อความจากท่านผู้อำนวยการกองสนธิสัญญาและกฎหมาย 

          "แย่จริง...ต้องแก้เอกสารด่วน..." ซอฮยอนร้องออกมาเบาๆ แล้วตั้งท่าจะลุกขึ้น 

          "เฮ้ย...ไม่ได้นะเว้ยซอ คืนนี้อุตส่าห์เป็นคืนเลี้ยงส่งแล้ว ไว้ค่อยไปแก้ที่เนเธอร์แลนด์ไม่ได้หรอ" ยุนอาดึงแขนเพื่อนเอาไว้ 

          "เกรงว่าจะไม่ได้จริงๆ...ฉันขอโทษนะ" ซอฮยอนว่าอย่างเครียดๆ ทำให้ยุนอาค่อยๆปล่อยมือลง... 

          "เสียดายจริงๆ...คืนสุดท้ายแท้ๆ แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันนานๆ..." ยุนอาว่าอย่างใจหาย... ทำให้ทุกคนเงียบกริบ 

          ซอฮยอนนิ่งอึ้งไป... ตัวเองก็รู้สึกแย่ แต่ภาระหน้าที่การงานที่มันค้ำคอทำให้ยิ่งลำบากใจ 

          "ถ้าอย่างนั้นฉันขอพูดอะไรก่อนไปนะ..." ซอฮยอนเอ่ย แล้วมองหน้าเพื่อนๆทุกคน 

          "ฉันดีใจมากที่ได้อยู่กับทุกคนในวันนี้ ฉันขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่งที่เราร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาโดยตลอด และขอบคุณทุกๆคนที่พยายามทำความเข้าใจฉัน" ซอฮยอนว่าแล้วยิ้มให้เพื่อนๆทุกคน 

          "มิตรภาพดีดีแบบนี้ คงหาไม่ได้อีกที่ไหน และต่อให้ฉันจะไปที่ไหน ฉันก็จะพกมันติดตัวไปเสมอ ฉันหวังว่าพวกเธอก็คงเป็นเหมือนกัน..." ซอฮยอนว่า... ทำให้เพื่อนๆทุกคนยิ้มบางๆ 

          "แทยอน ขอบคุณมากที่คอยให้กำลังใจ คอยให้คำปรึกษา และคอยดูแลกันเสมอมา" ซอฮยอนหันมามองเพื่อน ทำให้แทยอนพยักหน้า 

          "ยูริ...ถ้าไม่มีเธอ ชีวิตฉันคงลำบากกว่านี้มาก เพราะเธอคอยช่วยพูดให้ฉันเสมอ เวลาที่ฉันอธิบายอะไรไม่ถูก" ซอฮยอนยิ้มให้ยูริ เขาก็ยิ้มตอบ 

          "ยุนอา...เธอเป็นคนเดียวที่เข้าใจฉันที่สุด แม้ว่าเราจะคิดอะไรไม่เหมือนกันเลยก็ตาม แต่ก็นั่นแหละ ความคิดที่แตกต่างของเธอ ทำให้ฉันมองเห็นอีกมุมเสมอ ขอบคุณจริงๆนะ" ซอฮยอนหันมามองหน้ายุนอา 

          "การทำงานในกระทรวงการต่างประเทศ ทำให้พวกเราเคยชินกับการโยกย้ายไปต่างแดนของข้าราชการ หน้าเก่าไป หน้าใหม่มาเสมอ...แต่มันทำใจไม่ง่ายเลย เมื่อถึงเวลาที่จะเป็นพวกเรา...พวกเราที่เคยอยู่ด้วยกันมาตลอด แต่ไม่ว่าพวกเราจะต้องแยกย้ายกันไปอยู่ที่ไหน...ฉันขอให้ทุกคนโชคดี และประสบความสำเร็จในทุกด้านนะ..." 

          ซอฮยอนว่า ทำให้เพื่อนๆยิ้มแล้วมองหน้ากัน...ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น แล้วรุมเข้ามากอด... 

          "โชคดีเว้ยเพื่อน / โชคดีเว้ยซอ / เดินทางปลอดภัย / พวกเรารักแกนะ..." 

          น้ำตาคลอๆ ในดวงตาของเพื่อนๆที่รู้สึกได้เมื่อสัมผัสไหล่กัน... พวกเขากอดไหล่กันเป็นวงกลมแล้วเอาหัวชนกัน แม้ไม่รู้หรอกว่าวันข้างหน้าจะต้องเจออะไร แต่พวกเขาก็ดีใจที่วันนี้ พวกเขายังมีกันและกันและแม้ว่าจะต้องห่างกันไป...พวกเขาก็รับรู้ว่า...เขาจะยังมีกันเสมอ.... 

          สี่นักการทูตกอดกันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เสียงโทรศัพท์ของซอฮยอนจะดังอีกครั้ง ทำให้ซอฮยอนต้องขอตัวออกไปก่อน พร้อมกับเพื่อนๆที่แยกย้ายกันออกมาแล้วปาดน้ำตาของตัวเอง  วิคตอเรียยิ้มแซวยูริเล็กน้อยที่เห็นเขาน้ำตาไหล ส่วนทิฟฟานี่ก็ปาดน้ำตาปลอบใจให้แทยอน...  คริสตัลก็กลับมาเมื่อเห็นยุนอานั่งตาแดงๆพอดี ทำให้เธอร้องอย่างตกใจ 

          "ต..ตายแล้ว .. คุณเป็นอะไรคะ?" คริสตัลเอ่ยถาม พลางหอบหายใจแรงเพราะเพิ่งกลับมาจากการเต้นอย่างสุดเหวี่ยง ขณะที่เจสสิก้าที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ตามมาด้วยก็ยืนมองภาพบนโต๊ะนั้นอย่างงุนงง... เพราะทุกคนดูเหมือนกำลังร้องไห้ 

          "ไอ้ซอมัน...ไปแล้วละ" ยุนอาเอ่ยพลางปาดน้ำตา 

          "หา? ไปไหนนะคะ?" คริสตัลร้องถามอย่างตกใจ 

          "มันกลับไปแล้ว... แต่ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้เจอกันครบๆแบบนี้...มันก็เลย..." ยุนอาพยายามจะไม่ร้องไห้ แต่เขาก็ปาดน้ำตาอีกรอบ ทำให้คริสตัลยิ้มอย่างเอ็นดู แล้วโอบคนรักเข้ามาใกล้ๆ... 

          "โถ่คุณ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นเด็กขี้แยไปได้...ออกโพสนึงแค่สี่ปีเองไม่ใช่หรอคะ เดี๋ยวอีกสี่ปีหน้าก็เจอกันใหม่ .. เนอะ" คริสตัลยิ้มๆ แล้วปาดผมที่ปรกลงมาบนใบหน้า ปาดน้ำตาให้คนรักอย่างเอ็นดู ยุนอาเผลอย่นจมูกใส่เธอ เพราะเธอทำราวกับเขาเป็นเด็กๆ แต่สุดท้ายก็ยิ้มให้เธอจนได้... 

          "เขาเพิ่งแยกย้ายจากเพื่อนสนิทกันน่ะ...ก็เลยดราม่านิดหน่อย" คริสตัลหันมากระซิบบอกเจสสิก้าที่งงเป็นไก่ตาแตก 

          "อ้อ...อย่างนี้นี่เอง.." เจสสิก้าพยักหน้าอย่างเข้าใจ 

          "น่าเสียดายจังเลยนะคะ คุณเจสสิก้ามาไม่ทัน ไม่งั้นจะแนะนำให้รู้จักเจ้าซอมันอย่างเป็นทางการ" แทยอนเอ่ยขึ้นมา เขาปาดน้ำตาจนแห้งแล้ว และหันมายิ้มให้กับเจสสิก้า ทำให้เจสสิก้าขมวดคิ้วเบาๆ... 

          "ซอ..? คุณซอฮยอนน่ะเหรอคะ?" เจสสิก้าทวนถาม เพราะนึกได้ว่าแทยอนก็เป็นเพื่อนกับซอฮยอน ... 

          แสดงว่าเขามาที่นี่เมื่อครู่สินะ? 

          น่าเสียดายจริงๆ ถ้าหากรู้สักหน่อยว่าเขากำลังจะมางานเลี้ยงงานเดียวกัน เธอจะได้เอาเสื้อสูทราคาเรือนแสนของเขาที่อุตส่าห์เอากลับไปซักแห้งให้เรียบร้อยแล้วมาคืน แล้วจะได้ขอบคุณเขาอีกสักหน่อย... ทีนี้ก็ไม่รู้จัได้เจอกันเมื่อไหร่จริงๆแล้วสินะ... เจสสิก้าเผลอคิดในใจ 

          "ใช่แล้วค่ะ คุณเจสสิก้าคงเคยได้ยินชื่อและเห็นหน้าเขาผ่านๆมาบ้างแล้ว... แต่จริงๆแล้วก็อยากแนะนำให้รู้จักกันไว้นะคะ เพราะว่าคุณเจสสิก้าเองก็กำลังจะไปเนเธอร์แลนด์ ซอฮยอนเองก็จะไปเนเธอร์แลนด์เหมือนกันค่ะ เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มนักการทูตที่รับผิดชอบคดีทาเคชิมะ-ดกโด เอ....แต่เหมือนฉันจะเคยบอกแล้วใช่ไหมคะ..." แทยอนว่าอย่างไม่แน่ใจ ทำให้เจสสิก้าตาโต 

          "จริงด้วยค่ะ...คุณเคยบอก" เจสสิก้าว่า เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาอยู่กรมสนธิสัญญาและกฏหมาย

          "น่าเสียดายจังเลยนะคะ ที่ยังไม่ได้รู้จักกันอย่างเป็นทางการเอาไว้ก่อน ... แต่ยังไงก็จะไปที่เดียวกันอยู่แล้ว .. เดี๋ยวก็คงได้รู้จักกันนะคะ...ดิฉันคิดว่าซอฮยอนคงได้ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงฝึกงานของคุณแน่ๆเลย เพราะเขาเป็นคนเดียวในคณะนักกฏหมายที่มีตำแหน่งนักการทูตปฏิบัติการ ซึ่งมีหน้าที่คอยดูแลคุณน่ะค่ะ..." แทยอนว่า ทำให้เจสสิก้าพยักหน้าคล้อยตาม..เพราะที่กรมพิธีการทูต นักการทูตปฏิบัติการที่มีหน้าที่คอยสอนงานเธอก็คือแทยอน สำหรับการออกต่างประเทศครั้งนี้ ผู้ที่มีหน้าที่คอยฝึกสอนงานให้ หรือที่เรียกว่า "พี่เลี้ยงฝึกงาน" นั่นก็คงจะไม่พ้น "คุณซอฮยอน" 

          ซึ่งนั่นก็แปลว่าเขาและเธอจะได้เจอกันอีกอย่างแน่นอน... 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

103 ความคิดเห็น

  1. #57 รู้อยู่ว่าใคร (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 02:04
    โง้ย คุณซอพูดได้ซึ้งกินใจ
    #57
    0
  2. #56 T.YUURA (@r-k-y) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 21:22
    มีแววน่ารักนะคู่นี้
    #56
    1