(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season 2]

ตอนที่ 32 : แม่น้ำกับภูผา - EP 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    5 ก.ย. 60

แม่น้ำกับภูผา

EP 1

 

            คนอย่างภูผา ณฐพร ไม่เคยเหงาหรอก

 

            ก็จะให้เหงาได้อย่างไร...เอาแค่ในบ้าน บ้านของเธอ นอกจากคุณพ่อคุณแม่ผู้ร่าเริง อารมณ์ดีและขี้เล่น ไม่มีเค้าของ ผู้กุมบังเหียนเครือธุรกิจใหญ่แห่งภูธารา อย่างที่พวกนิตยสาร Forbes Thailand ชอบเอาไปเขียนกันแล้ว บ้านก็ยังเต็มไปด้วยน้องชายสุดแสบสองนาย อย่าง ภูเขา ณภัทร น้องชายรูปหล่อที่อายุห่างกันปีเดียว และ เม้าท์เท่น ณฐภพ น้องชายคนเล็กสุดแสบฉายาคาสโนว่าที่เป็นขวัญใจของสาวๆอยู่ในขณะนี้...แล้วเธอก็โตมากับ พวกมัน มาตั้งแต่เด็กๆ เสียงเจี๊ยวจ๊าว ความเฮฮา และเสียงหัวเราะจึงไม่เคยขาดหายไปจากบ้าน

 

            ไม่เหงา

 

ยิ่งไปกว่านั้น...บ้านของเธอที่เรียกได้ว่าเป็น ฟาร์ม อันกว้างใหญ่ก็เต็มไปด้วยสิงสาราสัตว์ ฝูงม้า ฝูงแกะ หมาต้อนแกะ ฝูงวัว ฯลฯ นี่ยังไม่รวมบรรดาคนงานที่จะร้องทักเธอทุกครั้งที่เดิน...ขี่ม้า...หรือขับรถเข้าบ้าน...

 

            ไม่เหงา

 

            ในส่วนของเพื่อนฝูงเอง ภูผาก็มีเพื่อนอยู่หลายกลุ่ม ทั้งเพื่อนกลุ่มนักเรียนบอสตัน เพื่อนกลุ่มนักเรียนโรงเรียนนานาชาติสมัยเด็กๆ เพื่อนกลุ่มวงการธุรกิจอย่างกลุ่มพวกพี่ปูน ราศี เจ้าของกิจการซีเมนต์อินเตอร์คอร์ป ธุรกิจค้าปูนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ หรือล่าสุด...เพื่อนๆกลุ่มสามีแห่งชาติรุ่นที่สอง ที่เธอเพิ่งได้มาจากการไปถ่ายแบบและการออกงานอีเว้นท์ร่วมกัน...​

 

            ไม่เหงา

 

แม้กระทั่งเวลาอยู่คนเดียว ตลาดหุ้นที่ขึ้นลงผันผวนอยู่ทุกวันก็ทำให้ภูผาไม่มีเวลาคิดเรื่องอะไรมากนักนอกจากว่าหุ้นตัวไหนจะขึ้นจะตก ซึ่งกินเวลาว่างของภูผาไปหมดแล้ว นอกจากการทบทวนแผนธุรกิจของภูธาราที่เธอเพิ่งได้ก้าวเข้ามาบริหารเต็มตัวหลังจากที่คุณพ่อของเธอบอกว่า...

 

“ผาก็ทำได้แล้วนี่ลูก”

 

และก็แค่นั้นเอง...ไม่ใช่คำสั่ง และไม่ใช่การบังคับ แต่ภูผา ในฐานะ พี่สาวคนโต แห่งตระกูลเตมีบรรพต ก็ต้องขึ้นมาบริหารธุรกิจเครือภูธารา ฟาร์ม รีสอร์ทแอนด์สปา รวมทั้งบริหารพื้นที่ทั้งหมดที่ทางครอบครัวเป็นเจ้าของด้วยความช่วยเหลือของน้องชายสุดแสบสองคน แต่ งานหนักๆ มันก็ยังมาตกอยู่ที่เธออยู่ดี...ด้วยความที่เธอเป็น...

 

“ตั่วเจ้”
        
(พี่สาวคนโต)

 

“บางทีเจ้ก็น่าจะเป็นตั่วเฮียมากกว่านะ” ภูเขา น้องชายคนรองของเธอเคยกล่าว

 

“เออ...ตั่วเฮียๆ เหมาะกับเจ้มากกว่า” เม้าท์เท่นตอบรับเป็นลูกคู่

 

“อะไรก็ได้...แค่ห้ามเรียกเพี้ยนเป็นตัว...”

 

“เหี้ย”

 

“ไอ้เม้าท์เท่น”

 

“ครับตั่วเจ้”

 

“น้องเวร...”

 

และก็นั่นแหละ ความสัมพันธ์ของภูผากับครอบครัว และน้องๆ เธอมีครอบครัวที่ดี มีพี่น้องที่รักใคร่กลมเกลียว แม้จะกวนประสาทกันไปบ้าง แต่ก็เพราะมีพวกเขานั่นแหละ ภูผาจึงไม่เคยเหงา...แม้ว่าล่าสุด เม้าท์เท่นจะเพิ่งเปิดตัว แฟนสาวคนที่ห้าสิบห้า และภูเขาเองก็คบยืนยาวมากับแฟนสาวของตัวเองมาเป็นเวลาเจ็ดปีแล้ว

 

ไม่เหงา

 

แม้ในบางครั้งที่มองพ่อกับแม่... คุณภูมิ เตมีบรรพต และคุณนายณีรนารถ หยอกล้อกระเซ้าแหย่กัน...ภูผาจะรู้สึกโหวงๆในใจบ้าง แต่เธอก็มีรอยยิ้มอยู่เสมอ

 

ไม่เหงา

 

เมื่อครั้งที่รู้ว่าพี่ปูน...รุ่นพี่ที่สนิท เจ้าของซีเมนต์อินเตอร์คอรป์นั้นกำลังจะแต่งงานสละโสด ออกเหย้าออกเรือนไปกับคุณขมิ้น คนรักผู้...อะไรนะ...ปลอมตัวมาเป็นเลขาฯเขาเพื่อล้างแค้นแต่สุดท้ายก็จบด้วยการตกหลุมรักกัน พลอตละครอะไรเบอร์นั้น...แต่ก็นั่นแหละ

 

ไม่เหงา

 

เมื่อรู้ว่า เต่า น้องในกลุ่มสามีแห่งชาติสละโสดไปกับ ผักบุ้ง บรรณาธิการสาวที่ทำงานด้วยกัน ภูผาก็มีแต่ความยินดีปนความอยากเผือกเรื่องของน้องเล็กน้อยเพียงเท่านั้น เพราะอยากรู้ว่าคนช้าๆอย่างเต่าจะเป็นอย่างไรเวลาตกหลุมรัก...หรือแม้เวลาที่เห็นเพลงกับโน้ตงอนง้อกัน...ภูผาก็เพียงแค่อยู่ห่างๆคอยช่วยปลอบเพลงเวลาที่เศร้า...และเมื่อเขาดีกัน ภูผาก็กลับไปยินดีกับทั้งคู่ใหม่....

 

ไม่เหงา...

 

แม้กระทั่งเวลานี้ที่ทุกคนในกลุ่มสามีแห่งชาติกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ณ ร้านอาหารใจกลางกรุงเทพฯ​เพื่อพูดคุยกัน เพราะเธอต้องเดินทางจากรีสอร์ทที่เขาใหญ่เข้ามากรุงเทพฯพอดี จึงได้โอกาสนัดเจอทุกคนอีกครั้ง และเมื่อทุกคนในกลุ่มสามีแห่งชาติรุ่นสองเจอกัน...ภูผาก็สังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในครั้งนี้...

 

เพราะเต่าเองก็มากับผักบุ้ง เพลง...มากับโน้ตเป็นปกติอยู่แล้ว แต่คราวนี้ เดือน สาวลูกครึ่งที่เป็นน้องที่สนิทของเธอในกลุ่มนั้นพา ใครบางคน มาด้วย...หญิงสาวหน้าใสคนนั้นแนะนำตัวเองว่า สายลม ...ชื่อน่ารักดี...และสายตาที่เดือนมองสายลมนั้นก็ดูน่าเอ็นดู...

 

“นี่สายลมนะคะพี่ๆ...แฟนเดือนเอง”

 

อืม...โอ้โห...ไม่เหงาเลย

 

บรรยากาศชื่นมื่นของกลุ่มคนเจ็ดคน... เลขคี่ไม่ใช่เลขคู่...ในวันนี้ทำให้ผู้ที่ ไม่มีคู่ และโดดออกมาเป็นคนที่เจ็ดนั้นรู้สึกประหลาดไม่น้อย แม้ว่าปกติจะยินดีกับความรักของผู้คนรอบตัว...แต่เมื่อค้นพบว่าตัวเองเป็นเหมือนเลขจำนวนโดด...ที่เดี่ยวออกมาจากคนกลุ่มใหญ่แบบนี้...ภูผาก็อดรู้สึกประหลาดไม่ได้

 

ไม่เหงา...จริงๆนะ

 

“เฮ้ย...จริงด้วย” เพลงที่กำลังร่าเริงเอ่ยขึ้นมาเป็นคนแรก แล้วหันมามองภูผาที่นั่งจิบน้ำอยู่เงียบๆ ทำให้ทั้งโต๊ะหันมามองเขาเป็นตาเดียว

 

“เหลือพี่ผาคนเดียวนี่หว่าที่ยังไม่มีแฟน”

 

จี๊ดดด.... โอ้โห มันเจ็บแปลบที่ใจ

 

            “เออ...ทำไมวะ ฉันไปโสดบนหัวแกหรือไงฮะ!” ระบบป้องกันตัวอัตโนมัติของภูผาที่เคยชินกับการตอบโต้ น้องชายสุดแสบ ทั้งสองของเธอทำให้ภูผาตอบเพลงออกไปแบบนั้น และนั่นก็ทำให้เพื่อนๆทั้งกลุ่มสามีแห่งชาติรุ่นสองส่งเสียงร้องอูยโอยกันลั่น ส่วนบรรดา ภริยาแห่งชาติ ก็หัวเราะแฟนตัวเองกันคิกคัก...

 

            โว้ย...โมโห จะชื่นมื่นอะไรกันนัก

 

         ภูผาแอบคิดในใจอย่างขุ่นใจ แต่ก็ไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกไป เพราะเห็นบรรยากาศกำลังสดชื่นกันอยู่ เธอเพียงแต่ยกแก้วน้ำขึ้นกระดกอีกครั้ง...

 

            เฝื่อน ภูผาแลบลิ้นออกมา นี่บรรยากาศรอบข้างหวานจนน้ำฉันเฝื่อนเลยรึไงเนี่ย!!

 

            “ไม่รีบหาอะพี่...” เต่าที่ไม่ค่อยพูดอะไร พูดขึ้นมาด้วยสีหน้ายิ้มๆ “มีไว้สักคนก็ดีเหมือนกันนะ” เขาว่าอย่างนั้นแล้วหันไปเหลือบตามองผักบุ้ง ทำให้ฝ่ายนั้นค้อนใส่แต่ก็ยิ้มเขิน ภูผาเพียงแต่กลอกตาเบาๆ

 

            “ไม่อะ...พี่โอเคแล้ว” ภูผาว่า “พี่ว่าพี่ชอบชีวิตตัวเองตอนนี้นะ” ภูผาบอกอย่างนั้น

 

            “เอ้า ละคนนั้นอะ” เดือนเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่ม

 

            “คนไหน??” ภูผาขมวดคิ้วทำหน้ายุ่ง

 

            “คนนั้นๆอะ ที่พี่ชอบพูดว่าชอบเค้าอะ”

 

            เดือนว่าอย่างนั้น ทำให้ภูผานิ่งไปเหมือนครุ่นคิดสักพัก

 

            “อ๋อ...คุณแม่น้ำ”

 

            “เอ้อ ใช่ๆๆ” เดือนทำท่าชี้ๆอย่างนั้น ทำให้ภูผาขมวดคิ้วแล้วหัวเราะออกมา

 

            “บ้า!! พี่เป็นติ่งเขาเฉยๆ” ภูผาทำหน้าตายแบบนั้นแล้วยกน้ำขึ้นจิบ “นี่แกดูละครใหม่เขายัง...ไอ้ที่เล่นเป็นเจ้าๆทางเหนืออะไรนั่นอะ เฮ้ยคือแบบสวยมาก...”

 

            ภูผาเปลี่ยนเรื่องอย่างนั้น

 

            “อย่ามา...พี่แค่ป๊อด”  

 

            เดือนว่าอย่างนั้น ทำให้ทุกคนหันมามองภูผาเป็นตาเดียวอีกครั้ง

 

            เอาละไง

 

            “ก่อนหน้านี้พี่ยังประกาศกร้าวอยู่เลยว่า...ภูผาก็ต้องคู่กับแม่น้ำสิ ถ้าไม่ได้อย่างแม่น้ำนะ พี่จะไม่มีแฟนตลอดไป อยู่เล้ยย..” เดือนว่าอย่างนั้น ทำให้ภูผาหูแดงก่ำ

 

            “ทำไม? ตอนนี้เปลี่ยนใจ? ไม่เอาละหรอ”

 

            พอโดนเดือนขยี้แบบนั้น ภูผาก็ยิ่งหูแดง

 

            “ไม่ได้เปลี่ยนใจ...” ภูผาว่า ใจสั่นแปลกๆเมื่อนึกถึง ดาราคนนั้น อีกครั้ง ดาราที่เขาชอบ แต่ไม่กล้าจะมองอีกฝ่ายเป็นเพียง ผู้หญิงคนหนึ่ง เพราะระยะห่างบางอย่างที่ กั้น ทั้งสองไว้...

 

            “แค่ไม่อยากทำให้เขาเดือดร้อนอีก”

 

            คำพูดแบบนั้นของภูผาทำให้เดือนเลิกคิ้ว

 

            “ไอ้ข่าวตอนนั้นน่ะเหรอ”

 

            “ใช่”

 

            ย้อนกลับไปเมื่อต้นปี ภายหลังได้รับการโหวตเป็นสามีแห่งชาติใหม่ๆ ทั้งกลุ่มสามีแห่งชาติรุ่นสองนั้นต้องทำกิจกรรมอย่างหลากหลาย ซึ่งหนึ่งในกิจกรรมเหล่านั้นก็รวมถึงการไปโชว์ตัวที่งาน BKK Fashion Week ซึ่งรวมเซเลบทั่วฟ้าเมืองไทย...

 

            และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ภูผาได้พบกับแม่น้ำ... แม่น้ำ นิษฐา นางในฝันของเขา...

 

            เมื่อเธอเดินมา ภูผาแทบจะหยุดหายใจเมื่อได้เห็นใบหน้าแสนน่ารักที่เปล่งประกายของเธอที่เขาติดใจตั้งแต่เมื่อสมัยเรียนอยู่บอสตัน...บรรดาเพื่อนนักเรียนไทยของเขาชอบเปิดละครของเธอให้ดู...จนทำให้ภูผาอดรู้สึกชื่นชอบเธอไปด้วยไม่ได้

 

            เมื่อกลับมาจากบอสตันและถูกสัมภาษณ์โดยนิตยสาร WM Magazine ซึ่งโหวตให้ภูผาได้รับตำแหน่งเป็นสามีแห่งชาติ เธอที่ยังไม่เคยชินกับการจัดการความโด่งดังของตัวเองและการวางตัวต่อสื่อจึงไม่ได้ลังเลที่จะตอบถึง คนในสเป็ค โดยพูดชื่อออกมา...

 

            “ก็...คุณแม่น้ำ นิษฐาค่ะ”

 

         ใช่...ทั้งสองไม่รู้จักกัน และไม่เคยพบเจอกันมาก่อน...ซึ่ง ณ ตอนนั้น ภูผาไม่รู้ว่าการพูดอะไรออกไป แม้เพียงเล็กๆน้อยๆ ในวงการบันเทิงนั้นก็จะกลายเป็น เรื่องใหญ่ ราวกับไฟลามทุ่ง...เธอก็เพียงแค่พูดตามที่ใจคิดเท่านั้น

 

            และมันก็เป็นข่าว

 

            ข่าวที่ดังอยู่หลายวันคือข่าวว่า “อะไร ยังไง!? ภูผา ณฐพร ทายาทเครือภูธารากรุ๊ปลั่น! สเป็ก แม่น้ำ นิษฐา” แล้วก็มีภาพของทั้งสองวางอยู่คู่กัน ทั้งๆที่ภูผาเองก็ไม่เคยพบกับแม่น้ำตัวเป็นๆ แต่ข่าวก็ออกไปโด่งดังมากมาย...ภูผาเองจึงต้องคอยตอบสัมภาษณ์เกี่ยวกับแม่น้ำอยู่เสมอ แม้มันจะเป็นไปด้วยความแบ่งรับแบ่งสู้ว่า...ทั้งสองก็ไม่เคยเจอกันมาก่อน และไม่รู้ว่าจะมีโอกาสพัฒนาไหม...

 

            แต่ในคืนวันนั้น...ในคืนวัน BKK Fashion Week...ภูผาเองก็ได้รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองนั้นคงจะไม่มีโอกาสพัฒนาได้...เพราะเธอทำมันพังตั้งแต่ทั้งสองยังไม่เจอกันเลยด้วยซ้ำ...

 

            “ได้ข่าวว่ามีคนมาปลื้มเรา”

 

         เสียงของพี่นักข่าวที่ดักทางแม่น้ำเอาไว้...เมื่อเธอเดินเข้างานมาด้วยชุดเดรสสีดำดูสง่างามนั้น ภูผาก็รู้สึกได้ว่าหัวใจของตัวเองตกลงไปอยู่ตาตุ่ม...​เขาไม่กล้ามองหน้าเธอ เธอสวยเกินไป น่ารักเกินไป...และเป็นอันตรายต่อใจของเขามากๆ ภูผาจึงดึงชายเสื้อของเต่า รุ่นน้องในกลุ่มเอาไว้อย่างหาที่พึ่ง...

 

            “อ๋อ...ค่ะ”

 

         น้ำเสียงแบบ ขอไปที ของแม่น้ำนั้นทำให้ภูผาใจเสียไม่น้อย เขาเงยหน้าขึ้นแอบมองกลุ่มนักข่าวที่รุมสัมภาษณ์เธออยู่ผ่านไหล่ของเต่า แล้วก็ได้เห็นแม่น้ำในสีหน้าที่ดู​ พร้อมรบ เธอคงอารมณ์เสียไม่น้อยที่ต้องคอย ตอบคำถาม เรื่องซ้ำๆเดิมๆในช่วงหลายวันมานี้

 

            “เจ้าของเครือภูธารากรุ๊ปน่ะค่ะ เคยได้ยินมาบ้างใช่ไหมคะ”

 

            คำถามของนักข่าวนั้นยิ่งทำให้ใจของภูผาตกไปอยู่ตาตุ่ม

 

            “อ๋อ...ค่ะ เคยได้ยิน...ได้ยินบ่อยมากแล้วด้วยพี่ สามสี่วันมานี้มีแต่คนถามเรื่องเขา แม่น้ำยังไม่เคยเจอเขาเลยค่ะ ไม่เคยคุยกันด้วย”

 

         “เขาไม่จีบเหรอคะ”

 

         “ไม่นะคะ”

 

         “ไลน์อะไรก็ไม่มี?”

 

         “ไม่มีค่ะ”

 

         ภูผาจำได้ว่าตัวเองเผลอกำชายเสื้อของเต่าแน่นขึ้นด้วยความลุ้น ทำให้เต่าตัดพ้อเขาเบาๆ ส่วนเดือนก็ล้อที่เขาเอาแต่หลบอยู่หลังเต่า...แต่ภูผาก็เอาแต่ตั้งใจเงี่ยหูฟังบทสัมภาษณ์นั้นจนไม่ได้สนใจพวกน้องๆ

 

            “แล้วจะมีโอกาสพัฒนาไหมคะ”

 

         “พี่...หนูตอบหลายทีแล้วนะคะ เรายังไม่เคยเจอกันเลย เขาเป็นคนยังไงหนูก็ยังไม่รู้”

 

         “แต่หลายคนเชียร์เยอะเลยน้า เค้าบอกคู่ดารากับเศรษฐีอีกแล้ว...”

 

         “โห...พี่...หนูก็มีอันจะกินนะ ไม่ต้องให้เขามาเลี้ยงหรอกม้าง”

 

         ในเสียงนักข่าวหัวเราะฮือฮากับคำพูดทีเล่นทีจริงของแม่น้ำนั้น ไม่รู้ทำไม ภูผากลับรู้สึกว่าเธอมี รังสีอมหิต บางอย่างในคำตอบ...เธอดู ไม่พอใจ กับคำแซวแบบนั้น แต่ก็พยายามรักษาอาการไว้ และภูผาเองก็แปลกใจที่ตัวเองสามารถจับความรู้สึกนั้นของเธอได้...

 

            อาจเพราะว่าตัวเองเป็น คู่กรณี ที่อีกฝ่ายกำลังพูดถึงละมั้ง

 

            “ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่า...ไม่มีโอกาสพัฒนา”

 

         “หนูบอกหลายครั้งแล้วค่ะ...เรายังไม่เคยเจอกัน ไม่รู้จักกัน ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเล้ยยย ไม่มีอะไรเลยยย โอเคเนาะคะ โอเคค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”

 

         ภูผาจำได้ถึงอาการตัดบทแบบนั้น แม่น้ำยกมือไหว้บรรดานักข่าว แล้วเธอก็เดินฉับๆๆเข้าไปนั่ง Front Row ของงานแฟชั่นโชว์...ซึ่งบังเอิญ อยู่ฝั่งตรงข้ามกับภูผาพอดี

 

            เขายังจำได้ถึงสายตาเย็นชา หมางเมิน ของแม่น้ำ ที่มองผ่านๆเขามา...ไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นสังเกตเห็นเขาไหมเสียด้วยซ้ำ แต่ภูผาก็รู้สึกว่าความกว้างของแคทวอล์กนั้นไม่ได้กว้างเกินไปที่อีกฝ่ายจะมองไม่เห็น...จึงรู้สึกว่าเธอจงใจ เมิน เขาเสียมากกว่า...

 

            และนั่นก็อาจเป็นเพราะเขาเป็น ต้นเหตุ ที่ทำให้เธอต้องให้สัมภาษณ์ปากเปียกปากแฉะถึง ใครก็ไม่รู้ ที่เธอ ไม่เคยรู้จัก ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย...ไม่มีอะไรเลย แบบนั้น

 

            และนั่นก็ทำให้ภูผายังเสียใจเสมอ จนถึงทุกวันนี้

 

            “พี่ก็ไปขอโทษเขาสิ...ถ้ามันคาใจพี่ขนาดนั้น”

 

            เดือนแนะนำ

 

            “เดือนเคยเจอแม่น้ำที่ช่องนะ เดือนว่าแม่น้ำไม่ใช่คนใจร้ายขนาดนั้น...แต่ช่วงนั้นเขาอาจจะแค่หงุดหงิดที่ต้องตอบคำถามเกี่ยวกับพี่เยอะอะ” เดือนว่า ทำให้ภูผาเลิกคิ้วน้อยๆ

 

            “พูดง่ายน่ะสิ ทำยากจะตาย อยู่คนละวงโคจรกันเล้ย” ภูผาว่าเบาๆ “จะเอาโอกาสที่ไหนไปเจอเขา...แค่ได้เจอครั้งนั้นก็บุญเท่าไหร่” ภูผาบอกอย่างนั้น

 

            “เนี่ยะ ก็เป็นซะอย่างเงี้ยะ พี่เรา...ถึงโสด ถึงเหงาอยู่นี่ไงจ๊ะ” เพลงเอ่ยขึ้นมาบ้างแล้วเอื้อมมือเกาคางภูผา ทำให้เต่าที่นั่งหน้ามึนอยู่ข้างๆหัวเราะออกมา ส่วนภูผาก็ปัดมือเพลง

 

            “ไม่เหงาเว้ย!!

 

            ภูผาว่าอย่างนั้นแล้วทำหน้ายู่เหมือนเด็กๆ ทำให้ทุกคนในกลุ่มหัวเราะ แล้วหันกลับไปสังสรรค์พูดคุยเรื่องอื่นกันต่อจนดึก...และเมื่อถึงเวลากลับบ้าน ภูผาก็เพียงแต่กลับมาที่รถคนเดียวเงียบๆ ก่อนจะกดเปิดวิทยุเพื่อฟังเป็นเพื่อน...

 

            “...เหมือนฉันเป็นดาวแห่งความเหงา เป็นอวกาศ ฉันคงไม่อาจซ่อนมันไว้ข้างในจิตใจ...เมื่อความเหงา ใหญ่เท่าอวกาศ...”

 

            เพลงดังขึ้นมาอย่างนั้น ทำให้ภูผาทำตาโตใส่วิทยุบนรถตัวเอง แล้วร้องออกมาลั่นว่า

 

            “ไม่...ฉันไม่เหงา...ไม่เหงาเว้ยยยยย!!” 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

370 ความคิดเห็น

  1. #204 ออม-สิน (@plakaponk) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 13:37
    คุณแม่น้ำน่ากลัวมากกกก คู่เดือนกับสายลมนี่โชคดีลงตัวเป๊ะทุกอย่าง เหมือนแค่รอจังหวะเวลาที่เหมาะสม คู่ใหม่นี่เสียจังหวะแต่แรกเล้ยย แต่ก็น่าตื่นเต้นดีค่ะ เอฟซีแม่น้ำ
    #204
    0
  2. #203 i.m.Bee (@-bever-) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 10:01
    พี่ภูผาาาา ยอมรับซะเถอะว่าเหงา 555555
    ชอบฟิวตอกย้ำของเพลงในวิทยุ ไม่เหงาโว้ยยยยย
    #203
    0
  3. #202 intip (@indy-indy37) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:50
    55555ขำภูผา
    #202
    0
  4. #201 มิว (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 02:47
    เรื่องที่รอคอยมาแล้วมาค่ะพร้อมรอต่อไปค่ะ เฮียต้องไม่เหงาเนอะ
    #201
    0
  5. #200 furniture (@furniture) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 01:09
    โอ้ยรอมานานนนนนนนนนนนนน ฟินมากมาก ฟินมากถึงมาก
    #200
    0
  6. #199 kunpee (@kunpee) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 01:04
    เย้ๆๆๆมาแล้ว รอคู่นี้มานาน
    #199
    0
  7. #198 As-Ak (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 00:46
    ไม่เหงาเหมือนกันนนนน/ กอดคอภูผาร้องเพลงฮืออออ

    ไรต์เขียนได้แบบเจ็บจึกๆมาก ไม่ใช่ภูผานะ คนอ่านเนี่ยแหละ ไม่เหงาาาาาาาาT-T
    #198
    0
  8. #197 k_chom (@kruchomchom) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 00:04
    รอคู่นี้มานานนนน รักเลย
    #197
    0
  9. #196 BunG_YKS (@BunG_YKS) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 23:59
    ชอบพี่ภูผาอ่ะ ป๊อดดี5555+
    #196
    0
  10. #195 _KuRoKo_ (@Deitvht1234) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 23:44
    อาเฮีย555555
    ตอนนี้มีคำว่าเหงากี่คำขึ้นไปนับสิเฮียค๊าาาา. 5555555
    #195
    0
  11. #194 Myjm (@Myjm) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 23:37
    เป็นคู่ที่เฝ้ารออ่านเลยค่ะ เค้าชอบพี่ผา ฮาดี น่าสงสารด้วยสาวไม่แล 5555
    #194
    0
  12. #193 Amaine (@Amaine) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:51
    เนี่ยๆ ชอบพี่ผาอะ ฮาดี
    #193
    0
  13. #192 G-OiShi_wAWa (@sweet-potato) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:40
    วงวารตั่วเฮีย 55555
    #192
    0
  14. #191 วินเตอร์ (@190994) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:39
    ชอบ 5555 ตั้งตารอตอนต่อไปเลย
    #191
    0
  15. #190 chotirosppd (@chotirosppd) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:25
    เอ็นดู5555 ปากบอกไม่เหงา แต่ใจอ่ะน่าจะโครตเหงานะเราอ่ะ555555
    #190
    0
  16. #189 NgeonD (@hanoid) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:24
    พี่ภูอย่าป๊อดค่ะ จีบค่ะ เดี๋ยวหมูคาบไปกินค่ะ
    #189
    0
  17. #188 dedi0431 (@dedi0431) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 21:51
    น่าสงสารพี่ภูผาเขานะคะ
    #188
    0