(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season 2]

ตอนที่ 34 : แม่น้ำกับภูผา - EP 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    6 ก.ย. 60

แม่น้ำกับภูผา

EP 3

 

            ตุ้บ!

 

         เสียงรองเท้าบู๊ทหนังกระทบกับพื้นดินแดงนั้นเป็นการบ่งบอกแรงกระแทกของคนที่เพิ่งจะกระโดดลงจาก หลังม้า ...ร่างเล็กเจ้าของม้านั้นหันกลับมาลูบมันเบาๆ ก่อนจะหันไปหาคนงานที่ดูแลคอกม้าอยู่ใกล้ๆแถวนั้นแล้วเอ่ยออกมาว่า...

 

            “เก็บม้าให้น้ำหน่อยนะคะพี่อดุลย์”

 

            แม่น้ำเอ่ยเช่นนั้นด้วยสีหน้าเฉยเมย แม้ว่าเธอจะตัวเล็ก แต่ก็เปล่งรัศมีหญิงสาวผู้เต็มไปด้วยพลัง สมเป็น นายหญิง แห่งสวนผลไม้แห่งนี้...ที่เธอมากว้านซื้อและว่าจ้างบรรดาชาวสวนชาวไร่ในท้องถิ่นบนภูเขาบริเวณจังหวัดนครราชสีมาแห่งนี้ให้ปลูกผลไม้ตั้งแต่ปีที่แล้ว เพราะเธอมีแผนจะ ทำธุรกิจ เป็นของตนเอง ซึ่งนั่นก็คือธุรกิจผลไม้อบแห้ง

 

            เพราะรู้ว่า ชื่อเสียงไม่คงที่...ความมั่งมีไม่คงทน ผู้หญิงหัวไวอย่างแม่น้ำเลยคิดจะทำธุรกิจตั้งแต่เนิ่นๆ เธอใช้เวลาวางแผนและหาผลิตภัณฑ์ที่จะเหมาะกับชีวิตของตัวเอง แล้วก็มาลงเอยที่ ผลไม้อบแห้ง เพราะหนึ่งคือ...แม่น้ำอยู่ในวงการบันเทิงที่ผู้หญิงมักจะต้องระวังรักษาหุ่นของตัวเอง...แต่ ขึ้นชื่อว่าผู้หญิง ก็ย่อม ชอบขนม ...แม่น้ำจึงมองเห็นช่องทางธุรกิจตรงนี้ว่าหากเธอทำผลไม้อบแห้งซึ่งจะเป็น ของว่างแคลอรี่ต่ำ ให้กับเพื่อนๆดารานางแบบของเธอได้ และเมื่อมีกลุ่มลูกค้า...แบรนด์ของเธอก็จะขายได้...

 

            แล้วเธอก็จะ รวย รวย รวย รวย

 

            อย่าหาว่าแม่น้ำงกเลย...เธอแค่เป็นคนที่ภูมิใจในตัวเองและภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองสร้างได้กับมือเท่านั้น หญิงสาวสูดลมหายใจ มอง สวน ของเธอซึ่งกำลังเป็นรูปเป็นร่างด้วยการเก็บเล็กผสมน้อยจากเงินที่ได้เป็นค่าตัวบ้างละ ค่าโฆษณาบ้างละ แม่น้ำบริหารเงินเองทั้งหมดและนำมันมาลงทุนกับที่ดินผืนนี้ที่อยู่ใกล้กรุงเทพฯ ทำให้เธอสามารถเจียดเวลาขับรถมาดูเองได้บ่อยๆเมื่อมีเวลาว่างจากการถ่ายละคร...เธอปลูกบ้านพักหลังเล็กๆไว้ในสวน จ้างคนงานซึ่งเป็นคนท้องถิ่นแถวนี้ให้ช่วยอยู่ดูแล และซื้อม้าไว้จำนวนหนึ่ง เผื่อเพาะพันธุ์ขาย เพราะเธอชอบม้าเป็นทุนเดิม...เลยกลายเป็นว่าเธอมีทั้งบ้าน สวนผลไม้ คนงาน และฟาร์มม้าขนาดย่อมของตัวเองตั้งแต่อายุยี่สิบสี่ปี...

 

            และแน่นอน...แม่น้ำภูมิใจในตัวเองมากเหลือเกิน

 

            เสียงโทรศัพท์ของเธอสั่นครืด และขึ้นเบอร์ว่าเป็นพี่จุ๊บแจง ผู้จัดการส่วนตัวของเธอ ทำให้แม่น้ำเลิกคิ้วน้อยๆ ก่อนจะกดรับโทรศัพท์...

 

            “ว่าไงคะพี่”

 

            “ว่าไงแม่สาวบ้านสวน เย็นนี้จะกลับเข้ากรุงเทพฯมั้ยเจ้าคะ” จุ๊บแจงแผดเสียงดังลั่นแบบนั้นใส่โทรศัพท์มา ทำให้แม่น้ำหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

            “เข้าค่ะ...พี่จุ๊บมีอะไรหรอคะ จะต้องนัดเจอน้ำหรอคะ”

 

            “ยังไม่นัดเจอหรอก...นี่ แต่ขอบ่นหน่อยเหอะ แค่จะทำธุรกิจผลไม้อบแห้งนี่ถึงกับต้องลงทุนไปดูไร่ดูสวนเองเลยหรอจ๊ะแม่คุณ! นี่ถ้าแม่น้ำผิวเสียผิวดำกลับมาแล้วลูกค้าเขาถอนโฆษณาครีมบำรุงผิวไปนะพี่จะตีให้!!

 

            คำพูดบ่นยืดยาวขนาดนั้นของผู้จัดการทำให้แม่น้ำหัวเราะอีกครั้ง

 

            “ไม่ดำหรอกค่ะ...น้ำทาซันบล็อกอย่างดี...ตกลงโทรมานี่มีอะไรคะ” แม่น้ำยังยืนยันอยากให้อีกฝ่ายเข้าประเด็น เพราะรู้ว่าผู้จัดการส่วนตัวของเธอนั้นคงจะไม่จู่ๆ คิดถึง แล้วโทรมาสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะอีกฝ่ายก็รู้ดีว่าแม่น้ำนั้นยุ่งมากๆในแต่ละวัน

 

            “เอ้อ...คือ... เนี่ย มันมีข่าวออกไปอีกแล้วใช่มั้ย ที่ว่าแม่น้ำ...กับคนที่ชื่อภูผาอะไรนั่นไปออกงานด้วยกันอะ” จุ๊บแจงว่าอย่างนั้น ทำให้แม่น้ำนิ่งไปอึดใจหนึ่ง...

 

            ใช่...

 

            หลังจากวันนั้น ที่งานเปิดตัวแบรนด์เพชร Tiffany’s ของ Diamond & Co. ก็มีข่าวซุบซิบออกไปอีกจนได้ว่า “ไหนว่าไม่มีอะไรในกอไผ่...แม่น้ำ นิษฐา ซุ่มออกงานคู่ภูผา ณฐพร” แล้วข่าวก็เอาไปลงมากมายว่าทั้งสอง กิ๊กกัน อยู่

 

            ฉันว่าแล้ว...​

 

         นั่นคือสิ่งแรกที่แม่น้ำนึกในใจหลังจากที่เห็น ข่าวเม้าท์ นั้นขึ้นหน้านิวส์ฟีดแทบจะทันที ไม่กี่นาทีให้หลังที่มีการถ่ายภาพเธอทั้งสองออกไป...แม้ว่าภายหลัง เธอกับภูผาจะไม่ได้พูดคุยอะไรกันแม้สักคำในงานก็ตาม...

 

            “ใช่ค่ะ...” แม่น้ำเอ่ยตอบจุ๊บแจงไปด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ “ทางช่องไม่โอเคเหรอคะ” เธอเอ่ยถามอย่างนั้น เพราะบางที ผู้ใหญ่ในช่อง ก็จะห่วงกังวลเรื่องภาพลักษณ์ของนักแสดงหากมีเรื่องชู้สาวที่ไม่ดีหลุดออกไป

 

            “ไม่โอเคอะไรล่ะ...” จุ๊บแจงว่า “ภูผา ณฐพร สามีแห่งชาติ กับแม่น้ำ นิษฐา เบอร์หนึ่งของช่องมีข่าวด้วยกัน...ขายกระแสเป็นแพ็คคู่ได้แบบนี้ ผู้ใหญ่เขาชอบยิ่งกว่าชอบซะอีก” คำตอบอย่างนั้นทำให้แม่น้ำเลิกคิ้ว

 

            “ว่าแต่แม่น้ำน่ะ...ชอบหรือเปล่า” น้ำเสียงของจุ๊บแจงเปลี่ยนไปเป็นในเชิงแซว

 

            “ชอบ?”

 

            “ก็ภูผาน่ะ”

 

            “เฮ้อออ...”

 

            “เอ้า ทำไมถอนหายใจ” กลายเป็นจุ๊บแจงที่ประหลาดใจกับท่าทีของแม่น้ำแทน

 

            “ก็ไม่อะไรน่ะค่ะ” แม่น้ำว่า “แค่น้ำยังแทบไม่รู้จักเขาเลย แต่คนก็คอยจับคู่ให้...น้ำได้ยินชื่อเขาจนเบื่อแล้วอะ บางทีมันก็เลยรำคาญหน่อยๆ” แม่น้ำบ่นแล้วก็กลอกตาเบาๆ...

 

            คนพรรค์นั้น...ไม่อยากไปเสียเวลาด้วยหรอก

 

         แม่น้ำนึกในใจอย่างนั้น เมื่อนึกย้อนถึง เหตุการณ์บางอย่าง ที่เกิดขึ้นภายหลังในงาน Diamond & Co. เมื่อวานนั้น ที่ทำให้เธอยิ่งรู้สึกไม่ประทับใจภูผา...

 

            แต่ช่างมันเถอะ

 

            “นึกว่าชอบกันจริงๆซะอีก เนี่ย คือที่พี่โทรมาก็เพราะทางผู้ใหญ่เขามีโปรเจ็ครายการ เดือนเยือนบ้าน ของน้องกลุ่มสามีแห่งชาติรุ่นสองคนนึงที่เพิ่งเซ็นสัญญาเข้ามากับทางช่อง...แล้วเทปแรกเขาจะไปบุกบ้าน ภูผา ณฐพร เนี่ยแหละ ที่ภูธารารีสอร์ท...เขาก็เลยเสนอมาว่าอยากให้มีเซอร์ไพร์สซะหน่อย...อยากเล่นข่าวในกระแส คือให้แม่น้ำเป็นแขกรับเชิญ ไปเซอร์ไพร์สเขาในรายการ...อะไรแบบนี้...”

 

            คำสาธยายยืดยาวแบบนั้นทำให้แม่น้ำกลอกตา

 

            “หึ...ไม่เอาอะ” เธอปฏิเสธแทบจะทันที “ให้น้ำไปบ้านเขาขนาดนี้ เหมือนตั้งใจ ใส่พานถวาย ให้เขาเลย...น่าเกลียดอะพี่...” คำตอบของแม่น้ำนั้นไม่ใช่สิ่งที่จุ๊บแจงยากจะคาดเดาอยู่แล้ว ผู้จัดการส่วนตัวของเธอนั้นอยู่กับเธอมานาน และรู้ว่าคนอย่างแม่น้ำนั้นแสนจะหยิ่งในศักดิ์ศรี...เธอไม่มีทาง ตอบรับ ข้อเสนอนี้ง่ายๆแน่....

 

            ถ้าไม่มี ข้อแลกเปลี่ยน ที่น่าสนใจ

 

            “เฮ้ย...แม่น้ำ ไม่ลองพิจารณาดูหน่อย” จุ๊บแจงว่าอย่างนั้น “ถึงจะไม่ชอบเขา ก็คบเขาไว้เผื่อทำธุรกิจไม่ดีหรอ...เครือภูธาราเขากว้างขวางมากเลยนะในแถบที่แม่น้ำไปซื้อที่ทำสวนอยู่น่ะ...รู้หรือเปล่า...เผลอๆที่ๆแม่น้ำซื้ออาจจะเป็นที่ๆบ้านเขาแบ่งขายด้วยซ้ำ...”

 

            คำพูดอย่างนั้นทำให้แม่น้ำเลิกคิ้ว

 

            “เหรอพี่...”

 

            สมองของเธอคิดคำนวณทันที

 

            “เอ้า ไม่เชื่อก็ลองเซิร์ทชื่อ ภูธารารีสอร์ท สิ เผลอๆอยู่บนเขาลูกเดียวกันด้วยซ้ำมั้ง”

 

            คำพูดอย่างนั้นของจุ๊บแจงทำให้แม่น้ำเลิกคิ้วอีกครั้ง

 

            “ถ้างั้น...ขอเวลาหนูตัดสินใจหน่อยนะพี่” เธอบอกอย่างนั้นเพื่อถ่วงเวลาให้ตัวเอง “เดี๋ยวหนูโทรกลับไป” และเมื่อวางสายจากผู้จัดการของเธอเสร็จ แม่น้ำก็กดโทรศัพท์เพื่อเสิร์ชหาคำว่า ภูธารารีสอร์ท แล้วก็พบว่า...

 

มันอยู่ห่างออกไปจากสวนของเธอแค่เพียงสิบห้านาทีเท่านั้นเอง!

 

...

 

            ภูผากลับมาอยู่บ้านที่ภูธาราของตัวเองด้วยความรู้สึกเหมือน เมาหมัด มาจากกรุงเทพฯ ด้วยหนึ่งก็คือ...เขาโดน เมิน จากหญิงสาวที่เขาออกจะปลื้มมากๆเป็นครั้งที่สองในชีวิต...สองก็คือ...เขา ทำเธอเดือนร้อน อีกแล้ว เมื่อข่าวของทั้งคู่ออกไปแบบนั้น...และสามก็คือ...เรื่องราว น่าอาย หลังจากนั้น ที่เกิดขึ้น เมื่อเขาพยายามจะ แก้ตัว กับเธอ...​

 

            ย้อนกลับไปเมื่อวันงาน Diamond & Co. หลังจากที่แม่น้ำถ่ายรูปกับภูผาเสร็จเรียบร้อย เธอก็เดิน เมินเขาไปอีกทาง...ซึ่งภูผาเองก็ทำใจไว้แล้วว่าจะต้องเจอแบบนั้น...แต่สิ่งที่เขาไม่คิดไม่คาดฝันก็คือ พาดหัวข่าว ของหนังสือพิมพ์ออนไลน์ที่ขึ้นมาอย่างรวดเร็วภายหลังการถ่ายรูปของทั้งคู่ไม่นาน ...เพียงแค่สิบห้านาทีเท่านั้น...

 

            “ไหนว่าไม่มีอะไรในกอไผ่...แม่น้ำ นิษฐา ซุ่มออกงานคู่ภูผา ณฐพร”

 

         ภูผาที่กำลังยกค็อกเทลจิบอยู่ขณะที่อ่านข่าวนั้นถึงกับสำลัก และเมื่อเงยหน้ามองแม่น้ำ ก็เห็นเธอกำลังยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่กับโทรศัพท์มือถือท่ามกลางบอดี้การ์ด เป็นสัญญาณว่าเธอเองก็อาจจะเห็น ข่าว นั้นแล้ว...ฝ่ายนั้นเงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์​ แล้วพอเห็นภูผายืนมองอยู่...เธอก็เสยผม แล้วหันหน้าเมินไปทางอื่น

 

            ไม่ได้...เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว

 

         ภูผานึกในใจอย่างร้อนใจ...เขาต้องการ แก้สถานการณ์​ เขาต้องการทำอะไรสักอย่างเพื่อให้แม่น้ำรู้ว่าเขาไม่ได้ ตั้งใจ อยากที่จะเป็นข่าวกับเธอ หรือ ตั้งใจ จะทำให้เธอเดือดร้อน และเมื่อแม่น้ำเริ่มออกเดิน ตั้งท่าเหมือนจะออกไปจากงาน ภูผาก็ตัดสินใจ...หยิบนามบัตรของตัวเองออกมา...แล้ววิ่งตามไป

 

            “คุณแม่...น้า..ม เหวอออ!” “จะไปไหนครับ!!

 

            เพราะอาการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วของภูผา ทำให้บอดี้การ์ดของแม่น้ำคนที่เดินตามเธออยู่ข้างหลังสุดนั้นไหวตัวได้รีบหันกลับมาชาร์จเขาเอาไว้ ภูผาที่กำลังจะร้องเรียกแม่น้ำจึงถูกชายร่างใหญ่อุ้มเอาไว้ในท่าชูนามบัตรไว้ในมือ และขาสองข้างค้างอยู่ในท่าวิ่ง

 

            คนทั้งงานมองภูผาเป็นตาเดียว แม่น้ำหูแดง และบอดี้การ์ดของเธอก็หันไปมองเธอเหมือนเป็นคำถามว่า จะทำยังไงกับเขาดีครับ...​

 

            “ปล่อยเขา”

 

            แม่น้ำเอ่ยแค่นั้น แล้วบอดี้การ์ดของเธอก็ปล่อยภูผาให้เป็นอิสระ

 

            “มีอะไรคะ?”

 

            คำถามกับแววตาดุๆอย่างนั้นของแม่น้ำทำให้ภูผากลืนน้ำลายอย่างลำบาก

 

            “คือ...พี่...พี่ชื่อภูผานะคะ”

 

            “ทราบแล้วค่ะ”

 

            “พี่แค่...ตั้งใจจะบอกว่า...” ภูผาเริ่มพูดตะกุกตะกัก และหน้าแดงเมื่อเห็นสีหน้าของแม่น้ำที่จ้องมองเธออย่างตั้งใจฟังอย่างนั้น และเมื่อมือเย็น ทำอะไรไม่ถูก เธอจึงเพียงแต่ยื่นนามบัตรตรงไปข้างหน้าให้กับแม่น้ำ...

 

            นามบัตรที่เขียนว่า...

 

บริษัท ภูธารากรุ๊ป จำกัด
ภูผา ณฐพร
x, I’m CEO
(ฉันเป็นซีอีโอย่ะ! อีเวร!)

 

            แม่น้ำอ้าปากค้าง เงยหน้ามองภูผาอย่างโกรธๆ แล้วดึงนามบัตรเขาไป

 

            “แค่นี้ใช่มั้ยคะที่จะบอก!?”

 

            ดาราสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ แล้วชี้ตัวอักษรตัวหนาที่เขียนไว้บนนามบัตรนั้น ซึ่งเป็นคำว่า x, I’m CEO ชัดเจน ทำให้ภูผาใจหายวาบ...ความประหม่าทำให้เขาพลาดหยิบนามบัตรที่เม้าท์เท่นปริ้นท์ให้เล่นๆเพื่อล้อเลียนนามบัตรของ มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก CEO Facebook ที่ใช้คำว่า x, I’m CEO ในการกวนตีนคู่ค้าธุรกิจไปให้แม่น้ำแทนที่จะเป็นนามบัตรจริงๆของเธออย่างที่เธอตั้งใจ...​

 

            แต่แม่น้ำดูโกรธจัด และโกรธไปแล้ว...ก่อนที่ภูผาจะมีโอกาสได้แก้ตัวอะไรฝ่ายนั้นก็เดินฉับๆออกไปทางหน้าประตู โดยมีบอดี้การ์ดตามไปด้วย...ภูผาไม่กล้าเสี่ยงวิ่งพุ่งเข้าไปหาเธอเพื่อให้บอดี้การ์ดของเธอจับอุ้มอีกเป็นครั้งที่สอง...จึงได้เพียงแต่มองตาละห้อยไปอีกครั้ง

 

            หมดกัน...พังยับเยิน

 

         นึกย้อนในใจตอนนี้ ภูผาที่กำลังนั่งทอดถอนใจอยู่บริเวณล็อบบี้รีสอร์ทของตัวเองเพื่อรอตรวจงานพนักงานในวันนี้นั้นก็ยังอดรู้สึกไม่ดีไม่ได้...เพราะรู้ว่ายังไงชาตินี้ แม่น้ำก็คงไม่มีทางให้อภัยกับสิ่งที่เขาทำลงไปอย่างแน่นอน

 

...

 

            ดาราสาวขับรถมาจอดบริเวณหน้า ภูธารารีสอร์ท แล้วก็ด้อมๆมองๆอยู่แบบนั้นด้วยความไม่แน่ใจว่าจะเข้าไปดีไหม...เพราะเมื่อทราบจากผู้จัดการส่วนตัวว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นเจ้าของที่แถบนี้...แถมยังเป็นเพื่อนบ้านกับที่ดินของเธอ และห่างกันไปไม่กี่กิโลเมตร...เลือด นักธุรกิจ ของแม่น้ำก็พลุ่งพล่าน เพราะรู้ว่ามันเป็นเรื่องดีที่จะมีคอนเนคชั่นกับบ้านใกล้เรือนเคียงไว้

 

            แต่สิ่งที่รั้งเธอไว้ก็คือ...อีกฝ่ายนั้นเป็นเขา...​ภูผา ณฐพร คนที่เธออยากเจอน้อยที่สุดบนโลกใบนี้หลังจากเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมาเหล่านั้นที่ทำให้ความประทับใจแรกของเธอที่มีต่อเขา ติดลบ ...ซึ่งหนักยิ่งกว่าเหลือ ศูนย์​

 

         “สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่ภูธารารีสอร์ท...คุณลูกค้าเข้ามานั่งด้านในก่อนไหมคะ”

 

            พนักงานต้อนรับตาไวเห็นเธอพอดี ทำให้พวกหล่อนออกมาทักทาย แม่น้ำจึงรีบยกมือห้ามเอาไว้ “ไม่เป็นไรค่ะ...” เธอกล่าวอย่างนั้น แล้วตั้งท่าจะเร่งรุดหนีออกไป แต่ก็ได้ยินเสียงหนึ่งที่ดังมาจากข้างในเรียกเอาไว้เสียก่อน...

 

            “เอ้า เชิญลูกค้าเข้ามานั่งด้านในสิคะ...เหวอออ !@#^&%^%&)(*) คุณแม่น้ำ!!?

 

            คนที่อยู่ด้านในแล้วเดินตามพนักงานต้อนรับออกมาด้านนอกนั้นคือ เขา ภูผา ณฐพร โจทก์เก่าของเธอ และเมื่อเขาเห็นเธอ ฝ่ายนั้นก็ร้องเป็นภาษาไม่ได้ศัพท์ดูน่าขัน...ปน...จะว่าไงดี น่าเอ็นดู? ...แม่น้ำเผลอยิ้มออกมาน้อยๆ เมื่อเห็นสีหน้าลุกลี้ลุกลนแบบนั้นของอีกฝ่าย

 

            “อะแฮ่ม เอ่อ ...อื้ม!! ร...รีบไปเอา Welcome Drinks มาเร็ว! เร็วๆสิคะ!

 

            ภูผาทำอะไรไม่ถูก จึงเพียงแต่เกาจมูกเขินๆ แล้วสั่งให้พนักงานไปเอา Welcome Drinks หรือน้ำผลไม้ม็อกเทลเล็กๆน้อยๆที่เอาไว้ต้อนรับแขกที่มาพักมาให้แม่น้ำ ทำให้เธอรีบยกมือห้ามเขา...​

 

            “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ...ฉันแค่ผ่านมาเฉยๆ...เดี๋ยวก็ไปแล้ว”

 

            แม่น้ำบอกอย่างนั้น

 

            “ไม่เป็นไรค่ะ! ไม่เป็นไรจริงๆ! ไหนๆก็มาแล้ว! ช...ช...เชิญเข้ามานั่งก่อนนะคะ” น้ำเสียงกับหน้าตาตื่นแบบนั้นของภูผาทำให้แม่น้ำขำอีก...แม้ตอนแรกจะไม่ค่อยชอบหน้า...แต่ท่าทางที่ดูร้อนรนดู กลัวเธอขัดใจ แบบนั้นของเขาก็ดู จริงใจ จนแม่น้ำโกรธไม่ลง...

 

            ครั้งนี้เธอจึงไม่ปฏิเสธคำชวนของเขา

 

...

 

            “วันนั้นต้องขอโทษจริงๆนะคะ...พี่แค่ตั้งใจจะแนะนำตัวกับแม่น้ำอย่างเป็นทางการ...แล้วก็ตั้งใจจะขอโทษอย่างเป็นทางการ...แต่พี่ก็ทำมันพังซะก่อน...”

 

            ภูผาเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเกรงใจแบบนั้น ภายหลังจากที่แม่น้ำเข้ามานั่งที่ล็อบบี้และดื่ม Welcome Drinks เรียบร้อยแล้ว หญิงสาวจึงเลิกคิ้วให้กับเขาขณะที่ภูผาพูดต่อไปว่า...

 

            “นามบัตรอันนั้น...น้องชายพี่เป็นคนแกล้งเอาไปใส่ไว้ในกระเป๋า...ไม่ใช่นามบัตรจริงๆหรอกค่ะ” ภูผาว่าอายๆ ขณะที่ล้วงหยิบเข้าไปในกระเป๋า ก่อนจะยื่นนามบัตรอันจริงของตัวเองมาให้แม่น้ำอย่างกล้าๆกลัวๆ “นี่ต่างหากค่ะ...นามบัตรจริง...”

 

            แม่น้ำรับนามบัตรนั้นไปดู มันเขียนว่า...

 

บริษัท ภูธารากรุ๊ป จำกัด
ณฐพร เตมีบรรพต
ประธานกรรมการผู้จัดการบริหาร

 

         ดาราสาวจึงเลิกคิ้วอีกครั้ง

 

            “ถ้าอย่างนั้น...นามบัตรอันนี้...” เธอก้มลงคุ้ยนามบัตรเก่าของเขาขึ้นมา ทำให้ภูผาหน้าแดงวาบเมื่อพบว่าเธอยังเก็บเจ้านามบัตรเวอร์ชั่น x, I’m CEO เจ้ากรรมไว้ในกระเป๋าใส่นามบัตรอยู่ขณะที่ยื่นคืนมาให้เขา...

 

            “ขอคืนแล้วกันค่ะ...” ภูผาว่าอายๆอย่างนั้นแล้วรับมันกลับมา “และก็ขอโทษสำหรับทุกอย่างด้วย พี่ไม่เคยตั้งใจให้แม่น้ำต้องเดือดร้อนจริงๆ...พี่เองก็ไม่คิดว่าข่าวมันจะใหญ่ขนาดนั้น”

 

            แม่น้ำเลิกคิ้วอีกครั้ง แล้วกล่าวว่า...

 

            “เหรอคะ...นึกว่าพี่ตั้งใจสร้างกระแสซะอีก”

 

            ความตรงของแม่น้ำทำให้ภูผาตกใจไม่น้อย แต่เธอก็พูดต่อว่า...​

 

            “เห็นนักธุรกิจเขาชอบทำทั้งนั้น...สร้างกระแสให้มีข่าวกับดารา...ธุรกิจจะได้เป็นที่รู้จัก”

 

            คำพูดที่ดูเฉยเมย ไม่แสดงอารมณ์รักโลภโกรธหลงของแม่น้ำให้ภูผาประหลาดใจ แต่ก็เริ่มเข้าใจว่าแม่น้ำกำลัง วิเคราะห์​ อะไรในเชิงธุรกิจเสียมากกว่าที่จะว่ากล่าวเธอ ทำให้ภูผาส่ายหัวยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตัวเองอีกครั้ง

 

            “เปล่าเลยค่ะ...ไม่เลย”

 

            ภูผายืนยันอย่างบริสุทธิ์ใจแล้วสบตาแม่น้ำอย่างจริงจัง

 

            “พี่ไม่เคยคิดจะสร้างกระแสโดยใช้ชื่อเสียงของแม่น้ำ และไม่เคยตั้งใจอยากให้แม่น้ำต้องเดือดร้อนเพราะมีข่าวกับพี่...” ภูผาเอ่ยอย่างจริงจัง “เพราะอย่างนั้น...ช่วยรับคำขอโทษของพี่ไปด้วยนะคะ”

 

            คำพูดของภูผาทำให้แม่น้ำเผลอคลี่ยิ้มออกมา

 

            เออ...จริงจังดี...ชอบ

 

         “โอเคค่ะ”

 

            แม่น้ำตอบง่ายๆแบบนั้น

 

            “เดี๋ยวแม่น้ำต้องกลับแล้ว...” “เดี๋ยวพี่เดินออกไปส่งนะคะ” เมื่อแม่น้ำตั้งท่าจะลากลับ ภูผาก็ลุกขึ้นยืนแทบจะทันทีอย่างกระตือรือร้น ทำให้แม่น้ำกลอกตาแล้วส่ายหัวเบาๆอย่างหมั่นไส้กับท่าทางของอีกฝ่าย แต่ก็ปล่อยให้เขาเดินมาส่งเธอถึงที่รถ...​

 

            “อ๊ะ...น้องแม่น้ำคะ รอเดี๋ยวค่ะ”

 

            ภูผามีท่าทีเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ทำให้แม่น้ำที่กำลังยืนคาประตูรถอยู่เลิกคิ้วอีกครั้ง เมื่อฝ่ายนั้นยื่นเอานามบัตร x, I’m CEO มาให้พร้อมปากกา...แม่น้ำขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจ แต่ภูผาก็จับนามบัตรนั้นพลิกกลับหลังให้เหลือเป็นกระดาษเปล่าๆ

 

            “พี่ไม่รู้ว่าจะได้เจอแม่น้ำอีกเมื่อไหร่...และพี่ก็ชอบแม่น้ำมาก...ก็เลย...” ภูผาว่าอย่างนั้นทั้งๆที่หูแดง แล้วก้มหน้าลงเขินๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาเบาๆว่า...

 

“ขอลายเซ็นหน่อยค่ะ”

 

            แม่น้ำเผลอยิ้มออกมา

 

ยิ้มอะไรก็ไม่รู้...​เธอเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แต่เธอก็พยักหน้า

 

            “อ๋อ...ค่ะๆ” เธอบอกอย่างนั้นแล้วก็จัดการก้มหน้าก้มตาเซ็นลายเซ็นให้บนด้านหลังนามบัตรของภูผาอย่างตั้งใจ ก่อนที่จะยื่นกลับคืนให้เขา ภูผาที่รับไปมีสีหน้าดีใจไม่น้อย แล้วเขาก็ยิ้มจนตาหยี...

 

            “ขอบคุณนะคะ”

 

            แม่น้ำคลี่ยิ้มแล้วยกมือเป็นเชิงว่าสบายมาก...ก่อนจะโบกมือลา ​แฟนคลับ ของเธอ ภูผาก็เพียงแต่คลี่ยิ้มขณะที่ยืนมองรถของแม่น้ำที่ขับจากภูธารามา...แม้จะเป็นระยะไกลแล้ว แต่มองจากกระจกหลัง แม่น้ำก็ยังเห็นภูผายิ้มไม่หุบ...

 

            ดาราสาวเลิกคิ้ว แล้วส่ายหัว...ถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะเปิดสปีคเกอร์โทรศัพท์ของตัวเองขณะที่กดโทรออกกลับไปที่เบอร์ที่คุ้นเคยนั้น...

 

            “ฮัลโหล พี่จุ๊บแจงหรอคะ เรื่องรายการ เดือนเยือนบ้าน แม่น้ำตัดสินใจได้แล้วนะคะ...”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

370 ความคิดเห็น

  1. #247 ละละลิงละละลม (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 20:48
    น่ารักมากค่ะ กี่เรื่องๆที่ไรท์แต่งประทับใจทุกเรื่องเลย

    <3
    #247
    0
  2. #232 intip (@indy-indy37) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 21:23
    ฮืออน่ารักกก
    #232
    0
  3. #231 ออม-สิน (@plakaponk) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 20:20
    มีความสงกรานต์แอฟ555555555 พี่ภูผาฟินมากมั้ยคะ คงสติหลุดไปอีกนานแน่เลย แม่น้ำถึงจะเย็นชาไปหน่อยแต่เชื่อว่านางต้องมีมุมน่ารักบางอย่าง ตอนแรกที่แม่น้ำทำธุรกิจผลไม้อบแห้งก็รู้สึกว่าไม่เข้ากับภาพดารา แต่พอเห็นเหตุผลก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันก่อนตัวเองยังไปตามหาผลไม้อบแห้งไปกินระหว่างทำงานอยู่เลย แบบที่ทำดี/อร่อย ราคาก็ไม่เบา กินกันทั้งออฟฟิศ เจ๋งค่ะ ชอบๆๆ
    #231
    0
  4. #230 Myjm (@Myjm) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 18:42
    โถ่ว พี่ผาคะ อีกแล้ว โชว์เด๋ออ่อนด้อย ต่อหน้าน้องเค้าอีกแล้ว 5555++

    ส่วนน้องแม่น้ำ เค้าไม่ติดใจเรื่องหัวธุรกิจของน้อง เพราะปัจจุบันก็สามารถพบเจอคนในลักษณะนี้ได้บ่อยๆ แต่เค้ากำลังคิดว่า มันคงจะดี ถ้าการเข้าหาใครสักคนเพื่อหวังคอนเนคชั่น จะไม่ก่อประเด็นดราม่าอะไรขึ้น ในอนาคต ระหว่างพี่ผา กับ น้องแม่น้ำ

    แต่ถ้ามองในแง่ดี ไลฟสไตล์ของทั้งคู่ดูเหมือนจะมีความเกี่ยวโยงกันอยู่บ้างเนอะ
    #230
    0
  5. #229 Wiee (@whyiend) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 17:17
    พี่ภูผาเจอน้องแต่ละทีคือกลายร่างเป็นคนเด๋อ2017จ้า555555555555 แล้วเกลียดความหัวธุรกิจมากๆของแม่น้ำ55555555555555
    #229
    0
  6. #227 NgeonD (@hanoid) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 15:58
    โง้ยยยย พิภูผาคนไม่เหงา 2017 เจอน้องแม่น้ำแล้วโคตรเด๋อ
    #227
    0
  7. #225 BamWice (@BamWice) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 09:58
    ทำไมภูผาน่ารักอย่างนี้ โอ้ยยชอบๆ
    #225
    0
  8. #224 Ak-As (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 08:23
    ตล๊กกกก โอ้ยยยย55555 คราวหน้าดูดีๆหน่อยนะคะพี่จะได้ไม่หยิบผิดอีก555
    #224
    0
  9. #223 เดอะเก๋า (@_Kly_) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 07:11
    พอคุณน้องเค้าได้เจอพี่เค้าตัวจริงก็น่าจะตกหลุมรักนะนี่~~
    #223
    0
  10. #222 พระจันทร์ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 01:42
    วันนี้แม่น้ำภูผามารับไม้ต่อแม้นมิ่งจ้าเขินนนนน /อ๋อยสารภาพดีใจไรท์กลับมาเล่นทวิตนี่รอการ์ดไรท์อยุ่ทุกเช้าค่ำ55555
    #222
    0
  11. #221 วินเตอร์ (@190994) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 01:42
    ใจอ่อนแล้วใช่ไหม เป็นกำลังใจให้นะ
    #221
    0
  12. #220 i.m.Bee (@-bever-) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 01:35
    บ้าจริง ยิ้มไม่หุบเลย เขิน ./////////.
    ตอนแรก-เราก็นึกว่าจะขอไลน์ ที่ไหนได้ขอลายเซ็น มีความซื่อๆ น่ารักอ่ะ ถ้าเราเป็นแม่น้ำนะ เราก็เชื่อแหละว่าเขาจริงใจจริงๆ ซื่อขนาดนี้คุณแฟนคลับ
    #220
    0
  13. #219 0803069175 (@0803069175) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 01:30
    พี่ภูผาน่ารักอะ555555
    #219
    0
  14. #218 Shigel (@ChaChuem) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 01:25
    เอ็นดูพี่ภูผา
    แต่สัมผัสได้ถึงออร่าความสง่างามจากแม่น้ำ 5555
    #218
    0
  15. #217 maritimus (@j1412) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 01:24
    โง้ยยยย เขินนนนนนนนนนน >////////////////////////////////<
    #217
    0