(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season 2]

ตอนที่ 10 : เต่ากับผักบุ้ง - EP 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    23 เม.ย. 60

เต่ากับผักบุ้ง

EP 9

 

            “ผัก!! ผัก!! โกรธไรเราอ่ะ!! เราทำอะไร??”

 

            เต่าวิ่งตามผักบุ้งมาเกือบครึ่งนาทีแล้ว ตั้งแต่เมื่อครู่ หลังจากที่ผักบุ้งสะบัดมือเขาแล้วรีบเดินกลับมาที่บู้ทขายของ เก็บเอากล่องใส่เสื้อของตัวเองแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับไปที่รถ เปิดท้ายรถเอาของใส่ แล้วฝ่ายนั้นก็หยุดยืนสักพัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นฟ้า แล้วปาดน้ำตาเบาๆ

 

            “เต่า...เราไม่ไหวว่ะแก”

 

            ผักบุ้งหันมามองเต่าทั้งน้ำตา และนั่นก็ทำให้คนที่เพิ่งวิ่งตามมาถึงกับหยุดกึก...

 

            เต่าไม่เคยเห็นน้ำตาของผักบุ้ง

 

            “เฮ้ยยย...ผัก เป็นไรอะ บอกเราดิ่ เป็นไร”

 

            เต่าดูร้อนรนเป็นพิเศษเมื่อเห็นน้ำตาของผักบุ้ง ฝ่ายนั้นก็เพียงแต่ปาดน้ำตาแล้วส่ายหัวเบาๆ

 

            “เรา...ฮึก...เราบ้าเองอะเต่า”

 

            ผู้ช่วยบรรณาธิการสาวกล่าวเช่นนั้นแล้วปาดน้ำตาด้วยอุ้งมือ

 

            “แต่เราทนกับความเป็น เรา แบบนี้ไม่ได้อีกต่อไปแล้วอะ”

 

            เต่าทั้งงงทั้งเจ็บปวด เขาขมวดคิ้วด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

 

            “หมายความว่าไงอะผัก...”

 

            คำถามของเขาทำให้ผักบุ้งถอนหายใจออกมา เขาไม่เคยรู้ และนั่นก็ทำให้ผักบุ้งโกรธเต่าไม่ลง เพราะเต่า ไม่ได้แกล้งไม่รู้ เขาไม่รู้จริงๆ และสีหน้าอึดอัดปนความเป็นห่วงเธอที่แสดงออกมาในแววตานั้นก็ทำให้เธอเข้าใจเขาได้ดี...

 

            เธอผิดเองแหละ ที่ไปแอบรัก แอบหวัง...บางทีเต่าอาจจะไม่ได้คิดอะไรเลยก็ได้ ผักบุ้งคิด เขาอาจจะคิดว่าเธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด และสิ่งที่เขาทำก็คือการปกป้องเพื่อนที่ดีที่สุด

 

         และนั่นก็ทำให้ใจของผักบุ้งเจ็บปวดเกินทน

 

            “แกไม่ต้องเล่นละครแล้วนะ” ผักบุ้งเอ่ยออกมา “แกไม่ต้องช่วยเราแล้ว”

 

            คำพูดเช่นนั้นทำให้เต่านิ่งอึ้งไป

 

            “เราพอแล้ว”

 

            “เฮ้ย...ได้ไงอะผัก แล้วถ้าคุณเจนเค้ามาจีบ...”

 

            “เราจะลองดู...”

 

            ผักบุ้งบอกเช่นนั้น และนั่นก็ทำให้เต่านิ่งอึ้งไป

 

            แปลบ...​ ความเจ็บแล่นขึ้นมาที่ขั้วหัวใจอีกครั้ง

 

            “หมายความว่าไง?”

 

            “เราจะลอง...ยอมให้เขาจีบ”

 

            คำตอบเช่นนั้นของผักบุ้งทำให้เต่ามีสีหน้าไม่เข้าใจ

 

            “ทำไมอะผักบุ้ง? นี่เราก็เล่นกันมาตั้งเยอะแล้วอะ?​ แล้วถ้าบอกตอนนี้คนจะไม่งงหรอ”

 

            ความโวยวายของเต่าทำให้ผักบุ้งยิ้มขื่นๆ

 

            “ช่างคนเหอะแก...” ผักบุ้งว่าแล้วปาดน้ำตาตัวเองอีกครั้ง น้ำตาบ้า มันไหลออกมาไม่หยุด และเต่าก็ยิ่งดูไม่เข้าใจเธอ “บางทีอะไรที่มันเป็น ความจริง มันก็คงจะดีกว่า”

 

            คำตอบของผักบุ้งทำให้เต่านิ่งอึ้งไป...​

 

            “เรามันบ้าเองแหละ...ที่มีความสุขกับการที่แกมาทำตัวเป็นแฟนเรา” ผักบุ้งเฉลยออกมาทั้งน้ำตาเช่นนั้น “เรามันบ้าเองที่มีความสุขกับการที่แกมาทำตัวเหมือนหึงเหมือนหวงเรา ทั้งๆที่จริงๆแล้วแกก็แค่...เล่นไปตามบท” ผักบุ้งว่าอย่างขมขื่นเช่นนั้น

           

            “เราทนหลอกตัวเองต่อไปไม่ได้อีกแล้วว่ะเต่า...”

 

            ผักบุ้งกล่าวเช่นนั้น แล้วก็เปิดประตูรถ ก่อนจะหันมามองเต่าเป็นครั้งสุดท้าย

 

            “เราไปก่อนนะ”

 

            “ผัก...เดี๋ยว”

 

            แต่ไม่ทันแล้ว ผักบุ้งขึ้นรถแล้วขับหนีออกไปแล้ว ปล่อยให้เต่าเพียงแต่ยืนมองตามด้วยความงุนงง...แต่เขาก็รู้สึกเดือดเนื้อร้อนใจเหลือเกิน...และในยามที่ไม่รู้จะหันไปพึ่งใครเช่นนี้ ก็คงจะมีคนกลุ่มเดียวที่พอจะช่วยเขาได้

 

            เต่าเปิดไลน์กลุ่ม สามีแห่งชาติ#2 อีกครั้ง ก่อนจะพิมพ์ข้อความลงไป...​

 

---------------------------------------------------

 

            เป็นจังหวะโชคดีของเต่าที่เพลงนั้นก็เลิกงานพร้อมๆกับที่งาน T-Shirt Fest 2017 นั้นเลิก แม้ว่าอีกฝ่ายนั้นจะดูอารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อยเพราะ ทะเลาะกับพี่โน้ตมา แต่ก็ออกมารับเต่าขึ้นรถไปด้วย เพราะวันนี้ บรรดาแก๊งสามีแห่งชาติรุ่นสองนั้นชักชวนกันมารวมตัวอีกครั้งที่ร้านอาหารกึ่งบาร์แห่งหนึ่งย่านทองหล่อ หลังจากได้ยินเรื่องของเต่า

 

            และเมื่อมาถึง ภูผาที่ไปๆกลับๆระหว่างรีสอร์ทที่สระบุรีกับกรุงเทพฯที่บังเอิญเข้ากรุงเทพฯอาทิตย์นี้พอดีก็เป็นคนเปิดงานก่อนคนแรก

 

            “ไอ้เต่า แกบ้าป้ะ!

 

            “ใช่!

 

            เดือน นางแบบสาวผู้เพิ่งเสร็จงานจากการถ่ายโฆษณาลิปสติกตัวใหม่ที่มาถึงก่อนพร้อมๆกับภูผาเดินมาเกาะแขนอีกฝ่ายรับเป็นลูกคู่

 

            “ใจเย็นๆดิ่...มันก็กำลังมึนอยู่เหมือนกันมั้งเนี่ย”

 

            เพลงดูจะเป็นคนที่เข้าข้างเต่ามากที่สุดว่าเช่นนั้น และนั่นก็ทำให้ภูผากับเดือนทำหน้ายู่ใส่ เมื่อเต่ามีสีหน้ามึนๆ ขณะที่ทุกคนพากันนั่งลง เพลงก็สั่งอาหาร ส่วนภูผาและเดือนก็หันมามองเต่าอย่างคาดโทษ

 

            “เต่าใจร้ายมากอะ...ไปทำกับเค้าแบบนั้นได้ไง”

 

            เดือนบ่นเช่นนั้นเป็นคนแรก ทำให้เต่าถอนหายใจ

 

            “เรายังไม่รู้เลยเราทำอะไร...ผิดมากขนาดนั้นเลยหรอ”

 

            เต่าเอ่ยถามอย่างอ่อนใจ และสีหน้า ไม่เข้าใจ จริงๆของเขาก็ทำให้ทุกคนส่ายหัวเบาๆ

 

            “เอางี้ เดี๋ยวมันสมองอันชาญฉลาดระดับออร์แกไนซ์ร้อยล้านของฉันเนี่ยจะอธิบายให้ฟังนะจ๊ะ” เพลงแกล้งพูดเช่นนั้นทำให้ทั้งภูผาและเดือนเบ้ปากให้กัน แล้วทำเสียง “อ้วก!” “อย่าขัด!” เพลงบ่น แล้วหันกลับมาทางเต่า

 

            “สำหรับเต่า...อยู่ใกล้ชิดผักบุ้งมานาน มีอะไรก็บอกกัน สนิทกันตลอด เต่าก็แฮปปี้ที่มีผักบุ้งอยู่ ช่วยผักบุ้งทุกครั้งที่มีคนมาจีบ...” เพลงว่า ทำให้เต่าพยักหน้าตาแบบนั้น

 

            “ใช่”

 

            “และทุกครั้งผักบุ้งก็จะมาขอให้เต่า...เป็นเต่าเท่านั้น...ที่เป็นคนที่ช่วยเล่นเป็นแฟนปลอมๆเพื่อป้องกันคนที่เข้ามาจีบ” เพลงพยายามแจกแจงเรื่องราวต่อ

 

            “ใช่”

 

            “โอ๊ย ช้าอ่ะ!” ภูผาบ่นเบาๆ

 

            “ก็เดี๋ยวซิพี่ผา! ไอ้เต่ามันคิดช้า ไม่อธิบายแบบนี้มันจะเก็ตป้ะ” เพลงหันมาว่าเช่นนั้น

 

            “แต่สำหรับผักบุ้งอะ...การที่ผักบุ้งพูดกับเต่าว่า ผิดเอง ที่รู้สึกดี กับการที่เต่ามาเล่นละครเป็นแฟนด้วย กับการที่เต่ามาหึงอะ...” เพลงแล้วคลี่ยิ้ม “มันก็สะท้อนได้ชัดเจนแล้วนะว่า ผักบุ้งเขาชอบแก

 

            คำพูดเช่นนั้นทำให้เต่าตาเบิกโพลง กระพริบตาปริบๆสองครั้ง แล้วพูดออกมาว่า

 

            “ฮะ...”

 

            “โอ้โห...ไม่รู้ชาติหน้าเลยวะ” ภูผาบ่นแล้วเผลอตบหน้าผากตัวเองเบาๆ

 

            “นี่แกเพิ่งรู้จริงๆหรือทำเป็นไม่รู้เนี่ยเต่า” เดือนบ่นไม่แพ้กัน ทำให้เต่ามองเพื่อนๆกลุ่มสามีแห่งชาติทุกคนทีละคนอย่างลำบากใจ

 

            “เฮ้ย...เราเพิ่งรู้จริงๆ”

 

            คำตอบของเต่าทำเอาทุกคนตบหน้าผากตัวเอง

 

            “โอเค...และก็นั่นแหละ เหตุผลว่าทำไมผักบุ้งเค้าถึงร้องไห้ ทำไมเค้าถึงบอกให้เลิกเล่นละคร เพราะเค้า ทนไม่ไหว ที่จะต้องหลอกตัวเอง คิดว่าตัวเองมีความสุขไปคนเดียว เพราะแกเหมือนจะไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเลย...” เพลงอธิบายเช่นนั้นจนจบ เต่าจึงกระพริบตาอีกครั้ง

 

            อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง

 

         “เราก็รู้สึกดีนะเว้ย”

 

            คำพูดเช่นนั้นทำให้บรรดาสามีแห่งชาติมองหน้ากันแล้วยิ้ม

 

            “...แต่รู้สึกดีแล้วไงต่ออะ” เต่าว่าเช่นนั้น “ต้องเป็นแฟนหรอ หรือยังไง”

 

            เต่าดูสับสน และนั่นก็ทำให้ทุกคนมองหน้ากันอีกครั้ง ก่อนที่ภูผาจะเอ่ยขึ้นมาว่า...​

 

            “อันนั้น...เต่าลองไปตอบตัวเองดีกว่านะ คำถามนี้พี่ว่ามีแต่เต่าแหละที่รู้” ภูผาว่าเช่นนั้นแล้วยิ้ม ส่วนเดือนที่ไม่ค่อยได้คอมเม้นต์อะไรก็เพียงแต่เอื้อมมือมาบีบไหล่เต่าแล้วพูดว่า...

 

            “กลับไปเช็คหัวใจตัวเองดูดีๆก่อนนะเต่า”

 

            แล้วบริกรก็ยกอาหารมาวาง ทำให้ทุกคนหันไปสนใจกับอาหาร และบทสนทนาก็ถูกเปลี่ยนไปเป็นเรื่องอื่น...มีเพียงแต่เต่าเท่านั้นที่ยังคงครุ่นคิดอยู่เรื่องเดิม

 

---------------------------------------------------

 

            เมื่อกลับมาถึงบ้าน เต่าเช็คเฟสบุ๊คแล้วก็พบว่า...

 

         ผักบุ้งเอาสเตตัส In a relationship ลงแล้ว

 

เจ็บปวดอย่างประหลาด และเต่าที่ยังคงงุนงงกับสถานะระหว่างทั้งคู่  ก็กดเปิดเข้าไปในอัลบั้มรูปที่ถูกแท็กมา...ทั้งสองไม่ได้ถ่ายรูปด้วยกันบ่อย แทบจะไม่มีรูปของเต่ากับผักบุ้งเลย แต่ทุกๆรูป ที่ผักบุ้งถ่าย ไม่ว่าจะเป็นรูปถ้วยกาแฟสองถ้วย รูปภาพวาดใน Art Gallery รูปมุมกว้างของคาเฟ่ รูปตั๋วหนัง รูปไอศกรีม... ไม่เคยมีเต่าหรือผักบุ้งอยู่ในนั้น

 

แต่รูปเหล่านั้นก็เต็มไปด้วยความทรงจำเต็มไปหมด

 

เต่าถอนหายใจ แล้วทิ้งตัวลงกับพนักเก้าอี้หน้าคอมพิวเตอร์อย่างอ่อนล้า “โอ๊ยย” เขาร้องออกมาเช่นนั้น แล้วเหลือบมองไปเห็นกระดาษกับดินสอที่วางอยู่ข้างๆคอมพิวเตอร์...งานอดิเรกของเต่าคือการแต่งเพลง และบทเพลงล่าสุดที่เธอเขียนไว้นั้นก็ยังคงมีเพียงแค่สองสามบรรทัดด้วยลายมือของตัวเอง

 

คนแบบไหนที่ฉันฝันไว้ในใจ
         คนแบบไหนที่ฉันหวังให้เป็นจุดหมาย
         ไม่อยากหลงทางอย่างนี้

 

เต่ามองเนื้อเพลงที่แต่งค้างไว้นิ่งอีกครั้ง ก่อนจะหันมามองหน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วพิมพ์สเตตัสลงไปว่า...​

 

Turtle Violette:
         อยากรู้หัวใจตัวเอง

Pleang Carissa, Northstar DN, Phupha Taemeebanphot and 102 other liked this 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

370 ความคิดเห็น

  1. #80 praew515 (@praew515) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 18:25
    เต่านี่มันเต่าจริงๆเลยว่อยยยยยย
    #80
    0
  2. #79 chipswang (@chipswang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 09:22
    กว่าจะรู้ว่ารักผักบุ้ง ลูกเค้าบวชไป3คนแล้วมั้งเต่า..
    #79
    0
  3. #77 ตฤณ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 00:03
    เต่านี่มันเต่าจริงๆนะครับ
    #77
    0
  4. #76 Wiee (@whyiend) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 23:11
    อย่างน้อยคุณเต่าเขาก็ยังรู้สึกตัวบ้างว่ารู้สึกดีไรงี้นะคะ แต่รู้หัวใจตัวเองเร็วนิดนึงก็ดีนะเราสงสารผักบุ้ง ไหนจะคุณเจนอีก โอยยย
    #76
    0
  5. #75 intip (@indy-indy37) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:24
    เต่าตามไปง้อผักบุ้งด่วนนน
    #75
    0
  6. #74 poo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:11
    คิดได้แต่ถ้ายังช้าอีกก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว
    #74
    0
  7. #73 PpinTM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:07
    ดีนะเต่าปรึกษาสามีฯรุ่น2 ถ้าปรึกษารุ่นแรกพี่ซีอาจจะใฟ้คำปรึกษาว่า "ปล้ำเลย!! รออะไร!! รออะไร!!" //ตัดภาพไปตอนปลากับแตงโม 55555555
    #73
    0
  8. #72 LiTTlEVaM (@littlevam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 21:57
    เต่าเริ่มเข้าใจแล้วเว้ยยยยยยย ถึงจะช้าแต่พี่เต่า is back แล้วนาจา //จุดพลุฉลองค่า
    อย่าลืมรีบไปคุยกับผักบุ้งนะเต่า (รีบเลเวลเต่าน่าจะความเร็วปกติของคนอื่นมั้ง 555)
    แต่งเพลงง้อผักบุ้งไปเลย คนคูลๆอย่างเรา *O*
    #72
    0