(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season 2]

ตอนที่ 29 : สายลมกับแสงเดือน - EP 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    1 ก.ย. 60

สายลมกับแสงเดือน

 

EP 8

 

            แล้วเธอก็เดินมา...เคียงคู่กับเขา ใจง่ายจังสายลม เธอก่นด่าตัวเองอยู่ในใจอย่างนั้น แต่ก็ยอมรับว่ารู้สึกดีและ ตัดสินใจถูกแล้ว ที่ออกมากับเขา เพราะบรรยากาศปลายฝนต้นหนาวยามกลางคืนของเชียงใหม่นั้นช่างสดชื่น และท้องฟ้ากระจ่างดาวยามค่ำคืนนั้นก็ทำให้จิตใจของเธอผ่อนคลายอย่างประหลาด เมื่อได้เงยหน้าขึ้นมอง...

 

            “ช่วงนี้ลมทำอะไรอยู่”

 

            คำถามนั้นเป็นอีกความพยายามที่จะทลาย น้ำแข็ง ระหว่างกัน เดือนเองก็รู้ว่าสายลมคงรู้สึกเกร็งไม่น้อยที่ต้องออกมาเดินกับตัวเองซึ่งเป็นคนที่เธอ แอบชอบ ทั้งๆที่เดือนเองก็ไม่รู้หรอกว่าสายลมนั้นยังแอบชอบตัวเองอยู่ไหม หรือว่าอาการเขินอายนั้นจะเป็นเพียงแค่ความอับอายจากความรู้สึกที่เคยชอบเดือนมากๆในวัยเด็ก สายลมจึงแสดงออกถึงเพียงนั้น

 

            แต่ไม่ว่าคำตอบนั้นจะเป็นอะไรก็ไม่สำคัญหรอก เพราะค่ำคืนนี้ วันนี้ เดือนจะไม่ยอมปล่อยให้โอกาสที่ทั้งคู่จะได้รู้จักกันหล่นหายไปอีก...

 

            “เรา...ก็เรื่อยๆน่ะ ช่วยแม่ทำร้านนมอยู่”

 

            “หืม...เหมือนเดิมเลย”  

 

            และนั่นก็เป็นอีกครั้งที่คำพูดของเดือนแสดงความใส่ใจซึ่งทำให้หัวใจของสายลมพองโตอย่างประหลาด ดูราวกับว่าเขา จดจำ รายละเอียดเกี่ยวกับตัวเธอได้ ทั้งๆที่เธอเองคิดว่าเขานั้นไม่เคยมองเห็นเธอตลอดมา

 

            “จำได้ด้วยหรอว่าบ้านเราเป็นร้านนม...”

 

            “ก็ลมเล่นชอบให้ปังเย็นเราเยอะเป็นพิเศษทุกครั้งที่ไป ใครจะจำไม่ได้ล่ะ...เพื่อนเราน่ะรบเร้าให้เราพาไปที่ร้านที่บ้านลมบ่อยๆก็เพราะแบบนี้แหละ รู้มั้ย” เดือนเฉลยกลั้วรอยยิ้มแบบนั้นเมื่อนึกถึงอดีตในวัยเด็กที่กลุ่มเพื่อนๆของเธอชอบบังคับให้ เธอ และต้องเป็นเธอเท่านั้นพาไปกิน ปังเย็น ที่ร้านนมที่บ้านของสายลม เพราะรู้ว่าฝ่ายนั้นจะให้เยอะเป็นพิเศษหากว่าเป็นเดือนมานั่งทาน...และนั่นก็ทำให้สายลมหน้าแดงแปร๊ดขึ้นไปถึงใบหู

 

            “โหย...น่าอายอ้ะ! ทุกคนรู้แบบนี้ทำไมไม่มีใครบอกเราเลย!” สายลมอดบ่นไม่ได้ เธอทั้งอาย ทั้งไม่ค่อยพอใจที่ทุกคนดูจะใช้ประโยชน์จากการ แอบชอบ เดือนของเธอ และนั่นก็ทำให้เดือนหัวเราะเบาๆ ขณะที่มองเธออย่างเอ็นดู...

 

            “ลมต่างหากมั้งที่คิดว่าทุกคนไม่รู้...” เดือนว่าอย่างนั้น และสายตาแสนเอ็นดูของหญิงสาวที่ร่างสูงกว่าก็ทำให้หัวใจของสายลมแทบหยุดเต้น แต่มันก็เต้นแรงอย่างบ้าคลั่งอีกครั้งเมื่อเขาเอื้อมมือลงมาจับมือเธอ...

 

            “มานี่...”

 

            แค่เพียงกระตุกข้อมือร่างบางของหญิงสาวก็ปลิวติดมือคนร่างสูงกว่าไป ขณะที่เดือนจูงเธอไปยังลานกว้างอันเป็นพื้นที่หน้าเสาธง สายลมยังไม่รู้ว่าเขาต้องการจะทำอะไร แต่เดือนก็จับไหล่ของเธอสองข้าง แล้วดันให้ไปยืนตรงที่บริเวณที่เธอเคยเข้าแถวอยู่...

 

            “เอ๊ะ...ตรงนี้?”

 

            สายลมเงยหน้าขึ้นมองเดือนอย่างไม่อยากเชื่อ เมื่อเขาพาเธอมายืนอยู่ตรงตำแหน่งที่เธอเคยยืนเข้าแถวอยู่เมื่อสมัยมัธยมต้นเป๊ะๆ ส่วนเดือนเองก็ทำหน้าทะเล้นแล้วชี้ให้สายลมยืนอยู่ตรงนั้น ก่อนที่หญิงสาวลูกครึ่งจะวิ่งถอยหลังไปยืนอยู่ตรงที่ๆตัวเองเคยยืนเช่นกัน...

 

            “ปกติเราเข้าแถวกันแบบนี้...ถูกไหม”

 

            เดือนว่าอย่างนั้น ทำให้สายลมหน้าแดงขึ้นมา

 

            “อ..อื้ม”

 

            เธอพยักหน้าอย่างนั้น ทำให้เดือนคลี่ยิ้มบางๆ

 

            “ลมตัวเล็กนิดเดียว...ปกติแล้วต้องอยู่แถวข้างหน้าสุด แต่ก็ขอมาอยู่แถวข้างหลังตลอด จะได้มองเห็นเราได้...ใช่มั้ย”

 

            คำพูดนั้นของเดือนทำให้หัวใจของสายลมยิ่งเต้นแรง ภาพลานกว้างหน้าเสาธงยามกลางคืนในตอนนี้กลับถูกแทนที่ด้วยภาพในอดีตของยามเช้า ภาพของเด็กหญิงสายลมที่ถักเปียสองข้าง พยายามขอร้องอ้อนวอนให้เพื่อนที่ตัวสูงกว่ามากๆที่ยืนตรงกับเดือนเปลี่ยนที่กับเธอเพื่อที่เธอจะได้ยืนให้ตรงกับเดือน...เด็กห้อง EP คนนั้นที่เธอแอบปลื้ม

 

            “ลมไม่ได้เห็นเราแค่คนเดียวหรอก เราก็เห็นลมตลอดเหมือนกัน”

 

            เดือนว่าแล้วยิ้มกริ่ม ก่อนจะขยับกลับเข้ามาใกล้ ทำให้สายลมเม้มปากด้วยความเขินแล้วก้มลงหลบสายตาอย่างนั้น...

 

            “แล้วทำไม...เอ่อ ไม่เคยทักเราเลยล่ะ” สายลมกลั้นใจถามอะไรโง่ๆอย่างนั้นออกไปทั้งๆที่ตัวเองก็รู้คำตอบอยู่แล้ว ทำให้เดือนหัวเราะ แล้วเอื้อมมือมาจับแก้มของเธอ...

 

            หัวใจฉันจะระเบิดอยู่แล้ว

 

         สายลมครวญครางเบาๆอยู่ในใจ หัวใจของเธอเป็นสุข และก็รู้สึกดีเป็นบ้า แต่มันก็เต้นแรงอย่างบ้าคลั่งจนน่ากลัวมันจะระเบิดออกมา เดือนจับแก้มของเธอเบาๆ แล้วเชยคางให้เธอหันกลับมามองหน้ากัน

 

            “ก็เธอเป็นแบบนี้ไง ชอบหลบหน้าหลบตาเรา”

 

            คำเฉลยของเดือนพร้อมรอยยิ้มนั้นทำให้สายลมรู้สึกว่าโลกนี้กำลังจะละลาย

 

            “เรา...อื้ม!” สายลมไม่รู้จะพูดอะไร เธอจึงทำได้เพียงแต่ถอยห่างออกจากเข้าเมื่อรู้สึกว่าหัวใจกำลังอยู่ในสภาวะอันตราย เดือนได้แต่หัวเราะเบาๆกับท่าทีแสนน่ารักของอีกฝ่าย

 

            “ยังมีอีกหลายที่เลยนะ...ที่เรามีความทรงจำคล้ายๆแบบนี้”

 

            เดือนว่าอย่างนั้น “น้ำในล็อกเกอร์ทุกคาบพละ” เธอบุ้ยปากไปยังโรงยิมที่อยู่อีกฟากของสนาม “ขนมบนโต๊ะเรียนทุกเช้า” เดือนหันหน้าไปทางตึก EP ที่เป็นที่ตั้งของห้องเรียนของตัวเอง “ของขวัญวาเลนไทน์บนโต๊ะกลุ่มทุกปี...” เดือนพยักหน้าให้กับโต๊ะกลุ่มที่อยู่ใต้ตึกอาคารเรียนของตัวเอง แล้วหันมายิ้มให้กับสายลม

 

            “นี่ยังไม่รวมถุงใส่ยาที่มากับขนมตอนเช้าทุกครั้งเวลาที่ไม่สบายด้วยนะ อุ๊บ!” เดือนพูดต่ออย่างอารมณ์ดีด้วยรอยยิ้ม แต่สายลมทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอเขินจนจะแย่จึงเผลอเข้ามาปิดปากเขาด้วยมือทั้งสองข้างของตัวเอง...แม้ว่าจะต้องเขย่งก็ตาม...

 

            “พอได้แล้ว...อายจะแย่”

 

            สายลมว่าอย่างนั้น ทำให้เดือนยิ้มกรุ้มกริ่ม แล้วค่อยๆจับข้อมือนั้นก่อนจะดึงมันออก

 

            “ก็แค่อยากให้รู้เฉยๆ...ว่าอะไรที่สายลมทำไป มันไม่เคยเสียเปล่านะ” เดือนว่าอย่างนั้น “เรารับรู้มันตลอด และก็รู้สึกขอบคุณเสมอเลย ถึงจะไม่มีโอกาสได้พูดออกมา”

 

            คำพูดที่จริงใจแบบนั้นทำให้สายลมเผลอคลี่ยิ้มออกมา แล้วมองหน้าเขาอย่างเป็นสุข...นี่อาจจะเป็นครั้งแรกจริงๆที่สายลมกล้ามอง เดือน อุรัสยา คนที่เธอเคยแอบชอบตอนเด็กๆ และก็ยังคงชื่นชมอยู่จนถึงปัจจุบันนี้...อย่างเต็มตาเป็นครั้งแรก...

 

            เขาสวย...เขาน่ารัก...เขาเป็นคนจิตใจดีและอ่อนโยน และนั่นเป็นส่วนประกอบที่ทำให้สายลม ชอบ เดือน แม้จะเป็นการ ชอบ แบบไกลๆมาโดยตลอด...แต่คำพูดเมื่อครู่นั้นเปลี่ยนความรู้สึก ชอบ แบบแอบปลื้ม แอบกรี๊ดของสายลมไปอย่างประหลาด...

 

            ดั่งลมเบาๆที่พัดผ่านหัวใจของทั้งคู่ ความอบอุ่นประหลาดกำลังค่อยๆแผ่ซ่านโอบล้อมกายของทั้งสองไว้ขณะที่สบตากันกลางสายลมหนาวและแสงดาวของท้องฟ้ายามค่ำคืน

 

            “ใครว่าเรารู้สึกว่ามันเสียเปล่า...เดือนรู้มั้ย สิ่งที่เราเคยทำให้เดือน เราไม่เคยรู้สึกว่ามันเสียเปล่า ไม่เคยเลยสักครั้ง” สายลมเอ่ยออกไปอย่างนั้น ทำให้เดือนโล่งใจปนอยากตั้งใจฟัง เพราะเป็นครั้งแรกที่เธอยอมพูดกับเขายาวๆ...ดวงตาสีน้ำตาลที่จ้องมองมาอย่างตั้งใจนั้นทำให้สายลมเขินไม่น้อย แต่ก็อยากพูดกับเขา...อยากพูด ความในใจ อยากบอก อะไรดีดี ให้เขาฟังเช่นกัน...เพื่อตอบแทนความรู้สึกที่แสนดี...ที่เขาทำให้เธอรู้สึกเมื่อครู่นี้

 

            “ถึงเราจะคิดว่าเดือนไม่รู้ ถึงสุดท้ายเราสองคนจะไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่ย้อนกลับไปตอนนั้น...เราก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้ทำทุกอย่างให้เดือนนะ...สำหรับเรา มันไม่เคยเสียเปล่าเลย สักวินาทีเดียว...ไม่เคยเลย” สายลมว่าอย่างนั้น

 

“มันมีค่ามากนะ สำหรับเรา ความทรงจำตอนนั้นน่ะ...”

 

คำพูดของสายลมทำให้เดือนเผลอคลี่ยิ้ม...เขามองเธออยู่เนิ่นนานจนเพิ่งรู้สึกตัวว่าอยู่ในท่าที่กำลังจับข้อมือสองข้างของสายลมเอาไว้ และการเผชิญหน้าตรงๆแบบนั้นก็ทำให้สายลมเขินขึ้นมาอีกครั้ง เธอรีบดึงข้อมือน้อยนั้นออกจากมือเขา...

 

“ขอบคุณนะ...มันก็มีค่ากับเรามากเหมือนกัน”

 

เดือนตอบอย่างนั้น ขณะที่เงยหน้าขึ้นมองฟ้า แล้วก้มหน้าลงมองดิน เขิน จากคนที่สนใจอยากทำความรู้จักคนที่แอบชอบตัวเองอย่างไม่เขินอายอะไร เดือนกลับรู้สึกเขินขึ้นมาอย่างประหลาดหลังจากได้ยินคำพูดทั้งหมดจากใจของสายลมเมื่อครู่...

 

ใช่...มันเขิน แต่ก็รู้สึกดีเป็นบ้า

 

“ลมทำให้ความทรงจำวัยเด็กของเรา...เป็นความทรงจำที่ดีมากๆเลยนะ” เดือนเอ่ยอย่างนั้น และนั่นก็ทำให้สายลมเหลือบตามองเขาอีกครั้ง เดือน อุรัสยา ที่ตัวสูงดูหุ่นนางแบบและเป็นถึง สามีแห่งชาติรุ่นที่สอง ในตอนนี้กลับไปเหมือนเด็กหญิงเดือนผู้แสนสดใสอีกครั้งในสายตาของเธอ...แต่กลับเป็นเด็กหญิงเดือนที่สายลมไม่เคยเห็น...

 

เด็กหญิงเดือนตัวสูงเก้งก้างที่กำลังเขิน...และดูไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย...กำลังยืนเกาหู เกาจมูกเขินๆอยู่ข้างๆเธอ และนั่นก็ยิ่งทำให้เดือนยิ่งดูน่ารักเป็นบ้า ทำเอาสายลมแอบอมยิ้มจนหุบไม่ได้เลยทีเดียว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

370 ความคิดเห็น

  1. #181 intip (@indy-indy37) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 07:19
    น่ารักกกกก
    #181
    0
  2. #180 kuk..kuk (@kokkaibk1) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 21:43
    มารำลึกความหลังกันนี้เอง
    #180
    0
  3. #179 Wiee (@whyiend) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 17:13
    สายลมไม่ค่อยได้พูดแต่พอพูดทีก็น่ารักมากกก ชอบความคิดดด การที่เดือนเป็นฝ่ายเขินบ้างนี่มันโงร้ยยยมากกก
    #179
    0
  4. #177 i.m.Bee (@-bever-) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 13:38
    เอ๊า เขินกันไปเขินกันมาเดี๋ยวเพื่อนมาเห็นก็แซ็วกันอีก สายลมนี่สุดยอดของคนแอบชอบเลย แค่ได้ทำให้ก็พอแล้ว โอ้โหว ดีไปไหน แล้วเพื่อนก็นะ ทำไมไม่บอกสายลมบ้าง ว่าเขารู้กันหมดโรงเรียนแล้ววววววววว 5555
    #177
    0
  5. #176 ออม-สิน (@plakaponk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 08:47
    เฉลยทีหมดทุกฉาก เป็นสายลมก็จะเป็นลมไปตรงนั้นเลยค่าา555555 จริงๆก็เป็นคนมองโลกในแง่ดีและกล้ามากๆ ถ้าเป็นเราคงไม่กล้าทำอะไรให้เพราะไม่รู้อีกฝ่ายจะคิดยังไงจะอยากรับหรือเปล่า มีความสุขกับการให้โดยไม่ได้หวังอะไรได้ก็คงจะดีมากๆๆเลยค่ะ จะพยายามทำตามสายลม
    #176
    0
  6. #175 เลม่อน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 08:25
    สายลมคงดีใจที่เดือนก็ชอบเธอเหมือน

    เปิดเผยความในใจขนาดนี้เลิกเขินได้แล้ว

    ลองคบลองคุยสักตั้งนะ

    #175
    0