(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season1]

ตอนที่ 9 : ปลาแห้งกับแตงโม - EP 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    15 ส.ค. 59

ปลาแห้งกับแตงโม
EP 8

            นับว่าเป็นภาพที่ประหลาดในวันนี้สำหรับพิมพ์ชนก เพราะวันนี้มีคนตัวโตๆมาใช้ครัวที่บ้านของเธอซึ่งปกติแล้วจะใช้เป็นที่อบเบเกอรี่สำหรับร้าน แต่วันนี้เตาอบเบเกอรี่ของเธอกลับถูกใช้เป็นเตาสำหรับเตรียมอบพิซซ่าแทน ดาวิกาดูคล่องแคล่วอย่างน่าหมั่นไส้ เมื่อเขาหันมาถามเธอ...

            “โมชอบกินอะไรบ้าง” ดาวิกาถามแล้วบุ้ยปากไปยังท็อปปิ้งพิซซ่าที่ตัวเองนำออกมาวางเตรียมไว้หลายๆอย่าง มีทั้งแฮม เบคอน เห็ด ไก่ ชีส ข้าวโพด และอื่นๆอีกมากมาย

            “ซื้อมาทำไมตั้งเยอะตั้งแยะ” พิมพ์ชนกทำหน้ายู่อย่างไม่เห็นด้วย

            “เอ้า ก็ไม่รู้ว่าโมชอบกินอะไรนี่หน่า เลยซื้อมาเผื่อให้เลือก” ดาวิกาว่า

            “โทรมาถามก็ได้มั้ง!” พิมพ์ชนกว่า

            “ได้หรอ?” ดาวิกายิ้มค้างกับการได้รับอนุญาตให้ โทรหา พิมพ์ชนก และนั่นก็ทำให้คนถูกยิ้มให้หน้าแดงขึ้นมานิดๆแทน “อื้อ! ก็โทรสิ! เพื่อนกันโทรได้!” พิมพ์ชนกพูดเช่นนั้นแล้วก้มหน้าลงเขินๆ แม้ปากจะพูดคำว่า เพื่อน ออกมา แต่ใบหน้าแดงๆ และท่าทางเขินไม่กล้าสบสายตาแบบนั้นก็ทำให้ดาวิกาใจชื้นไม่น้อย

            “แล้วถ้าไม่ใช่เพื่อนละ...โทรได้มั้ย” ดาวิกากลับมาทำตามคำแนะนำของน้ำทิพย์อีกครั้งด้วยการลองหยอดดู และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม แต่หล่อนก็เงยหน้าขึ้นมามองดาวิกาอย่างสู้ๆ ก่อนจะหยิบชีสหั่นฝอยสำหรับโรยหน้าพิซซ่าขึ้นมาเต็มกำมือแล้วยัดมันใส่ปากดาวิกา

            “แบร่ะ!” ดาวิกาถ่มชีสออกด้วยตกใจเพราะไม่คิดว่าพิมพ์ชนกจะยัดมันเข้ามาในปากเธอ

“พูดมากน่ารำคาญ!” พิมพ์ชนกว่าเช่นนั้นแล้วสะบัดเดินหนีออกจากไปจากครัว ทำให้ดาวิกายิ้มกริ่มด้วยความหมั่นไส้กับการเพลย์เซฟของพิมพ์ชนก ไม่ตอบรับ และไม่ปฏิเสธ แต่นั่นก็ทำให้ดาวิกาสบายใจพอแล้ว

 “แล้วไม่เลือกท็อปปิ้งพิซซ่าแล้วหรอ” ดาวิกาตะโกนถาม “เลือกไปเล้ย!” พิมพ์ชนกตะโกนตอบ และนั่นก็ทำให้ดาวิกาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะส่ายหัว แล้วตัดสินใจเลือกหน้าพิซซ่าเสียเอง ก่อนจะส่งมันเข้าเตาอบไป...

...

            ในที่สุดพิซซ่าหน้าตาดูดีก็ออกมาส่งกลิ่นหอมเย้ายวนทั่วบ้านของพิมพ์ชนก ทำให้คนที่หนีออกมานั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่นรู้สึกได้ถึงท้องที่ร้องของตัวเอง ดาวิกายกถาดพิซซ่ามาวางไว้ตรงโต๊ะเตี้ยหน้าโซฟาอย่างภูมิใจเสนอ ทำให้พิมพ์ชนกเบ้ปากอย่างหมั่นไส้เมื่ออีกฝ่ายคะยั้นคะยอให้เธอลองชิม...

            “เก่งเหมือนกันนะเนี่ย นึกว่าจะกินไม่ได้ซะอีก” พิมพ์ชนกว่าพลางทำปากเชิดๆน่ารักๆแบบนั้นใส่ดาวิกาอีกครั้งหนึ่ง และนั่นก็ทำให้นักแข่งรถสาวอดหลิ่วตาอย่างหมั้นไส้อีกฝ่ายไม่ได้ รู้ตัวมั้ยว่าทำปากแบบนั้นมันน่าจูบ เธอคิดในใจ แต่ก็ตัดสินใจไม่พูดอะไร เพียงแต่ยิ้มบางๆ

            “ชอบมั้ย?” ดาวิกาถาม

            “ก็อร่อยดี”

            “หมายถึงเรา...” คำหยอดแบบนั้นก็ทำเอาพิมพ์ชนกแทบหัวทิ่ม

            “หยอดจัง!!” พิมพ์ชนกว่าเข้าให้ และนั่นก็ทำให้ดาวิกายิ้มกริ่ม ไม่ตอบรับ และไม่ปฏิเสธอีกแล้ว ฝ่ายนั้นเพียงแต่ทำหน้าบึ้งแล้วก้มหน้าก้มตาทานพิซซ่าที่ดาวิกาทำให้ทานจนเลอะปากเลอะมือไปหมดแล้ว

            “เลอะหมดแล้ว” “เช็ดเองได้!!” พิมพ์ชนกรีบกระเด้งตัวออกห่างจากดาวิกาเมื่ออีกฝ่ายหยิบทิชชู่ขึ้นมาแล้วยื่นมาทางหล่อน “ใครบอกว่าจะเช็ดให้” ดาวิกาเลิกคิ้ว “แค่ยื่นทิชชู่ให้เฉยๆ” ฝ่ายนั้นว่าหน้าตาย และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดงจนถึงใบหู... หล่อนทำได้เพียงแค่ทำหน้าโกรธๆแล้วเอื้อมมือมาคว้าทิชชู่ไปจากมือดาวิกา

            “นี่...” ดาวิกาเอ่ยขึ้นมา ทำให้พิมพ์ชนกหันมามองอีกฝ่ายที่ตอนนี้กำลังนอนเล่นอยู่บนโซฟาของเธอยังกับอยู่บ้านตัวเองด้วยความหมั่นไส้ “ปกติชอบดูหนังแนวนี้หรอ” ดาวิกาถาม ทำให้พิมพ์ชนกเลิกคิ้ว และเมื่อเธอหันไปมองก็พบกับฉากที่พระเอกกับนางเอกกำลังกอดจูบนัวเนียกันยกใหญ่ ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดง

            “ว๊าย!” เธอร้องเบาๆแล้วรีบคว้ารีโมทมากดเปลี่ยนช่อง ทั้งๆที่หน้าแดงถึงใบหู

            “อายทำไม ชอบก็ไม่เห็นต้องอายเลย ปกติออก กอดกัน จูบกัน...” “หุบปากได้แล้ว!” พิมพ์ชนกว่าทั้งๆหน้าแดงเมื่อดาวิกาพูดคำว่า กอดกัน จูบกัน ออกมา ซึ่งทำหน้าเธออายจนหน้าแดง

            “หูยย อายอะไรขนาดนั้น อย่าบอกนะว่าไม่เคยกอดใคร จูบใคร” ดาวิกาว่า ทำให้พิมพ์ชนกนิ่งเงียบไป “เฮ้ย...จริงป้ะ?” ดาวิกาเด้งตัวขึ้นมานั่งและถามอย่างจริงจัง ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม

            “จะรู้ไปทำไม!” พิมพ์ชนกทำโมโหกลบเกลื่อน

            “แปลว่าไม่เคย...” ดาวิกาแกล้งแหย่ เพราะถ้าหากพิมพ์ชนกเคยก็คงเถียงแล้ว แต่อีกฝ่ายเพียงแต่นั่งเขินก้มหน้าตอกย้ำคำตอบนั้น ทำให้ดาวิกาเผลอยิ้มออกมา

            “ยังไม่เคยมีแฟน...” พิมพ์ชนกหลุดออกมาจนได้ และนั่นก็ทำให้ดาวิกายิ้มกว้างออกมาอย่างไม่รู้ตัว

            “อยากมีมั้ยล่ะ”

            “ไม่!!” พิมพ์ชนกรีบตะโกนใส่ดาวิกาทั้งๆที่ยังหน้าแดง “ไม่อยากมีแฟน ยุ่งยาก น่ารำคาญ”

            “เฮ่ย...” ดาวิกาทำเสียงเย้าแหย่ “ไม่เคยมีจะรู้ได้ไง”

            “ไม่รู้!!” พิมพ์ชนกเถียงข้างๆคูๆแบบนั้น แล้วกอดอกหันหน้าหนีดาวิกา ทำให้หล่อนยิ้มบางๆ แต่ก็ไม่คาดคั้นต่อให้พิมพ์ชนกต้องรู้สึกอึดอัด จึงทำเป็นดูทีวีไป ทานพิซซ่าไปอย่างสบายอารมณ์ และเหลือบมองพิมพ์ชนกยิ้มๆ เมื่อทานอาหารเสร็จ เธอก็ตั้งท่าจะยกไปเก็บล้างจาน แต่ก็โดนพิมพ์ชนกร้องห้ามเอาไว้เสียก่อน

            “เดี๋ยวเราล้างเอง” พิมพ์ชนกว่า

            “เฮ้ย ไม่เป็นไร” ดาวิกาบอก

“เราไม่ได้ช่วยทำ เราต้องเป็นคนล้าง” พิมพ์ชนกว่า “กฎของบ้านเราเป็นแบบนี้” เธอบอก เพราะด้วยความที่เติบโตมากับน้องชาย พ่อกับแม่จะสอนว่าต้องสลับกันทำงานบ้านอยู่เสมอ ทำให้มันติดเป็นนิสัย

“กฎน่ารักดีเนอะ...” ดาวิกาว่ายิ้มๆ แล้วยื่นถาดพิซซ่าเปล่ากับจานนั้นให้พิมพ์ชนก และนั่นก็ทำให้เธอเขินขึ้นมาอีก ฝ่ายนั้นจึงเพียงแต่รีบคว้ามันไปแล้วหนีเข้าห้องครัวไปเลย

...

            “ไม่กลับบ้านกลับช่องหรือไง จะนอนนี่เลยมั้ย?” พิมพ์ชนกบ่นเบาๆ เมื่อเห็นดาวิกายังคงนอนเล่น ดูทีวีสบายอารมณ์ราวกับอยู่บ้านตัวเอง ทำให้ดาวิกาเงยหน้าขึ้นมามองเธอยิ้มๆ

            “ได้หรอ” “ประชด!!” พิมพ์ชนกกะแล้วว่าดาวิกาต้องพูดแบบนั้น และนั่นก็ทำให้เธอรีบตอกเขากลับทันที แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาจ๋อยลงไปแต่อย่างใด เพียงแต่ยิ้มๆ แล้วลุกขึ้นมาจัดเสื้อผ้า ทำเป็นมองนาฬิกาแล้วยิ้ม...

            “กลับแล้วก็ได้...” ดาวิกาว่า “แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเย็นมาใหม่”

            “พรุ่งนี้เย็นไปจตุจักร!” พิมพ์ชนกโวยใส่เขา แล้วเผลอยกมือขึ้นมาปิดปาก เมื่อรู้ตัวว่าบอกข้อมูลสำคัญให้กับเขาไปแล้วว่าเธอจะไปที่ไหน และนั่นก็ทำให้ดาวิกายิ้มออกมา

            “ไปซื้อต้นไม้หรอ” เธอเดา ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดง “อย่างนี้ก็ต้องมีคนช่วยขน...”

            “มีต้นไปช่วยอยู่แล้ว” พิมพ์ชนกว่าด้วยน้ำเสียงปั้นปึ่ง

            “อ้อ...” ดาวิกายิ้มบางๆแล้วแกล้งหยอดต่อ “งั้นเดี๋ยวมาช่วยเฝ้าบ้าน”

            “ไม่ต้อง!” พิมพ์ชนกรีบพูด ทำให้ดาวิกาเลิกคิ้วแล้วทำเป็นมองเล็บ

            “ก็ได้...” ดาวิกาทำเสียงอ่อน “งั้นไปหาที่ร้านตอนกลางวัน”

            “โอ๊ยยย!! กลับได้แล้วววว” พิมพ์ชนกไม่รู้จะจัดการอย่างไรกับคนขี้ตื๊อ ทำได้แค่เพียงดันหลังให้เขารีบออกๆไปจากบ้านเธอซะ “งั้นจะให้มาหาเวลาไหนอะ” ดาวิกาทำเสียงอ้อนๆ “ไม่ต้องมา...” “ใจร้าย” “ไปได้แล้ว!

แม้คำพูดจะเต็มไปด้วยความผลักไส แต่ดาวิกาก็รู้สึกได้ถึง อะไรบางอย่าง ความรู้สึกดีๆที่กำลังก่อตัวขึ้นเรื่อยๆในใจของพิมพ์ชนกมันชัดเจน และนั่นก็ทำให้ดาวิกาไม่เสียกำลังใจมากจนเกินไป เพราะถ้าหากอีกฝ่ายรังเกียจเธอ พิมพ์ชนกคงไม่ยอมให้เธอนั่งเล่นนอนเล่นอยู่ในบ้านนานสองนานแบบนั้นหรอก...

 “แหม่ เดินยิ้ม อารมณ์ดี” น้ำทิพย์เอ่ยแซว เมื่อเห็นดาวิกาเดินยิ้มกลับมาถึงบ้านของตัวเองเพื่อมาเอารถ

“ก็ดีนะพี่ อ้าวพี่แซนด์ สวัสดีค่ะ” ดาวิกาหันมาเห็นแซนด์ หรือศิริน โปรดิวเซอร์สาวชื่อดังที่ทำงานอยู่โปรดักชั่นเฮ้าส์เดียวกับน้ำทิพย์โผล่ออกมาพร้อมกับน้ำทิพย์ และฝ่ายนั้นก็รับไหว้และยิ้มให้เธอ แล้วก็หันมาทำหน้าบึ้งกับน้ำทิพย์ต่อ “ไปละ แม่-ง กว่าจะได้งาน ดองอยู่ได้ กะอีแค่เรนเดอร์ไฟล์ให้มันยากตรงไหนวะ ต้องให้มาเอาถึงบ้าน” ศิรินบ่นใส่น้ำทิพย์ “ก็ไม่ได้ว่างเหมือนโปรดิวเซอร์นี่เว้ย! งานนอกงานอะไรก็มีปะวะ” น้ำทิพย์เถียง “ก็ใครใช้ให้รับงานนอกวะ! ช่วยไม่ได้เว้ย” ศิรินโวยใส่อีกฝ่าย แล้วเดินปั้นปึ่งหนีไปขึ้นรถของตัวเองที่จอดอยู่หน้าบ้านนั่นเอง

            “ประจำเลยน้า คู่นี้ ไม่ใช่ว่าไปๆมาๆ ถ่านไฟเก่าจะคุขึ้นมานะพี่” ดาวิกาแซวด้วยความที่มักจะเห็นน้ำทิพย์กับศิรินกัดกันประจำเพราะเคยเป็น คนรักเก่า ของกันและกันมาก่อน ทำให้น้ำทิพย์ยักไหล่แล้วเบ้ปาก

            “โอ๊ย มีแต่ความร้อนระดับลาวาภูเขาไฟเท่านั้นแหละจ่ะ ที่จะทำให้ถ่านไฟแช่แข็งในฟอสซิลล้านปีของพี่กับยัยแซนด์ปะทุขึ้นอีกครั้ง” น้ำทิพย์ว่า ทำให้ดาวิกาหัวเราะแล้วส่ายหัว ก่อนจะยกมือไหว้คนเป็นรุ่นพี่อย่างขอบคุณที่ให้ฝากจอดรถ แล้วขอตัวกลับบ้านตัวเองในที่สุด...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

780 ความคิดเห็น

  1. #168 Lg1014 (@thamthada) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 11:53
    ทะเลาะกันก้อฟินละ คู่ซีกับแซนด์>//////<
    #168
    0
  2. #133 RyoJin2911 (@RyoJin2911) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:38
    เดี๋ยวววว นี่มันตอนคุณปลากับน้องโม ละทำไม ฉันฟินซีแซนด์เบอร์นี้ งุ้ยยยยยยย ด่ากันก็ฟินละ 55555
    #133
    0
  3. #117 svkmnj (@svkmnj) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:42
    โอ้ยยยยยยยย งื้ออออฉันชอบคู่ซีแซนนนด์ อ่านแล้วเขินนนน งือออน่ารักกก
    #117
    0
  4. #112 เต้าหู้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:15
    คือเรื่องของน้อง แต่นี่ดันไปโฟกัสซีแซนด์ซะงั้น เอ้อ55555555
    #112
    0
  5. #107 choddmai (@choddmai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 17:47
    ขยับเข้าไปใกล้กันที่ละนิดแบบนี้น่ารักจัง
    ขอบคุณครับไรต์
    #107
    0
  6. #102 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 12:29
    อย่าว่าแต่คุณโมเลยค่ะ นี่ก็เขินจนบิดแล้ว คุณปลาขี้ตื้อ อยากได้ความกล้านี้บ้าง 5555 ซีแซนด์โผล่มาแว๊บๆ ก็ขำแล้ว คุณซีอยากเจอหน้าเขาใช่ม้ะ ถึงต้องเรียกมาเอางานที่บ้านใช่ม้ะๆๆๆๆ 5555555
    #102
    0
  7. #101 มิลค์กี้191 (@ok-lets) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 09:04
    คู่น้องเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ ช้าๆได้พร้าเล่มงาม แต่อิคู่พี่คือไรคะ มีแต่ความหอยหลอด ลำไย 555
    #101
    0
  8. #100 Isara A. (@isara67) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 08:59
    ตอนแรกว่าลิงเรียบร้อยไป พออยู่กับตัวเล็กสองต่อสองลายเริ่มออกและ 555
    #100
    0
  9. วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 08:36
    น่ารักๆๆๆๆ
    #98
    0
  10. #97 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 07:31
    ซี แซน แค่อินโทรก็สนุกล่ะ ปลาดาวหยอดน่ารักไปอีก ชอบๆ
    #97
    0
  11. #96 YoSChi (@koyoty_13) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 07:16
    อยากอ่านคู่ซีแซนด์แล่วววววววววว ขนาดเห็นแค่ริดเดียว แต่ก็อยากอ่านพระจันทร์กับฟ้าด้วยยยยยยย โอ้ย สรุปอ่านไปทุกคู่นั่นแหละ
    #96
    0
  12. #94 phat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 06:24
    ขอบคุณนะคะไรท์ ที่เขียนนิยายเรื่องนี้ อ่านแล้วรู้สึกอมยิ้มให้กับความน่ารัก

    สู้ๆนะคะไรท์ เข้ามารออ่านทุกวันเลยนะ
    #94
    0
  13. #93 marym (@marym) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 06:09
    สิ่งสุดท้ายก่อนนอนก็ฟิค ตื่นมาเจอสิ่งแรกก็ฟิค ตื่นมาเขินๆๆดิ้นๆเบาๆ ขอบคุณค่า
    #93
    0