(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season1]

ตอนที่ 5 : ปลาแห้งกับแตงโม - EP 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    13 ส.ค. 59

ปลาแห้งกับแตงโม
EP 4

            ดาวิการีบเปิดประตูรถลงไปหาคนที่กำลังก้าวลงจากรถแท็กซี่ที่เพิ่งมาจอดอยู่หน้าบ้าน เจ้าทุกข์ ที่เธอไปก่อวีรกรรมไว้กับประตูรั้วบ้านเขา แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อผู้หญิงคนนั้นไม่แม้แต่จะสนใจหันหน้ามามองเธอที่กำลังเร่งสาวเท้าไปหา เมื่อหล่อนโยนกระเป๋าสะพายของตนเองข้ามรั้ว แล้วกระโดดเกาะกำแพงรั้วบ้านของตัวเอง...

            ยัยนี่ต้องปีนเข้าปีนออกจากบ้านจริงๆเหรอเนี่ย

            ดาวิกาคิดอย่างรู้สึกผิด และนั่นก็ทำให้หล่อนตะโกนร้องเรียกอีกฝ่ายออกไปทันที

            “คุณ! ขอโทษนะคะ คุณ!” เสียงเรียกของดาวิกา ทำให้ฝ่ายที่กำลังขึ้นไปคาระหว่างกำแพงรั้วหันมามองหล่อน และเมื่อทั้งสองหันมาสบตากัน หญิงสาวผู้นั้นก็ร้องลั่น “คุณปลา!!” และนั่นก็ทำให้ดาวิกาเบิกตาโพลงเมื่อเห็นว่า เจ้าของบ้าน เจ้าทุกข์นั้นเป็นใคร “คุณโม!!

            “ว๊าย!” ตุ้บ!! ความตกใจทำให้พิมพ์ชนกที่ยังทรงตัวไม่ดีอยู่บนรั้วหงายหลังตกลงมาใส่ดาวิกา แต่โชคดีที่อีกฝ่ายเป็นคนฐานการทรงตัวดีอยู่แล้ว ทำให้ดาวิกาพอจะรับน้ำหนักของหล่อนได้ แม้ว่าจะเซจนเกือบล้ม แต่มันก็ทำให้ฝ่ายนั้นล้มลงมาในอ้อมกอดของหล่อนพอดียังกับละครไทย...

            “ยังกับละครไทยเลยนะคะ...” แม้แต่ดาวิกาก็ยังคิดอย่างนั้น หล่อนจึงพูดแซวออกมายิ้มๆ เมื่อพิมพ์ชนกที่ยังดูตื่นตระหนกไม่น้อยจากการตกลงมาจากที่สูงมองหล่อนด้วยความขอบคุณ

            “ข..ขอบคุณนะคะที่ช่วยรับ” ขี้เขิน สิ่งแรกที่ดาวิการับรู้เลยก็คือพิมพ์ชนกเป็นคนที่ขี้เขินมากๆ หล่อนอายจนหน้าแดงหูแดงเมื่อตกลงมาอยู่ในอ้อมกอดของคนร่างสูงกว่า แล้วค่อยๆถอยไปตั้งหลัก ทั้งยังก้มหัวประหลกๆเป็นเชิงขอบคุณหล่อนในเรื่องที่ไม่จำเป็นเลยแม้แต่น้อย

            “ว่าแต่ คุณปลามาได้ยังไงคะ” พิมพ์ชนกเอ่ยถามขึ้นมา ทำให้ดาวิกาเม้มปากไปนิดนึง

            “คือเมื่อคืน...ปลาขับรถชนประตูรั้วบ้านหลังนี้น่ะค่ะ” “คุณนั่นเอง!แววตาของหญิงสาวขี้เขินเมื่อครู่นั้นแปรเปลี่ยนเป็นแววตาของคนโมโหทันที แววตาแบบที่ทำให้ดาวิการู้ตัวว่า ซวยซะแล้วเรา

            “คุณโม... คือปลา” ดาวิกาไม่ทันได้พูดจบ พิมพ์ชนกก็พร่างพรูมาเป็นชุด “คุณนี่แย่มากอะ! ขับรถภาษาอะไรคะ!? รั้วบ้านมันก็อยู่ของมันดีๆ ยังพุ่งเข้ามาชนได้ นี่เมื่อเช้าฉันเกือบไปเปิดร้านสาย รถก็เอาออกไม่ได้ ต้องนั่งแท็กซี่ไปเนี่ย!! ค่าแท็กซี่ก็โดนโกงอีก!! ที่ฉันหน้าหงิกมาทั้งวันมันก็เพราะคุณนั่นแหละ ... คุณ... โอ๊ย!!

            ดาวิกาได้แต่ทำตาปริบๆ เมื่อฝ่ายนั้นโวยวายใส่เป็นชุดแล้วกางกรงเล็บราวกับลูกแมวตัวน้อยที่กำลังโกรธ ทำให้คนร่างสูงกว่ากระแอมแล้วเอ่ยด้วยเสียงอ่อนๆว่า...

            “แต่ฉันทิ้งนามบัตรไว้ให้คุณแล้วนะคะ...บอกว่าให้โทรมา ถ้ามีปัญหาอะไร และจะได้เคลียร์ค่าเสียหาย” เห็นดาวิกาว่าด้วยเสียงอ่อนอย่างนั้น แววตาของพิมพ์ชนกก็อ่อนลงเล็กน้อย แม้จะยังดูขุ่นเคืองอยู่

            “ไหนละคะ นามบัตรคุณ ไม่เห็นมี!” หล่อนกอดอก แล้วทำเชิดๆปากใส่อย่างน่าหมั่นไส้ ริมฝีปากจิ้มลิ้มนั้นน่ารักน่าเอ็นดู มันน่าจับจูบนัก ดาวิกาเผลอคิดในใจ แล้วอมยิ้ม ก่อนจะขยับไปใกล้ๆอีกฝ่าย...

            “คุณจะทำอะไรอะ!” พิมพ์ชนกดูไม่ไว้ใจ แล้วผงะถอยหลังไปนิดหนึ่ง เมื่อดาวิกาสาวเท้าเข้ามาใกล้

            “นี่ไง...” ดาวิกาเอื้อมมือข้ามไหล่พิมพ์ชนกไป แล้วหยิบเอานามบัตรที่เธอสอดเอาไว้ตรงช่องรับหนังสือพิมพ์ของบ้านพิมพ์ชนก แล้วเอาออกมายื่นให้อีกฝ่าย ทำให้พิมพ์ชนกมีสีหน้าเก้อๆไปเล็กน้อย

            “คุณมัวแต่รีบ ไม่ทันได้ดูใช่ไหมคะ” ฝ่ายนั้นทำเสียงหลอกล่อ และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกไม่พอใจที่เขาใช้น้ำเสียงราวกับผู้ใหญ่หลอกล่อเด็กคุยกับเธอเช่นนั้น ทำให้พิมพ์ชนกยิ่งทำหน้างอใส่เขาเข้าไปใหญ่

            “ก็ใครมันจะไปรู้ละ! บ้านฉันไม่ได้รับหนังสือพิมพ์นี่นา ฉันจะไปทันนึกถึงได้ยังไง” พิมพ์ชนกเถียงอย่างมีเหตุผล และนั่นก็ทำให้ดาวิกายิ้มแล้วเลิกคิ้ว ก่อนจะยกมือขึ้นสองข้างเป็นเชิงยอมแพ้อีกฝ่าย

            “โอเค โอเคค่ะ เอาเป็นว่าฉันขอโทษจริงๆ ที่ขับรถชนรั้วบ้านคุณ และทำให้คุณต้องเจออะไรแย่ๆทั้งวันนี้ แต่ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันจริงใจ และอยากรับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องนี้จริงๆ” ดาวิกาว่า

            พิมพ์ชนกมีสีหน้าไม่ไว้ใจ

            “นี่คุณแอบตามฉันหรือเปล่าเนี่ย” หล่อนว่า ทำให้ดาวิกาอ้าปากค้าง

            “ห๊า...”

            “มันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้น คุณชนรั้วบ้านฉัน แล้ววันนี้ยังไปนั่งกินกาแฟร้านฉันทั้งๆที่ไม่เคยมา คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่!!” พิมพ์ชนกว่าแล้วรีบถอยหลังกรูด ตั้งท่าจะรีบกระโดดขึ้นปีนหนีเข้าบ้านตัวเอง ไม่แปลกที่เธอจะระแวง เพราะเด็กต่างจังหวัดที่มาอยู่กรุงเทพฯ (เกือบจะ) คนเดียวอย่างเธอ มักจะระวังตัวมากกว่าคนทั่วๆไปอยู่แล้ว เธอจึงรู้สึกไม่ไว้ใจคนที่อยู่ตรงหน้าเอามากๆ

            “เดี๋ยว คุณโม ใจเย็นๆก่อน!” ดาวิการ้องแล้วรีบวิ่งเข้าไปดึงอีกฝ่ายเอาไว้

            “ปล่อยฉันนะ!! ว๊ายยย คุณมากอดฉันทำไม!!” พิมพ์ชนกโวยวายเมื่อดาวิกาพยายามกอดรัดเธอจากด้านหลังเพื่อไม่ให้เธอกระโจนหนี โอ๊ย เด็กน้อยเอ๋ย แต่ดาวิกาก็ไม่โทษอีกฝ่ายหรอก เอาจริงๆ ความบังเอิญ ของวันนี้ก็ทำให้หล่อนดูน่าสงสัยจริงๆ แต่อย่างไรก็ต้องคุยกันให้รู้เรื่องให้จงได้

            “นี่คุณโม! ฟังฉันดีๆนะ ฉัน! ไม่ได้! ตามคุณ! มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ! แล้วถ้าคุณไม่ยอมให้ฉันชดใช้ค่าซ่อมรั้ว ฉันก็คงรู้สึกผิดไปตลอด...” คำพูดแบบนั้นของดาวิกาทำให้พิมพ์ชนกซึ่งกำลังพยศสงบลง

            “ปล่อย...” พิมพ์ชนกพูดเบาๆ ทำให้ดาวิกาซึ่งกำลังล็อกเธอไว้ในอ้อมกอดเลิกคิ้ว

            “ปล่อยฉันได้แล้ว!” พิมพ์ชนกว่าเสียงเขียวเช่นนั้น ทำให้ดาวิกายอมปล่อยหล่อน พิมพ์ชนกรีบจัดเสื้อผ้าของตัวเองที่กระเซอะกระเซิงเมื่อครู่ให้เข้าที่ เมื่อหล่อนถอยไปตั้งหลักอีกครั้ง แล้วไม่ยอมมองตาดาวิกา

            “แล้วคุณจะชดใช้ยังไง...” พิมพ์ชนกว่า ความพยศของเธอลดน้อยลงเมื่อฟังเหตุฟังผลจากอีกฝ่าย แต่ก็ยังมีแววตาไม่ค่อยไว้ใจอยู่ดี ทำให้ดาวิกากอดอกมองหล่อนแล้วถอนหายใจราวผู้ใหญ่มองเด็ก

            “มานี่สิ...” หล่อนว่าแล้วถือวิสาสะเอื้อมมือไปคว้าข้อมือของอีกฝ่าย “คุณจะพาฉันไปไหน?” “มาเหอะน่า” ดาวิกาตอบเช่นนั้น แล้วกึ่งลากกึ่งจูงอีกฝ่ายให้มาขึ้นรถ Ferrari สีแดงของตนเองด้วยท่าทีราวกับผู้ใหญ่จูงเด็กตัวน้อยที่งอแงไม่ยอมไปฉีดยา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

780 ความคิดเห็น

  1. #83 มิลค์กี้191 (@ok-lets) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 08:15
    ดาวิต้องปราบพยศพิมพ์ชนกได้แน่ๆ โอ่ย มีความคู่กัด
    #83
    0
  2. #70 YoSChi (@koyoty_13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 00:04
    น่ารักมาก น่ารักชิบเป๋ง คุณหมีทำเราเป็นทาสสสส
    #70
    0
  3. #69 นหยกย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 00:02
    อ๊ะๆๆ จะไปไหนกัน แหมเนียน
    #69
    0
  4. #65 Lendeer (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 23:47
    จูงมือกันไปไหน จะรับผิดชอบยังไงๆอยากจะรู้จิงๆ
    #65
    0
  5. #64 Lendeer (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 23:46
    จูงมือกันไปไหน จะรับผิดชอบยังไงๆอยากจะรู้จิงๆ
    #64
    0
  6. #63 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 23:33
    อิคุณซีนีตัวสร้างปหเลย สนุกจังไรท์
    #63
    0
  7. #62 Sukker (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 22:55
    ชอบๆๆเอาอีกๆๆ 😍😍😍
    #62
    0
  8. #61 Mirin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 22:50
    พอรู้ว่าคนทำคือใคร คุณโมปรี้ดเลยยยย 555 มาลงเร็วดีมากค่ะ รักคนเขียนนน สนุกๆๆค่ะ
    #61
    0
  9. #60 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 22:07
    คุณโมน่ารัก เด็กน้อยเหลือเกิน คุณปลาดาวก็แพ้ทางคนแบบนี้ละซิ ว่าแต่จะจูงไปไหน เอาเราไปด้วยยยยยยยย
    #60
    0
  10. #59 Isara A. (@isara67) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 22:05
    ขรำตอนแตงโมปีนรั้ว 5555
    #59
    0