(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season 2]

ตอนที่ 36 : แม่น้ำกับภูผา - EP 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

แม่น้ำกับภูผา

EP 5

 

            ช่วงบ่าย รายการก็จัดห้องนั่งเล่นที่บ้านของภูผาซึ่งอยู่ส่วนหลังของภูธารารีสอร์ทให้เป็นห้องสัมภาษณ์ โดยเชิญภูเขากับเม้าท์เท่นมาร่วมเป็นสีสันในรายการด้วย

 

            “เดี๋ยวเดือนจะต้องนั่งตรงนี้ คุณภูเขานั่งตรงนี้นะคะ คุณเม้าท์เท่น...และก็คุณแม่น้ำ”

 

            “อ่า!!

 

            ภูผาส่งเสียงร้องขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าทางรายการจัดแม่น้ำให้นั่งข้างๆเธอที่กำลังนั่งให้ทีมงานติดไวร์เลส(ไมค์ไร้สาย)อยู่ ทำให้ภูเขาและเม้าท์เท่นมองหน้ากันแล้วยิ้มกริ่ม

 

            “อะไรพี่ผา...เขินหรอ”

 

            พวกเขาแซวพี่สาวอย่างนั้น และนั่นก็ทำให้แม่น้ำที่กำลังจะนั่งข้างเขาชะงัก

 

            “เปล่า!!” ภูผาปฏิเสธเช่นนั้นทั้งๆที่หน้ายังแดงๆ “แต่...น้องคะ จัดให้นั่งแบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ...คุณแม่น้ำเขาเป็นแขกรับเชิญ มาเซอร์ไพรส์ ก็ควรจะได้นั่งอยู่กับพิธีกรไม่ใช่หรอคะ” ภูผากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังกับทีมงาน คำพูดนั้นของภูผาทำให้แม่น้ำเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ แต่ก็เงียบฟังรอดูว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

 

            “คือ...” ทีมงานมีสีหน้าลำบากใจแล้วหันไปมองผู้กำกับ ทำให้ฝ่ายนั้นต้องออกโรงเอง

 

            “ภูผาครับ เอาหน่อย เทปนี้เราตั้งใจเล่นประเด็นคู่จิ้น...”

 

            “ถามแม่น้ำหรือยังคะว่าเขาอยากเป็นคู่จิ้นกับผาหรือเปล่า”

 

            คำถามนั้นพร้อมด้วยสายตาจริงจังของภูผาทำเอาผู้กำกับและทีมงานหน้าชา เดือนมีสีหน้าเป็นห่วง ภูเขากับเม้าท์เท่นถึงกับยู่ปากแล้วมองหน้ากัน ส่วนแม่น้ำนั้น...

 

            แม่น้ำมองเขาด้วยสายตาประหลาดใจ

 

            แต่มันก็ อบอุ่นใจ แปลกๆ ที่ผ่านมาเคยมีความพยายามของช่องหลายครั้งที่จะเล่นกระแสคู่จิ้นกับเธอ แรกๆเข้าวงการแม่น้ำก็พยายามยอมทำตามเพราะคิดว่าเป็น สิ่งจำเป็น ต่อชื่อเสียง แต่คู่จิ้นอีกฝ่ายก็มักชอบมาก้อร้อก้อติกเธอหรือไม่ก็ปล่อยให้กระแสกดดันเธอจนแม่น้ำรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง เวลาที่จะเลือกรับงาน เพราะทางช่องบอกว่าต้องขาย แพ็คคู่ และเมื่อในยามนี้ที่ชื่อเสียงของเธอมาถึงในระดับที่จะ บินเดี่ยว ได้...การที่ช่องพยายามหาคู่จิ้นใหม่ให้เธออีกมันก็ทำให้เธอลำบากใจไม่เบา...แต่เธอก็ยอมทำตามเพราะมองว่ามันเป็น งาน

 

         แต่ก็ไม่มีเคยมีใครถามความสมัครใจของเธอ หรือออกมาปกป้องเธอแบบนี้ โดยเฉพาะ คู่จิ้น อีกฝ่าย พระเอกและเซเลบหลายๆคนเวลามีข่าวกับเธอก็ชอบให้สัมภาษณ์แบบให้ไปคิดต่อเองด้วยซ้ำทั้งๆที่มันไม่มีอะไรในกอไผ่...เพราะใครๆก็คงอยากจะมีชื่อเสียง โดยเฉพาะในฐานะ คู่จิ้น ของแม่น้ำ นิษฐากันทั้งนั้น...

 

            แต่ภูผาไม่...เขาดูเป็นห่วงความรู้สึกเธอมากกว่าจะห่วงกระแสคู่จิ้นอะไรนั่น

 

            “เออ...ดี...งานดีละกู เอ้าๆ เขาไม่ชอบก็สลับที่ให้เขา ไปๆ จะได้ทำงานต่อ” สุดท้ายก็กลายเป็นพี่ผู้กำกับเองที่ต้องยอมแพ้เพื่อให้งานดำเนินต่อ และสายตาของภูผาก็ลดความแข็งกร้าวลงขณะหันมามองแม่น้ำที่ถูกทีมงานเชิญให้ไปนั่งข้างเดือนแทน...

 

            อึ้งอยู่ แม่น้ำนึกในใจ แต่ก็ขอบคุณนะ

 

            เพราะมัวแต่ประหลาดใจที่จู่ๆภูผาก็แสดงท่าทางจริงจังออกมา เธอจึงไม่ได้พูดแก้สถานการณ์อะไร แม่น้ำเพียงแต่แอบลอบมองเขาที่กลับไปง่วนอยู่กับการยอมให้ทีมงานติดไมค์ไร้สายให้ แล้วพอภูผาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเธอ เขาก็ตาโต หน้าแดง แล้วก้มหน้าลงไปอีก

 

            อะไรวะ เมื่อกี๊ยังเท่ๆอยู่เลย

 

         แม่น้ำแอบนึกในใจอย่างเอ็นดู​ เพราะตอนที่เขาเถียงกับทีมงานเมื่อกี๊นั้น ภูผาดูเท่มากจนเธอเริ่มไม่แปลกใจว่าทำไมคนขี้อายมุดผ้าม่านอย่างเขาถึงสามารถเป็น CEO ของเครือภูธารากรุ๊ปได้ แต่พอเขาสบตาเธอ...เขาก็กลับมาเป็นเด็กน้อยเหมือนเดิม...​

 

            เด็กน้อยก็น่ารักดีนะ

 

         แม่น้ำนึกในใจ แล้วก็ แปลบ...​ ความรู้สึกซ่านเสียวแปลบปลาบประหลาดนั้นแล่นขึ้นมาที่หัวใจและนั่นก็ทำให้แม่น้ำขมวดคิ้วขึ้นมา อะไรวะ เธอจับที่อกข้างซ้ายของตัวเอง เราเป็นอะไร อยู่ดีๆใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ...​

 

            เดี๋ยวเย็นนี้ต้องขอยาจากพี่จุ๊บแจงละมั้ง

 

         แม่น้ำนึกในใจอย่างนั้นขณะที่ทุบๆที่อกข้างซ้ายของตัวเองอย่างประหลาดใจ ขณะที่ผู้กำกับสั่งนับถอยหลังเข้าสู่รายการ แล้วเดือนก็ทำหน้าที่พิธีกรอย่างแข็งขันร่าเริงอีกครั้ง...

 

            “ค่ะ และสำหรับช่วงนี้ก็คือช่วง หลังคาเดียวกัน นะคะ เป็นช่วงที่เราจะมาสัมภาษณ์คนในครอบครัวของแขกรับเชิญของเรา ซึ่งวันนี้ เราก็มีแขกรับเชิญพิเศษเพิ่มขึ้นมาอีกสองท่านด้วยกัน นั่นก็คือ คุณภูเขา ณภัทร และ คุณเม้าท์เท่น ณฐภพ น้องชายของพี่ภูผานั่นเองค่า สวัสดีค่า” “สวัสดีครับ” “สวัสดีคร้าบบบ”

 

            เดือนพูดเข้ารายการและแนะนำภูเขากับเม้าท์เท่นที่นั่งอยู่ข้างๆพี่สาวของพวกเขา ชายหนุ่มทั้งสองก็ยกมือสวัสดีกับกล้องอย่างทะเล้น ส่วนภูผาก็เพียงแต่ถอนหายใจทำหน้าเอือมๆ

 

            “อ้า...แล้วคนนี้ คนนี้เป็นครอบครัวเขาด้วยหรือเปล่าคะเนี่ย” เดือนหันมาหาแม่น้ำแล้วขยี้มุกต่อเพื่อให้รายการสนุก ส่วนภูเขากับเม้าท์เท่นก็ส่งเสียงโห่ฮาแซวอีกครั้ง

 

            “แหม...ก็เชิญมาแล้ว ขอนั่งอยู่ด้วยหน่อยสิคะ” แม่น้ำตอบด้วยรอยยิ้มแบบนั้น เมื่อกลับเข้าสู่การทำงาน เธอก็พร้อมจะเปิดโหมดสดใสได้เสมอ

 

            “ตอนนี้ยังไม่ใช่...แต่ต่อไป ยังไม่แน่นะคร้าบ” เม้าท์เท่นตบมุกต่อจากเดือนที่แซวแม่น้ำเรื่อง คนในครอบครัว ตามที่โดนบรีฟมาจากทางรายการว่าให้ช่วยกันขยี้ และนั่นก็ได้ผล เพราะภูผาหน้าแดงยกใหญ่อีกแล้ว

 

            “โอ้โห โดนชงกันขนาดนี้ แขกรับเชิญหลักของเราถึงกับเงียบไปเลยค่ะ พี่ภูผาคะ ไหวมั้ยคะ” เดือนหันมาทางภูผาที่นั่งหน้าแดงหูแดงแบบนั้น

 

            “หูแดงๆ” ภูเขาร้องเสียงดังและชี้ที่หูภูผาอย่างแกล้งๆ แล้วกล้องรายการก็ซูมเข้าไปที่หูของคนโดนแกล้งซึ่งรีบยกมือขึ้นมาปิดหูแทบจะทันที  

 

            “อะ พอๆ เลิกแกล้งๆ เรากลับเข้ามาสัมภาษณ์กันดีกว่า...” เดือนตัดบทแบบนั้นเพราะรู้ว่าถ้ามัวแต่แกล้งภูผากัน รายการก็คงไม่ดำเนินไปไหน เธอจึงตัดเข้าสู่ช่วงสัมภาษณ์และเริ่มถามคำถามต่างๆเกี่ยวกับภูผา ให้เขาได้เล่า และได้ตอบมากขึ้น

 

            และแม่น้ำก็นั่งฟังอย่างตั้งใจ... เธอจึงได้รู้ว่า... เขาเป็นพี่คนโต จากพี่น้องทั้งสามคน และที่ชื่อภูผาก็เพราะพ่อแม่อยากให้ลูกๆชื่อเกี่ยวข้องกับภูเขาทั้งสามพี่น้อง จะได้รักภูเขาที่พวกเขาอยู่...จึงได้ชื่อว่าภูผา แม้ว่ามันจะฟังดูแมนๆ แต่ก็ไม่แมนเท่าชื่อ ภูเขา ที่เป็นชื่อของน้องชาย

 

“ส่วนไอ้เม้าท์เท่นนี่มันลูกหลงครับ พ่อแม่ไม่รู้จะตั้งชื่ออะไรแล้ว เลยตั้งมันว่าเม้าท์เท่น” ภูเขาแกล้งน้องชายแบบนั้น และเม้าท์เท่นก็โวยวาย “พี่เขา นี่น้องเอง!” ทำให้ทุกคนหัวเราะกันยกใหญ่ ก่อนที่เดือนจะหันกลับมาสัมภาษณ์ภูผาต่อ

 

แล้วแม่น้ำก็ได้รู้เพิ่มอีกว่าเขาจบปริญญาโทจากบอสตัน ที่ๆเขาเรียนทั้งตรีทั้งโทที่นั่น รู้ว่าเขาชอบกินข้าวหน้าเป็ด แกงมัสมั่นไก่ ไม่ชอบพริกหยวก...รู้ว่าเขาสนิทกับพ่อมากกว่าแม่...รู้ว่าเขารักภูเขาแต่อยากไปดำน้ำที่ทะเล...

 

            “ส่วนผู้หญิงในสเป็คก็...”  

 

            “...”

 

            เมื่อเดือนยิงคำถามตามลิสท์แบบนั้น ภูผาก็สตั๊นไปสามวินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเดือนแล้วเหลือบตามองแม่น้ำอีกครั้ง...แล้วภูเขากับเม้าท์เท่นก็ร้องรับเป็นลูกคู่

 

            “ยังจะถามอีกหรอครับ”

 

            “ไม่ต้องถามแล้วมั้งครับ”

 

            แล้วกล้องก็ซูมหน้าแม่น้ำทำให้เธอเผลอหัวเราะออกมาด้วยความเขิน ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันเวลาโดนชงแรงๆแบบนี้ ส่วนภูผาก็หน้าแดงแต่เหลือบตาขึ้นมองเธออย่างเป็นห่วง

 

            “เอาจริงๆแล้ว ตอนเด็กๆพี่ผาเคยบอกว่าอยากมีน้องสาวเพิ่มอีกคน เพราะรำคาญพวกผม อยากมีน้องผู้หญิงมาบาลานซ์ให้บ้านมันสมดุล” ภูเขาเริ่มเผาพี่สาวอย่างนั้น

 

            “เหรอคะ แล้วมี ภูผา ภูเขา เม้าท์เท่นแล้ว น้องสาวอีกคนให้ชื่ออะไรดีคะ ดอย?” เดือนแกล้งแซวตบมุกแบบนั้น ทำให้ทุกคนหัวเราะอีกครั้ง

 

            “พี่ผาเคยบอกว่า...อยากให้น้องชื่อ แม่น้ำ ครับ” ภูเขาว่า “บอกว่าชื่อของพวกเราเป็นเหมือนภูเขา หินผาที่หนักแน่น มีน้องสาวก็อยากให้ชื่อแม่น้ำ พวกเราจะได้เป็นภูเขาที่ปกป้องโอบล้อมแม่น้ำเอาไว้...” ภูเขาว่าและภูผาก็ยิ่งหน้าแดง ส่วนแม่น้ำเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ

 

            “หูยยยย อบอุ่นโรแมนติกนะเนี่ย” เดือนแซวอย่างนั้น

 

            “แต่ตอนนี้คงให้น้องชื่อแม่น้ำไม่ได้แล้วละครับ” เม้าท์เท่นเอ่ยหน้าตายอย่างนั้น แล้วหันไปหาภูเขาอย่างรู้ใจกัน...​ “เพราะชื่อมันจะไปซ้ำกับพี่สะใภ้...ฮิ้วววว!เมื่อเขาเฉลยมุก สองหนุ่มก็ทำท่ากำหมัดเอามือชนกัน โดยมีภูผานั่งทำสีหน้าเหมือนจะเป็นลมไปตลอดเวลา

...

 

            ตกเย็นวันนั้น ทีมงานก็ปล่อยให้ทุกคนพักผ่อนตามอิริยาบถ แม่น้ำและพี่จุ๊บแจง ผู้จัดการส่วนตัวของเธอจึงได้พากันเข้าห้องพักที่ทางภูธารารีสอร์ทเตรียมไว้ให้เป็นห้อง Suite ที่ดีที่สุดของรีสอร์ท และดาราสาวก็กระโดดหงายหลังลงนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน

 

            “เป็นไงวันนี้”

 

            “ก็ดีนะพี่...ไม่แย่” แม่น้ำให้ความคิดเห็นแค่นั้น

 

            “เห็นมะ พี่บอกแล้ว ยอมมานั่งให้เค้าแซวนิดแซวหน่อย ได้ค่าตัวด้วย ได้กระแสด้วย แถมยังได้รู้จักคอนเนคชั่นอีก ดีจะตาย” จุ๊บแจงว่าอย่างนั้น ทำให้แม่น้ำลุกขึ้นมานั่งบนเตียงแล้วขมวดคิ้วใส่อีกฝ่าย

 

            “ก็ดีนะพี่ แต่บางทีก็สงสารเขาอะ เขินจะตายแล้วมั้งน่ะ” แม่น้ำบ่นอย่างนั้นเมื่อนึกถึงหน้าตาของภูผาแต่ละครั้งที่มองหน้าเธอ

 

            “แล้วเราละไม่เขินบ้างหรอ...”

 

            แปลบ ...เป็นอีกครั้งที่จู่ๆความรู้สึกซ่านเสียวประหลาดแล่นแปลบขึ้นมาที่ใจ แม่น้ำขมวดคิ้วแล้วลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะจับที่อกข้างซ้ายของตัวเองแล้วทำหน้ามุ่ย

 

            “เป็นไรอะน้ำ”

 

            “ปวด...ไม่สิ...รู้สึกแปลบๆตรงนี้อะพี่”

 

            “เฮ้ย หาหมอป่าว” จุ๊บแจงมีท่าทีเป็นห่วงทันที เพราะแม่น้ำไม่ค่อยจะบ่นเรื่องสุขภาพสักเท่าไรนัก ทำให้แม่น้ำส่ายหัวเบาๆ

 

            “คงไม่ต้องขนาดนั้นมั้งพี่ เดี๋ยวขอไปเดินเล่นหน่อยน่าจะหาย”

 

...

 

            ภูผายังคงอยากกัดลิ้นตายกับความอับอายทั้งหมดในวันนี้เมื่อเขาย้อนนึกถึงมันขณะที่กลับมายืนจิบกาแฟอยู่ตรงชานระเบียงบ้านที่หันหน้าเข้าหาภูธารารีสอร์ทของตัวเอง...สายตา ของแม่น้ำ ท่าทาง ของแม่น้ำ รอยยิ้ม ของแม่น้ำ มันทำให้เขาไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้

 

            แต่สิ่งที่ภูผาเกรงใจอีกฝ่ายมากที่สุดก็คือเรื่องการโดนล้อ โดนชงจากคนรอบข้าง เขาเองรู้ดีว่ารายการต้องการทำให้เป็นกระแสคู่จิ้น แต่เท่าที่ตัวเขาเองติดตามข่าวแม่น้ำมา เธอมักจะดูไม่สบายใจและดูอึดอัดเมื่อต้องพูดถึง คู่จิ้น ในทุกครั้งที่ต้องให้สัมภาษณ์...

 

            ใช่...บางที...เมื่อก่อน ตอนที่ยังไม่รู้จักกัน เขาก็คลิกเข้าไปดูคลิปการให้สัมภาษณ์ตามงานต่างๆของเธอบ้างเป็นครั้งคราวตามประสาคนที่ปลื้ม และเมื่อเห็นอย่างนั้น ภูผาก็จะอด ไม่สบายใจ ตามด้วยไม่ได้ทุกครั้ง

 

            เขาจึงไม่อยากเป็น สาเหตุ ที่ทำให้เธอ ไม่สบายใจ อีกคน

 

            ยืนจิบกาแฟอยู่พักใหญ่ก็เห็นร่างเล็กที่คุ้นเคย ใจเต้นแรงอีกครั้ง เมื่อเขาเห็นแม่น้ำในชุดสบายๆเหมือนพร้อมจะพักผ่อนอิริยาบถมาเดินเล่นอยู่แถวบริเวณสวนผลไม้ของรีสอร์ทนั้น...

 

            แต่เขาก็เป็นห่วงเธออีก เพราะนี่ก็เริ่มใกล้จะเย็นแล้ว รีสอร์ทของเขาถึงจะไม่น่ามีภัยอันตรายใดใด แต่เขาก็ไม่อยากให้เธอเดินไปไหนมาไหนคนเดียวยามพลบค่ำแบบนี้ เพราะขึ้นชื่อว่าบ้านสวน มันยอมมีงูเงี้ยวเขี้ยวขอ มีสัตว์อันตราย

 

            และเธอก็ช่างดู บอบบาง เกิน ดู น่าทะนุถนอม เกินไป...​

 

            ภูผาคิดได้อย่างนั้นจึงวางแก้วกาแฟ แล้วตัดสินใจเดินลงไปข้างล่าง ไปหาแม่น้ำ เพราะเขาเองก็ยังมีเรื่องคาใจที่ยังไม่ได้ขอโทษเธอในวันนี้ และเขาก็ไม่ต้องการให้หญิงสาวตัวเล็กๆอย่างเธอต้องเดินลำพังในสวนผลไม้ที่กว้างใหญ่ของภูธารารีสอร์ทแบบนั้น

 

...

 

            “โห...ปลูกผลไม้เก่งชะมัด”

 

            แม่น้ำบ่น ขณะที่สำรวจผลมะม่วงที่ดูสมบูรณ์แบบของภูธารารีสอร์ทแบบนั้น ซึ่งต่างจากสวนของเธอที่ยังเพิ่งเริ่มปลูก และผลผลิตแรกๆก็ยังเล็กและแคระแกร็น แม่น้ำจึงหยิบสมุดบันทึกเล็กๆออกมาจากกระเป๋า แล้วกัดปลอกปากกาออก ขณะที่จดลงไป...

 

“จดไว้ดีกว่า...เดี๋ยวเอาไว้ถามพี่ภู...อุ้ย!” “อุ้ย!

 

เพราะแม่น้ำมัวแต่ง่วนอยู่กับการจด ทำให้เธอไม่ทันมอง เมื่อหันกลับมาก็เผชิญหน้ากับภูผาที่เดินตามเธอลงมาพอดี ฝ่ายนั้นก็ตกใจไม่น้อยที่เธอหันมาเกือบจะชนเขาอย่างนั้น

 

แปลบ...​

 

เอาอีกแล้ว เป็นอะไรวะ แม่น้ำนึกในใจอย่างไม่พอใจตัวเองอย่างนั้น แล้วค่อยๆถอยห่างออกมาจากภูผา ฝ่ายนั้นก็ดูเขินๆขณะที่เกาจมูกตัวเองเบาๆ

 

“ขอโทษนะคะที่ทำให้ตกใจ” ภูผาบอกอย่างนั้น ทำให้แม่น้ำปิดสมุดจดแล้วเสยผมเขินๆ ก่อนจะพยักหน้าให้กับเขา “ไม่เป็นไรค่ะ...เออ...พี่ภูผามาเดินเล่นหรอคะ”

 

“อ...อืม...เปล่าค่ะ พี่เห็นแม่น้ำลงมาเดินเล่นในสวนคนเดียว เป็นห่วง ก็เลยตามลงมาด้วย”

 

“ห่วงแม่น้ำ?” แม่น้ำทวนคำอย่างนั้น

 

“สวนผลไม้มันมีสัตว์มีพิษเยอะน่ะค่ะ บางทีก็มีมดคันไฟ แมงป่อง งู...”

 

ท่าทางเป็นห่วงจริงจังแบบนั้นของภูผาทำให้แม่น้ำหัวเราะเบาๆ

 

“โห...พี่ ไม่ต้องห่วงแม่น้ำหรอกค่ะ แม่น้ำชินกับสวนแล้ว”

 

คำตอบนั้นของแม่น้ำทำให้ภูผาเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ

 

“ชิน?” ภูผาทวนคำอย่างนั้น แม่น้ำจึงยื่นสมุดบันทึกในมือของเธอให้ ภูผาจึงเลิกคิ้วแล้วก็เปิดดู... มันเป็นสมุดบันทึกที่วาดรูปต้นไม้ ผลไม้ไว้อย่างคร่าวๆ มีการจดเกี่ยวกับดิน โรคพืช ทางเดินน้ำอย่างเป็นระบบ และนั่นก็ทำให้ภูผาเงยหน้ามองแม่น้ำอย่างประหลาดใจ

 

“น้องแม่น้ำสนใจเรื่องพวกนี้เหรอคะ” ภูผาถามด้วยสีหน้าประทับใจ

 

“แม่น้ำอยากทำแบรนด์ผลไม้อบแห้งน่ะค่ะ ตอนนี้ก็มีสวนแล้ว เลยดูๆไว้”

 

“มีสวนเป็นของตัวเองเลยหรอคะ” ภูผายังคงทึ่งไม่หาย

 

“ช่ายค่ะ...แต่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างเลยพี่” แม่น้ำว่าอย่างนั้น

 

“ปรึกษาพี่ได้นะ” ภูผาบอกอย่างนั้น

 

“ก็เนี่ยแหละที่ต้องการ!” แม่น้ำชี้ภูผาแบบนั้นทำให้เขาหัวเราะ และเมื่อกล้าคุยกันมากขึ้น ความประหม่าของภูผาที่มีต่อแม่น้ำก็น้อยลง เขาเดินไปข้างๆเธอ ขณะที่พาชมสวนของภูธารารีสอร์ท และแม่น้ำก็ดูมีความสุขไม่เบา...

 

“แม่น้ำชอบภูเขามากเลย...”

 

แม่น้ำเอ่ยออกมาอย่างอารมณ์ดี แต่คำพูดนั้นก็ทำให้ภูผาเงยหน้ามองแม่น้ำด้วยสายตาประหลาดใจ และนั่นก็ทำให้แม่น้ำนิ่งอึ้งไปสักพัก ก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่า ภูเขา นั้นเป็นชื่อของ น้องชาย ภูผา ทำให้แม่น้ำรีบแก้ออกมา...​

 

“ไม่ใช่นะคะ ชอบภูเขาที่เป็นภูเขาน่ะ...หมายถึงภูเขา...ที่ไม่ใช่คน”

 

แม่น้ำพยายามอธิบายอย่างจนปัญญา ทำให้ภูผาหัวเราะออกมา

 

“รู้แล้วละค่ะ แกล้งเล่นเฉยๆ” ภูผาว่าอย่างนั้นแล้วหัวเราะ ทำให้แม่น้ำหน้าแดงขึ้นมา

 

กวนตีนเหมือนกันนี่หว่า

 

แม่น้ำนึกในใจอย่างนั้นแล้วก็เผลอยิ้มออกมา ก่อนจะหันไปมองพื้นที่กว้างใหญ่ของภูธารารีสอร์ทและหุบเขาเหล่านั้นด้วยสายตามีความสุข

 

“...ตอนเด็กๆ พ่อกับแม่พาแม่น้ำมาเที่ยวเขาใหญ่ประจำ แม่น้ำก็เลยเคยคิดว่าอยากจะมีบ้านอยู่ที่นี่ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากมาอยู่นี่เลย” แม่น้ำว่า ทำให้ภูผาหน้าแดงน้อยๆ เมื่อได้ยินว่าเธออยากมาอยู่ที่แถบใกล้ๆบ้านเขา

 

“ตอนนี้พอแม่น้ำมีตังค์ของตัวเองก็เลยมาซื้อที่อยู่แถวนี้แล้วละค่ะ”

 

“แปลก...” ภูผาว่า “พี่นึกว่าอย่างแม่น้ำจะชอบเมืองหลวงซะอีก”  

 

อย่างแม่น้ำ...อย่างไหนคะ” แม่น้ำเน้นเสียงอย่างนั้น ทำให้ภูผาหน้าแดงขึ้นมาถึงใบหู “เข้าใจค่ะ จะว่าไป...นางเอกสาวฟุ้งเฟ้อ ถือกระเป๋าแบรนด์เนมใบละแสน คงจะไม่เหมาะกับอะไรแบบนี้ใช่ไหมละคะ” แม่น้ำคาดเดาคำตอบอย่างนั้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ  

 

“เปล่านะคะ! ไม่ใช่เลย” ภูผารีบแก้ออกมา

 

“พี่ก็แค่ดีใจ...ที่แม่น้ำชอบอะไรคล้ายๆกัน”

 

ภูผาว่าแล้วก็ยิ้มอย่างจริงใจ

 

“นานๆพี่จะเจอคนชอบอะไรเหมือนๆพี่”

 

คำตอบนั้น และสายตานั้นของภูผาทำให้ใจแม่น้ำยิ่งรู้สึกแปลกๆ

 

แปลบ...

 

เอาอีกแล้ว ไม่ดีเลย

 

แม่น้ำนึกในใจขณะที่เม้มปาก แล้วถอยหลังไปน้อยๆ ภูผาเห็นอย่างนั้นก็เกรงใจเลยถอยห่างออกมาแจกเธอเช่นกัน ก่อนจะเกาจมูก แล้วเอ่ยออกมาว่า...

 

“วันนี้แม่น้ำคงเหนื่อยแล้ว พี่ส่งแค่ตรงนี้แล้วกันนะคะ” ภูผาว่าเมื่อเขาพาเธอเดินวนกลับมาตรงทางเข้ารีสอร์ทได้อีกครั้ง และแม่น้ำก็พยักหน้าอย่างขอบคุณ

 

“ขอบคุณมากนะคะ”

 

“เอ้อ...” ภูผาเอ่ยขึ้นมา “แล้วก็ต้องขอโทษด้วยนะคะวันนี้ ที่เจ้าภูเขากับเจ้าเม้าท์เท่นมันชงอะไรแรงไปขนาดนั้น” ภูผาเอ่ยแล้วส่ายหัวเบาๆ “ไม่ไหวเลยจริงๆ”

 

แม่น้ำเผลอยิ้มออกมา

 

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ” เธอตอบอย่างนั้น

 

“ถ้าอย่างนั้น...ฝันดีนะคะ”

 

ภูผาว่า ก่อนจะโค้งให้เธอน้อยๆเมื่อลาไปนอน แล้วคลี่ยิ้มให้เธอเป็นครั้งสุดท้าย

 

แปลบ...

 

แม่น้ำรู้สึกได้ถึงหัวใจของเธอที่เต้นประหลาดชวนอึดอัด หลังรอยยิ้มนั้นของภูผา เมื่อเขาเดินจากไป เธอก็เอื้อมมือขึ้นมากุมอกข้างซ้ายของตัวเองที่มันค่อยๆคลายตัวลงเมื่อภูผาเดินจากไปลับตา...และนาทีนั้น แม่น้ำก็เริ่มจะพอรู้แล้วสาเหตุของอาการ แปลบปลาบ ประหลาดที่ในอกของเธอนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน...นอกจากคนที่เพิ่งเดินจากไปเมื่อครู่นั่นเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

370 ความคิดเห็น

  1. #300 Primo (@somjaipeng) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 00:16
    โอยยยยยย มีผาต้องละมุนเบอร์นี้ไหมเมจแต้วของไรท์หมีจะเป็นคนละมุนตลอดไปเลย ชอบบบบ
    #300
    0
  2. #267 m&m (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 10:17
    อิอิ อ่านจุใจเลยทีเดียวค่ะ เขินไปกับพี่ภูผาด้วยเลย

    เชียร์ค่ะ เชียร์ว่าเด็กป๊อดอย่างภูผาจะจีบแม่น้ำก่อน

    หรือคุณนางเอกจะเป็นฝ่ายลงมือก่อน
    #267
    0
  3. #264 ลูกน้ำ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 22:42
    ไรค์เตอร์จะทรมานรีดเดอร์แบบนี้ไม่ได้นะคะ 😭😭😭 จะมาเม้นจนกว่าไรค์เตอร์จะมาอัพ
    #264
    0
  4. #262 k_chom (@kruchomchom) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 23:12
    พี่หมี จะโป้งพี่แล้วนะ พี่หายไปไหน
    #262
    0
  5. #261 As-Ak (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 23:10
    เอ้าแม่น้ำโดนพี่ภูผาปักธงซะงั้น ดีใจด้วยพี่ พี่จะได้สละโสดในเร็วๆนี้ ส่วนหนูนกเหมือนเดิม5555
    #261
    0
  6. #260 As-Ak (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 20:15
    เอ้าแม่น้ำโดนพี่ภูผาปักธงซะงั้น ดีใจด้วยพี่ พี่จะได้สละโสดในเร็วๆนี้ ส่วนหนูนกเหมือนเดิม5555
    #260
    0
  7. #259 chotirosppd (@chotirosppd) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 15:41
    มันก็จะแปลบๆหน่อย
    #259
    0
  8. #258 i.m.Bee (@-bever-) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 13:41
    เจอคนน่ารักซื่อๆจริงใจ มันก็จะแปลบๆแบบนี้แหละแม่น้ำ แสนดีขนาดนี้ ไม่หวั่นไหวก็หินผาละ แก๊งภูธาราก็ชมเก่งจริงจริ๊งงงงง พี่ผาหูแดงตัวแดงจนจะไม่กลับมาขาวละ 555555
    #258
    0
  9. #257 _KuRoKo_ (@Deitvht1234) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 01:07
    มันจะแปลบๆแบบนี้ล่ะ 555.
    #257
    0
  10. #256 ออม-สิน (@plakaponk) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 20:11
    สปาร์คแรงขนาดเน้ อยากรู้จังค่ะว่าแม่น้ำจะทำยังไงต่อไป ภูผาดูไม่หวังไม่รุกอะไรเล้ยยย เค้าเหมาะสมกันสุดๆไปเลยค่า
    #256
    0
  11. #255 ZrinZ (@zaibazabuiz) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 19:21
    อาการตกหลุมรัก มันก็จะแปลบๆแบบนี้แหละนะแม่น้ำ 555
    #255
    0
  12. #254 BamWice (@BamWice) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 18:37
    แต่งเลยๆๆๆ55555
    #254
    0
  13. #253 intip (@indy-indy37) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 17:58
    แม่น้ำเริ่มรู้สึกกับพี่ภูผาอะดิ้
    #253
    0
  14. #252 NgeonD (@hanoid) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 14:37
    แปลบๆ จ้า... แปลบๆเดี๋ยวก็รักแล้วจ้า
    #252
    0
  15. #251 jry_k2 (@jry_k) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 14:25
    ชอบน้องชายภูผาอ่ะ ชงได้ดีมากอยากมอบรางวัลให้55
    #251
    0
  16. #250 Myjm (@Myjm) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 12:43
    พี่ผาไม่อ่อนด้อยแล้ว ตอนนี้มีมุมเท่ห์ๆ ให้น้องแม่น้ำเห็นบ้างแล้ว ถึงแม้จะมาแบบติดๆ ดับๆ 555

    แต่พี่ผาก็ทำให้น้องแม่น้ำแปลบๆ ในใจแล้วนะคะ

    สู้เค้าค่ะพี่ มีคนเชียร์พี่เยอะนะคะ
    #250
    0
  17. #249 JPawinJ (@JPawinJ) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 12:28
    ว้าวๆแอบมาอ่านนะคะอิอิ
    #249
    0